ब्राह्मणीमरणवर्णनम् (Account of the Brahmin Woman’s Death) — within Nandikeśvara-māhātmya

Verse 1

सूत उवाच । कालंजरे गिरौ दिव्ये नीलकण्ठो महेश्वरः । लिंगरूपस्सदा चैव भक्तानन्दप्रदः सदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຢູ່ເທິງພູອັນສະຫງ່າງາມ ກາລັນຈະຣະ ພຣະມະເຫສວຣະ ຜູ້ມີຄໍສີນ້ຳເງິນ (ນີລະກັນຖະ) ປະທັບຢູ່ເປັນນິດໃນຮູບລິງຄະ ແລະປະທານອານັນແກ່ຜູ້ມີພັກຕິຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 2

महिमा तस्य दिव्योस्ति श्रुतिस्मृतिप्रकीतितः । तीर्थं तदाख्यया तत्र स्नानात्पातकनाशकृत्

ມະຫິມາຂອງສະຖານນັ້ນເປັນອັນດິວຍ ຖືກປະກາດໄວ້ໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ. ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະອັນສັກສິດທີ່ມີຊື່ດຽວກັນ; ການອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຍ່ອມທຳລາຍບາບກຳ.

Verse 3

रेवातीरे यानि सन्ति शिवलिंगानि सुव्रताः । सर्वसौख्यकराणीह तेषां संख्या न विद्यते

ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ! ບັນດາສິວະລິງຄະທີ່ຕັ້ງຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ໃນໂລກນີ້ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກມົງຄຸນທຸກປະການ; ຈຳນວນຂອງມັນບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້—ບໍ່ອາດນັບໄດ້ເລີຍ.

Verse 4

सा च रुद्रस्वरूपा हि दर्शनात्पापहारिका । तस्यां स्थिताश्च ये केचित्पाषाणाः शिवरूपिणः

ນາງນັ້ນແທ້ຈິງເປັນຮູບພຣະຣຸດຣະ; ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນນາງ ກໍຊໍາລະບາບໄດ້. ແລະຫີນທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍເປັນຮູບພຣະສິວະ—ເປັນການປາກົດແຫ່ງສະພາວະພຣະສິວະ.

Verse 5

तथापि च प्रवक्ष्यामि यथान्यानि मुनीश्वराः । प्रधानशिवलिंगानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च

ແມ່ນແທ້ກໍຕາມ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາຕາມລໍາດັບ ບັນດາລິງຄະພຣະສິວະອັນສໍາຄັນສູງສຸດ, ຜູ້ປະທານທັງ ພຸກຕິ (ຄວາມສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 6

आर्तेश्वरसुनामा हि वर्तते पापहारकः । परमेश्वर इति ख्यातः सिंहेश्वर इति स्मृतः

ພຣະອົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມມົງຄຸນ ອາເຣເຕສະວະຣະ ຜູ້ກໍາຈັດບາບ. ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ປະຣະເມສະວະຣະ (ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ) ແລະຍັງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ ສິງເຫສະວະຣະ ອີກດ້ວຍ.

Verse 7

शर्मेशश्च तथा चात्र कुमारेश्वर एव च । पुण्डरीकेश्वरः ख्यातो मण्डपेश्वर एव च

ທີ່ນີ້ຍັງມີອີກ: ຊາຣເມສະ, ແລະທັງ ກຸມາເຣສະວະຣະ. ພຸນຑະຣີເກສະວະຣະ ເປັນທີ່ໂດ່ງດັງ, ແລະຍັງມີ ມັນຑະເປສະວະຣະ ອີກດ້ວຍ.

Verse 8

तीक्ष्णेशनामा तत्रासीद्दर्शनात्पापहारकः । धुंधुरेश्वरनामासीत्पापहा नर्मदातटे

ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະອົງໜຶ່ງຊື່ «ຕີກສະເນສະ» ເພີງແຕ່ເຫັນກໍຊຳລະບາບໄດ້. ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ຍັງມີ «ທຸນທຸເຣສະວະຣະ» ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

शूलेश्वर इति ख्यातस्तथा कुंभेश्वरः स्मृतः । कुबेरेश्वरनामापि तथा सोमेश्वरः स्मृतः

ພຣະອົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ຊູເລສະວະຣະ» ແລະຖືກລະລຶກວ່າ «ກຸມເພສະວະຣະ». ພຣະອົງຍັງມີນາມ «ກຸເບເຣສະວະຣະ» ແລະຖືກລະລຶກວ່າ «ໂສເມສະວະຣະ».

Verse 10

नीलकण्ठो मंगलेशो मंगलायतनो महान् । महाकपीश्वरो देवः स्थापितो हि हनूमता

ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ), ມັງຄະເລສະ (ອົງຈອມແຫ່ງມົງຄຸນ), ແລະເປັນສະຖານອັນກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງມົງຄຸນ—ຖືກຮານຸມານສະຖາປະນາເປັນ ມະຫາກະປີອີສະວະຣະ।

Verse 11

ततश्च नंदिको देवो हत्याकोटिनिवारकः । सर्वकामार्थदश्चैव मोक्षदो हि प्रकीर्तित

ແລ້ວນັ້ນ ນັນດີ ອົງເທວະ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ກໍາຈັດບາບອັນຮ້າຍແຮງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຫຼາຍໂກຕິ; ທ່ານປະທານຄວາມປາຖະໜາແລະເປົ້າໝາຍທຸກປະການ ແລະຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ।

Verse 12

नन्दीकेशं च यश्चैव पूजयेत्परया मुदा । नित्यं तस्याखिला सिद्धिर्भविष्यति न संशयः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊານັນດີເກສະ (ນັນດີ) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສສູງສຸດ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນເຄົາລົບ ທຸກວັນ; ສິດທິທັງປວງຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນໂດຍບໍ່ຂາດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 13

तत्र तीरे च यः स्नाति रेवायां मुनिसत्तमाः । तस्य कामाश्च सिध्यन्ति सर्वं पापं विनश्यति

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ໍາເຣວາ (ນັຣມະດາ), ຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສໍາເລັດ ແລະບາບທັງປວງຈະສູນສິ້ນ।

Verse 14

ऋषय ऊचुः । एवं तस्य च माहात्म्यं कथं तत्र महामते । नन्दिकेशस्य कृपया कथ्यतां च त्वयाधुना

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ມະຫິມາຂອງການປາກົດອັນສັກສິດນັ້ນ ເກີດຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນແນວໃດ? ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ນັນດິເກສະ ຂໍທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາດຽວນີ້»។

Verse 15

सूत उवाच । सम्यक्पृष्टं भवद्भिश्च कथयामि यथाश्रुतम् । शौनकाद्याश्च मुनयः सर्वे हि शृणुतादरात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ທ່ານທັງຫຼາຍຖາມໄດ້ຖືກຕ້ອງດີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕາມທີ່ໄດ້ຍິນມາຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂອ້ ບັນດາມຸນີເລີ່ມຈາກຊໍນະກະ ແລະທຸກທ່ານ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.”

Verse 16

पुरा युधिष्ठिरेणैव पृष्टश्च ऋषिसत्तमः । यथोवाच तथा वच्मि भवत्स्नेहानुसारतः

ໃນກ່ອນນັ້ນ ພຣະລິສີຜູ້ປະເສີດຖືກພຣະຍຸທິສຖິຣະຖາມໂດຍຕົນເອງ. ດັ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍກ່າວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍກ່າວບັດນີ້ ດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ຕໍ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 17

रेवायाः पश्चिमे तीरे कर्णिकी नाम वै पुरी । विराजते सुशोभाढ्या चतुर्वर्णसमाकुला

ທາງຝັ່ງຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີນະຄອນໜຶ່ງຊື່ ກັນນິກີ ຕັ້ງຢູ່. ນະຄອນນັ້ນງາມສະຫງ່າ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນທັງສີ່ວັນນະ.

Verse 18

तत्र द्विजवरः कश्चिदुत्तस्य कुलसम्भवः । काश्यां गतश्च पुत्राभ्यामर्पयित्वा स्वपत्निकाम्

ທີ່ນັ້ນມີພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຄົນໜຶ່ງ ເກີດໃນວົງສາອຸຕຕະ. ລາວໄດ້ໄປກາສີ ໂດຍຝາກເມຍຂອງຕົນໄວ້ໃຫ້ລູກຊາຍສອງຄົນດູແລ.

Verse 19

तत्रैव स मृतो विप्रः पुत्राभ्यां च श्रुतन्तदा । तदीयं चैव तत्कृत्यं चक्राते पुत्रकावुभौ

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ເສຍຊີວິດ ແລະລູກຊາຍສອງຄົນກໍໄດ້ຍິນຂ່າວນັ້ນ. ລູກທັງສອງຈຶ່ງປະກອບພິທີສົບອັນຄວນແກ່ທ່ານ.

Verse 20

पत्नी च पालयामास पुत्रौ पुत्रहितैषिणी । पुत्रौ च वर्जयित्वा च विभक्तं वै धनं तया

ແລະພັນລະຍາຜູ້ມຸ່ງຫາປະໂຫຍດແກ່ລູກ ໄດ້ລ້ຽງດູແລະປົກປ້ອງລູກຊາຍທັງສອງ. ແຕ່ເມື່ອວາງລູກໄວ້ຂ້າງນອກ (ບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມ) ນາງໄດ້ແບ່ງຊັບສິນດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 21

स्वीयं च रक्षितं किंचिद्धनं मरणहेतवे । ततश्च द्विजपत्नी हि कियत्कालं मृता च सा

ນາງໄດ້ເກັບໄວ້ຊັບສິນຂອງຕົນເອງນ້ອຍໜຶ່ງ ເພື່ອເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຕາຍ (ເພື່ອພິທີສຸດທ້າຍ). ຈາກນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ໄດ້ນອນຢູ່ໃນພາວະຕາຍຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ.

Verse 22

कदाचित्क्रियमाणा सा विविधं पुण्यमाचरत् । न मृता दैवयोगेन द्विजपत्नी च सा द्विजाः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເຫດປັດໃຈເກີດຂຶ້ນ ນາງໄດ້ປະພຶດກຸສົນຫຼາຍປະການ ແລະປະຕິບັດພິທີບຸນຫຼາຍຢ່າງ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ນາງບໍ່ໄດ້ຕາຍ; ພັນລະຍາຂອງພຣາຫມັນນັ້ນຍັງມີຊີວິດຢູ່, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ.

Verse 23

यदा प्राणान्न मुमुचे माता दैवात्तयोश्च सा । तद्दृष्ट्वा जननीकष्टं पुत्रकावूचतुस्तदा

ເມື່ອນັ້ນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ແມ່ຂອງເຂົາທັງສອງຍັງບໍ່ປ່ອຍຊີວິດ. ເຫັນຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງແມ່ ລູກຊາຍທັງສອງຈຶ່ງເວົ້າໃນເວລານັ້ນ.

Verse 24

पुत्रावूचतुः । किं न्यूनं विद्यते मातः कष्टं यद्विद्यते महत् । व्रियतां तदृतं प्रीत्या तदावां करवावहे

ລູກຊາຍທັງສອງກ່າວວ່າ: «ແມ່ເອີຍ ມີສິ່ງໃດຂາດຕົກບໍ? ຄວາມທຸກຍາກໃຫຍ່ອັນໃດກຳລັງມີ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າບອກຄວາມຈິງດ້ວຍຄວາມຮັກ; ສິ່ງນັ້ນພວກເຮົາທັງສອງຈະເຮັດດ້ວຍຄວາມຍິນດີ»។

Verse 25

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वोक्तं तया तत्र न्यूनं तु विद्यते बहु । तदेव क्रियते चेद्वै सुखेन मरणं भवेत्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາທີ່ນາງເວົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍຮູ້ວ່າຍັງມີຫຼາຍສິ່ງບໍ່ຄົບຖ້ວນ. ຖ້າປະຕິບັດຕາມຄໍາສອນນັ້ນແທ້ໆ ການຕາຍກໍຈະເປັນສິ່ງສະຫງົບ ແລະງ່າຍດາຍ.

Verse 26

ज्येष्ठपुत्रश्च यस्तस्यास्तेनोक्तं कथ्यतान्त्वया । करिष्यामि तदेतद्धि तया च कथितन्तदा

“ແລະຈົ່ງບອກຂ້ອຍດ້ວຍວ່າ ລູກຊາຍຄົນໃຫຍ່ຂອງນາງໄດ້ເວົ້າຫຍັງ. ແນ່ນອນ ຂ້ອຍຈະເຮັດຕາມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ເພາະນາງກໍໄດ້ເລົ່າໄວ້ໃນເວລານັ້ນເຊັ່ນກັນ.”

Verse 27

द्विजपत्न्युवाच । शृणु पुत्र वचः प्रीत्या पुरासीन्मे मनः स्पृहा । काश्यां गंतुं तथा नासीदिदानीं म्रियते पुनः

ເມຍພຣາຫມັນເວົ້າວ່າ: “ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງຄໍາແມ່ດ້ວຍໃຈຮັກ. ດົນນານມາແລ້ວ ໃນໃຈແມ່ເຄີຍມີຄວາມປາຖະໜາຈະໄປກາສີ ແຕ່ບໍ່ອາດສໍາເລັດ. ບັດນີ້ ຄວາມປາຖະໜານັ້ນກັບຄືນມາອີກ ດັ່ງກັບຕາຍແລ້ວເກີດໃໝ່.”

Verse 28

ममास्थीनि त्वया पुत्र क्षेपणीयान्यतन्द्रितम् । गंगाजले शुभं तेद्य भविष्यति न संशयः

“ລູກເອີຍ ຢ່າຊັກຊ້າ ເຈົ້າຈົ່ງນໍາກະດູກຂອງແມ່ໄປຈຸ່ມລົງໃນນໍ້າແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ. ດ້ວຍການນີ້ ຄວາມມົງຄຸນຈະມາຮອດເຈົ້າໃນມື້ນີ້ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 29

सूत उवाच । इत्युक्ते च तया मात्रा स ज्येष्ठतनयोब्रवीत् । मातरं मातृभक्तिस्तु सुव्रतां मरणोन्मुखीम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອແມ່ໄດ້ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ລູກຊາຍຄົນໃຫຍ່ກໍຕອບກັບແມ່ຂອງຕົນ—ນາງຜູ້ມີຄວາມຈົ່ງຮັກຕໍ່ໜ້າທີ່ແມ່, ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ, ແລະບັດນີ້ກໍກໍາລັງເຜີຍໜ້າສູ່ຄວາມຕາຍ.

Verse 30

पुत्र उवाच । मातस्त्वया सुखेनैव प्राणास्त्याज्या न संशयः । तव कार्यं पुरा कृत्वा पश्चात्कार्यं मदीयकम्

ລູກກ່າວວ່າ: «ແມ່ເອີຍ ແມ່ຄວນລະຊີວິດຢ່າງສະຫງົບ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂໍໃຫ້ແມ່ສຳເລັດໜ້າທີ່ຂອງແມ່ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອລູກ»។

Verse 31

इति हस्ते जलं दत्त्वा यावत्पुत्रो गृहं गतः । तावत्सा च मृता तत्र हरस्मरणतत्परा

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ວາງນ້ຳໃສ່ຝາມືຂອງລູກ; ແລະໃນຂະນະທີ່ລູກຍັງເດີນທາງກັບເຮືອນ ນາງກໍໄດ້ສິ້ນຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຈິດໃຈຈົ່ງຈອງໃນການລະລຶກຮາຣະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງໝົດຈິດໝົດໃຈ।

Verse 32

तस्याश्चैव तु यत्कृत्यं तत्सर्वं संविधाय सः । मासिकं कर्म कृत्वा तु गमनाय प्रचक्रमे

ເມື່ອຈັດການທຸກຢ່າງທີ່ຄວນເຮັດໃຫ້ນາງແລ້ວ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີປະຈຳເດືອນຕາມທຳນຽມ; ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມອອກເດີນທາງ।

Verse 33

द्वयोः श्रेष्ठतमो यो वै सुवादो नाम विश्रुतः । तदस्थीनि समादाय निस्सृतस्तीर्थकाम्यया

ໃນສອງຄົນນັ້ນ ຜູ້ທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດແມ່ນຜູ້ມີນາມລືຊື່ວ່າ ສຸວາດາ. ລາວໄດ້ອຸ້ມເອົາອັດຖິນັ້ນ ແລ້ວອອກເດີນທາງ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄປສະແຫວງຫາຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກບຸນອັນສັກສິດ).

Verse 34

संगृह्य सेवकं कंचित्तेनैव सहितस्तदा । आश्वास्य भार्य्यापुत्रांश्च मातुः प्रियचिकीर्षया

ແລ້ວລາວໄດ້ເອົາຜູ້ຮັບໃຊ້ຄົນໜຶ່ງໄປນຳ ແລະອອກເດີນທາງພ້ອມກັນ. ເພາະປາຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ແມ່ພໍໃຈ ລາວຈຶ່ງປອບໃຈພັນລະຍາແລະລູກໆຂອງຕົນດ້ວຍ।

Verse 35

श्राद्धदानादिकं भोज्यं कृत्वा विधिमनुत्तमम् । मंगलस्मरणं कृत्वा निर्जगाम गृहाद्द्विजः

ເມື່ອໄດ້ຈັດການອາຫານ ແລະ ທານບູຊາທີ່ເກືອບກັບພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ການໃຫ້ທານ ແລະ ພິທີອື່ນໆ ຕາມວິທີບັນຍັດອັນດີເລີດແລ້ວ, ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນດວິຊະ ໄດ້ລະລຶກມົງຄຸນດ້ວຍການເອີ້ນພຣະນາມສັກສິດ ແລ້ວອອກຈາກເຮືອນ.

Verse 36

तद्दिने योजनं गत्वा विंशति ग्रामके शुभे । उवासास्तं गते भानौ गृहे विप्रस्य कस्यचित्

ໃນວັນນັ້ນເອງ ຫຼັງຈາກເດີນທາງໄປໄດ້ໜຶ່ງໂຢຊະນະ ແລະ ຜ່ານບ້ານມົງຄຸນຊົນບົດຍີ່ສິບແຫ່ງ, ເມື່ອຕາເວັນຕົກ ລາວໄດ້ພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມັນຄົນໜຶ່ງ.

Verse 37

चक्रे सन्ध्यादिसत्कर्म स द्विजो विधिपूर्वकम् । स्तवादि कृतवांस्तत्र शंभोरद्भुतकर्मणः

ດວິຊະພຣາຫມັນນັ້ນ ໄດ້ປະຕິບັດກິດດີງາມ ເລີ່ມຈາກພິທີສັນທະຍາ (Sandhyā) ຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວຍັງໄດ້ຖວາຍບົດສັນລະເສີນ ແລະ ການບູຊາອື່ນໆ ແດ່ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ມີກິດອັນອັດສະຈັນ.

Verse 38

सेवकेन तदा युक्तो ब्राह्मणः संस्थितस्तदा । यामिनी च गता तत्र मुहूर्तद्वयसंमिता

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຢູ່ພັກທີ່ນັ້ນ ມີຜູ້ຮັບໃຊ້ຄອຍປະຄອງ; ແລະຄືນນັ້ນກໍຜ່ານໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປະມານສອງມຸຫູຣຕະ.

Verse 39

एतस्मिन्नंतरे तत्रैकमाश्चर्य्यमभूत्तदा । शृणुतादरतस्तच्च मुनयो वो वदाम्यहम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເກີດເຫດການອັນນ່າອັດສະຈັນຂຶ້ນ. ໂອ ບັນດາມຸນີ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈເຄົາລົບ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ.