दशशैवव्रतप्रश्नः — Inquiry into the Ten Principal Śaiva Vratas

Verse 1

ऋषय ऊचुः । धन्योऽसि कृतकृत्योऽसि जीवितं सफलं तव । यच्छ्रावयसि नस्तात महेश्वरकथां शुभाम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ; ພັນທະຂອງເຈົ້າສຳເລັດແລ້ວ ແລະຊີວິດເຈົ້າມີຜົນຈິງ—ເພາະ ລູກເອີຍ ເຈົ້າໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຟັງກະຖາອັນມົງຄຸນຂອງ ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)”

Verse 2

बहुभिश्चर्षिभि स्सूत श्रुतं यद्यपि वस्तु सत् । सन्देहो न मतोऽस्माकं तदेतत्कथयामि ते

ໂອ ສູຕະ, ແມ່ນແທ້ວ່າ ຄວາມຈິງນີ້ ໄດ້ຖືກຟັງໂດຍລິສີຫຼາຍທ່ານແລ້ວ, ແຕ່ໃນໃຈພວກເຮົາບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.

Verse 3

केन व्रतेन सन्तुष्टः शिवो यच्छति सत्सुखम् । कुशलश्शिवकृत्ये त्वं तस्मात्पृच्छामहे वयम्

ດ້ວຍວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນອັນສັກສິດ) ໃດ ພຣະສິວະຈຶ່ງພໍໃຈ ແລະປະທານສຸກອັນແທ້ ອັນເປັນມົງຄຸນ? ເຈົ້າຊຳນານໃນກິດຈະກຳແລະພິທີຂອງພຣະສິວະ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖາມເຈົ້າ.

Verse 4

भुक्तिर्मुक्तिश्च लभ्येत भक्तैर्येन व्रतेन वै । तद्वद त्वं विशेषेण व्यासशिष्य नमोऽस्तु ते

ດ້ວຍວຣະຕະໃດ ຜູ້ມີພັກຕິຈຶ່ງໄດ້ຮັບທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (ພູກຕິ) ແລະການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຢ່າງແນ່ນອນ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກ່າວໃຫ້ລະອຽດ. ໂອ ສິດຂອງ ວຽາສະ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ເຈົ້າ.

Verse 5

सूत उवाच । सम्यक्पृष्टमृषिश्रेष्ठा भवद्भिः करुणात्मभिः । स्मृत्वा शिवपदांभोजं कथयामि यथाश्रुतम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ບັນດາລິສີຜູ້ປະເສີດ ທ່ານຜູ້ມີໃຈເມດຕາໄດ້ຖາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຂ້ອຍລະລຶກເຖິງພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວຈະເລົ່າຕາມທີ່ໄດ້ຍິນມາ.

Verse 6

यथा भवद्भिः पृच्छेत तथा पृष्टं हि वेधसा । हरिणा शिवया चैव तथा वै शंकरं प्रति

ດັ່ງທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ຖາມ ຄໍາຖາມນັ້ນແທ້ໆກໍເຄີຍຖືກຖາມຕໍ່ພຣະສັງກະຣະເຊັ່ນກັນ—ໂດຍພຣະເວທະສະ (ພຣະພຣະຫມາ), ໂດຍຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ), ແລະໂດຍພຣະສິວາ (ພາຣະວະຕີ) ດ້ວຍ.

Verse 7

कस्मिंश्चित्समये तैस्तु पृष्टं च परमात्मने । केन व्रतेन सन्तुष्टो भुक्तिं मुक्तिं च यच्छसि

ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ທູນຖາມພຣະອາຕະມາສູງສຸດວ່າ: “ດ້ວຍວຣະຕະອັນສັກສິດໃດ ພຣະອົງຈຶ່ງພໍພຣະໄທ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແລະປະທານທັງ ພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ?”

Verse 8

इति पृष्टस्तदा तैस्तु हरिणा तेन वै तदा । तदहं कथयाम्यद्य शृण्वतां पापहारकम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກພວກເຂົາຖາມ—ແລະໂດຍ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໃນຄັ້ງນັ້ນ—ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ: ນີ້ແມ່ນເລື່ອງທີ່ກຳຈັດບາບແກ່ຜູ້ຟັງ.

Verse 9

शिव उवाच । भूरि व्रतानि मे सन्ति भुक्तिमुक्तिप्रदानि च । मुख्यानि तत्र ज्ञेयानि दशसंख्यानि तानि वै

ພຣະສິວະຕັດວ່າ: “ວຣະຕະຂອງເຮົາມີຫຼາຍ ອັນໃຫ້ທັງ ພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ. ໃນນັ້ນ ວຣະຕະທີ່ເປັນຫົວໜ້າຄວນຮູ້ໄວ້—ແທ້ຈິງມີຈຳນວນສິບ.”

Verse 10

दश शैवव्रतान्याहुर्जाबालश्रुतिपारगाः । तानि व्रतानि यत्नेन कार्याण्येव द्विजैस्सदा

ບັນດາຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນ ຊາບາລະ-ສຣຸຕິ ກ່າວວ່າ ມີວຣະຕະແຫ່ງໄສວະ 10 ປະການ ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນປະຕິບັດວຣະຕະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນເປັນນິດ.

Verse 11

प्रत्यष्टम्यां प्रयत्नेन कर्तव्यं नक्तभोजनम् । कालाष्टम्यां विशेषेण हरे त्याज्यं हि भोजनम्

ໃນວັນກ່ອນອັດຖະມີ ຄວນພາກພຽນປະຕິບັດນັກຕະໂພຊະນະ ຄືກິນອາຫານແຕ່ຕອນກາງຄືນ. ແຕ່ໃນວັນກາລາອັດຖະມີ ໂອ ຮະຣາ ຄວນລະອາຫານໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 12

एकादश्यां सितायां तु त्याज्यं विष्णो हि भोजनम् । असितायां तु भोक्तव्यं नक्तमभ्यर्च्य मां हरे

ໂອ ວິສນຸ, ໃນວັນເອກາດະສີ ຝ່າຍຂາວ (ຂຶ້ນ) ຄວນງົດອາຫານ. ແຕ່ໃນວັນເອກາດະສີ ຝ່າຍດຳ (ແຮມ) ອາດກິນໃນຕອນກາງຄືນ—ຫຼັງຈາກນະມັດສະການບູຊາຂ້ອຍ—ໂອ ຮະຣິ.

Verse 13

त्रयोदश्यां सितायां तु कर्तव्यं निशि भोजनम् । असितायां तु भूतायां तत्र कार्यं शिवव्रतैः

ໃນວັນທຣະໂຍດະສີ ຝ່າຍຂາວ ຄວນຮັບປະທານອາຫານໃນຕອນກາງຄືນ. ແຕ່ຖ້າທຣະໂຍດະສີນັ້ນຕົກໃນຝ່າຍດຳ ໃນໂອກາດນັ້ນຄວນປະຕິບັດພິທີວຣະຕະຂອງພຣະສິວະຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 14

निशि यत्नेन कर्तव्यं भोजनं सोमवासरे । उभयोः पक्षयोर्विष्णो सर्वस्मिञ्छिव तत्परैः

ໃນວັນຈັນ ຄວນຮັບປະທານອາຫານໃນຕອນກາງຄືນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ໂອ ວິສນຸ, ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະສິວະ ຄວນຮັກສາວິໄນນີ້ທັງສອງຝ່າຍ (ຂຶ້ນ-ແຮມ) ແລະທຸກເວລາ ໂດຍມີໃຈມຸ່ງຫາພຣະສິວະ.

Verse 15

व्रतेष्वेतेषु सर्वेषु शैवा भोज्याः प्रयत्नतः । यथाशक्ति द्विजश्रेष्ठा व्रतसंपूर्तिहेतवे

ໃນວຣະຕະທັງປວງນີ້ ພວກຜູ້ສັດທາຕໍ່ພຣະສິວະຄວນໄດ້ຮັບການຖວາຍອາຫານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຄວາມລະມັດລະວັງ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ; ເພາະການເລີ້ຍງນີ້ເປັນເຫດໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດສົມບູນ ແລະໄດ້ຜົນ.

Verse 16

व्रतान्येतानि नियमात्कर्तव्यानि द्विजन्मभिः । व्रतान्येतानि तु त्यक्त्वा जायन्ते तस्करा द्विजाः

ວຣະຕະເຫຼົ່ານີ້ ດວິຊະທັງຫຼາຍຕ້ອງປະຕິບັດດ້ວຍລະບຽບວິໄນ. ແຕ່ຖ້າລະທິ້ງວຣະຕະເຫຼົ່ານີ້ ດວິຊະນັ້ນຈະກາຍເປັນໂຈນ—ຜູ້ປົ່ນຊິງທຳມະຂອງຕົນເອງ.

Verse 17

मुक्तिमार्गप्रवीणैश्च कर्तव्यं नियमादिति । मुक्तेस्तु प्रापकं चैव चतुष्टयमुदाहृतम्

ຜູ້ຊໍານານໃນມັກຄະແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ ກ່າວວ່າ ຄວນປະພຶດປະຕິບັດດ້ວຍວິໄນ ແລະການຮັກສານິຍົມຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ແທ້ຈິງ ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ສອນ “ສີ່ປະການ” ເປັນເຄື່ອງນໍາໄປສູ່ໂມກສະ—ທາງແຫ່ງພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 18

शिवार्चनं रुद्रजपं उपवासश्शिवालये । वाराणस्यां च मरणं मुक्तिरेषा सनातनी

ການບູຊາພຣະສິວະ, ການສວດຈັບຣຸດຣະມັນຕຣາ, ການອົບວາດ (ອົບອາຫານ) ໃນວັດພຣະສິວະ, ແລະການຕາຍໃນວາຣານະສີ—ນີ້ແມ່ນໂມກສະອັນຖາວອນ.

Verse 19

अष्टमी सोमवारे च कृष्णपक्षे चतुर्दशी । शिवतुष्टिकरं चैतन्नात्र कार्या विचारणा

ເມື່ອວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8) ຕົງກັບວັນຈັນ ແລະເມື່ອວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ຢູ່ໃນກຣິສນະປັກສະ—ພິທີປະພຶດນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈແນ່ນອນ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນໃດອີກ.

Verse 20

चतुर्ष्वपि बलिष्ठं हि शिवरात्रिव्रतं हरे । तस्मात्तदेव कर्तव्यं भुक्तिमुक्तिफलेप्सुभिः

ໂອ ຮະຣິ, ໃນບັນດາວຣະຕະຫຼັກສີ່ປະການ ວຣະຕະສິວະຣາຕຣີ ແມ່ນມີພະລັງອຳນາດແຮງກ້າທີ່ສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະນາຜົນແຫ່ງພະໂພກະ ແລະ ໂມກສະ ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ເປັນຫຼັກ.

Verse 21

एतस्माच्च मतादन्यन्नास्ति नृणां हितावहम् । एतद्व्रतन्तु सर्वेषां धर्मसाधनमुत्तमम्

ນອກຈາກການປະຕິບັດທີ່ຂ້ອຍໄດ້ສອນນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ມະນຸດ. ວຣະຕະນີ້ແຫຼະເປັນວິທີສູງສຸດໃຫ້ທຸກຄົນບັນລຸທຳມະ.

Verse 22

निष्कामानां सकामानां सर्वेषां च नृणान्तथा । वर्णानामाश्रमाणां च स्त्रीबालानां तथा हरे

ໂອ ຮະຣິ, ວຣະຕະແລະການບູຊານີ້ ເປັນຂອງທຸກຄົນເທົ່າກັນ—ທັງຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ແລະຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາ; ສຳລັບມະນຸດທົ່ວໄປ; ສຳລັບວັນນະທຸກວັນນະ ແລະອາສຣະມະທຸກອາສຣະມະ, ພ້ອມທັງແມ່ຍິງແລະເດັກນ້ອຍດ້ວຍ.

Verse 23

दासानां दासिकानां च देवादीनां तथैव च । शरीरिणां च सर्वेषां हितमेतद्व्रतं वरम्

ສໍາລັບທາດຊາຍ ແລະ ທາດຍິງ ພ້ອມທັງເທວະດາ ແລະ ສັດທັງຫຼາຍ—ແທ້ຈິງແກ່ສັດມີກາຍທຸກຕົນ—ວຣະຕະອັນປະເສີດນີ້ເປັນປະໂຫຍດ।

Verse 24

माघस्य ह्यसिते पक्षे विशिष्टा सातिकीर्तिता । निशीथव्यापिनी ग्राह्या हत्याकोटिविनाशिनी

ໃນປັກຂ້າງມືດຂອງເດືອນມາຄະ ການປະຕິບັດນີ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສາຕີ» ຖືກປະກາດວ່າສູງສົ່ງເປັນພິເສດ। ຄວນຮັບເອົາເມື່ອມັນຄອບຄຸມຈົນເຖິງທ່ຽງຄືນ (ນິສີຖ) ແລະມັນທໍາລາຍບາບນັບເປັນໂກດິ ແມ່ນແຕ່ບາບຈາກການຂ້າກໍຕາມ।

Verse 25

तद्दिने चैव यत्कार्यं प्रातरारभ्य केशव । श्रूयतान्तन्मनो दत्त्वा सुप्रीत्या कथयामि ते

ໂອ ເກສະວະ, ຈົ່ງຟັງໂດຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນທັງໝົດ. ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ວ່າໃນວັນນັ້ນຄວນເຮັດສິ່ງໃດ ເລີ່ມແຕ່ເຊົ້າຕູ່.

Verse 26

प्रातरुत्थाय मेधावी परमानन्दसंयुतः । समाचरेन्नित्यकृत्यं स्नानादिकमतन्द्रितः

ເມື່ອຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ, ຜູ້ມີປັນຍາ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍອານັນດະອັນສູງສຸດ (ຈາກວິໄນທີ່ມຸ່ງສູ່ພຣະສິວະ)—ຄວນປະຕິບັດກິດປະຈໍາວັນຢ່າງຂະຫຍັນ, ເລີ່ມຈາກການອາບນ້ໍາ ແລະ ພິທີຊໍາລະອື່ນໆ, ບໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເກີດຄ້ານ.

Verse 27

शिवालये ततो गत्वा पूजयित्वा यथाविधि । नमस्कृत्य शिवं पश्चात्संकल्पं सम्यगाचरेत्

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໄປຍັງວິຫານພຣະສິວະ ແລະບູຊາຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ. ແລ້ວຈຶ່ງນົບນ້ອມກ່ອນພຣະສິວະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນປະພຶດສັງກັນປະ (saṅkalpa) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ—ຄໍາຕັ້ງໃຈອັນສັກສິດໃນພະກິດບູຊາ।

Verse 28

देवदेव महादेव नीलकण्ठ नमोऽस्तु ते । कर्तुमिच्छाम्यहं देव शिवरात्रिव्रतं तव

ໂອ ພຣະເທວະເທວ ມະຫາເທວ ນີລະກັນຖະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ພຣະອົງຊິວະ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຖືວຣະຕະ «ຊິວະຣາຕຣີ» ຂອງພຣະອົງ.

Verse 29

तव प्रभावाद्देवेश निर्विघ्नेन भवेदिति । कामाद्याः शत्रवो मां वै पीडां कुर्वन्तु नैव हि

ໂອ ພຣະເທວະເຈົ້າ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງສຳເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ. ແລະຂໍໃຫ້ສັດຕູທີ່ເລີ່ມດ້ວຍກາມະ ບໍ່ໄດ້ທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າທຸກຂ໌ເລີຍ.

Verse 30

एवं संकल्पमास्थाय पूजाद्रव्यं समाहरेत् । सुस्थले चैव यल्लिंगं प्रसिद्धं चागमेषु वै

ເມື່ອຕັ້ງສັງກັນປະ (saṅkalpa) ອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນຮວບຮວມເຄື່ອງບູຊາ. ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະລິງຄະທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ດີ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກພ້ອມຮັບຮອງໃນອາຄະມະ.

Verse 31

रात्रौ तत्र स्वयं गत्वा संपाद्य विधिमुत्तमम् । शिवस्य दक्षिणे भागे पश्चिमे वा स्थले शुभे

ໃນຍາມຄ່ຳ ຄວນໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະປະກອບພິທີອັນປະເສີດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ໃນບ່ອນມົງຄຸນ—ທາງຂວາຂອງພຣະຊິວະ ຫຼືທາງຕາເວັນຕົກ—ຄວນຈັດການບູຊາ.

Verse 32

निधाय चैव तद्द्रव्यं पूजार्थं शिवसन्निधौ । पुनः स्नायात्तदा तत्र विधिपूर्वं नरोत्तमः

ເມື່ອວາງເຄື່ອງບູຊານັ້ນໄວ້ເພື່ອການບູຊາ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະແລ້ວ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດຄວນອາບນ້ຳອີກຄັ້ງໃນທີ່ນັ້ນ ຕາມພິທີກຳນົດໄວ້.

Verse 33

परिधाय शुभं वस्त्रमन्तर्वासश्शुभन्तथा । आचम्य च त्रिवारं हि पूजारंभं समाचरेत्

ເມື່ອນຸ່ງຜ້ານອກທີ່ສະອາດແລະເປັນມົງຄຸນ ແລະນຸ່ງຜ້າໃນທີ່ບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ ແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະສາມເທື່ອ ຈຶ່ງເລີ່ມການບູຊາຕາມພິທີ.

Verse 34

यस्य मंत्रस्य यद्द्रव्यं तेन पूजां समाचरेत् । अमंत्रकं न कर्तव्यं पूजनं तु हरस्य च

ມັນຕຣາໃດກຳນົດເຄື່ອງບູຊາໃດ ກໍໃຫ້ບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງນັ້ນຕາມມັນຕຣານັ້ນ. ການບູຊາພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ຄວນເຮັດໂດຍບໍ່ມີມັນຕຣາ.

Verse 35

गीतैर्वाद्यैस्तथा नृत्यैर्भक्तिभावसमन्वितः । पूजनं प्रथमे यामे कृत्वा मंत्रं जपेद्बुधः

ຜູ້ມີຈິດສັດທາບັກຕິ ຄວນບູຊາພຣະສິວະໃນຍາມທໍາອິດແຫ່ງຄືນ ດ້ວຍບົດຮ້ອງ ດົນຕີ ແລະການຟ້ອນລໍາ; ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນຈະພາມັນຕຣາ (japa) ຕໍ່ໄປ.

Verse 36

पार्थिवं च तदा श्रेष्ठं विदध्यान्मंत्रवान्यदि । कृतनित्यक्रियः पश्चात्पार्थिवं च समर्चयेत्

ຕໍ່ມາ ຖ້າເປັນຜູ້ມີອໍານາດມັນຕຣາ ຄວນປັ້ນລິງຄະພາຣຖິວະ (ລິງຄະດິນ) ອັນປະເສີດ. ຫຼັງຈາກສໍາເລັດພິທີປະຈໍາວັນແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາລິງຄະດິນນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 37

प्रथमं पार्थिवं कृत्वा पश्चात्स्थापनमाचरेत् । स्तोत्रैर्नानाविधैर्देवं तोषयेद्वृषभध्वजम्

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງປັ້ນລິງຄະດິນ (ປາຣຖິວ) ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີສະຖາປະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍຮູບແບບ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະເທວະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ພໍພຣະໄທ.

Verse 38

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां व्याधेश्वरमाहात्म्ये शिवरात्रिव्रतमहिमनिरूपणंनामाष्टत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສີ່ «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນ «ວະຍາເທສະວະຣະ ມາຫາຕະມະຍະ» ຈົບລົງບົດທີ 38 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງວຣະຕະສິວະຣາຕຣີ».

Verse 39

चतुर्ष्वपि च यामेषु मूर्तीनां च चतुष्टयम् । कृत्वावाहनपूर्वं हि विसर्गावधि वै क्रमात्

ໃນແຕ່ລະຍາມທັງສີ່ ຈົ່ງເຊີນອັນເປັນມູຣຕິທັງສີ່ (ຂອງພຣະອົງ) ກ່ອນດ້ວຍພິທີອາວາຫະນະ ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນພິທີຕາມລຳດັບ ຈົນຮອດການສົ່ງຄືນປິດພິທີ (ວິສັກ).

Verse 40

कार्यं जागरणं प्रीत्या महोत्सव समन्वितम् । प्रातः स्नात्वा पुनस्तत्र स्थापयेत्पूजयेच्छिवम्

ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ຄວນຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ພ້ອມມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າ ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ຈົ່ງຕັ້ງ (ລິງຄະອັນສັກສິດ) ອີກຄັ້ງໃນທີ່ນັ້ນ ແລະນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 41

ततः संप्रार्थयेच्छंभुं नतस्कन्धः कृताञ्जलिः । कृतसम्पूर्ण व्रतको नत्वा तं च पुनः पुनः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍບ່າກົ່ມ ແລະ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ເມື່ອໄດ້ສຳເລັດວຣະຕະຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ, ຄວນອ້ອນວອນພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍໃຈຈິງ, ແລະ ກໍ້ມກາບພຣະອົງຊ້ຳໆ.

Verse 42

नियमो यो महादेव कृतश्चैव त्वदाज्ञया । विसृज्यते मया स्वामिन्व्रतं जातमनुत्तमम्

ໂອ ມະຫາເທວະ, ນິຍະມະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດ ແຕ່ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ—ໂອ ພຣະເຈົ້ານາຍ—ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວາງລົງ. ວຣະຕະອັນສູງສຸດນີ້ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 43

व्रतेनानेन देवेश यथाशक्तिकृतेन च । सन्तुष्टो भव शर्वाद्य कृपां कुरु ममोपरि

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂດຍວຣະຕະນີ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດຕາມກຳລັງ—ໂອ ສະຣະວະ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຖົມ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະ ປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 44

पुष्पाञ्जलिं शिवे दत्त्वा दद्याद्दानं यथाविधि । नमस्कृत्य शिवायैव नियमं तं विसर्जयेत्

ເມື່ອຖວາຍດອກໄມ້ເປັນອັນຈະລີແດ່ພຣະສິວະແລ້ວ ຄວນໃຫ້ທານຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ. ຫຼັງຈາກກ້ມກາບພຣະສິວະແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈຶ່ງປະກາດສິ້ນສຸດວຣະຕະ/ນິຍະມະນັ້ນຕາມພິທີ.

Verse 45

यथाशक्ति द्विजाञ्छैवान्यतिनश्च विशेषतः । भोजयित्वा सुसन्तोष्य स्वयं भोजनमाचरेत्

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພວກດວິຊະ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ຍະຕິສາຍໄສວະ. ເມື່ອເຮັດໃຫ້ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນພໍໃຈຢ່າງດີແລ້ວ ຈຶ່ງຄ່ອຍຮັບປະທານອາຫານຂອງຕົນເອງ.

Verse 46

यामेयामे यथा पूजा कार्या भक्तवरैर्हरे । शिवरात्रौ विशेषेण तामहं कथयामि ते

ໂອ ຮະຣິ, ຂ້ອຍຈະບອກທ່ານວ່າ ບັນດາຜູ້ສັດທາອັນປະເສີດຄວນປະກອບພິທີບູຊາໃນແຕ່ລະຍາມຂອງຄືນແນວໃດ—ໂດຍສະເພາະໃນຄືນອັນສັກສິດແຫ່ງ ສິວະຣາຕຣີ.

Verse 47

प्रथमे चैव यामे च स्थापितं पार्थिवं हरे । पूजयेत्परया भक्त्या सूपचारैरनेकशः

ໃນຍາມທຳອິດດ້ວຍ ຄວນບູຊາລິງຄະດິນ (ປາຣຖິວ) ຂອງພຣະຫຣະ ທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະອຸປະຈາຣະຫຼາຍປະການ।

Verse 48

पंचद्रव्यैश्च प्रथमं पूजनीयो हरस्सदा । तस्य तस्य च मन्त्रेण पृथग्द्रव्यं समर्पयेत्

ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເປັນອັນດັບທຳອິດສະເໝີ ດ້ວຍດຣັວຍະຫ້າປະການ; ແລະດ້ວຍມັນຕຣາຂອງແຕ່ລະຢ່າງ ຈຶ່ງຖວາຍແຕ່ລະດຣັວຍະແຍກກັນ।

Verse 49

तच्च द्रव्यं समर्प्यैव जलधारां ददेत वै । पश्चाच्च जलधाराभिर्द्रव्याणुत्तारयेद्बुधः

ເມື່ອຖວາຍດຣັວຍະອັນສັກສິດນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຫຼັ່ງນ້ຳເປັນສາຍຕໍ່ເນື່ອງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນຊຳລະດຣັວຍະທີ່ເຫຼືອອອກ ດ້ວຍສາຍນ້ຳທີ່ຫຼັ່ງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 50

शतमष्टोत्तरं मन्त्रं पठित्वा जलधारया । पूजयेच्च शिवं तत्र निर्गुणं गुणरूपिणम्

ເມື່ອອ່ານມັນຕຣາ 108 ຈົບແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະສິວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຫຼັ່ງນ້ຳເປັນສາຍຕໍ່ເນື່ອງ—ພຣະສິວະຜູ້ເກີນກວ່າຄຸນ (ນິຣຄຸນ) ແຕ່ເພື່ອຜູ້ພັກຕິ ກໍຮັບຮູບມີຄຸນ (ສະຄຸນ).

Verse 51

गुरुदत्तेन मंत्रेण पूजयेद्वृषभध्जम् । अन्यथा नाममंत्रेण पूजयेद्वै सदाशिवम्

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ຄູບາອາຈານປະທານ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາສະດາສິວະດ້ວຍນາມະມັນຕຣາຂອງພຣະອົງ.

Verse 52

चन्दनेन विचित्रेण तण्डुलैश्चाप्यखण्डितैः । कृष्णैश्चैव तिलैः पूजा कार्या शंभोः परात्मनः

ດ້ວຍຈັນທະນ໌ຫອມຫຼາກສີ, ດ້ວຍເຂົ້າສານເມັດສົມບູນບໍ່ແຕກ, ແລະດ້ວຍງາດໍາ ຄວນປະກອບພິທີບູຊາພຣະສັມພູ—ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນອົງສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ.

Verse 53

पुष्पैश्च शतपत्रैश्च करवीरैस्तथा पुनः । अष्टभिर्नाममंत्रैश्चार्पयेत्पुष्पाणि शंकरे

ດ້ວຍດອກໄມ້ຕ່າງໆ—ໂດຍສະເພາະດອກບົວຮ້ອຍກີບ ແລະດອກກະຣະວີຣ (oleander)—ຈົ່ງຖວາຍດອກໄມ້ແກ່ພຣະສັງກະຣະອີກຄັ້ງ ພ້ອມດ້ວຍນາມະມັນຕຣາທັງແປດ.

Verse 54

भवः शर्वस्तथा रुद्रः पुनः पशुपतिस्तथा । उग्रो महांस्तथा भीम ईशान इति तानि वै

ພຣະອົງແມ່ນ ພະວະ (Bhava) ແລະ ສະຣະວະ (Śarva); ອີກຄັ້ງແມ່ນ ຣຸດຣະ (Rudra) ແລະ ປະສຸປະຕິ (Paśupati). ພຣະອົງແມ່ນ ອຸກຣະ (Ugra), ມະຫານ (Mahān), ພີມ (Bhīma)—ນີ້ແມ່ນພຣະນາມທັງຫຼາຍ—ແລະ ອີສານະ (Īśāna).

Verse 55

श्रीपूर्वैश्च चतुर्थ्यंतैर्नामभिः पूजयेच्छिवम् । पश्चाद्धूपं च दीपं च नैवेद्यं च ततः परम्

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະ ດ້ວຍພຣະນາມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ສຣີ” (Śrī) ແລະລົງທ້າຍໃນຮູບກຳລັງຮັບ (dative). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຖວາຍທູປະ (ທຽນຫອມ) ແລະ ດີປະ (ໂຄມໄຟ), ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍ ໄນເວດຍະ (naivedya) ອາຫານບູຊາ.

Verse 56

आद्ये यामे च नैवेद्यं पक्वान्नं कारयेद्बुधः । अर्घं च श्रीफलं दत्त्वा ताम्बूलं च निवेदयेत्

ໃນຍາມທຳອິດຂອງວັນ ຜູ້ຮູ້ທັນພຶງຈັດອາຫານສຸກເປັນໄນເວດຍະ (naivedya)។ ແລ້ວຖວາຍອັຣຄະ (arghya) ແລະໝາກພ້າວ ພ້ອມທັງຖວາຍຕາມບູລະ (tāmbūla) ແດ່ພຣະສິວະດ້ວຍ।

Verse 57

नमस्कारं ततो ध्यानं जपः प्रोक्तो गुरोर्मनोः । अन्यथा पंचवर्णेन तोषयेत्तेन शंकरम्

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງນົບນ້ອມກ່າວນະມັດສະການ; ຕໍ່ມາ ຈົ່ງເຮັດສະມາທິ; ແລ້ວ ຈົ່ງສວດຈະປະ (japa) ມັນຕຣາທີ່ຄູບາອາຈານສອນ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈ ດ້ວຍມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ (ປັນຈາກສະຣີ) ນັ້ນ.

Verse 58

धेनुमुद्रां प्रदर्श्याथ सुजलैस्तर्पणं चरेत् । पंचब्राह्मणभोजं च कल्पयेद्वै यथाबलम्

ແລ້ວ ຈົ່ງສະແດງ ທະເນຸມຸດຣາ (Dhenumudrā) ແລະ ປະຕິບັດພິທີ ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈົ່ງຈັດການຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຫ້າຮູບ ເພື່ອສົ່ງເສີມທັມມະ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ.

Verse 59

महोत्सवश्च कर्तव्यो यावद्यामो भवेदिह । ततः पूजाफलं तस्मै निवेद्य च विसर्जयेत्

ຄວນຈັດມະໂຫສົບ (ງານບຸນໃຫຍ່) ຢູ່ນີ້ ຕາມທີ່ຍາມທີ່ກຳນົດຍັງດຳເນີນຢູ່. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຖວາຍຜົນແຫ່ງການບູຊາແດ່ພຣະອົງແລ້ວ ຈົ່ງສິ້ນສຸດພິທີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຂໍລາ.

Verse 60

पुनर्द्वितीये यामे च संकल्पं सुसमा चरेत् । अथवैकदैव संकल्प्य कुर्यात्पूजां तथाविधाम्

ອີກຄັ້ງ ໃນຍາມທີສອງ ຈົ່ງປະກອບສັງກັນ (saṅkalpa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະມັ່ນຄົງ. ຫຼືອີກຢ່າງ ເມື່ອຕັ້ງສັງກັນແຕ່ຄັ້ງດຽວແລ້ວ ກໍໃຫ້ເຮັດການບູຊາຕາມວິທີທີ່ກຳນົດນັ້ນເທິງ.

Verse 61

द्रव्यैः पूर्वैस्तथा पूजां कृत्वा धारां समर्पयेत् । पूर्वतो द्विगुणं मंत्रं समुच्चार्यार्चयेच्छिवम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍທາຣາ ຄືການຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງສະດຸດມັນຕຣະໃຫ້ໄດ້ສອງເທົ່າກ່ອນ ແລ້ວບູຊາພຣະສິວະໃຫ້ສົມຄວນ.

Verse 62

पूर्वैस्तिलयवैश्चाथ कमलैः पूजयेच्छिवम् । बिल्वपत्रैर्विशेषेण पूजयेत्परमेश्वरम्

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄືງາ ແລະ ບາເລ (ຢະວະ) ພ້ອມທັງດອກບົວ ຄວນບູຊາພຣະສິວະ. ແລະໂດຍພິເສດ ຄວນບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ດ້ວຍໃບບິລວະ.

Verse 63

अर्घ्यं च बीजपूरेण नैवेद्यं पायसन्तथा । मंत्रावृत्तिस्तु द्विगुणा पूर्वतोऽपि जनार्दन

ຈົ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ດ້ວຍໝາກບີຊະປູຣະ (citron) ແລະຖວາຍພາຍະສະ ເຂົ້າຫວານເປັນໄນເວດຍະ. ແລະໂອ ຈະນາຣະດະນະ ການສວດມັນຕຣະຄວນເຮັດໃຫ້ໄດ້ສອງເທົ່າກ່ອນ.

Verse 64

ततश्च ब्राह्मणानां हि भोज्यो संकल्पमाचरेत् । अन्यत्सर्वं तथा कुर्याद्यावच्च द्वितयावधि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຕັ້ງສັດຈະປະຕິຍານອັນສັກສິດ ເພື່ອຖວາຍອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນ. ພິທີອື່ນໆທັງໝົດ ກໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມວິທີກຳນົດ ຈົນຄົບກຳນົດສອງມື້.

Verse 65

यामे प्राप्ते तृतीये च पूर्ववत्पूजनं चरेत् । यवस्थाने च गोधूमाः पुष्पाण्यर्कभवानि च

ເມື່ອຍາມທີສາມມາຮອດ ພຶງປະຕິບັດການບູຊາດັ່ງເກົ່າ. ແລະໃນບ່ອນທີ່ຈະຖວາຍເຂົ້າບາເລ ໃຫ້ປ່ຽນເປັນຖວາຍເຂົ້າສາລີ ພ້ອມດອກໄມ້ທີ່ເກີດຈາກພືດອາຣກາ (arka).

Verse 66

धूपैश्च विविधैस्तत्र दीपैर्नानाविधैरपि । नैवेद्यापूपकैर्विष्णो शाकैर्नानाविधैरपि

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍທູບຫອມຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ໂຄມໄຟຫຼາຍຮູບແບບ, ພ້ອມທັງນາຍເວດຍະ—ເຂົ້າໜົມອາປູປະ ແລະ ອາຫານຜັກປຸງຫຼາຍຊະນິດ—ໂອ ວິສນຸ, ການບູຊາໄດ້ຖືກປະຕິບັດ.

Verse 67

कृत्वैव चाथ कर्पूरैरारार्तिक विधिं चरेत । अर्घ्यं सदाडिमं दद्याद्द्विगुणं जपमाचरेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີອາຣາຕີດ້ວຍການບູຊາກາມຟໍ (camphor) ແລ້ວ ຈົ່ງດໍາເນີນຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ. ຈົ່ງຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ດ້ວຍໝາກທັບທິມ ແລ້ວຈົ່ງຈະປະ (japa) ໃຫ້ເປັນສອງເທົ່າ.

Verse 68

ततश्च ब्रह्मभोजस्य संकल्पं च सदक्षिणम् । उत्सवं पूर्ववत्कुर्या द्यावद्यामावधिर्भवेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຕັ້ງສັງກັນປະ (saṅkalpa) ຢ່າງສົມບູນ ສໍາລັບການລ້ຽງພຣາຫມັນ (brahma-bhoja) ແລະຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມຄວນ. ແລ້ວຈົ່ງຈັດງານອຸດສະວະ (utsava) ເຊັ່ນເກົ່າ ຈົນກວ່າໄລຍະຂອງຢາມ (yāma) ທີ່ກໍານົດຈະສໍາເລັດ.

Verse 69

यामे चतुर्थे संप्राते कुर्यात्तस्य विसर्जनम् । प्रयोगादि पुनः कृत्वा पूजां विधिवदाचरेत्

ໃນຢາມທີ່ສີ່ ເມື່ອອະຮຸນຂຶ້ນ ຈົ່ງເຮັດພິທີວິສັດຊະນະ (visarjana) ເພື່ອສົ່ງຄືນຢ່າງເປັນທາງການ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຮັດຂັ້ນຕອນເບື້ອງຕົ້ນ (prayoga) ອີກຄັ້ງ ຈົ່ງປະກອບການບູຊາຕາມພິທີກຳມະຖານຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 70

माषैः प्रियंगुभिर्मुद्गैस्सप्तधान्यैस्तथाथवा । शंखीपुष्पैर्बिल्वपत्रैः पूजयेत्परमेश्वरम्

ຈົ່ງບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ໂດຍຖວາຍຖົ່ວດໍາ (māṣa), ເມັດປຣິຍັງກຸ (priyaṅgu), ຖົ່ວຂຽວ (mudga) ແລະທັນຍາ 7 ຊະນິດ; ຫຼືອີກຢ່າງ ຖວາຍດອກສັງຂີ (śaṃkhī) ແລະໃບບິນວະ (bilva). ຂອງຖວາຍອັນງ່າຍໆແຕ່ບໍລິສຸດ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ.

Verse 71

नैवेद्यं तत्र दद्याद्वै मधुरैर्विविधैरपि । अथवा चैव माषान्नैस्तोषयेच्च सदाशिवम्

ທີ່ນັ້ນຄວນຖວາຍນະໄວເດຍ (naivedya) ເປັນຂອງຫວານຫຼາກຫຼາຍ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ດ້ວຍອາຫານມາສະ (ຖົ່ວດຳ) ຈຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ພຣະສະດາສິວະພໍໃຈ.

Verse 72

अर्घं दद्यात्कदल्याश्च फलेनैवाथवा हरे । विविधैश्च फलैश्चैव दद्यादर्घ्यं शिवाय च

ຄວນຖວາຍອັຣຄະ (arghya) ດ້ວຍຜົນກ້ວຍ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ຮະຣິ, ຈະຖວາຍດ້ວຍຜົນໄມ້ຫຼາກຫຼາຍກໍໄດ້. ດັ່ງນັ້ນອັຣຄະຄວນຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 73

पूर्वतो द्विगुणं कुर्यान्मंत्रजापं नरोत्तमः । संकल्पं ब्रह्मभोजस्य यथाशक्ति चरेद्बुधः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ບັດນີ້ຄວນເຮັດມັນຕຣະຊາປະໃຫ້ໄດ້ສອງເທົ່າຈາກເກົ່າ. ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຕັ້ງສັງກັລປະເພື່ອຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະ (brahma-bhojana) ແລະປະຕິບັດຕາມກຳລັງ, ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາພຣະສິວະສຳເລັດດ້ວຍເຈດຕະນາຖືກຕ້ອງ ວິໄນ ແລະຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 74

गीतैर्वाद्यैस्तथा नृत्यैर्नयेत्कालं च भक्तितः । महोत्सवैर्भक्तजनैर्यावत्स्यादरुणोदयः

ດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ ຄວນໃຫ້ເວລາຜ່ານໄປດ້ວຍບົດເພງບູຊາ ດົນຕີເຄື່ອງດົນຕີ ແລະການຟ້ອນຮໍາ—ໃນມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ທີ່ຜູ້ສັດທາຊຸມນຸມກັນ—ຈົນກວ່າອະຣຸນໂອດັຍອັນເປັນມົງຄຸນຈະປາກົດ។

Verse 75

उदये च तथा जाते पुनस्स्नात्वार्चयेच्छिवम् । नानापूजोपहारैश्च स्वाभिषेकमथाचरेत्

ເມື່ອອະຣຸນໂອດັຍປາກົດແລ້ວ ຄວນອາບນ້ຳອີກຄັ້ງ ແລະນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາແລະຂອງຖວາຍຫຼາຍປະເພດ ຄວນປະກອບພິທີສະວາພິເສກ (svābhiṣeka) ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 76

नानाविधानि दानानि भोज्यं च विविधन्तथा । ब्राह्मणानां यतीनां च कर्तव्यं यामसंख्यया

ຄວນຖວາຍທານຫຼາຍປະເພດ ແລະ ຖວາຍອາຫານຫຼາຍຢ່າງເຊັ່ນກັນ ແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະ ຍະຕີ (ນັກບວດ) ໂດຍປະຕິບັດຕາມການແບ່ງຍາມຂອງວັນຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 77

शंकराय नमस्कृत्य पुष्पाञ्जलिमथाचरेत् । प्रार्थयेत्सुस्तुतिं कृत्वा मन्त्रैरेतैर्विचक्षणः

ເມື່ອນ້ອມນະມັດສະການຕໍ່ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍດອກໄມ້ເປັນອັນຈະລີ. ຜູ້ສັດທາມີປັນຍາ ຄວນອະທິຖານ ໂດຍໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນອັນຖືກຄວນກ່ອນ ແລະໃຊ້ມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 78

तावकस्त्वद्गतप्राणस्त्वच्चित्तोऽहं सदा मृड । कृपानिधे इति ज्ञात्वा यथा योग्यं तथा कुरु

ໂອ້ ພຣະມຣຶດ (Mr̥ḍa) ຜູ້ເມດຕາ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ—ລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລະໃຈຂ້າພະເຈົ້າຕິດຢູ່ກັບພຣະອົງເສມອ. ໂອ້ ຄັງແຫ່ງກະລຸນາ, ຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຂໍພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕາມທີ່ຄວນແທ້.

Verse 79

अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाज्जपपूजादिकं मया । कृपानिधित्वाज्ज्ञात्वैव भूतनाथ प्रसीद मे

ບໍ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຈະປະ (japa), ການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ ດ້ວຍອະວິຊາ ຫຼືດ້ວຍຄວາມຮູ້ແທ້ກໍຕາມ—ໂອ້ ພຣະພູຕະນາຖ (Bhūtanātha) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູຕະ, ດ້ວຍການຮູ້ວ່າພຣະອົງເປັນຄັງແຫ່ງກະລຸນາ ຂໍຈົ່ງໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 80

अनेनैवोपवासेन यज्जातं फलमेव च । तेनैव प्रीयतां देवः शंकरः सुखदायकः

ດ້ວຍການອົບວາສ (ອົດອາຫານ) ນີ້ເອງ ຜົນໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນກໍຕາມ—ດ້ວຍບຸນນັ້ນເອງ ຂໍໃຫ້ພຣະເທວະ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ ຈົ່ງພໍພຣະໄທ.

Verse 81

कुले मम महादेव भजनं तेऽस्तु सर्वदा । माभूत्तस्य कुले जन्म यत्र त्वं नहि देवता

ໂອ ມະຫາເທວາ, ຂໍໃຫ້ການບູຊາຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ. ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເກີດໃນຄອບຄົວທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າ.

Verse 82

पुष्पांजलिं समर्प्यैवं तिलकाशिष एव च । गृह्णीयाद्ब्राह्मणेभ्यश्च ततश्शंभुं विसर्जयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍດອກໄມ້ເປັນກຳມື ແລະຮັບຕິລະກາອັນເປັນມງຄົດພ້ອມພອນ ຄວນຮັບພອນຈາກພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງປິດພິທີບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສົ່ງຄືນພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ຕາມພິທີ.

Verse 83

एवं व्रतं कृतं येन तस्माद्दूरो हरो न हि । न शक्यते फलं वक्तुं नादेयं विद्यते मम

ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ຕາມວິທີນີ້—ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ເຄີຍຢູ່ໄກຈາກຜູ້ນັ້ນ. ຜົນຂອງມັນບໍ່ອາດກ່າວໃຫ້ໝົດໄດ້; ສຳລັບເຮົາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດປະທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ບູຊານັ້ນ.

Verse 84

अनायासतया चेद्वै कृतं व्रतमिदम्परम् । तस्य वै मुक्तिबीजं च जातं नात्र विचारणा

ຖ້າວຣະຕະອັນສູງສຸດນີ້ ຖືກປະຕິບັດແມ່ນແຕ່ໂດຍບໍ່ລຳບາກ ແລະບໍ່ຝືນທົນ ມັນຍ່ອມເປັນເມັດພັນແຫ່ງມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ—ໃນນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 85

प्रतिमासं व्रतं चैव कर्तव्यं भक्तितो नरैः । उद्यापनविधिं पश्चात्कृत्वा सांगफलं लभेत्

ມະນຸດທັງຫຼາຍຄວນຖືວຣະຕະນີ້ທຸກເດືອນດ້ວຍຄວາມພັກດີ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີສິ້ນສຸດ (ອຸດຍາປະນະ) ຕາມຫຼັກແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນອັນຄົບຖ້ວນຂອງການຖືປະຕິບັດນັ້ນ.

Verse 86

व्रतस्य करणान्नूनं शिवोऽहं सर्वदुःखहा । दद्मि भुक्तिं च मुक्तिं च सर्वं वै वाञ्छितं फलम्

ດ້ວຍການປະຕິບັດວຣະຕະນີ້, ຂ້າ—ພຣະສິວະ ຜູ້ກຳຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງ—ຈະປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (ພຸກຕິ) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ), ພ້ອມທັງຜົນທີ່ປາດຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 87

सूत उवाच । इति शिववचनं निशम्य विष्णुर्हिततरमद्भुतमाजगाम धाम । तदनु व्रतमुत्तमं जनेषु समचरदात्महितेषु चैतदेव

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອພຣະວິສນຸໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະສິວະແລ້ວ ກໍປິຕິຍິນດີແລະອັດສະຈັນໃຈ ກັບໄປສູ່ທາມະຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ແລະເພື່ອຄຸນຄ່າແທ້ຂອງອາຕະມາ ພຣະອົງໄດ້ປະພຶດວຣະຕະອັນປະເສີດນີ້ໃນຫມູ່ຊົນ.

Verse 88

कदाचिन्नारदायाथ शिवरात्रिव्रतन्त्विदम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं दिव्यं कथयामास केशवः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ນາຣະດະຟັງ ກ່ຽວກັບວຣະຕະສິວະຣາຕຣີອັນທິບພະນີ້—ວຣະຕະມົງຄຸນທີ່ປະທານທັງພູກຕິ (ຄວາມສຳເລັດໂລກີ) ແລະມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ).