यममार्गे सुखदायकधर्माः (Dharmas that Grant Ease on the Path to Yama)

Verse 1

व्यास उवाच । कृतपापा नरा यांति दुःखेन महतान्विताः । यममार्गे सुखं यैश्च तान्धर्मान्वद मे प्रभो

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ມະນຸດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ຍ່າງໄປຕາມທາງຂອງຍະມະ ພ້ອມທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່. ໂອ້ພຣະອົງ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງທຳອັນຊອບ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສຸກສະບາຍ ແມ່ນແຕ່ໃນທາງຂອງຍະມະ.

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यमविचारतः । शुभाशुभमथो वक्ष्ये तान्धर्म्मान्सुखदायकान्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ກຳທີ່ໄດ້ເຮັດແລ້ວ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບຜົນຢ່າງແນ່ນອນ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍທຳມະທັງຫຼາຍ ທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບກຳດີ ແລະ ກຳຊົ່ວ—ວິໄນທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມຜາສຸກ.

Verse 3

अत्र ये शुभकर्म्माणः सौम्यचित्ता दयान्विताः । सुखेन ते नरा यांति यममार्गं भयावहम्

ໃນນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດກຳດີ ມີໃຈອ່ອນໂຍນ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄປດ້ວຍຄວາມສະດວກຕາມເສັ້ນທາງຂອງພຣະຍະມະ ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນນ່າຢ້ານສໍາລັບຄົນອື່ນກໍຕາມ.

Verse 4

यः प्रदद्याद् द्विजेन्द्राणामुपानत्काष्ठपादुके । स नरोऽश्वेन महता सुखं याति यमालयम्

ຜູ້ໃດຖວາຍຮອງເທົ້າ—ຮອງເທົ້າສານດານ ຫຼື ຮອງເທົ້າໄມ້—ແດ່ທ່ານດວິຊະເຈນທຣາ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ) ຜູ້ນັ້ນຈະເດີນທາງໄປສູ່ວັງຂອງພຣະຍົມ ດ້ວຍຄວາມສຸກ ຂີ່ມ້າໃຫຍ່ອັນສົງ່າງາມ។

Verse 5

छत्रदानेन गच्छंति यथा छत्रेण देहिनः । शिबिकायाः प्रदानेन तद्रथेन सुखं व्रजेत्

ດັ່ງທີ່ສັດມີກາຍເດີນໄປໂດຍມີຮົ່ມຄຸ້ມຄອງ, ການຖວາຍຮົ່ມກໍໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງນັ້ນເອງ. ແລະຜູ້ໃດບໍລິຈາກສິບິກາ (ເກົ້າອີ້ຫາມ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ ດັ່ງໄດ້ນັ່ງລົດຮົບ.

Verse 6

शय्यासनप्रदानेन सुखं याति सुविश्रमम् । आरामच्छायाकर्तारो मार्गे वा वृक्षरोपकाः । व्रजन्ति यमलोकं च आतपेऽति गतक्लमाः

ດ້ວຍການຖວາຍຕຽງ ແລະ ອາສນະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ແລະ ການພັກຜ່ອນອັນລຶກຊຶ້ງ. ຜູ້ສ້າງບ່ອນພັກ ແລະ ເງົາ—ເຊັ່ນ ສວນ, ສາລາພັກ, ຫຼື ຜູ້ປູກຕົ້ນໄມ້ຕາມທາງ—ເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າຈາກແດດຮ້ອນແລ້ວ ກໍຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະຍົມຕາມການເວລາ ໂດຍຄວາມເຫນື່ອຍຖືກລົບລ້າງ ແລະ ໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນ.

Verse 7

यांति पुष्पगयानेन पुष्पारामकरा नराः । देवायतनकर्तारः क्रीडंति च गृहोदरे

ຜູ້ຊາຍຜູ້ສ້າງສວນດອກໄມ້ ຈະໄດ້ເດີນທາງດ້ວຍພາຫະນະທີ່ຖືກອຸ້ມດ້ວຍດອກໄມ້; ແລະຜູ້ສ້າງວິຫານແດ່ພຣະເທວ ຈະສະໜຸກສະບາຍໃນວິມານສະຫວັນອັນງົດງາມ।

Verse 8

कर्तारश्च तथा ये च यतीनामाश्रमस्य च । अनाथमण्डपानां तु क्रीडंति च गृहोदरे

ອີກທັງ ຜູ້ທີ່ກໍ່ຕັ້ງ ແລະດູແລ ອາສຣົມຂອງພວກຍະຕີ (ນັກບວດ) ແລະຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສາລາພັກພິງຂອງເດັກກຳພ້າ—ແມ່ນແຕ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຍັງສະໜຸກສະບາຍຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງຊີວິດຄອບຄົວ।

Verse 9

देवाग्निगुरुविप्राणां मातापित्रोश्च पूजकाः । पूज्यमाना नरा यांति कामुकेन यथासुखम्

ຜູ້ຊາຍຜູ້ນະມັດສະການພຣະເທວ, ໄຟສັກສິດ, ຄູບາອາຈານ, ພຣະພຣາຫມັນ, ແລະມານດາບິດາຂອງຕົນ—ເມື່ອຖືກເຄົາລົບຕອບແທນ—ຍ່ອມບັນລຸຈຸດປາດຖະໜາ ແລະເຄື່ອນໄປໃນຊີວິດຕາມທີ່ປາດຖະໜາ ດ້ວຍຄວາມສຸກອັນຖືກທຳມະ।

Verse 10

द्योतयंतो दिशस्सर्वा यांति दीपप्रदायिनः । प्रतिश्रयप्रदानेन सुखं यांति निरामयाः

ຜູ້ທີ່ຖວາຍປະທີບ ຍ່າງໄປພ້ອມກັບການສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງປວງ. ໂດຍການໃຫ້ທີ່ພັກພິງແກ່ຜູ້ອື່ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ແລະປອດໄພຈາກໂລກໄພ—ດ້ວຍບຸນທີ່ຄ້ຳຈຸນທຳມະ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ.

Verse 11

विश्राम्यमाणा गच्छंति गुरुशुश्रूषका नराः । आतोद्यविप्रदातारस्सुखं यांति स्वके गृहे

ຜູ້ຊາຍທີ່ອຸທິດໃຈຮັບໃຊ້ຄູບາອາຈານ (ຄຸຣຸ) ຈະອອກເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ດັ່ງຜູ້ພັກຜ່ອນ; ແລະຜູ້ໃຫ້ເຄື່ອງດົນຕີແກ່ພຣາຫມັນ ຈະກັບສູ່ເຮືອນຕົນດ້ວຍຄວາມສຸກ.

Verse 12

सर्वकामसमृद्धेन यथा गच्छंति गोप्रदाः । अत्र दत्तान्नपानानि तान्याप्नोति नरः पथि

ເຊັ່ນດຽວກັບຜູ້ຖວາຍງົວ ທີ່ເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມສົມບູນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ, ຊາຍຄົນໜຶ່ງໃນເສັ້ນທາງ (ຫຼັງຄວາມຕາຍ) ຈະໄດ້ຮັບອາຫານແລະນ້ຳດື່ມດຽວກັນ ທີ່ເຂົາເຄີຍຖວາຍໃນໂລກນີ້.

Verse 13

पादशौचप्रदानेन सजलेन पथा व्रजेत् । पादाभ्यंगं च यः कुर्यादश्वपृष्ठेन गच्छति

ຜູ້ໜຶ່ງຄວນເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖວາຍເພື່ອລ້າງຕີນ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ນວດຕີນ ຈະໄດ້ບຸນດັ່ງໄດ້ຂີ່ຫຼັງມ້າ ເດີນທາງໄວແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 14

पादशौचं तथाभ्यंगं दीपमन्नं प्रतिश्रयम् । यो ददाति सदा व्यास नोपसर्पति तं यमः

ໂອ ວະຍາສະ, ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ເຄື່ອງລ້າງຕີນ, ນ້ຳມັນທາກາຍ, ໂຄມໄຟ, ອາຫານ ແລະ ທີ່ພັກພິງ ຢ່າງສະເໝີ ຍະມະຣາຊາບໍ່ເຂົ້າໃກ້ຜູ້ນັ້ນ. ທານອັນມັ່ນຄົງນີ້ເປັນກຸສົນແຫ່ງໄສວະ ທີ່ຜ່ອນຄາຍພາສະ ແລະ ປົກປ້ອງຜູ້ບູຊາຈາກຄວາມຢ້ານຕາຍ.

Verse 15

हेमरत्नप्रदानेन याति दुर्गाणि निस्तरन् । रौप्यानडुत्स्रग्दानेन यमलोकं सुखेन सः

ດ້ວຍການຖວາຍຄຳ ແລະ ແກ້ວມະນີອັນມີຄ່າ ຄົນນັ້ນຍ່ອມຂ້າມພົ້ນຄວາມລຳບາກ ແລະ ທາງອັນອັນຕະລາຍ. ດ້ວຍທານແຫ່ງການປ່ອຍງົວຜູ້ທີ່ປະດັບດ້ວຍເງິນ ຜູ້ນັ້ນໄປຮອດໂລກຂອງຍະມະໄດ້ໂດຍສະດວກ.

Verse 16

इत्येवमादिभिर्दानैस्सुखं यांति यमालयम् । स्वर्गे तु विविधान्भोगान्प्राप्नुवंति सदा नराः

ດ້ວຍທານເຊັ່ນນີ້ ແລະ ທານອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ ມະນຸດຍ່າງໄປສູ່ຍະມະລະຍະ ດ້ວຍຄວາມສຸກສະຫງົບ. ແລ້ວໃນສະຫວັນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສຳລານຫຼາຍປະການຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 17

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं हृद्यं बलबुद्धिविवर्धनम्

ໃນທານທັງປວງ ທານແຫ່ງອາຫານ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນທານສູງສຸດ. ມັນໃຫ້ຄວາມປິຕິທັນທີ ເປັນທີ່ຊື່ນໃຈ ແລະເພີ່ມພູນກຳລັງກາຍ ກັບປັນຍາໃຫ້ແຈ້ງໃສ.

Verse 18

नान्नदानसमं दानं विद्यते मुनिसत्तम । अन्नाद्भवंति भूतानि तदभावे म्रियंति च

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ບໍ່ມີທານໃດເທົ່າທຽມທານແຫ່ງອາຫານ. ຈາກອາຫານ ສັດທັງປວງເກີດຂຶ້ນ; ແລະເມື່ອຂາດມັນ ພວກເຂົາກໍຕາຍໄປ.

Verse 19

रक्तं मांसं वसा शुक्रं क्रमादन्नात्प्रवर्धते । शुक्राद्भवंति भूतानि तस्मादन्नमयं जगत्

ຈາກອາຫານ ຕາມລຳດັບ ເລືອດ ເນື້ອ ໄຂມັນ ແລະນ້ຳເຊື້ອ ເກີດຂຶ້ນແລະເຕີບໃຫຍ່. ຈາກນ້ຳເຊື້ອ ສັດມີກາຍເກີດມາ; ດັ່ງນັ້ນໂລກນີ້ເປັນໂລກທີ່ປະກອບດ້ວຍອາຫານ.

Verse 20

हेमरत्नाश्वनागेन्द्रैर्नारीस्रक्चंदनादिभिः । समस्तैरपि संप्राप्तैर्न रमंति बुभुक्षिताः

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບຄຳ ແກ້ວມະນີ ມ້າດີ ຊ້າງເຈົ້າ ນາງສາວ ພວງດອກໄມ້ ໄມ້ຈັນ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຄົບຖ້ວນຫຼາຍຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ຍັງຫິວຢູ່ກໍບໍ່ຮູ້ສຶກຍິນດີ.

Verse 21

गर्भस्था जायमानाश्च बालवृद्धाश्च मध्यमाः । आहारमभिकांक्षंति देवदानवराक्षसाः

ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນຄັນ, ເກີດໃໝ່, ເປັນເດັກ, ເຖົ້າ, ຫຼືຢູ່ໃນວັຍກາງ—ເທວະ, ດານະວະ, ແລະ ຣາກຊະສະ ທັງປວງ ລ້ວນໂຫຍຫາອາຫານເພື່ອຫຼ້ຽງຊີວິດ.

Verse 22

क्षुधा निश्शेषरोगाणां व्याधिः श्रेष्ठतमः स्मृतः । स चान्नौषधिलेपेन नश्यतीह न संशयः

ຄວາມຫິວໂຫຍ (ຄວາມຫິວອາຫານ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນໂລກທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນບັນດາໂລກທັງປວງ. ແລະມັນຍ່ອມຖືກຂັບໄລ່ໄດ້ແນ່ນອນ ໂດຍອາຫານ, ໂດຍຢາ, ແລະໂດຍການທາຢາຮັກສາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 23

नास्ति क्षुधासमं दुःखं नास्ति रोगः क्षुधासमः । नास्त्यरोगसमं सौख्यं नास्ति क्रोधसमो रिपुः

ບໍ່ມີທຸກຂ໌ໃດເທົ່າຄວາມຫິວໂຫຍ; ບໍ່ມີໂລກໃດເທົ່າຄວາມຫິວໂຫຍ. ບໍ່ມີສຸກໃດເທົ່າການພົ້ນໂລກ; ແລະບໍ່ມີສັດຕູໃດເທົ່າຄວາມໂກດ.

Verse 24

अतएव महत्पुण्यमन्नदाने प्रकीर्तितम् । तथा क्षुधाग्निना तप्ता म्रियंते सर्वदेहिनः

ດັ່ງນັ້ນ ການທານອາຫານຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າເປັນບຸນໃຫຍ່. ເພາະສັດມີກາຍທັງປວງ ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມຫິວ ແລະຍ່ອມຕາຍແທ້.

Verse 25

अन्नदः प्राणदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः । तस्मादन्नप्रदानेन सर्वदानफलं लभेत्

ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ຊີວິດ; ແລະຜູ້ໃຫ້ຊີວິດ ກໍເປັນຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການຖວາຍອາຫານ ຈຶ່ງໄດ້ຜົນແຫ່ງທານທັງປວງ.

Verse 26

यस्यान्नपानपुष्टाङ्गः कुरुते पुण्यसंचयम् । अन्नप्रदातुस्तस्यार्द्धं कर्तुश्चार्द्धं न संशयः

ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍໄດ້ຮັບການບໍາລຸງດ້ວຍອາຫານແລະນໍ້າດື່ມຂອງຜູ້ອື່ນ—ເຮັດກຳດີເພື່ອສະສົມບຸນ ບຸນນັ້ນຄື່ງໜຶ່ງເປັນຂອງຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ແລະອີກຄື່ງໜຶ່ງເປັນຂອງຜູ້ກະທໍາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 27

त्रैलोक्ये यानि रत्नानि भोगस्त्रीवाहनानि च । अन्नदानप्रदस्सर्वमिहामुत्र च तल्लभेत्

ບັນດາແກ້ວມະນີໃນສາມໂລກ ພ້ອມທັງຄວາມສຸກສຳລານ ນາງຜູ້ມີກຽດ ແລະພາຫະນະ—ທັງໝົດນັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ທານອາຫານຍ່ອມໄດ້ຮັບ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ।

Verse 28

धर्म्मार्थकाममोक्षाणां देहः परमसाधनम् । तस्मादन्नेन पानेन पालयेद्देहमात्मनः

ເພື່ອບັນລຸ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກຂະ ກາຍມະນຸດແມ່ນເຄື່ອງມືອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍອາຫານແລະນ້ຳດື່ມທີ່ຖືກຄວນ ຄວນຖະນຸຖະນອມແລະປົກປ້ອງກາຍຂອງຕົນ।

Verse 29

अन्नमेव प्रशंसंति सर्वमेव प्रतिष्ठितम् । अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति

ເຂົາຍ້ອງຍໍອາຫານແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ເພາະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຕັ້ງຢູ່ເທິງອາຫານ. ທານໃດຈະເທົ່າທຽມທານອາຫານ ບໍ່ເຄີຍມີໃນອະດີດ ແລະຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ.

Verse 30

अन्नेन धार्य्यते सर्वं विश्वं जगदिदं मुने । अन्नमूर्जस्करं लोके प्राणा ह्यन्ने प्रतिष्ठिताः

ໂອ ມຸນີ, ຈັກກະວານທັງໝົດ—ໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວນີ້—ຖືກຫຼ້ຽງດູໂດຍອາຫານ. ໃນໂລກນີ້ ອາຫານແມ່ນແຫຼ່ງແຮງກຳລັງແລະພະລັງຊີວິດ, ເພາະລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໃນອາຫານ.

Verse 31

दातव्यं भिक्षवे चान्नं ब्राह्मणाय महात्मने । कुटुंबं पीडयित्वापि ह्यात्मनो भूतिमिच्छता

ຜູ້ໃດປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກອັນແທ້ຈິງຂອງຕົນ ຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ພະພິກຂຸ (ນັກບວດຈອນ) ແລະແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ—ແມ້ຈະຕ້ອງບີບຄັ້ນຊັບສິນໃນເຮືອນຂອງຕົນກໍຕາມ.

Verse 32

विददाति निधिश्रेष्ठं यो दद्यादन्नमर्थिने । ब्राह्मणायार्तरूपाय पारलौकिकमात्मनः

ຜູ້ໃດບໍລິຈາກອາຫານໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂັດສົນ ໂດຍສະເພາະແກ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ກໍາລັງທຸກຍາກ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ນິທິອັນປະເສີດໃນໂລກໜ້າເພື່ອຕົນເອງ।

Verse 33

अर्चयेद्भूतिमन्विच्छन्काले द्विजमुपस्थितम् । श्रांतमध्वनि वृत्त्यर्थं गृहस्थो गृहमागतम्

ຜູ້ເປັນຄົນຄອບຄົວຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນມງຄົດ ຄວນບູຊາເຄົາລົບພຣະດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໃນເວລາອັນຄວນ ເມື່ອທ່ານມາຮອດ—ເມື່ອຍລ້າຈາກທາງ—ເຂົ້າມາຫາເຮືອນເພື່ອຫາລ້ຽງຊີວິດ।

Verse 34

अन्नदः पूजयेद्व्यासः सुशीलस्तु विमत्सरः । क्रोधमुत्पतितं हित्वा दिवि चेह महत्सुखम्

ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ເຄົາລົບບູຊາຜູ້ຮູ້ທີ່ດຸດດັ່ງພຣະວຽສະ ມີຄວາມປະພຶດດີ ບໍ່ອິດສາ ແລະລະທິ້ງຄວາມໂກດທັນທີເມື່ອເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໃນສະຫວັນ।

Verse 35

नाभिनिंदेदधिगतं न प्रणुद्यात्कथंचन । अपि श्वपाके शुनि वा नान्नदानं प्रणश्यति

ບໍ່ຄວນດູຖູກສິ່ງທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະບໍ່ຄວນປະຕິເສດມັນເລີຍ। ແມ່ນແຕ່ໃຫ້ອາຫານແກ່ໝາ ຫຼືແກ່ຜູ້ກິນໝາ (ຄົນນອກວັນນະ) ບຸນແຫ່ງການໃຫ້ອາຫານກໍບໍ່ສູນເສຍ।

Verse 36

श्रांतायादृष्टपूर्वाय ह्यन्नमध्वनि वर्तते । यो दद्यादपरिक्लिष्टं स समृद्धिमवाप्नुयात

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເມື່ອຍລ້າ ແລະເປັນຄົນບໍ່ຮູ້ຈັກໃນທາງເດີນ ອາຫານແມ່ນເຄື່ອງພຶ່ງພາທີ່ແທ້ໃນການເດີນທາງ. ຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ນັ້ນໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ລໍາບາກ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມອຸດົມສົມບູນ.

Verse 37

पितॄन्देवांस्तथा विप्रानतिथींश्च महामुने । यो नरः प्रीणयत्यन्नैस्तस्य पुण्यफलं महत्

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ), ເທວະ, ພຣາຫມັນ, ແລະແຂກ ພໍໃຈດ້ວຍການຖວາຍອາຫານ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນໃຫຍ່. ອາຫານທີ່ຖວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈະຄ່ອຍໆຄາຍພັນທະແຫ່ງ pāśa ແລະສົ່ງເສີມວິນຍານໃຫ້ເຄື່ອນໄປສູ່ພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 38

अन्नं पानं च शूद्रेऽपि ब्राह्मणे च विशिष्यते । न पृच्छेद्गोत्रचरणं स्वाध्यायं देशमेव च

ອາຫານແລະນ້ໍາດື່ມຄວນຖວາຍດ້ວຍກຽດສົມຄວນ ບໍ່ວ່າຜູ້ຮັບຈະເປັນຊູດຣະ ຫຼືພຣາຫມັນ. ບໍ່ຄວນສອບຖາມແຂກເຖິງຕະກູນ (gotra) ແລະສາຂາເວດ (caraṇa), ການສຶກສາສ່ວນຕົວ (svādhyāya), ຫຼືຖິ່ນກໍາເນີດຂອງເຂົາ.

Verse 39

भिक्षितो ब्राह्मणेनेह दद्यादन्नं च यः पुमान् । स याति परमं स्वर्गं यावदाभूतसंप्लवम्

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດທີ່ເມື່ອຖືກພຣາຫມັນຂໍ ແລ້ວໃຫ້ອາຫານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ສະຫວັນອັນສູງສຸດ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນກວ່າຈະເຖິງການລະລາຍຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 40

अन्नदस्य च वृक्षाश्च सर्वकामफलान्विताः । भवंतीह यथा विप्रा हर्षयुक्तास्त्रिविष्टपे

ສໍາລັບຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ໃນໂລກນີ້ກໍມີຜົນໄມ້ແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ; ເຫມືອນພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຈະຮຸ່ງເຮືອງໃນສະຫວັນພາຍຫຼັງ.

Verse 41

अन्नदानेन ये लोकास्स्वर्गे विरचिता मुने । अन्नदातुर्महादिव्यास्ताञ्छृणुष्व महामुने

ໂອ ມຸນີ, ໂລກທັງຫຼາຍໃນສະຫວັນ ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍທານແຫ່ງອາຫານ—ທີ່ພັກອັນເທວະດາສູງສົ່ງຂອງຜູ້ໃຫ້ອາຫານ—ຈົ່ງຟັງເຖິງມັນເຖີດ, ໂອ ມະຫາມຸນີ।

Verse 42

भवनानि प्रकाशंते दिवि तेषां महात्मनाम् । नानासंस्थानरूपाणि नाना कामान्वितानि च

ໃນສະຫວັນ ເຮືອນທິບອັນສ່ອງສະຫວ່າງຂອງມະຫາອາດຕະມາເຫຼົ່ານັ້ນ ປາກົດສະຫວ່າງໄສ ມີໂຄງສ້າງແລະຮູບຮ່າງນານາ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນພຶງໃຈຫຼາຍປະການ।

Verse 43

सर्वकामफलाश्चापि वृक्षा भवनसंस्थिताः । हेमवाप्यः शुभाः कूपा दीर्घिकाश्चैव सर्वशः

ແລະມີຕົ້ນໄມ້ຢູ່ຮອບເຮືອນ ທີ່ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ। ທົ່ວໄປມີບໍ່ນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນ ມີສະໜອງຍາວ ແລະອ່າງນ້ຳຄຳອັນງາມ ອຸດົມຢູ່ທຸກທິດ।

Verse 44

घोषयंति च पानानि शुभान्यथ सहस्रशः । भक्ष्यभोज्यमयाश्शैला वासांस्याभरणानि च

ພວກນັ້ນປະກາດເຄື່ອງດື່ມອັນເປັນມົງຄຸນນັບພັນໆ. ແລະມີພູເຂົາທີ່ເປັນອາຫານສຳລັບກິນແລະລິ້ມລອງ ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບດ້ວຍ।

Verse 45

क्षीरं स्रवंत्यस्सरितस्तथैवाज्यस्य पर्वताः । प्रासादाः पाण्डुराभासाश्शय्याश्च कनकोज्ज्वलाः

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼເປັນນ້ຳນົມ ແລະມີພູເຂົາເປັນນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ກີ). ພະລາຊະວັງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍຂາວນວນ ແລະຕຽງນອນກໍສະຫວ່າງຈ້າດັ່ງຄຳ।

Verse 46

तानन्नदाश्च गच्छंति तस्मादन्नप्रदो भवेत् । यदीच्छेदात्मनो भव्यमिह लोके परत्र च

ຜູ້ໃຫ້ອາຫານຈະໄດ້ເຖິງສະພາບອັນມົງຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຄວນເປັນຜູ້ໃຫ້ອາຫານ. ຖ້າປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກແກ່ຕົນ ໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຄວນປະພຶດທານອາຫານແນ່ນອນ.

Verse 47

एते लोकाः पुण्यकृतामन्नदानां महाप्रभाः । तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं मानवैर्ध्रुवम्

ໂລກເຫຼົ່ານີ້—ສະຫວ່າງໄສ ແລະຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງຍິ່ງ—ເປັນຂອງຜູ້ມີບຸນຜູ້ໃຫ້ອາຫານເປັນທານ. ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຄວນໃຫ້ອາຫານແນ່ນອນ ແລະໃຫ້ໂດຍເນັ້ນເປັນພິເສດ.

Verse 48

अन्नं प्रजापतिस्साक्षादन्नं विष्णुस्स्वयं हरः । तस्मादन्नसमं दानं न भूतं न भविष्यति

ອາຫານແທ້ໆແມ່ນພຣະປຣະຊາປະຕິໂດຍຕົວຈິງ; ອາຫານແມ່ນພຣະວິສະນຸ; ແລະອາຫານແມ່ນພຣະສິວະ (ຮະຣະ) ໂດຍພຣະອົງເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີທານໃດເຄີຍມີ ຫຼືຈະມີ ເທົ່າທານອາຫານ.

Verse 49

कृत्वापि सुमहत्पापं यः पश्चादन्नदो भवेत् । विमुक्तस्सर्वपापेभ्यस्स्वर्गलोकं स गच्छति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດເຄີຍກະທຳບາບໃຫຍ່ຫຼາຍ ຖ້າພາຍຫຼັງເປັນຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ກໍຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດໂລກສະຫວັນ।

Verse 50

अन्नपानाश्वगोवस्त्रशय्याच्छत्रासनानि च । प्रेतलोके प्रशस्तानि दानान्यष्टौ विशेषतः

ອາຫານແລະນ້ຳດື່ມ, ມ້າ, ງົວ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຕຽງ, ຮົ່ມ, ແລະອາສນະ—ທານທັງແປດນີ້ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ ວ່າເປັນປະໂຫຍດພິເສດແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບໃນໂລກຂອງເປຣຕະ.

Verse 51

एवं दानविशेषेण धर्मराजपुरं नरः । यस्माद्याति विमानेन तस्माद्दानं समाचरेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍທານອັນພິເສດນີ້ ມະນຸດຈະໄປຮອດນະຄອນຂອງທັມມະຣາຊາ (ຍະມະ) ໂດຍພາຫະນະທິບ; ເພາະສະນັ້ນ ຄວນປະພຶດທານນີ້ດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ.

Verse 52

एतदाख्यानमनघमन्नदानप्रभावतः । यः पठेत्पाठयेदन्यान्स समृद्धः प्रजायते

ໂດຍອານຸພາບຈາກການບໍລິຈາກອາຫານ ນິທານອັນບໍ່ມີມົນທິນນີ້ຍ່ອມໃຫ້ຜົນ: ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດມາພ້ອມຄວາມອຸດົມສົມບູນ.

Verse 53

शृणुयाच्छ्रावयेच्छ्राद्धे ब्राह्मणान्यो महामुने । अक्षय्यमन्नदानं च पितॄणामुपतिष्ठति

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຜູ້ໃດໃນເວລາຊຣາດທະ ຟັງການສວດຕາມພິທີ ແລະໃຫ້ພຣາຫມັນຟັງດ້ວຍ, ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ທານອາຫານຈະເປັນອັກສະຍະ ບໍ່ຮູ້ສິ້ນ ແລະເປັນຄວາມພໍໃຈພ້ອມການອຸປະຖຳອັນຍືນຍາວແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).