भोजन-आह्वान-प्रकरणम् — The Episode of Invitation and the Divine Feast

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ शैलवरस्तात हिमवान्भाग्यसत्तमः । प्राङ्गणं रचयामास भोजनार्थं विचक्षणः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະຫິມະວານ—ພູເຂົາອັນປະເສີດທີ່ສຸດ, ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແລະເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ໂດຍຄວາມຮອບຄອບແລະປັນຍາ ໄດ້ຈັດແຕ່ງລານກວ້າງເພື່ອການສະເຫນີອາຫານ.

Verse 2

मार्जनं लेपनं सम्यक्कारयामास तस्य सः । स सुगन्धैरलञ्चक्रे नानावस्तुभिरादरात्

ພຣະອົງໃຫ້ເຮັດການກວາດລ້າງ ແລະທາປະພອມຢ່າງຖືກຕ້ອງດີ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະສິ່ງຂອງນານາປະເພດ.

Verse 3

अथ शैलस्सुरान्सर्वानन्यानपि च सेश्वरान् । भोजनायाह्वयामास पुत्रैश्शैलैः परैरपि

ແລ້ວພະພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ໄດ້ເຊີນເທວະທັງປວງ ແລະສັດທິບອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍເຈົ້າຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງເຂົາເຈົ້າ ມາຮັບພິທີພະອາຫານ; ແລະເຊີນພ້ອມກັບບຸດຂອງຕົນ ຄືພູເຂົາອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 4

शैलाह्वानमथाकर्ण्य स प्रभुस्साच्युतो मुने । सर्वैस्सुरादिभिस्तत्र भोजनाय ययौ मुदा

ໂອ ນັກບວດ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເຊີນຂອງ ສາຍລະ (ຫິມາລະຍະ), ພຣະອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ຜູ້ມີອານຸພາບ ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ພ້ອມກັບເທວະທັງປວງ ແລະສັດສະຫວັນອື່ນໆ ເພື່ອຮ່ວມງານພະອາຫານ.

Verse 5

गिरिः प्रभुं च सर्वांस्तान्सुसत्कृत्य यथाविधि । मुदोपवेशयामास सत्पीठेषु गृहान्तरे

ແລ້ວ ກິຣິຣາຊາ (ຫິມາລະຍະ) ໄດ້ຕ້ອນຮັບພຣະອົງແລະທຸກພວກນັ້ນດ້ວຍການນັບຖືຕາມພິທີ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະອັນສູງສົ່ງ ພາຍໃນຫ້ອງວັງ.

Verse 6

नानासुभोज्यवस्तूनि परिविष्य च तत्पुनः । साञ्चलिर्भोजनायाज्ञां चक्रे विज्ञप्तिमानतः

ເມື່ອໄດ້ຈັດຖວາຍອາຫານອັນປະເສີດຫຼາຍຢ່າງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ສານຈະລີ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມສຸພາບ ໄດ້ເຊີນແລະອະນຸຍາດໃຫ້ເລີ່ມຮັບປະທານອາຫານ।

Verse 7

अथ सम्मानितास्तत्र देवा विष्णुपुरोगमाः । सदाशिवं पुरस्कृत्य बुभुजुस्सकलाश्च ते

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍພຣະວິສະນຸ ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມຄວນ; ແລ້ວໄດ້ຍົກພຣະສະດາສິວະໄວ້ເປັນປະທານ ແລະທຸກອົງກໍໄດ້ຮັບປະທານເຄື່ອງຖວາຍຮ່ວມກັນ।

Verse 8

तदा सर्वे हि मिलिता ऐकपद्येन सर्वशः । पंक्तिभूताश्च बुभुजु र्विहसन्तः पृथक्पृथक्

ແລ້ວທຸກຄົນກໍມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ບ່ອນດຽວຈາກທຸກທິດ ແລະນັ່ງເປັນແຖວຢ່າງເປັນລະບຽບ ຮັບປະທານອາຫານຢູ່ບ່ອນຂອງຕົນໆ ພ້ອມສຽງຫົວເຮາະອັນຊື່ນບານ।

Verse 9

नन्दिभृंगिवीरभद्रवीरभद्रगणाः पृथक् । बुभुजुस्ते महाभागाः कुतूहलसमन्विताः

ນັນດິນ, ພຶງກີ, ວີຣະພັດຣະ ແລະຫມູ່ຄະນະຂອງວີຣະພັດຣະ ຕ່າງຄົນຕ່າງຢູ່ບ່ອນຂອງຕົນ ແລ້ວຮັບປະທານພິທີອາຫານບູຊາ। ຜູ້ຕິດຕາມຜູ້ມີວາສະນາເຫຼົ່ານັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນແລະຄວາມຢາກຮູ້।

Verse 10

देवास्सेन्द्रा लोकपाला नानाशोभासमन्विताः । बुभुजुस्ते महाभागा नानाहास्यरसैस्सह

ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍສະຫງ່າງາມຫຼາກຫຼາຍ ບັນດາຜູ້ມີວາສະນານັ້ນ ຮັບປະທານງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ ທ່າມກາງສຽງຫົວເຮາະແລະຄວາມຊື່ນບານຫຼາຍປະການ।

Verse 11

सर्वे च मुनयो विप्रा भृग्वाद्या ऋषयस्तथा । बुभुजु प्रीतितस्सर्वे पृथक् पंक्तिगतास्तदा

ແລ້ວບັນດາມຸນີ ແລະ ພຣາຫມັນຜູ້ເຫັນທຳທັງຫມົດ—ພຣຶກຄຸ ແລະ ຣິສີອື່ນໆດ້ວຍ—ໄດ້ນັ່ງເປັນແຖວແຍກກັນ ແລະ ຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ທຸກອົງດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ.

Verse 12

तथा चण्डीगणास्सर्वे बुभुजुः कृतभाजनाः । कुतूहलं प्रकुर्वन्तो नानाहास्यकरा मुदा

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ບັນດາກອງພວກຂອງຈັນດີທັງຫມົດກໍໄດ້ຮັບປະທານ ໂດຍມີສ່ວນອາຫານຈັດໄວ້ພ້ອມ. ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນ ແລະ ດ້ວຍມຸກຕະຫຼົກຫຼາກຫຼາຍ ພວກເຂົາຊື່ນບານດ້ວຍຄວາມມ່ວນຊື່ນ.

Verse 13

एवन्ते भुक्तवन्तश्चाचम्य सर्वे मुदान्विताः । विश्रामार्थं गताः प्रीत्या विष्ण्वाद्यास्स्वस्वमाश्रमम्

ດັ່ງນັ້ນ ທຸກອົງໄດ້ກິນອິ່ມໃຈແລ້ວ ແລະ ຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີເຕັມປ່ຽມ ພຣະວິສນຸ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ເດີນທາງກັບໄປອາສຣົມຂອງຕົນໆ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ເພື່ອພັກຜ່ອນ.

Verse 14

मेनाज्ञया स्त्रियस्साध्व्य श्शिवं सम्प्रार्थ्य भक्तितः । गेहे निवासयामासुर्वासाख्ये परमोत्सवे

ໂອ ນາງຜູ້ມີສິນທຳ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເມນາ ບັນດາຍິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ອ້ອນວອນພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະເຊີນພຣະອົງໃຫ້ປະທັບຢູ່ໃນເຮືອນ ໃນມະຫາງານສູງສຸດຊື່ «ວາສາ».

Verse 15

रत्नसिंहासने शम्भुर्मेनादत्ते मनोहरे । सन्निधाय मुदा युक्तो ददृशे वासमन्दिरम्

ພຣະຊັມພູ (Śambhu) ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງອັນງາມຕາທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຊຶ່ງເມນາໄດ້ຖວາຍ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະໄດ້ເຫັນວັງທີ່ຈັດໄວ້ເພື່ອເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

रत्नप्रदीपशतकैर्ज्वलद्भिर्ज्वलितं श्रिया । रत्नपात्रघटाकीर्णं मुक्तामणिविराजितम्

ສະຖານນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣີມົງຄຸນ ເພາະມີປະທີບຮັດຕະນະນັບຮ້ອຍດວງກໍາລັງສ່ອງໄສ. ມັນເຕັມໄປດ້ວຍພາຊະນະ ແລະໝໍ້ໄຫຮັດຕະນະ ແລະສະຫງ່າງາມດ້ວຍໄຂ່ມຸກແລະແກ້ວມະນີອັນປະເສີດ.

Verse 17

रत्नदर्प्पणशोभाढ्यं मण्डितं श्वेतचामरैः । मुक्तामणिसुमालाभिर्वेष्टितं परमर्द्धिमत्

ມັນງາມສະຫງ່າດ້ວຍກະຈົກຮັດຕະນະອັນສະຫວ່າງໄສ, ປະດັບດ້ວຍຈາມະຣະສີຂາວ. ແລະຖືກຫໍ້ລ້ອມດ້ວຍພວງມາລາໄຂ່ມຸກແລະແກ້ວມະນີ—ອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະຄວາມມັ່ງຄັ່ງສູງສຸດ.

Verse 18

अनूपमम्महादिव्यं विचित्रं सुमनोहरम् । चित्ताह्लादकरं नानारचनारचितस्थलम्

ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຫາສິ່ງໃດທຽບບໍ່ໄດ້—ດິວະອັນສູງສຸດ, ພິສົດອັດສະຈັນ ແລະ ງາມຈົນຫຼົງໄຫຼ; ມັນເຮັດໃຫ້ໃຈຊື່ນບານ ແລະ ພື້ນທີ່ຖືກຈັດວາງດ້ວຍລາຍສິລະປະຫຼາຍຢ່າງ।

Verse 19

शिवदत्तवरस्यैव प्रभावमतुलम्परम् । दर्शयन्तं समुल्लासि शिवलोकाभिधानकम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ມັນກໍສ່ອງສະຫວ່າງຂຶ້ນ ເປີດເຜີຍອຳນາດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຂອງພອນທີ່ພຣະສິວະປະທານ; ດິນແດນນັ້ນມີນາມວ່າ “ສິວະໂລກ” ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມອຸດົມສູງສຸດ।

Verse 20

नानासुगन्धसद्द्रव्यैर्वासितं सुप्रकाशकम् । चन्दनागुरुसंयुक्तं पुष्पशय्यासमन्वितम्

ມັນຫອມອວນດ້ວຍຂອງຫອມອັນດີຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງງາມສົດ. ມີກິ່ນຈັນທະນາ ແລະ ອະກະຣູ ປະສົມກັນ ພ້ອມດ້ວຍຕຽງດອກໄມ້ອັນອ່ອນນຸ່ມ।

Verse 21

नानाचित्रविचित्राढ्यं निर्मितं विश्वकर्म्मणा । रत्नेन्द्रसाररचितैराचितं हारकैर्वरैः

ວິສະວະກັມມະເປັນຜູ້ສ້າງ ມີລວດລາຍອັນອັດສະຈັນຫຼາກຫຼາຍເຕັມໄປ. ແລະຍັງປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍອັນປະເສີດ ທີ່ຮັງສັນຈາກແກ່ນສານອັນດີສຸດຂອງອັນມະນີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 22

कुत्रचित्सुरनिर्माणं वैकुण्ठं सुमनोहरम् । कुत्रचिच्च ब्रह्मलोकं लोकपालपुरं क्वचित्

ບາງແຫ່ງປາກົດເປັນ ໄວກຸນຖະ ອັນງາມຈັບໃຈ ທີ່ເທວະດາສ້າງຂຶ້ນ. ບາງແຫ່ງປາກົດເປັນ ພຣະຫມາໂລກ. ແລະບາງແຫ່ງປາກົດເປັນນະຄອນຂອງ ໂລກະປາລະ ຜູ້ພິທັກທິດທັງຫມົດ.

Verse 23

कैलासं कुत्रचिद्रम्यं कुत्रचिच्छक्रमन्दिरम् । कुत्रचिच्छिवलोकं च सर्वोपरि विराजितम्

ບາງແຫ່ງສ່ອງສະຫວ່າງເປັນ ໄກລາສະ ອັນງາມລະມຸນ. ບາງແຫ່ງເປັນວິຫານຂອງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ). ແລະບາງແຫ່ງເປັນ ສິວະໂລກ ອັນຮຸ່ງເຮືອງເຫນືອທຸກສິ່ງ ສະຖິດເປັນສູງສຸດ.

Verse 24

एतादृशगृहं सर्वदृष्टाश्चर्य्यं महेश्वरः । प्रशंसन् हिमशैलेशं परितुष्टो बभूव ह

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະເຫັນເຮືອນພັກອັນອັດສະຈັນ ເກີນກວ່າທີ່ເຄີຍເຫັນມາ ພຣະອົງໄດ້ສັນລະເສີນເຈົ້າແຫ່ງພູຫິມາລະຍະ ແລະຊົມຊື່ນພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 25

तत्रातिरमणीये च रत्नपर्य्यंक उत्तमे । अशयिष्ट मुदा युक्तो लीलया परमेश्वरः

ທີ່ນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ອັນງາມລ້ຳຍິ່ງ ເທິງຕຽງຮັດຖະນະອັນປະເສີດ ພຣະປະເມສະວະຣະໄດ້ບັນທົມລົງ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ໃນລີລາອັນເທວະພາບຂອງພຣະອົງ।

Verse 26

हिमाचलश्च स्वभ्रातॄन्भोजयामास कृत्स्नशः । सर्वानन्यांश्च सुप्रीत्या शेषकृत्यं चकार ह

ຕໍ່ມາ ຮິມາຈະລະ (Himācala) ໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ພີ່ນ້ອງຂອງຕົນທັງໝົດຢ່າງອິ່ມເຕັມ; ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກໃຫຍ່ ທ່ານຍັງໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ອື່ນທັງປວງ ແລະປະກອບພິທີທີ່ເຫຼືອຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 27

एवं कुर्वति शैलेशे स्वपति प्रेष्ठ ईश्वरे । व्यतीता रजनी सर्वा प्रातःकालो बभूव ह

ໃນຂະນະທີ່ນາງ—ເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ (ພາຣະວະຕີ)—ກໍາລັງປະພຶດພິທີວັດຕະປະຕິບັດຢູ່ນັ້ນ, ພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງນາງ ກໍຫຼັບໄປ. ຄືນທັງໝົດຜ່ານພົ້ນ ແລະເຊົ້າກໍມາເຖິງ.

Verse 28

अथ प्रभातकाले च धृत्युत्साहपरायणाः । नानाप्रकारवाद्यानि वादयाञ्चक्रिरे जनाः

ແລ້ວໃນເວລາຮຸ່ງອາລຸນ ປະຊາຊົນຜູ້ມີຄວາມອົດທົນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮືບຮື້ ໄດ້ເລີ່ມບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 29

सर्वे सुरास्समुत्तस्थुर्विष्ण्वाद्यास्सुमुदान्विताः । स्वेष्टं संस्मृत्य देवेशं सज्जिभूतास्ससंभ्रमाः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ນຳໂດຍພຣະວິສະນຸ ກໍລຸກຂຶ້ນພ້ອມກັນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະອົງທີ່ຕົນນັບຖື—ພຣະສິວະ ຈອມເທວະ—ພວກເຂົາກໍຕຽມພ້ອມທັນທີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະຄວາມຮີບຮ້ອນອັນສຸພາບ।

Verse 30

स्ववाहनानि सज्जानि कैलासङ्गन्तुमुत्सुकाः । कृत्वा सम्प्रेषयामासुर्धर्मं शिवसमीपतः

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເດີນທາງໄປກາຍລາສ ພວກເຂົາໄດ້ຈັດເຕັມພາຫະນະຂອງຕົນໃຫ້ພ້ອມ ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງທ່ານທັມມະອອກໄປ ຈາກພຣະພັກຂອງພຣະສິວະໂດຍກົງ।

Verse 31

वासगेहमथागत्य धर्मो नारायणाज्ञया । उवाच शंकरं योगी योगीशं समयोचितम्

ຕໍ່ມາ ທັມມະ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ນາຣາຍະນະ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນພັກ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ ສັງກະຣະ—ຈອມແຫ່ງໂຍຄີທັງປວງ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ເໝາະສົມແກ່ການ.

Verse 32

धर्म उवाच । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रन्ते भव नः प्रमथाधिप । जनावासं समागच्छ कृतार्थं कुरु तत्र तान्

ທັມມະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລຸກເຖີດ, ຈົ່ງລຸກເຖີດ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຈອມແຫ່ງປຣະມະຖະເພື່ອພວກເຮົາ. ຂໍໃຫ້ເສດັດໄປຫາທີ່ຢູ່ຂອງປະຊາ ແລະໃນນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາ.”

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इति धर्मवचः श्रुत्वा विजहास महेश्वरः । ददर्श कृपया दृष्ट्या तल्पमुज्झाञ्चकार ह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງທັມມະແລ້ວ ມະເຫສະວະຣະກໍຍິ້ມຫົວເບົາໆ. ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເບິ່ງດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ແລະລະທິ້ງຕຽງ ລຸກຂຶ້ນ.

Verse 34

उवाच विहसन् धर्म त्वमग्रे गच्छ तत्र ह । अहमप्यागमिष्यामि द्रुतमेव न संशयः

ພຣະອົງຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ ທັມມະ, ເຈົ້າໄປກ່ອນທີ່ນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຕາມໄປໄວໆ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 35

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तश्शंकरेणाथ जनावासं जगाम सः । स्वयङ्गन्तुमना आसीत्तत्र शम्भुरपि प्रभुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະສັງກະຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກໍໄປຫາທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງປະຊາຊົນ. ແລະພຣະອົງສຳພູ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ກໍຕັ້ງໃຈໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງວ່າຈະໄປທີ່ນັ້ນ.

Verse 37

अथ शंम्भुर्भवाचारी प्रातःकृत्यं विधाय च । मेनामान्त्र्य कुध्रं च जनावासं जगाम सः

ຕໍ່ມາ ພຣະສັມພູ ຜູ້ປະພຶດຕາມຈາຣິຍາແຫ່ງວຣະຕະອັນສັກສິດ ໄດ້ປະກອບພິທີຍາມເຊົ້າໃຫ້ສຳເລັດ; ແລ້ວກ່າວລາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ເມນາ ແລະກຸດຣາ ແລ້ວເດີນທາງໄປຍັງທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງປະຊາຊົນ.

Verse 38

महोत्सवस्तदा चासीद्वेदध्वनिरभून्मुने । वाद्यानि वादयामासुर्जनाश्चातुर्विधानि च

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນມີມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ສຽງສະດຸດີວະເທດດັງຂຶ້ນ. ປະຊາຊົນທັງສີ່ວັນນະກໍໄດ້ບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີນານາດ້ວຍ.

Verse 39

शम्भुरागत्य स्वस्थानं ववन्दे च मुनींस्तदा । हरिं च मां भवाचारात् वन्दितोऽभूत्सुरादिभिः

ຕໍ່ມາ ພຣະສັມພູ ກັບມາຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງ ແລະນົບນ້ອມບູຊາບັນດາມຸນີ. ຕາມຈາຣິຍາອັນຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງຍັງຖວາຍນະມັດສະການແດ່ພຣະຫຣິ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຢ່າງສົມຄວນຈາກເທວະດາ ແລະສັດສະຫວັນອື່ນໆ.

Verse 40

जयशब्दो बभूवाथ नमश्शब्दस्तथैव च । वेदध्वनिश्च शुभदो महाकोलाहलोऽभवत्

ແລ້ວຈຶ່ງມີສຽງຮ້ອງ «ໄຊຊະນະ!» ດັງຂຶ້ນ ແລະສຽງ «ນະມະຫ໌!» ກໍດັງຄຽງກັນ; ສຽງກ້ອງຂອງພຣະເວດອັນເປັນມົງຄຸນກໍກັງວານ ແລະເກີດຄວາມຄຶກຄືນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂຶ້ນ।

Verse 52

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे वरवर्गभोजनशिवशयनवर्णनं नाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ແລະໃນພາກທີສາມ «ປາຣະວະຕີຂັນດະ» ບົດທີ 52 ຊື່ «ການພັນລະນາງານລ້ຽງຂອງຄະນະເຈົ້າບ່າວ ແລະການບັນທົມພັກຂອງພຣະສິວະ» ຈົບລົງແລ້ວ.