वैवाहिकानुष्ठानसमापनं दानप्रशंसा च / Completion of Wedding Rites and Praise of Gifts (Dāna)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । ततश्चाहं मुनिगणैश्शेषकृत्यं शिवाज्ञया । अकार्षं नारद प्रीत्या शिवाशिवविवाहतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຊິວະ, ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມຸນີ ໄດ້ປະກອບພິທີທີ່ຍັງເຫຼືອ. ໂອ ນາຣະດະ, ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເນື່ອງຈາກພິທີອະພິເສກອັນມົງຄຸນຂອງ ພຣະຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະຊິວະ.

Verse 2

तयोश्शिरोऽभिषेकश्च बभूवादरतस्ततः । ध्रुवस्यदर्शनं विप्राः कारयामासुरादरात

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ ພິທີອະພິເສກ ອາບນ້ຳສັກສິດໃຫ້ແກ່ສີສະຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖືກປະກອບ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ດ້ວຍສັດທາອັນແຮງກ້າ ພວກເຂົາໄດ້ຈັດໃຫ້ມີດາຣະຊະນະ (darśana) ອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ທຣຸວາ (Dhruva).

Verse 3

हृदयालम्भनं कर्म बभूव तदनन्तरम् । स्वस्तिपाठश्च विप्रेन्द्र महोत्सवपुरस्सरः

ທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ ພິທີກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈຊື່ນບານໄດ້ຖືກປະກອບ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ການສວດສະວັດສະຕິ-ປາຖະ (svasti-pāṭha) ອັນເປັນມົງຄຸນໄດ້ຖືກກະທຳ ເປັນການນຳໜ້າມະໂຫສົບໃຫຍ່.

Verse 4

शिवाशिरसि सिन्दूरं ददौ शम्भुर्द्विजाज्ञया । तदानीं गिरिजाभिख्याद्भुतावर्ण्या बभूव ह

ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣາຫມັນ ພຣະຊຳພູໄດ້ປ້າຍສິນດູຣ (ຜົງສີແດງ) ໄວ້ເທິງສິຣະຂອງພຣະສິວາ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກິຣິຈາກໍສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງອັດສະຈັນ ຄວາມງາມເກີນຈະພັນລະນາ.

Verse 5

ततो विप्राज्ञया तौ द्वावेकासनसमास्थितौ । लेभाते परमां शोभां भक्तचित्त मुदावहाम्

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣາຫມັນ ທັງສອງພຣະອົງນັ້ນໄດ້ນັ່ງຮ່ວມກັນໃນອາສນະດຽວ. ແລ້ວພຣະອົງທັງສອງໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງ່າງາມສູງສຸດ ອັນນຳຄວາມປິຕິມາສູ່ໃຈຜູ້ສັດທາ.

Verse 6

ततः स्वस्थानमागत्य संस्रवप्राशनं मुदा । चक्रतुस्तौ निदेशान्मेऽद्भुतलीलाकरौ मुने

ແລ້ວພຣະທັງສອງໄດ້ກັບຄືນໄປຍັງທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ດື່ມ «ເສດພິທີອັນສັກສິດ» ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ມຸນີ—ຜູ້ສ້າງລີລາອັນອັດສະຈັນແຫ່ງເທວະ.

Verse 7

इत्थं निवृत्ते विधिवद्याज्ञे वैवाहिके शिवः । ब्रह्मणे पूर्णपात्रं मे ददौ लोककृते प्रभुः

ເມື່ອຍັດຍາພິທີແຕ່ງງານໄດ້ສໍາເລັດຕາມພິທີກໍາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ພຣະສີວະ—ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ກະທໍາເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ມອບພາຊະນະທີ່ເຕັມບໍ່ຂາດ ເປັນທານບູຊາໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ ໃນນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 8

गोदानं विधिवच्छम्भुराचार्याय ददौ ततः । महादानानि च प्रीत्या यानि मङ्गलदानि वै

ຕໍ່ມາ ພຣະສັມພູໄດ້ມອບທານໂຄໃຫ້ແກ່ອາຈານ ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງສັດທາ ພຣະອົງຍັງໄດ້ຖວາຍທານໃຫຍ່ໆ—ທານມົງຄຸນທີ່ນໍາຄວາມສຸກສິດທິມາໃຫ້.

Verse 9

ततश्शतसुवर्णं च विप्रेभ्यस्स ददौ पृथक् । बहुभ्यो रत्नकोटीश्च नानाद्रव्याण्यनेकशः

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ແຈກຈ່າຍຄຳນັບຮ້ອຍເປັນສ່ວນໆ ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນ. ແລະໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນອີກຫຼາຍ ລາວໄດ້ມອບອັນມະນີລ້ຳຄ່ານັບໂກດິ ພ້ອມດ້ວຍຂອງທານຫຼາຍຊະນິດຢ່າງອຸດົມ. ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈແບບໄສວະ, ທານອັນໃຈກວ້າງນີ້ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ແລະຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ທຳມະ ຈະເປັນເຄື່ອງຊ່ວຍຊຳລະຈິດ ເພື່ອກຽມໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 10

तदानीममरास्सर्वे परे जीवाश्चराचराः । मुमुदुश्चेतसातीव जयध्वनिः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ເທວະດາທັງປວງ ແລະສັດທັງຫຼາຍ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ລ້ວນປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງໃນໃຈ ແລະສຽງໂຫ່ຮ້ອງແຫ່ງໄຊຊະນະກໍດັງກັງວານຂຶ້ນ.

Verse 11

मङ्गलध्वनिगानश्च बभूव बहु सर्वतः । वाद्यध्वनिरभूद्रम्यो सर्वानन्दप्रवर्द्धनः

ເພງມົງຄຸນ ແລະ ສຽງສະເຫຼີມສະຫຼອງ ເກີດຂຶ້ນທົ່ວທຸກທິດຢ່າງຫຼາຍ; ສຽງດົນຕີອັນພິເສດກໍເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຍິນດີໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ।

Verse 12

हरिर्मयाथ देवाश्च मुनयश्चापरेऽखिलाः । गिरिमामन्त्र्य सुप्रीत्या स्वस्थानम्प्रययुर्द्रुतम्

ແລ້ວພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ຂ້ອຍ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ກັບບັນດາມຸນີທັງປວງ—ໄດ້ລາພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ຈຶ່ງຮີບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ।

Verse 13

तदानीं शैलनगरे स्त्रियश्च मुदिता वरम् । शिवाशिवौ समानीय ययुः कुह वरालयम्

ໃນເວລານັ້ນ ໃນນະຄອນເຂົາ ບັນດາແມ່ຍິງມີຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ນຳພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ ໃຫ້ມາພົບກັນ ແລ້ວໄປຍັງທີ່ປະທັບວິວາຫະອັນງາມສະຫງ່າ।

Verse 14

लौकिकाचारमाजह्रुस्ताः स्त्रियस्तत्र चादृताः । महोत्साहो बभूवाथ सर्वतः प्रमुदावहः

ທີ່ນັ້ນ ຍິງທັງຫຼາຍໄດ້ຖືປະພຶດຕາມຈາຣີດຂອງໂລກຢ່າງເໝາະສົມ ແລະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຢ່າງຄວນຄ່າ. ແລ້ວຄວາມຮື້ອຮົນແຫ່ງໃຈ (utsāha) ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນທົ່ວທຸກທິດ ນຳຄວາມປິຕິມາທຸກດ້ານ.

Verse 15

अथ तास्तौ समानीय दम्पती जनशंकरौ । वासालयम्महादिव्यं भवाचारं व्यधुर्मुदा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະປາຣະວະຕີ—ຄູ່ທິວະອັນປະເສີດ ຜູ້ນຳມົງຄຸນໃຫ້ສັດທັງປວງ—ຖືກນຳມາຍັງທີ່ນັ້ນ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພວກເຂົາຈັດຕັ້ງເຮືອນພັກອັນວິເສດສຸດ ແລະ ສ້າງຂຶ້ນຈາຣິຍາທຳອັນຖືກຕ້ອງ ສົມຄວນແກ່ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 16

अथो समीपमागत्य शैलेन्द्रनगरस्त्रियः । निर्वृत्य मङ्गलं कर्म प्रापयन्दम्पती गृहम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ບັນດາແມ່ຍິງໃນນະຄອນໄສເລນດຣະ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້. ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພວກນາງໄດ້ອານຸຍາດອຸປະຖຳຄູ່ທິວະ ແລະ ນຳໄປຮອດເຮືອນຂອງພວກນາງ។

Verse 17

कृत्वा जयध्वनिं चक्रुर्ग्रन्थिनिर्मोचनादिकम् । सस्मितास्सकटाक्षाश्च पुलकाञ्चितविग्रहाः

ພວກນາງຮ້ອງສຽງໄຊຊະນະ ແລະ ປະກອບກິດມົງຄຸນຕາມປະເພນີ ເຊັ່ນ ການແກ້ປົດປົມພິທີ ແລະ ອື່ນໆ. ພວກນາງຍິ້ມແຍ້ມ ສົ່ງສາຍຕາຂ້າງໆ ແລະ ກາຍກໍເກີດຂົນລຸກດ້ວຍປິຕິ ຊື່ນບານໃນພັກຕິ ແລະ ຄວາມຍິນດີອັນສັກສິດ.

Verse 18

वासगेहं सम्प्रविश्य मुमुहुः कामिनीवराः । प्रसंशन्त्यस्स्वभाग्यानि पश्यन्तः परमेश्वरम्

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນເຮືອນພັກ ແມ່ຍິງຜູ້ດີເລີດເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກຄວາມປິຕິທ່ວມທົ່ນ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ພວກນາງກໍສັນລະເສີນຄວາມໂຊກດີຂອງຕົນ.

Verse 19

महासुरूपवेषश्च सर्व लावण्यसंयुतम् । नवीनयौवनस्थञ्च कामिनीचित्तमोहनम्

ພຣະອົງປາກົດໃນຮູບຮ່າງແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນງາມສຸດຍອດ ພ້ອມດ້ວຍເສນ່ຫາທຸກປະການ; ຢືນຢູ່ໃນຄວາມນຸ່ມນວນແຫ່ງວັຍໜຸ່ມໃໝ່ ແລະຊັກຈູງໃຈຂອງນາງທັງຫຼາຍໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ.

Verse 20

ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं सकटाक्षं सुसुन्दरम् । सुसूक्ष्मवासो बिभ्राणं नानारत्न विभूषितम्

ພຣະອົງປາກົດງາມຫຼາຍເຫຼືອຄຳ—ໃບໜ້າສະຫງົບມີຮອຍຍິ້ມບາງໆ, ດວງຕາຊຳເລີຍມອງຂ້າງຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ; ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າລະອຽດບາງ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນມະນີຮັດຕະນະນານາຊະນິດ।

Verse 21

तदानीन्दिव्यनार्यश्च षोडशारं समाययुः । तौ दम्पती च संद्रष्टुं महादरपुरस्सरम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາງຟ້າທິບພະຍິງທັງຫຼາຍໄດ້ຊຸມນຸມກັນເປັນວົງສິບຫົກຊັ້ນ ແລະອອກໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ ເພື່ອໄດ້ເຫັນຄູ່ທິບພະ—ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະປາຣະວະຕີ—ຜູ້ນຳຂະບວນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 22

सरस्वती च लक्ष्मीश्च सावित्री जाह्नवी तथा । अदितिश्च शची चैव लोपामुद्राप्यरुन्धती

ມີພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ແລະ ພຣະນາງລັກສະມີ; ພຣະນາງສາວິຕຣີ ແລະ ພຣະນາງຈາຫນະວີ; ພຣະນາງອະດິຕິ ແລະ ພຣະນາງຊະຈີ ດ້ວຍ—ພ້ອມທັງ ພຣະນາງໂລປາມຸດຣາ ແລະ ພຣະນາງອະຣຸນທະຕີ ກໍຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 23

अहल्या तुलसी स्वाहा रोहिणी च वसुन्धरा । शतरूपा च संज्ञा च रतिरेतास्सुरस्त्रियः

«ອະຫະລະຍາ, ຕຸລະສີ, ສະວາຫາ, ໂຣຫິນີ ແລະ ວະສຸນທະຣາ; ຊະຕະຣູປາ, ສັມຊະຍາ ແລະ ຣະຕິ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາງທິບພະໃນຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ»។

Verse 24

देवकन्या नागकन्या मुनिकन्या मनोहराः । तत्र या याः स्थितास्तासां सङ्ख्यां कर्तुं च कः क्षमः

ທີ່ນັ້ນມີນາງສາວຜູ້ງາມສະຫງ່າ—ບຸດຣີຂອງເທວະ, ບຸດຣີຂອງນາກ, ແລະບຸດຣີຂອງມຸນີ. ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຢືນຊຸມນຸມຢູ່ນັ້ນ ໃຜຈະສາມາດນັບຈຳນວນຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້?

