कामभस्म-प्रार्थना: रत्याः शङ्करं प्रति विनयः / Rati’s Supplication to Śaṅkara regarding Kāma’s Ashes

Verse 1

ब्रह्मोवाच । तस्मिन्नवसरे ज्ञात्वानुकूलं समयं रतिः । सुप्रसन्ना च तम्प्राह शङ्करं दीनवत्सलम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ຮູ້ວ່າເວລາເໝາະສົມແລະເປັນມງຄຸນ ນາງຣະຕິຜູ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ.

Verse 2

रतिरुवाच । गृहीत्वा पार्वतीं प्राप्तं सौभाग्यमतिदुर्लभम् । किमर्थं प्राणनाथो मे निस्स्वार्थं भस्मसात्कृतः

ຣະຕິກ່າວວ່າ: «ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບພຣະນາງປາຣະວະຕີ ທ່ານກໍໄດ້ບຸນວາສະນາອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ເປັນເຫດໃດ ພຣະຜົວແຫ່ງຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ບໍ່ມີໃຈເຫັນແກ່ຕົນ ຈຶ່ງຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເຖົ່າ?»

Verse 3

जीवयात्रा पतिं मे हि कामव्या पारमात्मनि । कुरु दूरं च सन्तापं समविश्लेषहेतुकम्

«ໂອ ພຣະອາຕະມາອັນສູງສຸດ, ພຣະຜົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນທີ່ພຶ່ງໃນການເດີນທາງແຫ່ງຊີວິດ; ຂໍຈົ່ງສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍຈົ່ງຂັບໄລ່ຄວາມເສົ້າໂສກຈາກການພັດພາກ ທີ່ທຳໃຫ້ໃຈຖືກທໍລະມານ ໃຫ້ໄກອອກໄປ.»

Verse 4

विवाहोत्सव एतस्मिन् सुखिनो निखिला जनाः । अहमेका महेशान दुःखिनी स्वपतिम्विना

ໃນງານມົງຄຸນແຕ່ງງານນີ້ ຜູ້ຄົນທັງປວງລ້ວນມີຄວາມສຸກ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວ ໂອ ມະເຫສານະ ກັບເສົ້າໂສກ ເພາະບໍ່ມີຜົວຂອງຕົນ.

Verse 5

सनाथां कुरु मान्देव प्रसन्नो भव शङ्कर । स्वोक्तं सत्यम्विधेहि त्वं दीनबन्धो पर प्रभो

ໂອ ມະຫາເທວະ ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ມີທີ່ພຶ່ງ; ໂອ ຊັງກະຣະ ຂໍຈົ່ງໂປດປານ. ຂໍຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເປັນສັດຈະຕາມພຣະວາຈາທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້—ໂອ ຜູ້ເປັນມິດແຫ່ງຜູ້ທຸກຍາກ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 6

त्वाम्विना कस्समर्थोत्र त्रैलोक्ये सचराचरे । नाशने मम दुःखस्य ज्ञात्वेति करुणां कुरु

ຫາກບໍ່ມີພຣະອົງ ໃນຕຣິໂລກທີ່ມີທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຈະມີໃຜທີ່ສາມາດແທ້ຈິງໄດ້? ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ຂໍຈົ່ງເມດຕາ ແລະໃຫ້ຄວາມທຸກຂອງຂ້ານ້ອຍສິ້ນສຸດເຖີດ।

Verse 7

सोत्सवे स्वविवाहेऽस्मिन्सर्वानन्द प्रदायिनी । सोत्सवामपि मां नाथ कुरु दीनकृपाकर

ໃນງານມົງຄຸນວິວາຫະຂອງພວກເຮົາອັນຄຶກຄື້ນນີ້—ຜູ້ໃຫ້ອານັນສູງສຸດແກ່ທຸກຄົນ—ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຮ່ວມໃນມົງຄຸນເທດສະການນັ້ນດ້ວຍເຖີດ।

Verse 8

जीविते मम नाथे हि पार्वत्या प्रियया सह । सुविहारः प्रपूर्णश्च भविष्यति न संशयः

ຕາບໃດທີ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຖຂອງຂ້ານ້ອຍຍັງມີຊີວິດ—ພ້ອມກັບພຣະນາງປາຣະວະຕີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຄວາມສຸກອັນສົມບູນໃນການດຳລົງຊີວິດຂອງເຮົາຈະເຕັມພ້ອມ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 9

सर्वं कर्तुं समर्थोसि यतस्त्वं परमेश्वरः । किम्बहूक्त्यात्र सर्वेश जीवयाशु पतिं मम

ພຣະອົງສາມາດເຮັດໄດ້ທຸກຢ່າງ ເພາະພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ)। ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ, ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ? ຂໍໃຫ້ຊຸບຊີວິດສາມີຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ຟື້ນຄືນໃນທັນທີ।

Verse 10

ब्रह्मोवाच । तदित्युक्त्वा कामभस्म ददौ सग्रन्धिबन्धनम् । रुरोद पुरतश्शम्भोर्नाथ नाथेत्युदीर्य्य च

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ມອບຂີ້ເຖົ່າຂອງກາມະ ພ້ອມກັບຫໍ່ຜູກເປັນປົກກະຕິ. ແລ້ວນາງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສັມພູ ຮ້ອງໄຫ້ພ້ອມກັບເອີ້ນຊ້ຳໆວ່າ «ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າ!»

Verse 11

रतिरोदनमाकर्ण्य सरस्वत्यादयः स्त्रियः । रुरुदुस्सकला देव्यः प्रोचुर्दीनतरं वचः

ເມື່ອໄດ້ຍິນການຄ່ຳຄວນຂອງຣະຕິ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ແລະເທວະນາງອື່ນໆທັງໝົດກໍຮ້ອງໄຫ້ຕາມ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ເສົ້າຫນັກຂຶ້ນ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນທຸກລະທົມ.

Verse 12

देव्य ऊचुः । भक्तवत्सलनामा त्वं दीनबन्धुर्दयानिधिः । काम जीवय सोत्साहां रति कुरु नमोऽस्तु ते

ເທວະນາງທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮັກຜູ້ພັກຕິ, ເປັນມິດຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ແລະເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ. ຂໍພຣະອົງຊຸບຊີວິດກາມະໃຫ້ຟື້ນຄືນ ແລະປະທານຄວາມຍິນດີພ້ອມຄວາມຫວັງໃໝ່ແກ່ຣະຕິ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ!»

Verse 13

ब्रह्मोवाच । इति तद्वचनं श्रुत्वा प्रसन्नोऽभून्महेश्वरः । कृपादृष्टिं चकाराशु करुणासागरः प्रभुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະມະເຫສວະຣະກໍຊື່ນບານ. ພຣະຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ ໄດ້ຫຼຽວມອງດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງພຣະກະຣຸນາໃນທັນທີ.

Verse 14

सुधादृष्ट्या शूलभृतो भस्मतो निर्गतः स्मरः । तद्रूपवेषचिह्नात्मा सुन्दरोद्भुतमूर्तिमान्

ດ້ວຍສາຍພຣະເນດອັນອ່ອນໂຍນດັ່ງນ້ຳອະມຣິດຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ສະມະຣະ (ກາມະ) ໄດ້ອອກມາຈາກຂີ້ເຖົ່າ—ມີຮູບ, ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະເຄື່ອງໝາຍນັ້ນເທົ່າເດີມ—ພ້ອມກາຍອັນງາມອັນພິສົດ.

Verse 15

तद्रूपश्च तदाकारसंस्मितं सधनुश्शरम् । दृष्ट्वा पतिं रतिस्तं च प्रणनाम महेश्वरम्

ເມື່ອຣະຕິເຫັນຜົວຂອງນາງໃນຮູບນັ້ນເອງ ມີຮູບຮ່າງດຽວກັນ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ແລະຖືຄັນທະນູກັບລູກສອນ ນາງກໍກົ້ມກາບປະນົມມື ຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ອົງສູງສຸດ.

Verse 16

कृतार्थाभूच्छिवं देवं तुष्टाव च कृताञ्जलिः । प्राणनाथप्रदं पत्या जीवितेन पुनःपुनः

ເມື່ອນາງບັນລຸເປົ້າໝາຍແລ້ວ ນາງຍືນພ້ອມພະນົມມື ແລະສັນລະເສີນພຣະສິວະ ພຣະເທວະຜູ້ປະທານຄືນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດ ຊ້ຳໆ ດັ່ງອຸທິດຊີວິດຂອງນາງເພື່ອສາມີດ້ວຍພັກດີ.

Verse 17

कामस्य स्तुतिमाकर्ण्य सनारीकस्य शङ्करः । प्रसन्नोऽभवदत्यंतमुवाच करुणार्द्रधीः

ເມື່ອຊັງກະຣະໄດ້ຍິນຄໍາສັນລະເສີນຂອງກາມະ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ ພຣະອົງກໍປິຕິຍິ່ງນັກ ແລະດ້ວຍຈິດທີ່ອ່ອນລົງດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈຶ່ງກ່າວວາຈາ.

Verse 18

शङ्कर उवाच । प्रसन्नोहं तव स्तुत्या सनारीकस्य चित्तज । स्वयंभव वरम्बूहि वाञ्छितं तद्ददामि ते

ຊັງກະຣະກ່າວວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈໃນບົດສັນລະເສີນຂອງເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໃຈ ບຸດແຫ່ງສະນາຣີກະ. ໂອ ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ, ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ; ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜານັ້ນ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້.”

Verse 19

ब्रह्मोवाच । इति शम्भुवचः श्रुत्वा महानदन्स्स्मरस्ततः । उवाच साञ्जलिर्नम्रो गद्गदाक्षरया गिरा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງສັມພູ ສະມະຣະ (ກາມະ) ກໍປິຕິຍິ່ງ. ພະນົມມືດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະອາລົມ.”

Verse 20

काम उवाच । देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । यदि प्रसन्नस्सर्वेशः ममानन्दकरो भव

ກາມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ! ຖ້າພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ພໍພຣະໄທ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມອານັນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 21

क्षमस्व मेऽपराधं हि यत्कृतश्च पुरा प्रभो । स्वजनेषु पराम्प्रीतिं भक्तिन्देहि स्वपादयोः

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງອະໄພຄວາມຜິດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍກະທຳໃນອະດີດ. ຂໍປະທານຄວາມຮັກແລະຄວາມນັບຖືອັນສູງສຸດຕໍ່ບັນດາຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ, ແລະປະທານພັກຕິແດ່ພຣະບາດອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य स्मरवचः प्रसन्नः परमेश्वरः । ॐ मित्युक्त्वाऽब्रवीत्तं वै विहसन्करुणानिधिः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງສະມະຣະ (ກາມ) ແລ້ວ ພຣະປະເມສະວອນຜູ້ສູງສຸດກໍເກີດຄວາມເມດຕາ. ພຣະອົງຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ ຍິ້ມ ແລະເວົ້າ “ໂອມ” ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາ.

Verse 23

ईश्वर उवाच । हे कामाहं प्रसन्नोऽस्मि भयन्त्यज महामते । गच्छ विष्णुसमीपञ्च बहिस्थाने स्थितो भव

ພຣະອີສະວອນກ່າວວ່າ: «ໂອ ກາມາ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ; ຈົ່ງລະຄວາມຢ້ານກົວເສຍ ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ. ຈົ່ງໄປຫາພຣະວິສະນຸດ້ວຍ ແລະຢືນຢູ່ພາຍນອກສະຖານທີ່ນັ້ນ»។

Verse 24

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा शिरसा नत्वा परिक्रम्य स्तुवन्विभुम् । बहिर्गत्वा हरिन्देवान्प्रणम्य समुपास्त सः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນນັ້ນ ເຂົາກໍກົ້ມສະໜອງດ້ວຍສີສະ, ເດີນວຽນຮອບພຣະຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ພ້ອມກັບສັນລະເສີນ. ແລ້ວອອກໄປພາຍນອກ; ກໍກາບລົງຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີຮະຣິ (ວິສະນຸ) ເປັນປະທານ ແລະຢືນຄອຍຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 25

कामं सम्भाष्य देवाश्च ददुस्तस्मै शुभाशिषम् । विष्ण्वादयः प्रसन्नास्ते प्रोचुः स्मृत्वा शिवं हृदि

ຫຼັງຈາກສົນທະນາກັບກາມະແລ້ວ ບັນດາເທວະດາໄດ້ມອບພອນອັນເປັນມງຄຸນໃຫ້ແກ່ລາວ. ພຣະວິດສະນຸ ແລະອື່ນໆ ມີໃຈຍິນດີ ໂດຍລະລຶກພຣະສິວະໄວ້ໃນດວງໃຈ ແລ້ວກ່າວກັບລາວ.

Verse 26

देवा ऊचुः । धन्यस्त्वं स्मर सन्दग्धः शिवेनानुग्रहीकृतः । जीवयामास सत्त्वांशकृपादृष्ट्या खिलेश्वरः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ສະມະຣະ (ກາມະ) ແມ່ນແທ້ວ່າເຈົ້າຖືກເຜົາ ແຕ່ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ເພາະພຣະສິວະໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາ. ດ້ວຍສາຍພຣະເນດມີເມດຕາ ທີ່ປະທານສ່ວນແຫ່ງສັດຕະວະ, ຂິເລສະວະຣະ (ອົງຈອມໂລກ) ໄດ້ຊຸບຊີວິດເຈົ້າຄືນ»។

Verse 27

सुखदुःखदो न चान्योऽस्ति यतस्स्वकृतभृक् पुमान् । काले रक्षा विवाहश्च निषेकः केन वार्यते

ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນເປັນຜູ້ໃຫ້ສຸກຫຼືທຸກ, ເພາະມະນຸດຕ້ອງຮັບຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ. ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດມາເຖິງ, ຜູ້ໃດຈະຫ້າມການຄຸ້ມຄອງ, ການແຕ່ງງານ, ແລະການກໍ່ກຳເນີດລູກໄດ້?

Verse 28

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा ते च सम्मान्य तं सुखेनामरास्तदा । सन्तस्थुस्तत्र विष्ण्वाद्यास्सर्वे लब्धमनोरथाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ລາວດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສະນຸແລະອື່ນໆ, ທຸກອົງຢືນຢູ່—ສົມດັ່ງປາດຖະໜາທີ່ສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 29

सोपि प्रमुदितस्तत्र समुवास शिवाज्ञया । जयशब्दो नमश्शब्दस्साधुशब्दो बभूव ह

ລາວເອງກໍຍິນດີ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ. ແລ້ວກໍມີສຽງຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!”, “ນະມັດສະການ!”, ແລະ “ສາທຸ!” ດັງຂຶ້ນແທ້.

Verse 30

ततश्शम्भुर्वासगेहे वामे संस्थाप्य पार्वतीम् । मिष्टान्नं भोजयामास तं च सा च मुदान्विता

ແລ້ວພຣະສັມພູ ໃນເຮືອນພໍານັກຂອງພຣະອົງ ໄດ້ໃຫ້ພຣະນາງປາຣະວະຕີນັ່ງຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ ແລະປ້ອນອາຫານຫວານ; ນາງກໍດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ໄດ້ຮັບປະທານດ້ວຍ।

Verse 31

अथ शम्भुर्भवाचारी तत्र कृत्यम्विधाय तत् । मेनामामंत्र्य शैलं च जनवासं जगाम सः

ແລ້ວພຣະສັມພູ ຜູ້ປະພຶດຕາມຈາຣິຕະອັນສັກສິດ ໄດ້ປະກອບກິດທີ່ຄວນເຮັດໃນທີ່ນັ້ນໃຫ້ສໍາເລັດ. ແລ້ວໄດ້ລາພຣະນາງເມນາ ແລະພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ແລະພຣະອົງກໍໄປຍັງຖິ່ນພໍານັກຂອງມະນຸດ।

Verse 32

महोत्सवस्तदा चासीद्वेदध्वनिरभून्मुने । वाद्यानि वादयामासुर्जनाश्चतुर्विधानि च

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນ ມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ສຽງສະດຸດສະທ້ອນຂອງການສະດຸດວິດາກ້ອງກັງວານໃນອາກາດ. ຜູ້ຄົນທັງສີ່ວັນນະໄດ້ຕີເຄື່ອງດົນຕີ ແລະການສະເຫຼີມສະຫຼອງຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງສົມບູນ।

Verse 33

शम्भुरागत्य स्वस्थानं ववन्दे च मुनींस्तदा । हरिं च मां भवाचाराद्वन्दितोऽभूत्सुरादिभिः

ຕໍ່ມາ ພຣະສັມພູໄດ້ກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງ ແລະກໍໄດ້ນ້ອມຄຳນັບບູຊາບັນດາມຸນີ. ຕາມຈັນຍາທຳອັນສົມຄວນ ພຣະຫຣິ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບການສັກກາລະຈາກເທວະດາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 34

जयशब्दो बभूवाथ नम श्शब्दस्तथैव च । वेदध्वनिश्च शुभदः सर्वविघ्नविदारणः

ແລ້ວຈຶ່ງມີສຽງຮ້ອງ “ຊະຍະ!” ແລະສຽງ “ນະມະຫ໌!” ດັງຂຶ້ນພ້ອມກັນ. ສຽງວິດາອັນເປັນມງຄົນໄດ້ປາກົດ ທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງໃນທຸກທິດ.

Verse 35

अथ विष्णुरहं शक्रस्सर्वे देवाश्च सर्षयः । सिद्धा उपसुरा नागास्तुष्टुवुस्ते पृथक्पृथक्

ແລ້ວພຣະວິສະນຸ, ຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງກັບພວກຣິສີ, ທັງສິດທະ, ອຸປະສຸຣະ ແລະ ນາກາ ຕ່າງກໍສັນລະເສີນພຣະອົງນັ້ນ ຕາມແນວຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນ.

Verse 36

देवा ऊचुः । जय शम्भोऽखिलाधार जय नाम महेश्वर । जय रुद्र महादेव जय विश्व म्भर प्रभो

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໄຊຊະນະແດ່ພຣະຊັມພູ, ຜູ້ເປັນຖານຮອງແຫ່ງສັບພະສິ່ງ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ, ຜູ້ໂດງດັງດ້ວຍນາມອັນສັກສິດ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະຣຸດຣະ, ມະຫາເທວະ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ຜູ້ທົງຮັກສາຈັກກະວານ!»

Verse 37

जय कालीपते स्वामिञ्जयानन्दप्रवर्धक । जय त्र्यम्बक सर्वेश जय मायापते विभो

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກາລະ (ເວລາ)! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ, ຜູ້ເພີ່ມພູນອານັນທະອັນທິບ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະຕຣຽມບະກະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ! ໄຊຊະນະແດ່ພຣະວິໂພ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມາຍາ!

Verse 38

जय निर्गुण निष्काम कारणातीत सर्वग । जय लीलाखिलाधार धृतरूप नमोऽस्तु ते

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້ານິຣຄຸນ (ເຫນືອຄຸນລັກສະນະ) ບໍ່ມີຕັນຫາ ເຫນືອເຫດປັດໃຈ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກທີ່. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຖານຮອງແຫ່ງສັບພະຈັກກະວານດ້ວຍລີລາທິບ; ໂອ ຜູ້ຮັບຮູບຕາມພຣະປະສົງ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະອົງ.

Verse 39

जय स्वभक्तसत्कामप्रदेश करुणाकर । जय सानन्दसद्रूप जय मायागुणाकृते

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາອັນບໍລິສຸດແລະຖືກທຳໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບແທ້ເປັນສັດ-ອານັນທະ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ອາໄສຄຸນຂອງມາຍາເພື່ອປາກົດຮູບແລະກິດການເພື່ອໂລກ ແຕ່ຍັງເປັນຈອມເຈົ້າເຫນືອພັນທະ.

Verse 40

जयोग्र मृड सर्वात्मन् दीनबन्धो दयानिधे । जयाविकार मायेश वाङ्मनोतीतविग्रह

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ—ໂອ ມຣິຑະ ຈອມມົງຄຸນ ຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງສັບພະສັດທັງປວງ. ໂອ ຍາດຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ຄັງແຫ່ງກະລຸນາ—ຊະນະແດ່ພຣະອົງ! ໂອ ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ຈອມແຫ່ງມາຍາ ຜູ້ມີຮູບທິບທີ່ເກີນຄຳເວົ້າແລະໃຈ.

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इति स्तुत्वा महेशानं गिरिजानायकम्प्रभुम् । सिषेविरे परप्रीत्या विष्ण्वाद्यास्ते यथोचितम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະມະເຫສານະ ຈອມພຣະອົງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ເປັນຈອມນາຍແຫ່ງກິຣິຈາ ແລ້ວ ພຣະວິສະນຸແລະເທວະອື່ນໆ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ ກໍໄດ້ປະຄົບປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ຕາມທີ່ຄວນແກ່ແຕ່ລະອົງ।

Verse 42

अथ शम्भुर्महेशानो लीलात्ततनुरीश्वरः । ददौ मानवरन्तेषां सर्वेषान्तत्र नारद

ແລ້ວພຣະສັມພູ ມະເຫສານະ ພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ຮັບຮູບດ້ວຍລີລາທິບ ໄດ້ປະທານພຣະພອນນັ້ນແກ່ຜູ້ບູຊາມະນຸດທັງຫມົດ ຜູ້ກໍາລັງຊື່ນບານໃນການນະມັດສະການຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ ນາຣະດະ।

Verse 43

विष्ण्वाद्यास्तेऽखिलास्तात प्राप्याज्ञाम्परमेशितुः । अतिहृष्टाः प्रसन्नास्याः स्वस्थानञ्जग्मुरादृताः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທັງຫມົດນັ້ນ—ພຣະວິສະນຸ ແລະອື່ນໆ—ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຈາກພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ ໃບໜ້າສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ໄປຍັງຖິ່ນພໍານັກຂອງຕົນ।

Verse 51

इति श्रीशिवमहापुराणे ब्रह्मनारदसम्वादे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे कामसंजीवनवर्णनं नामैकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນາຣະດະ, ໃນພາກທີສອງ ຊື່ວ່າ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີສາມ ຄື ປາຣະວະຕີຂັນດະ, ຈົບບົດທີ 51 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການຊຸບຊີວິດຄາມະ».