मेना-हिमालयसंवादः (Menā’s Counsel to Himālaya; Response to Slander of Śiva)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा मेनोवाच हिमालयम् । शोकेनासाधुनयना हृदयेन विदूयता

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣາຫມັນແລ້ວ ເມນາໄດ້ເວົ້າກັບພູຫິມາລະຍະ; ດວງຕາຂອງນາງສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມໂສກ ແລະຫົວໃຈຖືກເຜົາໄໝ້ຢູ່ພາຍໃນ.

Verse 2

मेनोवाच । शृणु शैलेन्द्र मद्वाक्यं परिणामे सुखावहम् । पृच्छ शैववरान्सर्वान्किमुक्तं ब्राह्मणेन ह

ເມນາ ກ່າວວ່າ: "ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ, ຈົ່ງຟັງຄໍາເວົ້າຂອງຂ້ອຍ ເຊິ່ງຈະນໍາຄວາມສຸກມາໃຫ້ໃນທີ່ສຸດ. ຈົ່ງຖາມບັນດາຜູ້ມີສັດທາອັນປະເສີດຂອງພຣະສິວະທັງໝົດວ່າ ພຣາມໄດ້ກ່າວຫຍັງໄວ້."

Verse 3

निन्दानेन कृता शम्भोर्वैष्णवेन द्विजन्मना । श्रुत्वा तां मे मनोऽतीव निर्विण्णं हि नगेश्वर

ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ, ເມື່ອໄດ້ຍິນການໝິ່ນປະໝາດພຣະສັມພູ ທີ່ກ່າວໂດຍພຣາມຜູ້ນັບຖືພຣະວິສນຸ, ຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍກໍມີຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະ ເບື່ອໜ່າຍຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 4

तस्मै रुद्राय शैलेश न दास्यामि सुतामहम् । कुरूपशीलनम्मे हि सुलक्षणयुतां निजाम्

ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ, ຂ້ອຍຈະບໍ່ມອບລູກສາວໃຫ້ກັບຣຸດຣະຜູ້ນັ້ນ; ເພາະເຂົາມີຮູບຮ່າງ ແລະ ກິລິຍາທີ່ບໍ່ເໝាະສົມ, ໃນຂະນະທີ່ລູກຂອງຂ້ອຍມີລັກສະນະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະ ຄຸນສົມບັດອັນປະເສີດ.

Verse 5

न मन्यसे वचो चेन्मे मरिष्यामि न संशयः । त्यक्ष्यामि च गृहं सद्यो भक्षयिष्यामि वा विषम्

ຖ້າທ່ານບໍ່ຟັງຄໍາເວົ້າຂອງຂ້ອຍ, ຂ້ອຍຈະຕາຍຢ່າງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ. ຂ້ອຍຈະອອກຈາກເຮືອນນີ້ທັນທີ, ຫຼື ບໍ່ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະກິນຢາພິດ.

Verse 6

गले बद्ध्वांबिकां रज्ज्वा यास्यामि गहनं वनम् । महाम्बुधौ मज्जयिष्ये तस्मै दास्यामि नो सुताम्

“ຂ້ອຍຈະຜູກອັມບິກາດ້ວຍເຊືອກຮອບຄໍ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນປ່າລຶກ. ຂ້ອຍຈະໃຫ້ນາງຈົມໃນມະຫາສະມຸດ; ຂ້ອຍຈະບໍ່ມອບລູກສາວຂອງເຮົາໃຫ້ເຂົາ.”

Verse 7

इत्युक्त्वाशु तथा गत्वा मेना कोपालयं शुचा । त्यक्त्वा हारं रुदन्ती सा चकार शयनं भुवि

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເມນາກໍໄປຢ່າງໄວເຂົ້າຫ້ອງຂອງນາງ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າອັນໜັກ. ນາງຖອດສາຍຄໍທິ້ງ ຮ້ອງໄຫ້ ແລະນອນລົງເທິງພື້ນດິນ.

Verse 8

एतस्मिन्नन्तरे तात शम्भुना सप्त एव ते । संस्मृता ऋषयस्सद्यो विरहव्याकुलात्मना

ໃນຂະນະນັ້ນ ທ່ານເອີຍ, ພຣະສັມພູ—ພຣະຫົວໃຈຖືກກະທົບດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງການພັດພາກ—ໄດ້ລະລຶກເຖິງລະດັບດຽວນັ້ນ ບັນດາລະສີທັງເຈັດອົງ.

Verse 9

ऋषयश्चैव ते सर्वे शम्भुना संस्मृता यदा । तदाऽऽजग्मुः स्वयं सद्यः कल्पवृक्षा इवापरे

ເມື່ອລະສີທັງໝົດນັ້ນ ຖືກພຣະສັມພູລະລຶກ (ເສມືອນຖືກເຊີນດ້ວຍການລະລຶກອັນທິບ) ແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍມາຮອດທັນທີດ້ວຍຕົນເອງ—ດັ່ງຕົ້ນກັນປະວຶກສາ ຜຸດປາກົດຂຶ້ນທັນໃດນັ້ນ.

Verse 10

अरुन्धती तथाऽऽयाता साक्षात्सिद्धिरिवापरा । तान्द्रष्ट्वा सूर्यसंकाशान्विजहौ स्वजपं हरः

ແລ້ວອະຣຸນທະຕີກໍມາຮອດ ດັ່ງສິດທິອີກອົງໜຶ່ງທີ່ປາກົດກາຍ. ເມື່ອພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຫັນຜູ້ມີຮັດສະມີດັ່ງດວງອາທິດ ກໍຢຸດການຈະປະມັນຕຣາຂອງພຣະອົງ ແລະວາງໄວ້ຊົ່ວຄາວ.

Verse 11

स्थित्वाग्रे ऋषयः श्रेष्ठं नत्वा स्तुत्वा शिवं मुने । मेनिरे च तदात्मानं कृतार्थं ते तपस्विनः

ເມື່ອຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ບັນດາລຶສີຜູ້ບຳເນັດຕະປະອັນປະເສີດ—ຫຼັງຈາກກົດກົງ ແລະສັນລະເສີນພຣະສິວະ ໂອ ມຸນີ—ພວກເຂົາເຫັນວ່າຕົນເອງໄດ້ສຳເລັດຜົນ ແລະບັນລຸເປົ້າໝາຍແທ້ແລ້ວ।

Verse 12

ततो विस्मयमापन्ना नम स्कृत्य स्थिताः पुनः । प्रोचुः प्राञ्जलयस्ते वै शिवं लोकनमस्कृतम्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຕົກຕະລຶງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ ໄດ້ກົດກົງນົບນ້ອມ ແລ້ວຢືນຂຶ້ນອີກຄັ້ງ। ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ທີ່ສັບພະໂລກນົບນ້ອມບູຊາ।

Verse 13

ऋषय ऊचुः । सर्वोत्कृष्टं महाराज सार्वभौम दिवौकसाम् । स्वभाग्यं वर्ण्यतेऽस्माभिः किं पुनस्सकलोत्तमम्

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ເປັນຈັກກະພັດໃນບັນດາເທວະຊາວສະຫວັນ ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕ—ພວກເຮົາກຳລັງພັນລະນາຄວາມດີຍອດຢ່າງສຸດ ຄືໂຊກດີຂອງພວກເຮົາເອງ; ແລ້ວສິ່ງທີ່ສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ ຈະຄວນກ່າວຍິ່ງປານໃດ!»

Verse 14

तपस्तप्तं त्रिधा पूर्वं वेदाध्ययनमुत्तमम् । अग्नयश्च हुताः पूर्वं तीर्थानि विविधानि च

ໃນອະດີດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບໍາເນີນຕະປະສະຍາສາມປະການ ແລະໄດ້ສຶກສາພຣະເວດອັນສູງສຸດ. ກ່ອນນີ້ຍັງໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິແກ່ໄຟບູຊາ ແລະໄດ້ໄປນະມັດສະການຕີຣຖະອັນສັກສິດຫຼາຍປະເພດດ້ວຍ.

Verse 15

वाङ्मनःकायजं किंचित्पुण्यं स्मरणसम्भवम् । तत्सर्वं संगतं चाद्य स्मरणानुग्रहात्तव

ບຸນນ້ອຍໆໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຈາກວາຈາ ຈິດ ແລະກາຍ ໂດຍການລະນຶກຮະລຶກ—ມື້ນີ້ບຸນນັ້ນທັງໝົດໄດ້ຮວບຮວມ ແລະສຳເລັດສົມບູນ ໂດຍພຣະກະລຸນາທີ່ເກີດຈາກການລະນຶກເຖິງພຣະອົງ.

Verse 16

यो वै भजति नित्यं त्वां कृतकृत्यो भवेन्नरः । किं पुण्यं वर्ण्यते तेषां येषां च स्मरणं तव

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຄົນທີ່ສໍາເລັດພາລະກິດໃນຊີວິດ. ບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ທີ່ມີການລະລຶກເຖິງພຣະອົງນັ້ນ ຈະພັນລະນາໄດ້ແນວໃດ?

Verse 17

सर्वोत्कृष्टा वयं जाताः स्मरणात्ते सदाशिव । मनोरथपथं नैव गच्छसि त्वं कथंचन

ໂອ ສະດາຊິວະ, ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍໄດ້ເປັນຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ. ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເຄື່ອນໄປຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາລອກລວງຂອງພວກເຮົາແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 18

वामनस्य फलं यद्वज्जन्मान्धस्य दृशौ यथा । वाचालत्वञ्च मूकस्य रंकस्य निधिदर्शनम्

ຜົນແຫ່ງການກະທໍາອັນເປັນພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະນີ້ ເປັນດັ່ງຄົນເຕັ້ຍໄດ້ຄວາມສູງຄົບຖ້ວນ, ດັ່ງຄົນຕາບອດແຕ່ເກີດໄດ້ສາຍຕາ, ດັ່ງຄົນໃບ້ກາຍເປັນຜູ້ເວົ້າຄໍາງາມ, ແລະດັ່ງຄົນຍາກຈົນໄດ້ເຫັນຂຸມຊັບ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນຜົນ.

Verse 19

पङ्गोर्गिरिवराक्रान्तिर्वन्ध्यायः प्रसवस्तथा । दर्शनं भवतस्तद्वज्जातं नो दुर्लभं प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ເຫມືອນຄົນຂາເປ້ຍທີ່ບໍ່ອາດກ້າວຂ້າມພູໃຫຍ່ ແລະ ແມ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນບໍ່ອາດໃຫ້ກຳເນີດ ການໄດ້ຮັບພຣະດັດສະນະອັນທິບຂອງພຣະອົງໂດຍປົກກະຕິຍາກຫຼາຍ—ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາ ມັນບໍ່ຍາກສຳລັບພວກເຮົາ, ໂອ ພຣະນາຍ.

Verse 20

अद्य प्रभृति लोकेषु मान्याः पूज्या मुनीश्वराः । जातास्ते दर्शनादेव स्वमुच्चैः पदमाश्रिताः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ແລະ ຄວນບູຊາ. ໂດຍພຣະດັດສະນະຂອງພຣະອົງແຕ່ຢ່າງດຽວ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສົ່ງ ແລະ ເຂົ້າພັກພິງໃນສະຖານທີ່ສູງສຸດ.

Verse 21

अत्र किं बहुनोक्तेन सर्व था मान्यतां गताः । दर्शनात्तव देवेश सर्वदेवेश्वरस्य हि

ຢູ່ນີ້ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ເພາະແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ໂອ ຈອມເທວະ—ແທ້ຈິງແມ່ນຈອມເທວະເທວະທັງປວງ—ທຸກສິ່ງກໍໄດ້ຮັບກຽດ ແລະ ການຍອມຮັບຢ່າງສົມບູນ.

Verse 22

पूर्णानां किञ्च कर्तव्यमस्ति चेत्परमा कृपा । सदृशं सेवकानां तु देयं कार्यं त्वया शुभम्

ຖ້າຍັງມີສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ສົມບູນແລ້ວ ນັ້ນແມ່ນຄວາມເມດຕາອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງກະທຳຕາມທີ່ສົມຄວນ—ມອບວຽກທີ່ເໝາະ ແລະ ຂອງປະທານອັນມີມົງຄຸນແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा तेषां शम्भुर्महेश्वरः । लौकिकाचारमाश्रित्य रम्यं वाक्यमुपाददे

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ພຣະຊຳພູ—ມະເຫສະວະຣະ—ອາໄສມາລະຍາດແຫ່ງຈາຣິດລະດັບໂລກ ແລ້ວຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ ແລະ ນ່າຊື່ນຊົມ.

Verse 24

शिव उवाच । ऋषयश्च सदा पूज्या भवन्तश्च विशेषतः । युष्माकं कारणाद्विप्राः स्मरणं च मया कृतम्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ບັນດາລຶສີຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເຄົາລົບຢູ່ເສມອ; ແລະພວກເຈົ້າ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ສູງສົ່ງ, ຍິ່ງຄວນເປັນພິເສດ. ແທ້ຈິງ ເພາະພວກເຈົ້ານີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ນຳເລື່ອງນີ້ມາລະລຶກ.”

Verse 25

ममावस्था भवद्भिश्च ज्ञायते ह्युपकारिका । साधनीया विशेषेण लोकानां सिद्धिहेतवे

ສະພາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ພວກເຈົ້າທັງຫມົດຮູ້ຢູ່ແລ້ວ ແທ້ຈິງເປັນປະໂຫຍດ. ຄວນປະພຶດປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງເປັນພິເສດ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ເກີດສິດທິທາງຈິດວິນຍານແກ່ປະຊາຊົນ.

Verse 26

देवानां दुःखमुत्पन्नं ता रकात्सुदुरात्मनः । ब्रह्मणा च वरौ दत्तः किं करोमि दुरासदः

ຈາກຕາຣະກະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ ຄວາມທຸກຍາກອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ແລະເນື່ອງຈາກພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ເຂົາແລ້ວ ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ຕໍ່ຜູ້ທີ່ຍາກຈະເອົາຊະນະນັ້ນ?

Verse 27

मूर्तयोऽष्टौ च याः प्रोक्ता मदीयाः परमर्षयः । तास्सर्वा उपकाराय न तु स्वार्थाय तत्स्फुटम्

ໂອ ພຣະລິສີຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ, ຮູບອົງທັງແປດທີ່ໄດ້ກ່າວວ່າເປັນຂອງເຮົານັ້ນ ລ້ວນແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ; ຊັດເຈນວ່າ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອປະໂຫຍດສ່ວນຕົວແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 28

तथा च कर्तुकामोहं विवाहं शिवया सह । तया वै सुतपस्तप्तं दुष्करं परमर्षिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ເພາະປາຖະໜາຈະໃຫ້ເກີດການອະພິເສກກັບພຣະສິວະ, ນາງໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດ—ຍາກແມ່ນແຕ່ສໍາລັບລິສີຜູ້ສູງສຸດ—ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ບັນລຸພຣະສິວະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 29

तस्यै परं फलं देयमभीष्टं तद्धितावहम् । एतादृशः पणो मे हि भक्तानन्दप्रदः स्फुटम्

ແກ່ນາງນັ້ນ ຄວນປະທານຜົນອັນສູງສຸດ—ພອນທີ່ນາງປາຖະໜາ ອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຜາສຸກແທ້. ເພາະນີ້ແມ່ນສັດຈະວາຈາຂອງເຮົາຢ່າງແຈ້ງ: ເຮົາປະທານອານັນດາແກ່ຜູ້ພັກຕິຂອງເຮົາ.

Verse 30

पार्वतीवचनाद्भिक्षुरूपो यातो गिरेर्गृहम् । अहं पावितवान्कालीं यतो लीलाविशारदः

ຕາມຄຳຂໍຂອງປາຣະວະຕີ ເຮົາໄດ້ໄປຫາເຮືອນແຫ່ງພູເຂົາ ໃນຮູບຂອງພະພິກຂຸ. ເພາະເຮົາຊຳນານໃນລີລາອັນທິບ ເຮົາຈຶ່ງຊຳລະກາລີໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 31

मां ज्ञात्वा तौ परं ब्रह्म दम्पती परभक्तितः । दातुकामावभूतां च स्वसुतां वेदरीतितः

ເມື່ອຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າວ່າເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ສາມີພັນລະຍາຄູ່ນັ້ນ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຈຶ່ງເກີດຄວາມປາຖະໜາຈະມອບບຸດຣີຂອງຕົນໃຫ້ (ໃນພິທີສົມຣົດ) ຕາມຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງເວດ।

Verse 32

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायान्तृतीये पार्वतीखण्डे सप्तर्ष्यागमनवर्णनं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກຍ່ອຍທີສາມ «ປາຣະວະຕີຂັນຑະ» ບົດທີ 32 ຊື່ «ການພັນລະນາການມາຮອດຂອງລະສີເຈັດອົງ» ຈົບລົງແລ້ວ।

Verse 33

तच्छ्रुत्वा तौ सुनिर्विण्णो तद्धीनौ संबभूवतुः । स्वकन्यां नेच्छतो दातुं मह्यं हि मुनयोऽधुना

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງກໍເສົ້າໃຈຢ່າງຫນັກ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມອ່ອນແອ. «ແທ້ໆແລ້ວ ບັດນີ້ພວກມຸນີບໍ່ປາດຖະນາຈະໃຫ້ລູກສາວຂອງຕົນແກ່ຂ້າ» (ເຂົາຄິດ).

Verse 34

तस्माद्भवन्तो गच्छन्तु हिमाचलगृहं ध्रुवम् । तत्र गत्वा गिरिवरं तत्पत्नीञ्च प्रबोधय

ດັ່ງນັ້ນ ພວກທ່ານທັງຫມົດຈົ່ງໄປຫາເຮືອນຂອງຮິມາຈະລາແນ່ນອນ. ໄປເຖິງແລ້ວ ຈົ່ງແຈ້ງໃຫ້ຕື່ນຮູ້ແກ່ພະຣາຊາແຫ່ງພູຜາຜູ້ສູງສົ່ງ ແລະພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ.

Verse 35

कथनीयं प्रयत्नेन वचनं वेदसम्मितम् । सर्वथा करणीयन्तद्यथा स्यात्कार्य्यमुत्तमम्

ຄວນເວົ້າດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ສອດຄ່ອງກັບເວດາ. ແລະຄຳສອນນັ້ນຕ້ອງນຳໄປປະຕິບັດທຸກທາງ ເພື່ອໃຫ້ກິດທີ່ມຸ່ງໝາຍເກີດຄວາມດີເລີດສູງສຸດ.

Verse 36

उद्वाहं कर्तुमिच्छामि तत्पुत्र्या सह सत्तमाः । स्वीकृतस्त द्विवाहो मे वरो दत्तश्च तादृशः

“ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ດີງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະເຮັດພິທີແຕ່ງງານກັບບຸດສາວຂອງລາວ. ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ການແຕ່ງງານສອງປະການໄດ້ຖືກຮັບຮອງ ແລະ ພອນອັນມີລັກສະນະດຽວກັນນັ້ນກໍໄດ້ຖືກປະທານແລ້ວ.”

Verse 37

अत्र किं बहुनोक्तेन बोधनीयो हिमालयः । तथा मेना च बोद्धव्या देवानां स्याद्धितं यथा

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຄວນຊີ້ແຈງໃຫ້ຮິມາລະຍະເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ເມນາກໍຄວນໃຫ້ເຂົ້າໃຈເຊັ່ນກັນ, ເພື່ອໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 38

भवद्भिः कल्पितो यो वै विधिस्स्यादधिकस्ततः । भवताञ्चैव कार्य्यं तु भवन्तः कार्य्यभागिनः

“ຂັ້ນຕອນພິທີທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຄິດຄົ້ນຈັດວາງນັ້ນ ຍ່ອມປະເສີດກວ່າວິທີອື່ນ. ແລະວຽກນີ້ພວກເຈົ້າກໍຕ້ອງຮ່ວມປະຕິບັດດ້ວຍ, ເພາະພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ມີສ່ວນຮ່ວມ ແລະ ເປັນຜູ້ແບ່ງປັນໃນພິທີ.”

Verse 39

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा मुनयस्तेऽमलाशयाः । आनन्दं लेभिरे सर्वे प्रभुणानुग्रहीकृताः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ໃຈບໍລິສຸດທັງຫມົດ ກໍເກີດອານັນດາ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຮັບພຣະອະນຸຄຣະຫະຈາກພຣະເຈົ້າ.

Verse 40

वयं धन्या अभूवंश्च कृतकृत्याश्च सर्वथा । वंद्या याताश्च सर्वेषां पूजनीया विशेषतः

«ພວກເຮົາໄດ້ເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້ ແລະໃນທຸກດ້ານ ພາລະກິດຂອງພວກເຮົາສຳເລັດແລ້ວ. ພວກເຮົາໄດ້ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຂອງທຸກຄົນ—ໂດຍພິເສດ ຄວນແກ່ການບູຊາ»។

Verse 41

ब्रह्मणा विष्णुना यो वै वन्द्यस्सर्वार्थसाधकः । सोस्मान्प्रेषयते प्रेष्यान्कार्ये लोकसुखावहे

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ແມ່ນຖືກນົບນ້ອມບູຊາໂດຍພຣະພຣະມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ສຳເລັດທຸກເປົ້າໝາຍອັນຄວນຄ່າ—ພຣະອົງນັ້ນໄດ້ສົ່ງພວກເຮົາໄປ ໃນຖານະຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ນຳຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ໂລກ।

Verse 42

अयं वै जगतां स्वामी पिता सा जननी मता । अयं युक्तश्च सम्बन्धो वर्द्धतां चन्द्रवत्सदा

ພຣະອົງນີ້ແທ້ແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ເປັນພໍ່; ແລະນາງນັ້ນຖືກນັບຖືວ່າເປັນແມ່. ຂໍໃຫ້ສາຍສຳພັນອັນຖືກຕ້ອງແລະສົມຄວນນີ້ ຈົ່ງເຈີຣິນງອກງາມຕະຫຼອດໄປ ເຫມືອນດວງຈັນທີ່ເພີ່ມພູນທຸກຄືນ।

Verse 43

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा ह्यृषयो दिव्या नमस्कृत्य शिवं तदा । गता आकाशमार्गेण यत्रास्ति हिमवत्पुरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາລິສີອັນເປັນເທວະໄດ້ນົບນ້ອມກົດກະບົດຕໍ່ພຣະສິວະ ແລ້ວເດີນທາງຕາມທາງຟ້າໄປຫານະຄອນຂອງຮິມະວານ (ຫິມາລະຍະ) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ນັ້ນ.

Verse 44

दृष्ट्वा तां च पुरं दिव्या मृषयस्तेऽतिविस्मिताः । वर्णयन्तश्च स्वं पुण्यमब्रुवन्वै परस्परम्

ເມື່ອເຫັນນະຄອນອັນເປັນເທວະນັ້ນ ລິສີເຫຼົ່ານັ້ນກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ພວກເຂົາເລົ່າຖຶງບຸນກຸສົນຂອງຕົນ ແລະກ່າວກັນໄປມາລະຫວ່າງກັນ.

Verse 45

ऋषय ऊचुः । पुण्यवन्तो वयं धन्या दृष्ट्वैतद्धिमव त्पुरम् । यस्मादेवंविधे कार्य्ये शिवेनैव नियोजिताः

ບັນດາ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາມີບຸນ ແລະເປັນຜູ້ໂຊກດີແທ້ ເພາະໄດ້ເຫັນນະຄອນຂອງຮິມະວັດ. ເນື່ອງຈາກໃນກິດຈະການອັນສັກສິດແບບນີ້ ພວກເຮົາຖືກພຣະສິວະເອງແຕ່ງຕັ້ງ.”

Verse 46

अलकायाश्च स्वर्गाच्च भोगवत्यास्तथा पुनः । विशेषेणामरावत्या दृश्य ते पुरमुत्तमम्

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອທຽບກັບ ອະລະກາ, ສະຫວັນ (Svarga) ແລະ ພໍກະວະຕີ—ໂດຍສະເພາະ ອະມະຣາວະຕີ—ນະຄອນອັນສູງສຸດຂອງທ່ານນີ້ ປາກົດວ່າເຫນືອກວ່າທັງປວງ.

Verse 47

सुगृहाणि सुरम्याणि स्फटिकैर्विविधैर्वरैः । मणिभिर्वा विचित्राणि रचितान्यङ्गणानि च

ມີເຮືອນອັນດີງາມ ແລະນ່າຊົມຢ່າງຍິ່ງ ສ້າງດ້ວຍສະຟະຕິກ (ຄຣິສຕອນ) ຊັ້ນດີຫຼາຍຊະນິດ; ແລະມີລານເຮືອນດ້ວຍ ທີ່ຈັດທຳຢ່າງອັດສະຈັນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາກສີ.

Verse 48

सूर्यकान्ताश्च मणयश्चन्द्रकान्तास्तथैव च । गृहे गृहे विचित्राश्च वृक्षात्स्वर्गसमुद्भवाः

ຍັງມີແກ້ວມະນີ ສູຣະຍະການຕະ ແລະ ຈັນທະຣະການຕະ ດ້ວຍ; ໃນເຮືອນທຸກຫຼັງ ມີຂຸມຊັບອັນພິສົດຫຼາກສີ—ເກີດຈາກສະຫວັນ—ຜຸດຂຶ້ນຈາກຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ.

Verse 49

तोरणानां तथा लक्ष्मीर्दृश्यते च गृहेगृहे । विविधानि विचित्राणि शुकहंसैर्विमानकैः

ໃນເຮືອນທຸກຫຼັງ ປາກົດຄວາມສິຣິມົງຄຸນຂອງປະຕູໂຕຣະນະ (ຊ່ອງປະຕູພິທີ); ແລະຍັງມີວິມານລອຍຟ້າຫຼາຍຊະນິດອັນພິສົດ ປະດັບດ້ວຍຮູບນົກແກ້ວ ແລະ ຫົງ.

Verse 50

वितानानि विचित्राणि चैलवत्तोरणैस्सह । जलाशयान्यनेकानि दीर्घिका विविधाः स्थिताः

ມີຫຼັງຄາຜ້າພິທີອັນວິຈິດຫຼາຍຢ່າງ ພ້ອມທັງພວງຜ້າແລະປະຕູໂທຣະນະດັ່ງຜ້າປະດັບ. ຍັງມີອ່າງນ້ໍາຫຼາຍແຫ່ງ—ສະລະຍາວ ແລະສະຫຼອງນ້ໍານານາຊະນິດ ຈັດວາງຢູ່ທົ່ວໄປ।

Verse 51

उद्यानानि विचित्राणि प्रसन्नैः पूजितान्यथ । नराश्च देवतास्सर्वे स्त्रियश्चाप्सरसस्तथा

ແລ້ວຈຶ່ງມີສວນອັນອັດສະຈັນ ສີສັນຫຼາກຫຼາຍ ຖືກບູຊາດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ; ແລະມີມະນຸດ ພຣະເທວະທັງປວງ ພ້ອມທັງສະຕຣີ—ແມ່ນແຕ່ອັບສະຣາ—ຢູ່ໃນພາບອັນສັກສິດນັ້ນ।

Verse 52

कर्मभूमौ याज्ञिकाश्च पौराणास्स्वर्गकाम्यया । कुर्वन्ति ते वृथा सर्वे विहाय हिमवत्पुरम्

ໃນແຜ່ນດິນແຫ່ງກຳກັບກຳ (ກັມມະພູມິ) ບັນດາຜູ້ປະກອບຍັດ ແລະຜູ້ສວດປູຣານະ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາສະຫວັນ ກະທຳທັງປວງກໍເປັນໄປຢ່າງໄຮ້ຜົນ ຖ້າພວກເຂົາລະທິ້ງນະຄອນຮິມະວັດ—ຖິ່ນສັກສິດຂອງພຣະປາຣະວະຕີ ແລະພຣະສິວະ।

Verse 53

यावन्न दृष्टमेतच्च तावत्स्वर्गपरा नराः । दृष्ट्रमेतद्यदा विप्राः किं स्वर्गेण प्रयोजनम्

ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນໂດຍກົງຊັດເຈນສິ່ງນີ້ (ສະພາວະສູງສຸດແຫ່ງພຣະສິວະ) ມະນຸດຍັງມຸ່ງໄປຫາສະຫວັນ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນຈິງແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ຈະມີສະຫວັນໄປເພື່ອຫຍັງອີກ?

Verse 54

ब्रह्मोवाच । इत्येवमृषिवर्य्यास्ते वर्णयन्तः पुरश्च तत् । गता हैमालयं सर्वे गृहं सर्वसमृद्धिमत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ບັນດາລຶສີຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ພາກັນພັນລະນາເລື່ອງນັ້ນໄປ ໃນຂະນະທີ່ເດີນນຳໜ້າ; ແລ້ວທຸກອົງກໍໄດ້ໄປຮອດພູຫິມາລະຍະ ເຖິງເຮືອນທີ່ອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີທຸກປະການ»।

Verse 55

तान्द्रष्ट्वा सूर्यसंकाशान् हिमवान्विस्मितोऽब्रवीत् । दूरादाकाशमार्गस्थान्मुनीन्सप्त सुतेजसः

ເມື່ອເຫັນບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງພຣະອາທິດ ຮິມະວານກໍ່ປະຫລາດໃຈແລະເວົ້າຂຶ້ນ. ຈາກໄກ ທ່ານເຫັນມຸນີເຈັດອົງ ມີເຕຊະສະຫວ່າງ ຢືນຢູ່ເທິງເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ.

Verse 56

हिमवानुवाच । सप्तैते सूर्य्यसंकाशाः समायांति मदन्तिके । पूजा कार्य्या प्रयत्नेन मुनीनां च मयाधुना

ຮິມະວານກ່າວວ່າ: “ມຸນີເຈັດອົງນີ້ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງພຣະອາທິດ ກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້ຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະບູຊາພວກທ່ານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.”

Verse 57

वयं धन्या गृहस्थाश्च सर्वेषां सुखदायिनः । येषां गृहे समायान्ति महात्मानो यदीदृशाः

ພວກເຮົາຜູ້ເປັນຄົນຄອບຄົວ ຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ທຸກຄົນ; ເພາະໃນເຮືອນຂອງພວກເຮົາ ມີມະຫາວິນຍານຜູ້ປະເສີດເຊັ່ນນີ້ ເຂົ້າມາເຢັ້ຍຢາມ.

Verse 58

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नन्तरे चैवाकाशादेत्य भुवि स्थितान् । सन्मुखे हिमवान्दृष्ट्वा ययौ मानपुरस्सरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ທ່ານໄດ້ລົງມາຈາກຟ້າ ແລະໄປຫາຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ. ເມື່ອເຫັນຮິມະວານຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ທ່ານກໍ່ເດີນໄປຂ້າງໜ້າ ໂດຍຍົກຮິມະວານໃຫ້ເປັນຜູ້ນຳ ເພື່ອໃຫ້ກຽດຕາມຄວນ.

Verse 59

कृतांजलिर्नतस्कन्धः सप्तर्षीन्सुप्रणम्य सः । पूजां चकार तेषां वै बहुमानपुरस्सरम्

ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະກົ້ມບ່າດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ທ່ານໄດ້ກາບນົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງຕໍ່ສັບຕະຣິສີທັງເຈັດ. ແລ້ວທ່ານກໍ່ໄດ້ບູຊາພວກທ່ານ ໂດຍນຳຄວາມເຄົາລົບໄວ້ເປັນຫົວໃຈ ດ້ວຍຄວາມນັບຖືຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 60

हितास्सप्तर्षयस्ते च हिमवन्तन्नगेश्वरम् । गृहीत्वोचुः प्रसन्नास्या वचनं मङ्गलालयम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະຣິສີເຈັດອົງຜູ້ມີໃຈເມດຕາ ໄດ້ຈັບເອົາຮິມະວານ ຈອມແຫ່ງພູເຂົາ ແລະເວົ້າກັບທ່ານດ້ວຍໃບໜ້າສະຫງົບ ຖ້ອຍຄຳອັນເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງມົງຄຸນ.

Verse 61

यथाग्रतश्च तान्कृत्वा धन्या मम गृहाश्रमः । इत्युक्त्वासनमानीय ददौ भक्तिपुरस्सरम्

“ເມື່ອຈັດໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍນັ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າຢ່າງຖືກຄວນ ຊີວິດເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຊ່າງເປັນມົງຄຸນແທ້” ເວົ້າແລ້ວ ນາງນຳອາສນະມາ ແລະຖວາຍດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສເປັນອັນດັບທຳອິດ.

Verse 62

आसनेषूपविष्टेषु तदाज्ञप्तस्स्वयं स्थितः । उवाच हिमवांस्तत्र मुनीञ्ज्योतिर्मयास्तदा

ເມື່ອພຣະຣິສີທັງຫຼາຍນັ່ງລົງໃນອາສນະແລ້ວ ຮິມະວານຜູ້ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມຄຳສັ່ງ ຈຶ່ງກ່າວກັບບັນດາມຸນີຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງທາງຈິດວິນຍານ.

Verse 63

हिमालय उवाच । धन्यो हि कृतकृत्योहं सफलं जीवित मम । लोकेषु दर्शनीयोहं बहुतीर्थसमो मतः

ຮິມາລະຍະກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນ; ໜ້າທີ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດແລ້ວ ແລະຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເກີດຜົນ. ໃນບັນດາໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນແກ່ການເບິ່ງເຫັນ ແລະຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບຕີຣະຖະອັນສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ.”

Verse 64

यस्माद्भवन्तो मद्गेहमागता विष्णुरूपिणः । पूर्णानां भवतां कार्य्यं कृपणानां गृहेषु किम्

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງທັງຫຼາຍໄດ້ເສດັດມາຫາເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຮູບແຫ່ງພຣະວິສນຸ; ພຣະອົງຜູ້ສົມບູນໃນພຣະອົງເອງ ຈະມີທຸລະອັນໃດກັບເຮືອນຂອງຜູ້ທຸກຍາກຂັດສົນເຊັ່ນພວກຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 65

तथापि किञ्चित्कार्यं च सदृशं सेवकस्य मे । कथनीयं सुदयया सफलं स्याज्जनुर्मम

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າໃນຖານະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຍັງມີວຽກບາງຢ່າງທີ່ຄວນເຮັດ. ຂໍພຣະອົງເວົ້າບອກດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ເພື່ອໃຫ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜົນສໍາເລັດ.