महेश्वरागमनं तथा नीराजन-सत्कारवर्णनम् / The Arrival of Maheśvara and the Rite of Welcome (Nīrājana)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ शंभुः प्रसन्नात्मा सदूतं स्वगणैस्सुरैः । सर्वैरन्यैर्गिरेर्द्धाम जगाम सकुतूहलम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ແລ້ວນັ້ນ ພຣະສັມພູ (ຊິວະ) ຜູ້ມີຈິດໃຈປິຕິສະຫງົບ ໄດ້ອອກເດີນທາງ ພ້ອມດ້ວຍທູດ, ພ້ອມດ້ວຍຄະນະກະນະຂອງພຣະອົງ, ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ແລະຜູ້ອື່ນໆທັງປວງ, ໄປສູ່ທີ່ພຳນັກແຫ່ງພູເຂົາ ດ້ວຍຄວາມພິສຸດແຫ່ງຄວາມຢາກຮູ້.

Verse 2

मेनापि स्त्रीगणैस्तैश्च हिमाचलवरप्रिया । तत उत्थाय स्वगृहा भ्यंतरं सा जगाम ह

ແມ່ນາກໍເຊັ່ນກັນ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫິມາຈະລະອັນປະເສີດ—ຢູ່ພ້ອມກັບກຸ່ມແມ່ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລ້ວນາງລຸກຂຶ້ນ ແລະເຂົ້າໄປສູ່ພາຍໃນເຮືອນຂອງນາງ.

Verse 3

नीराजनार्थं शम्भोश्च दीपपात्रकरा सती । सर्वर्षिस्त्रीगणैस्साकमगच्छद्द्वारमादरात्

ເພື່ອປະກອບນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕິ) ແດ່ພຣະສັມພູ, ນາງສະຕີຖືພາຊະນະໂຄມໄຟໄວ້ໃນມື ແລະໄປຫາປະຕູດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ພ້ອມກັບກຸ່ມແມ່ຍິງຂອງບັນດາຣິສີ.

Verse 4

तत्रागतं महेशानं शंकरं गिरिजावरम् । ददर्श प्रीतितो मेना सेवितं सकलैस्सुरैः

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນາໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສານ—ພຣະສັງກະຣະ ເຈົ້າບ່າວອັນສູງສຸດຂອງກິຣິຈາ—ເສດັດມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ນາງຊົມເບິ່ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເມື່ອພຣະອົງຖືກເທວະທັງປວງບໍລິການ ແລະນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 5

चारुचंपकवर्णाभं ह्येकवक्त्रं त्रिलोचनम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यं रत्नस्वर्णादिभूषितम्

ພຣະອົງປາກົດມີຮັດສະໝີງາມດັ່ງດອກຈຳປາ ມີພຽງໜ້າດຽວ ແລະມີຕາສາມ. ພຣະພັກຕຣ໌ສະຫງົບຜ່ອງໃສດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນຮັດຕະນະ ຄຳ ແລະອື່ນໆ.

Verse 6

मालतीमालया युक्तं सद्रत्नमुकुटोज्ज्वलम् । सत्कंठाभरणं चारुवलयांगदभूषितम्

ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກມະລະຕີ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍມົກກຸດອັນງາມທີ່ຝັງຮັດຕະນະ. ມີເຄື່ອງປະດັບຄໍອັນປະເສີດ ແລະງາມດ້ວຍກຳໄລ ແລະອັງກະດະ (ປະດັບແຂນ) ອັນອ່ອນຊ້ອຍ.

Verse 7

वह्निशौचेनातुलेन त्वतिसूक्ष्मेण चारुणा । अमूल्यवस्त्रयुग्मेन विचित्रेणातिराजितम्

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ດັ່ງໄຟ—ລະອຽດອ່ອນ ງາມສະຫງ່າ—ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄູ່ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນປະເສີດ ມີຄ່າຫາປະເມີນບໍ່ໄດ້।

Verse 8

चन्दनागरुकस्तूरीचारुकुंकुम भूषितम् । रत्नदर्पणहस्तं च कज्जलोज्ज्वललोचनम्

ຖືກປະດັບດ້ວຍນ້ຳຈັນທະນາ, ອາກາຣູ, ມັດສະກ໌ ແລະກຸງກຸມອັນງາມ; ຖືກະຈົກປະດັບອັນມີອັນມະນີໃນມື, ແລະດວງຕາສ່ອງໃສດ້ວຍຄັຈຈະລ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະຮູບອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນຖືກພັນລະນາ।

Verse 9

सर्वस्वप्रभयाच्छन्नमतीवसुमनोहरम् । अतीव तरुणं रम्यं भूषितांगैश्च भूषितम्

ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງສິຣີທັງປວງ ມັນປາກົດວ່າງາມຈັບໃຈຢ່າງຍິ່ງ—ນຸ່ມນວນແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ ຮື່ນຮົມທຸກປະການ ແລະອວັຍວະທັງຫຼາຍຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນງາມວິຈິດ.

Verse 10

कामिनीकांतमव्यग्रं कोटिचन्द्राननांबुजम् । कोटिस्मराधिकतनुच्छविं सर्वांगसुंदरम्

ພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງນາງທັງຫຼາຍ ສະຫງົບສະຫງົບ ບໍ່ວຸ່ນວາຍ; ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງຈັນທຣານັບກະທັ້ງກະຕິ. ລັດສະໝີກາຍຂອງພຣະອົງເຫນືອກວ່າກາມະນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະທຸກອວັຍວະງາມສົມບູນ—ເປັນທັດສະນະສະຄຸນອັນເປັນມົງຄຸນ ຊຶ່ງດຶງໃຈໃຫ້ເຂົ້າສູ່ພັກຕິ.

Verse 11

ईदृग्विधं सुदेवं तं स्थितं स्वपुरतः प्रभुम् । दृष्ट्वा जामातरं मेना जहौ शोकम्मुदाऽन्विता

ເມື່ອເຫັນພຣະຜູ້ເປັນຈອມມົງຄຸນນັ້ນ—ຜູ້ເທວະດາຢ່າງຍິ່ງໃນຮູບອົງ—ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕົນ, ເມນາໄດ້ເຫັນລູກເຂີຍຂອງນາງ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ນາງກໍປ່ອຍວາງຄວາມໂສກໃນທັນທີ.

Verse 12

प्रशशंस स्वभाग्यं सा गिरिजां भूधरं कुलम् । मेने कृतार्थमात्मानं जहर्ष च पुनः पुनः

ນາງສັນລະເສີນບຸນວາສະນາຂອງຕົນ ແລະຍົກຍ້ອງຄິຣິຈາ ພ້ອມວົງຕະກູນຜູ້ເກີດຈາກພູອັນສູງສົ່ງ. ນາງເຫັນວ່າຕົນສຳເລັດຈຸດໝາຍ ແລະປິຕິຍິນດີຊ້ຳໆ.

Verse 13

नीराजनं चकारासौ प्रफुल्लवदना सती । अवलोकपरा तत्र मेना जामातरं मुदा

ນາງສະຕີຜູ້ມີໃບໜ້າບານບຸດດັ່ງດອກໄມ້ ໄດ້ປະກອບນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕີ). ທີ່ນັ້ນ ເມນາ ຜູ້ຈົ່ງໃຈໃນການຈ້ອງມອງ ໄດ້ເບິ່ງລູກເຂີຍດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 14

गिरिजोक्तमनुस्मृत्य मेना विस्मयमागता । मनसैव ह्युवाचेदं हर्षफुल्लाननाम्बुजा

ເມື່ອລະລຶກເຖິງຄໍາທີ່ ກິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ) ເຄີຍກ່າວ ເມນາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ນາງເວົ້າຄໍານີ້ດ້ວຍໃຈເທົ່ານັ້ນ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງນາງບານດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 15

यद्वै पुरोक्तं च तया पार्वत्या मम तत्र च । ततोधिकं प्रपश्यामि सौन्दर्य्यं परमेशितुः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ ພາຣະວະຕີ ເຄີຍກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເກືອບພຣະອົງ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ ແລະເຫັນວ່າຄວາມງາມຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດນັ້ນ ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້.

Verse 16

महेशस्य सुलावण्यमनिर्वाच्यं च संप्रति । एवं विस्मयमापन्ना मेना स्वगृहमाययौ

ໃນຂະນະນັ້ນ ຄວາມງາມອັນລະອຽດລ້ຳຂອງ ພຣະມະເຫສະ ແທ້ຈິງເກີນຈະພັນລະນາ. ດັ່ງນັ້ນ ເມນາຜູ້ຖືກຄວາມພິສົດຄອບງໍາ ຈຶ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງນາງ.

Verse 17

प्रशशंसुर्युवतयो धन्या धन्या गिरेः सुता । दुर्गा भगवतीत्येवमूचुः काश्चन कन्यकाः

ສາວນ້ອຍບາງຄົນໄດ້ສັນລະເສີນນາງ ແລະຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ «ຜູ້ມີບຸນ ຜູ້ມີບຸນແທ້ ບຸດຣີແຫ່ງພູ! ນາງແມ່ນ ທຸຣກາ, ນາງແມ່ນ ພຣະແມ່ພະຄະວະຕີ» ແລະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ.

Verse 18

न दृष्टो वर इत्येवमस्माभिर्द्दानगोचरः । धन्या हि गिरिजा देवीमूचुः काश्चन कन्यकाः

ສາວນ້ອຍບາງຄົນໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວີ ກິຣິຈາ ວ່າ: «ແທ້ຈິງ ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນເຈົ້າບ່າວໃດທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງຂອບເຂດແຫ່ງທານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນພຣະນາງ. ພຣະນາງຊ່າງມີບຸນແທ້»

Verse 19

जगुर्गन्धर्व्वप्रवरा ननृतुश्चाप्सरोगणाः । दृष्ट्वा शंकररूपं च प्रहृष्टास्सर्वदेवताः

ພວກຄັນທະວະຜູ້ປະເສີດຮ້ອງຂັບຂານ ແລະຝູງອັບສະຣາກໍຟ້ອນລຳ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບປາກົດຂອງ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ທວງເທວະທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 20

नानाप्रकारवाद्यानि वादका मधुराक्षरम् । नानाप्रकारशिल्पेन वादयामासुरादरात्

ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມຢ່າງລະມັດລະວັງ ນັກດົນຕຣີໄດ້ບັນເລີງເຄື່ອງດົນຕຣີຫຼາຍຊະນິດ ໃຫ້ເກີດສຽງຫວານໄພເພາະ ແລະສະແດງດ້ວຍສິລະປະຫຼາຍແນວ—ເປັນມະຫາມົງຄຸນທີ່ຖວາຍແດ່ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 21

हिमाचलोऽपि मुदितो द्वाराचारमथाकरोत् । मेनापि सर्वनारीभिर्महोत्सवपुरस्सरम्

ພຣະຫິມາຈະລະກໍປິຕິຍິນດີ ແລ້ວໄດ້ຈັດການພິທີການອັນຖືກຕ້ອງຢູ່ທີ່ປະຕູ. ນາງເມນາກໍພ້ອມດ້ວຍສະຕຣີທັງປວງ ອອກໄປຢູ່ດ້ານໜ້າ ເພື່ອນຳພາມະຫາງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 22

परपुच्छां चकारासौ मुदिता स्वगृहं ययौ । शिवो निवेदितं स्थानं जगाम गणनिर्जरैः

ເມື່ອນາງໄດ້ສອບຖາມເພີ່ມເຕີມ ນາງກໍຍິນດີແລະກັບໄປຍັງທີ່ພັກຂອງນາງ. ພຣະສິວະ ພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ ແລະຜູ້ຕິດຕາມອະມະຕະ ໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ຖືກຊີ້ບອກແກ່ພຣະອົງ.

Verse 23

एतस्मिन्नन्तरे दुर्गां शैलान्तःपुरचारिका । बहिर्जग्मुस्समादाय पूजितुं कुलदेवताम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງຜູ້ຮັບໃຊ້ໃນວັງພູເຂົາ ໄດ້ພາພຣະນາງດຸຣຄາອອກໄປຂ້າງນອກ ເພື່ອຈະນະມັດສະການບູຊາເທວະດາປະຈໍາຕະກູນ.

Verse 24

तत्र तां ददृशुर्देवा निमेषरहिता मुदा । सुनीलांजनवर्णाभां स्वांगैश्च प्रतिभूषिताम्

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາເທວະໄດ້ເຫັນນາງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ບໍ່ກະພິບຕາ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງສີອັນລຶກຂອງອັນຊັນ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຢູ່ຕາມອະວະຍະວະຂອງນາງເອງ.

Verse 25

त्रिनेत्रादृतनेत्रांतामन्यवारितलोचनाम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां सकटाक्षां मनोहराम्

ນາງງາມຈົນແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ມີສາມຕາກໍຖະນອມນາງດ້ວຍຫາງຕາ; ສາຍຕາຂອງນາງບໍ່ມີໃຜຫ້າມໄດ້. ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ແລະໃບໜ້າສະຫງົບສະຫວ່າງ ນາງສົ່ງສາຍຕາຂ້າງໆ ຊ່າງມີເສນ່ຫາຍິ່ງ.

Verse 26

सुचारुकबरीभारां चारुपत्रक शोभिताम् । कस्तूरीबिन्दुभिस्सार्द्धं सिन्दूरबिन्दुशोभिताम्

ມວນຜົມທີ່ຖັກໄວ້ຢ່າງງາມຂອງນາງ ຖືກຈັດແຕ່ງຢ່າງປະນີດ ແລະປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ອັນອ່ອນຊ້ອຍ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຈຸດກະສຕູຣີອ່ອນໆ ຄຽງກັບຈຸດສິນດູຣສີແດງ ເພີ່ມພູນຄວາມມົງຄຸນອັນເທວະ.

Verse 27

रत्नेन्द्रसारहारेण वक्षसा सुविराजिताम् । रत्नकेयूरवलयां रत्नकङ्कणमंडिताम्

ອົງອົບຂອງນາງສ່ອງປະກາຍສະຫງ່າງາມ ດ້ວຍສາຍຄໍທີ່ຮ່ວມຈາກແກ້ວມະນີອັນປະເສີດ; ແຂນແລະຂໍ້ມືຖືກປະດັບດ້ວຍກໍາໄລແຂນ, ກໍາໄລຂໍ້ມື ແລະສາຍຂໍ້ມືຝັງແກ້ວມະນີ.

Verse 28

सद्रत्नकुण्डलाभ्यां च चारुगण्डस्थलोज्ज्वलाम् । मणिरत्नप्रभामुष्टिदन्तराजिविराजिताम्

ນາງປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູແກ້ວມະນີອັນປະເສີດຄູ່ໜຶ່ງ ເຮັດໃຫ້ແກ້ມອັນງາມສ່ອງສະຫວ່າງ; ແລະຮອຍຍິ້ມຂອງນາງ—ດ້ວຍແຖວຟັນທີ່ສະທ້ອນປະກາຍດັ່ງແກ້ວມະນີ—ໄດ້ສ່ອງໃຫ້ໃບໜ້າສະຫວ່າງໄສ.

Verse 29

मधुबिम्बाधरोष्ठां च रत्नयावकसंयुताम् । रत्नदर्प्पणहस्तां च क्रीडापद्मविभूषिताम्

ຮິມຝີປາກຂອງນາງດັ່ງໝາກບິມບະອັນຫວານ ແລະປະດັບດ້ວຍສີຍາວະກະດັ່ງອັນມີຄ່າດຸດດັ່ງຮັດຕະນະ. ໃນມືນາງຖືກະຈົກປະດັບຮັດຕະນະ ແລະນາງງາມດ້ວຍດອກບົວທີ່ໃຊ້ໃນການຫຼິ້ນຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 30

चन्दनागुरुकस्तूरीकुंकुमेनाति च र्चिताम् । क्वणन्मंजीरपादां च रक्तांघ्रितलराजिताम्

ນາງໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງປະນີດດ້ວຍຂີ້ຈັນ, ອາກາຣຸ, ກະສຕູຣີ ແລະກຸງກຸມ. ຕີນນາງປະດັບດ້ວຍມັນຈີຣທີ່ດັງກິ່ງໆ ແລະຝ່າຕີນທີ່ຍ້ອມແດງສ່ອງງາມ.

Verse 31

प्रणेमुश्शिरसा देवीं भक्तियुक्ताः समेनकाम् । सर्वे सुरादयो दृष्ट्वा जगदाद्यां जगत्प्रसूम्

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວີ—ຜູ້ເປັນປະຖົມກຳເນີດ ແລະແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ໂລກທັງປວງ—ທວງເທວະ ແລະສັດສະຫວັນອື່ນໆ ທັງໝົດໄດ້ກົ້ມສະຫຼຸດຫົວກະບົດບູຊາ ດ້ວຍສັດທາເຕັມປ່ຽມ; ແລະຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຂົາກໍກົງກັນ ແລະສຳເລັດສົມຄວນ.

Verse 32

त्रिनेत्रो नेत्रकोणेन तां ददर्श मुदान्वितः । शिवः सत्याकृतिं दृष्ट्वा विजहौ विरहज्वरम्

ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມຕາ ໄດ້ເບິ່ງນາງດ້ວຍຫາງຕາ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ເມື່ອເຫັນຮູບອັນແທ້ຈິງ (ສັດຍາ—ຮູບຂອງສະຕີ) ພຣະອົງກໍປະລະໄຂ້ແຫ່ງການພັດພາກ.

Verse 33

शिवस्सर्वं विसस्मार शिवासंन्यस्तलोचनः । पुलकांचितसर्वाङ्गो हर्षाद्गौरीविलोचनः

ພຣະສິວະຈ້ອງສາຍຕາໄວ້ທີ່ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລ້ວລືມທຸກສິ່ງ. ທົ່ວກາຍພຣະອົງຂົນລຸກ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງເບິ່ງພຣະເຈົ້າໂກຣີດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 34

अथ कालीबहिः पुर्य्यां गत्वा पूज्य कुलाम्बिकाम् । विवेश भवनं रम्यं स्वपितुस्सद्विजाङ्गना

ຕໍ່ມາ ນາງກຸມາຣີຜູ້ສູງສົ່ງ ອອກໄປຍັງເມືອງຊື່ ກາລີບາຫິ ແລ້ວບູຊາ ກຸລາມບິກາ ເທວີແມ່ແຫ່ງວົງຕະກູນ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ເຮືອນພັກອັນງາມຂອງພໍ່ຂອງນາງ.

Verse 35

शङ्करोपि सुरैस्सार्द्धं हरिणा ब्राह्मणा तथा । हिमाचलसमुद्दिष्टं स्वस्थानमगमन्मुदा

ພຣະສັງກະຣະ (ຊິວະ) ກໍເຊັ່ນກັນ ພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລະພ້ອມກັບ ພຣະຫະຣິ ແລະພຣາຫມັນ ໄດ້ໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ສູ່ຖິ່ນພໍ່ພັກຂອງພຣະອົງ ຕາມສະຖານທີ່ທີ່ຫິມາຈະລະໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້.

Verse 36

तत्र सर्वे सुखं तस्थुस्सेवन्तश्शङ्करं यथा । सम्मानिता गिरीशेन नानाविधसुसम्पदा

ທີ່ນັ້ນ ທຸກຄົນຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣະສັງກະຣະຕາມຄວາມຄວນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຈາກ ຄິຣີຊະ (ພຣະອົງແຫ່ງພູເຂົາ) ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບພອນແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນມົງຄຸນຫຼາຍປະການ.

Verse 46

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे वरागमादिवर्णनं नाम षट्चत्शरिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 46 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາເລີ່ມຈາກ ວະຣາຄະມ (Varāgama)» ໃນ ພາຣະວະຕີຂັນດະ (ພາກທີ 3) ຂອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ພາກທີ 2) ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ»។