हिमालयगृहे नारदस्य आगमनम् तथा विश्वकर्मनिर्मितवैभववर्णनम् — Nārada’s Arrival at Himālaya’s Palace and the Description of Viśvakarman’s Marvels

Verse 1

ब्रह्मोवाच । ततस्सम्मन्त्र्य च मिथः प्राप्याज्ञां शांकरीं हरिः । मुने त्वाम्प्रेषयामास प्रथमं कुधरालयम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກປຶກສາກັນ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກນາງສາງກະຣີ ແລ້ວ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ສົ່ງທ່ານກ່ອນ ໂອ ມຸນີ ໄປຍັງ ກຸທະຣາລະຍະ.

Verse 2

अथ प्रणम्य सर्वेशं गतस्त्वं नारदाग्रतः । हरिणा नोदितः प्रीत्या हिमाचलगृहम्प्रति

ແລ້ວທ່ານໄດ້ກາບນົບພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ແລະອອກເດີນທາງນຳໜ້ານາຣະດະ; ໂດຍຖືກຮະຣິ (ວິສນຸ) ຊັກຊວນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ທ່ານໄດ້ມຸ່ງໄປຫາເຮືອນຂອງຮິມາຈະລະ ຈອມກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ.

Verse 3

त्वं मुनेऽपश्य आत्मानं गत्वा तद्व्रीडयान्वितम् । कृत्रिमं रचितं तत्र विस्मितो विश्वकर्मणा

ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງໄປເບິ່ງຕົນເອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຂີ້ອາຍອັນດຽວນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນທ່ານຈະເຫັນຮູບກາຍທີ່ປະດິດຂຶ້ນ ອັນວິສະວະກັມມະນາ ສ້າງໄວ້ ແລະທ່ານຈະພິລຶກພິລັນອັນໃຫຍ່.

Verse 4

श्रान्तस्त्वमात्मना तेन कृत्रिमेण महामुने । अवलोकपरस्सोऽभूच्चरितं विश्वकर्मणः

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໂດຍການປະດິດປະດອງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເມື່ອຍລ້າ; ແລະທ່ານກໍໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມຸ່ງແຕ່ຈ້ອງເບິ່ງການກະທຳ ແລະຝີມືຂອງວິສະວະກັມມະນາ.

Verse 5

प्रविष्टो मण्डपस्तस्य हिमाद्रे रत्नचित्रितम् । सुवर्णकलशैर्जुष्टं रम्भादिबहुशोभितम्

ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນມັນດະປະນັ້ນເທິງພູຫິມາລະຍະ ທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາກສີ ມີຄະລະສະຄຳປະດັບ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍນາງອັບສອນຣັມພາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 6

सहस्रस्तम्भसंयुक्तं विचित्रम्परमाद्भुतम् । वेदिकां च तथा दृष्ट्वा विस्मयं त्वं मुने ह्ययाः

ເມື່ອເຈົ້າເຫັນເວທິການັ້ນ—ປະກອບດ້ວຍເສົາພັນຕົ້ນ ປະດັບລວດລາຍວິຈິດ ແລະອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ—ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າກໍຖືກຄວາມພິສົມພິສັນຄອບງຳແທ້ໆ।

Verse 7

तदावोचश्च स मुने नारद त्वं नगेश्वरम् । विस्मितोऽतीव मनसि नष्टज्ञानो विमूढधीः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ນາຣະດະ ຜູ້ມີໃຈຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫນັກ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ; ຄວາມຮູ້ສຶກຮູ້ທັນຂອງລາວຄືຈະຫາຍໄປ ແລະປັນຍາກໍສັບສົນ.

Verse 8

आगतास्ते किमधुना देवा विष्णुपुरोगमाः । तथा महर्षयस्सर्वे सिद्धा उपसुरास्तथा

“ເປັນຫຍັງເທວະທັງຫຼາຍນັ້ນຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ໃນບັດນີ້—ໂດຍມີພຣະວິສະນຸນຳໜ້າ? ແລະເປັນຫຍັງມະຫາຣິສີທັງປວງ, ພວກສິດທະ ແລະທິວະບໍລິວານກໍມາຮອດດ້ວຍ?”

Verse 9

महादेवो वृषारूढो गणैश्च परिवारितः । आगतः किं विवाहार्थं वद तथ्यं नगेश्वर

“ພຣະມະຫາເທວະ ປະທັບເທິງພະວົງວົວ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ, ຂໍໃຫ້ບອກຄວາມຈິງ: ພຣະອົງມາເພື່ອການອະພິເສກສົມຣົດບໍ?”

Verse 10

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा तव विस्मित चेतसः । उवाच त्वां मुने तथ्यं वाक्यं स हिमवान् गिरिः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ໃຈຂອງເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ, ຮິມະວານ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຈົ້າ ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ຈິງແທ້ ແລະ ເໝາະສົມ.

Verse 11

हिमवानुवाच । हे नारद महाप्राज्ञागतो नैवाधुना शिवः । विवाहार्थं च पार्वत्यास्सगणस्सवरातकः

ຮິມະວານກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາຣະດະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ບັດນີ້ພຣະສິວະຍັງບໍ່ທັນມາຮອດ. ພຣະອົງກໍາລັງຈະມາເພື່ອພິທີອະພິເສກຂອງພາຣະວະຕີ ພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ (gaṇa) ແລະຂະບວນເຈົ້າບ່າວ».

Verse 12

विश्वकर्मकृतं चित्रं विद्धि नारद सद्धिया । विस्मयन्त्यज देवर्षे स्वस्थो भव शिवं स्मर

ໂອ ນາຣະດະ, ຈົ່ງຮູ້ດ້ວຍປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງວ່າ ສິ່ງອັນອັດສະຈັນນີ້ແມ່ນຜົນງານທີ່ວິສະວະກັມມະສ້າງ. ໂອ ເທວະຣິສີ, ຈົ່ງລະຄວາມພິສົດ ແລະຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບ, ລະລຶກພຣະສິວະ.

Verse 13

भुक्त्वा विश्रम्य सुप्रीतः कृपां कृत्वा ममोपरि । मैनाकादिधरैस्सार्द्धं गच्छ त्वं शंकरान्तिकम्

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຮັບປະທານແລ້ວ ແລະໄດ້ພັກຜ່ອນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍ. ແລ້ວຈົ່ງໄປພົບພຣະສັງກະຣະ ພ້ອມກັບໄມນາກ ແລະພວກເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາອື່ນໆ.

Verse 14

एभिस्समेतो गिरिभिर्महामत संप्रार्थ्य शीघ्रं शिवमत्र चानय । देवैस्समेतं च महर्षिसंघैस्सुरासुरैरर्चितपादपल्लवम्

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ພ້ອມກັບພູເຂົາເຫຼົ່ານີ້ ຈົ່ງອ້ອນວອນພຣະສິວະດ້ວຍໃຈສັດທາ ແລະນຳພຣະອົງມາທີ່ນີ້ໃຫ້ໄວ—ຜູ້ທີ່ບົດບາດດຸດດອກບົວ ຖືກບູຊາໂດຍເທວະ ແລະຝູງມະຫາຣິຊີ, ທັງເທວະແລະອະສຸຣະກໍກ້ອມນົບນັບຖື.

Verse 15

ब्रह्मोवाच । तथेति चोक्त्वागम आशु हि त्वं सदैव तैश्शैलसुतादिभिश्च । तत्रत्यकृत्यं सुविधाय भुक्त्वा महामनास्त्वं शिवस न्निधानम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ»; ເມື່ອເວົ້າແລ້ວ ເຈົ້າພຶງມາໂດຍໄວ ໂດຍມີທິດາແຫ່ງພູ (ພາຣະວະຕີ) ແລະຜູ້ອື່ນໆ ເປັນຄູ່ຄອງເສມອ. ເມື່ອຈັດການກິດທີ່ນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຮັບການຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມສະດວກແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ, ເຈົ້າຈະໄປສູ່ສຳນັກປະທັບຂອງພຣະສິວະ.

Verse 16

तत्र दृष्टो महादेवो देवादिपरिवारितः । नमस्कृतस्त्वया दीप्तश्शैलैस्तैर्भक्तितश्च वै

ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ. ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ເຈົ້າໄດ້ກໍ່ນົບພຣະອົງ; ແລະພູເຂົາອັນສະຫວ່າງໄສເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 17

तदा मया विष्णुना च सर्वे देवास्सवासवाः । पप्रच्छुस्त्वां मुने सर्वे रुद्रस्यानुचरास्तथा

ໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍແລະພຣະວິສະນຸ ພ້ອມທັງເທວະທັງປວງມີພຣະອິນທຣະຮ່ວມດ້ວຍ ໄດ້ຖາມເຈົ້າ ໂອ ມຸນີ; ແລະບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງຣຸດຣະທັງໝົດກໍຖາມເຈົ້າເຊັ່ນກັນ.

Verse 18

विस्मिताः पर्वतान्दृष्ट्वा सन्देहाकुलमानसाः । मैनाकसह्यमेर्वाद्यान्नानालंकारसंयुतान्

ເມື່ອເຫັນພູເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາກໍຕົກຕະລຶງ ໃຈວຸ່ນວາຍດ້ວຍຄວາມສົງໄສ; ເຫັນໄມນາກ, ສະຫຍະ, ເມຣຸ ແລະອື່ນໆ ລ້ວນປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາຊະນິດ.

Verse 19

देवा ऊचुः । हे नारद महाप्राज्ञ विस्मितस्त्वं हि दृश्यसे । सत्कृतोऽसि हिमागेन किं न वा वद विस्तरात्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ນາຣະດະ ມະຫາປັນຍາ, ເຈົ້າເບິ່ງຄືຈະປະຫຼາດໃຈຢ່າງແທ້. ເຈົ້າໄດ້ຮັບການນັບຖືສັກກາລະຈາກ ຮິມະວານ (ອົງເຈົ້າແຫ່ງຫິມາລະຍະ). ດັ່ງນັ້ນມີອັນໃດ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ»។

Verse 20

एते कस्मात्समायाताः पर्वता इह सत्तमाः । मैनाकसह्यमेर्वाद्यास्सुप्रतापास्स्वलंकृताः

“ເພາະເຫດໃດ ພູເຂົາອັນປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້—ໄມນາກ (Maināka), ສະຫຍະ (Sahya), ເມຣຸ (Meru) ແລະອື່ນໆ—ມີລັດສະຫມີອັນກ້າແຂງ ແລະປະດັບງາມ?”

Verse 21

कन्यां दास्यति शैलोऽसौ स भवे वा न नारद । हिमालयगृहे तात किं भवत्यद्य तद्वद

ໂອ ນາຣະດະ, ພູເຂົາຫິມາລະຍະນັ້ນ ຈະມອບທິດາເປັນຄູ່ສົມຣົດ ຫຼືບໍ່—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຟັງ, ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ວ່າມື້ນີ້ໃນເຮືອນຂອງຫິມາລະຍະ ກຳລັງເກີດຫຍັງ.

Verse 22

इति सन्दिग्धमनसामस्माकं च दिवौकसाम् । वद् त्वं पृच्छमानानां सन्देहं हर सुव्रत

ດັ່ງນັ້ນ ໃຈຂອງພວກເຮົາ ແລະຂອງຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງຫຼາຍ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົງໄສ. ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນສູງສົ່ງ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເວົ້າແກ່ພວກເຮົາຜູ້ຖາມ ແລະກຳຈັດຄວາມຄາງໃຈນີ້ເຖີດ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां विष्ण्वादीनान्दिवौकसाम् । अवोचस्तान्मुने त्वं हि विस्मितस्त्वाष्ट्रमायया

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນ—ພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ—ແລ້ວ, ໂອ ດຸລະສີ, ເຈົ້າກໍໄດ້ກ່າວຕອບເຂົາເຈົ້າ, ເພາະເຈົ້າຕື່ນຕະລຶງຕໍ່ມາຍາອັນເກີດແຕ່ທວັສຕຣິ.”

Verse 24

एकान्तमाश्रित्य च मां हि विष्णुमभाषथा वाक्यमिदं मुने त्वम् । शचीपतिं सर्वसुरेश्वरं वै पक्षाच्छिदं पूर्वरिपुन्धराणाम्

ໂອ ດຸລະສີ, ເຈົ້າໄດ້ນຳຂ້ອຍ—ພຣະວິສນຸ—ໄປຢູ່ແຫ່ງສ່ວນຕົວ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້ວ່າ: “ຈົ່ງເຂົ້າໄປຫາພຣະອິນທຣະ, ພຣະສາມີຂອງຊະຈີ, ຈອມເທວະທັງປວງ—ຜູ້ເຄີຍຕັດປີກຂອງສັດຕູເກົ່າແກ່ (ພູເຂົາໃຫຍ່ທີ່ກໍ່ການ).”

Verse 25

नारद उवाच । त्वष्ट्रा कृतन्तद्विकृतं विचित्रं विमोहनं सर्वदिवौकसां हि । येनैव सर्वान्स विमोहितुं सुरान्समिच्छति प्रेमत एव युक्त्या

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ທວັດສະຕຣະໄດ້ສ້າງມາຍາອັນພິສົດ ແລະ ແປກປະຫຼາດ ເພື່ອໃຫ້ຊາວສະຫວັນທັງປວງຫຼົງໄຫຼ. ໂດຍອຸບາຍນັ້ນເອງ ລາວປາຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫມົດຫຼົງມົນ ດ້ວຍກົນລະຍຸດທີ່ເກີດຈາກຄວາມຜູກພັນ (premā)»។

Verse 26

पुरा कृतन्तस्य विमोहनन्त्वया सुविस्मृतन्तत् सकलं शचीपते । तस्मादसौ त्वां विजिगीषुरेव गृहे धुवन्तस्य गिरेर्महात्मन

ໂອ ສະຈີປະຕິ (ອິນທຣະ) ໃນກ່ອນນັ້ນ ເຈົ້າເຄີຍລືມທຸກສິ່ງທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ ເນື່ອງຈາກຖືກກຣິຕານຕະ (ຄວາມຕາຍ) ຫຼອກລວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ປາຖະໜາຈະຊະນະເຈົ້າ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງຮິມາລະຍະຜູ້ໃຈກວ້າງ ໃນຂະນະທີ່ລາວກໍາລັງປະກອບພິທີຂອງຕົນ.

Verse 27

अहं विमोहितस्तेन प्रतिरूपेण भास्वता । तथा विष्णुः कृतस्तेन ब्रह्मा शक्रोऽपि तादृशः

ຂ້ອຍຖືກຫຼອກລວງໂດຍຮູບປະກົດອັນສະຫວ່າງໄສນັ້ນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະວິສະນຸກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົນໂດຍລາວ, ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ກັບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຫມືອນກັນ.

Verse 28

किम्बहूक्तेन देवेश सर्वदेवगणाः कृताः । कृत्रिमाश्चित्ररूपेण न किंचिदवशेषितम्

ໂອ ຈອມເທວະ, ຈະເວົ້າຍາວໄປເພື່ອຫຍັງ? ຝູງເທວະທັງປວງຖືກສ້າງຂຶ້ນແບບປອມ ໃນຮູບຮ່າງອັນພິສົດຫຼາກຫຼາຍ ຈົນບໍ່ຫຼືອສິ່ງໃດໃຫ້ບໍ່ຖືກສ້າງເລີຍ.

Verse 29

विमोहनार्थं सर्वेषां देवानां च विशेषतः । कृता माया चित्रमयी परिहासविकारिणी

ເພື່ອໃຫ້ສັດທັງປວງຫຼົງງົດ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ນາງໄດ້ສ້າງ «ມາຍາ» ອັນອັດສະຈັນ ຫຼາກສີ ເປັນພະລັງຫຼິ້ນລ້ຽວ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແປປ່ຽນອັນສົນສະໜານ।

Verse 30

ब्रह्मोवाच । तच्छुत्वा वचनस्तस्य देवेन्द्रो वाक्यमब्रवीत् । विष्णुम्प्रति तदा शीघ्रं भयाकुलतनुर्हरिम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາແລ້ວ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ກໍໄດ້ກ່າວຕອບ. ແລ້ວດ້ວຍກາຍທີ່ສັ່ນໄຫວເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານ ລາວໄດ້ເວົ້າກັບຮະຣິ—ພຣະວິສນຸ—ຢ່າງຮີບດ່ວນ.

Verse 31

देवेन्द्र उवाच । देवदेव रमानाथ त्वष्टा मां निहनिष्यति । पुत्रशोकेन तप्तोऽसौ व्याजेनानेन नान्यथा

ພຣະອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາມາ (ສຣີ), ທວັສຕຣະ (Tvaṣṭṛ) ຈະຂ້າຂ້າພະເຈົ້າ. ລາວຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເພາະລູກຊາຍ ແລະຫາທາງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕາຍພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງນີ້—ບໍ່ແມ່ນເພາະເຫດອື່ນ»។

Verse 32

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्दनः । उवाच प्रहसन् वाक्यं शक्रमाश्वासयंस्तदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ, ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ເພື່ອປອບໃຈພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 33

विष्णुरुवाच । निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते । महाविद्यावलेनैव दानवैः पूर्ववैरिभिः

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາຈີ (ອິນທຣາ), ໃນອະດີດເຈົ້າເຄີຍຖືກຫຼອກລວງໂດຍນິວາຕະກະວະຈະ ພວກດານະວະຜູ້ເປັນສັດຕູເກົ່າ ດ້ວຍພະລັງຂອງມະຫາວິທະຍາອັນລຶກລັບຂອງເຂົາ»

Verse 34

पर्वतो हिमवानेष तथान्यऽखिलपर्वताः । विपक्षा हि कृतास्सर्वे मम वाक्याच्च वासव

ໂອ ວາສະວະ (ອິນທຣາ), ພູຫິມະວານນີ້ ແລະພູທັງຫມົດອື່ນໆ ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານຂອງເຈົ້າ ທັງສິ້ນ ເນື່ອງຈາກຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍ.

Verse 35

तेनुस्मृत्या तु वै दृष्ट्वा मायया गिरयो ह्यमी । जेतुमिच्छन्तु ये मूढा न भेतव्यमरावपि

ແຕ່ເມື່ອເຫັນດ້ວຍການລະລຶກນັ້ນ ວ່າພູເຂົາເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງທີ່ມາຍາ (Māyā) ປັ້ນແຕ່ງ ຄົນຫຼົງຜິດອາດຈະປາຖະໜາຈະຊະນະມັນ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ, ກໍບໍ່ຄວນຢ້ານເລີຍ.

Verse 36

ईश्वरो नो हि सर्वेषां शंकरो भक्तवत्सलः । सर्वथा कुशलं शक्र करिष्यति न संशयः

ພຣະສັງກະຣະແທ້ໆແມ່ນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາທັງປວງ ແລະຊົງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ພຣະອົງຈະນຳພາຄວາມສຸກສະບາຍແລະຄວາມຈະເລີນທຸກປະການ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 37

ब्रह्मोवाच । एवं संवदमानन्तं शक्रं विकृतमानसम् । हरिणोक्तश्च गिरिशो लौकिकीं गतिमाश्रितः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຈິດໃຈວຸ້ນວາຍ ກໍກ່າວຢູ່ດັ່ງນັ້ນ, ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳຈາກຮະຣິ (ວິສນຸ) ກໍໄດ້ຮັບເອົາທ່າທາງການກະທຳທີ່ເບິ່ງຄືລາວກິກ ເພື່ອລີລາແຫ່ງເທວະ ແລະລະບຽບໂລກ.

Verse 38

ईश्वर उवाच । हे हरे हे सुरेशान किम्ब्रूथोऽद्य परस्परम् । इत्युक्त्वा तौ महेशानो मुने त्वाम्प्रत्युवाच सः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ມື້ນີ້ພວກເຈົ້າສອງຄົນກ່າວຫຍັງກັນ?” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສານະກໍໄດ້ກ່າວຕອບແກ່ເຈົ້າ ໂອ ມຸນີ.

Verse 39

किंनु वक्ति महाशैलो यथार्थं वद नारद । वृत्तान्तं सकलम्ब्रूहि न गोप्यं कर्तुमर्हसि

“ພູໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ກ່າວຫຍັງແທ້? ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງ ໂອ ນາຣະດະ. ຈົ່ງເລົ່າເຫດການທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ບໍ່ຄວນປິດບັງເລີຍ.”

Verse 40

ददाति वा नैव ददाति शैलस्सुतां स्वकीयां वद तच्च शीघ्रम् । किन्ते दृष्टं किं कृतन्तत्र गत्वा प्रीत्या सर्वं तद्वदाश्वद्य तात

ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວວ່າ ອົງເຈົ້າແຫ່ງພູ ຈະປະທານທິດາຂອງພຣະອົງ ຫຼືບໍ່ປະທານ. ແລ້ວເຈົ້າເຫັນຫຍັງທີ່ນັ້ນ? ໄປເຖິງແລ້ວໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ລູກທີ່ຮັກ ຈົ່ງເວົ້າທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນທັນທີ.

Verse 41

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे मण्डपरचनावर्णनं नामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 41 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການຈັດວາງ ແລະ ການກໍ່ສ້າງມັນດະປະ (ສາລາພິທີ)» ໃນ ພາຣະວະຕີຂັນດະ—ພາກທີ 3 ຂອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນ ພາກທີ 2 ຂອງ ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ.

Verse 42

नारद उवाच । देवदेव महादेव शृणु मद्वचनं शुभम् । नास्ति विघ्नभयं नाथ विवाहे किंचिदेव हि

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຂ້ອຍ. ໂອ ພຣະນາຖ, ໃນພິທີວິວາຫະນີ້ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ອຸປະສັກແມ່ນແທ້ໆ.»

Verse 43

अवश्यमेव शैलेशस्तुभ्यं दास्यति कन्यकाम् । त्वामानयितुमायाता इमे शैला न संशयः

ແນ່ນອນ ອົງເຈົ້າແຫ່ງພູ ຈະປະທານທິດາພຣະອົງຜູ້ເປັນກັນຍາໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ບັນດາອົງເຈົ້າແຫ່ງພູເຫຼົ່ານີ້ ມາເພື່ອນໍາທ່ານກັບໄປ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 44

किन्तु ह्यमरमोहार्थं माया विरचिताद्भुता । कुतूहलार्थं सर्वज्ञ न कश्चिद्विघ्नसम्भवः

ແຕ່ທ່ານເອີຍ ມາຍາອັນອັດສະຈັນນີ້ ຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ເທວະອະມະລະຫຼົງງົດເທົ່ານັ້ນ; ເປັນເພື່ອລີລາແຫ່ງເທວະ ແລະເພື່ອຄວາມຢາກຮູ້. ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະອົງໄດ້.

Verse 45

विचित्रम्मण्डपं गेहेऽकार्षीत्तस्य तदाज्ञया । विश्वकर्मा महामायी नानाश्चर्यमयं विभो

ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ຕາມພຣະບັນຊາຂອງທ່ານ ວິສະວະກັມມາ ຜູ້ມີມາຍາອັນໃຫຍ່ ໄດ້ສ້າງມັນດະປະອັນວິຈິດພິສົດໃນເຮືອນ ເຕັມໄປດ້ວຍອັດສະຈັນນານາ.

Verse 46

सर्वदेवसमाजश्च कृतस्तत्र विमोहनः । तन्दृष्ट्वा विस्मयं प्राप्तोहं तन्मायाविमोहितः

ທີ່ນັ້ນ ການຊຸມນຸມຂອງເທວະທັງປວງອັນຊວນໃຫ້ຫຼົງງົດ ຖືກເນຣະມິດຂຶ້ນ. ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ຂ້ອຍກໍເກີດຄວາມພິສົດຕື່ນຕະລຶງ ເພາະຖືກມາຍານັ້ນເອງຫຼອກລວງ.

Verse 47

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा तद्वचस्तात लोकाचारकरः प्रभुः । हर्षादीन्प्रहसञ्छम्भुरुवाच सकलान्सुरान्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ໂອ ລູກເອີຍ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ວາງລະບຽບປະເພນີແຫ່ງໂລກ, ພຣະສັມພູ ຍິ້ມດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະອາລົມອື່ນໆ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 48

ईश्वर उवाच । कन्यां दास्यति चेन्मह्यं पर्वतो हि हिमाचलः । मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ຖ້າພູຫິມາຈະລະແທ້ໆຈະມອບທິດາໃຫ້ເຮົາ ແລ້ວເຮົາຈະຕ້ອງການມາຍາອັນໃດ? ໂອ ວິສນຸ ຈົ່ງບອກເຮົາຕາມຄວາມເປັນຈິງ»។

Verse 49

हे ब्रह्मञ्छक्र मुनयस्तुरा ब्रूत यथार्थतः । मायया मम किं कार्यं कन्यां दास्यति चेद्गिरिः

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະບັນດາມຸນີ—ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວ ຕາມຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຂ້ອຍຈະຕ້ອງການຫຍັງຈາກການປະດິດຂອງມາຍາ? ຖ້າກິຣິຣາຊ (ຫິມາລະຍະ) ຍິນຍອມ ທ່ານຈະມອບທິດາ (ປາຣະວະຕີ) ໃຫ້ແຕ່ງງານ.

Verse 50

केनाप्युपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पण्डितैर्न्यायविद्भिः । तस्मात्सर्वैर्गम्यतां शीघ्रमेव कार्यार्थिभिर्विष्णुपुरोगमैश्च

ນັກຮູ້—ຜູ້ຊໍານານໃນນະຍາຍ (ເຫດຜົນອັນຖືກຕ້ອງ)—ກ່າວວ່າ ຜົນທີ່ປາດຖະໜາ ຍ່ອມສໍາເລັດໄດ້ດ້ວຍວິທີການອັນເໝາະສົມບາງຢ່າງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນອອກເດີນທາງໃນທັນທີ ຢ່າງໄວ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ວຽກ—ໃຫ້ພຣະວິສນຸນໍາໜ້າ.

Verse 51

ब्रह्मोवाच । एवं संवदमानोऽसौ देवैश्शम्भुरभूत्तदा । कृतः स्मरेणैव वशी वशं वा प्राकृतो नरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອພຣະສັມພູ (Śambhu) ກໍາລັງສົນທະນາກັບເທວະທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງຖືກກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາ) ເຮັດໃຫ້ເຫມືອນຖືກຄວບຄຸມ—ດັ່ງຊາຍທົ່ວໄປໃນໂລກ ທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຜູ້ອື່ນ.

Verse 52

अथ शम्भ्वाज्ञया सर्वे विष्ण्वाद्या निर्जरास्तदा । ऋषयश्च महात्मानो ययुर्मोहभ्रमापहम्

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ເທວະອະມະຕະທັງປວງ—ພຣະວິສນຸ ແລະ ອື່ນໆ—ພ້ອມດ້ວຍລະສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຫຼົງ ແລະ ຄວາມຜິດພາດ।

Verse 53

पुरस्कृत्य मुने त्वां च पर्वतांस्तान्सविस्मयाः । हिमाद्रेश्च तदा जग्मुर्मन्दिरम्परमाद्भुतम्

ໂດຍຍົກທ່ານມຸນີໄວ້ເປັນຜູ້ນຳດ້ວຍການເຄົາລົບ ແລະ ດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈຕໍ່ພູເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາສຳນັກອັນອັດສະຈັນສູງສຸດຂອງພຣະຫິມາລະຍະ।

Verse 54

अथ विष्ण्वादिसंयुक्तो मुदितैस्स्वबलैर्युतः । आजगामोपहैमागपुरं प्रमुदितो हरः

ຕໍ່ມາ ພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ, ມີຂະບວນບໍລິວານຂອງພຣະອົງທີ່ປິຕິຍິນດີຕິດຕາມ, ໄດ້ເດີນທາງມາຮອດນະຄອນຊື່ Upahaimāga ດ້ວຍຄວາມປິຕິ.