पूर्वगतिवर्णनम् (Pūrvagati-varṇana) — “Description of the Prior Course / Earlier Lineage Account”

Verse 1

नारद उवाच । विधे प्राज्ञ वदेदानीं मेनोत्पत्तिं समादरात् । अपि शापं समाचक्ष्व कुरु संदेहभंजनम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິທາຕຣະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ຮອບຮູ້, ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເຖິງກຳເນີດຂອງເມນາ. ຂໍອະທິບາຍເລື່ອງຄຳສາບດ້ວຍ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າ»។

Verse 2

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद सुप्रीत्या मेनोत्पत्तिं विवेकतः । मुनिभिः सह वक्ष्येहं सुतवर्य्य महाबुध

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ໂອ ນາຣະດະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຍິນດີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍດ້ວຍປັນຍາອັນແຈ້ງ ເລື່ອງກຳເນີດຂອງເມນາ. ພ້ອມກັບບັນດາມຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃນທີ່ນີ້, ໂອ ບຸດຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ຜູ້ຮອບຮູ້ຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 3

दक्षनामा मम सुतो यः पुरा कथितो मुने । तस्य जाताः सुताः षष्टिप्रमितास्सृष्टिकारणाः

ໂອ ມຸນີເຈົ້າ, ດັກສະ ຜູ້ທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນວ່າເປັນບຸດຂອງຂ້າ, ມີບຸດຈໍານວນຫົກສິບ; ພວກເຂົາເປັນເຫດປັດໃຈສໍາຄັນໃນການສ້າງໂລກ.

Verse 4

तासां विवाहमकरोत्स वरैः कश्यपादिभिः । विदितं ते समस्तं तत्प्रस्तुतं शृणु नारद

ພຣະອົງໄດ້ຈັດການແຕ່ງງານໃຫ້ພວກນາງກັບມຸນີຜູ້ດີເລີດ ເຊັ່ນ ກັດສະຍະປະ ແລະອື່ນໆ. ທັງໝົດນັ້ນເຈົ້າຮູ້ດີແລ້ວ; ບັດນີ້ ໂອ ນາຣະດະ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງທີ່ກໍາລັງຖືກເລົ່ານີ້.

Verse 5

तासां मध्ये स्वधानाम्नीं पितृभ्यो दत्तवान्सुताम् । तिस्रोभवन्सुतास्तस्यास्सुभगा धर्ममूर्तयः

ໃນບັນດາທິດາເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ມອບນາງສາວຊື່ ສະວະດາ (Svadhā) ໃຫ້ແກ່ພິຕຣະ (Pitṛs). ຈາກນາງ ໄດ້ເກີດທິດາສາມນາງ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ແລະເປັນຮູບທຳຂອງທັມມະ.

Verse 6

तासां नामानि शृणु मे पावनानि मुनीश्वर । सदा विघ्नहराण्येव महामंगलदानि च

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົ່ງຟັງຂ້າເລົ່ານາມຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ—ນາມອັນບໍລິສຸດ ທີ່ທໍາລາຍອຸປະສັກເສມອ ແລະປະທານມະຫາມົງຄົດ.

Verse 7

मेनानाम्नी सुता ज्येष्ठा मध्या धन्या कलावती । अन्त्या एतास्सुतास्सर्वाः पितॄणाम्मानसोद्भवाः

ໃນບັນດານາງນັ້ນ ລູກສາວຄົນໃຫຍ່ຊື່ ເມນາ; ຄົນກາງຊື່ ທັນຍາ; ແລະຄົນນ້ອຍສຸດຊື່ ກະລາວະຕີ. ລູກສາວທັງໝົດນີ້ເປັນຜູ້ເກີດຈາກຈິດໃຈຂອງພິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດບິດາ).

Verse 8

अयोनिजाः स्वधायाश्च लोकतस्तत्सुता मताः । आसाम्प्रोच्य सुनामानि सर्वान्कामाञ्जनो लभेत्

ນາງສາວເຫຼົ່ານີ້ ຖືກກ່າວວ່າ ເປັນອະໂຍນິຊາ (ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ) ແລະໃນໂລກທັງຫຼາຍ ຖືກນັບເປັນທິດາຂອງ ສະວະທາ. ຜູ້ໃດກ່າວນາມອັນມົງຄຸນຂອງນາງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທຸກປະການ.

Verse 9

जगद्वंद्याः सदा लोकमातरः परमोददाः । योगिन्यः परमा ज्ञाननिधानास्तास्त्रिलोकगाः

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ເປັນຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາເສມອ ເປັນແມ່ແຫ່ງໂລກ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ທານອັນສູງສຸດ. ຍົກິນີເຫຼົ່ານັ້ນ ເປັນຍອດສູງ ເປັນຄັງແຫ່ງປັນຍາທາງວິນຍານ ແລະເຄື່ອນໄຫວໄປທົ່ວສາມໂລກ.

Verse 10

एकस्मिन्समये तिस्रो भगिन्यस्ता मुनीश्वर । श्वेतद्वीपं विष्णुलोकं जग्मुर्दर्शनहेतवे

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ໃນເວລາໜຶ່ງ ພີ່ນ້ອງສາວສາມນາງນັ້ນ ໄດ້ໄປຍັງ ສະເວຕະດວີປະ ອັນເປັນໂລກຂອງວິສະນຸ ເພື່ອຂໍດາຣະຊັນ (darśana) ອັນທິບ.

Verse 11

कृत्वा प्रणामं विष्णोश्च संस्तुतिं भक्तिसंयुताः । तस्थुस्तदाज्ञया तत्र सुसमाजो महानभूत्

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ກະທຳປະນາມແດ່ພຣະວິສະນຸ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິ. ແລ້ວຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພຣະບັນຊາ; ແລະໃນສະຖານນັ້ນ ກໍເກີດຂຶ້ນຊຸມນຸມໃຫຍ່ອັນກົງກຽມສົມານສົມພອນ.

Verse 12

तदैव सनकाद्यास्तु सिद्धा ब्रह्मसुता मुने । गतास्तत्र हरिं नत्वा स्तुत्वा तस्थुस्तदाज्ञया

ໃນທັນທີ ໂອ ມຸນີ, ບັນດາຜູ້ສໍາເລັດທີ່ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມະ—ສະນະກະແລະອື່ນໆ—ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນທັນທີ. ພວກເຂົານົບນ້ອມຕໍ່ຮະຣິ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ ແລ້ວຢືນຢູ່ຕາມພຣະບັນຊາ.

Verse 13

सनकाद्यान्मुनीन्दृष्ट्वोत्तस्थुस्ते सकला द्रुतम् । तत्रस्थान्संस्थितान्नत्वा देवाद्यांल्लोकवन्दितान्

ເມື່ອເຫັນບັນດາມຸນີເລີ່ມດ້ວຍສະນະກະ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ. ພວກເຂົານົບນ້ອມຕໍ່ເທວະແລະຜູ້ຄວນບູຊາທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ໂລກທັງຫຼາຍນົບຖື—ແລ້ວຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 14

तिस्रो भगिन्यस्तांस्तत्र नोत्तस्थुर्मोहिता मुने । मायया दैवविवशाश्शङ्करस्य परात्मनः

ໂອ ມຸນີ, ພີ່ນ້ອງສາວສາມຄົນນັ້ນຖືກຄວາມຫຼົງຄອບງໍາ ຈຶ່ງບໍ່ລຸກຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໂດຍມາຍາຂອງສັງກະຣະ—ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ—ແລະໂດຍອໍານາດແຫ່ງຊະຕາ, ພວກນາງຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນແອ.

Verse 15

मोहिनी सर्व लोकानां शिवमाया गरीयसी । तदधीनं जगत्सर्वं शिवेच्छा सा प्रकीर्त्यते

ມາຍາຂອງພຣະສິວະນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ມີອໍານາດ ແລະຊັກຊວນໂລກທັງປວງໃຫ້ຫຼົງ. ຈັກກະວານທັງໝົດຂຶ້ນກັບມັນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະ (Śivecchā).

Verse 16

प्रारब्धं प्रोच्यते सैव तन्नामानि ह्यनेकशः । शिवेच्छया भवत्येव नात्र कार्या विचारणा

ນີ້ແຕ່ຢ່າງດຽວເອີ້ນວ່າ «ປຣາຣັບທະ» (ຊະຕາກຳທີ່ເລີ່ມແລ້ວ) ແລະຖືກເວົ້າເຖິງດ້ວຍຊື່ຫຼາຍປະການ. ມັນເກີດຂຶ້ນແຕ່ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໂຕ້ຖຽງອີກ.

Verse 17

भूत्वा तद्वशगास्ता वै न चक्रुरपि तन्नतिम् । विस्मितास्सम्प्रदृश्यैव संस्थितास्तत्र केवलम्

ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນອຳນາດອັນຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ຂອງນາງ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດກະທັ້ງຈະກ້ອມນົບບູຊາພຣະອົງໄດ້. ດ້ວຍຄວາມພິສົດຕື່ນຕະລຶງຕໍ່ສິ່ງທີ່ເຫັນ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນິ່ງສະຫງົບ.

Verse 18

तादृशीं तद्गतिं दृष्ट्वा सनकाद्या मुनीश्वराः । ज्ञानिनोऽपि परं चक्रुः क्रोधं दुर्विषहं च ते

ເມື່ອເຫັນການເຄື່ອນໄຫວແລະຜົນສຳເລັດອັນພິເສດນັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ເລີ່ມຈາກສະນະກະ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດ ກໍຍັງເກີດຄວາມໂກດແຮງກ້າ ແລະຄວາມໂກດນັ້ນຊ່າງທົນບໍ່ໄດ້.

Verse 19

शिवेच्छामोहितस्तत्र सक्रोधस्ता उवाच ह । सनत्कुमारो योगीशश्शापन्दण्डकरं ददन्

ທີ່ນັ້ນ ເພາະຖືກຫຼອກລວງໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະເອງ ແລະຖືກຄວາມໂກດກະຕຸ້ນ ລາວຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນ. ສະນັດກຸມາຣະ—ຈອມໂຍຄີ—ຍົກຄທາແຫ່ງຄຳສາບ ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດຄຳສາບນັ້ນ.

Verse 20

सनत्कुमार उवाच । यूयं तिस्रो भगिन्यश्च मूढाः सद्वयुनोज्झिताः । अज्ञातश्रुतितत्त्वा हि पितृकन्या अपि ध्रुवम्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າສາວພີ່ນ້ອງສາມຄົນ ຫຼົງມົວ ແລະຖືກຕັດຂາດຈາກປັນຍາແຫ່ງການແຍກແຍະອັນຖືກຕ້ອງ. ແທ້ຈິງ ເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈນັຍສຳຄັນຂອງເວດ ແມ່ນແມ່ນລູກສາວຂອງພໍ່ກໍຕາມ»។

Verse 21

अभ्युत्थानं कृतं नो यन्नमस्कारोपि गर्वतः । मोहिता नरभावत्वात्स्वर्गाद्दूरा भवन्तु हि

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ລຸກຂຶ້ນເພື່ອເຄົາລົບພວກເຮົາ ແລະບໍ່ໄດ້ນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ເພາະຄວາມຍິ່ງທະນົງ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຜູ້ຖືກຫຼົງມົວໂດຍຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມເປັນມະນຸດ ຢູ່ໄກຈາກສະຫວັນເຖິງແທ້»।

Verse 22

नरस्त्रियः सम्भवन्तु तिस्रोऽपि ज्ञानमोहिताः । स्वकर्मणः प्रभणावे लभध्वं फलमीदृशम्

ຂໍໃຫ້ຊາຍແລະຍິງ—ແມ່ນທັງສາມພາວະຂອງຊີວິດທີ່ມີກາຍ—ຖືກຫຼົງໄຫຼໂດຍຄວາມຮູ້. ແຕ່ໃນການປະກົດຕົວ ແລະຜົນສືບເນື່ອງຂອງກຳຂອງຕົນ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນເຊັ່ນນີ້ເທີດ।

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य च साध्वस्तास्तिस्रोऽपि चकिता भृशम् । पतित्वा पादयोस्तस्य समूचूर्नतमस्तकाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງຜູ້ດີທັງສາມກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ. ພວກນາງລົງກາບທີ່ພຣະບາດ ກົດຫົວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເວົ້າພ້ອມກັນ.

Verse 24

पितृतनया ऊचुः । मुनिवर्य्य दयासिन्धो प्रसन्नो भव चाधुना । त्वत्प्रणामं वयं मूढाः कुर्महे स्म न भावतः

ບຸດສາວແຫ່ງພິຕຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງເມດຕາ ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປຣດເມດຕາແກ່ພວກເຮົາໃນບັດນີ້. ພວກເຮົາຜູ້ຫຼົງຜິດ ໄດ້ກາບນົບທ່ານ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ດ້ວຍໃຈແທ້ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈພາຍໃນ»។

Verse 25

प्राप्तं च तत्फलं विप्र न ते दोषो महामुने । अनुग्रहं कुरुष्वात्र लभेम स्वर्गतिम्पुनः

«ໂອ ພຣາຫມັນ ຜົນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບແລ້ວແທ້; ໂອ ມະຫາມຸນີ ບໍ່ມີຄວາມຜິດຢູ່ໃນທ່ານ. ຂໍທ່ານໂປຣດປະທານອະນຸຄຣາະໃນທີ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ບັນລຸທາງສະຫວັນອີກຄັ້ງ»។

Verse 26

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा तद्वचनं तात प्रोवाच स मुनिस्तदा । शापोद्धारं प्रसन्नात्मा प्रेरितः शिवमायया

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ມຸນີນັ້ນກໍເວົ້າໃນຂະນະນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ອະທິບາຍວິທີຖອນຄໍາສາບ ໂດຍຖືກຊັກນໍາດ້ວຍມາຍາອັນທິບຂອງພຣະສິວະ.

