Mahādāna-prakaraṇa (The Doctrine of Great Gifts): Suvarṇa–Go–Bhūmi and Tulā-dāna

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शस्तानि घोरदानानि महादानानि नित्यशः । पात्रेभ्यस्तु प्रदेयानि आत्मानं तारयंति च

ສນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ທານອັນຄວນສັນລະເສີນ—ທານໃຫຍ່ ແມ່ນແຕ່ທານທີ່ຫນັກໜ່ວງ ແລະນ່າກະຫຼັງ—ຄວນໃຫ້ເປັນນິດ ແລະໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບເທົ່ານັ້ນ. ທານນັ້ນຍັງເປັນທາງຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ແກ່ຕົນເອງດ້ວຍ.

Verse 2

हिरण्यदानं गोदानं भूमिदानं द्विजोत्तम । गृह्णंतो वै पवित्राणि तारयंति स्वमेव तम्

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ທີ່ຮັບທານຄຳ, ທານງົວ, ແລະທານດິນ—ອັນເປັນທານບໍລິສຸດ—ດ້ວຍທານນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ.

Verse 3

सुवर्णदानं गोदानं पृथिवीदानमेव च । एतानि श्रेष्ठदानानि कृत्वा पापैः प्रमुच्यते

ການໃຫ້ທານຄຳ, ການໃຫ້ທານງົວ, ແລະການໃຫ້ທານແຜ່ນດິນ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທານທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ. ເມື່ອໄດ້ກະທຳທານອັນສູງສຸດນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 4

तुलादानानि शस्तानि गावः पृथ्वी सरस्वती । द्वे तु तुल्यबले शस्ते ह्यधिका च सरस्वती

ໃນບັນດາທານທີ່ໃຫ້ໂດຍການຊັ່ງ (ຕຸລາດານ) ທານໃຫ້ງົວ, ທານໃຫ້ດິນ, ແລະທານໃຫ້ສະຣັສວະຕີ (ຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ) ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ. ສອງຢ່າງຖືກກ່າວວ່າມີບຸນພະລັງເທົ່າກັນ ແຕ່ທານສະຣັສວະຕີຖືກນັບວ່າສູງສຸດ.

Verse 5

नित्य ह्यनुडुहो गावच्छत्रं वस्त्रमुपानहौ । देयानि याचमानेभ्यः पानमन्नं तथैव च

ແທ້ຈິງແລ້ວ ທຸກມື້ຄວນໃຫ້—ໂດຍສະເພາະແກ່ຜູ້ມາຂໍ—ງົວທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮີດນົມ, ຮົ່ມ, ເສື້ອຜ້າ, ແລະເກີບ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຄວນໃຫ້ນ້ຳດື່ມ ແລະອາຫານ. ທານປະຈຳວັນແບບນີ້ຊຳລະຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ຖືກຜູກມັດ (ປະຊຸ) ແລະສົ່ງເສີມທາງແຫ່ງທຳມະທີ່ພຣະສິວະພໍໃຈ.

Verse 6

संकल्पविहितोयोऽर्थो ब्राह्मणेभ्यः प्रदीयते । अर्थिभ्योऽपीडितेभ्यश्च मनस्वी तेन जायते

ຊັບສິນທີ່ກຳນົດໄວ້ດ້ວຍສັດຈະປະຕິຍານ ແລະມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ; ພ້ອມທັງແຈກໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂັດສົນ ແລະຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ທົນ—ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນໃຈແຂງ ແລະມັ່ນຄົງໃນທຳມະ.

Verse 7

कनकं च तिला नागाः कन्या दासी गृहं रथः । मणयः कपिला गावो महादानानि वै दश

«ຄຳ, ເມັດງາ, ຊ້າງ, ສາວພຣົມຈັນ (ມອບໃນພິທີແຕ່ງງານ), ນາງຮັບໃຊ້, ເຮືອນ, ລົດສົງ, ແກ້ວມະນີ, ງົວສີກາປິລາ (ສີນ້ຳຕານ), ແລະງົວ—ນີ້ແມ່ນທານໃຫຍ່ (ມະຫາດານ) ສິບປະການ»

Verse 8

गृहीत्वैतानि सर्वाणि ब्राह्मणो ज्ञानवित्सदा । वदान्यांस्तारयेत्सद्यो ह्यात्मानं च न संशयः

ເມື່ອພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ແລະມີປັນຍາພິຈາລະນາຢູ່ເສມອ ໄດ້ຮັບເອົາທັງໝົດນີ້ໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກໍຄວນພາຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ຜູ້ມີສັດທາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໃນທັນທີ; ແລະດ້ວຍນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນດ້ວຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 9

सुवर्णं ये प्रयच्छंति नराश्शुद्धेन चेतसा । देवतास्तं प्रयच्छंति समंतादिति मे श्रुवम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍຄຳດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາວ່າ ເທວະດາທັງຫຼາຍຈາກທຸກທິດ ຈະປະທານພອນແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 10

अग्निर्हि देवतास्सर्वाः सुवर्णं च हुताशनः । तस्मात्सुवर्णं दत्त्वा च दत्तास्स्युस्सर्वदेवताः

ໄຟແທ້ໆເປັນຮູບຮວມຂອງເທວະທັງປວງ ແລະ ຄຳມີສະພາບເປັນດັ່ງຮຸຕາຊະນະ ໄຟຜູ້ຮັບເຄື່ອງບູຊາ. ດັ່ງນັ້ນ ການຖວາຍຄຳເປັນທານ ເທົ່າກັບໄດ້ຖວາຍແກ່ເທວະທັງປວງຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 11

पृथ्वीदानं महाश्रेष्ठं सर्वकामफलप्रदम् । सौवर्णं च विशेषेण यत्कृतं पृथुना पुरा

ການຖວາຍດິນເປັນທານ ເປັນທານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ປະເສີດສຸດ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ. ໂດຍພິເສດ ການຖວາຍດິນພ້ອມຄຳ ເຊັ່ນທີ່ພຣະຣາຊາພຣຶຖຸເຄີຍກະທຳໃນການກ່ອນ.

Verse 12

दीयमानां प्रपश्यंति पृथ्वीं रुक्मसमन्विताम् । सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते यांति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດເຫັນການຖວາຍດິນເປັນທານຢ່າງຖືກທຳ ພ້ອມການປະດັບດ້ວຍຄຳ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ເມື່ອບໍລິສຸດແລ້ວ ພວກເຂົາຈະເຖິງຄວາມເປັນສູງສຸດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 13

अथान्यच्च प्रवक्ष्यामि दानं सर्वोत्तमं मुने । कांतारं यन्न पश्यंति यमस्य बहुदुःखदम्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງທານອື່ນອີກ ໂອ ມຸນີ—ເປັນທານອັນສູງສຸດ. ໂດຍທານນັ້ນ ຜູ້ກະທຳຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນປ່າກັນດານອັນນ່າຢ້ານຂອງຍະມະ ຜູ້ນຳທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ.

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां सामान्यदानवर्णनं नाम चतुर्दशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີ ສິວະມະຫາປູຣານະ ໃນພາກທີ 5 ຄື ອຸມາ-ສັມຫິຕາ ບົດທີ 14 ຊື່ “ການພັນລະນາທານທົ່ວໄປ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 15

तिलप्रस्थमयीं कृत्वा धेनुं सर्वगुणान्विताम् । धेनुवत्सं सुवर्णं च सुदिव्यं सर्वलक्षणम्

ເຮັດຮູບງົວເພື່ອຖວາຍທານ ໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າ “ປຣັສຖະ” ຂອງງາ ແລະປະກອບດ້ວຍຄຸນມົງຄຸນທຸກປະການ. ອີກທັງຄວນຈັດເຮັດລູກງົວເປັນຄຳ ສະຫວ່າງໄສ ສັກສິດ ແລະມີໝາຍລັກສະນະຄົບຖ້ວນ.

Verse 16

पद्ममष्टदलं कृत्वा कुंकुमाक्ताक्षतैश्शुभैः । पूजयेत्तत्र रुद्रादीन्सर्वान्देवान्सुभक्तितः

ເຮັດມະນະດະລາຮູບດອກບົວມີ 8 ກີບ ແລະໃຊ້ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກທີ່ຊຸບດ້ວຍກຸງກຸມອັນມົງຄຸນ. ໃນນັ້ນຈົ່ງບູຊາພຣະຣຸດຣະເປັນປະຖົມ ແລະບູຊາເທວະທັງປວງດ້ວຍພັກຕິອັນຈິງໃຈ.

Verse 17

एवं संपूज्य तां दद्याद्ब्राह्मणाय स्वशक्तितः । सरत्नां सहिरण्यां च सर्वाभरणभूषिताम्

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອບູຊານາງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈົ່ງຖວາຍນາງໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ—ພ້ອມດ້ວຍເພັດນິນຈິນດາ ແລະຄຳ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະເພດ.

Verse 18

ततो नक्तं समश्नीयाद्दीपान्दद्यात्तु विस्तरात् । कार्तिक्यामिति कर्तव्यं पूर्णिमायां प्रयत्नतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຮັບປະທານອາຫານຂອງພິທີປະຕິຍານໃນຕອນກາງຄືນ (ນັກຕະໂພຊະນ) ແລະຄວນຖວາຍຕະກຽງເປັນທານຢ່າງລະອຽດ. ພິທີນີ້ຄວນປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນໃນວັນເພັງເດືອນກາຣຕິກາ.

Verse 19

एवं यः कुरुते सम्यग्विधानेन स्वशक्तितः । यममार्गभयं घोरं नरकं च न पश्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປະຕິບັດໄດ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມຂໍ້ກຳນົດ ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເຫັນຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງຂອງເສັ້ນທາງພຣະຍົມ ແລະບໍ່ເຫັນນະລົກ.

Verse 20

कृत्वा पापान्यशेषाणि सबंधुस्ससुहृज्जनः । दिवि संक्रीडते व्यास यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ເມື່ອໄດ້ທຳລາຍບາບທັງປວງໃຫ້ໝົດສິ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະມິດສະຫາຍອັນຮັກ ຜູ້ນັ້ນຈະເພີນພອນຫຼິ້ນຢູ່ໃນສະຫວັນ, ໂອ ວະຍາສະ, ຕາມຍາວນານເທົ່າທີ່ອິນດຣາ 14 ອົງດຳລົງຢູ່.

Verse 21

विधितो गोश्च दानं वै सर्वोत्तममिह स्मृतम् । न तेन सदृशं व्यास परं दानं प्रकीर्तितम्

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມກົດເກນໃນຄຳພີ ການບໍລິຈາກງົວ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນທານອັນຍອດຢິ່ງໃນນີ້. ໂອ ວະຍາສະ, ບໍ່ມີທານອື່ນໃດທີ່ສູງກວ່າ ຫຼືເທົ່າກັນ ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 22

प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां स्वर्णशृंगिकाम् । कांस्यपात्रां रौप्यखुरां सर्वलक्षणलक्षिताम्

ຜູ້ໃດບໍລິຈາກງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ພ້ອມລູກງົວ ປະດັບເຂົາຄຳ ມີກີບຫຸ້ມເງິນ ພ້ອມພາຊະນະທອງສຳລິດ ແລະຄົບຖ້ວນດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ຍ່ອມເປັນທານມີບຸນຍິ່ງ ທີ່ປິຕິພຣະສິວະ ແລະສົ່ງເສີມທາງທຳມະ.

Verse 23

तैस्तैर्गुणैः कामदुघा भूत्वा सा गौरुपैति तम् । प्रदातारं नरं व्यास परत्रेह च जन्मनि

ດ້ວຍຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານັ້ນ ງົວນັ້ນກາຍເປັນຜູ້ໃຫ້ທີ່ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາ ແລະຈະຕາມຜູ້ຖວາຍນາງ—ໂອ ວະຍາສະ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ ແມ່ນກະທັ້ງໃນຊາດຕໍ່ໆໄປ.

Verse 24

यद्यदिष्टतमं लोके यदस्ति दयितं गृहे । तत्तद्गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता

ສິ່ງໃດທີ່ຮັກທີ່ສຸດໃນໂລກ ແລະສິ່ງໃດທີ່ຮັກທີ່ສຸດໃນເຮືອນ ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນອັນບໍ່ໝົດສິ້ນ ຄວນຖວາຍສິ່ງນັ້ນແກ່ຜູ້ມີຄຸນທຳອັນຄວນ ເພາະທານນັ້ນຈະກາຍເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 25

तुलापुरुषदानं हि दानानां दानमुत्तमम् । तुलासंरोहणं कार्यं यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ທານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຕຸລາປຸຣຸສະ-ທານ» (ບໍລິຈາກຊັບສິນໃຫ້ເທົ່ານ້ຳໜັກຕົນ) ເປັນທານອັນສູງສຸດໃນທານທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມເກື້ອກູນທາງວິນຍານແກ່ຕົນ ຄວນປະກອບພິທີຂຶ້ນຕຸລາ (ຕຸລາ-ສັມໂຣຫະນະ)។

Verse 26

यत्कृत्वा मुच्यते पापैर्वधबंधकृतोद्भवैः । तुलादानं महत्पुण्यं सर्वपापक्षयंकरम्

ເມື່ອປະກອບພິທີນີ້ແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າ ແລະການຈັບຂັງ ເປັນຕົ້ນ. ຕຸລາ-ທານ (ການບໍລິຈາກເທົ່ານ້ຳໜັກຕົນ) ເປັນບຸນໃຫຍ່ ທຳໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ.

Verse 27

कृत्वा पापान्यशेषाणि तुलादानं करोति यः । सर्वैस्तु पातकैर्मुक्तः स दिवं यात्यसंशयम्

ຜູ້ໃດແມ່ນແມ່ນກໍຕາມ ເຖິງແມ່ນໄດ້ກະທຳບາບທັງປວງຢ່າງບໍ່ເຫຼືອ ແຕ່ເມື່ອເຮັດຕຸລາ-ທານ (ທານໂດຍການຊັ່ງ) ແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທຸກປະເພດ ແລະໂດຍບໍ່ສົງໄສ ຈະໄປສູ່ສະຫວັນລະໂລກ.

Verse 28

पापं कृतं यद्दिवसे निशायां द्विसंध्योर्मध्यदिने निशांते । कालत्रये कायमनोवचोभिस्तुलापुमान्वै तदपाकरोति

ບາບໃດກໍຕາມທີ່ຄົນເຮັດ—ກາງວັນ ຫຼື ກາງຄືນ, ໃນຊ່ວງຮຸ່ງແລະແລງ, ຕອນທ່ຽງ, ຫຼື ທ້າຍຄືນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມລຶບລ້າງບາບນັ້ນໄດ້ແນ່ ໂດຍປະກອບພິທີ ຕຸລາ-ດານາ ໃນສາມກາລະ ດ້ວຍກາຍ ໃຈ ແລະວາຈາ ທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິ.

Verse 29

बालेन वृद्धेन मया हि यूना विजानता ज्ञानपरेण पापम् । तत्सर्वमेवाशु कृतं मदीयं तुलापुमान्वै हरतु स्मरारिः

ເຖິງຈະເປັນເດັກ, ເຖົ້າ, ຫຼື ໜຸ່ມ—ແມ່ນວ່າຮູ້ຖືກຜິດ ແລະມຸ່ງໃນປັນຍາ—ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກໍ່ບາບ. ຂໍໃຫ້ ສະມະຣາຣິ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງກາມະ ຈົ່ງລຶບລ້າງບາບທັງໝົດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດ ໂດຍໄວ ດັ່ງຊັ່ງລົງໃນຕຸລາ ແລ້ວນໍາອອກໄປ.

Verse 30

पात्रे प्रयुक्तं द्रविणं मयाऽद्य प्रमाणपूर्णं निहितं तुलायाम् । तेनैव सार्धं तु ममावशेषं कृताकृतं यत्सुकृतं समेतु

ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນໍາຊັບສິນວາງໃສ່ພາຊະນະອັນຄວນຄ່າ ຊັ່ງໃຫ້ເຕັມຖ້ວນ ແລະວາງໄວ້ເທິງຕາຊັ່ງ. ພ້ອມກັບທານນັ້ນ ຂໍໃຫ້ສິ່ງທີ່ເຫຼືອຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ—ທີ່ເຮັດແລ້ວ ຫຼືທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດ—ພ້ອມທັງບຸນກຸສົນທີ່ມີ ຈົ່ງຖືກຮວບຮວມ ແລະສໍາເລັດສົມບູນເຖີດ.

Verse 31

सनत्कुमार उवाच । एवमुच्चार्य्य तं दद्यात् द्विजेभ्यः सर्वदा हितः । नैकस्यापि प्रदातव्यं न निस्तारस्ततो भवेत्

ສນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວສະດຸດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ມຸ່ງປະໂຫຍດຢູ່ເສມອ ຄວນມອບທານນັ້ນແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນຜູ້ຄວນຄ່າ). ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຄົນດຽວ ເພາະຈາກນັ້ນຈະບໍ່ມີການຂ້າມພົ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 32

ददात्येवं तु यो व्यास तुलापुरुषमुत्तमम् । हत्वा पापं दिव्यं तिष्ठेद्यावदिन्द्राश्चतुर्द्दश

ໂອ ວະຍາສະ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມອບທານ “ຕຸລາປຸຣຸສະ” ອັນປະເສີດນີ້ດັ່ງນີ້ ຈະທໍາລາຍບາບ ແລະດໍາລົງຢູ່ໃນພາວະອັນທິບພະ ຕາມເວລາທີ່ອິນດຣາ 14 ອົງຍັງດໍາລົງຢູ່.