वराङ्ग्याः सुतजन्म-उत्पातवर्णनम् | Birth of Varāṅgī’s Son and the Description of Portents (Utpātas)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ सा गर्भमाधत्त वरांगी तत्पुरादरात् । स ववर्द्धाभ्यंतरे हि बहुवर्षैः सुतेजसा

ພຣະພຣະຫມາເວົ້າວ່າ: «ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີອະວະຍະງາມນັ້ນໄດ້ຖືພາ ເນື່ອງຈາກຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ນະຄອນອັນສັກສິດນັ້ນ. ທາຣົກໃນຄັນເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ພາຍໃນຫຼາຍປີ ໂດຍອາໄສເຕຊະອັນສະຫວ່າງຂອງຕົນ»।

Verse 2

ततः सा समये पूर्णे वरांगी सुषुवे सुतम् । महाकायं महावीर्यं प्रज्वलंतं दिशो दश

ເມື່ອເວລາຄົບຖ້ວນແລ້ວ ນາງຜູ້ມີອະວະຍະສູງສົ່ງນັ້ນໄດ້ຄອດບຸດ—ກາຍໃຫຍ່ມະຫາ, ພະລັງວິລະພາບມະຫາ—ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກ ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງສິບ।

Verse 3

तदैव च महोत्पाता बभूवुर्दुःखहेतवः । जायमाने सुते तस्मिन्वरांग्यात्सुखदुःखदे

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລາງຮ້າຍອັນໃຫຍ່ໆ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມທຸກ. ເມື່ອບຸດນັ້ນກຳລັງເກີດຈາກນາງຜູ້ງາມອະວະຍະ ລາວກາຍເປັນເຫດໃຫ້ທັງສຸກແລະທຸກ.

Verse 4

दिवि भुव्यंतरिक्षे च सर्वलोकभयंकराः । अनर्थसूचकास्तात त्रिविधास्तान्ब्रवीम्यहम्

«ໃນສະຫວັນ ໃນແຜ່ນດິນ ແລະໃນອາກາດກາງ ມີນິມິດນ່າຢ້ານກົວ ທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງຫວາດຫວັນ. ໂອ ຜູ້ຮັກ, ນິມິດອັນຊີ້ບອກເຖິງໄພພິບັດມີສາມປະເພດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວບັດນີ້»។

Verse 5

सोल्काश्चाशनयः पेतुर्महाशब्दा भयंकराः । उदयं चक्रुरुत्कृष्टाः केतवो दुःखदायकाः

ອຸລະກາ (ດາວຕົກ) ແລະຟ້າຜ່າຕົກລົງ ກ່ອນໃຫ້ເກີດສຽງຄຳຮ້ອງດັງກັງວານນ່າຢ້ານ. ແລະດາວຫາງ (ເກຕຸ) ອັນອັບມົງຄຸນກໍລຸກຂຶ້ນສູງໃນຟ້າ—ເປັນນິມິດນຳທຸກໂສກມາ.

Verse 6

चचाल वसुधा साद्रिर्जज्वलुस्सकला दिशः । चुक्षुभुस्सरितस्सर्वाः सागराश्च विशेषतः

ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວພ້ອມກັບພູເຂົາທັງຫຼາຍ; ທິດທັງປວງລຸກໄຫມ້ດັ່ງໄຟ. ແມ່ນ້ຳທຸກສາຍປັ່ນປ່ວນ ແລະໂດຍພິເສດ ມະຫາສະໝຸດກໍຄື້ນຄອງຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 7

हूत्करानीरयन्धीरान्खरस्पर्शो मरुद्ववौ । उन्मूलयन्महावृक्षान्वात्यानीकोरजोध्वजः

ລົມກະດ້າງພັດຂຶ້ນ ປ່ອຍສຽງຮ້ອງຫວາດຫວັນ ແລະສຳຜັດຢ່າງຫຍາບກະດ້າງ. ດັ່ງກອງພາຍຸຫມຸນທີ່ຊູທຸງຝຸ່ນ ມັນຖອນຮາກໄມ້ໃຫຍ່ໆ—ເປັນນິມິດແຫ່ງພະລັງອັນປັ່ນປ່ວນ ເມື່ອຊະຕາກຳຫັນໄປສູ່ພຣະປະສົງອັນທິບຂອງພຣະສິວະ.

Verse 8

सराह्वोस्सूर्य्यविध्वोस्तु मुहुः परिधयोऽभवन् । महाभयस्य विप्रेन्द्र सूचकास्सुखहारकः

ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຮອບວົງແສງຮອບດວງອາທິດປາກົດຊ້ຳໆ ດັ່ງຖືກກະທົບໃຫ້ມືດຫມົດ—ເປັນນິມິດບອກເຖິງຄວາມຢ້ານກົວໃຫຍ່ ແລະຊິງເອົາຄວາມສະຫງົບທັງປວງໄປ.

Verse 9

महीध्रविवरेभ्यश्च निर्घाता भयसूचकाः । रथनिर्ह्रादतुल्याश्च जज्ञिरेऽवसरे ततः

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ສຽງຟ້າຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານ—ເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວ—ເກີດຂຶ້ນຈາກຮ່ອງແຕກໃນພູ ດັ່ງສຽງຮົ່ມຮືຂອງລົດສົງຄາມ।

Verse 10

सृगालोलूकटंकारैर्वमन्त्यो मुखतोऽनलम् । अंतर्ग्रामेषु विकटं प्रणेदुरशिवाश्शिवाः

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນຫຍາບກະດ້າງຂອງໝາປ່າແລະນົກຮູກ ແລະຮາວກັບພົ່ນໄຟອອກຈາກປາກ ໝາປ່າເພດແມ່ອັນນ່າຢ້ານ—ນິມິດອັບມົງຄົນ—ຮ້ອງຫອນຢ່າງຮ້າຍແຮງໃນບ້ານ ເປັນລາງແຫ່ງຄວາມວຸ້ນວາຍແລະເຄາະຮ້າຍ।

Verse 11

यतस्ततो ग्रामसिंहा उन्नमय्य शिरोधराम् । संगीतवद्रोदनवद्व्यमुचन्विविधान्रवान्

ແລ້ວ “ສິງໂຕແຫ່ງບ້ານ” ຄືຜູ້ນໍາໃນຊຸມຊົນ ຍົກສີສະຂຶ້ນສູງ ແລະປ່ອຍສຽງຫຼາຍຢ່າງ—ບາງຄັ້ງຄືດົນຕີ ບາງຄັ້ງຄືການຮ້ອງໄຫ້।

Verse 12

खार्काररभसा मत्ताः सुरैर्घ्नंतो रसांखराः । वरूथशस्तदा तात पर्यधावन्नितस्ततः

ເນື່ອງຈາກສຽງອື້ອຶງແລະຄວາມວຸ້ນວາຍ ພວກຣະສາງຄະຣະຜູ້ມຶນເມົາ ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍຟັນຟາດ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ກໍວິ່ງກະຈັດກະຈາຍໄປມາ ເປັນກອງໆ ໜີໄປທຸກທິດ।

Verse 13

खगा उदपतन्नीडाद्रासभत्रस्तमानसः । क्रोशंतो व्यग्रचित्ताश्च स्थितमापुर्न कुत्रचित्

ນົກທັງຫຼາຍ ມີໃຈຕົກໃຈດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງລາ ກໍບິນພຸ່ງອອກຈາກຮັງ. ພວກມັນຮ້ອງກັນອື້ອຶງ ໃຈວຸ້ນວາຍ ແລະບໍ່ອາດພົບບ່ອນໃດເພື່ອຢຸດພັກໄດ້ເລີຍ।

Verse 14

शकृन्मूत्रमकार्षुश्च गोष्ठेऽरण्ये भयाकुलः । बभ्रमुः स्थितिमापुर्नो पशवस्ताडिता इव

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວອັນທ່ວມທົ່ວ ພວກເຂົາຂັບຖ່າຍອຸຈາລະແລະປັດສະວະ—ຈະຢູ່ໃນຄອກງົວຫຼືໃນປ່າກໍຕາມ. ພວກເຂົາພາກັນຫຼົງທາງ ບໍ່ອາດກັບຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບ ເຫມືອນຝູງງົວທີ່ຖືກຕີ.

Verse 15

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे तारकासुरतपोराज्यवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ່ສິບຫ້າ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຕະປະສະຍາ ແລະການປົກຄອງຂອງຕາຣະກາສຸຣະ» ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ»—ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ ແລະພາກທີສາມ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ປາຣະວະຕີຂັນດະ.

Verse 16

व्यरुदन्प्रतिमास्तत्र देवानामुत्पतिष्णवः । विनाऽनिलं द्रुमाः पेतुर्ग्रहयुद्धं बभूव खे

ທີ່ນັ້ນ ປະຕິມາຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍ ດູປານກັບຮ້ອງໄຫ້ ແລະພວກເທວະໃນສະຫວັນກໍກະວົນກະວາຍຢ່າງຫນັກ. ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີລົມ ຕົ້ນໄມ້ກໍລົ້ມລົງ ແລະໃນຟ້າກໍເກີດສົງຄາມຂອງດາວເຄາະ.

Verse 17

इत्यादिका बहूत्पाता जज्ञिरे मुनिसत्तम । अज्ञानिनो जनास्तत्र मेनिरे विश्वसंप्लवम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ລາງຮ້າຍຫຼາຍປະການໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນຜູ້ບໍ່ຮູ້ ຄິດວ່າ ວິສະວະສຳພະລະວະ—ການລະລາຍໂລກ—ໄດ້ມາແລ້ວ.

Verse 18

अथ प्रजापतिर्नामाकरोत्तस्यासुरस्य वै । तारकेति विचार्यैव कश्यपो हि महौजसः

ຕໍ່ມາ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ຄັດຊະຍະປະ ຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງ ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງຄວນແລ້ວ ຕັ້ງນາມໃຫ້ອະສຸຣະນັ້ນວ່າ «ຕາຣະກະ»។

Verse 19

महावीरस्य सहसा व्यज्यमानात्मपौरुषः । ववृधेत्यश्मसारेण कायेनाद्रिपतिर्यथा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄວາມກ້າຫານແທ້ໃນຕົວຂອງວິຣະບຸຣຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ລາວດູເຫມືອນເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງມະຫາສານ—ກາຍແຂງກະດ້າງດັ່ງຫີນທຶບ—ດັ່ງເຈົ້າແຫ່ງພູຜາຜູ້ໝັ້ນຄົງໂດຍທໍາມະຊາດ।

Verse 20

अथो स तारको दैत्यो महाबलपराक्रमः । तपः कर्तुं जनन्याश्चाज्ञां ययाचे महामनाः

ຕໍ່ມາ ຕາຣະກະ ອະສຸຣະຜູ້ມີພະລັງແລະວິຣະກໍາອັນຍິ່ງ ຜູ້ມີໃຈສູງໃນຄວາມຕັ້ງໃຈ ໄດ້ຂໍອະນຸຍາດຈາກແມ່ ເພື່ອຈະປະກອບຕະປັດ (tapas) ປາຖະໜາອໍານາດທີ່ເກີດຈາກການບໍາເພັນພຽນຢ່າງມີວິໄນ।

Verse 21

प्राप्ताज्ञः स महामायी मायिनामपि मोहकः । सर्वदेवजयं कर्तुं तपोर्थं मन आदधे

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວ ຜູ້ຄອບຄອງມາຍາອັນຍິ່ງນັ້ນ—ຜູ້ສາມາດຫຼອກລວງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີມາຍາອື່ນ—ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະບໍາເພັນຕະປັດ ໂດຍມຸ່ງໝາຍຈະຊະນະເທວະທັງປວງ।

Verse 22

मधोर्वनमुपागम्य गुर्वाज्ञाप्रतिपालकः । विधिमुद्दिश्य विधिवत्तपस्तेपे सुदारुणम्

ເມື່ອໄປຮອດມະດຸວະນະ ຜູ້ຮັກສາຄໍາສັ່ງຂອງຄູບາອາຈານຢ່າງສັດຊື່ ລາວໄດ້ບໍາເພັນຕະປັດອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ຕາມພິທີກໍາທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍຍຶດຖືພຣະບັນຍັດເທວະເປັນຫຼັກ।

Verse 23

ऊर्द्ध्वबाहुश्चैकपादो रविं पश्यन्स चक्षुषा । शतवर्षं तपश्चक्रे दृढचित्तो दृढव्रतः

ຍົກແຂນຂຶ້ນສູງ ແລະຢືນດ້ວຍຂາຂ້າງດຽວ ຈ້ອງເບິ່ງພຣະອາທິດດ້ວຍດວງຕາ; ທ່ານໄດ້ປະກອບຕະປະສະຍາ ນານໜຶ່ງຮ້ອຍປີ—ໃຈໝັ້ນຄົງ ແລະວຣະຕະແນ່ນອນ।

Verse 24

अंगुष्ठेन भुवं स्पृष्ट्वा शत वर्षं च तादृशः । तेपे तपो दृढात्मा स तारकोऽसुरराट्प्रभुः

ແຕະພື້ນດິນດ້ວຍນິ້ວໂປ້ງ ແລະຢືນຢູ່ໃນທ່ານັ້ນຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ຕາຣະກະ ຜູ້ເປັນຈອມອະສຸຣະ ໄດ້ບໍາເນັດຕະປະອັນແຮງກ້າ.

Verse 25

शतवर्षं जलं प्राश्नञ्च्छतवर्षं च वायुभुक् । शतवर्ष जले तिष्ठञ्च्छतं च स्थंडिलेऽतपत्

ຮ້ອຍປີນາງດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ໍາຢ່າງດຽວ; ອີກຮ້ອຍປີນາງດໍາລົງດ້ວຍລົມຢ່າງດຽວ. ຮ້ອຍປີນາງຢືນຈົມນ້ໍາ ແລະອີກຮ້ອຍປີນາງບໍາເນັດຕະປະເທິງດິນໂລ່ງ.

Verse 26

शतवर्षं तथा चाग्नौ शतवर्षमधोमुखः । शतवर्षं तु हस्तस्य तलेन च भुवं स्थित

ຮ້ອຍປີເຂົາຢູ່ໃນໄຟ; ຮ້ອຍປີເຂົາຢູ່ໃນທ່າກັບຫົວລົງ. ແລະຮ້ອຍປີເຂົາຢືນເທິງດິນໂດຍອາໄສພຽງຝາມື—ເປັນຕະປະອັນຮຸນແຮງ.

Verse 27

शतवर्षं तु वृक्षस्य शाखामालब्य वै मुने । पादाभ्यां शुचिधूमं हि पिबंश्चाधोमुखस्तथा

“ໂອ ມຸນີ, ຮ້ອຍປີເຂົາເກາະກຸ່ມກິ່ງໄມ້ ແລະຢູ່ໃນທ່າກັບຫົວລົງ, ດື່ມແຕ່ຄວັນອັນບໍລິສຸດຜ່ານທ້າວທັງສອງ.”

Verse 28

एवं कष्टतरं तेपे सुतपस्स तु दैत्यराट् । काममुद्दिश्य विधिवच्छृण्वतामपि दुस्सहम्

ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງໄດຕະຍະໄດ້ກະທໍາສຸຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ; ເຮັດເພື່ອກາມະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ). ຖືກປະຕິບັດຕາມພິທີກໍລະນີ ແຕ່ແມ່ນຫນັກຈົນຜູ້ຟັງພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນກໍທົນບໍ່ໄດ້.

Verse 29

तत्रैवं तपतस्तस्य महत्तेजो विनिस्सृतम् । शिरसस्सर्वंसंसर्पि महोपद्रवकृन्मुने

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອທ່ານກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຍາຢ່າງນັ້ນ ຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ພຸ່ງອອກຈາກທ່ານ. ມັນແຜ່ອອກຈາກສີສະໄປທົ່ວທິດ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນຢ່າງໃຫຍ່, ໂອ ມຸນີ.

Verse 30

तेनैव देवलोकास्ते दग्धप्राया बभूविरे । अभितो दुःखमापन्नास्सर्वे देवर्षयो मुने

ໂດຍອຳນາດໄຟນັ້ນເອງ ເທວະໂລກເຫຼົ່ານັ້ນເກືອບຈະຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເທົ່າ. ທົ່ວທິດ ບັນດາເທວະຣິສີທັງປວງ, ໂອ ມຸນີ, ຖືກຄວາມທຸກທໍລະມານຄອບງຳ.

Verse 31

इंद्रश्च भयमापेदे ऽधिकं देवेश्वरस्तदा । तपस्यत्यद्य कश्चिद्वै मत्पदं धर्षयिष्यति

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຫນັກຂຶ້ນອີກ: “ມື້ນີ້ແນ່ນອນມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຍາ ແລະຈະກ້າລຸກລ້າວຕໍ່ຕຳແໜ່ງຂອງຂ້າ”

Verse 32

अकांडे चैव ब्रह्माण्डं संहरिष्यत्ययं प्रभु । इति संशयमापन्ना निश्चयं नोपलेभिरे

ພວກເຂົາຕົກຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສວ່າ: “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານີ້ຈະທຳລາຍບຣະຫມານດາ (ໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ) ທັງໝົດໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ ຢ່າງກະທັນຫັນບໍ?” ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຢູ່ໃນຄວາມລັງເລ ແລະບໍ່ອາດຫາຂໍ້ສະຫຼຸບແນ່ນອນໄດ້.

Verse 33

ततस्सर्वे सुसंमन्त्र्य मिथस्ते निर्जरर्षयः । मल्लोकमगमन्भीता दीना मां समुपस्थिताः

ຕໍ່ມາ ບັນດາລິສີເທວະທັງປວງ ໄດ້ປຶກສາກັນຢ່າງດີ ແລ້ວມາຮອດໂລກຂອງຂ້າ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວແລະເສົ້າໝອງ ແລ້ວເຂົ້າມາພຶ່ງພາຂ້າເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 34

मां प्रणम्य सुसंस्तूय सर्वे ते क्लिष्टचेतसः । कृतस्वंजलयो मह्यं वृत्तं सर्वं न्यवेदयन्

ເຂົາທັງປວງໄດ້ກົດກົງກາບຂ້າ ແລະສັນລະເສີນຂ້າຢ່າງດີ; ດ້ວຍໃຈທີ່ທຸກທໍລະມານ ເຂົາພະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວແຈ້ງເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ຂ້າຮູ້.

Verse 35

अहं सर्वं सुनिश्चित्य कारणं तस्य सद्धिया । वरं दातुं गतस्तत्र यत्र तप्यति सोऽसुरः

ຂ້າໄດ້ພິຈາລະນາທຸກຢ່າງຢ່າງແນ່ຊັດ ດ້ວຍປັນຍາອັນດີ ເພື່ອຮູ້ເຫດທີ່ແທ້ຂອງການກະທຳນັ້ນ; ແລ້ວຂ້າໄດ້ໄປຍັງບ່ອນນັ້ນ ເພື່ອປະທານພອນ ບ່ອນທີ່ອະສຸຣະນັ້ນກຳລັງບຳເນັດຕະປະ.

