पार्वतीजन्मवर्णनम् / Description of Pārvatī’s Birth

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ संस्मरतुर्भक्त्या दम्पती तौ भवाम्बिकाम् । प्रसूतिहेतवे तत्र देवकार्यार्थमादरात्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ຄູ່ສາມີພັນລະຍານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມສັດທາແລະຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ລະລຶກເຖິງ ພະນາງພະແມ່ ພະວາອຳບິກາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດການປະສົມພັນ ເພື່ອສຳເລັດພະລະກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 2

ततस्सा चण्डिका योगात्त्यक्तदेहा पुरा पितुः । ईहया भतितुं भूयस्समैच्छद्रिरिदारतः

ແລ້ວພຣະນາງຈັນດິກາ ຜູ້ເຄີຍລະທິ້ງຮ່າງກາຍດ້ວຍພະລັງໂຍຄະຢູ່ເຮືອນພໍ່ໃນອະດີດ ກໍໄດ້ປາຖະໜາອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພຣະນາງເອງ ເພື່ອຮັບແລະຮັກສາຮ່າງກາຍ ໂດຍອາໄສພູເຂົານີ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 3

सत्यं विधातुं स्ववचः प्रसन्नाखिलकामदा । पूर्णांशाच्छैलचित्ते सा विवेशाथ महेश्वरी

ເພື່ອໃຫ້ຄຳຂອງນາງເປັນຈິງ, ພຣະເທວີຜູ້ເມດຕາ ຜູ້ປະທານພອນທຸກປາຖະໜາ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ໃຈຂອງພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ດ້ວຍພາກສ່ວນເຕັມແຫ່ງທິບະພາບ ແລະປະທັບຢູ່ນັ້ນເປັນ ມະເຫສະວະຣີ.

Verse 4

विरराज ततस्सोतिप्रमदोपूर्वसुद्युतिः । हुताशन इवाधृष्यस्तेजोराशिर्महामनाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຜູ້ມີຮັດສະມີນັ້ນ ກໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງອອກ ເກີນກວ່າຄວາມສະຫວ່າງເກົ່າ—ເປັນກອງໄຟຕະປະວິນຍານອັນບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ ດັ່ງໄຟສັກສິດ ແລະມີໃຈໃຫຍ່ສູງສົ່ງ।

Verse 5

ततो गिरिस्स्वप्रियायां परिपूर्णं शिवांशकम् । समाधिमत्वात्समये समधत्त सुशंकरे

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກພຣະສັງກະຣະສະຖິດຢູ່ໃນສະມາທິ ໃນເວລາອັນຄວນ ພຣະອົງໄດ້ວາງລົງໃນຜູ້ຮັກ—ທິດາແຫ່ງພູ—ສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະສິວະຂອງພຣະອົງທີ່ສົມບູນພ້ອມ।

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे पार्वतीजन्मवर्णनं नाम षष्टोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 6 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາການປະສູດຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ” ໃນປາຣະວະຕີຂັນດະ (ພາກທີ 3) ຂອງຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ປຶ້ມທີ 2) ໃນ “ສີຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ”.

Verse 7

गिरिप्रिया सर्वजगन्निवासासंश्रयाधिकम् । विरेजे सुतरां मेना तेजोमण्डलगा सदा

ເມນາສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍສະເໝີຢູ່ໃນວົງຮັດສະມີ ເນື່ອງຈາກນາງເປັນແມ່ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດຂອງ ກິຣິປຣິຍາ (ປາຣະວະຕີ) ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງ ແລະທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງຈັກກະວານທັງປວງ.

Verse 8

सुखोदयं स्वभर्तुश्च मेना दौहृदलक्षणम् । दधौ निदानन्देवानामानन्दस्येप्सितं शुभम्

ເມນາໄດ້ເຫັນໃນສາມີຂອງນາງ ການເກີດຂຶ້ນຂອງຄວາມສຸກ; ແລະນາງເອງກໍໄດ້ຖືກປະດັບດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນແຫ່ງການຕັ້ງຄັນ—ເປັນເຫດອັນດີເລີດ ແລະເປັນທີ່ປາດຖະໜາ ຂອງອານັນດາແກ່ເທວະທັງປວງ, ເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງຄວາມຍິນດີ.

Verse 9

देह सादादसंपूर्णभूषणा लोध्रसंमुखा । स्वल्पभेन्दुक्षये कालं विचेष्यर्क्षा विभावरी

ກາຍຂອງນາງອ່ອນເພຍ ແລະເຄື່ອງປະດັບຍັງບໍ່ຄົບຖ້ວນ. ໃບໜ້າຫັນໄປຫາຕົ້ນໂລດຣາ; ຄືນທີ່ມີດາວເປັນເຄື່ອງໝາຍ ຄ້າຍຈະຢືດຢາວຢູ່ຊົ່ວຄາວ ເມື່ອດວງຈັນຫຼຸດລົງເຫຼືອແຕ່ບາງນ້ອຍ.

Verse 10

तदाननं मृत्सुरभिनायं तृप्तिं गिरीश्वरः । मुने रहस्युपाघ्राय प्रेमाधिक्यं बभूव तत्

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຄິຣີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ຢ່າງລັບໆ ແລະສູດດົມກິ່ນຫອມດັ່ງກິ່ນດິນຈາກໃບໜ້ານາງ. ພຣະອົງເກີດຄວາມອິ່ມໃຈລຶກຊຶ້ງ ແລະຄວາມຮັກຕໍ່ນາງກໍເພີ່ມພູນຍິ່ງຂຶ້ນ.

Verse 11

मेना स्पृहावती केषु न मे शंसति वस्तुषु । किंचिदिष्टं ह्रियापृच्छदनुवेलं सखी गिरिः

ແມ່ນາ ແມ່ນມີຄວາມປາຖະໜາຫຼາຍ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເວົ້າໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ວ່ານາງປາຖະໜາສິ່ງໃດ. ແຕ່ເພື່ອນຂອງຂ້ອຍ ກິຣີ ກໍຖາມຂ້ອຍຢ່າງອາຍໆ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ກ່ຽວກັບສິ່ງໃດທີ່ຂ້ອຍອາດຈະປາຖະໜາ.

Verse 12

उपेत्य दौहदं शल्यं यद्वव्रेऽपश्यदाशु तत् । आनीतं नेष्टमस्याद्धा नासाध्यं त्रिदिवैऽपि हि

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ ກໍເຫັນທັນທີຄວາມເຈັບປວດດັ່ງໜາມຂອງຄວາມປາຖະໜາຂອງນາງ—ສິ່ງທີ່ນາງເລືອກໄວ້ໃນໃຈ. ແທ້ແລ້ວ ຂອງທີ່ນາງຮັກຖືກນໍາມາທັນທີ; ສໍາລັບຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະປະສົງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະໃນສາມສະຫວັນກໍຕາມ।

Verse 13

प्रचीयमानावयवा निस्तीर्य दोहदव्यथाम् । रेजे मेना बाललता नद्धपत्राधिका यथा

ເມື່ອນາງພົ້ນຈາກຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງການຕັ້ງຄັນ ແລະອະວະຍະວະກໍກັບມາເຕັມອີກຄັ້ງ, ເມນາກໍສ່ອງສະຫວ່າງ—ດັ່ງເຄືອອ່ອນນ້ອຍທີ່ພຶ່ງປະດັບດ້ວຍໃບອ່ອນສົດໃໝ່।

Verse 14

गिरिस्सगर्भां महिषीममंस्त धरणीमिव । निधानगर्भामभ्यन्तर्लीनवह्निं शमीमिव

ເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນພຣະມະຫິສີນັ້ນ ເຫມືອນແຜ່ນດິນທີ່ອຸ້ມພູເຂົາໄວ້ໃນຄັນ—ເຫມືອນທ່ານທຣະນີຜູ້ຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ. ແລະເຂົາຍັງເຫັນນາງເຫມືອນຕົ້ນຊະມີ ທີ່ຊ່ອນຂຸມຊັບໄວ້ພາຍໃນ ແລະມີໄຟຖືກຊ່ອນຢູ່ຂ້າງໃນ.

Verse 15

प्रियाप्रीतेश्च मनसः स्वार्जितद्रविणस्य च । समुन्नतैः श्रुतेः प्राज्ञः क्रियाश्चक्रे यथोचिताः

ດ້ວຍໃຈທີ່ປິຕິຍິນດີຕໍ່ສິ່ງອັນຮັກ ແລະດ້ວຍຊັບສິນທີ່ຫາໄດ້ດ້ວຍກໍາລັງຕົນ, ນັກປັນຍານັ້ນໄດ້ປະກອບພິທີກຳຕາມຄວາມສົມຄວນ ສອດຄ່ອງກັບພຣະບັນຍັດອັນສູງສົ່ງແຫ່ງສຣຸຕິ (ເວດ).

Verse 16

ददर्श काले मेनां स प्रतीतः प्रसवोन्मुखीम् । अभ्रितां च दिवं गर्भगृहे भिषगधिष्ठिते

ເມື່ອເວລາອັນຄວນມາຮອດ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນແມ່ນາ ສະຫວ່າງໄສ ແລະພ້ອມຈະຄອດ ຢູ່ໃນຫ້ອງຄອດທີ່ຖືກດູແລຢ່າງລະມັດລະວັງ ມີໝໍປະຈຳ ດັ່ງກັບວ່າຟ້າສະຫວັນຖືກຄ້ຳຈຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 17

दृष्ट्वा प्रियां शुभाङ्गी वै मुमोदातिगिरीश्वरः । गर्भस्थजगदम्बां हि महातेजोवतीन्तदा

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ມີອະວະອັນມົງຄຸນ ປາຣະວະຕີ ກິຣີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ເພາະໃນເວລານັ້ນ ມານດາແຫ່ງສາກົນ ແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນຄັນ ແຕ່ກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 18

तस्मिन्नवसरे देवा मुने विष्ण्वादयस्तथा । मुनयश्च समागम्य गर्भस्थां तुष्टुवुश्शिवाम्

ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ໂອ ມຸນີ, ພວກເທວະ—ພຣະວິດສະນຸ ແລະ ອື່ນໆ—ພ້ອມດ້ວຍພວກລະສີ ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະ ສັນລະເສີນພຣະສິວາ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຄັນ.

Verse 19

देवा ऊचुः । दुर्गे जय जय प्राज्ञे जगदम्ब महेश्वरि । सत्यव्रते सत्यपरे त्रिसत्ये सत्यरूपिणी

ພວກເທວະກ່າວວ່າ: «ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ! ໂອ ທຸຣຄາ, ໂອ ຜູ້ຮອບຮູ້, ໂອ ແມ່ແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ມະເຫສະວະຣີ. ໂອ ຜູ້ມີພຣະປະຕິຍານເປັນສັດຈະ, ຜູ້ອຸທິດແດ່ສັດຈະ, ສັດຈະສາມປະການ, ແລະ ຜູ້ມີຮູບເປັນສັດຈະ»។

Verse 20

सत्यस्थे सत्यसुप्रीते सत्ययोने च सत्यतः । सत्यसत्ये सत्यनेत्रे प्रपन्नाः शरणं च ते

ໂອ ເທວີຜູ້ສະຖິດໃນສັດຈະ, ຜູ້ຍິນດີຢ່າງຍິ່ງໃນສັດຈະ, ຜູ້ມີກຳເນີດເປັນສັດຈະ, ແລະ ຜູ້ເປັນສັດຈະໂດຍແທ້; ໂອ ຮູບແຫ່ງສັດຈະ, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາເປັນສັດຈະ—ພວກເຮົາຂໍມອບຕົນແລະຂໍພຶ່ງພາທ່ານ; ທ່ານແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງພວກເຮົາ.

Verse 21

शिवप्रिये महेशानि देवदुःखक्षयंकरि । त्रैलोक्यमाता शर्वाणी व्यापिनी भक्तवत्सला

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ, ໂອ ມະເຫສານີ—ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງເທວະ! ແມ່ແຫ່ງໂລກທັງສາມ, ສະຣະວານີ, ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກຫນ່ວຍ, ຜູ້ເມດຕາຮັກໃຜ່ຕໍ່ຜູ້ພັກຕິຢ່າງອ່ອນໂຍນ।

Verse 22

आविर्भूय त्रिलोकेशि देवकार्यं कुरुष्व ह । सनाथाः कृपया ते हि वयं सर्वे महेश्वरि

ໂອ ພຣະນາງຜູ້ປົກຄອງສາມໂລກ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປາກົດພຣະອົງ ແລະສຳເລັດກິດຂອງເທວະ. ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງທ່ານ ພວກເຮົາທັງປວງມີທີ່ພຶ່ງ ບໍ່ເປັນຜູ້ອ່ອນໄຫວອີກ.

