चाण्डालीसद्गतिवर्णनम् (Cāṇḍālī-sadgati-varṇanam) — “Account of the Cāṇḍālī’s Attainment of a Good Destiny”

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाभाग धन्यस्त्वं शैवसत्तमः । चाण्डाली का समाख्याता तत्कथां कथय प्रभो

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີພອນ ເປັນສາວົກຜູ້ສູງສຸດແຫ່ງພຣະສິວະ. ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈັນດາລີ ແມ່ນໃຜ? ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ເລົ່າເລື່ອງຂອງນາງ»។

Verse 2

सूत उवाच । द्विजाः शृणुत सद्भक्त्या तां कथां परमाद्भुताम् । शिवप्रभावसंमिश्रां शृण्वतां भक्तिवर्द्धिनीम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍສັດທາອັນແທ້ ເລື່ອງລາວອັນອັດສະຈັນສູງສຸດນີ້—ອັນປະສົມດ້ວຍພຣະອານຸພາບແລະພຣະກຽດຂອງພຣະສິວະ—ຜູ້ຟັງຈະເພີ່ມພັກຕິ.»

Verse 3

चांडाली सा पूर्वभरेऽभवद्ब्राह्मणकन्यका । सौमिनी नाम चन्द्रास्या सर्वलक्षणसंयुता

ແມ່ຍິງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນວ່າບັດນີ້ຖືກເອີ້ນວ່າ «ຈັນດາລີ» ແຕ່ໃນຊາດກ່ອນນາງເຄີຍເປັນທິດາພຣາຫມັນ. ນາງຊື່ ໂສມິນີ ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນ ແລະພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ.

Verse 4

अथ सा समये कन्या युवतिः सौमिनी द्विजाः । पित्रा दत्ता च कस्मैचिद्विधिना द्विजसूनवे

ໃນເວລານັ້ນ ນາງສາວໂສມິນີ ຜູ້ເປັນທິດາພຣາຫມັນ ໄດ້ເຖິງວັຍແຕ່ງງານ ອ່ອນໂຍນ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ບິດາໄດ້ມອບນາງຕາມພິທີກຳນົດ ໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 5

सा भर्तारमनुप्राप्य किंचित्कालं शुभव्रता । रेमे तेन द्विजश्रेष्ठा नवयौवनशालिनी

ເມື່ອນາງໄດ້ໄປຮອດຜົວ ນາງຜູ້ຖືວຣະຕະອັນມົງຄຸນ ໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບເຂົາຢ່າງຜາສຸກຢູ່ໄລຍະໜຶ່ງ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ນາງເພີດເພີນກັບເຂົາ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມນຸ່ມນວນແຫ່ງວັຍໜຸ່ມໃໝ່.

Verse 6

अथ तस्याः पतिर्विप्रस्तरुणस्सुरुजार्दितः । सौमिन्याः कालयोगात्तु पञ्चत्वमगमद्द्विजाः

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ດວິຊະ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ຜົວຂອງນາງ—ພຣາຫມັນຫນຸ່ມ—ຖືກໂລກຮ້າຍບີບຄັ້ນ ແລະດ້ວຍການປະສົມຂອງກາລະທີ່ກຳນົດ ກໍໄດ້ເຖິງຄວາມຕາຍ ປະໄວ້ໃຫ້ ສໍມິນີ ເປັນແມ່ໝ້າຍ.

Verse 7

मृते भर्तरि सा नारी दुखितातिविषण्णधीः । किंचित्कालं शुभाचारा सुशीलोवास सद्मनि

ເມື່ອຜົວຂອງນາງຕາຍແລ້ວ ນາງນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ ແລະໃຈຫມອງຫມົດຢ່າງຫນັກ; ນາງຍັງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນອີກຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ ພ້ອມຮັກສາຈັນຍາອັນມົງຄຸນ ແລະຄຸນຄວາມດີ.

Verse 8

ततस्सा मन्मथाविष्टहृदया विधवापि च । युवावस्थाविशेषेण बभूव व्यभिचारिणी

ຕໍ່ມາ ແມ່ນແມ່ຍິງໝ້າຍກໍຕາມ ໃຈຂອງນາງຖືກກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມໃຄ່) ຄອບງຳ; ແລະເນື່ອງຈາກພະລັງແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ ນາງຈຶ່ງຫຼົ່ນໄປສູ່ຄວາມປະພຶດບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 9

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां चाण्डालीसद्गतिवर्णनं नाम नवमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 4 ຄື «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 9 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາເຖິງການໄດ້ຮັບຄະຕິອັນມົງຄຸນຂອງຈັນດາລີ».

Verse 10

कश्चिच्छूद्रवरस्तां वै विचरन्तीं निजेच्छया । दृष्ट्वा वने स्त्रियं चक्रे निनाय स्वगृहं तत

ມີຊູດຣະຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ປະພຶດຕໍ່າ ເຫັນນາງນັ້ນເດີນຢູ່ໃນປ່າຕາມໃຈຕົນ ຈຶ່ງຈັບນາງ ແລະນໍາໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ។

Verse 11

अथ सा पिशिताहारा नित्यमापीतवारुणी । अजीजनत्सुतान्तेन शूद्रेण सुरतप्रिया

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ກິນເນື້ອເປັນອາຫານ ແລະດື່ມເຫຼົ້າຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ຮັກໃນກາມສຸກ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ກໍາເນີດບຸດໜຶ່ງກັບຊູດຣະນັ້ນ।

Verse 12

कदाचिद्भर्तरि क्वापि याते पीतसुराथ सा । इयेष पिशिताहारं सौमिनी व्यभिचारिणी

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອຜົວຂອງນາງໄປບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ, ນາງສໍມິນີນັ້ນ—ໄດ້ດື່ມສຸລາ ແລະ ເປັນຜູ້ບໍ່ສັດຊື່—ກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາຈະກິນເນື້ອ.

Verse 13

ततो मेषेषु बद्धेषु गोभिस्सह बहिर्व्रजे । निशामुखे तमोऽन्धे हि खड्गमादाय सा ययौ

ຕໍ່ມາ ເມື່ອແກະຜູ້ຖືກມັດໄວ້ແລ້ວ, ນາງກໍອອກໄປນອກຄອກງົວພ້ອມກັບຝູງງົວ—ໃນຍາມຄ່ຳຕົ້ນ ໃນຄວາມມືດທຶບ—ຖືດາບໄວ້ໃນມື.

Verse 14

अविमृश्य मदावेशान्मेषबुद्याऽऽमिष प्रिया । एकं जघान गोवत्सं क्रोशंतमतिदुर्भगा

ຖືກຄວາມເມົາຄອບງໍາ ແລະ ກະທໍາໂດຍບໍ່ໄຕ່ຕອງ, ນາງຜູ້ໂຊກຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ—ຜູ້ຮັກເນື້ອ—ເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນແກະຜູ້ ແລະ ຟັນລົງຂ້າລູກງົວໜຶ່ງຕົວ ໃນຂະນະທີ່ມັນຮ້ອງໄຫ້.

Verse 15

हतं तं गृहमानीय ज्ञात्वा गोवत्समंगना । भीता शिवशिवेत्याह केनचित्पुण्यकर्मणा

ນາງ—ອ່ອນໂຍນດັ່ງລູກງົວ—ນຳເຂົາເຂົ້າເຮືອນ ແລ້ວຮູ້ວ່າເຂົາຖືກຂ້າ ນາງກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ແລະໂດຍອານຸພາບບຸນເກົ່າ ນາງຮ້ອງວ່າ «ສິວະ! ສິວະ!»

Verse 16

सा मुहूर्तं शिवं ध्यात्वामिषभोजनलालसा । छित्त्वा तमेव गोवत्सं चकाराहारमीप्सितम्

ເນື່ອງຈາກຢາກກິນເນື້ອ ນາງໄດ້ພິຈາລະນາພຣະສິວະຊົ່ວຂະນະ; ແລ້ວນາງກໍຜ່າຕັດລູກງົວນັ້ນເອງ ເຮັດເປັນອາຫານຕາມທີ່ປາຖະໜາ।

Verse 17

एवं बहुतिथे काले गते सा सौमिनी द्विजाः । कालस्य वशमापन्ना जगाम यमसंक्षयम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເວລາຍາວນານຜ່ານໄປ, ນາງພຣາຫມະນີຜູ້ອ່ອນໂຍນນັ້ນ, ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຂອງກາລະ ແລະໄດ້ໄປສູ່ສຳນັກຂອງຍະມະ—ຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ຊີວິດມີຮ່າງກາຍ.

Verse 18

यमोऽपि धर्ममालोक्य तस्याः कर्म च पौर्विकम् । निवर्त्य निरयावासाच्चक्रे चाण्डालजातिकाम्

ຍະມະເອງກໍໄດ້ເຫັນຄວາມຊອບທຳຂອງນາງ ແລະກຳກັບເກົ່າກ່ອນ; ຈຶ່ງຖອນນາງອອກຈາກທີ່ຢູ່ໃນນະລົກ ແລະໃຫ້ນາງໄປເກີດໃນຊາດຈັນດາລາ.

Verse 19

साथ भ्रष्टा यमपुराच्चाण्डालीगर्भमाश्रिता । ततो बभूव जन्मान्धा प्रशांतांगारमेचका

ຕໍ່ມາ ນາງຖືກຫຼຸດອອກຈາກເມືອງຂອງຍະມະ ແລະເຂົ້າໄປອາໄສໃນຄັນຂອງຍິງຈັນດາລາ. ຈາກນັ້ນນາງເກີດມາຕາບອດແຕ່ກຳເນີດ, ຮ່າງກາຍດຳດັ່ງຂີ້ເຖົ່າແລະຂີ້ຄວັນ—ປະກາຍຂອງນາງດັບສິ້ນໂດຍສະຫງົບ.

Verse 20

जन्मान्धा साथ बाल्येऽपि विध्वस्तपितृमातृका । ऊढा न केनचिद्दुष्टा महाकुष्ठरुजार्दिता

ນາງຕາບອດແຕ່ເກີດ ແລະໃນວັຍເດັກກໍສູນເສຍທັງພໍ່ແມ່. ບໍ່ມີໃຜຍອມແຕ່ງງານກັບນາງ ແລະນາງຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກກຸດສະຖາ (ກຸດສະ) ອັນຮ້າຍແຮງ ແລະຄວາມເຈັບປວດທີ່ທໍລະມານ.

Verse 21

ततः क्षुधार्दिता दीना यष्टिपाणिर्गतेक्षणा । चाण्डालोच्छिष्टपिंडेन जठराग्निमतपर्यत्

ຕໍ່ມາ ນາງຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທໍລະມານ ທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ ຖືໄມ້ເທົ້າໃນມື ແລະກົ້ມຕາລົງ. ນາງພະຍາຍາມປະລອມໄຟໃນທ້ອງ ດ້ວຍກ້ອນອາຫານເຫຼືອຈາກຈັນດາລາ.

Verse 22

एवं कृच्छ्रेण महता नीत्वा स्वविपुलं वयः । जरयाग्रस्तसवार्ङ्गी दुःखमाप दुरत्ययम्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ຜ່ານຊ່ວງອາຍຸອັນຍາວນານຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່; ຮ່າງກາຍທັງໝົດຖືກຄວາມແກ່ຊຶມຊາບ ແລະນາງຕົກຢູ່ໃນທຸກຂ໌ທີ່ຍາກຈະຂ້າມພົ້ນ—ຊີ້ວ່າການພຶງພາພຣະປະຕິ ພຣະສິວະ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງພາຂ້າມຄວາມເສື່ອມໄດ້।

Verse 23

कदाचित्साथ चांडाली गोकर्णं तं महाजनान् । आयास्यंत्यां शिवतिथौ गच्छतो बुबुधेऽन्वगान्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຍິງຈັນດາລີຄົນໜຶ່ງ ປາດຖະໜາຈະໄປຍັງໂກກັນນະອັນສັກສິດ ໃນວັນຕິຖິຂອງພຣະສິວະອັນເປັນມົງຄຸນ; ນາງເຫັນຝູງຊົນໃຫຍ່ກຳລັງອອກເດີນທາງ ແລະຈຶ່ງຕາມໄປຂ້າງຫຼັງ।

Verse 24

अथासावपि चांडाली वसनासनतृष्णया । महाजनान् याचयितुं संचचार शनैः शनैः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຍິງຈັນດາລີນັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢາກໄດ້ເສື້ອຜ້າ ແລະບ່ອນນັ່ງ ນາງຈຶ່ງເດີນຊ້າໆ ເພື່ອຂໍຈາກຜູ້ຄົນຜູ້ມີກຽດ।

Verse 25

गत्वा तत्राथ चांडाली प्रार्थयन्ती महाजनान् । यत्र तत्र चचारासौ दीनवाक्प्रसृताञ्जलिः

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຍິງຈັນດາລີກໍເລີ່ມວອນຂໍຈາກຜູ້ຄົນຜູ້ໃຫຍ່; ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເສົ້າໝອງ ແລະມືທີ່ຍື່ນອອກໃນທ່າວອນຂໍ ນາງພາຕົນເດີນໄປມາທົ່ວໆ।

Verse 26

एवमभ्यर्थयंत्यास्तु चांडाल्याः प्रसृताञ्जलौ । एकः पुण्यतमः पान्थः प्राक्षिपद्बिल्वमंजरीम्

ເມື່ອນາງຈັນດາລາຜູ້ນັ້ນ ອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຝາມືທັງສອງຍື່ນອອກໃນອັນຈະລີ, ນັກເດີນທາງຜູ້ເປັນຄົນດີຍິ່ງ ໄດ້ໂຍນຊໍ່ດອກບິລວາ ລົງເທິງລິງຄະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ।

Verse 27

तामंजलौ निपतिता सा विमृश्य पुनः पुनः । अभक्ष्यमिति मत्वाथ दूरे प्राक्षिपदातुरा

ເມື່ອມັນຕົກລົງໃນອຸ່ມຝາມືທີ່ນາງປະນົມໄວ້, ນາງພິຈາລະນາມັນຊ້ຳໆ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ ນາງຄິດວ່າ «ບໍ່ຄວນກິນ» ແລະໂຍນມັນໄປໄກ.

Verse 28

तस्याः कराद्विनिर्मुक्ता रात्रौ सा बिल्वमंजरी । पपात कस्यचिद्दिष्ट्या शिवलिंगस्य मस्तके

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ, ຊໍ່ດອກບິລະວານັ້ນຫຼຸດອອກຈາກມືນາງ; ໂດຍພຣະປະສົງອັນລຶກລັບ ມັນຕົກລົງເທິງຍອດຂອງສິວະລິງຄະ.

Verse 29

सैवं शिवचतुर्दश्यां रात्रौ पान्थजनान्मुहुः । याचमानापि यत्किंचिन्न लेभे दैवयोगतः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄືນສິວະຈະຕຸຣະດະສີ, ນາງໄດ້ຂໍຮ້ອງຜູ້ເດີນທາງທີ່ຜ່ານໄປມາຊ້ຳໆ; ແຕ່ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາກຳ ນາງບໍ່ໄດ້ຫຍັງເລີຍ.

Verse 30

एवं शिवचतुर्दश्या व्रतं जातं च निर्मलम् । अज्ञानतो जागरणं परमानन्ददायकम्

ດັ່ງນັ້ນ ວຣະຕະ «ສິວະ-ຈະຕຸຣະດະສີ» ກາຍເປັນອັນບໍລິສຸດ ແລະຊໍາລະບາບ; ແມ່ນແຕ່ການຕື່ນຍາມຄືນ (ຊາກະຣະນະ) ທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້ ກໍໃຫ້ອານັນດາສູງສຸດ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 31

ततः प्रभाते सा नारी शोकेन महता वृता । शनैर्निववृते दीना स्वदेशायैव केवलम्

ຕໍ່ມາເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າ ນາງນັ້ນຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້; ນາງຫັນກັບຊ້າໆ ດ້ວຍໃຈທຸກທ້ອນ ແລະອອກເດີນທາງໄປຫາແຕ່ບ້ານເກີດຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 32

श्रांता चिरोपवासेन निपतंती पदेपदे । अतीत्य तावतीं भूमिं निपपात विचेतना

ນາງເມື່ອຍລ້າດ້ວຍການອົດອາຫານດົນນານ ສະດຸດລົ້ມທຸກຍ່າງກ້າວ. ເມື່ອຂ້າມຜ່ານພື້ນດິນໄປໄດ້ພຽງນັ້ນ ນາງກໍລົ້ມລົງກັບພື້ນ ໝົດສະຕິ.

Verse 33

अथ सा शंभुकृपया जगाम परमं पदम् । आरुह्य सुविमानं च नीतं शिवगणैर्द्रुतम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສັມພູ (Śambhu) ນາງໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ. ນາງຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນງາມສະຫງ່າ ແລະຖືກພາໄປຢ່າງວ່ອງໄວໂດຍຄະນະຂອງພຣະສິວະ (Śiva-gaṇa).

Verse 34

आदौ यदेषा शिवनाम नारी प्रमादतो वाप्यसती जगाद । तेनेह भूयः सुकृतेन विप्रा महाबलस्थानमवाप दिव्यम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເນື່ອງຈາກນາງນີ້—ແມ່ນຈະບໍ່ມີຄຸນທຳ—ໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ເວົ້າພຣະນາມອັນສັກສິດ «ສິວະ» ແມ່ນຈະໂດຍຄວາມເຜີຍພາດກໍຕາມ; ດ້ວຍກຸສົນນັ້ນ ນາງໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພັກດິວະ «ມະຫາບະລະ» ໃນໂລກນີ້ເອງ।

Verse 35

श्रीगोकर्णे शिवतिथावुपोष्य शिवमस्तके । कृत्वा जागरणं सा हि चक्रे बिल्वार्चनं निशि

ທີ່ໂກກັນນະອັນສັກສິດ ໃນວັນຕິຖີອັນເປັນທີ່ພຣະສິວະພໍໃຈ ນາງໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະ (ອົບພອດ/ອົບອາຫານ)। ແລ້ວນາງໄດ້ຢືນຍາມຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ ຢູ່ເທິງສະຖານສິວະ ແລະບູຊາດ້ວຍໃບບິລະວະໃນຍາມຄ່ຳ।

Verse 36

अकामतः कृतस्यास्य पुण्यस्यैव च तत्फलम् । भुनक्त्यद्यापि सा चैव महाबलप्रसादतः

ແມ່ນວ່າກຸສົນນີ້ໄດ້ເຮັດໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາດຖະໜາສ່ວນຕົວ ແຕ່ນາງກໍຍັງໄດ້ສະເຫຼີມສຸກຜົນຂອງມັນຈົນຮອດມື້ນີ້—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 37

एवंविधं महालिंगं शंकरस्य महाबलम् । सर्वपापहरं सद्यः परमानन्ददायकम्

ລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ເປັນຮູບປະກົດແຫ່ງພະສັງກະຣະຜູ້ມີພະລັງອັນມະຫາ ກຳຈັດບາບທັງປວງໃນທັນທີ ແລະປະທານອານັນສູງສຸດແຫ່ງມົກຂະ।

Verse 38

एवं वः कथितं विप्रा माहात्म्यं परमं मया । महाबलाभिधानस्य शिवलिंगवरस्य हि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້) ທັງຫຼາຍ ຂ້າໄດ້ເລົ່າແລ້ວເຖິງມະຫາມິດຕິອັນສູງສຸດ ຂອງສິວະລິງຄະອັນປະເສີດ ທີ່ມີນາມວ່າ “ມະຫາບະລະ”。

Verse 39

अथान्यदपि वक्ष्यामि माहात्म्यं तस्य चाद्भुतम् । श्रुतमात्रेण येनाशु शिवे भक्तिः प्रजायते

ບັດນີ້ ຂ້າຈະປະກາດອີກມະຫາມິດຕິອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງມັນ; ເພີງແຕ່ໄດ້ຍິນ ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະກໍເກີດຂຶ້ນໄວພົ້ນ।