शिवरूपदर्शनम् (Menā’s Vision of Śiva’s Divine Form)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नन्तरे त्वं हि विष्णुना प्रेरितो द्रुतम् । अनुकूलयितुं शंभुमयास्तन्निकटे मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ເຈົ້າຖືກພຣະວິສະນຸຊັກນໍາ ແລະໄດ້ໄປໃກ້ພຣະສຳພູຢ່າງວ່ອງໄວ, ໂອ ມຸນີ, ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງໂປດປານ.

Verse 2

तत्र गत्वा स वै रुद्रो भवता सुप्रबोधितः । स्तोत्रैर्नानाविधैस्स्तुत्वा देवकार्यचिकीर्षया

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າໄດ້ປຸກພຣະຣຸດຣະໃຫ້ຕື່ນຕົວຢ່າງສົມບູນ. ແລ້ວເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍຮູບແບບ ເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດຂອງເທວະດາສໍາເລັດ.

Verse 3

श्रुत्वा त्वद्वचनं प्रीत्या शंभुना धृतमद्भुतम् । स्वरूपमुत्तमन्दिव्यं कृपालुत्वं च दर्शितम्

ເມື່ອພຣະສຳພູໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ພຣະອົງໄດ້ຖືກສະພາບອັນນ່າອັດສະຈັນ. ພຣະອົງໄດ້ເຜີຍແຜ່ຮູບທິບອັນສູງສຸດ ແລະສະແດງຄວາມເມດຕາກະລຸນາດ້ວຍ.

Verse 4

तद्दृष्ट्वा सुन्दरं शम्भुं स्वरूपम्मन्मथा धिकम् । अत्यहृष्यो मुने त्वं हि लावण्यपरमायनम्

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະສຳພູຜູ້ງາມສະຫງ່າ—ຮູບອົງຂອງພຣະອົງເຫນືອກວ່າແມ່ນກະທັ້ງມັນມະຖະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ)—ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນທີ່ພັກອັນສູງສຸດແຫ່ງຄວາມງາມທັງປວງ.

Verse 5

स्तोत्रैर्नानाविधैस्स्तुत्वा परमानन्दसंयुतः । आगच्छस्त्वं मुने तत्र यत्र मेना स्थिताखिलैः

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍຫຼາຍປະເພດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດອັນສູງສຸດ, ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງມາທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ເມນາຍືນຢູ່ ມີທຸກຄົນຫ້ອມລ້ອມ.”

Verse 6

तत्रागत्य सुप्रसन्नो मुनेऽतिप्रेमसंकुलः । हर्षयंस्तां शैलपत्नी मेनान्त्वं वाक्यमब्रवीः

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ພຣະອົງຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກອັນລຶກຊຶ້ງ. ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ນາງແຫ່ງພູ—ເມນາ ພັນລະຍາຂອງຫິມະວັດ—ຊື່ນໃຈ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ນາງ।

Verse 7

नारद उवाच । मेने पश्य विशालाक्षि शिवरूपमनुत्तमम् । कृता शिवेन तेनैव सुकृपा करुणात्मना

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຈົ່ງເບິ່ງຮູບອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະສິວະ. ໂດຍພຣະສິວະອົງນັ້ນເອງ—ຜູ້ມີຈິດເມດຕາກະລຸນາ—ພຣະກະລຸນາອັນດີ (sukṛpā) ໄດ້ຖືກປະທານແລ້ວ.”

Verse 8

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा सा तद्वचो मेना विस्मिता शैलकामिनी । ददर्श शिवरूपन्तत्परमानन्ददायकम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເມນາ—ນາງແຫ່ງພູ—ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງກໍຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງ; ແລ້ວນາງໄດ້ເຫັນຮູບຂອງພຣະສິວະ ອັນໃຫ້ຄວາມສຸກອານັນດະສູງສຸດ।

Verse 9

कोटिसूर्यप्रतीकाशं सर्वावयवसुन्दरम् । विचित्रवसनं चात्र नानाभूषणभूषितम्

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຕາເວັນນັບໂກດິ; ອະວະຍະວະທຸກສ່ວນງາມສົມບູນ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງອັນພິສົດ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 10

सुप्रसन्नं सुहासं च सुलावण्यं मनोहरम् । गौराभं द्युतिसंयुक्तं चन्द्ररेखाविभूषितम्

ພຣະອົງສະຫງົບສຸກຢ່າງຍິ່ງ ຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ແລະມີຄວາມງາມອັນປະນີດ ຊຶ່ງດຶງດູດໃຈ. ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສີຂາວຜ່ອງ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍພຣະຈັນເສັ້ນ (ຈັນທຣະເສັ້ນ).

Verse 11

सर्वैर्देवगणैः प्रीत्या विष्ण्वाद्यस्सेवितं तथा । सूर्येण च्छत्रितं मूर्ध्नि चन्द्रेण च विशोभितम्

ຖືກບໍລິການດ້ວຍຄວາມປິຕິໂດຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ—ທັງພຣະວິດສະນຸແລະອົງອື່ນໆ—ສ່ວນສີສະຂອງມັນຖືກພຣະອາທິດບັງເງົາດັ່ງພະລາຊະຮົ່ມ ແລະຍັງງາມພິເສດດ້ວຍພຣະຈັນທຣາ।

Verse 12

सर्वथा रमणीयं च भूषितस्य विभूषणैः । वाहनस्य महाशोभा वर्णितुं नैव शक्यते

ຖືກປະດັບປະດາທຸກປະການດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນວິຈິດ ພາຫະນະທິບນັ້ນງາມຈົນໃຈຫຼົງ; ຄວາມສະຫງ່າງາມແລະລັດສະໝີອັນໃຫຍ່ຂອງມັນ ບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ໝົດໄດ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ।

Verse 13

गंगा च यमुना चैव विधत्तः स्म सुचामरे । सिद्धयोऽष्टौ पुरस्तस्य कुर्वन्ति स्म सुनर्त्तनम्

ແມ່ນ້ຳຄົງຄາແລະຢະມຸນາກໍຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ພັດດ້ວຍຈາມະຣະອັນງາມ; ແລະສິດທິທັງແປດ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຟ້ອນລຳອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 14

मया चैव तदा विष्णुरिन्द्राद्या ह्यमरास्तथा । स्वं स्वं वेषं सुसम्भूष्य गिरिशेनाचरन्युताः

ໃນເວລານັ້ນ ພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະອິນທຣາ ພ້ອມທັງເທວະອື່ນໆ ໄດ້ແຕ່ງກາຍງາມຕາມເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນ ແລ້ວເຄື່ອນໄຫວໄປມາຄຽງຂ້າງ ພຣະຄິຣີຊາ (ພຣະສິວະ)។

Verse 15

तथा जयेति भाषन्तो नानारूपा गणास्तदा । स्वलङ्कृतमहामोदा गिरीशपुरतोऽचरन्

ແລ້ວບັນດາຄະນະ (gaṇa) ເຫຼົ່ານັ້ນ—ປ່ຽນແປງເປັນຮູບຮ່າງອັນພິສົດຫຼາຍປະການ—ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຣະຄິຣີຊາ ພ້ອມຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!” ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຂອງຕົນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່.

Verse 16

सिद्धाश्चोपसुरास्सर्वे मुनयश्च महासुखाः । ययुश्शिवेन सुप्रीतास्सकलाश्चापरे तथा

ບັນດາສິດທະທັງໝົດ ອຸປະສຸຣະ (ເທວະຜູ້ຕິດຕາມ) ແລະມຸນີທັງຫຼາຍ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່ ໄດ້ຈາກໄປ ໂດຍພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງໃນພຣະສິວະ; ແລະຜູ້ອື່ນໆທັງໝົດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 17

एवन्देवादयस्सर्वे कुतूहलसमन्विताः । परंब्रह्म गृणन्तस्ते स्वपत्नीभिरलंकृताः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງປວງ ແລະ ສັດສະຫວັນອື່ນໆ ມີຄວາມພິສົດພິສັນຢາກຮູ້ ໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ແລະ ປາກົດກາຍຢ່າງສະຫງ່າງາມ ພ້ອມດ້ວຍຄູ່ຄອງຂອງຕົນ।

Verse 18

विश्वावसुमुखास्तत्र ह्यप्सरोगणसंयुताः । गायन्तोप्यग्रतस्तस्य परमं शाङ्करं यशः

ທີ່ນັ້ນ ມີວິສະວາວະສຸເປັນຜູ້ນຳ ແລະ ມີຝູງອັບສະຣາຮ່ວມດ້ວຍ; ພວກເຂົາໄດ້ຂັບຮ້ອງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ຖຶງກຽດສະຫງ່າອັນສູງສຸດຂອງ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 19

इत्थं महोत्सवस्तत्र बभूव मुनिस त्तम । नानाविधो महेशे हि शैलद्वारि च गच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະເສດັດໄປສູ່ ສາຍລະດວາຣະ, ການສະເຫຼີມສະຫຼອງຫຼາຍປະເພດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໂດຍທຳມະຊາດ ເນື່ອງຈາກຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານພຣະກະຣຸນາ ແລະ ມົກຂະ।

Verse 20

तस्मिंश्च समये तत्र सुषमा या परात्मनः । वर्णितुं तां विशेषेण कश्शक्नोति मुनीश्वर

ແລະໃນເວລານັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ, ຄວາມປະເສີດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງ ພຣະອາຕະມັນສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ສ່ອງປະກາຍ. ໂອ ຈອມມຸນີ, ໃຜໜໍຈຶ່ງຈະມີກຳລັງບັນຍາຍກຽດສະຫງ່ານັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນຢ່າງລະອຽດ?

Verse 21

तथाविधं च तन्दृष्ट्वा मेना चित्रगता इव । क्षणमासीत्ततः प्रीत्या प्रोवाच वचनं मुने

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງໃນຮູບນັ້ນ ເມນາກໍເປັນດັ່ງຮູບວາດໃນພາບ—ນິ່ງງັນຊົ່ວຂະນະດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ແລ້ວນາງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ ໂອ ມຸນີ.

Verse 22

मेनोवाच । धन्या पुत्री मदीया च यया तप्तं महत्तपः । यत्प्रभावान्महेशान त्वं प्राप्त इह मद्गृहे

ເມນາກ່າວວ່າ: “ລູກສາວຂອງຂ້າແທ້ໆແມ່ນຜູ້ມີບຸນ, ເພາະນາງໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໂອ ມະເຫສານາ, ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະສະຍານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້ ເຖິງເຮືອນຂອງຂ້າ.”

Verse 23

मया कृता पुरा या वै शिवनिन्दा दुरत्यया । तां क्षमस्व शिवास्वामिन्सुप्रसन्नो भवाधुना

ການນິນທາພຣະສິວະອັນໜັກໜ່ວງ ແລະຍາກຈະລະງັບທີ່ຂ້າເຄີຍກະທຳໃນອະດີດ—ໂອ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າຂອງຂ້າ—ຂໍພຣະອົງອະໄພໃຫ້. ຂໍພຣະອົງເມດຕາປານປະເສີດ ແລະພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າໃນບັດນີ້.

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इत्थं सम्भाष्य सा मेना संस्तूयेन्दुललाटकम् । साञ्जलिः प्रणता शैलप्रिया लज्जापराऽभवत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມນາໄດ້ກ່າວແລ້ວ ຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງພູ—ຜູ້ມີຈັນທຣາເສັ້ນຄ້າງຢູ່ໜ້າຜາກ. ນາງປະນົມມືກ້ມກາບ ແລະ ໄສລະປຣິຍາ (ປາຣະວະຕີ) ກໍອາຍເຂີນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 25

तावत्स्त्रियस्समाजग्मुर्हित्वा कामाननेकशः । बह्व्यस्ताः पुरवासिन्यश्शिवदर्शनलालसाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຍິງຫຼາຍຄົນໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ລະທິ້ງຄວາມປາຖະໜາໂລກີຫຼາຍປະການ. ພວກນາງເປັນຍິງຊາວເມືອງຈຳນວນຫຼາຍ ທຸກຄົນປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນດາຣະຊັນອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 26

मज्जनं कुर्वती काचित्तच्चूर्णसहिता ययौ । द्रष्टुं कुतूहलाढ्या च शङ्करं गिरिजावरम्

ຕໍ່ມາ ສາວນ້ອຍຄົນໜຶ່ງ ໃນຂະນະກໍາລັງອາບນ້ໍາ ແລະຖືຜົງຫອມ ໄດ້ອອກໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ເພື່ອເບິ່ງພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າບ່າວອັນສູງສົ່ງຂອງຄິຣິຈາ.

Verse 27

काचित्तु स्वामिनस्सेवां सखीयुक्ता विहाय च । सुचामरकरा प्रीत्यागाच्छम्भोर्दर्शनाय वै

ແຕ່ສາວນ້ອຍຄົນໜຶ່ງ ພ້ອມກັບໝູ່ສາວ ໄດ້ວາງການຮັບໃຊ້ນາຍຍິງຂອງນາງໄວ້ ແລະຖືພັດຫາງຈາມຣະອັນງາມໃນມື ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄປເພື່ອເບິ່ງພຣະສັມພູ (Śambhu).

Verse 28

काचित्तु बालकं हित्वा पिबन्तं स्तन्यमादरात् । अतृप्तं शङ्करन्द्रष्टुं ययौ दर्शनलालसा

ຍິງຄົນໜຶ່ງ ໄດ້ປະລູກນ້ອຍຂອງນາງໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງດູດນົມດ້ວຍຄວາມອາທອນ—ຍັງບໍ່ອິ່ມ—ແລະນາງກໍອອກໄປ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບດາຣະຊັນອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະສັງກະຣະ.

Verse 29

रशनां बध्नती काचित्तयैव सहिता ययौ । वसनं विपरीतं वै धृत्वा काचिद्ययौ ततः

ແມ່ຍິງຄົນໜຶ່ງໄດ້ອອກໄປ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງຜູກສາຍຄາດແອວ ແລະໄປພ້ອມກັບອີກຄົນໜຶ່ງ. ຕໍ່ມາ ແມ່ຍິງອີກຄົນໜຶ່ງກໍອອກໄປ ໂດຍນຸ່ງຜ້າກັບດ້ານ.

Verse 30

भोजनार्थं स्थितं कान्तं हित्वा काचिद्ययौ प्रिया । द्रष्टुं शिवावरं प्रीत्या सतृष्णा सकुतूहला

ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຄົນໜຶ່ງ ປະລະຄູ່ຮັກຂອງນາງທີ່ນັ່ງຄອຍກິນເຂົ້າ ແລ້ວອອກໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະສິວະຜູ້ປະເສີດ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ແລະຄວາມຢາກຮູ້.

Verse 31

काचिद्धस्ते शलाकां च धृत्वांजनकरा प्रिया । अञ्जित्वैकाक्षि सन्द्रष्टुं ययौ शैलसुतावरम्

ມີນາງຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຖືໄມ້ປ້າຍຂອບຕາໃນມື ແລະພົກອັນຊະນະ (ຜົງຂອບຕາ) ມາດ້ວຍ; ນາງປ້າຍຕາພຽງຂ້າງດຽວ ແລ້ວໄປເພື່ອເບິ່ງ ທິດາແຫ່ງພູຜາອັນປະເສີດ (ພາຣະວະຕີ).

Verse 32

काचित्तु कामिनी पादौ रञ्जयन्ती ह्यलक्तकैः । श्रुत्वा घोषं च तद्धित्वा दर्शनार्थमुपागता

ຍິງສາວຄົນໜຶ່ງ ກຳລັງຍ້ອມຕີນດ້ວຍຢາງສີແດງ (lac); ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງອື້ອອຶງ ນາງກໍປ່ອຍວາງທັນທີ ແລ້ວເຂົ້າມາຂ້າງໜ້າ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະເບິ່ງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 33

इत्यादि विविधं कार्यं हित्वा वासं स्त्रियो ययुः । दृष्ट्वा तु शांकरं रूपं मोहं प्राप्तास्तदाऽभवन्

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາແມ່ຍິງໄດ້ປະລະວຽກງານໃນເຮືອນອັນຫຼາກຫຼາຍ ແລ້ວອອກໄປ; ແຕ່ເມື່ອເຫັນຮູບອັນສັກສິດຂອງ ພຣະຊັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ພວກນາງກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງໄຫຼທັນທີ—ຖືກມົວເມົາແລະຖືກດຶງດູດເຂົ້າຄອບງຳ.

Verse 34

ततस्ताः प्रेमसंविग्नाश्शिवदर्शनहर्षिताः । निधाय हृदि तन्मूर्तिं वचनं चेदमब्रुवन्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ນາງທັງຫຼາຍຖືກຄວາມຮັກກະທົບໃຈ ແລະປິຕິຍິນດີໃນການເຫັນພຣະສິວະ. ນາງໄດ້ອຸ້ມຮູບພຣະອົງໄວ້ໃນດວງໃຈ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້។

Verse 35

पुरवासिन्य ऊचुः । नेत्राणि सफलान्यासन्हिमवत्पुरवासिनाम् । यो योऽपश्यददो रूपं तस्य वै सार्थकं जनुः

ນາງຊາວເມືອງກ່າວວ່າ: “ດວງຕາຂອງຊາວເມືອງຮິມະວັດ ຊ່າງເປັນມົງຄຸນແທ້. ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນຮູບອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ກໍແທ້ວ່າ ການເກີດຂອງຜູ້ນັ້ນມີຄວາມໝາຍ ແລະສຳເລັດຜົນ.”

Verse 36

तस्यैव सफलं जन्म तस्यैव सफलाः क्रियाः । येन दृष्टश्शिवस्साक्षात्सर्वपापप्रणाशकः

ການເກີດຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດຜົນແທ້ ແລະການກະທຳຂອງຜູ້ນັ້ນກໍມີຜົນດອກ—ເພາະຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະສິວະໂດຍກົງ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 37

पार्वत्या साधितं सर्वं शिवार्थं यत्तपः कृतम् । धन्येयं कृतकृत्येयं शिवा प्राप्य शिवम्पतिम्

ຕະປະສາທັງໝົດທີ່ນາງປາຣະວະຕີໄດ້ປະຕິບັດເພື່ອພຣະສິວະ ໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ນາງສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ຊ່າງເປັນຜູ້ມີພອນ; ພາລະກິດສຳເລັດ ເພາະໄດ້ບັນລຸພຣະສິວະເປັນອົງສາມີ ແລະຄູ່ຄອງ.

Verse 38

यदीदं युगलं ब्रह्मा न युंज्याच्छिवयोर्मुदा । तदा च सकलोऽप्यस्य श्रमो निष्फलतामियात्

ຖ້າພຣະພຣະຫມາ ບໍ່ຮ່ວມດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໃຫ້ຄູ່ນີ້—ພຣະສິວະ ແລະ ປາຣະວະຕີ—ເປັນຜົວເມຍ, ແລ້ວຄວາມເພີຍພະຍາຍາມທັງໝົດຂອງພຣະອົງໃນເລື່ອງນີ້ ຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 39

सम्यक् कृतं तथा चात्र योजितं युग्ममुत्तमम् । सर्वेषां सार्थता जाता सर्वकार्यसमुद्भवा

“ທຸກຢ່າງໄດ້ຖືກເຮັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະທີ່ນີ້ຄູ່ອັນປະເສີດທີ່ສຸດໄດ້ຖືກຜູກພັນຢ່າງຄວນຄ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດປະສົງຂອງທຸກຜູ້ຄົນໄດ້ສຳເລັດ ແລະຈາກການຮ່ວມພັນນີ້ ການງານໃຫຍ່ທຸກຢ່າງຈຶ່ງອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້.”

Verse 40

विना तु तपसा शम्भोर्दर्शनं दुर्लभन्नृणाम् । दर्शनाच्छंकरस्यैव सर्वे याताः कृतार्थताम्

ຫາກບໍ່ມີຕະປະສາ ໂອ ສຳພູ, ການໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງພຣະສິວະ ເປັນສິ່ງຍາກສຳລັບມະນຸດ. ແຕ່ດ້ວຍດາຣະຊະນະຂອງພຣະສັງກະຣະແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ—ເຖິງເປົ້າໝາຍແທ້ຂອງຊີວິດ.

Verse 41

लक्ष्मीर्नारायणं लेभे यथा वै स्वामिनम्पुरा । तथासौ पार्वती देवी हरम्प्राप्य सुभूषिता

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພຣະລັກສະມີ ທີ່ເຄີຍໄດ້ພຣະນາຣາຍະນະເປັນອົງຄູ່ຄອງ, ພຣະນາງປາຣະວະຕີເທວີ ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ເປັນອົງຄູ່ຄອງ ກໍຖືກປະດັບປະດາງສະຫງ່າງາມ ສົມບູນດ້ວຍມົງຄຸນແລະພຣະອານຸພາບ.

Verse 42

ब्रह्माणं च यथा लेभे स्वामिनं वै सरस्वती । तथासौ पार्वती देवी हरम्प्राप्य सुभूषिता

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພຣະສະຣັສວະຕີ ທີ່ໄດ້ພຣະພຣະຫມາເປັນອົງຄູ່ຄອງ, ພຣະນາງປາຣະວະຕີເທວີ ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ເປັນຄູ່ຄອງທິບ ກໍງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ແລະສົມບູນພ້ອມ.

Verse 43

वयन्धन्याः स्त्रियस्सर्वाः पुरुषास्सकला वराः । ये ये पश्यन्ति सर्वेशं शंकरं गिरिजापतिम्

«ພວກເຮົາເປັນຜູ້ມີບຸນ—ແທ້ຈິງແມ່ຍິງທັງປວງມີບຸນ ແລະຜູ້ຊາຍທັງປວງກໍໂຊກດີຍິ່ງ—ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນສະຫວາມີຂອງກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ)»។

Verse 44

ब्रह्मोवाच इत्थमुक्त्वा तु वचनं चन्दनैश्चाक्षतैरपि । शिवं समर्चयामासुर्लाजान्ववृषुरादरात्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າຄໍານັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຂີ້ໄມ້ຈັນທະນາ ແລະ ເຂົ້າສານທີ່ບໍ່ແຕກ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ໂຮຍເມັດທັນຍາຫານຄົວເປັນເຄື່ອງຖວາຍ.

Verse 45

तस्थुस्तत्र स्त्रियः सर्वा मेनया सह सोत्सुकाः । वर्णयन्त्योऽधिकम्भाग्यम्मेनायाश्च गिरेरपि

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາແມ່ຍິງທັງຫມົດຢືນຢູ່ກັບແມ່ນາ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຕື່ນເຕັ້ນ ພາກັນສັນລະເສີນຄວາມໂຊກດີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແມ່ນາ ແລະ ຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງພູ (ຫິມາລະຍະ) ດ້ວຍ.

Verse 46

कथास्तथाविधाश्शृण्वंस्तद्वामा वर्णिताश्शुभाः । प्रहृष्टोऽभूत्प्रभुः सर्वैर्मुने विष्ण्वादिभिस्तदा

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ນາງວາມາໄດ້ພັນລະນາໄວ້, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍປິຕິຍິນດີ; ແລະເທວະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກພຣະວິດສະນຸ ກໍຍິນດີດ້ວຍ.