Verse 25

ताभी रत्नासने दत्ते तत्रोवास शिवो मुदा । तमूचुः क्रमतो देव्यस्सुहास मधुरं वचः

ເມື່ອນາງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໃຫ້ພຣະອົງນັ່ງເທິງບັນລັງອັນປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະ ພຣະສິວະ (Śiva) ກໍປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ເທວີທັງຫຼາຍ—ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຫວານຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 26

सरस्वत्युवाच । प्राप्ता सती महादेवाधुना प्राणाधिका मुदा । दृष्ट्वा प्रियास्यञ्चन्द्राभं सन्तापन्त्यज कामुक

ສະຣະສະວະຕີ ກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ສະຕີ ໄດ້ມາຮອດພຣະມະຫາເທວະ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ ນໍາຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງມາ. ໂອ ຜູ້ຫຼົງໄຫຼ, ເມື່ອເຫັນໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນຂອງຜູ້ຮັກ ຈົ່ງປ່ອຍວາງຄວາມທຸກຮ້ອນໃນໃຈເສຍ.”

Verse 27

कालं गमय कालेश सतीसंश्लेषपूर्वकम् । विश्लेषस्ते न भविता सर्वकालं ममाश्रिता

ໂອ ກາເລຊາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເວລາ, ຂໍໃຫ້ຜ່ານເວລາໄປໂດຍການຮ່ວມສະຫມັກກັບ ສະຕີ. ຈະບໍ່ມີການແຍກຈາກກັນ; ທຸກເວລາຂ້ອຍຈະພຶ່ງພາ ແລະ ຂໍພັກພິ່ງໃນພຣະອົງ.

Verse 28

लक्ष्मीरुवाच । लज्जां विहाय देवेश सतीं कृत्वा स्ववक्षसि । तिष्ठ ताम्प्रति का लज्जा प्राणा यान्ति यया विना

ລັກສະມີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຈົ່ງລະຄວາມອາຍ ແລະ ອຸ້ມສະຕີໄວ້ເທິງອົກຂອງພຣະອົງ ແລ້ວຢູ່ກັບນາງ. ຈະອາຍຫຍັງຕໍ່ນາງ? ບໍ່ມີນາງ ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດກໍຈາກໄປ»។

Verse 29

सावित्र्युवाच । भोजयित्वा सती शम्भो शीघ्रं त्वं भुंक्ष्व मा खिद । तदाचम्य सकर्पूरन्तांबूलं देहि सादरम्

ສາວິຕຣີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊັມພູ, ຫຼັງຈາກໃຫ້ອາຫານແກ່ ສະຕີ ແລ້ວ, ຈົ່ງຮັບປະທານອາຫານຂອງພຣະອົງໃຫ້ໄວ ຢ່າເສົ້າໃຈ. ແລ້ວຈຶ່ງອາຈະມະນະ ແລະ ຂໍໃຫ້ຮັບຕໍາບູນ (ໃບໝາກ) ທີ່ປຸງດ້ວຍກາມຟໍ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»។

Verse 30

जाह्नव्युवाच । स्वर्णकांतिकरां धृत्वा केशान्मार्जय योषितः । कामिन्यास्स्वामिसौभाग्यसुखं नातः परं भवेत्

ຈາຫນະວີ ກ່າວວ່າ: «ໂດຍຖືມືທີ່ມີສີທອງ (ດັ່ງຫວີທອງ), ແມ່ຍິງຄວນຫວີ ແລະ ຊໍາລະຜົມຂອງນາງ. ສໍາລັບພັນລະຍາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດສູງກວ່າ ຄວາມໂຊກດີແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະ ຄວາມຜາສຸກຂອງຜົວ»។

Verse 31

अदितिरुवाच । भोजनान्ते शिवः शम्भुं मुखं शुद्ध्यर्थमादरात् । जलं देहि महाप्रीत्या दम्पतिप्रेम दुर्लभम्

ອະດິຕິກ່າວວ່າ: “ຫຼັງຈາກສະເຫຼີມອາຫານແລ້ວ ພຣະສິວາ (ໃນພາບແມ່ຍິງຜູ້ອຸທິດ) ຂໍນ້ຳຈາກພຣະສັມພູດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອຊຳລະປາກ. ‘ຂໍປະທານນ້ຳດ້ວຍຄວາມຮັກຢ່າງຍິ່ງ—ຄວາມຮັກກົມກຽວຂອງຄູ່ຜົວເມຍແບບນີ້ ຫາຍາກແທ້’.”

Verse 32

शच्युवाच । कृत्वा विलापं यद्धेतोः शिवां कृत्वा च वक्षसि । यो बभ्रामानिशं मोहात् का लज्जा ते प्रियाम्प्रति

ສະຈີກ່າວວ່າ: “ເພາະໃຜເຈົ້າຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ—ທັງທີ່ກອດພຣະສິວາໄວ້ແນບອົກ—ແຕ່ຕໍ່ມາກັບຫຼົງໄຫຼ ເດີນພະເນຈອນຕະຫຼອດຄືນ? ເຈົ້າຍັງມີຄວາມອາຍ ຫຼືຄວາມຢັ້ງຢືນອັນໃດຕໍ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກອີກບໍ?”

Verse 33

लोपामुद्रोवाच । व्यवहारोऽस्ति च स्त्रीणां भुक्त्वा वासगृहे शिव । दत्त्वा शिवायै ताम्बूलं शयनं कर्तुमर्हसि

ໂລປາມຸດຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຊິວະ, ມີຂະບວນປະເພນີຂອງແມ່ຍິງ: ຫຼັງຈາກກິນໃນເຮືອນແລ້ວ ຈົ່ງຖວາຍໃບໝາກ (ຕາມບູນ) ແດ່ ພຣະຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລ້ວຈຶ່ງຄວນເຂົ້ານອນ»។

Verse 34

अरुन्धत्युवाच । मया दत्तां सतीमेनां तुभ्यन्दातुमनीप्सिताम् । विविधं बोधयित्वेमां सुरतिं कर्तुमर्हसि

ອະຣຸນທະຕີ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າໄດ້ມອບນາງຜູ້ມີສິນທຳນີ້ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ນາງບໍ່ປາຖະໜາຈະຖືກມອບ. ຫຼັງຈາກສອນນາງຫຼາຍປະການແລ້ວ ຈົ່ງສົມຄວນຮ່ວມຄູ່ສົມຣົດກັບນາງ»។

Verse 35

अहल्योवाच । वृद्धावस्थाम्परित्यज्य ह्यतीव तरुणो भव । येन मेनानुमन्येत त्वां सुतार्पितमानसा

ອະຫະລະຍາ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມແກ່ຊະລາ ແລະກາຍເປັນໜຸ່ມຢ່າງຍິ່ງ, ເພື່ອໃຫ້ແມ່ເມນາ—ຜູ້ມອບໃຈທັງໝົດໃຫ້ລູກສາວ—ຈະຍອມຮັບເຈົ້າ»។

Verse 36

तुलस्युवाच । सती त्वया परित्यक्ता कामो दग्धः पुरा कृतः । कथन्तदा वसिष्ठश्च प्रभो प्रस्थापितोऽधुना

ຕຸລະສີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງ, ສະຕີ ເຄີຍຖືກພຣະອົງລະທິ້ງ; ແລະ ກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ) ເຄີຍຖືກພຣະອົງເຜົາໃນອະດີດ. ເຊັ່ນນັ້ນ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ ວະສິດຖະ—ໂອ ນາຍໃຫຍ່—ຖືກສົ່ງອອກໃນບັດນີ້?»

Verse 37

स्वाहोवाच । स्थिरो भव महादेव स्त्रीणां वचसि साम्प्रतम् । विवाहे व्यवहारोऽस्ति पुरन्ध्रीणां प्रगल्भता

ສະວາຫາ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໝັ້ນຄົງ ໂອ ມະຫາເທວະ, ໃນຍາມນີ້ເມື່ອພົບຄໍາຂອງແມ່ຍິງ. ໃນເລື່ອງການແຕ່ງງານ ມີການຈັດການແບບໂລກຫຼາຍ, ແລະແມ່ຍິງອາດກ້າຫານທັງຄໍາເວົ້າແລະການປະພຶດ».

Verse 38

रोहिण्युवाच । कामम्पूरय पार्वत्याः कामशास्त्रविशारद । कुरु पारं स्वयं कामी कामिनीकामसागरम्

ໂຣຫິນີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຊໍານານໃນຄຳພີກາມ, ຈົ່ງເຕີມໃຫ້ສົມປາດຖະນາຂອງປາຣວະຕີ. ເຈົ້າເອງ—ເຕັມໄປດ້ວຍກາມະ—ຈົ່ງນໍາທະເລແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາຂອງນາງສາວໃຫ້ຂ້າມໄປຝັ່ງໄກ»។

Verse 39

वसुन्धरोवाच । जानासि भावं भावज्ञ कामार्तानां च योषिताम् । न च स्वं स्वामिनं शम्भो ईश्वरं पाति सन्ततम्

ວະສຸນທະຣາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຮູ້ອາການໃນໃຈ, ເຈົ້າຮູ້ໃຈຂອງແມ່ຍິງທີ່ຖືກກາມະທໍລະມານ. ແຕ່ໂອ ຊັມພູ, ໃຈທີ່ຜັນຜວນນັ້ນ ບໍ່ຮັກສາ ແລະບໍ່ຊື່ສັດຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ—ອີສະວະຣະຜູ້ສູງສຸດ—ຢ່າງສະເໝີ»។

Verse 40

शतरूपोवाच । भोगं दिव्यं विना भुक्त्वा न हि तुष्येत्क्षुधातुरः । येन तुष्टिर्भवेच्छंभो तत्कर्तुमुचितं स्त्रियाः

ຊະຕະຣູປາກ່າວວ່າ: «ຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທໍລະມານ ບໍ່ອາດພໍໃຈໄດ້ ຖ້າກິນໂດຍບໍ່ມີຄວາມສຸກອັນທິບ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຊັມພູ, ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ແມ່ຍິງຄວນເຮັດຕາມຄວາມຄວນ»។

Verse 41

संज्ञोवाच । तूर्णं प्रस्थापय प्रीत्या पार्वत्या सह शङ्करम् । रत्नप्रदीपन्ताम्बूलं तल्पं निर्माय निर्जने

ສັມຍາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງນຳສົ່ງພຣະສັງກະຣະພ້ອມກັບພຣະນາງປາຣະວະຕີ ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເຄົາລົບ ໃຫ້ໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້. ໃນບ່ອນສະງົບສ່ວນຕົວ ຈົ່ງຈັດຕຽງ ຈັດໂຄມໄຟດັ່ງອັນມີຄ່າເຫມືອນຮັດຕະນະ ແລະຕຽມໝາກພູ້ໃຫ້ພ້ອມ.”

Verse 42

ब्रह्मोवाच । स्त्रीणान्तद्वचनं श्रुत्वा ता उवाच शिवः स्वयम् । निर्विकारश्च भगवान्योगीन्द्राणां गुरोर्गुरुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງສະຕຣີເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະສິວະເຈົ້າເອງກໍໄດ້ກ່າວກັບນາງທັງຫຼາຍ—ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພຣະພາກ ຜູ້ບໍ່ມີການແປປ່ຽນ ແລະເປັນຄູສູງສຸດ ເຖິງຂັ້ນ “ຄູຂອງຄູ” ຂອງບັນດາໂຍຄີອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 43

शंकर उवाच । देव्यो न ब्रूत वचनमेवंभूतं ममान्तिकम् । जगतां मातरः साध्व्यः पुत्रे चपलता कथम्

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເທວີທັງຫຼາຍ, ຢ່າເວົ້າຄໍາເຊັ່ນນັ້ນກັບເຮົາເລີຍ. ພວກເຈົ້າແມ່ນແມ່ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ຈະມີຄວາມຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ລູກຊາຍຂອງຕົນໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 44

ब्रह्मोवाच । शङ्करस्य वचः श्रुत्वा लज्जितास्सुरयोषितः । बभूवुः सम्भ्रमात्तूष्णीं चित्रपुत्तलिका यथा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພຣະສັງກະຣະ ພັນລະຍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍກໍອາຍ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຕື່ນຕົກສັບສົນ ພວກນາງກໍນິ່ງງຽບ—ດັ່ງຕຸກກະຕາທີ່ຖືກວາດສີ»។

Verse 45

भुक्त्वा मिष्टान्नमाचम्य महेशो हृष्टमानसः । सकर्पूरं च तांबूलं बुभुजे भार्य या सह

ເມື່ອໄດ້ສະເພາະອາຫານຫວານ ແລະໄດ້ປະກອບອາຈະມະນະ (ācamana) ແລ້ວ, ພຣະມະເຫສະມີໃຈຊື່ນບານ ໄດ້ເສວຍຕາມບູລາ (ໃບພູ) ປົນກັບການບູນ ຮ່ວມກັບພຣະມະເຫສີ (ພາຣະວະຕີ).

Verse 50

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीय पार्वतीखण्डे परिहासवर्णनंनाम पञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 50 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການຢອກຢ້ານຢ່າງເລີ້ນຫຼິ້ນ» ໃນ ພາຣະວະຕີຂັນດະ (ພາກທີ 3) ຂອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ພາກທີ 2) ໃນ ສີວະມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ.