नरकयातनावर्णनम् / Description of Hell-Torments for Specific Transgressions

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । मिथ्यागमं प्रवृत्तस्तु द्विजिह्वाख्ये च गच्छति । जिह्वार्द्धकोशविस्तीर्णहलैस्तीक्ष्णः प्रपीड्यते

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ຍຶດຖືລັດທິທີ່ຜິດ ຍ່ອມໄປສູ່ນະຣົກທີ່ຊື່ວ່າ ທະວິຊິວະ (ລີ້ນສອງ). ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຂົາຈະຖືກທໍລະມານຢ່າງໜັກໜ່ວງ, ລີ້ນຂອງເຂົາຈະຖືກບີບ ແລະ ບົດດ້ວຍໄຖທີ່ແຫຼມຄົມ ເຊິ່ງມີຂະໜາດກວ້າງເທົ່າກັບເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຝັກດາບ.

Verse 2

निर्भर्त्सयति यः क्रूरो मातरं पितरं गुरुम् । विष्ठाभिः कृमिमिश्राभिर्मुखमापूर्य्य हन्यते

ຄົນທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ດ່າທໍແມ່, ພໍ່ ຫຼື ຄູອາຈານ ຈະຖືກຂ້າ ຫຼັງຈາກທີ່ປາກຂອງເຂົາຖືກຍັດເຕັມດ້ວຍອາຈົມທີ່ປະສົມກັບແມງໄມ້, ນີ້ຄືຜົນທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຂອງບາບນັ້ນ.

Verse 3

ये शिवायतनारामवापीकूपतडागकान् । विद्रवंति द्विजस्थानं नरास्तत्र रमंति च

ບຸກຄົນທີ່ສ້າງແລະຮັກສາ ສວນ, ບໍ່ນ້ຳ, ໜອງ, ອ່າງນ້ຳ ທີ່ເຊື່ອມກັບສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະ—ເປັນບ່ອນຄວນແກ່ການພັກອາໄສຂອງດວິຊະ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານແລະເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງໃນດິນແດນອັນສັກສິດນັ້ນເອງ.

Verse 4

कामायोद्वर्तनाभ्यंग स्नानपानाम्बुभोजनम् । क्रीडनं मैथुनं द्यूतमाचरन्ति मदोद्धता

ຖືກຕັນຫາກະຕຸ້ນ ແລະຫຍິ່ງຍະໂສດັ່ງຄົນເມົາ, ພວກເຂົາຫມົດໃຈໃນການຖູຕົວ, ນວດດ້ວຍນ້ຳມັນ, ອາບນ້ຳ, ດື່ມແລະກິນ; ທັງຍັງຫຼິ້ນສະໜຸກ, ຮ່ວມເພດ, ແລະພະນັນອີກດ້ວຍ.

Verse 5

पेचिरे विविधैर्घेरैरिक्षुयंत्रादिपीडनैः । निरयाग्निषु पच्यंते यावदाभूतसंप्लवम्

ເຂົາເຈົ້າຖືກບີບຂະຍີ້ດ້ວຍທໍລະມານອັນນ່າຢ້ານຫຼາຍປະການ ເຊັ່ນ ຖືກອັດໃນເຄື່ອງບີບອ້ອຍ ແລະ ເຄື່ອງທໍລະມານອື່ນໆ. ເຂົາເຈົ້າຖືກຢ່າງໃນໄຟນະລົກ ທົນທຸກຢູ່ຈົນຮອດການລະລາຍໃຫຍ່ຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 6

ये शृण्वंति सतां निंदां तेषां कर्णप्रपूरणम् । अग्निवर्णैरयःकीलैस्तप्तैस्ताम्रादिनिर्मितैः

ຜູ້ໃດຟັງຄໍານິນທາຜູ້ດີ ຫູຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກອັດເຕັມດ້ວຍຕະປູເຫຼັກທີ່ແດງຮ້ອນດັ່ງໄຟ ທີ່ຖືກເຜົາຈົນຮ້ອນ ເຮັດດ້ວຍທອງແດງ ແລະ ໂລຫະອື່ນໆ.

Verse 7

पूर्वाकाराश्च पुरुषाः प्रज्वलन्ति समंततः । दुश्चारिणीं स्त्रियं गाढमालिंगंति रुदंति च

ບຸລຸດໃນຮູບຮ່າງເກົ່າຂອງຕົນ ລຸກໄຟສະຫວ່າງລ້ອມທຸກທິດ; ແລ້ວກໍກອດຍິງຜູ້ຫຼົງທາງນັ້ນແນ່ນຫນາ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍ.

Verse 9

त्रपुसीसारकूटाद्भिः क्षीरेण च पुनःपुनः । सुतप्ततीक्ष्णतैलेन वज्रलेपेन वा पुनः

ໃຫ້ທາ/ປິ່ນປົວຊ້ຳໆ ດ້ວຍນ້ຳຕົ້ມສະກັດຈາກ trapusī ແລະ sāraka ພ້ອມນ້ຳນົມ; ຫຼືອີກຄັ້ງ ດ້ວຍນ້ຳມັນທີ່ຮ້ອນແຮງຈັດ; ຫຼືດ້ວຍການທາປູນ «ວັດຊຣະ» ທີ່ແຂງດັ່ງເພັດ.

Verse 10

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां नरकगतिभोगवर्णनं नाम दशमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 5 — «ອຸມາສັມຫິຕາ» — ບົດທີ 10 ຈົບລົງ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາປະສົບການໃນສະພາບນະຣົກ».

Verse 11

सर्वेन्द्रियाणामप्येवं क्रमात्पापेन यातनाः । भवंति घोराः प्रत्येकं शरीरेण कृतेन च

ດັ່ງນີ້ ສຳລັບອິນທຣີທັງຫມົດ ຕາມລຳດັບ ການລົງໂທດອັນເກີດຈາກບາບຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ; ແຕ່ລະຢ່າງກໍກາຍເປັນອັນນ່າສະພຶງກົວ ຕາມກຳທີ່ໄດ້ກະທຳດ້ວຍກາຍ.

Verse 12

स्पर्शदोषेण ये मूढास्स्पृशंति च परस्त्रियम् । तेषां करोऽग्निवर्णाभिः पांशुभिः पूर्य्यते भृशम्

ຜູ້ໂງ່ທີ່ໂດຍຄວາມຜິດແຫ່ງການສຳຜັດອັນບໍ່ຄວນ ໄດ້ເອື້ອມມືໄປຈັບຕ້ອງເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ—ມືຂອງເຂົາຈະຖືກເຕີມເຕັມຢ່າງໜັກ ດ້ວຍຝຸ່ນດັ່ງຂີ້ເທົ່າ ມີສີດັ່ງໄຟ, ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຜົນອັນເຜົາໄໝ້ຂອງກຳນັ້ນ.

Verse 13

तेषां क्षारादिभिस्सर्वैश्शरीरमनुलिप्यते । यातनाश्च महाकष्टास्सर्वेषु नरकेषु च

ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາຖືກທາດ້ວຍສານກັດເຊາະເຊັ່ນດ່າງ ແລະ ໃນນະຮົກທັງໝົດ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງແສນສາຫັດ.

Verse 14

कुर्वन्ति पित्रोर्भृकुटिं करनेत्राणि ये नरा । वक्त्राणि तेषां सांतानि कीर्य्यंते शंकुभिर्दृढम्

ຜູ້ຊາຍໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພໍ່ແມ່ຂອງຕົນຂົມຄິ້ວດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ ເຮັດໃຫ້ຫູແລະຕາຂອງທ່ານເຈັບປວດ—ໃນປະໂລກ ປາກຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທະລຸດດ້ວຍເສົາແຫຼມຢ່າງແນ່ນຫນາ.

Verse 15

यैरिन्द्रियैर्नरा ये च कुर्वन्ति परस्त्रियम् । इन्द्रियाणि च तेषां वै विकुर्वंति तथैव च

ຜູ້ຊາຍໃດທີ່ໃຊ້ອິນທຣີຍະຂອງຕົນໄປຫາພັນລະຍາຂອງຄົນອື່ນ—ອິນທຣີຍະເຫຼົ່ານັ້ນຂອງຜູ້ນັ້ນເອງ ຈະຖືກບິດເບືອນ ແລະເສື່ອມຜິດໄປຕາມກັນ.

Verse 16

परदारांश्च पश्यन्ति लुब्धास्स्तब्धेन चक्षुषा । सूचीभिश्चाग्निवर्णाभिस्तेषां नेत्रप्रपूरणम्

ຜູ້ຊາຍທີ່ໂລບຫຼາຍ ເບິ່ງພັນລະຍາຂອງຄົນອື່ນດ້ວຍສາຍຕາແຂງກະດ້າງ ແລະບໍ່ຮູ້ອາຍ—ດວງຕາຂອງພວກເຂົາຈະຖືກເຕີມ ແລະຖືກທະລຸດດ້ວຍເຄື່ອງມືຄ້າຍເຂັມ ທີ່ລຸກໄໝ້ດັ່ງໄຟ.

Verse 17

क्षाराद्यैश्च क्रमात्सर्वा इहैव यमयातनाः । भवंति मुनिशार्दूल सत्यंसत्यं न संशयः

ໂດຍສານດ່າງ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ ຕາມລຳດັບ ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຍົມທັງປວງ ຖືກປະສົບໃນນີ້ເອງ ໃນຊີວິດນີ້. ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຈິງແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 18

देवाग्निगुरुविप्रेभ्यश्चानिवेद्य प्रभुंजते । लोहकीलशतैस्तप्तैस्तज्जिह्वास्यं च पूर्य्यते

ຜູ້ໃດກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ຖວາຍສ່ວນກ່ອນ ແດ່ເທວະ, ແດ່ໄຟສັກສິດ, ແດ່ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລະ ແດ່ພຣາຫມັນ—ໃນພົບຕໍ່ໄປ ປາກແລະລີ້ນຂອງຜູ້ນັ້ນ ຖືກເຕັມແລະຖືກທະລຸດໂດຍຕະປູເຫຼັກແດງຮ້ອນນັບຮ້ອຍ.

Verse 19

ये देवारामपुष्पाणि लोभात्संगृह्य पाणिना । जिघ्रंति च नरा भूयः शिरसा धारयंति च

ບຸກຄົນໃດທີ່ມີຄວາມໂລບມາກ ໄດ້ເກັບດອກໄມ້ຈາກສວນສັກສິດດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ ແລ້ວດົມກິ່ນພວກມັນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະ ຍັງເອົາໄປວາງໄວ້ເທິງຫົວຂອງພວກເຂົາ ເຊິ່ງເປັນການກະທຳດ້ວຍຄວາມຍຶດໝັ້ນໃນສິ່ງທີ່ຄວນໃຊ້ເພື່ອການບູຊາ.

Verse 20

आपूर्य्यते शिरस्तेषां तप्तैर्लोहस्य शंकुभिः । नासिका वातिबहुलैस्ततः क्षारादिभिर्भृशम्

ຫົວຂອງພວກເຂົາຈະຖືກແທງ ແລະ ຍັດດ້ວຍເຫຼັກແຫຼມທີ່ຮ້ອນແດງ; ຈາກນັ້ນຮູດັງຂອງພວກເຂົາ ຈະຖືກທໍລະມານຢ່າງໜັກໜ່ວງດ້ວຍລົມທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ສານດ່າງທີ່ແສບຮ້ອນ.

Verse 21

ये निंदन्ति महात्मानं वाचकं धर्म्मदेशिकम् । देवाग्निगुरुभक्तांश्च धर्मशास्त्रं च शाश्वतम्

ຜູ້ທີ່ດູຖູກຜູ້ສອນທຳມະຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງ, ຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນເທວະດາ, ໄຟສັກສິດ, ອາຈານ, ຜູ້ມີສັດທາ ແລະ ຄຳພີທຳມະອັນເປັນນິລັນດອນ ຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຜິດທາງວິນຍານອັນຮ້າຍແຮງ.

Verse 22

तेषामुरसि कण्ठे च जिह्वायां दंतसन्धिषु । तालुन्योष्ठे नासिकायां मूर्ध्नि सर्वाङ्गसन्धिषु

ໃນເອິກ ແລະ ຄໍ, ເທິງລີ້ນ ແລະ ຫວ່າງແຂ້ວ; ເທິງເພດານປາກ ແລະ ຮີມສົບ, ໃນດັງ, ເທິງຈອມຂວັນ ແລະ ຕາມຂໍ້ຕໍ່ທັງໝົດຂອງຮ່າງກາຍ.

Verse 23

अग्निवर्णास्तु तप्ताश्च त्रिशाखा लोहशंकवः । आखिद्यंते च बहुशः स्थानेष्वेतेषु मुद्गरैः

ເຫຼັກແຫຼມສາມງ່າທີ່ຮ້ອນຈົນແດງຄືໄຟ ຈະຖືກຕີເຂົ້າໄປໃນບ່ອນເຫຼົ່ານັ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກດ້ວຍຄ້ອນຕີ.

Verse 24

ततः क्षारेण दीप्तेन पूर्यते हि समं ततः । यातनाश्च महत्यो वै शरीरस्याति सर्वतः

ຈາກນັ້ນ ມັນຖືກເຕີມໃຫ້ເຕັມຢ່າງເທົ່າກັນດ້ວຍດ່າງທີ່ລຸກໄໝ້ສະຫວ່າງ; ນັບແຕ່ນັ້ນ ຄວາມທຸກທໍລະມານອັນແຮງກ້າ ເກີດຂຶ້ນທົ່ວຮ່າງກາຍທຸກດ້ານ។

Verse 25

अशेषनरकेष्वेव क्रमंति क्रमशः पुनः । ये गृह्णन्ति परद्रव्यं पद्भ्यां विप्रं स्पृशंति च

ຜູ້ໃດຍຶດເອົາຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະຜູ້ໃດແຕະພຣາຫມັນດ້ວຍຕີນ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະຜ່ານນະລົກທັງປວງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແບບຂັ້ນຕອນ. ຕາມທັດສະນະໄສວະ ການກະທຳເຫຼົ່ານີ້ເພີ່ມພາສະ (pāśa) ໂດຍເຮັດໃຫ້ອັດຕາຕົນແຂງກະດ້າງ ແລະບໍ່ເຄົາລົບທັມມະ ຈົນຊັກຊ້າການຫັນໃຈຂອງວິນຍານໄປຫາພຣະສິວະ ຜູ້ປົດປ່ອຍ (Pati).

Verse 26

शिवोपकरणं गां च ज्ञानादिलिखितं च यत् । हस्तपादादिभिस्तेषामापूर्य्यंते समंततः

ອີກທັງ ເຄື່ອງບູຊາທີ່ໃຊ້ໃນການນະມັດສະການພຣະສິວະ, ງົວ, ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຈາລຶກໄວ້ດ້ວຍຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດແລະອື່ນໆ—ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຕີມແລະຖືກປົກຄຸມຮອບດ້ານ ໂດຍມື ຕີນ ແລະອະວັຍະວະອື່ນໆຂອງພວກເຂົາ.

Verse 27

नरकेषु च सर्वेषु विचित्रा देहयातनाः । भवंति बहुशः कष्टाः पाणिपादसमुद्भवाः

ໃນນະລົກທັງປວງ ມີການທໍລະມານຮ່າງກາຍຫຼາກຫຼາຍ ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ—ເປັນຄວາມທຸກທີ່ເຈັບປວດຫນັກ ອັນເກີດຈາກມືແລະຕີນເອງ (ຄືຈາກກຳຂອງຕົນ).

Verse 28

शिवायतनपर्य्यंते देवारामेषु कुत्रचित् । समुत्सृजंति ये पापाः पुरीषं मूत्रमेव च

ຜູ້ບາບທີ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ ພາຍໃນເຂດສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ແລະໃນສວນເທວະອັນບໍລິສຸດ ແລ້ວຂັບຖ່າຍອຸຈະ ແລະປັດສະວະ—ຜູ້ນັ້ນກໍ່ກະທຳຜິດຫນັກ ລະເມີດຄວາມສັກສິດແຫ່ງພຣະອາວາດຂອງພຣະເຈົ້າ.

Verse 29

तेषां शिश्नं सवृषणं चूर्ण्यते लोहमुद्गरैः । सूचीभिरग्निवर्णाभिस्कथा त्वापूर्य्यते पुनः

ອະໄວຍະວະຂອງພວກເຂົາ, ພ້ອມກັບອັນທະ, ຖືກທຸບດ້ວຍຄ້ອນເຫຼັກ; ແລະ ມັນຖືກແທງ ແລະ ຕື່ມດ້ວຍເຄື່ອງມືຄ້າຍຄືເຂັມທີ່ຮຸ່ງເຮືອງຄືກັບໄຟ.

Verse 30

ततः क्षारेण महता तीव्रेण च पुनः पुनः । द्रुतेन पूर्यते गाढं गुदे शिश्ने च देहिनः

ຈາກນັ້ນ, ເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ, ດ້ວຍດ່າງທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ເຂັ້ມຂຸ້ນ, ຮູທະວານ ແລະ ອະໄວຍະວະເພດຂອງສັດໂລກຖືກຕື່ມດ້ວຍແຮງ ແລະ ອັກເສບ, ຄືກັບຄວາມຮ້ອນທີ່ລະລາຍ.

Verse 31

मनस्सर्वेन्द्रियाणां च यस्मा द्दुःखं प्रजायते । धने सत्यपि ये दानं न प्रयच्छंति तृष्णया

ຄວາມທຸກເກີດຈາກຈິດໃຈ ແລະ ອິນຊີທັງໝົດ. ເຖິງແມ່ນວ່າມີຊັບສົມບັດ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໃຫ້ທານຍ້ອນຄວາມໂລບ, ຄົນດັ່ງກ່າວຍັງຄົງຕິດຢູ່ກັບຄວາມທຸກ.

Verse 32

अतिथिं चावमन्यते काले प्राप्ते गृहाश्रमे । तस्मात्ते दुष्कृतं प्राप्य गच्छंति निरयेऽशुचौ

ເມື່ອເວລາທີ່ເໝາະສົມມາຮອດໃນຂັ້ນຕອນຂອງຄົນຄອງເຮືອນ, ຖ້າຜູ້ໃດດູຖູກແຂກ, ຫຼັງຈາກທີ່បានສະສົມບາບນັ້ນ, ຄົນດັ່ງກ່າວຈະໄປສູ່ນະລົກທີ່ບໍ່ສະອາດໂດຍໄວ.

Verse 33

येऽन्नं दत्त्वा हि भुंजंति न श्वभ्यस्सह वायसैः । तेषां च विवृतं वक्त्रं कीलकद्वयताडितम्

ຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານແລ້ວຈຶ່ງກິນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງແບ່ງກັບໝາແລະກາ—ຜົນບຸນຂອງເຂົາແມ່ນ: ປາກຖືກເປີດກວ້າງ ດັ່ງຖືກຕອກດ້ວຍຫຼັກຄູ່ ໃຫ້ກິນໄດ້ບໍ່ຕິດຂັດ.

Verse 34

कृमिभिः प्राणिभिश्चोग्रैर्लोहतुण्डैश्च वायसैः । उपद्रवैर्बहुविधैरुग्रैरंतः प्रपीड्यते

ເຂົາຖືກທໍລະມານພາຍໃນດ້ວຍຫນອນທີ່ຮ້າຍກາດ ແລະສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຫນ້າຢ້ານອື່ນໆ ແລະໂດຍເຫຼົ່າກາທີ່ມີປາກເປັນເຫຼັກ—ໄດ້ຮັບຄວາມເດືອດຮ້ອນຈາກການໂຈມຕີທີ່ຮ້າຍແຮງຫຼາຍຮູບແບບຈາກພາຍໃນ.

Verse 35

श्यामश्च शबलश्चैव यममार्गानुरोधकौ । यौ स्तस्ताभ्यां प्रयच्छामि तौ गृह्णीतामिमं बलिम्

“ສຍາມະ ແລະ ສະພະລະ — ຜູ້ທັງສອງທີ່ນຳທາງສິ່ງມີຊີວິດໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງພະຍາຍົມ — ແກ່ພວກເຂົາທັງສອງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍເຄື່ອງບູຊານີ້. ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາທັງສອງຮັບເອົາເຄື່ອງບູຊານີ້ດ້ວຍເຖີດ.”

Verse 36

ये वा वरुणवायव्या याम्या नैरृत्यवायसाः । वायसा पुण्यकर्माणस्ते प्रगृह्णंतु मे बलिम्

ຂໍໃຫ້ເຫຼົ່າກາຜູ້ມີບຸນກຸສົນ ເຊິ່ງເປັນຂອງທິດແຫ່ງພະວະລຸນ ແລະພະວາຍຸ, ຂອງພະຍາຍົມ ແລະທິດນິລະຕິ — ເຫຼົ່າກາທີ່ປະກອບກຳອັນເປັນບຸນ — ຈົ່ງຮັບເອົາເຄື່ອງບູຊານີ້ຈາກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍເຖີດ.

Verse 37

शिवामभ्यर्च्य यत्नेन हुत्वाग्नौ विधिपूर्वकम् । शैवैर्मन्त्रैर्बलिं ये च ददंते न च ते यमम्

ຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມບູຊາພະນາງສິວາ (ພະແມ່ຜູ້ສັກສິດ) ແລະປະກອບພິທີບູຊາໄຟຕາມລະບຽບພິທີກຳ ແລະຜູ້ທີ່ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນຂະນະທີ່ສວດມົນສິວະ — ຜູ້ມີຈິດສັດທາເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງພະຍາຍົມ.

Verse 38

पश्यंति त्रिदिवं यांति तस्माद्दद्याद्दिनेदिने । मण्डलं चतुरस्रं तु कृत्वा गंधादिवासितम्

ພວກເຂົາເຫັນສະພາບອັນເທວະ ແລະໄປຮອດໂລກສະຫວັນ; ດັ່ງນັ້ນຄວນຖວາຍບູຊາທຸກມື້—ໂດຍຈັດເຮັດມັນດະລາຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ແລະອົບກິ່ນດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະສິ່ງຫອມອື່ນໆ ເປັນຖານມົງຄຸນແຫ່ງການບູຊາ।

Verse 39

धन्वन्तर्यर्थमीशान्यां प्राच्यामिन्द्राय निःक्षिपेत् । याम्यां यमाय वारुण्यां सुदक्षोमाय दक्षिणे

ເພື່ອເຊີນພຣະທັນວັນຕະຣິ ຄວນວາງເຄື່ອງບູຊາ/ພິທີໄວ້ທາງອີສານ (ຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ)؛ ທາງຕາເວັນອອກ ວາງໃຫ້ອິນທຣະ; ທາງທິດໃຕ້ ໃຫ້ຍະມະ; ທາງຕາເວັນຕົກ (ຂອງວະຣຸນະ); ແລະທາງທິດໃຕ້ ໃຫ້ສຸດັກໂສມະ।

Verse 40

पितृभ्यस्तु विनिक्षिप्य प्राच्यामर्यमणे ततः । धातुश्चैव विधातुश्च द्वारदेशे विनिःक्षिपेत्

ເມື່ອວາງຂອງບູຊາໃຫ້ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງວາງທາງຕາເວັນອອກໃຫ້ອະຣະຍະມັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນວາງໃຫ້ທາຕຣຶ ແລະ ວິທາຕຣຶ ຢູ່ບ່ອນປະຕູ/ທາງເຂົ້າ.

Verse 41

श्वभ्यश्च श्वपतिभ्यश्च वयोभ्यो विक्षिपेद्धुवि । देवैः पितृमनुष्यैश्च प्रेतैर्भूतैस्सगुह्यकै

ຄວນໂຍນລົງພື້ນດິນ ໃຫ້ຫ່າງຈາກໝາ ຜູ້ເລີ້ຍງໝາ ແລະນົກ—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຖືກເປື້ອນໂດຍເທວະ, ປິຕຣຶ, ມະນຸດ, ເປຣຕະ, ພູຕະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ ກຸຫຍະກະ.

Verse 42

वयोभिः कृमिकीटैश्च गृहस्थश्चोपजीव्यते । स्वाहाकारः स्वधाकारो वषट्कारस्तृतीयकः

ຄົນຄອບຄົວຖືກຫຼ້ຽງຊີວິດໂດຍນົກ ແລະໂດຍໜອນກັບແມງຕ່າງໆດ້ວຍ. ຄໍາອຸທານ «svāhā», «svadhā» ແລະເປັນຄໍາທີສາມ «vaṣaṭ» ແມ່ນສຽງສັກສິດທີ່ໃຊ້ໃນພິທີກຳ.

Verse 43

हंतकारस्तथैवान्यो धेन्वा स्तनचतुष्टयम् । स्वाहाकारं स्तनं देवास्स्वधां च पितरस्तथा

ຍັງມີສຽງອຸທານອື່ນອີກວ່າ «haṁt-kāra»; ແລະກ່າວກັນວ່າ ງົວມີຫົວນົມສີ່. ເທວະທັງຫຼາຍຮັບສ່ວນຈາກຫົວນົມໜຶ່ງໃນນາມ «svāhā», ແລະພິຕຣະທັງຫຼາຍຮັບຈາກອີກຫົວນົມໜຶ່ງໃນນາມ «svadhā».

Verse 44

वषट्कारं तथैवान्ये देवा भूतेश्वरास्तथा । हंतकारं मनुष्याश्च पिबंति सततं स्त नम्

ບາງພວກດື່ມດ້ວຍສຽງ «ວະສັດ»; ແລະພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ກັບຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງກໍ່ດື່ມເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ມະນຸດດື່ມຢູ່ເສມອັນດຽວ ສຽງຮ້ອງ «ຮັນຕາ».

Verse 45

यस्त्वेतां मानवो धेनुं श्रद्धया ह्यनुपूर्विकाम् । करोति सततं काले साग्नित्वायोपकल्प्यते

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ປະຕິບັດພິທີ «ໂຄ» ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຕາມລຳດັບຖືກຕ້ອງ ແລະເຮັດເປັນນິດຕາມເວລາອັນຄວນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເໝາະສົມສຳລັບສະຖານະການຮັກສາໄຟສັກສິດ (ອັກນິ) ເພື່ອວິນັຍບູຊາພຣະສິວະ ແລະວິທີວິເດະ–ໄຊວະ.

Verse 46

यस्तां जहाति वा स्वस्थस्तामिस्रे स तु मज्जति । तस्माद्दत्त्वा बलिं तेभ्यो द्वारस्थश्चिंतयेत्क्षणम्

ຜູ້ໃດທີ່ຍັງແຂງແຮງ ແລະສາມາດເຮັດໄດ້ ແຕ່ກັບລະທິ້ງການປະຕິບັດອັນສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະຈົມຢູ່ໃນຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມຫຼົງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແກ່ສັດທັງຫຼາຍແລ້ວ ຄວນຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ ແລະພິຈາລະນາຊົ່ວຂະນະ ໃຫ້ໃຈໝັ້ນຄົງຫັນໄປຫາພຣະສິວະ.

Verse 47

क्षुधार्तमतिथिं सम्यगेकग्रामनिवासिनम् । भोजयेत्तं शुभान्नेन यथाशक्त्यात्मभोजनात्

ຖ້າມີແຂກມາຮອດດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍ—ໂດຍສະເພາະແຂກຜູ້ເໝາະສົມ ແລະເປັນຄົນຢູ່ບ້ານດຽວກັນ—ຄວນໃຫ້ເຂົາກິນອາຫານດີ ອັນເປັນມົງຄຸນ ຕາມກຳລັງ ແມ່ນແຕ່ຈາກສ່ວນອາຫານຂອງຕົນເອງກໍຕາມ.

Verse 48

अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तते । स तस्मै दुष्कृतं दत्त्वा पुण्यमा दाय गच्छति

ຖ້າແຂກຜູ້ໜຶ່ງກັບອອກຈາກເຮືອນຂອງຜູ້ໃດ ໂດຍຄວາມຫວັງຖືກທຳລາຍ ແຂກນັ້ນຈະໄປໂດຍມອບບາບກຳຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າຂອງເຮືອນ ແລະນຳບຸນຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນໄປດ້ວຍ.

Verse 49

ततोऽन्नं प्रियमेवाश्नन्नरः शृंखलवान्पुनः । जिह्वावेगेन विद्धोत्र चिरं कालं स तिष्ठति

ຈາກນັ້ນ, ການກິນແຕ່ສິ່ງທີ່ເພິ່ງພໍໃຈ, ມະນຸດຈະຖືກຜູກມັດອີກຄັ້ງຄືກັບຖືກໂສ້ລ່າມ. ໃນທີ່ນີ້, ຍ້ອນຖືກບາດເຈັບຈາກແຮງກະຕຸ້ນຂອງລີ້ນ, ລາວຈຶ່ງຕິດຢູ່ໃນນັ້ນເປັນເວລາດົນນານ.

Verse 50

यतस्तं मांसमुद्धत्य तिलमात्रप्रमाणतः । खादितुं दीयते तेषां भित्त्वा चैव तु शोणितम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຈີກຊີ້ນອອກເປັນຕ່ອນໆ ທີ່ບໍ່ໃຫຍ່ກວ່າເມັດງາ, ພວກເຂົາກໍຖືກບັງຄັບໃຫ້ກິນມັນ; ແລະ ເລືອດຂອງພວກເຂົາກໍຖືກແທງ ແລະ ດູດອອກມາຄືກັນ.

Verse 51

निश्शेषतः कशाभिस्तु पीड्यते क्रमशः पुनः । बुभुक्षयातिकष्टं हि तथायाति पिपासया

ຈາກນັ້ນ ລາວຖືກທໍລະມານຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ຕາມລຳດັບ, ດ້ວຍການຟາດດ້ວຍແສ້ຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ລາວທົນທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກໜ່ວງຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ, ແລະ ໃນທາງດຽວກັນ ລາວກໍຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ.

Verse 52

एवमाद्या महाघोरा यातनाः पापकर्मणाम् । अंते यत्प्रतिपन्नं हि तत्संक्षेपेण संशृणु

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທໍລະມານທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບຜູ້ທີ່ເຮັດບາບ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງໂດຍຫຍໍ້ວ່າ ດວງວິນຍານຈະພົບກັບຫຍັງໃນຕອນທ້າຍ.

Verse 53

यः करोति महापापं धर्म्मं चरति वै लघु । धर्म्मं गुरुतरं वापि तथावस्थे तयोः शृणु

ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ເຮັດບາບໃຫຍ່ ແຕ່ປະພຶດທຳພຽງນ້ອຍ ຫຼືກະທຳຄຸນທຳທີ່ໜັກແນ່ນກວ່າ—ໃນສະພາບນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງທັງສອງເຖີດ।

Verse 54

सुकृतस्य फलं नोक्तं गुरुपा पप्रभावतः । न मिनोति सुखं तत्र भोगैर्बहुभिरन्वितः

ເນື່ອງຈາກອຳນາດອັນແຮງກ້າຂອງບາບໜັກ ຜົນແຫ່ງກຸສົນຈຶ່ງບໍ່ປາກົດ. ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນມີຄວາມເພີດເພີນຫຼາຍປານໃດ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບສຸກອັນເຕັມບໍ່ຫຼຸດລົງໄດ້.

Verse 55

तथोद्विग्नोतिसंतप्तो न भक्ष्यैर्मन्यते सुखम् । अभावादग्रतोऽन्यस्य प्रतिकल्पं दिनेदिने

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງວຸ້ນວາຍ ແລະທຸກທົນຢ່າງເລິກຊຶ້ງ ບໍ່ເຫັນແມ່ນແຕ່ອາຫານອັນແຊບຊ້ອຍເປັນສຸກ. ເພາະທຸກມື້ ທຸກຂະນະ ຄວາມຂາດແຄນສິ່ງຈຳເປັນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ ເຫມືອນພາລະທີ່ບໍ່ເຄີຍຫາຍໄປ.

Verse 56

पुमान्यो गुरुधर्म्माऽपि सोपवासो यथा गृही । वित्तवान्न विजानाति पीडां नियमसंस्थितः

ຊາຍຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນ—ແມ່ນແມ່ນປະພຶດຕາມທຳທີ່ຄູບາ (guru) ສອນ ແລະຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ)—ກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມເຈັບປວດຂອງຜູ້ທີ່ຖືວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ເຫມືອນຄົນມັ່ງຄັ່ງໃນເຮືອນບໍ່ຮູ້ຄວາມລຳບາກ.

Verse 57

तानि पापानि घोराणि संति यैश्च नरो भुवि । शतधा भेदमाप्नोति गिरिर्वज्रहतो यथा

ບາບອັນນ່າຢ້ານເຫຼົ່ານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ມະນຸດໃນໂລກ ແຕກອອກເປັນຮ້ອຍສ່ວນ—ດັ່ງພູຖືກຟ້າຜ່າວັດຊຣະຟາດ.