पार्वतीप्रार्थना—हिमवत्पार्श्वे भिक्षुरूपेण याचनम् | Pārvatī’s Request: Śiva to Seek Her in Beggar-Form at Himālaya’s Court

Verse 1

नारद उवाच । ब्रह्मन् विधे महाभाग किं जातं तदनन्तरम् । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि कथय त्वं शिवायशः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ວິທາ (ຜູ້ສ້າງ), ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຫຼັງຈາກນັ້ນເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງທັງໝົດ. ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ, ໂອ ຊິວາຍະຊະ, ເພາະເປັນເລື່ອງເກຍດຕິຂອງພຣະສິວະ»

Verse 2

ब्रह्मोवाच । देवर्षे श्रूयतां सम्यक्कथयामि कथां मुदा । तां महापापसंहर्त्रीं शिवभक्तिविवर्द्धिनीम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະຣິຊິ, ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕໍ່ຕໍານານອັນສັກສິດ—ຕໍານານທີ່ທໍາລາຍບາບໃຫຍ່ ແລະເພີ່ມພູນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ»

Verse 3

पार्वती वचनं श्रुत्वा हरस्स परमात्मनः । दृष्ट्वानन्दकरं रूपं जहर्षातीव च द्विज

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເມື່ອຮະຣະ—ອາດຕະມາສູງສຸດ—ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງປາຣະວະຕີ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນຮູບງາມທີ່ໃຫ້ຄວາມອານັນ ແລະຊື່ນບານຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 4

प्रत्युवाच महा साध्वी स्वोपकण्ठस्थितं विभुम् । अतीव सुखिता देवी प्रीत्युत्फुल्लानना शिवा

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະເທວີຜູ້ມີຄຸນທຳຍິ່ງ ມີຄວາມສຸກຢ່າງຫຼາຍ ໃບໜ້າບານດັ່ງດອກໄມ້ເພາະຄວາມຮັກ ໄດ້ຕອບພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃກ້ຂ້າງ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່।

Verse 5

पार्वत्युवाच । त्वं नाथो मम देवेश त्वया किं विस्मृतम्पुरा । दक्षयज्ञविनाशं हि यदर्थं कृतवान्हठात्

ປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທເວຊະ, ພຣະອົງແມ່ນນາຖາ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ. ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງໄດ້ລືມໄປແຕ່ກ່ອນ—ຄືເຫດໃດຈຶ່ງທຳລາຍຍັດຍະຂອງດັກຊະຢ່າງກະທັນຫັນ?»

Verse 6

स त्वं साहं समुत्पन्ना मेनयां कार्य्यसिद्धये । देवानां देव देदेश तारकाप्ताऽसुखात्मनाम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງອັນເທວະ! ພຣະອົງແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກົດກາຍຜ່ານແມ່ເມນາ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະສຳເລັດ—ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມທຸກທີ່ເທວະທັງປວງໄດ້ຮັບເນື່ອງຈາກຕາຣະກະ।

Verse 7

यदि प्रसन्नो देवेश करोषि च कृपां यदि । पतिर्भव ममेशान मम वाक्यं कुरु प्रभो

«ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ—ຖ້າພຣະອົງຈະເມດຕາກະລຸນາ—ໂອ ອີຊານະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ສຳເລັດຄໍາຂໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»।

Verse 8

पितुर्गेहे मया सम्यग्गम्यते त्वदनुजया । प्रसिद्धं क्रियतां तद्वै विशुद्धं परमं यशः

ໂດຍມີນ້ອງສາວຂອງພຣະອົງເປັນຜູ້ຕິດຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າໄປຫາເຮືອນພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງແທ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເລື່ອງນັ້ນຖືກປະກາດໃຫ້ຮູ້ທົ່ວໄປ ເພື່ອໃຫ້ກຽດສັກສີອັນບໍລິສຸດ ແລະສູງສຸດຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ.

Verse 9

गन्तव्यं भवता नाथ हिमवत्पार्श्वतं प्रभो । याचस्व मां ततो भिक्षु भूत्वा लीलाविशारदः

ໂອ້ ພຣະອົງເຈົ້າ ໂອ້ ນາຖາ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໄປຢູ່ຂ້າງພຣະຫິມະວານ ໂອ້ ພຣະປະພູ. ແລ້ວຈຶ່ງເປັນພະພິກຂຸ ຜູ້ຊໍານານໃນລີລາອັນທິບ ເຂົ້າໄປຂໍຂ້າພະເຈົ້າ (ເປັນຄູ່ຄອງ).

