नन्दिकेश्वरशिवलिङ्गमाहात्म्यवर्णनम् (The Māhātmya of the Nandikeśvara Śiva-liṅga)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । कथं गंगा समायाता वैशाखे सप्तमीदिने । नर्मदायां विशेषेण सूतैतद्वर्णय प्रभो

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: «ແມ່ນ້ໍາຄັງຄາມາຮອດໄດ້ແນວໃດ ໃນວັນທີ 7 ຂອງເດືອນໄວສາຂະ—ໂດຍສະເພາະທີ່ແມ່ນ້ໍານັມມະດາ? ໂອ ສູຕະ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຈົ່ງບັນຍາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ»

Verse 2

ईश्वरश्च कथं जातो नन्दिकेशो हि नामतः । वृत्तं तदपि सुप्रीत्या कथय त्वं महामते

«ແລ້ວພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ນັນດິເກສະ ເກີດມາແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງນັ້ນດ້ວຍໃຈເມດຕາ»

Verse 3

सूत उवाच । साधु पृष्टमृषिश्रेष्ठा नन्दिकेशाश्रितं वचः । तदहं कथयाम्यद्य श्रवणात्पुण्यवर्द्धनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາ຤ິສີ, ທ່ານຖາມໄດ້ດີຍິ່ງ—ເປັນຖ້ອຍຄໍາທີ່ອາໄສນັນດິເກສະ. ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າ; ພຽງແຕ່ຟັງກໍເພີ່ມພູນບຸນ»

Verse 4

ब्राह्मणी ऋषिका नाम्ना कस्यचिच्च द्विजन्मनः । सुता विवाहिता कस्मैचिद्द्विजाय विधानतः

ມີນາງພຣາຫມະນີຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ຣິສິກາ ເປັນທິດາຂອງດວິຊະຄົນໜຶ່ງ. ຕາມພິທີກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ນາງໄດ້ຖືກແຕ່ງງານໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນຄົນໜຶ່ງ.

Verse 5

पूर्वकर्मप्रभावेन पत्नी सा हि द्विजन्मनः । सुव्रतापि च विप्रेन्द्रा बालवैधव्यमागता

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງກຳເກົ່າ ນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາຂອງດວິຊະນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນຜູ້ມີວິນັຍດີ ແລະຖືວຣະຕະອັນງາມ; ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ນາງກໍຕົກເປັນແມ່ໝ້າຍຕັ້ງແຕ່ຍັງໜຸ່ມ.

Verse 6

अथ सा द्विजपत्नी हि ब्रह्मचर्य्यव्रतान्विता । पार्थिवार्चनपूर्वं हि तपस्तेपे सुदारुणम्

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາຂອງດວິຊະນັ້ນ ຍຶດຖືວຣະຕະພຣະຫມະຈັນຍະຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ນາງໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍການບູຊາລິງຄະພາຣຖິວະ (ທຳດ້ວຍດິນ) ຂອງພຣະສິວະ.

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां नन्दिकेश्वरशिवलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສິວະ-ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 4 «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 7 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ນັນດິເກສະວະຣະ ສິວະລິງຄະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 8

तपन्तीं तां समालोक्य सुन्दरीमतिकामिनीम् । तया भोगं ययाचे स नानालोभं प्रदर्शयन्

ເມື່ອເຫັນນາງກຳລັງບຳເພັນຕະບະ—ແຕ່ມີຄວາມສວຍງາມຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ເປັນທີ່ປາດຖະໜາ—ລາວໄດ້ອ້ອນວອນຂໍຄວາມສຸກທາງກາມກັບນາງ, ໂດຍສະແດງການລໍ້ລວງ ແລະ ສິ່ງຈູງໃຈຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 9

अथ सा सुव्रता नारी शिवध्यानपरायणा । तस्मिन्दृष्टिं दधौ नैव कामदृष्ट्या मुनीश्वराः

ຈາກນັ້ນ ຍິງຜູ້ມີສິນທຳຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນຢ່າງເຕັມສ່ວນໃນການເຮັດສະມາທິຕໍ່ພະສິວະ, ບໍ່ໄດ້ເຫຼືອດູລາວດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງກາມ—ໂອ້ ພະມຸນີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 10

न मानितवती तं च ब्राह्मणी सा तपोरता । अतीव हि तपोनिष्ठासीच्छिवध्यानमाश्रिता

ຍິງພາມຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການບຳເພັນຕະບະ, ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກຽດພິເສດໃດໆ ແກ່ລາວ; ເພາະນາງມີຄວາມໝັ້ນຄົງຢ່າງຍິ່ງໃນຕະບະ, ໂດຍມີຈິດໃຈຈົດຈໍ່ຢູ່ກັບການເຮັດສະມາທິຕໍ່ພະສິວະ.

Verse 11

अथ मूढः स दैत्येन्द्रः तया तन्व्या तिरस्कृतः । चुक्रोध विकटं तस्यै पश्चाद्रूपमदर्शयत्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຈອມພະຍາແຫ່ງພວກໄດຕະຍະຜູ້ຫຼົງຜິດ ຖືກນາງສາວຮ່າງບາງນັ້ນດູໝິ່ນ ຈຶ່ງໂກດກະຫຼາຍຢ່າງນ່າຢ້ານ ແລະຕໍ່ມາກໍສະແດງຮູບອັນນ່າສະພຶງກົວໃຫ້ນາງເຫັນ।

Verse 12

अथ प्रोवाच दुष्टात्मा दुर्वचो भयकारकम् । त्रासयामास बहुशस्तां च पत्नीं द्विजन्मनः

ແລ້ວຄົນຈິດຊົ່ວນັ້ນ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຫຍາບຄາຍອັນນ່າຢ້ານ ແລະໄດ້ທໍລະມານນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ) ຊໍ້າໆຫຼາຍເທື່ອ।

Verse 13

तदा सा भयसंत्रस्ता बहुवारं शिवेति च । बभाषे स्नेहतस्तन्वी द्विजपत्नी शिवाश्रया

ໃນເວລານັ້ນ ນາງຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ແລະເວົ້າຊື່ “ຊິວະ” ຊ້ຳໆຫຼາຍຄັ້ງ. ພັນລະຍາພຣາຫມັນຜູ້ຮ່າງບາງນັ້ນ ຜູ້ອາໄສພຶ່ງພາພຣະຊິວະ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາຈາກໃຈ.

Verse 14

विह्वलातीव सा नारी शिवनामप्रभाषिणी । जगाम शरणं शम्भोः स्वधर्मावनहेतवे

ນາງນັ້ນວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ ແລະທຸກທ້ອນ ພ້ອມທັງເວົ້າຊື່ພຣະຊິວະຢູ່ເລື້ອຍໆ. ເພື່ອຮັກສາທຳມະຂອງຕົນ ນາງໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະຊັມພູ (ຊິວະ).

Verse 15

शरणागतरक्षार्थं कर्तुं सद्वृत्तमाहितम् । आनन्दार्थं हि तस्यास्तु शिव आविर्बभूव ह

ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ແລະເພື່ອສ້າງຕັ້ງຄວາມປະພຶດດີອັນຖືກຕ້ອງ, ພຣະຊິວະໄດ້ປາກົດພຣະອົງແທ້ໆ—ເພື່ອໃຫ້ນາງໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະຄວາມອຸ່ນໃຈ.

Verse 16

अथ तं मूढनामानं दैत्येन्द्रं काम विह्वलम् । चकार भस्मसात्सद्यः शंकरो भक्तवत्सलः

ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ຜູ້ຊື່ “ມູດະ” ຜູ້ຫຼົງໄຫຼແລະຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍກາມ ກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າໃນທັນທີ।

Verse 17

ततश्च परमेशानो कृपादृष्ट्या विलोक्य ताम् । वरं ब्रूहीति चोवाच भक्तरक्षणदक्षधीः

ຕໍ່ມາ ພຣະປະເມສານ (ພຣະສິວະ) ເບິ່ງນາງດ້ວຍສາຍຕາເມດຕາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເວົ້າ—ເລືອກພອນເຖີດ.” ພຣະອົງຜູ້ມີປັນຍາຊ່ຽວຊານໃນການປົກປ້ອງຜູ້ພັກດີ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ।

Verse 18

श्रुत्वा महेशवचनं सा साध्वी द्विजकामिनी । ददर्श शांकरं रूपमानन्दजनकं शुभम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງມະເຫສະ ນາງຜູ້ມີສິນທຳ ແມ່ຍິງພຣາຫມັນນັ້ນ ໄດ້ເຫັນຮູບອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສັງກະຣະ ອັນກໍ່ໃຫ້ເກີດອານັນທະທາງວິນຍານ.

Verse 19

ततः प्रणम्य तं शंभुं परमेशसुखावहम् । तुष्टाव साञ्जलिः साध्वी नतस्कन्धा शुभाशया

ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ກົດກາບນະມັດສະການພຣະສັມພູ ຜູ້ປະທານສຸກແຫ່ງພຣະປະເມສະວອນ. ນາງຜູ້ມີສິນທຳ ພັບມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ ດ້ວຍບ່າກົ້ມຕ່ຳໃນຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາອັນມົງຄຸນ.

Verse 20

ऋषिकोवाच । देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । दीनबन्धुस्त्वमीशानो भक्तरक्षाकरः सदा

຤ິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ. ພຣະອົງເປັນມິດຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ເປັນອີສານະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ພັກຕະຂອງພຣະອົງເສມອ».

Verse 21

त्वया मे रक्षितो धर्मो मूढनाम्नोऽसुरादिह । यदयं निहतो दुष्टो जगद्रक्षा कृता त्वया

ໂດຍພຣະອົງ ທຳມະຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກປົກປ້ອງຢູ່ນີ້ ຈາກອະສຸຣະຊື່ ມູດະ. ເມື່ອຄົນຊົ່ວນີ້ຖືກປາບ ການປົກປ້ອງໂລກກໍສຳເລັດໂດຍພຣະອົງ.

Verse 22

स्वपादयोः परां भक्तिं देहि मे ह्यनपायिनीम् । अयमेव वरो नाथ किमन्यदधिकं ह्यतः

ຂໍພຣະອົງປະທານພັກຕິອັນສູງສຸດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ—ພັກຕິທີ່ບໍ່ເຄີຍຈາກໄປ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນພອນດຽວ ໂອ້ພຣະນາຖ; ຈະມີສິ່ງໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້?

Verse 23

अन्यदाकर्णय विभो प्रार्थनां मे महेश्वर । लोकानामुपकारार्थमिह त्वं संस्थितो भव

ໂອ ພຣະຜູ້ລະຫວ່າງທົ່ວທຸກສິ່ງ, ພຣະມະເຫສະວະຣາ, ຂໍຈົ່ງຟັງຄຳອະທິຖານອີກປະການໜຶ່ງຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງຫຼາຍ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ ຢ່າງເປັນພຣະອົງຜູ້ປາກົດດ້ວຍເມດຕາ.

Verse 24

सूत उवाच । इति स्तुत्वा महादेवमृषिका सा शुभव्रता । तूष्णीमासाथ गिरिशः प्रोवाच करुणाकरः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງຣິສີຜູ້ຖືວັດດີງາມ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ ນາງກໍຢຸດເວົ້າຢ່າງສງົບ. ແລ້ວນັ້ນ ພຣະກິຣີຊະ—ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງເມດຕາ—ໄດ້ຕັດ.

Verse 25

गिरिश उवाच । ऋषिके सुचरित्रा त्वं मम भक्ता विशेषतः । दत्ता वराश्च ते सर्वे तुभ्यं येये हि याचिताः

ພຣະກິຣິຊ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ບໍລິສຸດ, ເຈົ້າມີຈິດຈັນຍາດີ ແລະເປັນຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ເຮົາເປັນພິເສດ. ພອນທັງປວງທີ່ເຈົ້າຂໍ—ທຸກຢ່າງທຸກປະການ—ເຮົາໄດ້ປະທານໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ»។

Verse 26

एतस्मिन्नंतरे तत्र हरिब्रह्मादयः सुराः । शिवाविर्भावमाज्ञाय ययुर्हर्षसमन्विताः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບັນດາເທວະດາ—ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ), ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ—ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣະສິວະໄດ້ປາກົດ ກໍໄດ້ເດີນໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 27

शिवं प्रणम्य सुप्रीत्या समानर्चुश्च तेऽखिलाः । तुष्टुवुर्नतका विप्राः करौ बद्ध्वा सुचेतसः

ພວກພຣາຫມັນທັງຫມົດ ກໍ່ກົ້ມກາບພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ແລ້ວຮ່ວມກັນບູຊາພຣະອົງ. ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດແລະມັ່ນຄົງ ພວກເຂົາຍືນຢ່າງນົບນ້ອມ ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 28

एतस्मिन्समये गंगा साध्वी तां स्वर्धुनी जगौ । ऋषिकां सुप्रसन्नात्मा प्रशंसन्तो च तीद्विधिम्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະແມ່ຄົງຄາຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ສະວັດທະຣະທຸນີ» ແມ່ນແມ່ນ້ຳສະຫວັນ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍໃຈທີ່ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ພ້ອມທັງສັນລະເສີນບັນດາລຶສີ ແລະພິທີອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 29

गंगोवाच । ममार्थे चैव वैशाखे मासि देयं त्वया वचः । स्थित्यर्थं दिनमेकं मे सामीप्यं कार्य्यमेव हि

ຄົງຄາກ່າວວ່າ: «ເພື່ອຂ້ອຍ ໃນເດືອນໄວສາຂະ ເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ຄຳສັນຍາ. ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍດຳລົງຢູ່ຕໍ່ໄປ ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງຢູ່ໃກ້ຂ້ອຍເພີງໜຶ່ງມື້ແທ້ໆ».

Verse 30

सूत उवाच । गंगावचनमाकर्ण्य सा साध्वी प्राह सुव्रता । तथास्त्विति वचः प्रीत्या लोकानां हितहेतवे

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຄົງຄາ ນາງຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຜູ້ຖືວັດຕະປະຕິບັດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໄດ້ຕອບດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ «ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ເພື່ອປະໂຫຍດແລະສຸກຂອງທຸກໂລກ.

Verse 31

आनन्दार्थं शिवस्तस्याः सुप्रसन्नश्च पार्थिवे । तस्मिंल्लिंगे लयं यातः पूर्णांशेन तया हरः

ເພື່ອໃຫ້ນາງເກີດອານັນທະ ພຣະສິວະໄດ້ຊົມຊື່ນພຣະທັຍຢ່າງຍິ່ງໃນລິງຄະດິນນັ້ນ. ໃນລິງຄະນັ້ນ ພຣະຫຣະໂດຍພຣະອົງອັນເຕັມສົມບູນ ບໍ່ແບ່ງແຍກ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການລະລາຍໃນສະມາທິ ແລະປະກາດພຣະອົງຢ່າງເຕັມທີ່ຜ່ານລິງຄະ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງຜູ້ບູຊາ.

Verse 32

देवः सर्वे सुप्रसन्नाः प्रशंसंति शिवं च ताम् । स्वंस्वं धाम ययुर्विष्णुब्रह्माद्या अपि स्वर्णदी

ເທວະທັງປວງມີໃຈປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະ ແລະນາງເທວີນັ້ນ. ແລ້ວພຣະວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍເດີນທາງກັບໄປຍັງທີ່ສະຖິດຂອງຕົນໆ (ຈາກຝັ່ງທອງນັ້ນ).

Verse 33

तद्दिनात्पावनं तीर्थमासीदीदृशमुत्तमम् । नन्दिकेशः शिवः ख्यातः सर्वपापविनाशनः

ນັບແຕ່ວັນນັ້ນ ຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນກໍກາຍເປັນສະຖານທີ່ຊຳລະບາບອັນປະເສີດຍິ່ງ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະສິວະໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ນັນດິເກສະ” ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 34

गंगापि प्रतिवर्षं तद्दिने याति शुभेच्छया । क्षालनार्थं स्वपापस्य यद्ग्रहीतं नृणां द्विजाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ແມ່ນແຕ່ເທວີຄົງຄາ ກໍມາໃນວັນນັ້ນທຸກໆປີ ດ້ວຍໃຈປາດຖະນາອັນມົງຄຸນ ເພື່ອຊຳລະບາບທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບໄວ້ໃນຕົນ.

Verse 35

तत्र स्नातो नरः सम्यङ् नंदिकेशं समर्च्य च । ब्रह्महत्यादिभिः पापैर्मुच्यते ह्यखिलैरपि

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ບູຊານັນດິເກຊະ (Nandikeśa) ດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຕັ້ງແຕ່ບາບຫນັກຢ່າງ ບຣາຫມະຫັດຕະຍາ ແລະ ມົນທິນອື່ນໆ ທັງໝົດ.