Niṣādasya Bhillasya Itihāsaḥ — Śivarātri-vrata-prabhāvaḥ (The Hunter’s Account and the Efficacy of the Śivarātri Observance)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत ते वचनं श्रुत्वा परानन्दं वयं गताः । विस्तरात्कथय प्रीत्या तदेव व्रतमुत्तमम्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ພວກເຮົາໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິສຸດຍອດ. ຂໍທ່ານເລົ່າດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໃຫ້ລະອຽດເຖິງວຣະຕະອັນປະເສີດນັ້ນ—ການຖືປະພຶດສູງສຸດນີ້».

Verse 2

कृतं पुरा तु केनेह सूतैतद्व्रतमुत्तमम् । कृत्वाप्यज्ञानतश्चैव प्राप्तं किं फलमुत्तमम्

«ໂອ ສູຕະ, ໃນການກ່ອນໆ ຜູ້ໃດໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະອັນປະເສີດນີ້ຢູ່ນີ້? ແລະແມ່ນແຕ່ເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້ ຈະໄດ້ຜົນອັນສູງສຸດອັນໃດຈາກການປະຕິບັດນັ້ນ?»

Verse 3

सूत उवाच । श्रूयतामृषयस्सर्वे कथयामि पुरातनम् । इतिहासं निषादस्य सर्वपापप्रणाशनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ບັນດາລຶສີທັງຫມົດ, ຈົ່ງຟັງ. ຂ້ອຍຈະເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່—ປະຫວັດຂອງນິສາດະ ຜູ້ທຳໃຫ້ບາບທັງປວງພິນາດໄປ.»

Verse 4

पुरा कश्चिद्वने भिल्लो नाम्ना ह्यासीद्गुरुद्रुहः । कुटुम्बी बलवान्क्रूरः क्रूरकर्मपरायणः

ໃນອະດີດການ ໃນປ່າໜຶ່ງ ມີຊາວບິລລະ (ນາຍພານຊົນເຜົ່າ) ຄົນໜຶ່ງ ຊື່ ກຸຣຸດຣຸຫະ. ລາວເປັນຄົນມີຄອບຄົວ ແຂງແຮງ ແລະດຸຮ້າຍ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການກະທຳອັນໂຫດຮ້າຍເສມອ.

Verse 5

निरन्तरं वने गत्वा मृगान्हन्ति स्म नित्यशः । चौर्य्यं च विविधं तत्र करोति स्म वने वसन्

ລາວເຂົ້າປ່າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະຂ້າກວາງທຸກມື້; ຢູ່ອາໄສໃນປ່ານັ້ນ ລາວຍັງກໍ່ການລັກຂໂມຍຫຼາຍຮູບແບບອີກດ້ວຍ।

Verse 6

बाल्यादारभ्य तेनेह कृतं किंचिच्छुभं नहि । महान्कालो व्यतीयाय वने तस्य दुरात्मनः

ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍມາ ລາວບໍ່ເຄີຍເຮັດກຸສົນອັນເປັນມົງຄຸນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງ. ເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປສໍາລັບຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຜູ້ຢູ່ໃນປ່າ.

Verse 7

कदाचिच्छिवरात्रिश्च प्राप्तासीत्तत्र शोभना । न दुरात्मा स्म जानाति महद्वननिवासकृत्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຄືນອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງພຣະສິວະ (ສິວະຣາຕຣີ) ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນຢ່າງງາມສະຫງ່າ; ແຕ່ຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນ—ຜູ້ອາໄສໃນປ່າໃຫຍ່—ບໍ່ຮູ້ຄວາມສັກສິດຂອງມັນ.

Verse 8

एतस्मिन्समये भिल्लो मात्रा पित्रा स्त्रिया तथा । प्रार्थितश्च क्षुधाऽविष्टैर्भक्ष्यं देहि वनेचर

ໃນເວລານັ້ນເອງ ຊາວປ່າພິລລະ (Bhilla) ຖືກແມ່ ພໍ່ ແລະເມຍ ຜູ້ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທໍລະມານ ອ້ອນວອນວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເດີນປ່າ ຂໍໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກເຮົາແນ່.”

Verse 9

इति संप्रार्थितः सोऽपि धनुरादाय सत्वरम् । जगाम मृगहिंसार्थं बभ्राम सकलं वनम्

ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍຮີບຢືນຄັນທະນູ ແລ້ວອອກໄປລ່າກວາງ ພາກພຽນວຽນຢູ່ທົ່ວປ່າທັງໝົດ។

Verse 10

दैवयोगात्तदा तेन न प्राप्तं किंचिदेव हि । अस्तप्राप्तस्तदा सूर्यस्स वै दुःखमुपागतः

ດ້ວຍການຫັນຜັນຂອງຊະຕາ ໃນເວລານັ້ນ ລາວບໍ່ໄດ້ສິ່ງໃດເລີຍ; ແລະເມື່ອຕາເວັນກໍາລັງຈະຕົກ ລາວກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າແທ້ໆ।

Verse 11

किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं न प्राप्तं मेऽद्य किंचन । बालाश्च ये गृहे तेषां किं पित्रोश्च भविष्यति

“ບັດນີ້ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ ແລະຄວນໄປໃສ? ມື້ນີ້ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຫຍັງເລີຍ. ເດັກນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ເຮືອນ ຈະເປັນແນວໃດ ແລະພໍ່ແມ່ຂອງເຂົາຈະເປັນແນວໃດ?”

Verse 12

मदीयं वै कलत्रं च तस्याः किंचिद्भविष्यति । किंचिद्गृहीत्वा हि मया गंतव्यं नान्यथा भवेत्

“ນາງແມ່ນເມຍຂອງຂ້ອຍແທ້ ແລະຊັບສິນຂອງນາງກໍມີສ່ວນໜຶ່ງເປັນຂອງຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະຕ້ອງໄປກໍ່ຕໍ່ເມື່ອໄດ້ຖືອຫຍັງບາງຢ່າງໄປ ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້.”

Verse 13

इत्थं विचार्य स व्याधो जलाशय समीपगः । जलावतरणं यत्र तत्र गत्वा स्वयं स्थितः

ຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຍພານໄດ້ໄປໃກ້ອ່າງນ້ຳ. ໄປຮອດຈຸດທີ່ລົງນ້ຳໄດ້ ແລ້ວລາວກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 14

अवश्यमत्र कश्चिद्वै जीवश्चैवागमिष्यति । तं हत्वा स्वगृहं प्रीत्या यास्यामि कृतकार्यकः

“ແນ່ນອນວ່າ ຈະມີສັດມີຊີວິດຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງມາທີ່ນີ້. ເມື່ອຂ້າຂອງຜູ້ນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍຈະກັບເຮືອນຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ເພາະວຽກການສໍາເລັດແລ້ວ.”

Verse 15

इति मत्वा स वै वृक्षमेकं बिल्वेतिसंज्ञकम् । समारुह्य स्थितस्तत्र जलमादाय भिल्लकः

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນ ພິລລະກະໄດ້ປີນຂຶ້ນໄປເທິງຕົ້ນໄມ້ໜຶ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ບິລວະ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມຖືນ້ໍາໄວ້ໃນມື.

Verse 16

कदा यास्यति कश्चिद्वै कदा हन्यामहं पुनः । इति बुद्धिं समास्थाय स्थितोऽसौ क्षुत्तृषान्वितः

ລາວຄິດວ່າ “ເມື່ອໃດຈະມີຜູ້ໃດມາ? ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະຟັນອີກຄັ້ງ?” ແລ້ວຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມຄິດນັ້ນ ລາວຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ໍາ.

Verse 17

तद्रात्रौ प्रथमे यामे मृगी त्वेका समागता । तृषार्ता चकिता सा च प्रोत्फालं कुर्वती तदा

ໃນຄືນນັ້ນ ໃນຍາມທຳອິດ ມີແມ່ກວາງຕົວໜຶ່ງມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ນາງຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທຳລາຍ ແລະຕົກໃຈດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຈຶ່ງກະໂດດວຸ່ນວາຍຢູ່ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 18

तां दृष्ट्वा च तदा तेन तद्वधार्थमथो शरः । संहृष्टेन द्रुतं विष्णो धनुषि स्वे हि संदधे

ເມື່ອເຫັນນາງໃນເວລານັ້ນ ພຣະວິສນຸຜູ້ຍິນດີ ແລະກະທຳຢ່າງວ່ອງໄວ ໄດ້ວາງລູກສອນໃສ່ຄັນທະນູຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຈະສັງຫານນາງ.

Verse 19

इत्येवं कुर्वतस्तस्य जलं बिल्वदलानि च । पतितानि ह्यधस्तत्र शिवलिंगमभूत्ततः

ເມື່ອເຂົາຍັງຄົງເຮັດຢ່າງນັ້ນ ນ້ຳແລະໃບບິລະວາກໍຕົກລົງໄປຂ້າງລຸ່ມ; ແລະທີ່ນັ້ນ ຈາກຈຸດນັ້ນເອງ ພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະກໍປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 20

यामस्य प्रथमस्यैव पूजा जाता शिवस्य च । तन्महिम्ना हि तस्यैव पातकं गलितन्तदा

ໃນຍາມທຳອິດຂອງຄືນ ການບູຊາພຣະສິວະໄດ້ຖືກປະກອບ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການບູຊານັ້ນ ບາບຂອງເຂົາກໍລະລາຍຫາຍໄປທັນທີ।

Verse 21

तत्रत्यं चैव तच्छब्दं श्रुत्वा सा हरिणी भिया । व्याधं दृष्ट्वा व्याकुला हि वचनं चेदमब्रवीत्

ເມື່ອນາງກວາງໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງກໍຢ້ານກົວ. ເມື່ອເຫັນນາຍພານ ນາງກໍວຸ້ນວາຍ ແລະໄດ້ເວົ້າຄຳນີ້।

Verse 22

मृग्युवाच । किं कर्तुमिच्छसि व्याध सत्यं वद ममाग्रतः । तच्छुत्वा हरिणीवाक्यं व्याधो वचनमब्रवीत्

ນາງກວາງເວົ້າວ່າ: “ນາຍພານເອີຍ ເຈົ້າປາດຖະນາຈະເຮັດຫຍັງ? ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງກວາງ ນາຍພານກໍຕອບກັບ।

Verse 23

कुटुम्बं पोषितं नित्यं कृत्वा पापान्यनेकशः । एवं पापानि हा कृत्वा का गतिर्मे भविष्यति

«ຂ້ອຍໄດ້ລ້ຽງດູຄອບຄົວຢູ່ເປັນນິດ ແຕ່ໃນການນັ້ນກໍ່ໄດ້ກໍ່ບາບຫຼາຍປະການ. ໂອ້! ເມື່ອໄດ້ເຮັດບາບເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ຊະຕາກຳຂອງຂ້ອຍຈະເປັນແນວໃດ?»

Verse 24

किं करोमि क्व गच्छामि ह्युपायं रचयाम्यहम् । इत्थं विचार्यं सा तत्र वचनं चेदमब्रवीत्

«ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍຈະໄປໃສ? ແທ້ໆແລ້ວ ຂ້ອຍຈະຄິດຫາອຸບາຍແນວໃດ?» ເມື່ອຄິດຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ນາງຈຶ່ງເວົ້າຄຳນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 25

मृग्युवाच । मन्मांसेन सुखं ते स्याद्देहस्यानर्थकारिणः । अधिकं किं महत्पुण्यं धन्याहं नात्र संशयः

ມຶກີກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈດ້ວຍເນື້ອຂອງຂ້ອຍ—ແມ່ນແທ້ວ່າກາຍນີ້ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກຮ້າຍ. ຈະມີບຸນອັນໃຫຍ່ສູງສົ່ງກວ່ານີ້ອີກບໍ? ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີວາສະນາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»

Verse 27

परं तु शिशवो मेऽद्य वर्तंते स्वाश्रमेऽखिलाः । भगिन्यै तान्समर्प्यैव प्रायास्ये स्वामिनेऽथ वा

ແຕ່ບັດນີ້ ລູກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍທັງໝົດ ຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງຂ້ອຍ. ເມື່ອມອບໃຫ້ແກ່ນ້ອງສາວຂອງຂ້ອຍແລ້ວ ຂ້ອຍຈະອອກເດີນທາງ—ແທ້ໆ ຈະໄປຫາພຣະເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ອຍ।

Verse 28

न मे मिथ्यावचस्त्वं हि विजानीहि वनेचर । आयास्येह पुनश्चेह समीपं ते न संशयः

ໂອ ຜູ້ຢູ່ປ່າເອີຍ ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແນ່ວ່າ ຄຳຂອງຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຄຳຕົວະ. ຂ້ອຍຈະມາທີ່ນີ້ອີກ ແລະຈະກັບມາຢູ່ໃກ້ເຈົ້າແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 29

स्थिता सत्येन धरणी सत्येनैव च वारिधिः । सत्येन जलधाराश्च सत्ये सर्वम्प्रतिष्ठितम्

ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນ; ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງແທ້ ມະຫາສະໝຸດຈຶ່ງຄົງຢູ່. ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ສາຍນ້ຳຈຶ່ງໄຫຼ—ທຸກສິ່ງທັງປວງຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມສັດຈິງ.

Verse 30

सूत उवाच । इत्युक्तोऽपि तया व्याधो न मेने तद्वचो यदा । तदा सुविस्मिता भीता वचनं साब्रवीत्पुनः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ແມ່ນແຕ່ນາງເວົ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ເມື່ອນາຍພານບໍ່ຍອມຮັບຄຳນາງ ນາງກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ແລະຢ້ານກົວ ແລ້ວເວົ້າອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 31

मृग्युवाच । शृणु व्याध प्रवक्ष्यामि शपथं हि करोम्यहम् । आगच्छेयं यथा ते न समीपं स्वगृहाद्गता

ແມ່ກວາງເວົ້າວ່າ: «ຟັງເດີ ນາຍພານ, ຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ຮູ້—ຂ້ອຍຂໍສາບານ. ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າໄດ້ກັບມາຢູ່ໃກ້ເຈົ້າອີກ ຫຼັງຈາກໄປຮອດເຮືອນຂອງຂ້ອຍ»

Verse 32

ब्राह्मणो वेदविक्रेता सन्ध्याहीनस्त्रिकालकम् । स्त्रियस्स्वस्वामिनो ह्याज्ञां समुल्लंघ्य क्रियान्विताः

ພຣາຫມັນທີ່ຂາຍພຣະເວດ, ຜູ້ທີ່ລະເລີຍພິທີສັນທະຍາສາມເວລາປະຈຳວັນ, ແລະແມ່ຍິງທີ່ແມ່ນແຕ່ປະກອບກິດທາງທຳ ແຕ່ຝ່າຝືນຄຳສັ່ງຂອງຜົວຕົນ—ທັງໝົດນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ລະເມີດທຳອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 33

कृतघ्ने चैव यत्पापं तत्पापं विमुखे हरे । द्रोहिणश्चैव यत्पापं तत्पापं धर्मलंघने

ບາບໃດທີ່ເປັນຂອງຜູ້ອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ຄຸນ ບາບນັ້ນແຫຼະຈະຕົກໃສ່ຜູ້ທີ່ຫັນໜ້າຫນີຈາກພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ). ແລະບາບໃດທີ່ເປັນຂອງຜູ້ທໍລະຍົດ ບາບນັ້ນແຫຼະຈະຕົກໃສ່ຜູ້ທີ່ລ່ວງລະເມີດທຳມະ.

Verse 34

विश्वासघातके तच्च तथा वै छलकर्तरि । तेन पापेन लिम्पामि यद्यहं नागमे पुनः

«ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ກັບມາອີກ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍຖືກເປື້ອນດ້ວຍບາບນັ້ນເອງ ຄືບາບແຫ່ງການຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ໃຈ ແລະການຫລອກລວງ»।

Verse 35

इत्याद्यनेकशपथान्मृगी कृत्वा स्थिता यदा । तदा व्याधस्य विश्वस्य गच्छेति गृहमब्रवीत्

ເມື່ອນາງໃຫ້ເຂົາສາບານຫຼາຍປະການດັ່ງນີ້ແລ້ວ ນາງກໍຢືນຢູ່ນັ້ນ ໂດຍແປງຮູບເປັນແມ່ກວາງ. ແລ້ວນາງກ່າວກັບນາຍພານ ວິສະວະ ວ່າ «ຈົ່ງກັບເຮືອນ»।

Verse 36

मृगी हृष्टाजलं पीत्वा गता स्वाश्रममण्डलम् । तावच्च प्रथमो यामस्तस्य निद्रां विना गतः

ແມ່ກວາງດື່ມນ້ຳດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລ້ວກັບໄປຍັງເຂດອາສຣົມຂອງນາງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ຍາມທຳອິດແຫ່ງຄືນກໍຜ່ານໄປສຳລັບເຂົາ ໂດຍບໍ່ມີການນອນເລີຍ।

Verse 37

तदीया भगिनी या वै मृगी च परिभाविता । तस्या मार्गं विचिन्वन्ती ह्याजगाम जलार्थिनी

ແລ້ວພີ່ນ້ອງສາວຂອງນາງ—ແມ່ກວາງຜູ້ຖືກທຸກໃຈ—ກໍມາເພື່ອຫານ້ຳ ພ້ອມທັງຄົ້ນຫາເສັ້ນທາງຂອງນາງໄປມາ।

Verse 38

तां दृष्ट्वा च स्वयं भिल्लोऽकार्षीद्बाणस्य कर्षणम् । पूर्ववज्जलपत्राणि पतितानि शिवोपरि

ເມື່ອເຫັນນາງ ນາຍພານນັ້ນເອງກໍດຶງລູກສອນກັບຄືນ. ເຫມືອນເກົ່າ ໃບໄມ້ທີ່ຊຸ່ມນ້ຳກໍຕົກລົງເທິງພຣະສິວະ.

Verse 39

यामस्य च द्वितीयस्य तेन शंभोर्महात्मनः । पूजा जाता प्रसंगेन व्याधस्य सुखदायिनी

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມທີສອງ ດ້ວຍການຫັນຜັນຂອງວາສະນາ ນາຍພານນັ້ນໄດ້ບູຊາພຣະສຳພູ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະການບູຊານັ້ນເປັນແຫຼ່ງຄວາມປິຕິ ແລະບຸນກຸສົນແກ່ເຂົາ.

Verse 40

मृगी सा प्राह तं दृष्ट्वा किं करोषि वनेचर । पूर्ववत्कथितं तेन तच्छ्रुत्वाह मृगी पुनः

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ນາງກວາງກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຢູ່ປ່າ ເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ?” ເຂົາຕອບຕາມທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້; ແລ້ວນາງກວາງໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງເມື່ອໄດ້ຟັງ.

Verse 41

मृग्युवाच । धन्याहं श्रूयतां व्याध सफलं देहधारणम् । अनित्येन शरीरेण ह्युपकारो भविष्यति

ນາງກວາງກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ນາຍພານ—ການຖືກຮ່າງກາຍນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນມີຜົນ. ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຮ່າງກາຍອັນບໍ່ຖາວອນນີ້ ການຮັບໃຊ້ອັນສັກສິດ ແລະປະໂຫຍດຈະສຳເລັດ.”

Verse 42

परन्तु मम बालाश्च गृहे तिष्ठन्ति चार्भकाः । भर्त्रे तांश्च समर्प्यैव ह्यागमिष्याम्यहं पुनः

«ແຕ່ລູກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍຢູ່ເຮືອນ—ຍັງເປັນເດັກນ້ອຍຢູ່. ເມື່ອຂ້ອຍຝາກເຂົາໄວ້ກັບຜົວແລ້ວ ຂ້ອຍຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ»។

Verse 43

व्याध उवाच । त्वया चोक्तं न मन्येहं हन्मि त्वां नात्र संशयः । तच्छुत्वा हरिणी प्राह शपथं कुर्वती हरे

ນາຍພານເວົ້າວ່າ: «ຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອຄໍາທີ່ເຈົ້າເວົ້າ. ຂ້ອຍຈະຂ້າເຈົ້າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។ ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກວາງເພດຍິງກໍເວົ້າ ພ້ອມກັບການສາບານຢ່າງສັກສິດວ່າ: «ໂອ ນາຍພານ!»

Verse 44

मृग्युवाच । शृणु व्याध प्रवक्ष्यामि नागच्छेयं पुनर्यदि । वाचा विचलितो यस्तु सुकृतं तेन हारितम्

ເກົ່າກວາງເວົ້າວ່າ: «ຟັງເດີ ໂອ ນາຍພານ—ຂ້ອຍຈະກ່າວ. ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ກັບມາອີກ ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ຫວັ່ນໄຫວເນື່ອງຈາກຄໍາເວົ້າ ແລະຜິດສັດ ບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມໄວ້ຈະຖືກຜູ້ນັ້ນເສຍໄປ»។

Verse 45

परिणीता स्त्रियं हित्वा गच्छत्यन्यां च यः पुमान् । वेदधर्मं समुल्लंघ्य कल्पितेन च यो व्रजेत्

ຜູ້ຊາຍໃດທີ່ລະທິ້ງເມຍທີ່ແຕ່ງງານຕາມທຳນຽມ ແລ້ວໄປຫາຍິງອື່ນ ແລະລ່ວງລະເມີດທຳມະວິນັຍແຫ່ງເວດ ດໍາເນີນຕາມຄວາມຄິດທີ່ຕົນປັ້ນແຕ່ງ—ຜູ້ນັ້ນຫຼົງອອກຈາກທາງທີ່ຖືກກໍານົດ ແລະຕົກສູ່ອະທຳ.

Verse 46

विष्णुभक्तिसमायुक्तः शिवनिन्दां करोति यः । पित्रोः क्षयाहमासाद्य शून्यं चैवाक्रमेदिह

ຜູ້ໃດທີ່ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແຕ່ກັບກ່າວຫມິ່ນພຣະສິວະ—ເມື່ອຄວາມເສື່ອມຂອງວົງຕະກູນບັນພະບຸລຸດມາຮອດ ຜູ້ນັ້ນຈະພິນາດໃນນີ້ເອງ ແລະຕົກສູ່ຄວາມຫວ່າງເປົ່າທາງຈິດວິນຍານ.

Verse 47

कृत्वा च पारतापं हि करोति वचनं पुनः । तेन पापेन लिंपामि नागच्छेयं पुनर्यदि

“ເມື່ອໄດ້ກະທຳຜິດອັນຮ້າຍແຮງນີ້ແລ້ວ ເຂົາຍັງກ່າວຄຳຮັບປາກອີກ. ດ້ວຍບາບນັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກມົນທິນ—ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປທີ່ນັ້ນອີກ.”

Verse 48

सूत उवाच । इत्युक्तश्च तया व्याधो गच्छेत्याह मृगीं च सः । सा मृगी च जलं पीत्वा हृष्टाऽगच्छत्स्वमाश्रमम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວຢ່າງນັ້ນ ນາຍພານກໍ່ບອກນາງກວາງວ່າ “ໄປເຖີດ.” ແລ້ວນາງກວາງໄດ້ດື່ມນ້ຳ ແລະໄປກັບອາສຣົມຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 49

तावद्द्वितीयो यामो वै तस्य निद्रां विना गतः । एतस्मिन्समये तत्र प्राप्ते यामे तृतीयके

ດັ່ງນັ້ນ ຍາມທີສອງໃນຄືນນັ້ນ ຜ່ານໄປສໍາລັບເຂົາ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນອນ. ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ເມື່ອຍາມທີສາມມາຮອດທີ່ນັ້ນ ເຫດການຕໍ່ໄປກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 50

ज्ञात्वा विलंबं चकितस्तदन्वेषणतत्परः । तद्यामे मृगमद्राक्षीज्जलमार्गगतं ततः

ເມື່ອຮູ້ວ່າມີການຊ້າຊື່ນ ເຂົາກໍຕົກໃຈດ້ວຍຄວາມກັງວົນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຈະຄົ້ນຫາ. ແລ້ວໃນຍາມນັ້ນເອງ ເຂົາເຫັນກວາງເຄື່ອນໄປຕາມທາງນ້ໍາ ດັ່ງລໍາທາງຂອງສາຍນ້ໍາ.

Verse 51

पुष्टं मृगं च तं दृष्ट्वा हृष्टो वनचरस्स वै । शरं धनुषि संधाय हन्तुं तं हि प्रचक्रमे

ເມື່ອເຫັນກວາງທີ່ອ້ວນອຸດົມນັ້ນ ຜູ້ຢູ່ປ່າກໍດີໃຈ. ເຂົາສອດລູກສອນໃສ່ຄັນທະນູ ແລະເລີ່ມລົງມືທັນທີເພື່ອຂ້າມັນ.

Verse 52

तदैवं कुर्वतस्तस्य बिल्वपत्राणि कानिचित् । तत्प्रारब्धवशाद्विष्णो पतितानि शिवोपरि

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອເຂົາກຳລັງເຮັດຢູ່ ໃບບິລະວະ (bilva) ບາງໃບ—ດ້ວຍແຮງແຫ່ງກຳນົດການທີ່ເລີ່ມຕົ້ນ—ໄດ້ຕົກຈາກພຣະວິດສະນຸ ແລະຕົກລົງເທິງພຣະສິວະ।

Verse 53

तेन तृतीययामस्य तद्रात्रौ तस्य भाग्यतः । पूजा जाता शिवस्यैव कृपालुत्वं प्रदर्शितम्

ດ້ວຍບຸນວາສະນາຂອງເຂົາ ໃນຄືນນັ້ນຍາມທີສາມ ການບູຊາພຣະສິວະໄດ້ສຳເລັດຂຶ້ນແທ້ ແລະໂດຍນັ້ນ ພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະຖືກເປີດເຜີຍຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 54

श्रुत्वा तत्र च तं शब्दं किं करोषीति प्राह सः । कुटुम्बार्थमहं हन्मि त्वां व्याधश्चेति सोब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງຖາມວ່າ “ເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ?” ນາຍພານຕອບວ່າ “ເພື່ອຄອບຄົວຂ້ອຍ ຂ້ອຍຂ້າ—ເຈົ້າດ້ວຍ—ເພາະຂ້ອຍເປັນນາຍພານ।”

Verse 55

तच्छ्रुत्वा व्याधवचनं हरिणो हृष्टमानसः । द्रुतमेव च तं व्याधं वचनं चेदमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາຍພານ ກວາງນັ້ນມີໃຈຍິນດີ. ມັນຈຶ່ງເວົ້າກັບນາຍພານນັ້ນທັນທີ ແລະກ່າວຄຳນີ້ວ່າ…

Verse 56

हरिण उवाच । धन्योहं पुष्टिमानद्य भवत्तृप्तिर्भविष्यति । यस्यांगं नोपकाराय तस्य सर्वं वृथा गतम्

ຮະຣິນາ ກ່າວວ່າ: «ວັນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະໄດ້ຮັບການຫຼ້ຽງດູຢ່າງເຕັມທີ—ຄວາມຫິວຂອງທ່ານຈະໄດ້ຮັບການອີ່ມເຕັມ. ເພາະກາຍຂອງຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ນໍາໄປໃຊ້ເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນ ທຸກຢ່າງຍ່ອມເປັນສູນເປົ່າ»។

Verse 57

यो वै सामर्थ्ययुक्तश्च नोपकारं करोति वै । तत्सामर्थ्यं भवेद्व्यर्थं परत्र नरकं व्रजेत्

ຜູ້ໃດມີຄວາມສາມາດ ແຕ່ບໍ່ເຮັດການຊ່ວຍເຫຼືອ ຄວາມສາມາດນັ້ນຍ່ອມເປັນໄຮ້ຜົນ; ໃນປະໂລກ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກ.

Verse 58

परन्तु बालकान् स्वांश्च समर्प्य जननीं शिशून् । आश्वास्याप्यथ तान् सर्वानागमिष्याम्यहं पुनः

«ແຕ່ກ່ອນອື່ນ ຂ້ອຍຈະມອບລູກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍໃຫ້ແມ່ເຂົາ ແລະປອບໃຈພວກເຂົາທັງໝົດ; ແລ້ວຂ້ອຍຈະກັບມາອີກ»

Verse 59

इत्युक्तस्तेन स व्याधो विस्मितोतीव चेतसि । मनाक् शुद्धमनानष्टपापपुंजो वचोऽब्रवीत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາຍພານກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງໃນໃຈ. ຈິດໃຈຂອງເຂົາສະອາດຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ, ກອງບາບເລີ່ມລະລາຍ, ແລະເຂົາຈຶ່ງເວົ້າຄໍານີ້.

Verse 60

व्याध उवाच । ये ये समागताश्चात्र तेते सर्वे त्वया यथा । कथयित्वा गता ह्यत्र नायान्त्यद्यापि वंचकाः

ນາຍພານກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມາຮອດບ່ອນນີ້ ທ່ານໄດ້ເວົ້າກັບເຂົາທຸກຄົນຕາມຄວນ ແລ້ວເຂົາກໍໄປ. ແຕ່ຈົນບັດນີ້ ພວກຄົນຫລອກລວງນັ້ນຍັງບໍ່ກັບມາ»

Verse 61

त्वं चापि संकटे प्राप्तो व्यलीकं च गमिष्यसि । मम सञ्जीवनं चाद्य भविष्यति कथं मृग

ເຈົ້າກໍຕົກຢູ່ໃນພະຍຸອັນຕະລາຍ ແລະຈະຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ. ໂອ ກວາງເອີຍ, ວັນນີ້ການຟື້ນຊີວິດຂອງຂ້າ—ການກັບຄືນມາມີຊີວິດ—ຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 62

मृग उवाच । शृणु व्याध प्रवक्ष्यामि नानृतं विद्यते मयि । सत्येन सर्वं ब्रह्माण्डं तिष्ठत्येव चराचरम्

ກວາງກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ນາຍພານ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ; ໃນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄໍາຕົວະ. ໂດຍຄວາມຈິງນີ້ແທ້ໆ ຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ຈຶ່ງດໍາລົງຢູ່»។

Verse 63

यस्य वाणी व्यलीका हि तत्पुण्यं गलितं क्षणात् । तथापि शृणु वै सत्यां प्रतिज्ञां मम भिल्लक

ຜູ້ໃດທີ່ວາຈາເປັນຄໍາຕົວະ ບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະລະລາຍໄປໃນພິບຕາ. ແຕ່ກໍຕາມ, ໂອ ພິລລະກະ, ຈົ່ງຟັງຄໍາປະຕິຍານອັນຈິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ।

Verse 64

सन्ध्यायां मैथुने घस्रे शिवरात्र्यां च भोजने । कूटसाक्ष्ये न्यासहारे संध्याहीने द्विजे तथा

ການຮ່ວມເພດໃນເວລາສັນທະຍາ, ການກິນໃນຕອນກາງວັນໃນວັນສິວະຣາຕຣີ, ການໃຫ້ພະຍານປອມ, ການຍັກຍອກຊັບທີ່ຝາກໄວ້, ແລະດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພຣາຫມັນຜູ້ລະເລີຍການບູຊາສັນທະຍາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກຳທີ່ມີໂທດຫນັກ ໃນວິໄນທີ່ສອນແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ।

Verse 65

शिवहीनं मुखं यस्य नोपकर्ता क्षमोऽपि सन् । पर्वणि श्रीफलस्यैव त्रोटनेऽभक्ष्यभक्षणे

ແມ່ນແຕ່ຈະມີຄວາມສາມາດກໍຕາມ, ຜູ້ໃດທີ່ປາກຂາດການລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ຍ່ອມບໍ່ອາດເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແທ້ໄດ້; ເຫມືອນໃນວັນມົງຄຸນ ແຕກຫມາກພ້າວແລ້ວກັບໄປກິນຂອງທີ່ບໍ່ຄວນກິນ ກາຍເປັນການວ່າງເປົ່າ ແລະບໍ່ສົມຄວນ।

Verse 66

असंपूज्य शिवं भस्मरहितश्चान्नभुक् च यः । एतेषां पातकं मे स्यान्नागच्छेयं पुनर्यदि

«ຖ້າຂ້ອຍກິນອາຫານໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະກ່ອນ ຫຼືກິນອາຫານໂດຍບໍ່ມີຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ບະສະມະ) ຢູ່ກາຍ ບາບແຫ່ງການກະທຳນັ້ນຂໍໃຫ້ຕົກແກ່ຂ້ອຍ—ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້ອຍກັບໄປອີກເລີຍ»।

Verse 67

शिव उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य गच्छ शीघ्रं समाव्रज । स व्याधेनैवमुक्तस्तु जलं पीत्वा गतो मृगः

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງເຂົາແລ້ວ ‘ໄປເຖີດ—ຈົ່ງກັບມາໄວໆ’.” ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາຍພານເວົ້າຢ່າງນັ້ນ ກວາງໄດ້ດື່ມນ້ຳ ແລ້ວຈາກໄປ.

Verse 68

ते सर्वे मिलितास्तत्र स्वाश्रमे कृतसुप्रणाः । वृत्तांतं चैव तं सर्वं श्रुत्वा सम्यक् परस्परम्

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນອາສຣົມຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈອັນດີແລະໝັ້ນຄົງ. ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ຟັງກັນແລະກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກ່ຽວກັບເຫດການທັງໝົດ ແລະຮູ້ແຈ້ງຖ້ວນທົ່ວ.

Verse 69

गन्तव्यं निश्चयेनेति सत्यपाशेन यंत्रिताः । आश्वास्य बालकांस्तत्र गन्तुमुत्कण्ठितास्तदा

ພວກເຂົາຖືກຜູກແນ່ນດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງສັດຈະ ຄິດວ່າ “ພວກເຮົາຈະຕ້ອງໄປທີ່ນັ້ນແນ່ນອນ.” ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ປອບໃຈເດັກນ້ອຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະດ້ວຍຄວາມຄິດຮອດຢາກໄປ ກໍພ້ອມຈະອອກເດີນທາງ.

Verse 70

मृगी ज्येष्ठा च या तत्र स्वामिनं वाक्यमब्रवीत् । त्वां विना बालका ह्यत्र कथं स्थास्यंति वै मृग

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງກວາງຜູ້ໃຫຍ່ສຸດໄດ້ເວົ້າກັບເຈົ້າຂອງນາງວ່າ: “ໂອ ກວາງຜູ້ຜົວ, ຖ້າບໍ່ມີເຈົ້າ ເດັກນ້ອຍທັງຫຼາຍຈະຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 71

प्रथमं तु मया तत्र प्रतिज्ञा च कृता प्रभो । तस्मान्मया च गन्तव्यं भवद्भ्यां स्थीयतामिह

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ກ່ອນອື່ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານສັດຈາຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງໄປ; ທ່ານທັງສອງຈົ່ງຢູ່ນີ້.

Verse 72

इति तद्वचनं श्रुत्वा कनिष्ठा वाक्यमब्रवीत् । अहं त्वत्सेविका चाद्य गच्छामि स्थीयतां त्वया

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ຜູ້ນ້ອຍກ່າວຕອບວ່າ: “ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ; ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະໄປ. ທ່ານຈົ່ງຢູ່ນີ້.”

Verse 73

तच्छ्रुत्वा च मृगः प्राह गम्यते तत्र वै मया । भवत्यौ तिष्ठतां चात्र मातृतः शिशुरक्षणम्

ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກວາງເວົ້າວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປທີ່ນັ້ນແນ່ນອນ. ທ່ານທັງສອງຈົ່ງຢູ່ນີ້ ແລະຈາກຝ່າຍແມ່ ຈົ່ງປົກປ້ອງລູກນ້ອຍ»។

Verse 74

तत्स्वामिवचनं श्रुत्वा मेनाते तन्न धर्मतः । प्रोचुः प्रीत्या स्वभर्तारं वैधव्ये जीवितं च धिक्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຜົວ ເມນາບໍ່ຍອມຮັບວ່າເປັນທາງທຳ. ດ້ວຍຄວາມຮັກນາງເວົ້າກັບຜົວຂອງນາງວ່າ: «ຂໍດ່າຊີວິດທີ່ຢູ່ໃນຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍ!»

Verse 75

बालानाश्वास्य तांस्तत्र समर्प्य सहवासिनः । गतास्ते सर्व एवाशु यत्रास्ते व्याधसत्तमः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ປອບໃຈເດັກນ້ອຍທັງຫຼາຍ ແລະຝາກໄວ້ໃຫ້ຜູ້ຢູ່ຮ່ວມກັນດູແລຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວທຸກຄົນກໍຮີບໄປທັນທີ ໄປຫາບ່ອນທີ່ນາຍພານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ພັກຢູ່।

Verse 76

ते बाला अपि सर्वे वै विलोक्यानुसमागताः । एतेषां या गतिः स्याद्वै ह्यस्माकं सा भवत्विति

ແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍທັງຫມົດ ເມື່ອເຫັນແລ້ວກໍມາຊຸມກັນ ແລະເວົ້າວ່າ: «ຊະຕາກຳ ຫຼື ປາຍທາງທາງວິນຍານໃດຈະເກີດແກ່ຜູ້ບູຊາເຫຼົ່ານີ້ ຂໍໃຫ້ສະພາບນັ້ນເປັນຂອງພວກເຮົາດ້ວຍ»។

Verse 77

तान् दृष्ट्वा हर्षितो व्याधो बाणं धनुषि संदधे । पुनश्च जलपत्राणि पतितानि शिवोपरि

ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນ ນາຍພານກໍຍິນດີ ແລະສອດລູກສອນໃສ່ຄັນທະນູ. ແລ້ວອີກຄັ້ງ ໃບໄມ້ທີ່ຊຸ່ມນ້ຳກໍຕົກລົງເທິງພຣະສິວະ (ເທິງພຣະອົງ).

Verse 78

तेन जाता चतुर्थस्य पूजा यामस्य वै शुभा । तस्य पापन्तदा सर्वं भस्मसादभवत् क्षणात्

ໂດຍການກະທຳນັ້ນ ການບູຊາອັນເປັນມງຄົດໃນຍາມທີສີ່ (ຊ່ວງຍາມຄ່ຳ) ກໍສຳເລັດຖືກຕ້ອງ. ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບາບທັງໝົດຂອງເຂົາກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນພິບຕາ.

Verse 79

मृगी मृगी मृगश्चोचुश्शीघ्रं वै व्याधसत्तम । अस्माकं सार्थकं देहं कुरु त्वं हि कृपां कुरु

ເມຍກວາງ ກວາງເພດຍິງ ແລະກວາງເພດຊາຍ ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ: “ໄວໆເຖີດ ໂອ ນາຍພານຜູ້ປະເສີດ! ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາ ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຮົາມີຄວາມໝາຍ—ຂໍຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ.”

Verse 80

शिव उवाच । इति तेषां वचश्श्रुत्वा व्याधो विस्मयमागतः । शिवपूजाप्रभावेण ज्ञानं दुर्लभमाप्तवान्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກນັ້ນ ນາຍພານກໍຕົກຕະລຶງອັນນ່າພິສົດ. ແລະໂດຍອຳນາດແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະ ເຂົາໄດ້ບັນລຸຍານ (jñāna) ອັນຫາຍາກ ທີ່ຍາກຈະໄດ້ມາ.”

Verse 81

एते धन्या मृगाश्चैव ज्ञानहीनास्सुसंमताः । स्वीयेनैव शरीरेण परोपकरणे रताः

ກວາງເຫຼົ່ານີ້ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີບຸນ—ແມ່ນແຕ່ຂາດຍານຕາມຄຳສອນ ກໍຍັງນ່າສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ—ເພາະດ້ວຍຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ ພວກເຂົາຍັງພາກພຽນໃນການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ.

Verse 82

मानुष्यं जन्म संप्राप्य साधितं किं मयाधुना । परकायं च संपीड्य शरीरं पोषितं मया

«ໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸສິ່ງໃດໃນທາງທຳ? ໂດຍບີບຄັ້ນກາຍຂອງຜູ້ອື່ນ ຂ້ອຍພຽງແຕ່ລ້ຽງກາຍຂອງຕົນເອງ»។

Verse 84

कां वा गतिं गमिष्यामि पातकं जन्मतः कृतम् । इदानीं चिंतयाम्येवं धिग्धिक् च जीवनं मम

«ຂ້ອຍຈະໄປຮອດຊະຕາກຳໃດໄດ້ ເມື່ອບາບຖືກຂ້ອຍກະທຳມາແຕ່ເກີດ? ບັດນີ້ຂ້ອຍຄິດຢ່າງນີ້—ຊ່າງນ່າລະອາຍ! ຊ່າງນ່າລະອາຍ! ຊີວິດຂອງຂ້ອຍ»।

Verse 85

इति ज्ञानं समापन्नो बाणं संवारयंस्तदा । गम्यतां च मृगश्रेष्ठा धन्याः स्थ इति चाब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸປັນຍາແທ້ແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນເຂົາໄດ້ຫ້າມລູກທະນູຂອງຕົນ. ແລ້ວເຂົາກ່າວວ່າ «ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າ, ໂອ ກວາງຜູ້ປະເສີດ; ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ»।

Verse 86

शिव उवाच । इत्युक्ते च तदा तेन प्रसन्नश्शंकरस्तदा । पूजितं च स्वरूपं हि दर्शयामास संमतम्

ພຣະສິວະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຂົາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະກໍຊົມຊື່ນຍິນດີ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນ ພຣະອົງໄດ້ເຜີຍແຜ່ຮູບອົງຂອງພຣະອົງອັນເມດຕາ ແລະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທ.

Verse 87

संस्पृश्य कृपया शंभुस्तं व्याधं प्रीतितोऽब्रवीत् । वरं ब्रूहि प्रसन्नोऽस्मि व्रतेनानेन भिल्लक

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ແຕະຕ້ອງນາຍພານນັ້ນ ແລະຕັດດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ: «ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ໂອ ພິລລະກະ, ດ້ວຍວຣະຕະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ»។

Verse 88

व्याधोऽपि शिवरूपं च दृष्ट्वा मुक्तोऽभवत्क्षणात् । पपात शिवपादाग्रे सर्वं प्राप्तमिति बुवन्

ແມ່ນແຕ່ນາຍພານ ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບອົງພຣະສິວະໂດຍຕົວຈິງ ກໍໄດ້ຫຼຸດພົ້ນໃນພິບຕາ. ລາວລົ້ມກົດກາບຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະບາດຂອງພຣະສິວະ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸທຸກສິ່ງແລ້ວ»।

Verse 89

शिवोऽपि सुप्रन्नात्मा नाम दत्वा गुहेति च । विलोक्य तं कृपादृष्ट्या तस्मै दिव्यान्वरानदात्

ພຣະສິວະກໍຊົງມີພຣະໄທເມດຕາລ້ວນໆ ໄດ້ປະທານນາມ «ສຸປຣັນນາດມາ» ແກ່ລາວ ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ «ກຸຫາ». ແລ້ວຊົງເບິ່ງລາວດ້ວຍສາຍພຣະເນດກະລຸນາ ແລະປະທານພອນທິບໃຫ້.

Verse 90

शिव उवाच । शृणु व्याधाद्य भोगांस्त्वं भुंक्ष्व दिव्यान्यथेप्सितान् । राजधानीं समाश्रित्य शृंगवेरपुरे पराम्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ນາຍພານ. ຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຈົ່ງເສບສຸກທິບຕາມທີ່ປາດຖະໜາ, ໂດຍໄປພຶ່ງພາແລະພັກອາໄສໃນນະຄອນຫຼວງອັນສູງສຸດ ແຫ່ງ ສຣິງກະເວຣະປຸຣະ»។

Verse 91

अनपाया वंशवृद्धिश्श्लाघनीयः सुरैरपि । गृहे रामस्तव व्याध समायास्यति निश्चितम्

ໂອ ນາຍພານ, ວົງສານຂອງທ່ານຈະເຕີບໃຫຍ່ໂດຍບໍ່ເສື່ອມຖອຍ—ເຖິງຂັ້ນເທວະດາກໍຍັງຄວນສັນລະເສີນ. ແລະແນ່ນອນວ່າ ພຣະຣາມະຈະມາຫາເຮືອນຂອງທ່ານ.

Verse 92

करिष्यति त्वया मैत्री मद्भक्तस्नेहकारकः । मत्सेवासक्तचेतास्त्वं मुक्तिं यास्यसि दुर्लभाम्

ໂດຍເຈົ້າ ມິດຕະພາບຈະເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອປຸກໃຫ້ເກີດຄວາມຮັກແພງຕໍ່ຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະສິວະ. ເມື່ອໃຈເຈົ້າຜູກພັນກັບການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸມົກສະອັນຫາຍາກ.

Verse 93

एतस्मिन्नंतरे ते तु कृत्वा शंकरदर्शनम् । सर्वे प्रणम्य सन्मुक्तिं मृगयोनेः प्रपेदिरे

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບດາຣະຊັນອັນປະເສີດຂອງພຣະສັງກະຣະ; ທຸກຄົນກໍກົ້ມກາບນົບນ້ອມ ແລະໄດ້ບັນລຸມຸກຕິອັນແທ້ ພົ້ນຈາກການເກີດໃນຄັນຂອງສັດ.

Verse 94

विमानं च समारुह्य दिव्यदेहा गतास्तदा । शिवदर्शनमात्रेण शापान्मुक्ता दिवं गताः

ແລ້ວນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງວິມານທິບ ແລະອອກໄປດ້ວຍກາຍທິບສະຫວ່າງໄສ. ດ້ວຍພຽງແຕ່ໄດ້ທັດສະນາພຣະສິວະ ກໍພົ້ນຈາກຄຳສາບ ແລະຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ.

Verse 95

व्याधेश्वरः शिवो जातः पर्वते ह्यर्बुदाचले । दर्शनात्पूजनात्सद्यो भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

ໃນພູອັຣບຸດະ ພຣະສິວະໄດ້ປະກົດເປັນ ວະຍາເທສະວະຣະ. ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນແລະບູຊາພຣະອົງ ກໍໄດ້ຮັບທັງພຸກຕິ (ຄວາມສຳເລັດໂລກີ) ແລະມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ) ຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 96

व्याधोपि तद्दिनान्नूनं भोगान्स सुरसत्तम । भुक्त्वा रामकृपां प्राप्य शिवसायुज्यमाप्तवान्

ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະດາຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ນາຍພານນັ້ນ ໃນວັນນັ້ນເອງ ກໍໄດ້ເສບສຸກທິບ. ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະຣຸນາຂອງຣາມະ ກໍໄດ້ບັນລຸ ສິວະ-ສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ.

Verse 97

अज्ञानात्स व्रतञ्चैतत्कृत्वा सायुज्यमाप्तवान् । किं पुनर्भक्तिसंपन्ना यान्ति तन्मयतां शुभाम्

ແມ່ນແຕ່ເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້ ລາວກໍໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ ແລະບັນລຸ ສາຍຸຊະຍະ—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ. ແລ້ວຜູ້ມີພັກຕິສົມບູນ ຈະໄດ້ເຖິງຕັນມະຍະຕາ—ການຊຶມຊາບເປັນພຣະອົງຢ່າງມົງຄຸນ ຍິ່ງກວ່ານັ້ນເທົ່າໃດ!

Verse 98

विचार्य्य सर्वशास्त्राणि धर्मांश्चैवाप्यनेकशः । शिवरात्रिव्रतमिदं सर्वोत्कृष्टं प्रकीर्तितम्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຄຳພີທັງປວງ ແລະ ເສັ້ນທາງແຫ່ງທຳມະຫຼາຍປະການແລ້ວ, ວຣະຕະສິວະຣາຕຣີນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນອັນຍອດເຢັ້ນທີ່ສຸດໃນບັນດາວຣະຕະທັງຫມົດ.

Verse 99

व्रतानि विविधान्यत्र तीर्थानि विविधानि च । दानानि च विचित्राणि मखाश्च विविधास्तथा

ໃນນີ້ມີວຣະຕະຫຼາຍປະເພດ ແລະ ມີຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກ) ຫຼາຍປະເພດ. ຍັງມີທານອັນພິສົດຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ພິທີມະຂະ/ຍັດຍະ (ຍະຊະ) ຫຼາຍປະເພດເຊັ່ນກັນ.

Verse 100

तपांसि विविधान्येव जपाश्चैवाप्य नेकशः । नैतेन समतां यान्ति शिवरात्रिव्रतेन च

ແມ່ນແຕ່ຕະປະສະຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ຈະປະ (ການສວດມົນ) ນັບບໍ່ຖ້ວນ ກໍບໍ່ອາດເທົ່າທຽມກັບວຣະຕະສິວະຣາຕຣີ; ບໍ່ອາດສູ້ບຸນຜົນ ແລະ ອຳນາດທາງວິນຍານຂອງການຖືວຣະຕະນີ້ໄດ້.

Verse 101

तस्माच्छुभतरं चैतत्कर्तव्यं हितमीप्सुभिः । शिवरात्रिव्रतन्दिव्यं भुक्ति मुक्तिप्रदं सदा

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໃຝ່ຫາຄວາມເກື້ອກູນທີ່ແທ້ຄວນປະຕິບັດສິ່ງນີ້ອັນເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ—ວຣະຕະສິວະຣາຕຣີອັນທິບພະ—ເພາະມັນປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 102

एतत्सर्वं समाख्यातं शिवरात्रिव्रतं शुभम् । व्रतराजेति विख्यातं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍຄົບຖ້ວນແລ້ວ ກ່ຽວກັບວຣະຕະສິວະຣາຕຣີອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ໂດງດັງວ່າ «ກະສັດແຫ່ງວຣະຕະ»। ເຈົ້າປາດຖະນາຟັງອັນໃດອີກ?