Verse 10

तथा त्वया प्रकर्तव्यं लोके ख्यापयता यशः । पितुर्मे सफलं सर्वं कुरुष्वैवं गृहा मम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະພຶດໃຫ້ຊື່ສຽງຂອງພຣະອົງຖືກປະກາດໃນໂລກ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຈຸດປະສົງທັງໝົດຂອງພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຜົນ ແລະດ້ວຍວິທີນີ້ ຂໍໃຫ້ຮັບມືຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 11

ऋषिभिर्बोधितः प्रीत्या स्वबन्धुपरिवारितः । करिष्यति न संदेहस्तव वाक्यं पिता मम

“ພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳດ້ວຍຄວາມປິຕິຈາກພວກລິສີ ແລະມີຍາດພີ່ນ້ອງລ້ອມຮອບ—ຈະປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.”

Verse 12

दक्षकन्या पुराहं वै पित्रा दत्ता यदा तव । यथोक्तविधिना तत्र विवाहो न कृतस्त्वया

ໃນອະດີດ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເປັນທິດາຂອງທັກສະ (Dakṣa) ແລະພໍ່ໄດ້ມອບຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ທ່ານ ທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີແຕ່ງງານຕາມພິທີກຳນົດໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 13

न ग्रहाः पूजितास्तेन दक्षेण जनकेन मे । ग्रहाणां विषयस्तेन सच्छिद्रोयं महानभूत्

“ພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ທັກສະ (Dakṣa) ບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະຄຣາຫາ (Graha) ເທວະແຫ່ງດາວນະຄອນ. ເນື່ອງຈາກການລະເລີຍນັ້ນ ອິດທິພົນຂອງຄຣາຫາຈຶ່ງກາຍເປັນຄວາມທຸກໃຫຍ່ ມີຂໍ້ບົກພ່ອງຫຼາຍ ຕໍ່ເລື່ອງນີ້ (ແລະຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ).”

Verse 14

तस्माद्यथोक्तविधिना कर्तुमर्हसि मे प्रभो । विवाहं त्वं महादेव देवानां कार्य्यसिद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງປະກອບພິທີແຕ່ງງານຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ. ໂອ ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສຳເລັດພິທີນີ້ ເພື່ອໃຫ້ພະປະສົງຂອງເທວະທັງຫຼາຍບັນລຸຜົນ.

Verse 15

विवाहस्य यथा रीतिः कर्तव्या सा तथा धुवम् । जानातु हिमवान् सम्यक् कृतं पुत्र्या शुभं तपः

ຂໍໃຫ້ປະຕິບັດພິທີແຕ່ງງານຕາມຂະບວນປະເພນີອັນຖືກຕ້ອງ ແນ່ນອນ. ຂໍໃຫ້ພູຫິມະວານເຂົ້າໃຈຢ່າງແຈ້ງວ່າ ບຸດສາວຂອງທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ (tapas) ອັນເປັນມົງຄຸນຈົນສົມບູນ.

Verse 16

ब्रह्मोवाच इत्येवं वचनं श्रुत्वा सुप्रसन्नस्सदाशिवः । प्रोवाच वचनं प्रीत्या गिरिजां प्रहसन्निव

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາງແລ້ວ ສະດາສິວະກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະເມດຕາ ຮາວກັບຍິ້ມນ້ອຍໆ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ ກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ).

Verse 17

शिव उवाच । शृणु देवि महेशानि परमं वचनं मम । यथोचितं सुमाङ्गल्यमविकारि तथा कुरु

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ ມະເຫສານີ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ. ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີມົງຄຸນອັນດີງາມນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເໝາະສົມ ໂດຍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 18

ब्रह्मादिकानि भूतानि त्वनित्यानि वरानने । दृष्टं यत्सर्वमेतच्च नश्वरं विद्धि भामिनि

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ແມ່ນແຕ່ສັດຕະພູດເຊັ່ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ກໍບໍ່ຖາວອນ. ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ເຫັນທັງໝົດນີ້—ບໍ່ມີສິ່ງໃດຍົກເວັ້ນ—ເປັນຂອງເນົ່າເສື່ອມ.

Verse 19

एकोनेकत्वमापन्नो निर्गुणो हि गुणान्वितः । ज्योत्स्नया यो विभाति परज्योत्स्नान्वितोऽभवत्

ພຣະອົງຜູ້ໄຮ້ຄຸນລັກສະນະ (ນິຣຄຸນ) ແຕ່ເພື່ອການເປີດເຜີຍ ພຣະອົງກໍປາກົດເປັນຜູ້ມີຄຸນລັກສະນະ (ສະຄຸນ). ແມ່ນອົງດຽວ ແຕ່ຮັບຮູບເປັນຫຼາຍ. ດັ່ງດວງຈັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຈັນ, ພຣະອົງປາກົດດຸດດັ່ງມີແສງສູງສຸດອັນເຫນືອກວ່າ—ແສງທິບ—ປະກົບຢູ່.

Verse 20

स्वतन्त्रः परतन्त्रश्च त्वया देवि कृतो ह्यहम् । सर्वकर्त्री च प्रकृतिर्महामाया त्वमेव हि

ໂອ ເທວີ, ໂດຍເຈົ້ານີ້ແຫຼະ ຂ້ອຍຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນທັງຜູ້ເອກະລາດ ແລະທັງຜູ້ພຶ່ງພາ. ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແທ້ໆແມ່ນປຣະກຣິຕິ ຜູ້ກະທຳທຸກສິ່ງ, ແມ່ນມະຫາມາຍາ.

Verse 21

मायामयं कृतमिदं च जगत्समग्रं सर्वात्मना हि विधृतं परया स्वबुद्ध्या । सवार्त्मभिस्सुकृतिभिः परमात्मभावैस्संसिक्तमात्मनि गणः परिवेष्टितश्च

ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ຖືກປັ້ນແຕ່ງດ້ວຍມາຍາ, ແຕ່ພຣະສູງສຸດຊົງທຳລົງມັນໄວ້ໂດຍເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງທຸກສິ່ງ ດ້ວຍປັນຍາສູງສຸດຂອງພຣະອົງ. ແລະຝູງສັດທັງຫຼາຍ—ຜູ້ມີບຸນກຸສົນ ຜູ້ມີຈິດຮູ້ຊຸ່ມຊື່ນໃນພາວະພຣະອາດຕະສູງສຸດ—ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະນັ້ນເອງ.

Verse 22

के ग्रहाः के ऋतुगणाः के वान्येपि त्वया ग्रहाः । किमुक्तं चाधुना देवि शिवार्थं वरवर्णिनि

«ດາວເຄາະ (graha) ໃດບ້າງ? ກຸ່ມລະດູໃດບ້າງ? ແລະອິດທິພົນອື່ນໆ ເຈົ້າໄດ້ນຳມາພິຈາລະນາຢ່າງໃດ? ບັດນີ້ ໂອ ເທວີ—ຜູ້ມີອະວະຍະງາມ—ສິ່ງໃດຖືກປະກາດເພື່ອພຣະສິວະ?»

Verse 23

गुणकार्य्यप्रभेदेनावाभ्यां प्रादुर्भवः कृतः । भक्तहेतोर्जगत्यस्मिन्भक्तवत्सलभावतः

«ໂດຍຈຳແນກຕາມຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງໜ້າທີ່ທີ່ເກີດຈາກຄຸນ (guṇa) ພວກເຮົາທັງສອງໄດ້ປາກົດໃນໂລກນີ້. ການປາກົດນີ້ເພື່ອຜູ້ພັກຕະ (bhakta) ເພາະໃນສາກົນນີ້ ພວກເຮົາມີທ່າທີຮັກແພງອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ບູຊາ»

Verse 24

त्वं हि वै प्रकृतिस्सूक्ष्मा रजस्सत्त्वतमोमयी । व्यापारदक्षा सततं सगुणा निर्गुणापि च

«ເຈົ້າແທ້ໆແມ່ນປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ອັນລະອຽດລຶກ ປະກອບດ້ວຍ ຣະຈັສ, ສັດຕະວະ, ແລະ ຕະມະ. ເຈົ້າຊຳນານໃນການກໍ່ໃຫ້ເກີດກິດຈະກຳຢູ່ເສມອ; ເຈົ້າເປັນທັງຜູ້ມີຄຸນລັກສະນະ (saguṇā) ແລະຜູ້ເຫນືອຄຸນລັກສະນະ (nirguṇā)»

Verse 25

सर्वेषामिह भूतानामहमात्मा सुमध्यमे । निर्विकारी निरीहश्च भक्तेच्छोपात्तविग्रहः

ໂອ ນາງຜູ້ມີແອວງາມ, ຂ້າແມ່ນອາດຕະທີ່ແທ້ຂອງສັດທັງປວງໃນນີ້. ຂ້າບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ພຶ່ງພາ; ແຕ່ເພາະຄວາມປາຖະໜາຂອງຜູ້ສັດທາ, ຂ້າຮັບຮູບກາຍໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ແລະບູຊາໄດ້.

Verse 26

हिमालयं न गच्छेयं जनकं तव शैलजे । ततस्त्वां भिक्षुको भूत्वा न याचेयं कथंचन

ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພູ (ປາຣະວະຕີ), ຂ້າຈະບໍ່ໄປຫາຫິມາລະຍະເພື່ອເຂົ້າພົບພໍ່ຂອງເຈົ້າ. ແມ່ນແຕ່ຂ້າຈະເປັນຄົນຂໍທານ ກໍຈະບໍ່ຂໍຫຍັງຈາກເຈົ້າເລີຍ.

Verse 27

महागुणैर्गरिष्ठोपि महात्मापि गिरीन्द्रजे । देहीतिवचनात्सद्यः पुरुषो याति लाघवम्

ໂອ ທິດາຂອງຈອມພູ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ໜັກແນ່ນດ້ວຍຄຸນງາມຫຼາຍປະການ, ເມື່ອເວົ້າຄໍາວ່າ “ໃຫ້ຂ້າ” ກໍກາຍເປັນຜູ້ຕໍ່າລົງໃນທັນທີ.

Verse 28

इत्थं ज्ञात्वा तु कल्याणि किमस्माकं वदस्यथ । कार्य्यं त्वदाज्ञया भद्रे यथेच्छसि तथा कुरु

“ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເມື່ອຮູ້ແລ້ວຢ່າງນີ້ ເຈົ້າຍັງຈະເວົ້າຫຍັງຕໍ່ພວກເຮົາອີກ? ໂອ ນາງຜູ້ປະເສີດ, ການງານຈະຕ້ອງດໍາເນີນຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຈົ້າ—ເຈົ້າປາຖະໜາແນວໃດ ກໍເຮັດແນວນັ້ນ.”

Verse 29

ब्रह्मोवाच । तेनोक्तापि महादेवी सा साध्वी कमलेक्षणा । जगाद शंकरं भक्त्या सुप्रणम्य पुनः पुनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ, ມະຫາເທວີຜູ້ມີຄວາມພິສຸດ ແລະມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ, ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະດ້ວຍຄວາມສັດທາ, ກົ້ມກາບຄໍານັບຖືຊໍ້າໆ.

Verse 30

पार्वत्युवाच । त्वमात्मा प्रकृतिश्चाहं नात्र कार्य्या विचारणा । स्वतन्त्रौ भक्तवशगौ निर्गुणौ सगुणावपि

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນອາດມາອັນສູງສຸດ ແລະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນປຣະກຣິຕິ (ພະລັງດັ້ງເດີມ). ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາໃດໆ. ແມ່ນແທ້ວ່າພວກເຮົາເປັນອິດສະລະ ແຕ່ທັງສອງກໍຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງຜູ້ພັກຕະ; ແມ່ນເກີນກຸນ (ນິຣຄຸນ) ແຕ່ກໍປາກົດມີກຸນ (ສະຄຸນ) ດ້ວຍ»។

Verse 31

प्रयत्नेन त्वया शम्भो कार्यं वाक्यं मम प्रभो । याचस्व मां हिमगिरेस्सौभाग्यं देहि शङ्कर

ໂອ້ ຊັມພູ ພຣະນາຖາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສໍາເລັດຄໍາຂໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ໄປຂໍຂ້າພະເຈົ້າຈາກພຣະຫິມາລະຍະ; ໂອ້ ຊັງກະຣະ ຂໍປະທານສິຣິມົງຄຸນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນຄູ່ຄອງຂອງພຣະອົງ.

Verse 32

कृपां कुरु महेशान तव भक्तास्मि नित्यशः । तव पत्नी सदा नाथ ह्यहं जन्मनि जन्मनि

ໂອ້ ມະເຫສານ ຂໍພຣະອົງເມດຕາກະລຸນາ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກຕະຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດການ. ໂອ້ ພຣະນາຖາ ໃນທຸກຊາດທຸກກໍາເນີດ ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນເມຍຂອງພຣະອົງເສມອ.

Verse 33

त्वं ब्रह्म परमात्मा हि निर्गुणः प्रकृतेः परः । निर्विकारी निरीहश्च स्वतन्त्रः परमेश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນພຣະບຣະຫມັນແທ້ ແມ່ນອາດຕະມັນສູງສຸດ; ເກີນກວ່າກຸນະທັງສາມ ແລະຂ້າມພົ້ນປຣະກຣິຕິ. ບໍ່ແປປ່ຽນ ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ເປັນເອກະລາດຕະຫຼອດ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປຣະເມສະວະຣ)។

Verse 34

तथापि सगुणोपीह भक्तोद्धारपरायणः । विहारी स्वात्मनिरतो नानालीलाविशारदः

ແຕ່ກໍຍັງເຊັ່ນນັ້ນ ທີ່ນີ້ພຣະອົງຮັບຮູບສະກຸນ (saguṇa) ອັນປາກົດແຈ້ງ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນເພື່ອຍົກຍ້າຍຜູ້ມີພັກຕິ. ພຣະອົງສະແດງລີລາທິພະ ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະຂອງພຣະອົງ ແລະຊໍານານໃນລີລາອັນຫຼາກຫຼາຍບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 35

सर्वथा त्वामहं जाने महादेव महेश्वर । किमुक्तेन च सर्वज्ञ बहुना हि दयां कुरु

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ພຣະອົງທຸກປະການວ່າ ເປັນມະຫາເທວະ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ? ຂໍພຣະອົງໂປຣດເມດຕາກະຣຸນາແທ້ໆ.

Verse 36

विस्तारय यशो लोके कृत्वा लीलां महाद्भुताम् । यत्सुगीय जना नाथांजसोत्तीर्णा भवाम्बुधेः

ໂອ ພຣະນາຖາ, ຂໍພຣະອົງຂະຫຍາຍກຽດຕິຍົດໃນໂລກ ໂດຍກະທໍາລີລາອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອຜູ້ຄົນຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນລີລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງ, ພວກເຂົາຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງພະວະການເກີດດັບໄດ້ໄວ.

Verse 37

ब्रह्मोवाच । इत्येवमुक्त्वा गिरिजा सुप्रणम्य पुनः पुनः । विरराम महेशानं नतस्कन्धा कृतांजलिः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງກິຣິຊາ (ພາຣະວະຕີ) ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຕໍ່ພຣະມະເຫສານ (ພຣະສິວະ) ຊ້ຳໆ. ບ່າກົ້ມດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ນາງກໍຢຸດກ່າວ ແລະຢູ່ນິ່ງສງົບ.

Verse 38

इत्येवमुक्तस्स तया महात्मा महेश्वरो लोकविडम्बनाय । तथेति मत्त्वा प्रहसन्बभूव मुदान्वितः कर्तुमनास्तदेव

ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະອົງດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເພື່ອຈະສະແດງລີລາໃຫ້ໂລກໄດ້ຮຽນຮູ້ ກໍຮັບວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ”. ພຣະອົງຍິ້ມຢ່າງຊື່ນບານ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຕັ້ງພຣະທັຍຈະເຮັດຕາມນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 39

ततो ह्यन्तर्हितश्शम्भुर्बभूव सुप्रहर्षितः । कैलासं प्रययौ काल्या विरहाकृष्टमानसः

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເລື່ອນຫາຍໄປ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່. ຈິດໃຈຖືກດຶງໂດຍຄວາມພັດພາກຈາກ ກາລີ (ພາຣະວະຕີ) ແລະເສດັດໄປສູ່ ໄກລາສາ.

Verse 40

तत्र गत्वा महेशानो नन्द्यादिभ्यस्स ऊचिवान् । वृत्तान्तं सकलं तम्वै परमानन्दनिर्भरः

ເມື່ອເສດັດເຖິງທີ່ນັ້ນ ພຣະມະເຫສານາ ໄດ້ກ່າວກັບ ນັນດີ ແລະຜູ້ອື່ນໆ. ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ—ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍອານັນດາອັນສູງສຸດທີ່ເຕັມລົ້ນ.

Verse 41

तेऽपि श्रुत्वा गणास्सर्वे भैरवाद्याश्च सर्वशः । बभूवुस्सुखिनोत्यन्तं विदधुः परमोत्सवम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ບັນດາຄະນະ (ກະນະ) ທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະໄພຣະວະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ທົ່ວທິດ ກໍເກີດຄວາມສຸກຢ່າງຍິ່ງ. ພວກເຂົາໄດ້ຈັດງານມະໂຫລານອັນສູງສຸດ.

Verse 42

सुमंगलं तत्र द्विज बभूवातीव नारद । सर्वेषां दुःखनाशोभूद्रुद्रः प्रापापि संमुदम्

ໂອ ນາຣະດາ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ສູງສົ່ງ, ທີ່ນັ້ນເກີດຂຶ້ນເຫດການອັນເປັນສຸມັງຄະລະຢ່າງຍິ່ງ. ຄວາມທຸກຂອງທຸກຄົນຖືກທຳລາຍ ແລະ ພຣະຣຸດຣະ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີອັນເລິກຊຶ້ງ.