शिवस्य पञ्चब्रह्मावतारवर्णनम् (Description of Shiva’s Pañcabrahma Avatāras)

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां शिवस्य पञ्चब्रह्मावतारवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສາມ «ສະຕະຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 1 ຊື່ «ການພັນລະນາການປະກົດຂອງພຣະສິວະເປັນ ປັນຈະພຣະຫມະ (Pañcabrahma)» ຈົບລົງແລ້ວ.

Verse 2

सूत उवाच । मुने शौनक सद्भक्त्या दत्तचित्तो जितेन्द्रियः । अवताराञ्छिवस्याहं वच्मि ते मुनये शृणु

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ ຊໍນະກະ, ເຈົ້າມີພັກຕິອັນແທ້ ມອບໃຈດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ຄວບຄຸມອິນທຣີ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງອະວະຕາຣະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ.»

Verse 3

एतत्पृष्टः पुरा नन्दी शिवमूर्तिस्सतां गतिः । सनत्कुमारेण मुने तमुवाच शिवं स्मरन्

ໃນອະດີດ ເມື່ອມຸນີ ສະນັດກຸມາຣະ ຖາມເລື່ອງນີ້, ນັນດີ—ຜູ້ເປັນພຣະມູຣຕິຂອງພຣະສິວະ ແລະ ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍຂອງຜູ້ດີ—ໄດ້ຕອບ ໂດຍລະລຶກພຣະສິວະ.

Verse 4

नन्दीश्वर उवाच । असंख्याता हि कल्पेषु विभोः सर्व्वेश्वरस्य वै । अवतारास्तथापीह वच्म्यहं तान्यथामति

ນັນດີອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ຕະຫຼອດຫຼາຍກັລປະ ອະວະຕາຣະຂອງພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ—ພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ—ມີຈໍານວນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.»

Verse 5

एकोनविंशकः कल्पो विज्ञेयः श्वेत लोहितः । सद्योजातावतारस्तु प्रथमः परिकीर्तितः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ກັລປະທີ 19 ເອີ້ນວ່າ «ເຊວຕະ-ໂລຫິຕະ». ໃນວົງຈອນນັ້ນ ອະວະຕາຣະອັນທໍາອິດທີ່ຖືກສັນລະເສີນຄື «ສັດໂຍຊາຕະ»—ການປະກົດຂຶ້ນທັນທີອັນເປັນມງຄົດຂອງພຣະສິວະ ເພື່ອຈັດລະບຽບໂລກ ແລະ ປະທານພຣະກະຣຸນາ.

Verse 6

तस्मिंस्तत्परमं ब्रह्म ध्यायतो ब्रह्मणस्तथा । उत्पन्नस्तु शिखायुक्तः कुमारः श्वेतलोहितः

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລ້ວ ກຸມານເທວະວັຍໜຸ່ມ ນາມ Śvetalohita ຜູ້ມີມວຍຜົມຢູ່ເທິງສີສະ ກໍ່ປາກົດຂຶ້ນ ສະຫວ່າງໄສ ເກີດຈາກການພິຈາລະນາສັດຈະສູງສຸດ।

Verse 7

तं दृष्ट्वा पुरुषं ब्रह्मा ब्रह्मरूपिणमीश्वरम् । ज्ञात्वा ध्यात्वा स हृदये ववन्दे प्रयताञ्जलिः

ເມື່ອເຫັນ ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ—ພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ປາກົດໃນຮູບຂອງພຣະພຣະຫມາ—ພຣະພຣະຫມາກໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ ພິຈາລະນາໄວ້ໃນໃຈ ແລ້ວນ້ອມກາຍກົ້ມກາບ ດ້ວຍຝາມືປະນົມ।

Verse 8

सद्योजातं शिवं बुद्ध्वा जहर्ष भुवनेश्वरः । मुहुर्मुहुश्च सद्बुद्ध्या परं तं समचिन्तयत्

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ພຣະສິວະແມ່ນ Sadyojāta (ຜູ້ປາກົດໃໝ່ທັນທີ) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງກໍ່ປິຕິຍິນດີ. ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ດ້ວຍປັນຍາອັນບໍລິສຸດ ພຣະອົງໄດ້ພິຈາລະນາພຣະສັດຈະສູງສຸດນັ້ນ।

Verse 9

ततोऽस्य ध्यायतः श्वेताः प्रादुर्भूता यशस्विनः । कुमाराः परविज्ञानपरब्रह्मस्वरूपिणः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງກໍາລັງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ກຸມານທີ່ມີກຽດສັກ ຂາວສະຫວ່າງ ກໍ່ປາກົດຂຶ້ນ. ພວກເຂົາເປັນສະພາບຂອງປັນຍາສູງສຸດ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຕັ້ງຢູ່ໃນປັນຍາທາງວິນຍານອັນສູງສຸດເທື່ອງໆ।

Verse 10

सुनन्दो नन्दनश्चैव विश्वनन्दोपनन्दनौ । शिष्यास्तस्य महात्मानो यैस्तद्ब्रह्म समावृतम्

Sunanda, Nandana, Viśvananda ແລະ Upanandana—ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິດຂອງພຣະອົງ; ໂດຍພວກເຂົາ ພຣະພຣະຫມັນ (ສັດຈະສູງສຸດ) ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດແຈ້ງ ໃນສາຍປະເພນີສືບຕໍ່।

Verse 11

सद्योजातश्च वै शम्भुर्ददौ ज्ञानं च वेधसे । सर्गशक्तिमपि प्रीत्या प्रसन्नः परमेश्वरः

ແລ້ວພຣະສັມພູ ໃນພາກ “ສັດໂຍຊາຕະ” ໄດ້ປະທານປັນຍາຮູ້ແທ້ແກ່ ເວທະສ (ພຣະພຣະຫມາ) ດ້ວຍພຣະເມດຕາ; ແລະພຣະເຈົ້າສູງສຸດເມື່ອຊື່ນບານ ກໍປະທານພະລັງສ້າງສັນໃຫ້ລາວດ້ວຍຄວາມຮັກ।

Verse 12

ततो विंशतिमः कल्पो रक्तो नाम प्रकीर्तितः । ब्रह्मा यत्र महातेजा रक्तवर्णमधारयत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກັລປະທີ 20 ຖືກຂານນາມວ່າ “ຣັກຕະ” ກັລປະ. ໃນວົງຈັກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຕະເຈົາຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຮັບສີແດງໄວ້.

Verse 13

ध्यायतः पुत्रकामस्य प्रादुर्भू तो विधेस्सुतः । रक्तमाल्याम्बरधरो रक्ताक्षो रक्तभूषणः

ເມື່ອລາວນັ່ງສະມາທິດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ບຸດ ບຸດຂອງຜູ້ຈັດສັນ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າລາວ—ສວມພວງມາລາສີແດງ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງສີແດງ ດວງຕາອອກແດງ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສີແດງ।

Verse 14

स तं दृष्ट्वा महात्मानं कुमारं ध्यानमाश्रितः । वामदेवं शिवं ज्ञात्वा प्रणनाम कृतांजलिः

ເມື່ອເຫັນຮູບຍຸວະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ສະຖິດໃນສະມາທິ ລາວກໍຮູ້ວ່າພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ ວາມເທວະ—ພຣະສິວະເຈົ້າເອງ—ແລ້ວກໍກົດກາບດ້ວຍມືປະນົມ।

Verse 15

ततस्तस्य सुता ह्यासंश्चत्वारो रक्तवाससः । विरजाश्च विवाहश्च विशोको विश्वभावनः

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ມີບຸດສີ່ຄົນ ນຸ່ງຜ້າສີແດງ—ວິຣາຈາ, ວິວາຫາ, ວິໂສກາ, ແລະ ວິສະວະພາວະນະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແລະປຸກໃຈສັບພະສິ່ງທັງປວງ।

Verse 16

वामदेवः स वै शम्भुर्ददौ ज्ञानं च वेधसे । सर्गशक्तिमपि प्रीत्या प्रसन्नः परमेश्वरः

ພຣະວາມະເທວະ—ຄືພຣະຊັມພູເອງ—ໄດ້ປະທານຍານອັນສັກສິດແກ່ເວທະສະ (ພຣະພຣະຫມາ). ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ປິຕິແລະເມດຕາ ຍັງປະທານພະລັງສ້າງສັນໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຮັກອີກດ້ວຍ.

Verse 17

एकविंशतिमः कल्पः पीतवासा इति स्मृतः । ब्रह्मा यत्र महाभागः पीतवासा बभूव ह

ກັລປະທີ່ຊາວເອັດ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ປີຕະວາສາ». ໃນກັລປະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ເປັນຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີເຫຼືອງແທ້ໆ.

Verse 18

ध्यायतः पुत्रकामस्य विधेर्जातः कुमारकः । पीतवस्त्रादिक प्रौढो महातेजा महाभुजः

ເມື່ອພຣະວິທາຕຣຶ (ພຣະພຣະຫມາ) ປາຖະນາບຸດ ແລະຈົ່ມຢູ່ໃນສະມາທິ, ກຸມານຜູ້ໜຸ່ມກໍເກີດອອກຈາກພຣະອົງ; ຮູບລັກສະນະສຸກງອມ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະອາພອນ, ມີຮັດສະມີໃຫຍ່ ແລະແຂນແຮງກ້າ.

Verse 19

तं दृष्ट्वा ध्यानसंयुक्तं ज्ञात्वा तत्पुरुषं शिवम् । प्रणनाम ततो बुद्ध्या गायत्रीं शांकरीं विधिः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຜູ້ປະກອບດ້ວຍສະມາທິ ແລະຮູ້ວ່າພຣະອົງນັ້ນແມ່ນພຣະສິວະໃນຮູບຕັດປຸຣຸສ, ພຣະວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງກົດກະບົບດ້ວຍປັນຍາອັນເຄົາລົບ ແລະເຊີນສະທ້ອນ ຄາຍະຕຣີ ສາງກະຣີ.

Verse 20

जपित्वा तु महादेवीं सर्वलोकनमस्कृताम् । प्रसन्नस्तु महादेवो ध्यानयुक्तेन चेतसा

ເມື່ອໄດ້ຈັບປະ (japa) ບູຊາພຣະມະຫາເທວີ ຜູ້ທີ່ທຸກໂລກນົບນ້ອມ, ພຣະມະຫາເທວະກໍຊົມຊື່ນເມດຕາ, ດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ.

Verse 21

ततोऽस्य पार्श्वतो दिव्याः प्रादुर्भूताः कुमारकाः । पीतवस्त्रा हि सकला योगमार्गप्रवर्तकाः

ແລ້ວຈາກຂ້າງກາຍຂອງທ່ານ ບັນດາກຸມາຣະກະອັນທິບໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ—ທຸກອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ—ເປັນຜູ້ເຜີຍແຜ່ມັກຄາໂຍຄະ।

Verse 22

ततस्तस्मिन्गते कल्पे पीतवर्णे स्वयंभुवः । पुनरन्यः प्रवृत्तस्तु कल्पो नाम्ना शिवस्तु स

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກັນລະປະສະວາຍັມພູວະ (Svāyambhuva Kalpa) ອັນມີສີທອງໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປ ກັນລະປະໃໝ່ກໍເລີ່ມຂຶ້ນອີກ ແລະໄດ້ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມວ່າ “ສິວະ” (Śiva)។

Verse 23

एकार्णवे संव्यतीते दिव्यवर्षसहस्रके । स्रष्टुकामः प्रजा ब्रह्मा चिन्तयामास दुःखितः

ເມື່ອຜ່ານໄປຄົບພັນປີທິບ ໃນຂະນະທີ່ທຸກສິ່ງເປັນແຕ່ມະຫາສະໝຸດຈັກກະວານອັນດຽວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປາຖະໜາຈະສ້າງສັດທັງຫຼາຍ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມເສົ້າໃນໃຈ।

Verse 24

ततोऽपश्यन्महातेजा प्रादुर्भूतं कुमारकम् । कृष्णवर्णं महावीर्यं दीप्यमानं स्वतेजसा

ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ມີຕະເຈົາອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເຫັນກຸມານນ້ອຍຜຸດປາກົດຂຶ້ນທັນທີ ມີສີດຳ ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈົາຂອງຕົນເອງ।

Verse 25

धृतकृष्णाम्बरोष्णीषं कृष्णयज्ञोपवीतिनम् । कृष्णेन मौलिनायुक्तं कृष्णस्नानानुलेपनम्

ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າດຳ ແລະສວມຜ້າໂພກຫົວດຳ; ສາຍຍັດໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ກໍເປັນສີດຳ. ກະຫຼີ່ມຜົມດຳປະດັບຢູ່ເທິງສີສະ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຈາກການອາບນ້ຳດຳ ແລະການທານ້ຳມັນຫອມດຳ—ເປັນຮູບປາກົດຂອງຣຸທຣະແບບມີຄຸນ (ສະກຸນ) ຄວນແກ່ການພິຈາລະນາແລະບູຊາ।

Verse 26

स तं दृष्ट्वा महात्मानमघोरं घोरविक्रमम् । ववन्दे देवदेवेशमद्भुतं कृष्णपिंगलम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ອະໂຄຣະ ແຕ່ມີພະລັງອັນນ່າຢ້ານ—ເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບພຣະເທວະເທວະເອສະ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດອັນອັດສະຈັນ, ຜິວຄ່ຳແລະດວງຕາສີທອງນ້ຳຕານ.

Verse 27

अघोरं तु ततो ब्रह्मा ब्रह्मरूपं व्यचिंतयत् । तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिर्भक्तवत्सलमव्ययम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ພິຈາລະນາໃນສະມາທິວ່າ ພຣະອົງເປັນອະໂຄຣະ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ບໍ່ນ່າຢ້ານ—ແລະເຫັນພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນໂດຍແທ້. ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສັນລະເສີນຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຜູ້ຮັກຜູ້ພັກດີ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັນລະເສີນທີ່ເລືອກສັນແລະອັນເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 28

अथास्य पार्श्वतः कृष्णाः कृष्णस्नानानुलेपनाः । चत्वारस्तु महात्मानः संबभूवुः कुमारकाः

ແລ້ວທີ່ຂ້າງພຣະອົງ ກໍເກີດປາກົດກຸມາຣະ 4 ອົງ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຜິວຄ່ຳ ອາບນ້ຳແລະຊະໂລມດ້ວຍຄວາມຄ່ຳ ເປັນຮູບຜູ້ຮັບໃຊ້ໃນພຣະພັກຂອງຣຸດຣະ।

Verse 29

कृष्ण कृष्णशिखश्चैव कृष्णा स्यः कृष्णकण्ठधृक् । इति तेऽव्यक्तनामानः शिवरूपाः सुतेजसः

“ຄ່ຳດຳເປັນສີ, ມີຍອດຜົມຄ່ຳດຳດ້ວຍ; ຮູບກາຍຄ່ຳດຳ ແລະຖືຄໍຄ່ຳດຳ.” ດັ່ງນັ້ນ ຮູບແຫ່ງພຣະສິວະເຫຼົ່ານັ້ນ ຊື່ຍັງບໍ່ປາກົດ ແຕ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈົາຂອງຕົນເອງ।

Verse 30

एवंभूता महात्मानो ब्रह्मणः सृष्टिहेतवे । योगं प्रवर्त्तया मासुर्घोराख्यं महदद्भुतम्

ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະພຣະຫມາເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ ໄດ້ເລີ່ມຂັບເຄື່ອນໂຍກະອັນນ່າຢ້ານ ຊື່ “ໂຆຣະ” ອັນໃຫຍ່ແລະອັດສະຈັນ।

Verse 31

अथान्यो ब्रह्मणः कल्पः प्रावर्त्तत मुनीश्वराः । विश्वरूप इति ख्यातो नामतः परमाद्भुतः

ຕໍ່ມາ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ວົງຈັກໃໝ່ໜຶ່ງແຫ່ງການສ້າງຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ—ໂດຍນາມ «ວິດສະວະຣູປະ» ອັນໂດ່ງດັງ, ໝາຍເຖິງ «ຮູບທຸກຮູບ» ນ່າອັດສະຈັນແຕ່ຊື່.

Verse 32

ब्रह्मणः पुत्रकामस्य ध्यायतो मनसा शिवम् । प्रादुर्भूता महानादा विश्वरूपा सरस्वती

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ປາຖະນາຈະໄດ້ບຸດ ແລະໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈເຖິງພຣະສິວະ, ນາງສະຣັສວະຕີ—ຜູ້ມີຮູບແບບເປັນສາກົນ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງມະຫາດັ່ງເດີມ—ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 33

तथाविधः स भगवानीशानः परमेश्वरः । शुद्धस्फटिकसंकाशः सर्वाभरणभूषितः

ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ພຣະອີສານະ ພຣະປະເມສວະຣະ ຜູ້ມີພຣະພາກ: ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແກ້ວຜຸດຜ່ອງບໍລິສຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບທຸກປະການ.

Verse 34

तं दृष्ट्वा प्रणनामासौ ब्रह्मेशानमजं विभुम् । सर्वगं सर्वदं सर्वं सुरूपं रूपवर्जितम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກົ່ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ—ພຣະອີສານະ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສາກົນ. ພຣະອົງສະຖິດທົ່ວໄປ, ປະທານທຸກສິ່ງ, ເປັນທຸກຢ່າງ—ງາມສົມບູນແຫ່ງມົງຄຸນ ແຕ່ເກີນພົ້ນຮູບອັນຈຳກັດ.

Verse 35

ईशानोऽपि तथादिश्य सन्मार्गं ब्रह्मणे विभुः । सशक्तिः कल्पयांचक्रे स बालांश्चतुरः शुभान्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອີສານະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊອກຊອນທົ່ວໄປ—ໄດ້ຊີ້ນຳພຣະພຣະຫມາໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວພ້ອມດ້ວຍພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ ກໍໄດ້ບັນດານໃຫ້ປາກົດເປັນເທວະກຸມານສີ່ອົງ ອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 36

जटीमुण्डी शिखण्डी च अर्द्धमुण्डश्च जज्ञिरे । योगेनादिश्य सद्धर्मं कृत्वा योगगतिं गताः

ແລ້ວຈຶ່ງເກີດມາເປັນ Jaṭīmuṇḍī, Śikhaṇḍī ແລະ Arddhamuṇḍa. ດ້ວຍວິໄນແຫ່ງໂຍຄະ ພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ນຳສັດທະທຳ; ແລະເມື່ອສ້າງທາງໂຍຄະແລ້ວ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດແຫ່ງໂຍຄະ (ຫຼຸດພົ້ນໂດຍຮ່ວມກັບພຣະສິວະ).

Verse 37

एवं संक्षेपतः प्रोक्तः सद्यादीनां समुद्भवः । सनत्कुमार सर्वज्ञ लोकानां हितकाम्यया

ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ກຳເນີດຂອງ Sadyā ແລະອື່ນໆ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍ ສະນັດກຸມາຣະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ເພາະປາດຖະໜາໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍເກີດປະໂຫຍດ।

Verse 38

अथ तेषां महाप्राज्ञ व्यवहारं यथायथम् । त्रिलोकहितकारं हि सर्वं ब्रह्माण्डसंस्थितम्

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ການປະພຶດຂອງພວກເຂົາ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໃນໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ; ເພາະທຸກສິ່ງຖືກຈັດລຽງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງສາມ.

Verse 39

ईशानः पुरुषो घोरो वामसंज्ञस्तथैव च । ब्रह्मसंज्ञो महेशस्य मूर्तयः पंच विश्रुताः

ອີສານະ, ປຸຣຸສະ, ໂຆຣະ, ວາມະ ແລະ ຮູບທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມູຣຕິຫ້າອັນໂດ່ງດັງຂອງ ມະເຫສະ (ພຣະສິວະ).

Verse 40

ईशानः शिवरूपश्च गरीयान्प्रथमः स्मृतः । भोक्तारं प्रकृतेः साक्षात्क्षेत्रज्ञमधितिष्ठति

ອີສານະ—ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະສິວະໂດຍຕົງ—ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອົງທຳອິດ ແລະສູງສຸດ. ພຣະອົງປົກຄອງໂດຍກົງເຫນືອ “ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ” (ເຂດຣະຍະ) ຄືອາຕະມັນ ຜູ້ເສບສົມປະສົບປຣະກຣິຕິ ແລະສະຖິດຄຸ້ມຄອງຢູ່ພາຍໃນ.

Verse 41

शैवस्तत्पुरुषाख्यश्च स्वरूपो हि द्वितीयकः । गुणाश्रयात्मकं भोग्यं सर्वज्ञमधितिष्ठति

ຮູບປະກົດອັນທີສອງແມ່ນຮູບແບບໄສວະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕັດປຸຣຸສະ। ພຣະອົງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ປະທັບຄຸ້ມຄອງເຫນືອສິ່ງທີ່ເປັນອາລົມແຫ່ງການເສບສຳຜັດ ອັນອາໄສຄຸນ (ກຸນະ) ທັງຫຼາຍ।

Verse 42

धर्माय स्वांगसंयुक्तं बुद्धितत्त्वं पिनाकिनः । अघोराख्यस्वरूपो यस्तिष्ठत्यंतस्तृतीयकः

ເພື່ອສະຖາປະນາທຳມະ ພຣະປິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກາ) ປະທັບຢູ່ພາຍໃນເປັນຕັດຕະວະແຫ່ງພຸດທິ (ປັນຍາສ່ອງແສງ) ອັນຮ່ວມກັບພຣະພະລັງຂອງພຣະອົງ. ຫຼັກພາຍໃນອັນທີສາມນັ້ນ ແມ່ນຮູບທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະໂຄຣ (Aghora).

Verse 43

वामदेवाह्वयो रूपश्चतुर्थः शङ्करस्य हि । अहंकृतेरधिष्ठानो बहुकार्यकरः सदा

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຮູບທີ່ສີ່ຂອງພຣະສັງກະຣະ ເອີ້ນວ່າ “ວາມະເທວະ”។ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຫຼັກອະຫັງກຣິຕິ (ຄວາມເປັນຕົນ) ແລະຊົງປະກອບກິດຫຼາຍປະການຢູ່ເສມອ.

Verse 44

ईशानाह्वस्वरूपो हि शंकरस्येश्वरः सदा । श्रोत्रस्य वचसश्चापि विभोर्व्योम्नस्तथैव च

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິດສະຫຼະແຫ່ງພຣະສັງກະຣະ ຊົງມີສະພາບຮູບທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອີຊານະ” ຢູ່ເສມອ. ພຣະວິພູຍັງເປັນເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງການໄດ້ຍິນ ແລະຖ້ອຍຄໍາ ພ້ອມທັງຟ້າອາກາດອັນແຜ່ກວ້າງ (ອາກາດ/ເອເທີ) ດ້ວຍ.

Verse 45

त्वक्पाणिस्पर्शवायूनामीश्वरं रूपमैश्वरम् । पुरुषाख्यं विचारज्ञा मतिमन्तः प्रचक्षते

ນັກພິຈາລະນາຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ແລະຜູ້ມີປັນຍາ ກ່າວວ່າ ຮູບອັນເປັນອິດສະຫຼະສູງສຸດ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜິວໜັງ, ມື, ການສຳຜັດ ແລະລົມຊີວິດທັງຫຼາຍ ນັ້ນ ແມ່ນ “ປຸຣຸສະ” ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 46

वपुषश्च रसस्यापि रूपस्याग्नेस्तथैव च । अघोराख्यमधिष्ठानं रूपमाहुर्मनीषिणः

ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ອະທິສຖານ (ຖານອຸປະຖຳ) ຜູ້ຄຸ້ມຄອງກາຍ, ລົດຊາດ, ຮູບຮ່າງ ແລະໄຟ ນັ້ນ ແມ່ນຮູບທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອະໂຆຣະ»—ພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ບໍ່ນ່າຢ້ານ ຜູ້ທຣົງຄ້ຳຈຸນ ແລະປົກຄອງຫຼັກການທີ່ປາກົດເຫຼົ່ານີ້.

Verse 47

रशनायाश्च पायोश्च रसस्यापां तथैव च । ईश्वरं वामदेवाख्यं स्वरूपं शांकरं स्मृतम्

ຮູບສະວະຣູປະຂອງພຣະສິວະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ວາມະເທວະ» ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຄຸ້ມຄອງລີ້ນ, ທະວານ, ລົດຊາດ ແລະນ້ຳດ້ວຍ.

Verse 48

प्राणस्य चैवोपस्थस्य गंधस्य च भुवस्तथा । सद्योजाताह्वयं रूपमीश्वरं शांकरं विदुः

ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ພຣະອີສະວະຣະ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີນາມ «ສັດໂຍຊາຕະ» ປົກຄອງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ, ອະວັຍະວະກໍ່ກຳເນີດ, ກິ່ນຫອມ ແລະ ພູມິພູ (ແຜ່ນດິນ)។

Verse 49

इमे स्वरूपाः शंभोर्हि वन्दनीयाः प्रयत्नतः । श्रेयोर्थिभिर्नरैर्नित्यं श्रेयसामेकहेतवः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຮູບປາກົດເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະສັມພູ ຄວນໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດ ພວກມັນເປັນເຫດອັນດຽວ ນຳໄປສູ່ມົງຄຸນແທ້ທັງປວງເປັນນິດ।