Verse 27

सनत्कुमार उवाच । पितॄणां तनयास्तिस्रः शृणुत प्रीतमानसाः । वचनं मम शोकघ्नं सुखदं सर्वदैव वः

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ພິຕຣະທັງຫຼາຍມີບຸດຣີສາວສາມຄົນ; ຖ້ອຍຄໍານີ້ຈະທໍາລາຍຄວາມໂສກ ແລະປະທານຄວາມສຸກແກ່ເຈົ້າເສມອ»។

Verse 28

विष्णोरंशस्य शैलस्य हिमाधारस्य कामिनी । ज्येष्ठा भवतु तत्कन्या भविष्यत्येव पार्वती

ພູຫິມາທາຣາ (ຫິມາລະຍະ) ຜູ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວິດສະນຸ ນັ້ນ—ມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານ—ຈະມີບຸດຣີສາວຄົນໃຫຍ່; ແທ້ຈິງ ນາງນັ້ນເອງຈະເກີດເປັນ ພາຣະວະຕີ.

Verse 29

धन्या प्रिया द्वितीया तु योगिनी जनकस्य च । तस्याः कन्या महालक्ष्मीर्नाम्ना सीता भविष्यति

ມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຄົນທີສອງຂອງ ຈະນະກະ ແມ່ນ ທັນຍາ ຜູ້ເປັນໂຢຄິນີ. ຈາກນາງ ຈະເກີດບຸດຣີສາວຜູ້ໜຶ່ງ—ແມ່ນ ມະຫາລັກສະມີ ເອງ—ຜູ້ຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ສີຕາ.

Verse 30

वृषभानस्य वैश्यस्य कनिष्ठा च कलावती । भविष्यति प्रिया राधा तत्सुता द्वापरान्ततः

ບຸດຣີສາວຄົນນ້ອຍຂອງ ວຣິສະພານຸ ຜູ້ເປັນໄວສະຍະ ຊື່ ກະລາວະຕີ ຈະ—ໃນທ້າຍຍຸກ ດວາປະຣະ—ກາຍເປັນ ຣາທາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແລະເປັນບຸດຣີຂອງທ່ານ.

Verse 31

मेनका योगिनी पत्या पार्वत्याश्च वरेण च । तेन देहेन कैलासं गमिष्यति परम्पदम्

ໂດຍອານຸພາບບຸນໂຢກະຂອງສາມີ ແລະໂດຍພອນທີ່ໄດ້ຮັບຜ່ານ ພາຣະວະຕີ, ເມນະກາ—ເປັນໂຢຄິນີຜູ້ສໍາເລັດ—ຈະເດີນທາງໄປສູ່ ໄກລາສະ ອັນເປັນທີ່ພໍ່ນສູງສຸດ ໂດຍກາຍນັ້ນເອງ.

Verse 32

धन्या च सीतया सीरध्वजो जनकवंशजः । जीवन्मुक्तो महायोगी वैकुण्ठं च गमिष्यति

ສີຕາແມ່ນຜູ້ມີພອນຢ່າງແທ້; ແລະສີຣະທະວະຈະ ຈະນະກະ ຜູ້ເກີດໃນວົງສາຈະນະກະ ກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ. ເປັນມະຫາໂຍຄີ ແລະເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີກາຍ (jīvanmukta) ທ່ານຈະໄປຮອດໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ດ້ວຍ.

Verse 33

कलावती वृषभानस्य कौतुकात्कन्यया सह । जीवन्मुक्ता च गोलोकं गमिष्यति न संशयः

ດ້ວຍຄວາມເອັນດູແລະຄວາມຢາກຮູ້ ກະລາວະຕີ ຂອງວຣິສະພານຸ ຈະໄປພ້ອມກັບນາງສາວນ້ອຍນັ້ນ. ນາງຈະເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ (jīvanmuktā) ແລະຈະໄປຮອດໂຄໂລກະ (Goloka) ຢ່າງແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 34

विना विपत्तिं महिमा केषां कुत्र भविष्यति । सुकर्मिणां गते दुःखे प्रभवेद्दुर्लभं सुखम्

ຖ້າບໍ່ມີຄວາມວິບັດ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຈະເກີດຂຶ້ນທີ່ໃດ ແລະແກ່ໃຜ? ເມື່ອຄວາມໂສກຂອງຜູ້ມີກຳດີ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນການກະທຳຖືກຕ້ອງ ຜ່ານພົ້ນໄປ ຄວາມສຸກອັນຫາຍາກ ແລະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຈຶ່ງບັງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 35

यूयं पितॄणां तनयास्सर्वास्स्वर्गविलासिकाः । कर्मक्षयश्च युष्माकमभवद्विष्णुदर्शनात्

ພວກເຈົ້າທັງໝົດແມ່ນບຸດສາວຂອງປິຕຣິ (Pitṛs) ເປັນນາງຟ້າຜູ້ສຳລານໃນສະວັນ (Svarga)។ ໂດຍການໄດ້ເຫັນພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ກຳທີ່ສະສົມຂອງພວກເຈົ້າກໍໄດ້ຫມົດສິ້ນ ແລະລະລາຍໄປ।

Verse 36

इत्युक्त्वा पुनरप्याह गतक्रोधो मुनीश्वरः । शिवं संस्मृत्य मनसा ज्ञानदं भुक्तिमुक्तिदम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີເອສະວະຣະ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບ຤ິສີ—ຜູ້ທີ່ຄວາມໂກດໄດ້ສົງົບ ກໍເວົ້າອີກຄັ້ງ ໂດຍໃຈລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ປະທານປັນຍາແທ້ ແລະປະທານທັງພົກພາ (bhukti) ແລະມຸກຕິ (mukti)។

Verse 37

अपरं शृणुत प्रीत्या मद्वचस्सुखदं सदा । धन्या यूयं शिवप्रीता मान्याः पूज्या ह्यभीक्ष्णशः

ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າອັນໃຫ້ສຸກສະບາຍເປັນນິດ. ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ—ຄວນແກ່ການເຄົາລົບ ແລະຄວນແກ່ການບູຊາຊໍ້າໆ.

Verse 38

मेनायास्तनया देवी पार्वती जगदम्बिका । भविष्यति प्रिया शम्भोस्तपः कृत्वा सुदुस्सहम्

ທິດາຂອງເມນາ—ເທວີ ປາຣະວະຕີ ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ—ຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສັມພູ (Śambhu) ຫຼັງຈາກປະຕິບັດຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 39

धन्या सुता स्मृता सीता रामपत्नी भविष्यति । लौकिकाचारमाश्रित्य रामेण विहरिष्यति

ທິດາຜູ້ມີບຸນນັ້ນຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ສີຕາ ແລະຈະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ຣາມະ. ໂດຍຍຶດຖືຈາຣີດປະເພນີແຫ່ງໂລກ (ທຳມະໃນຊີວິດໂລກ) ນາງຈະຢູ່ຄຽງຄູ່ ແລະຊື່ນບານກັບ ຣາມະ.

Verse 40

कलावतीसुता राधा साक्षाद्गोलोकवासिनी । गुप्तस्नेहनिबद्धा सा कृष्णपत्नी भविष्यति

ຣາທາ ບຸດສາວຂອງ ກະລາວະຕີ ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ພຳນັກໃນ ໂກໂລກ. ດ້ວຍສາຍສະເນຫາອັນລຶກລັບຜູກພັນ ນາງຈະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 41

ब्रह्मोवाच इत्थमाभाष्य स मुनिर्भ्रातृभिस्सह संस्तुतः । सनत्कुमारो भगवांस्तत्रैवान्तर्हितोऽभवत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີສະນັດກຸມາຣ ຖືກສັນລະເສີນພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ; ແລ້ວພຣະສະນັດກຸມາຣຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ກໍຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 42

तिस्रो भगिन्यस्तास्तात पितॄणां मानसीः सुताः । गतपापास्सुखं प्राप्य स्वधाम प्रययुर्द्रुतम्

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພີ່ນ້ອງສາວສາມຄົນນັ້ນ—ເປັນບຸດຣີທີ່ເກີດຈາກຈິດຂອງພິຕຣະ—ເມື່ອພົ້ນບາບ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ກໍຮີບເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ພຳນັກທິບຂອງຕົນໂດຍໄວ।