ईश्वरागमनं हिमवदादि-समागमश्च / The Arrival of Īśvara and the Assembly of Himālaya, Devas, and Mountains

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथाकर्ण्य गिरीशश्च निजपुर्य्युपकण्ठतः । प्राप्तमीशं सर्वगं वै मुमुदेति हिमालयः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ມາຮອດໃກ້ເມືອງຂອງຕົນ ພູຫິມາລະຍະກໍຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່ ເພາະຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນອີສະວະຣະຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 2

अथ सम्भृतसम्भार स्सम्भाषां कर्तुमीश्वरम् । शैलान्प्रस्थापयामास ब्राह्मणानपि सर्वशः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຈັດຕຽມທຸກຢ່າງພ້ອມແລ້ວ ລາວກໍອອກໄປເພື່ອກ່າວສົນທະນາກັບພຣະອີສະວະຣະ; ແລະຍັງສົ່ງພູເຂົາທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງພຣາຫມັນ ໄປທຸກທິດທາງ.

Verse 3

स्वयं जगाम सद्भक्त्या प्राणेप्सुन्द्रष्टुऽमीश्वरम् । भक्त्युद्रुतमनाश्शैलः प्रशंसन् स्वविधिम्मुदा

ດ້ວຍພະຄວາມພັກດີອັນບໍລິສຸດ ພູເຂົາໄຊລະໄດ້ໄປເອງ ປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງເສຍຊີວິດກໍຍອມ. ໃຈຂອງລາວອ່ອນລະລາຍດ້ວຍພັກດີ ແລະຊື່ນຊົມຊະຕາຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີຂະນະເດີນທາງ.

Verse 4

देवसेनां तदा दृष्ट्वा हिमवान्वि स्मयं गतः । जगाम सम्मुखस्तत्र धन्योऽहमिति चिन्तयन्

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອເຫັນເທວະເສນາ ພູຫິມະວານກໍຕື່ນຕະລຶງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ. ຄິດວ່າ “ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີບຸນ” ແລ້ວກໍເດີນໄປຂ້າງໜ້າເພື່ອພົບນາງຕໍ່ໜ້າ.

Verse 5

देवा हि तद्बलं दृष्ट्वा विस्मयम्परमं गताः । आनन्दम्परमम्प्रापुर्देवाश्च गिरयस्तथा

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນພະລັງນັ້ນ ກໍເກີດຄວາມພິສົດອັນສູງສຸດ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມທັງພູເຂົາທັງປວງ ກໍໄດ້ຮັບອານັນດອັນສູງສຸດ។

Verse 6

पर्वतानां महासेना देवानां च तथा मुने । मिलित्वा विरराजेव पूर्वपश्चिमसागरौ

ໂອ ມຸນີເອີຍ, ກອງທັບໃຫຍ່ຂອງພູເຂົາ ແລະ ຊຸມຊົນເທວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອມາຮ່ວມກັນ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ ດຸດດັ່ງມະຫາສະໝຸດຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນຕົກ ໃນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມັນ.

Verse 7

परस्परं मिलित्वा ते देवाश्च पर्वतास्तथा । कृतकृत्यन्तथात्मानम्मेनिरे परया मुदा

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ຈອມພູເຂົາທັງປວງ ມາພົບກັນດ້ວຍຄວາມສາມັກຄີ, ພວກເຂົາກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ຮູ້ສຶກໃນໃຈວ່າ ພາລະກິດຂອງຕົນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 8

अथेश्वरम्पुरो दृष्ट्वा प्रणनाम हिमालयः । सर्वे प्रणेमुर्गिरयो ब्राह्मणाश्च सदाशिवम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ, ເມື່ອຫິມາລະຍະເຫັນພຣະເຈົ້າສະດາຊິວະຢູ່ຕໍ່ໜ້າ, ກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ພູເຂົາທັງປວງ ແລະ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ກໍກົ້ມກາບຕໍ່ພຣະສະດາຊິວະເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

वृषभस्थम्प्रसन्नास्यन्नानाभरणभूषितम् । दिव्यावयवलावण्यप्रकाशितदिगन्तरम्

ພຣະອົງປະທັບນັ່ງເທິງວຶສະພະ (ໂຄອຸສົບ), ພຣະພັກສະຫງົບຜ່ອງໃສ ແລະ ເມດຕາປານດີ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາ; ຄວາມງາມອັນທິບຂອງພຣະອົງສ່ອງຮັງສີ ສະຫວ່າງໄສໄປທົ່ວຂອບຟ້າທຸກທິດ.