Verse 23

त्वत्तः सर्वे च सुखिनो लभन्ते सुखमुत्तमम् । त्वाम्विना न हि किंचिद्वै शोभते त्रिभवेष्वपि

ຈາກທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວ ສັດທັງປວງຈຶ່ງເປັນສຸກ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ. ປາດສະຈາກທ່ານ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍທີ່ຈະສົດງາມ ຫຼືສ່ອງສະຫວ່າງ ແມ່ນແຕ່ໃນສາມພົບ.

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इत्थं कृत्वा महेशान्या गर्भस्थाया बहुस्तुतिम् । प्रसन्नमनसो देवास्स्वं स्वं धाम ययुस्तदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກະທຳດັ່ງນີ້ ແລະຖວາຍຄຳສັນລະເສີນຫຼາຍປະການແດ່ພຣະນາງມະເຫສານີ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານມີຄັນ, ບັນດາເທວະຜູ້ມີໃຈປິຕິສະຫງົບ ກໍໄດ້ຈາກໄປ ແຕ່ລະອົງກັບສູ່ທີ່ສະຖິດຂອງຕົນ.

Verse 25

व्यतीते नवमे मासे दशमे मासि पूर्णतः । गर्भस्थाया गतिन्द्रध्रे कालिका जगदम्बिका

ເມື່ອເດືອນທີ່ເກົ້າຜ່ານໄປ ແລະເດືອນທີ່ສິບມາຮອດຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ຕາມຄອງເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ກາລິກາ—ພຣະມານດາແຫ່ງສາກົນ ຈະກະດັມບິກາ—ໄດ້ເຄື່ອນອອກຈາກສະພາບຢູ່ໃນຄັນ.

Verse 26

तदा सुसमयश्चासीच्छान्तभग्रहतारकः । नभः प्रसन्नतां यातं प्रकाशस्सर्वदिक्षु हि

ໃນເວລານັ້ນ ລະດູການອັນເປັນມງຄົດໄດ້ມາເຖິງ; ຟ້າອາກາດສະຫງົບ ແສງຕາເວັນ ດາວເຄາະ ແລະດາວທັງຫຼາຍດູເຫມືອນຖືກກົດໃຫ້ນຸ່ມນວນ. ທ້ອງຟ້າກາຍເປັນໃສສະອາດ ແລະແສງສະຫວ່າງແຜ່ໄປທົ່ວທິດທາງ.

Verse 27

मही मंगलभूयिष्ठा सवनग्रामसागरा । सरस्स्रवन्तीवापीषु पुफुल्लुः पंकजानि वै

ແຜ່ນດິນກາຍເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ປະດັບດ້ວຍປ່າໄມ້ ບ້ານເມືອງ ແລະມະຫາສະໝຸດ. ໃນທະເລສາບ ແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼ ແລະຫນອງນ້ຳທັງຫຼາຍ ດອກບົວກໍບານສະພັ່ງພອນແທ້.

Verse 28

ववुश्च विविधा वातास्सुखस्पर्शा मुनीश्वर । मुमुदुस्साधवस्सर्वेऽसतान्दुःखमभूद्द्रुतम्

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ລົມຫຼາຍຊະນິດໄດ້ພັດພາ ສຳຜັດແລ້ວສຸກສະບາຍ. ບັນດາຜູ້ດີທັງປວງຊື່ນບານ, ແຕ່ຄວາມທຸກຂອງຜູ້ບໍ່ດີກໍເກີດຂຶ້ນໄວ.

Verse 29

दुन्दुभीन्वादयामासुर्नभस्यागत्य निर्जराः । पुष्पवृष्टिरभूत्तत्र जगुर्गन्धर्वसत्तमाः

ເທວະອະມະຕະລົງມາຈາກຟ້າ ແລ້ວຕີກອງດຸນດຸພີໃຫ້ກັງວານ; ທີ່ນັ້ນມີຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງ ແລະ ຄັນທະວະຜູ້ປະເສີດຮ້ອງເພງສະຫລອງ।

Verse 30

विद्याधरस्त्रियो व्योम्नि ननृतुश्चाप्सरास्तथा । तदोत्सवो महानासीद्देवादीनां नभःस्थले

ໃນຟ້າ ນາງວິດຍາທະຣະກໍຟ້ອນລຳ ແລະ ອັບສະຣາກໍຟ້ອນລຳເຊັ່ນກັນ। ງານສະຫລອງນັ້ນກາຍເປັນມະຫາບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ສຳລັບເທວະແລະສັດສະຫວັນທັງຫຼາຍ ໃນອາກາດສະຫວັນ।

Verse 31

तस्मिन्नवसरे देवी पूर्वशक्तिश्शिवा सती । आविर्बभूव पुरतो मेनाया निजरूपतः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະເທວີ—ສະຕີ ຜູ້ເປັນພະລັງສັກຕິເກົ່າຂອງພຣະສິວະ—ໄດ້ປາກົດຕົວຕໍ່ໜ້າແມ່ນາ ໂດຍສະແດງຮູບອັນແທ້ຂອງນາງ।

Verse 32

वसंतर्तौ मधौ मासे नवम्यां मृगधिष्ण्यके । अर्द्धरात्रे समुत्पन्ना गंगेव शशिमण्डलात्

ໃນລະດູວະສັນຕະ, ໃນເດືອນມະດຸ, ໃນວັນຈັນທຣະທີ 9 ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນນັກຂັດຕະຣາດ ມຶກ (Mṛgaśīrṣa), ໃນກາງຄືນທ່ຽງຄືນ ນາງໄດ້ປາກົດ—ດັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຜຸດອອກຈາກວົງດວງຈັນ.

Verse 33

समये तत्स्वरूपेण मेनका जठराच्छिवा । समुद्भूय समुत्पन्ना सा लक्ष्मीरिव सागरात्

ໃນເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ພຣະສີວາ (Śivā) ໃນຮູບນັ້ນເອງ ໄດ້ຜຸດອອກຈາກຄອບທ້ອງຂອງເມນະກາ, ປາກົດແລະເກີດຂຶ້ນ—ດັ່ງພຣະລັກສະມີ ຜຸດອອກຈາກມະຫາສະໝຸດ.

Verse 34

ततस्तस्यां तु जातायां प्रसन्नोऽभूत्तदा भवः । अनुकूलो ववौ वायुर्गम्भीरो गंधयुक्शुभः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງເກີດຂຶ້ນ, ພະພະວະ (Bhava) ຄືພຣະສີວະ ກໍຊົມຊື່ນຍິນດີ. ລົມອັນເປັນມົງຄຸນໄດ້ພັດຂຶ້ນ—ເລິກແລະໝັ້ນຄົງ, ຫອມຫວານ ແລະດີງາມ—ເປັນໝາຍແຫ່ງພຣະອະນຸມັດຂອງພຣະອົງ.

Verse 35

बभूव पुष्पवृष्टिश्च तोयवृष्टि पुरस्सरम् । जज्वलुश्चाग्नयः शान्ता जगर्जुश्च तदा घनाः

ແລ້ວກໍເກີດຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງ, ໂດຍມີຝົນນ້ຳນຳໜ້າ. ໄຟທັງຫຼາຍ—ແມ່ນແຕ່ສະງົບອ່ອນໂຍນ—ກໍລຸກໂຊນສະຫວ່າງ, ແລະເມກກໍຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 36

तस्यां तु जायमानायां सर्वस्वं समपद्यत । हिमवन्नगरे तत्र सर्व दुःखं क्षयं गतम्

ເມື່ອນາງເກີດຂຶ້ນ ມົງຄຸນທັງປວງກໍສົມບູນພ້ອມ. ໃນນະຄອນຂອງຮິມະວານ ຄວາມໂສກທຸກຢ່າງກໍສິ້ນສຸດໄປ.

Verse 37

तस्मिन्नवसरे तत्र विष्ण्वाद्यास्सकलास्सुराः । आजग्मुः सुखिनः प्रीत्या ददृशुर्जगदम्बिकाम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ທົ່ວຫມູ່ເທວະດາ ນຳໂດຍພຣະວິສນຸ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະຄວາມຮັກໃຄ່ ແລ້ວໄດ້ເຫັນ ຈະກະດຳບິກາ ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ।

Verse 38

तुष्टुवुस्तां शिवामम्बां कालिकां शिवकामिनीम् । दिव्यारूपां महामायां शिवलोकनिवासिनीम्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະແມ່ທິບພະນັ້ນ—ຊິວາ, ອຳບາ, ກາລີ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຊິວະ—ຜູ້ມີຮູບທິບພະອັນສະຫວ່າງໄສ, ມະຫາມາຍາ-ສັກຕິ, ຜູ້ສະຖິດໃນໂລກຂອງພຣະຊິວະ।

Verse 39

देवा ऊचुः । जगदम्ब महादेवि सर्वसिद्धिविधायिनि । देवकार्यकरी त्वं हि सदातस्त्वां नमामहे

ເທວະດາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ປະທານສິດທິສຳເລັດທຸກປະການ; ແທ້ຈິງ ທ່ານເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດຂອງເທວະດາຢູ່ເສມອ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມທ່ານຢ່າງສະເໝີ.”

Verse 40

सर्वथा कुरु कल्याणं देवानां भक्तवत्सले । मेनामनोरथः पूर्णः कृतः कुरु हरस्य च

ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີຂອງເທວະດາ, ຂໍໃຫ້ທ່ານກະທຳຄວາມມົງຄຸນໃນທຸກປະການ. ຂໍໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງເມນາ ສຳເລັດສົມປາດ, ແລະຂໍໃຫ້ສຳເລັດນັ້ນແກ່ ຮະຣະ (ພຣະຊິວະ) ດ້ວຍ।

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इत्थं स्तुत्वा शिवां देवीं विष्ण्वाद्या सुप्रणम्य ताम् । स्वंस्वं धाम ययुः प्रीताश्शंसन्तस्तद्गतिं पराम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນ ເທວີຊິວາ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະວິສນຸ ແລະເທວະດາອື່ນໆ ໄດ້ນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ກັບໄປຍັງທີ່ສະຖິດຂອງຕົນໆ ພ້ອມທັງປະກາດສະພາວະອັນສູງສຸດ ແລະຄວາມມຸ່ງໝາຍອັນປະເສີດຂອງນາງ।

Verse 42

तान्तु दृष्ट्वा तथा जातां नीलोत्पलदलप्रभाम । श्यामा सा मेनका देवी मुदमापाति नारद

ເມື່ອເຫັນນາງເກີດມາດັ່ງນັ້ນ ສ່ອງງາມດັ່ງກີບດອກບົວສີນ້ຳເງິນ ພຣະນາງເມນະກາ ເທວີ—ຜູ້ມີສີຜິວເຂົ້າຄ່ຳ (ຊະຍາມາ)—ກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ໂອ ນາຣະດະ।

Verse 43

दिव्यरूपं विलोक्यानु ज्ञानमाप गिरिप्रिया । विज्ञाय परमेशानीं तुष्टावातिप्रहर्षिता

ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບອັນທິບພະນັ້ນ ກິຣິປຣິຍາ (ປາຣະວະຕີ) ກໍ່ໄດ້ຮັບປັນຍາອັນແຈ້ງຊັດ। ເມື່ອຮູ້ວ່າເປັນພຣະເທວີສູງສຸດ ປະຣະເມສານີ ນາງກໍ່ປິຕິຢ່າງຫຼາຍ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍໃຈອັນພໍໃຈ।

Verse 44

मेनोवाच । जगदम्ब महेशानि कृतातिकरुणा त्वया । आविर्भूता मम पुरो विलसन्ती यदम्बिके

ເມນາກ່າວວ່າ: ໂອ ແມ່ແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ມະເຫສານີ ພຣະມະເຫສະວະຣະມະຫາຣານີ! ພຣະອົງໄດ້ສະແດງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາຢ່າງຫາທີ່ສຸດ ແລະໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ສ່ອງສະຫວ່າງງາມ ໂອ ອັມບິກາ.

Verse 45

त्वमाद्या सर्वशक्तीनां त्रिलोकजननी शिवे । शिवप्रिया सदा देवी सर्वदेवस्तुता परा

ໂອ ຊິວາ, ພຣະອົງແມ່ນປະຖົມກຳເນີດແຫ່ງພະລັງທັງປວງ, ເປັນແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດສາມໂລກ. ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະເຈົ້າຢູ່ເສມອ, ພຣະອົງແມ່ນເທວີນິລັນດອນ—ສູງສຸດ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກເທວະທັງປວງ.

Verse 46

कृपां कुरु महेशानि मम ध्यानस्थिता भव । एतद्रूपेण प्रत्यक्षं रूपं धेहि सुतासमम्

ໂອ ມະເຫສານີ, ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາກະຣຸນາ—ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ໃນສະມາທິຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂໍໃຫ້ຊົງຮັບຮູບປາກົດໃຫ້ເຫັນຈິງ ເປັນດັ່ງລູກສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्या मेनाया भूधरस्त्रियाः । प्रत्युवाच शिवा देवी सुप्रसवामअरिप्रियाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງແມ່ນາ ພັນລະຍາແຫ່ງພູເຂົາ ແລ້ວ, ພຣະນາງສິວາເທວີ ໄດ້ຕອບກັບນາງ ມານດາຜູ້ເປັນມງຄົດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 48

देव्युवाच । हे मेने त्वं पुरा मां च सुसेवितवती रता । त्वद्भक्त्या सुप्रसन्नाहं वरन्दातुं गतान्तिकम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ແມ່ນາ, ໃນອະດີດເຈົ້າເຄີຍຮັບໃຊ້ ແລະນະມັດສະການຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະຄວາມເລື່ອມໃສຢ່າງເລິກຊຶ້ງ. ດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະບັດນີ້ໄດ້ມາໃກ້ເຈົ້າ ເພື່ອປະທານພອນໜຶ່ງ”។

Verse 49

वरं ब्रूहीति मद्वाणीं श्रुत्वा ते तद्वरो वृतः । सुता भव महादेवी सा मे देवहितं कुरु

“ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຟັງວາຈາຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ‘ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ’ ແລ້ວ, ເຈົ້າໄດ້ເລືອກພອນນັ້ນເອງວ່າ: ‘ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນລູກສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະດ້ວຍນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກະທໍາປະໂຫຍດແກ່ເທວະດາທັງຫຼາຍ’.”

Verse 50

तथा दत्त्वा वरं तेऽहं गता स्वम्पदमादरात् । समयं प्राप्य तनया भवन्ते गिरिकामिनि

“ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ ແລ້ວກັບໄປສູ່ຖິ່ນພໍ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເມື່ອເວລາທີ່ກໍານົດມາຮອດ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພູເຂົາ, ເຈົ້າຈະເປັນແມ່ຂອງບຸດທັງຫຼາຍແທ້ໆ.”

Verse 51

दिव्यरूपं धृतं मेद्य यत्ते मत्स्मरणं भवेत् । अन्यथा मर्त्यभावेन तवाज्ञानं भवेन्मयि

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮູບອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນທິບ ເພື່ອໃຫ້ການລະນຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ. ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ດ້ວຍທັດສະນະແບບມະນຸດ ຄວາມບໍ່ຮູ້ (ອະວິດຍາ) ກ່ຽວກັບຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ.”

Verse 52

युवां मां पुत्रिभावेन दिव्यभावेन वा सकृत् । चिन्तयन्तौ कृतस्नेहौ यातास्स्थो मद्गतिम्पराम्

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າພຽງຄັ້ງດຽວ—ຈະເປັນດ້ວຍຄວາມຮັກແບບພໍ່ແມ່ຕໍ່ລູກສາວ ຫຼືດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງພຣະພັກຕິ—ພວກເຈົ້າທັງສອງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຜູກພັນແຫ່ງຮັກ ໄດ້ບັນລຸສະພາບສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດໃນຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 53

देवकार्यं करिष्यामि लीलां कृत्वा द्भुतां क्षितौ । शम्भुपत्नी भविष्यामि तारयिष्यामि सज्जनान्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດພຣະກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ໂດຍສະແດງລີລາອັນອັດສະຈັນໃນໂລກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງສັມພູ (Śambhu) ແລະຈະພາຜູ້ດີງາມໃຫ້ຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັມສາຣາ।

Verse 54

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वासीच्छिवा तूष्णीमम्बिका स्वात्त्ममायया । पश्यन्त्यां मातरि प्रीत्या सद्योऽऽभूत्तनया तनुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ອັມບິກາ (ປາຣະວະຕີ) ກໍສງົບງຽບທັນທີ ໂດຍມາຍາອັນເກີດຈາກຕົນເອງ. ໃນຂະນະທີ່ແມ່ເບິ່ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກາຍຂອງບຸດສາວກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີ।