काली-परिचयः / Himagiri Presents Kālī (Pārvatī) to Śiva

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ शैलपतिर्हृष्टः सत्पुष्पफलसंचयम् । समादाय स्वतनयासहितोऽगाद्धरांतिकम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ຮວບຮວມດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ອັນດີງາມ ແລ້ວພ້ອມກັບທິດາຂອງຕົນ ໄປສູ່ພຣະສະນິດຂອງ ທະຣາ (ແມ່ດິນ).

Verse 2

स गत्वा त्रिजगन्नाथं प्रणम्य ध्यानतत्परम् । अर्थयामास तनयां कालीं तस्मै हृदाद्भुताम्

ແລ້ວລາວໄດ້ໄປຫາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ແລະກໍ່ກາບນົບຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຈົ່ງຢູ່ໃນສະມາທິ. ລາວໄດ້ວອນຂໍພຣະອົງເພື່ອທິດາ—ກາລີ—ຜູ້ອັນອັດສະຈັນ ແລະເປັນທີ່ຮັກໃນໃຈຂອງລາວ.

Verse 3

फलपुष्पादिकं सर्वं तत्तदग्रे निधाय सः । अग्रे कृत्वा सुतां शम्भुमिदमाह च शैलराट्

ລາວໄດ້ນໍາຜົນໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະຂອງບູຊາທັງປວງ ວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ; ແລ້ວນໍາທິດາຂອງຕົນໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ). ຈອມກະສັດແຫ່ງພູເຂົາຈຶ່ງກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 4

हिमगिरिरुवाच । भगवंस्तनया मे त्वां सेवितुं चन्द्रशेखरम् । समुत्सुका समानीता त्वदाराधनकांक्षया

ຫິມະຄິຣິກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ! ບຸດສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ມີໃຈຮ້ອນຮົນຈະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ—ໂອ ຈັນທຣະເສກະຣະ—ຈຶ່ງຖືກນຳມາທີ່ນີ້ ເພາະປາຖະໜາຈະບູຊາພຣະອົງ»។

Verse 5

सखीभ्यां सह नित्यं त्वां सेवतामेव शंकरम् । अनुजानीहि तां नाथ मयि ते यद्यनुग्रहः

“ຂໍໃຫ້ນາງ ພ້ອມກັບສະຫາຍສາວສອງນາງ ຢູ່ຮັບໃຊ້ພຣະອົງເປັນນິດ—ຮັບໃຊ້ແຕ່ພຣະສັງກະຣະເທົ່ານັ້ນ. ຂ້າແຕ່ພຣະນາຖ, ຂໍພຣະອົງອະນຸຍາດໃຫ້ນາງ, ຖ້າພຣະອົງມີພຣະເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 6

ब्रह्मोवाच । अथ तां शंकरोऽपश्यत्प्रथमारूढयौवनाम् । फुल्लेन्दीवरपत्राभा पूर्णचन्द्रनिभाननाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະສັງກະຣະໄດ້ເຫັນນາງ ເມື່ອນາງພຶ່ງຂຶ້ນສູ່ຄວາມບານສະພັງຂອງວັຍສາວຄັ້ງທໍາອິດ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງກີບບົວຟ້າທີ່ບານເຕັມ ແລະໃບໜ້າດຸດດັ່ງພຣະຈັນເຕັມດວງ।

Verse 7

समस्तलीलासंस्थानशुभवेषविजृम्भिकाम् । कम्बुग्रीवां विशालाक्षीं चारुकर्णयुगोज्ज्वलाम्

ນາງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຮູບຮ່າງອັນປະນີດ ເໝາະສົມກັບລີລາທິພະທຸກປະການ—ສັດສ່ວນກົງງາມ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເປັນມົງຄຸນສະຫວ່າງໄສ. ຄໍຂອງນາງດຸດດັ່ງຫອຍສັງຂ໌, ດວງຕາກວ້າງໃຫຍ່ແຈ້ງສະຫວ່າງ, ແລະຄວາມງາມຍິ່ງເພີ່ມພູນດ້ວຍຄູ່ຫູອັນງາມສະຫງ່າ।

Verse 8

मृणालायतपर्य्यन्तबाहुयुग्ममनोहराम् । राजीवकुड्मलप्रख्यौ घनपीनौदृढौस्तनौ

ພຣະແມ່ເທວີມີແຂນຄູ່ອັນງາມ ຍາວລົງຮອດຫົວເຂົ່າ ດັ່ງກ້ານບົວອ່ອນນຸ່ມ. ອົງນົມຂອງນາງດັ່ງດອກບົວກຳລັງຈະບານ ເຕັມອຸດົມ ແນ່ນຫນາ ແລະກົມງາມ ສະແດງຄວາມສົມບູນອັນມງຄົດແຫ່ງພຣະມານດາອົງທິບ.

Verse 9

बिभ्रतीं क्षीणमध्यां च त्रिवलीमध्यराजिताम् । स्थलपद्मप्रतीकाशपादयुग्मविराजिताम्

ນາງມີແອວບາງອ່ອນ ແລະກາງກາຍປະດັບດ້ວຍຮອຍພັບສາມຊັ້ນອັນອ່ອນຊ້ອຍ. ຄູ່ຕີນຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວເທິງພື້ນດິນແນ່ນຫນາ—ນີ້ແມ່ນຮູບສະກຸນອັນເປັນມງຄົດຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ.

Verse 10

ध्यानपंजरनिर्बद्धमुनिमानसमप्यलम् । दर्शनाद्भ्रंशने शक्तां योषिद्गणशिरोमणिम्

ນາງເປັນມຸກມະນີເຫນືອສະຕຣີທັງປວງ—ມີອຳນາດຈົນແຕ່ເຫັນນາງພຽງຢ່າງດຽວ ກໍສາມາດກະທົບໃຈຂອງມຸນີ ຜູ້ຖືກຜູກໄວ້ໃນກົງແຫ່ງສະມາທິໄດ້।

Verse 11

दृष्ट्वा तां तादृशीं तात ध्यानिनां च मनोहराम् । विग्रहे तन्त्रमन्त्राणां वर्द्धिनीं कामरूपिणीम्

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອເຫັນນາງໃນຄວາມອັດສະຈັນນັ້ນ—ຜູ້ດຶງດູດໃຈຂອງຜູ້ພິຈາລະນາ—ນາງປານດັ່ງຮ່າງກາຍແຫ່ງຕັນຕຣະແລະມັນຕຣະ, ຜູ້ເພີ່ມພະລັງຂອງມັນ, ແລະເປັນເທວີຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມປະສົງ।

Verse 12

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिवहिमाचलसम्वादवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສຳຫິຕາທີສອງ (ຣຸດຣະສຳຫິຕາ) ໃນຂັນດາທີສາມ (ປາຣະວະຕີຂັນດາ) ຈົບລົງບົດທີສິບສອງ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາສົນທະນາລະຫວ່າງ ສິວະ ແລະ ຫິມາຈະລະ»।

Verse 14

ववन्द शीर्ष्णा च पुनर्हिमाचलः स संशयं प्रापददीनसत्त्वः । उवाच वाक्यं जगदेकबन्धुं गिरीश्वरो वाक्यविदां वरिष्ठः

ແລ້ວຫິມາຈະລະກໍກົ້ມຫົວນົບອີກຄັ້ງ; ຈິດໃຈຂອງລາວອ່ອນແຮງ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຄິຣີອິສະວະຣະ—ຜູ້ເລີດລ້ຳໃນສິລະປະແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ ແລະເປັນຍາດແທ້ພຽງອົງດຽວຂອງໂລກ—ໄດ້ກ່າວກັບລາວ।

Verse 15

हिमाचल उवाच । देवदेव महादेव करुणाकर शंकर । पश्य मां शरणम्प्राप्तमुन्मील्य नयने विभो

ຫິມາຈະລະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ໂອ້ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ໍາແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຊັງກະຣະ! ໂອ້ ອົງຜູ້ລະຫວ່າງທົ່ວທຸກສິ່ງ, ຂໍເປີດພຣະເນດ ແລະເບິ່ງຂ້ອຍ; ເພາະຂ້ອຍມາຂໍພຶ່ງພາ.»

Verse 16

शिव शर्व महेशान जगदानन्दकृत्प्रभो । त्वां नतोऽहं महादेव सर्वापद्विनिवर्तकम्

ໂອ້ ພຣະຊິວະ—ຊັຣວະ, ມະເຫສານ! ພຣະຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິແກ່ໂລກທັງປວງ! ໂອ້ ມະຫາເທວະ, ຂ້ອຍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຂັບໄລ່ພິບັດແລະອຸປະສັກທັງປວງ.

Verse 17

न त्वां जानंति देवेश वेदाश्शास्त्राणि कृत्स्नशः । अतीतो महिमाध्वानं तव वाङ्मनसोः सदा

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ພຣະເວດ ແລະ ຄໍາພີທັງຫມົດ ບໍ່ອາດຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ເສັ້ນທາງແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມເກີນກວ່າຄໍາເວົ້າ ແລະ ຈິດໃຈ ຢູ່ເສມອ.

Verse 18

अतद्व्यावृत्तितस्त्वां वै चकितं चकितं सदा । अभिधत्ते श्रुतिः सर्वा परेषां का कथा मता

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງຢູ່ເຫນືອທຸກສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ບໍ່ແມ່ນນັ້ນ»—ເຫນືອຄໍາຈໍາກັດທັງປວງ—Śruti ທັງຫມົດຈຶ່ງກ່າວຖຶງພຣະອົງວ່າ ອັດສະຈັນຢູ່ເສມອ, ນ່າພິສົດຢູ່ເສມອ. ຖ້າແມ່ນ Śruti ຍັງກ່າວແບບນີ້, ຄົນອື່ນຈະກ່າວຫຍັງໄດ້ເພື່ອພັນລະນາພຣະອົງ?

Verse 19

जानंति बहवो भक्तास्त्वत्कृपां प्राप्य भक्तितः । शरणागत भक्तानां न कुत्रापि भ्रमादिकम्

ຜູ້ສັດທາຫຼາຍຄົນ ໂດຍພັກຕິ ໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບມັນ. ສໍາລັບຜູ້ສັດທາທີ່ເຂົ້າມາພຶ່ງພາ (ຊະຣະນາຄະຕະ) ໃນພຣະອົງ ບໍ່ມີບ່ອນໃດເລີຍທີ່ຈະມີຄວາມຫຼົງຜິດ ແລະອື່ນໆ.

Verse 20

विज्ञप्तिं शृणु मत्प्रीत्या स्वदासस्य ममाधुना । तव देवाज्ञया तात दीनत्वाद्वर्णयामि हि

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟັງຄໍາກາບທູນອັນຖ່ອມຕົນນີ້ໃນບັດນີ້; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຕາມພຣະບັນຊາອັນທິບຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາຄວາມທຸກຍາກແລະຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນແທ້ໆ।

Verse 21

सभाग्योहं महादेव प्रसादात्तव शंकर । मत्वा स्वदासं मां नाथ कृपां कुरु नमोऽस्तु ते

ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ, ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີວາສະນາແທ້. ໂອ ພຣະນາຖ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເຫັນຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະປະທານຄວາມເມດຕາ—ນະໂມສະຕຸເຕ ຕໍ່ພຣະອົງ।

Verse 22

प्रत्यहं चागमिष्यामि दर्शनार्थं तव प्रभो । अनया सुतया स्वामिन्निदेशं दातुमर्हसि

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາທຸກມື້ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ. ໂອ ພຣະນາຍ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເມດຕາປະທານຄໍາຊີ້ນໍາຂອງພຣະອົງ ຜ່ານທາງລູກສາວນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ।

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्योन्मील्य नेत्रे महेश्वरः । त्यक्तध्यानः परामृश्य देवदेवोऽब्रवीद्वचः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຊົງຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສວຣະເປີດພຣະເນດ. ຊົງວາງສະມາທິລົງ ແລະຄິດໄຕ່ຕອງຊົ່ວຄາວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຈຶ່ງຕັດຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 24

महेश्वर उवाच । आगंतव्यं त्वया नित्यं दर्शनार्थं ममाचल । कुमारीं सदने स्थाप्य नान्यथा मम दर्शनम्

ພຣະມະເຫສວຣະຕັດວ່າ: «ໂອ ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ເຈົ້າຈົ່ງມາເປັນນິດເພື່ອເບິ່ງພຣະອົງ. ຈົ່ງຕັ້ງນາງກຸມາຣີ (ປາຣະວະຕີ) ໃຫ້ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ; ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ພົບພຣະອົງ»

Verse 25

ब्रह्मोवाच । महेशवचनं श्रुत्वा शिवातातस्तथाविधम् । अचलः प्रत्युवाचेदं गिरिशं नतकमधरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງມະເຫສະ ທີ່ກ່າວໄວ້ແບບນັ້ນແລ້ວ, ບິດາຂອງພຣະສິວະ ຄື ອະຈະລະ (ພູຫິມາລະຍະ) ໄດ້ນ້ອມສີສະ ແລະຕອບກັບພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ດັ່ງນີ້।

Verse 26

हिमाचल उवाच । कस्मान्मयानया सार्द्धं नागंतव्यं तदुच्यताम् । सेवने किमयोग्येयं नाहं वेद्म्यत्र कारणम्

ຫິມາຈະລ ກ່າວວ່າ: «ຂໍຈົ່ງບອກເຫດໃດຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ຄວນໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມນາງ. ຂ້ອຍບໍ່ເໝາະສົມຕໍ່ການຮັບໃຊ້ນີ້ບໍ? ຂ້ອຍບໍ່ເຂົ້າໃຈເຫດຜົນ»។

Verse 27

ब्रह्मोवाच । ततोऽब्रवीद्गिरिं शंभुः प्रहसन्वृषभध्वजः । लोकाचारं विशेषेण दर्शयन्हि कुयोगिनाम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະສຳພູ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ຍິ້ມແຍ້ມ ແລະໄດ້ກ່າວກັບພູ (ຫິມາລະຍະ) ໂດຍສະແດງເປັນພິເສດວິທີປະພຶດຕາມໂລກ ເພື່ອເປີດເຜີຍພວກໂຍຄີທີ່ຫຼົງທາງ।

Verse 28

शंभुरुवाच । इयं कुमारी सुश्रोणी तन्वी चन्द्रानना शुभा । नानेतव्या मत्समीपे वारयामि पुनः पुनः

ພຣະສຳພູ ກ່າວວ່າ: «ນາງກຸມາຣີນີ້ ສະໂພກງາມ ຮ່າງບາງ ໜ້າດັ່ງດວງຈັນ ແລະເປັນມງຄົດ; ຢ່ານຳນາງມາໃກ້ຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຫ້າມຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ»។

Verse 29

मायारूपा स्मृता नारी विद्वद्भिर्वेदपारगैः । युवती तु विशेषेण विघ्नकर्त्री तपस्विनाम्

ນັກປັນຍາ ຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ກ່າວວ່າ “ແມ່ຍິງ” ແມ່ນຮູບປາກົດແຫ່ງມາຍາ. ໂດຍພິເສດ ແມ່ຍິງວັຍສາວ ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຫດໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ຜູ້ຖືຕະປະສະ ຜູ້ບຳເນັດຕະບະ।

Verse 30

अहं तपस्वी योगी च निर्लिप्तो मायया सदा । प्रयोजनं न युक्त्या वै स्त्रिया किं मेस्ति भूधर

ຂ້າເປັນຕະປະສະວີ ແລະ ໂຍຄີ ບໍ່ຕິດພັນ ບໍ່ຖືກມາຍາແຕະຕ້ອງເທື່ອ. ການເກືອບກຽວກັບແມ່ຍິງ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຂ້າ? ຂໍໃຫ້ບອກຂ້າ ໂອ ຜູ້ອຸ້ມພູ.

Verse 31

एवं पुनर्न वक्तव्यं तपस्विवरसंश्रित । वेदधर्मप्रवीणस्त्वं यतो ज्ञानिवरो बुधः

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ພຶ່ງພາຕະປະສະວີຜູ້ຍິ່ງ, ຢ່າເວົ້າແບບນີ້ອີກ. ເພາະເຈົ້າຊໍານານໃນທາງທຳມະວິທີຂອງເວດ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າເປັນບຸນດິດ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ທີ່ຍອດຢ່າງ.”

Verse 32

भवत्यचल तत्संगाद्विषयोत्पत्तिराशु वै । विनश्यति च वैराग्यं ततो भ्रश्यति सत्तपः

ໂອ ຜູ້ໝັ້ນຄົງ, ຈາກການຄົບຄ່າກັບສິ່ງນັ້ນ (ອິດທິພົນໂລກີ), ອາຣົມແຫ່ງວັດຖຸຮູ້ສຶກກໍເກີດຂຶ້ນໄວ. ຄວາມຄາຍກຳໜັດຈຶ່ງຖືກທຳລາຍ, ແລະຈາກນັ້ນ ຕະປະອັນສັດຕະວິກທີ່ແທ້ກໍຕົກຖອຍ.

Verse 33

अतस्तपस्विना शैल न कार्या स्त्रीषु संगतिः । महाविषयमूलं सा ज्ञानवैराग्यनाशिनी

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພູເຂົາ, ຕະປະສະວີບໍ່ຄວນຄົບຄ່າຢ່າງໃກ້ຊິດກັບແມ່ຍິງ. ເພາະຄວາມຕິດພັນນັ້ນເປັນຮາກຂອງກາມະວິໄສອັນແຮງ ແລະທຳລາຍທັງປັນຍາຮູ້ແທ້ ແລະຄວາມຄາຍກຳໜັດ.

Verse 34

ब्रह्मोवाच । इत्याद्युक्त्वा बहुतरं महायोगी महेश्वरः । विरराम गिरीशं तं महायोगिवरः प्रभुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ແລະອີກຫຼາຍປະການແລ້ວ ພຣະມະຫາໂຍຄີ—ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ—ກໍຢຸດນິ່ງ; ພຣະກິຣີສະ ຜູ້ສູງສຸດໃນໝູ່ໂຍຄີ ຜູ້ເປັນນາຍຜູ້ມີອຳນາດ ກໍພັກການກ່າວໄວ້.

Verse 35

एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शंभोर्निरामयं निःस्पृहं निष्ठुरं च । कालीतातश्चकितोऽभूत्सुरर्षे तद्वत्किंचिद्व्याकुलश्चास तूष्णीम्

ໂອ ນັກ຤ິສີໃນໝູ່ເທວະ! ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະສັມພູ ອັນບໍ່ມີໂທດໄພ ບໍ່ມີຄວາມຢາກ ແລະເຂັ້ມງວດ ພໍ່ຂອງນາງກາລີກໍຕົກໃຈ; ແລະກໍວຸ່ນວາຍເລັກນ້ອຍ ຢູ່ນິ່ງງຽບ.

Verse 36

तपस्विनोक्तं वचनं निशम्य तथा गिरीशं चकितं विचार्य्य । अतः प्रणम्यैव शिवं भवानी जगाद वाक्यं विशदन्तदानीम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນັກຕະປະສະວິນ ແລະໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈເລັກນ້ອຍຕໍ່ພຣະກິຣີສະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ພຣະນາງພະວານີກໍກົ້ມກາບພຣະສິວະ ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ກ່າວຖ້ອຍຄຳຢ່າງແຈ້ງຊັດ.