Verse 36

अवोचं वचनं तं वै वरं ब्रूहीत्यहं मुने । तपस्तप्तं त्वया तीव्रं नादेयं विद्यते तव

ຂ້າໄດ້ເວົ້າກັບເຂົາວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຂໍພອນເຖີດ. ຕະປະອັນຮຸນແຮງທີ່ເຈົ້າໄດ້ບຳເນັດ ບໍ່ອາດຈະໄຮ້ຜົນ; ສຳລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຄວນຖືກຫ້າມ.”

Verse 37

इत्येवं मद्वचः श्रुत्वा तारकस्स महासुरः । मां प्रणम्य सुसंस्तूय वरं वव्रेऽतिदारुणम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຂ້າແລ້ວ ຕາຣະກະ ມະຫາອະສຸຣະ ໄດ້ກົດກົງກາບຂ້າ ແລະສັນລະເສີນຂ້າຢ່າງດີ ແລ້ວຈຶ່ງເລືອກຂໍພອນອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 38

तारक उवाच । त्वयि प्रसन्ने वरदे किमसाध्यं भवेन्मम । अतो याचे वरं त्वत्तः शृणु तन्मे पितामह

ຕາຣະກະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ ສິ່ງໃດຈະຍັງບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ສໍາລັບຂ້າ? ດັ່ງນັ້ນຂ້າຂໍພອນຈາກພຣະອົງ—ຂໍຈົ່ງຟັງຄໍາຂໍຂອງຂ້າ ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ)»។

Verse 39

यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरो मम । देयं वरद्वयं मह्यं कृपां कृत्वा ममोपरि

«ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ຈອມເທວະ ແລະຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ ຂໍຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ຂ້າ ແລະປະທານພອນສອງປະການນີ້ໃຫ້ຂ້າ»។

Verse 40

त्वया च निर्मिते लोके सकलेऽस्मिन्महाप्रभो । मत्तुल्यो बलवान्नूनं न भवेत्कोऽपि वै पुमान्

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນໂລກທັງປວງນີ້ທີ່ພຣະອົງສ້າງຂຶ້ນ ແນ່ນອນບໍ່ມີຊາຍໃດຈະມີພະລັງດັ່ງຂ້າໄດ້.

Verse 41

शिववीर्यसमुत्पन्नः पुत्रस्सेनापतिर्यदा । भूत्वा शस्त्रं क्षिपेन्मह्यं तदा मे मरणं भवेत्

ເມື່ອບຸດຜູ້ເກີດຈາກພຣະພະລັງອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ເປັນແມ່ທັບແຫ່ງກອງທັບ, ຖ້າລາວຈັບອາວຸດແລ້ວຂວ້າງມາຫາຂ້າ, ເມື່ອນັ້ນຄວາມຕາຍຈະມາເຖິງຂ້າ.

Verse 42

इत्युक्तोऽथ तदा तेन दैत्येनाहं मुनीश्वर । वरं च तादृशं दत्त्वा स्वलोकमगमं द्रुतम्

ເມື່ອຖືກອະສຸຣະນັ້ນກ່າວຢ່າງນັ້ນ, ໂອ ຈອມເມືອງແຫ່ງມຸນີ, ຂ້າໄດ້ປະທານພອນຕາມທີ່ລາວຂໍ; ແລ້ວເມື່ອປະທານແລ້ວ ຂ້າກໍໄດ້ຮີບໄປຍັງໂລກຂອງຂ້າໂດຍໄວ.

Verse 43

दैत्योऽपि स वरं लब्ध्वा मनसेप्सितमुत्तमम् । सुप्रसन्नोतरो भूत्वा शोणिताख्यपुरं गतः

ອະສູນ (Daitya) ຜູ້ນັ້ນຄືກັນ, ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນອັນປະເສີດທີ່ຕົນປາດຖະໜາມາແຕ່ດົນນານ, ກໍມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ, ກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ເມືອງທີ່ຊື່ວ່າ ໂສນິຕາຂະຍະ.

Verse 44

अभिषिक्तस्तदा राज्ये त्रैलोक्यस्यासुरैस्सह । शुक्रेण दैत्यगुरुणाज्ञया मे स महासुरः

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ມະຫາອະສູນຜູ້ນັ້ນ, ພ້ອມກັບເຫຼົ່າອະສູນທັງຫຼາຍ, ກໍໄດ້ຮັບການອະພິເສກໃຫ້ຄອງລາດຊະສົມບັດເໜືອໂລກທັງສາມ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພະສຸກກະ (Shukra), ຜູ້ເປັນຄູຂອງເຫຼົ່າອະສູນ, ຕາມທີ່ໄດ້ແນະນຳແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 45

ततस्तु स महादैत्योऽभवस्त्रैलोक्यनायकः । स्वाज्ञां प्रवर्तयामास पीडयन्सचराचरम्

ຈາກນັ້ນ ມະຫາອະສູນຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງໂລກທັງສາມ. ໂດຍການບັງຄັບໃຊ້ຄຳສັ່ງຂອງຕົນ, ເຂົາໄດ້ຂົ່ມເຫັງສັບພະສັດທັງຫຼາຍ—ທັງສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ ແລະ ສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຊີວິດ—ຕະຫຼອດທົ່ວການສ້າງ.

Verse 46

राज्यं चकार विधिवस्त्रिलोकस्य स तारकः । प्रजाश्च पालयामास पीडयन्निर्जरादिकान्

ຕາຣະກະ (Taraka) ໄດ້ປົກຄອງໂລກທັງສາມຕາມຮູບແບບທີ່ຄວນຈະເປັນ, ແລະ ເຂົາໄດ້ເບິ່ງແຍງປະຊາຊົນ—ໃນຂະນະດຽວກັນກໍໄດ້ທໍລະມານເຫຼົ່າເທວະດາ ແລະ ສິ່ງສັກສິດອື່ນໆ ເທິງສະຫວັນ.

Verse 47

ततस्स तारको दैत्यस्तेषां रत्नान्युपाददे । इंद्रादिलोकपालानां स्वतो दत्तानि तद्भयात्

ຕໍ່ມາ ຕາຣະກະ ອະສຸຣະ ໄດ້ຍຶດເອົາເພັດນິລະມະນີຂອງພວກເຂົາ—ເປັນສົມບັດທີ່ຜູ້ພິທັກໂລກ ເລີ່ມຈາກພຣະອິນທຣາ ໄດ້ມອບໃຫ້ເອງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ເຂົາ.

Verse 48

इंद्रेणैरावतस्तस्य भयात्तस्मै समर्पितः । कुबेरेण तदा दत्ता निधयो नवसंख्यका

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ເຂົາ ອິນທຣາໄດ້ມອບຊ້າງໄອຣາວະຕະໃຫ້ເຂົາ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ກຸເບຣະກໍໄດ້ປະທານນິທິທັງເກົ້າແກ່ເຂົາດ້ວຍ.

Verse 49

वरुणेन हयाः शुभ्रा ऋषिभिः कामकृत्तथा । सूर्येणोच्चैश्श्रवा दिव्यो भयात्तस्मै समर्पितः

ວະຣຸນະໄດ້ຖວາຍມ້າຂາວອັນສະຫວ່າງໄສ; ບັນດາລຶສີກໍໄດ້ມອບຂອງທີ່ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາເຊັ່ນກັນ. ແລະສູຣຍະດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ໄດ້ຖວາຍມ້າທິບ «ອຸຈໄຊສຣະວາ» ໃຫ້ເຂົາ.

Verse 50

यत्र यत्र शुभं वस्तु दृष्टं तेनासुरेण हि । तत्तद्गृहीतं तरसा निस्सारस्त्रिभवोऽभवत्

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ອະສຸຣະນັ້ນເຫັນຂອງດີ ຫຼືຂອງມີຄ່າ ລາວກໍຈັບຍຶດໄປຢ່າງວ່ອງໄວ; ດັ່ງນັ້ນສາມໂລກຈຶ່ງກາຍເປັນຄວາມຫວ່າງເປົ່າ ຖືກດູດເອົາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະແກ່ນສານໄປ.

Verse 51

समुद्राश्च तथा रत्नान्यदुस्तस्मै भयान्मुने । अकृष्टपच्यासीत्पृथ्वी प्रजाः कामदुघाः खिलाः

ໂອ ມຸນີເອີຍ, ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ທະເລທັງຫຼາຍ ແລະອັນມະນີຮັດຖະນະກໍພາກັນມອບຕົນໃຫ້ເຂົາ. ແຜ່ນດິນໃຫ້ອາຫານໂດຍບໍ່ຕ້ອງໄຖ; ແລະສັດທັງປວງທົ່ວທຸກແຫ່ງກາຍເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາ ມອບສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໃຫ້ໄດ້.

Verse 52

सूर्यश्च तपते तद्वत्तद्दुःखं न यथा भवेत् । चंद्रस्तु प्रभया दृश्यो वायुस्सर्वानुकूलवान्

ດວງອາທິດແຜດເຜົາຢ່າງນັ້ນແທ້ ແຕ່ຄວາມຮ້ອນນັ້ນບໍ່ຄວນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌. ດວງຈັນປາກົດດ້ວຍແສງອ່ອນນຸ່ມ ແລະລົມກໍເປັນມິດ ເໝາະສົມແກ່ທຸກຄົນ.

Verse 53

देवानां चैव यद्द्रव्यं पितॄणां च परस्य च । तत्सर्वं समुपादत्तमसुरेण दुरात्मना

ຊັບສິນໃດໆຂອງເທວະ ຂອງປິຕຣະ ແລະຂອງຜູ້ອື່ນທັງຫມົດ—ອະສຸລະຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນ ໄດ້ຍຶດເອົາໄປດ້ວຍກຳລັງ.

Verse 54

वशीकृत्य स लोकांस्त्रीन्स्वयमिंद्रो बभूव ह । अद्वितीयः प्रभुश्चासीद्राज्यं चक्रेऽद्भुतं वशी

ເມື່ອເຂົາໄດ້ຄອບຄອງສາມໂລກໄວ້ໃນອຳນາດ ເຂົາເອງກໍກາຍເປັນອິນທຣາ. ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມ ເປັນຈອມອຳນາດ ແລະສ້າງລັດຖະບານອັນພິສົດດ້ວຍອຳນາດ.

Verse 55

निस्सार्य सकलान्देवान्दैत्यानस्थापयत्ततः । स्वयं नियोजयामास देवयोनिस्स्वकर्मणि

ເມື່ອໄດ້ໄລ່ເທວະທັງຫມົດອອກໄປແລ້ວ ເຂົາກໍຕັ້ງພວກໄດຕະຍະໃຫ້ຢູ່ແທນທີ່. ແລະຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ເກີດໃນສາຍເທວະ—ໄດ້ຈັດສັນໃຫ້ແຕ່ລະຜູ້ເຮັດໜ້າທີ່ອັນຄວນຂອງຕົນໂດຍຕົນເອງ.

Verse 56

अथ तद्बाधिता देवास्सर्वे शक्रपुरोगमाः । मुने मां शरणं जग्मुरनाथा अतिविह्वलाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫມົດທີ່ຖືກກົດຂີ່ ນຳໂດຍສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ມາຫາຂ້ອຍ ໂອ ມຸນີ, ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ ດ້ວຍຄວາມອະນາດ ແລະຫວາດຫວັນຢ່າງຫນັກ.