Verse 10

सुसूक्ष्माहतसत्पट्टवस्त्रशोभितविग्रहम् । सद्रत्नविलसन्मौलिं विहसन्तं शुचिप्रभम्

ພຣະວິກຣະຫຼືຮູບກາຍຂອງພຣະອົງ ຖືກປະດັບດ້ວຍຜ້າໄໝທີ່ບາງລະອຽດ ແລະຖັກທໍຢ່າງປະນີດ. ມົງກຸດເທິງພຣະເສົາສ່ອງປະກາຍດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນວິຈິດ. ພຣະອົງຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແຜ່ລັງສີບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ—ເປັນຮູບສະກຸນມົງຄຸນ ທີ່ດຶງໃຈຜູ້ພັກຕິໃຫ້ກ້ອມກະຫຼົບພິຈາລະນາພຣະສິວະ.

Verse 11

भूषाभूताहियुक्तांगमद्भुतावयवप्रभम् । दिव्यद्युतिं सुरेशैश्च सेवितं करचामरैः

ພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ ປະດັບດ້ວຍງູເປັນເຄື່ອງອາພອນ; ທຸກອະວະຍະວະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ. ພຣະອົງສະຫວ່າງໄສດ້ວຍລັງສີທິບ ແລະຖືກຮັບໃຊ້ໂດຍຈອມເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ພັດຖວາຍດ້ວຍຈາມະຣະໃນມື.

Verse 12

वामस्थिताच्युतन्दक्षभागस्थितविभुम्प्रभुम् । पृष्ठस्थितहरिं पृष्ठपार्श्वस्थितसुरादिकम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຈັດວາງຢ່າງເປັນລະບຽບ: ອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ຢືນຢູ່ດ້ານຊ້າຍ, ອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເປັນອະທິປະໄຕຢູ່ດ້ານຂວາ, ຮະຣິຢູ່ດ້ານຫຼັງ, ແລະຝູງເທວະກັບສັດສະຫວັນອື່ນໆຢືນຕາມຂ້າງຫຼັງ—ເປັນພາບສະພາເທວະອັນສົມບູນຮອບພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 13

नानाविधिसुराद्यैश्च संस्तुतं लोकशंकरम् । स्वहेत्वात्ततनुम्ब्रह्मसर्वेशं वरदायकम्

ພຣະອົງຖືກເທວະດາ ແລະ ສັດສະຫວັນອື່ນໆ ສັນລະເສີນດ້ວຍຫຼາຍວິທີ—ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ. ດ້ວຍພຣະປະສົງອິດສະລະຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຮັບຮ່າງ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman), ເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະ ຜູ້ປະທານພອນດ້ວຍເມດຕາ.

Verse 14

सगुणं निर्गुणं चापि भक्ताधीनं कृपाकरम् । प्रकृतेः पुरुषस्यापि परं सच्चित्सुखात्मकम्

ພຣະອົງເປັນທັງຜູ້ມີຄຸນລັກສະນະ (saguṇa) ແລະ ຜູ້ເກີນຄຸນລັກສະນະ (nirguṇa); ພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະ ໂດຍພຣະກະລຸນາ ພຣະອົງດຸດດັ່ງພຶ່ງພາຜູ້ພັກຕິ. ພຣະອົງສູງສຸດເກີນກວ່າ Prakṛti ແລະ Puruṣa, ແລະ ສະພາບຂອງພຣະອົງແມ່ນ sat–cit–sukha: ຄວາມເປັນ, ຈິດຮູ້, ແລະ ຄວາມສຸກອານັນດາ.

Verse 15

प्रभोर्दक्षिणभागे तु ददर्श हरिमच्युतम् । विनतातनयारूढं नानाभूषणभूषितम्

ແລ້ວ ໃນດ້ານຂວາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທ່ານໄດ້ເຫັນ ຮະຣິ—ພຣະວິສະນຸຜູ້ບໍ່ຜິດພາດ—ປະທັບເທິງບຸດຂອງວິນະຕາ (ກະຣຸດ) ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນນານາປະເພດ।

Verse 16

प्रभोश्च वामभागे तु मुने मां सन्ददर्श ह । चतुर्मुखं महाशोभं स्वपरीवारसंयुतम्

ໂອ ມຸນີ, ໃນດ້ານຊ້າຍຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍລັດສະຫມີອັນໃຫຍ່ ແລະມີບໍລິວານຂອງພຣະອົງລ້ອມຮອບ।

Verse 17

एतौ सुरेश्वरौ दृष्ट्वा शिवस्याति प्रियौ सदा । प्रणनाम गिरीशश्च सपरीवार आदरात्

ເມື່ອເຫັນ ພຣະເທວະເຈົ້າທັງສອງນັ້ນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະສິວະເສມອ, ກິຣີສະ (ພູຫິມາລະຍະ) ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ໄດ້ກົ້ມກາບນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 18

तथा शिवस्य पृष्ठे च पार्श्वयोस्तु विराजितान् । देवादीन्प्रणनामासौ दृष्ट्वा गिरिवरेश्वरः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນເທວະດາ ແລະ ສັດສະຫວັນອື່ນໆ ຍືນສະຫງ່າງາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງພຣະສິວະ ແລະ ທີ່ຂ້າງພຣະອົງ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູອັນປະເສີດ (ຫິມາລະຍະ) ກໍໄດ້ກົ່ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 19

शिवाज्ञया पुरो भूत्वा जगाम स्वपुरं गिरिः । शेषहर्यात्मभूश्शीघ्रं मुनिभिः निर्जरादिभिः

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ, ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ໄດ້ອອກນໍາໜ້າເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ໄປສູ່ນະຄອນຂອງຕົນ. ຕາມຫຼັງຢ່າງວ່ອງໄວມີ ເສສະ, ຫະຣິ (ວິສນຸ), ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ (ພຣະພຣະຫມາ) ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ແລະ ຝູງເທວະດາອະມະຕະ.

Verse 20

सर्वे मुनिसुराद्याश्च गच्छन्तः प्रभुणा सह । गिरेः पुरं समुदिताः शशंसुर्बहु नारद

ໂອ ນາຣະດະ, ບັນດາມຸນີ ເທວະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ເດີນທາງໄປພ້ອມກັບພຣະເຈົ້າ ແລະມາຊຸມນຸມກັນທີ່ນະຄອນແຫ່ງພູ (ຫິມາລະຍະ) ແລ້ວກ່າວສັນລະເສີນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫຼາຍປະການ.

Verse 21

रचिते शिखरे रम्ये संस्थाप्य देवतादिकम् । जगाम हिमवांस्तत्र यत्रास्ति विधिवेदिका

ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາເທວະທັງຫຼາຍ ແລະການຈັດຕັ້ງອັນສັກສິດອື່ນໆ ໄວ້ເທິງຍອດພູທີ່ຈັດແຕ່ງງາມນັ້ນແລ້ວ, ຫິມະວານໄດ້ໄປຍັງບ່ອນທີ່ມີເວທິກາ—ແທ່ນບູຊາທີ່ຈັດຕາມກົດແຫ່ງຄຳພີ.

Verse 22

कारयित्वा विशेषेण चतुष्कन्तो रणैर्युतम् । स्नानदानादिकं कृत्वा परीक्षामकरोत्तदा

ແລ້ວພຣະອົງໃຫ້ສ້າງສະໜາມສູ້ຮົບສີ່ດ້ານຢ່າງພິເສດ ແລະຈັດເຕັມດ້ວຍອາວຸດຮົບ; ຄັນໄດ້ເຮັດພິທີອາບນ້ຳ ແລະການໃຫ້ທານອື່ນໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນການທົດສອບໃນເວລານັ້ນ។

Verse 23

स्वपुत्रान्प्रेषयामास शिवस्य निकटे तथा । हिमो विष्ण्वादिसम्पूर्णवर्गयुक्तस्य शैलराट्

ແລ້ວພຣະຮາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ຮິມະວານ ຜູ້ມີຂະບວນຕິດຕາມຄົບຖ້ວນ ມີພຣະວິສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ຮ່ວມດ້ວຍ ໄດ້ສົ່ງບຸດຊາຍຂອງຕົນໄປຢູ່ໃກ້ພຣະສິວະເຈົ້າ.

Verse 24

कर्तुमेच्छद्वराचारं महोत्सवपुरस्सरम् । महाहर्षयुतस्सर्वबन्धुयुग्घिमशैलराट्

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະປະກອບພິທີອັນປະເສີດ ທີ່ມີມະໂຫລະສົບໃຫຍ່ນຳໜ້າ ພຣະຮາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ຮິມາລະຍະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ກໍຮີບຮ້ອນຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 25

अथ ते गिरिपु त्राश्च तत्र गत्वा प्रणम्य तम् । सस्ववर्गं प्रार्थनान्तामूचुश्शैलेश्वरस्य वै

ແລ້ວບັນດາທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ; ເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະ ກາບນົບພຣະອົງ ແລ້ວກ່າວຄໍາອ້ອນວອນ ເພື່ອຕົນເອງ ແລະ ພວກພ້ອມຂອງຕົນ ຕໍ່ພຣະໄສເລສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູ.

Verse 26

ततस्ते स्वालयं जग्मुश्शैलपुत्रास्तदाज्ञया । शैलराजाय संचख्युस्ते चायान्तीति हर्षिताः

ຕໍ່ມາ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງນາງ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາທັງຫຼາຍ ໄດ້ກັບໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ. ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກນາງໄດ້ແຈ້ງແກ່ພຣະຣາຊາແຫ່ງພູ ຮິມາລະຍະ ວ່າ “ພວກເຂົາກໍາລັງມາ”.

Verse 27

अथ देवाः प्रार्थनान्तां गिरेः श्रुत्वातिहर्षिताः । मुने विष्ण्वादयस्सर्वे सेश्वरा मुमुदुर्भृशम्

ແລ້ວໂອ ມຸນີ, ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຍິນວ່າ ຄໍາອ້ອນວອນຂອງພູເຂົາໄດ້ສໍາເລັດລົງແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ພຣະວິສນຸ ແລະ ເທວະອື່ນໆທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພະລັງທິບຂອງຕົນ ລ້ວນປິຕິຍິ່ງ.

Verse 28

कृत्वा सुवेषं सर्वेपि निर्जरा मुनयो गणाः । गमनं चक्रुरन्येपि प्रभुणा गिरिराड्गृहम्

ເມື່ອແຕ່ງກາຍດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງອັນງາມສົດ ບັນດາຜູ້ອະມະຕະທັງຫຼາຍ—ມຸນີ ແລະ ຄະນະຂອງພຣະສິວະ—ກໍອອກເດີນທາງ. ຜູ້ອື່ນໆອີກ ພ້ອມກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ໄປຍັງພຣະຣາຊວັງ-ເຮືອນຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງພູ (ຮິມາລະຍະ).

Verse 29

तस्मिन्नवसरे मेना द्रष्टुकामाभवच्छिवम् । प्रभोराह्वाययामास मुने त्वां मुनिसत्तमम्

ໃນເວລານັ້ນເອງ ເມນາປາຖະນາຈະເຫັນພຣະສິວະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ—ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດານັກຕະປະ—ນາງໄດ້ອ້ອນເຊີນພຣະອົງ ແລະ ໃຫ້ເອີ້ນທ່ານມາ.

Verse 30

अगमस्त्वं मुने तत्र प्रभुणा प्रेरितस्तदा । मनसा शिवहृद्धेतुं पूर्णं कर्तुं तमिच्छता

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖືກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດົນໃຈ. ພຣະອົງໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ປາດຖະໜາຈະໃຫ້ຈຸດປະສົງທີ່ສະຖິດໃນພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະສິວະ ສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 31

त्वाम्प्रणम्य मुने मेना प्राह विस्मितमानसा । द्रष्टुकामा प्रभो रूपं शंकरस्य मदापहम्

ເມນາໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ເຈົ້າ ໂອ ມຸນີ, ແລ້ວນາງກ່າວດ້ວຍໃຈອັນພິສົດພິສັນວ່າ: “ໂອ ທ່ານເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະເຫັນພຣະຮູບຂອງ ສັງກະຣະ, ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຍິ່ງທະນົງ ແລະ ຄວາມເມົາມົນ.”

Verse 42

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायान्तृतीये पार्वतीखण्डे देवगिरिमेलवर्णनं नाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສິວະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນສຳຫິຕາທີສອງ ຣຸດຣະສຳຫິຕາ, ໃນພາກທີສາມ ປາຣະວະຕີຂັນດະ—ບົດທີ 42 ຊື່ “ການພັນລະນາການຊຸມນຸມເທວະທີ່ເທວະກິຣິ” ກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।