Śivapūjā-stuti: Deva-Ṛṣi-Paramparāyāṃ Śaṃkara-caritasya Prastāvaḥ (Prelude to Śaṃkara’s narrative and the lineage of Śiva-worship)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाभाग ज्ञानवानसि सुव्रत । पुनरेव शिवस्य वै चरितं ब्रूहि विस्तरात्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ, ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ແລະ ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າພຣະຈະຣິດຂອງພຣະສິວະອີກຄັ້ງ ຢ່າງລະອຽດ»។

Verse 2

पुरातनाश्च राजान ऋषयो देवतास्तथा । आराधनञ्च तस्यैव चकुर्देववरस्य हि

ບັນດາກະສັດໂບຮານ, ລິສີ, ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະເຈົ້າສູງສຸດນັ້ນ—ຄື ພຣະສິວະ, ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ.

Verse 3

सूत उवाच । साधु पृष्टमृषिश्रेष्ठाः श्रूयतां कथयामि वः । चरित्रं शांकरं रम्यं शृण्वतां भुक्तिमुक्तिदम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ບັນດາລິສີຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານຖາມໄດ້ດີຍິ່ງ. ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ ປະຫວັດອັນງາມຂອງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ອັນຊື່ນບານ; ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກດີ ຈະໄດ້ທັງຄວາມສຳເລັດໃນໂລກ ແລະມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 4

एतदेव पुरा पृष्टो नारदेन पितामहः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा नारदं मुनिसत्तमम्

ໃນການກ່ອນແຕ່ດົນ ພຣະພິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ຖືກພຣະນາຣະດະຖາມເຖິງເລື່ອງນີ້ເທິງ. ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແລະເມດຕາ ພຣະອົງໄດ້ຕອບກັບພຣະນາຣະດະ ຜູ້ເປັນມຸນີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 5

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद सुप्रीत्या शांकरं चरितं वरम् । प्रवक्ष्यामि भवत्स्नेहान्महापातकनाशनम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ, ດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກດີ ຕໍ່ປະຫວັດອັນປະເສີດຂອງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ). ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຕໍ່ເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ—ເປັນເລື່ອງທີ່ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ຫນັກໄດ້.”

Verse 6

रमया सहितो विष्णुश्शिवपूजां चकार ह । कृपया परमेशस्य सर्वान्कामानवाप हि

ພຣະວິສນຸ ພ້ອມດ້ວຍ ຣາມາ (ລັກສະມີ) ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພຣະປະເມສະວະຣະ ທ່ານໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະນາທັງປວງແທ້ໆ।

Verse 7

अहं पितामहश्चापि शिवपूजनकारकः । तस्यैव कृपया तात विश्वसृष्टिकरस्सदा

ຂ້າພະເຈົ້າ—ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ—ແມ່ນຜູ້ປະກອບການບູຊາພຣະສິວະ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ, ລູກເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມີພະລັງສ້າງສັນສາກົນຢູ່ເສມອ.

Verse 8

शिवपूजाकरा नित्यं मत्पुत्राः परमर्षयः । अन्ये च ऋषयो ये ते शिवपूजनकारकाः

“ລູກຂອງເຮົາ—ມຸນີຜູ້ສູງສຸດ—ຍ່ອມປະກອບການບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ; ແລະຣິສີອື່ນໆທີ່ຢູ່ນັ້ນກໍເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະເຊັ່ນກັນ.”

Verse 9

नारद त्वं विशेषेण शिवपूजनकारकः । सप्तर्षयो वसिष्ठाद्याः शिवपूजनकारकाः

“ໂອ ນາຣະດະ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ໂດດເດັ່ນໃນການຊັກຊວນແລະປະກອບການບູຊາພຣະສິວະ. ບັນດາສັບຕະຣິສີ—ວະສິດຖະ ແລະອື່ນໆ—ກໍອຸທິດຕົນເປັນຜູ້ສົ່ງເສີມແລະບູຊາພຣະສິວະເຊັ່ນກັນ.”

Verse 10

अरुंधती मदासाध्वी लोपामुद्रा तथैव च । अहल्या गौतमस्त्री च शिवपूजनकारिकाः

“ອະຣຸນທະຕີ, ມະດາສາດວີຜູ້ມີຄຸນທຳ, ໂລປາມຸດຣາ, ແລະ ອະຫະລະຍາ—ພັນລະຍາຂອງ ໂກຕະມະ—ລ້ວນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມພັກດີ.”

Verse 11

दुर्वासाः कौशिकश्शक्तिर्दधीचो गौतमस्तथा । कणादो भार्गवो जीवो वैशंपायन एव च

“ດຸຣວາສາ, ເກົາຊິກະ, ສັກຕິ, ດະທີຈິ, ໂກຕະມະ, ກະນາດະ, ພາຣຄະວະ, ຈີວະ, ແລະ ໄວສັມປາຍະນະ—ມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ ຖືກນັບລຽງໄວ້ເປັນຜູ້ມີພຣະສັກສີ ແລະເປັນສາວົກຜູ້ເກືອກກູນກັບປະເພນີໄສວະອັນສັກສິດ.”

Verse 12

एते च मुनयस्सर्वे शिवपूजाकरा मताः । तथा पराशरो व्यासश्शिवपूजारतस्सदा

“ມຸນີເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ຖືກເຫັນວ່າເປັນຜູ້ປະກອບການບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມພັກດີ; ແລະພາຣາຊະຣະ ກັບ ວະຍາສະ ກໍຫມົດໃຈຢູ່ໃນການນະມັດສະການພຣະສິວະເປັນນິດ.”

Verse 13

उपमन्युर्महाभक्तश्शिवस्य परमात्मनः । याज्ञवल्क्यो महाशैवो जैमिनिर्गर्ग एव च

ອຸປະມັນຍຸ ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ. ຍາຊະຍະວັນກະຍະ ເປັນມະຫາໄສວະ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ມີໄຈມິນິ ແລະ ກາຣກະ ດ້ວຍ.

Verse 14

शुकश्च शौनकाद्याश्च शङ्करस्य प्रपूजकाः । अन्येऽपि बहवस्सन्ति मुनयो मुनिसत्तमाः

ສຸກະ ແລະ ສໂຫນະກະ ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆ ເປັນຜູ້ນະມັດສະການບູຊາ ພຣະສັງກະຣະ. ຍັງມີມຸນີອີກຫຼາຍ—ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຕະປະສີ—ຢູ່ພ້ອມໜ້າເປັນສາວົກຜູ້ເຄົາລົບບູຊາພຣະອົງ.

Verse 15

अदितिर्देवमाता च नित्यं प्रीत्या चकार ह । पार्थिवीं शैवपूजां वै सवधूः प्रेमतत्परा

ອະດິຕິ ມານດາແຫ່ງເທວະດາ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາແບບໄສວະ ຕໍ່ລິງຄະດິນ (ລິງຄະດິນເຜົາ) ທຸກມື້ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຈາກໃຈ. ນາງບູຊາຮ່ວມກັບລູກສະໄພທັງຫຼາຍ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ.

Verse 16

शक्रादयो लोकपाला वसवश्च सुरास्तथा । महाराजिकदेवाश्च साध्याश्च शिवपूजकाः

ອິນທຣະ ແລະ ຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ, ພວກວະສຸ ແລະ ໝູ່ເທວະດາທັງຫຼາຍ; ອີກທັງເທວະດາມະຫາຣາຊິກະ ແລະ ພວກສາດຫຍາ—ລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 17

गन्धर्वा किन्नराद्याश्चोपसुराश्शिवपूजकाः । तथाऽसुरा महात्मानश्शिवपूजाकरा मताः

ພວກຄັນທະວະ, ຄິນນະຣະ ແລະ ສັດສະຫວັນອື່ນໆ, ພ້ອມທັງອຸປະສຸຣະ—ລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ. ແມ່ນກະທັ້ງອະສຸຣະທັງຫຼາຍ—ເມື່ອມີໃຈອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ກໍຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ປະກອບການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 18

हिरण्यकशिपुर्देत्यस्सानुजत्ससुतो मुने । शिवपूजाकरो नित्यं विरोचनबली तथा

ໂອ ມຸນີ, ດາຍຕະ Hiranyakashipu ພ້ອມດ້ວຍນ້ອງຊາຍ ແລະລູກຊາຍ ໄດ້ປະກອບການບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ; ເຊັ່ນດຽວກັນ Virochana ແລະ Bali ກໍເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈຕໍ່ການອາຣາທະນາພຣະສິວະທຸກມື້.

Verse 19

महाशैव स्मृतो बाणो हिरण्याक्षसुतास्तथा । वृषपर्वा दनुस्तात दानवाः शिवपूजकाः

Bāṇa ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນມະຫາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ; ເຊັ່ນດຽວກັນບຸດທັງຫຼາຍຂອງ Hiraṇyākṣa. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, Vṛṣaparvā ແລະ Danu ກໍເຊັ່ນກັນ—ດານະວະເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 20

शेषश्च वासुकिश्चैव तक्षकश्च तथा परे । शिवभक्ता महानागा गरुडाद्याश्च पक्षिणः

Śeṣa, Vāsuki, Takṣaka ແລະນາກາໃຫຍ່ອື່ນໆ; ພ້ອມທັງ Garuḍa ແລະນົກຜູ້ເປັນເລີດທັງຫຼາຍ—ລ້ວນເປັນຜູ້ພັກດີ ແລະຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 21

सूर्यचन्द्रावुभौ देवौ पृथ्व्यां वंशप्रवर्त्तकौ । शिवसेवारतौ नित्यं सवंश्यौ तौ मुनीश्वर

ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ຍິ່ງ, ພະອາທິດ ແລະ ພະຈັນ ທັງສອງເປັນເທວະຜູ້ກໍ່ຕັ້ງວົງສາກະສັດໃນແຜ່ນດິນ; ພວກພຣະອົງອຸທິດຕົນຮັບໃຊ້ພຣະສິວະຢ່າງນິດ ແລະພ້ອມດ້ວຍວົງສາ ກໍຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະນັ້ນ.

Verse 22

मनवश्च तथा चक्रुस्स्वायंभुवपुरस्सराः । शिवपूजां विशेषेण शिववेषधरा मुने

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ພວກມະນຸກໍໄດ້ປະພຶດດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ—ມີສະວາຍັມພູວະມະນຸເປັນຜູ້ນໍາ. ພວກເຂົາບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິພິເສດ ແລະຮັບເອົາຮູບລັກກັບວັດປະຕິບັດດັ່ງພຣະສິວະ.

Verse 23

प्रियव्रतश्च तत्पुत्रास्तथा चोत्तानपात्सुतः । तद्वंशाश्चैव राजानश्शिवपूजनकारकाः

ພຣິຍະວຣະຕະ ແລະບຸດຂອງທ່ານ, ພ້ອມທັງບຸດຂອງອຸຕຕານະປາດະ; ແລະກະສັດທັງຫຼາຍໃນສາຍວົງຂອງພວກເຂົາ—ລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ປະກອບການບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 24

ध्रुवश्च ऋषभश्चैव भरतो नव योगिनः । तद्भ्रातरः परे चापि शिवपूजनकारकाः

ທຣຸວະ, ຣິສະພະ, ແລະພະຣະຕະ—ພ້ອມກັບໂຍຄິນ 9 ອົງ—ແລະພີ່ນ້ອງອື່ນໆຂອງພວກເຂົາດ້ວຍ, ລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມສັດທາ.

Verse 25

वैवस्वतसुतास्तार्क्ष्य इक्ष्वाकुप्रमुखा नृपाः । शिवपूजारतात्मानः सर्वदा सुखभोगिनः

ສາຍກະສັດທີ່ສືບມາຈາກໄວວັສວະຕະ (ມະນຸ) ຮວມທັງຕາຣກສະຍະ ແລະບັນດາກະສັດທີ່ມີອິກສະວາກຸເປັນຫົວໜ້າ—ລ້ວນແຕ່ມີໃຈຈົ່ງຮັກໃນການບູຊາພຣະສິວະເສມອ; ເພາະສະນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງເສບສຸກ ແລະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມສຸກຢູ່ເທື່ອງໆ.

Verse 26

ककुत्स्थश्चापि मांधाता सगरश्शैवसत्तमः । मुचुकुन्दो हरिश्चन्द्रः कल्माषांघ्रिस्तथैव च

ກະກຸດສະຖະ ແລະ ມານທາຕາ; ສະກະຣະ—ຜູ້ເປັນສາວົກພຣະສິວະອັນຍອດ; ມຸຈຸກຸນດະ, ຮະຣິສະຈັນດະ ແລະ ກະລະມາສາງຄຣິ ກໍ່ເປັນກະສັດທີ່ມີຊື່ສຽງໃນປະເພນີນີ້।

Verse 27

भगीरथादयो भूपा बहवो नृपसत्तमाः । शिवपूजाकरा ज्ञेयाः शिववेषविधायिनः

ພະກີຣະຖະ ແລະ ກະສັດອື່ນໆ—ມີຫຼາຍພຣະອົງເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ປົກຄອງ—ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມສັດທາ, ເພາະໄດ້ຮັບເອົາເຄື່ອງໝາຍ ແລະ ວິໄນຂອງສາວົກພຣະສິວະ.

Verse 28

खट्वांगश्च महाराजो देवसाहाय्यकारकः । विधितः पार्थिवीम्मूर्तिं शिवस्यापूजयत्सदा

ພະມະຫາກະສັດ ຂັດວາງຄະ ຜູ້ເຄີຍຊ່ວຍເຫຼືອເທວະດາ ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະເຈົ້າເປັນນິດ ຕາມພິທີກຳນົດ ໂດຍນະມັດສະການຮູບພາຣຖິວະ (ຮູບດິນ) ຂອງພຣະສິວະ।

Verse 29

तत्पुत्रो हि दिलीपश्च शिवपूजनकृत्सदा । रघुस्तत्तनयः शैवः सुप्रीत्याः शिवपूजकः

ບຸດຂອງພະອົງຄື ດິລີປ ຜູ້ບູຊາພຣະສິວະເຈົ້າເປັນນິດ. ຣະຄຸ ບຸດຂອງດິລີປ ເປັນສາຍວະຜູ້ອຸທິດ ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຮັກລຶກຊຶ້ງ ແລະຄວາມປິຕິເຕັມໃຈ।

Verse 30

अजश्शिवार्चकस्तस्य तनयो धर्मयुद्धकृत् । जातो दशरथो भूयो महाराजो विशेषतः

ອະຊະ ເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມສັດທາ. ຈາກທ່ານນັ້ນເກີດບຸດຊື່ ດະຊະຣະຖະ ຜູ້ກະທຳສົງຄາມອັນຊອບທຳ ແລະເປັນມະຫາກະສັດຜູ້ໂດດເດັ່ນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 31

पुत्रार्थे पार्थिवी मूर्त्ति शैवी दशरथो हि सः । समानर्च विशेषेण वसि ष्ठस्याज्ञया मुनेः

ພຣະດະຊະຣະຖະ ປາຖະນາຈະໄດ້ບຸດ ໄດ້ປັ້ນຮູບພາຣຖິວະຂອງພຣະສິວະ (ຮູບດິນ) ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສເປັນພິເສດ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງມຸນີ ວະສິດຖະ।

Verse 32

पुत्रेष्टिं च चकारासौ पार्थिवो भवभक्तिमान् । ऋष्यशृङ्गमुनेराज्ञां संप्राप्य नृपसत्तमः

ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຜູ້ເລື່ອມໃສໃນ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ປະກອບພິທີ ປຸດເຣດສະຕິ ເພື່ອຂໍບຸດ ຫຼັງຈາກເຂົ້າໄປພົບ ແລະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຊີ້ນຳຈາກມຸນີ ຣິສະຍະສຣິງຄະ।

Verse 33

कौसल्या तत्प्रिया मूर्त्ति पार्थिवीं शांकरीं मुदा । ऋष्यशृंगसमादिष्टा समानर्च सुताप्तये

ເກົາສະລະຍາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ ໄດ້ບູຊາຮູບພຣະສາງກະຣີອັນເປັນດິນ (ປາຣຖິວີ) ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຕາມຄຳຊີ້ນຳຂອງຣິສະຍະສຣິງກະ ເພື່ອໄດ້ຮັບບຸດຊາຍ.

Verse 34

सुमित्रा च शिवं प्रीत्या कैकेयी नृपवल्लभा । पूजयामास सत्पुत्रप्राप्तये मुनिसत्तम

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ສຸມິຕຣາ ແລະ ໄກເກຍີ ມະເຫສີທີ່ກະສັດຮັກຍິ່ງ ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ເພື່ອໄດ້ຮັບບຸດຜູ້ດີງາມ.

Verse 35

शिवप्रसादतस्ता वै पुत्रान्प्रापुश्शुभंकरान् । महाप्रतापिनो वीरान्सन्मार्गनिरतान्मुने

ໂອ ມຸນີ, ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະ ພວກນາງໄດ້ຮັບບຸດຊາຍຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ນຳມົງຄຸນແລະຄວາມຜາສຸກ—ມີຣັດສະມີອຳນາດຍິ່ງ ເປັນວີຣະບຸລຸດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທາງທຳອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 36

ततः शिवाज्ञया तस्मात्तासु राज्ञस्स्वयं हरिः । चतुर्भिश्चैव रूपैश्चाविर्बभूव नृपात्मजः

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ປາກົດດ້ວຍຕົນເອງໃນທີ່ນັ້ນ ເພື່ອພຣະຣາຊາ ແລະປາກົດເປັນພຣະຣາຊະບຸດ ໃນຮູບສີ່ປະການ។

Verse 37

कौसल्यायाः सुतो राम सुमित्रायाश्च लक्ष्मण । शत्रुघ्नश्चैव कैकेय्या भरतश्चेति सुव्रताः

ຣາມເປັນພຣະບຸດຂອງ ເກົາສັລຍາ; ລັກສະມະນະ ເກີດແຕ່ ສຸມິຕຣາ; ແລະ ຊັດຣຸຄນະ ກັບ ພະຣະຕະ ເປັນພຣະບຸດຂອງ ໄກເກຍີ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ສູງສົງ ຜູ້ຖືວັດດີງາມ.

Verse 38

रामस्ससहजो नित्यं पार्थिवं समपूजयत् । भस्म रुद्राक्षधारी च विरजागममास्थितः

ພຣະຣາມ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງຂອງພຣະອົງ ໄດ້ບູຊາລິງຄະປາຣຖິວະ (ລິງຄະດິນ) ຢ່າງສະເໝີ. ພຣະອົງສວມບະສະມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະລູກປັດຣຸດຣາກະສະ ແລ້ວດໍາລົງຢູ່ໃນວິຣາຈາອາຄະມະ—ວິນັຍໄສວະອັນບໍລິສຸດ ນໍາພາຂ້າມພົ້ນຄວາມມົນທິນ।

Verse 39

तद्वंशे ये समुत्पन्ना राजानः सानुगा मुने । ते सर्वे पार्थिवं लिंगं शिवस्य समपूजयन्

ໂອ ມຸນີ, ກະສັດທັງຫມົດທີ່ເກີດໃນວົງສານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະ ໂດຍນົບນ້ອມບູຊາລິງຄະປາຣຖິວະ (ລິງຄະດິນ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 40

सुद्युम्नश्च महाराजश्शैवो मुनिसुतो मुने । शिवशापात्प्रियाहेतोरभून्नारी ससेवकः

ໂອ ມຸນີ, ພຣະມະຫາກະສັດສຸດຍຸມນະ ເປັນຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ ແລະເປັນບຸດຂອງມຸນີ. ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບຂອງພຣະສິວະ (ເພາະເຫດແຫ່ງຜູ້ຮັກ) ພຣະອົງກາຍເປັນຍິງ ພ້ອມດ້ວຍຂ້າລາຊບໍລິພານ।

Verse 41

पार्थिवेशसमर्चातः पुनस्सोऽभूत्पुमान्वरः । मासं स्त्री पुरुषो मासमेवं स्त्रीत्वं न्यवर्त्तत

ໂດຍການບູຊາປາຣຖິເວສະ (ລິງຄະດິນຂອງພຣະສິວະ) ພຣະອົງກໍກັບຄືນເປັນຊາຍອັນປະເສີດອີກຄັ້ງ. ໜຶ່ງເດືອນເປັນຍິງ ແລະໜຶ່ງເດືອນເປັນຊາຍ—ດັ່ງນີ້ສະພາບເປັນຍິງຈຶ່ງຖືກກັບຄືນຊ້ໍາໆ।

Verse 42

ततो राज्यं परित्यज्य शिवधर्मपरायणः । शिववेषधरो भक्त्या दुर्लभं मोक्षमाप्तवान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ສະລະລາຊະອານາຈັກ ແລະອຸທິດຕົນແກ່ທຳແຫ່ງພຣະສິວະ; ສວມເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນສັກສິດຂອງຊາວໄສວະ ແລະດ້ວຍພັກຕິ ລາວໄດ້ບັນລຸໂມກສະອັນຫາຍາກ।

Verse 43

पुरूरवाश्च तत्पुत्रो महाराजस्तु पूजक । शिवस्य देवदेवस्य तत्सुतः शिवपूजकः

ພູຣູຣະວາສ ແລະ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງພຣະອົງ—ມະຫາຣາຊາ—ເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເທວະເທວາ. ບຸດຂອງພຣະອົງກໍເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະເຊັ່ນກັນ.

Verse 44

भरतस्तु महापूजां शिवस्यैव सदाकरोत् । नहुषश्च महा शैवः शिवपूजारतो ह्यभूत्

ພຣະພາຣະຕະ ກະທຳມະຫາບູຊາແດ່ພຣະສິວະຢູ່ເສມອ. ນະຫຸສະກໍເປັນສາຍວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຕັ້ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 45

ययातिः शिवपूजातः सर्वान्कामानवाप्तवान् । अजीजनत्सुतान्पंच शिवधर्मपरायणान्

ພຣະຍະຍາຕິ ໂດຍການບູຊາພຣະສິວະ ໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ. ແລະພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫ້າອົງ ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນທຳຂອງພຣະສິວະ.

Verse 46

तत्सुता यदुमुख्याश्च पंचापि शिवपूजकाः । शिवपूजाप्रभावेण सर्वान्कामांश्च लेभिरे

ບຸດຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຍະດຸ—ທັງຫ້າອົງລ້ວນເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ. ໂດຍອຳນາດແລະບຸນແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 47

अन्येऽपि ये महाभागाः समानर्चुश्शिवं हि ते । तद्वंश्या अन्यवंश्याश्च भुक्तिमुक्तिप्रदं मुने

ໂອ ມຸນີ, ບັນດາຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງອື່ນໆ ຜູ້ບູຊາພຣະສິວະເຊັ່ນດຽວກັນ—ທັງລູກຫຼານໃນວົງສານຂອງເຂົາ ແລະຜູ້ມາຈາກວົງສານອື່ນ—ລ້ວນໄດ້ຮັບຈາກພຣະອົງ ການປະທານທັງພົບພາບ (bhukti) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti).

Verse 48

कृष्णेन च कृतं नित्यं बदरीपर्वतोत्तमे । पूजनं तु शिवस्यैव सप्तमासावधि स्वयम्

ໃນພູບະດະຣີ (Badarī) ອັນປະເສີດຍິ່ງ, ກຣິສນະ (Kṛṣṇa) ເອງໄດ້ບູຊາພຣະສິວະທຸກມື້ ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ, ດຳເນີນຄວາມພັກດີນີ້ຕໍ່ເນື່ອງເປັນເວລາເຈັດເດືອນ.

Verse 49

प्रसन्नाद्भगवांस्तस्माद्वरान्दिव्यानने कशः । सम्प्राप्य च जगत्सर्वं वशेऽनयत शङ्करात्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນນັ້ນພໍພຣະໄທ, ພຣະອົງໄດ້ປະທານພອນທິບຫຼາຍປະການ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນເຫຼົ່ານັ້ນຈາກ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ແລ້ວ, ລາວກໍນຳໂລກທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ.

Verse 50

प्रद्युम्नः तत्सुतस्तात शिवपूजाकरस्सदा । अन्ये च कार्ष्णिप्रवरास्साम्बाद्याश्शिवपूजकाः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ປຣັດຍຸມນະ ແລະ ບຸດຂອງລາວ ເຄີຍມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະຢູ່ເສມອ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ວີລະບຸລຸດຜູ້ເລີດໃນວົງການກາຣສນິ ເລີ່ມຈາກ ສາມບາ ກໍເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາ.

Verse 51

जरासंधो महाशैवस्तद्वंश्याश्च नृपास्तथा । निमिश्शैवश्च जनकस्तत्पुत्राश्शिवपूजकाः

ຈະຣາສັນທະ ເປັນຜູ້ນັບຖືພຣະສິວະຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ບັນດາກະສັດໃນວົງສາຂອງລາວກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ນິມິກໍເປັນສາຍວະ ແລະ ພຣະຣາຊາຈະນະກະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ບຸດຂອງຈະນະກະກໍເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 52

नलेन च कृता पूजा वीरसेनसुतेन वै । पूर्वजन्मनि यो भिल्लो वने पान्थसुरक्षकः

ການບູຊານັ້ນ ໄດ້ຖືກປະກອບໂດຍ ນະລະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ວີຣະເສນະ ແທ້ໆ. ໃນຊາດກ່ອນ ລາວເຄີຍເປັນບິລລະ (ຊາວປ່າ), ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງນັກເດີນທາງໃນປ່າ.

Verse 53

यतिश्च रक्षितस्तेन पुरा हरसमीपतः । स्वयंव्याघ्रादिभी रात्रौ भक्षितश्च मृतो वृषात्

ໃນການກ່ອນ ຍະຕີນັ້ນໄດ້ຖືກລາວປົກປ້ອງ ຢູ່ໃກ້ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ໂດຍຕົງ. ແຕ່ໃນຍາມຄ່ຳ ລາວຖືກເສືອ ແລະສັດປ່າອື່ນໆ ກິນ ແລະຕາຍ—ໂດຍ “ວຶຩະ” ຄືອຳນາດແຫ່ງຊະຕາກຳ ແລະຜົນກຳ ທີ່ການຄຸ້ມຄອງທາງໂລກບໍ່ອາດຂ້າມໄດ້.

Verse 54

तेन पुण्यप्रभावेण स भिल्लो हि नलोऽभवत् । चक्रवर्ती महाराजो दमयन्ती प्रियोऽभवत्

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງບຸນກຸສົນນັ້ນ ບິລລະຜູ້ນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນ ນະລະ. ລາວເຄີຍເປັນບິລລະຢູ່ຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍໄດ້ເປັນຈັກກະວັດຕິ, ມະຫາກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະ ດະມະຍັນຕີ ກໍໄດ້ເປັນຄູ່ຮັກອັນພຶງໃຈຂອງລາວອີກຄັ້ງ.

Verse 55

इति ते कथितं तात यत्पृष्टं भवतानघ । शाङ्करं चरितं दिव्यं किमन्यत्प्रष्टुमिच्छसि

ດັ່ງນັ້ນ ລູກທີ່ຮັກ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ—ຂ້າໄດ້ເລົ່າຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມແລ້ວ. ປະຫວັດອັນທິບພະຂອງ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ; ຍັງປາດຖະນາຖາມອັນໃດອີກ?