गौतमस्य शिवदर्शनं पापक्षयवचनं च | Gautama’s Vision of Śiva and the Teaching on Sin and Purification

Verse 1

सूत उवाच । एवं कृते तु ऋषिणा सस्त्रीकेन द्विजाश्शिवः । आविर्बभूव स शिवः प्रसन्नस्सगणस्तदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອລະສີ—ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ—ໄດ້ປະກອບພິທີດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສິວະໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະພໍໃຈ ໄດ້ປາກົດພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຄະນະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ.

Verse 2

अथ प्रसन्नस्स शिवो वरं ब्रूहि महामुने । प्रसन्नोऽहं सुभक्त्या त इत्युवाच कृपानिधिः

ແລ້ວພຣະສິວະຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບມະຫາມຸນີວ່າ: «ຈົ່ງເວົ້າ—ຈົ່ງຂໍພອນ. ເຮົາພໍໃຈແລ້ວເນື່ອງຈາກພັກຕິອັນບໍລິສຸດຂອງເຈົ້າ» ດັ່ງນີ້ພຣະສິວະ ຄັງແຫ່ງກະລຸນາ ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 3

तदा तत्सुंदरं रूपं दृष्ट्वा शंभोर्महात्मनः । प्रणम्य शंकरं भक्त्या स्तुतिं चक्रे मुदान्वितः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນຮູບອັນງາມຍິ່ງຂອງພຣະສຳພູຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ລາວໄດ້ກົ່ມກາບພຣະສັງກະຣະດ້ວຍພັກຕິ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ເລີ່ມຖວາຍບົດສັນລະເສີນ.

Verse 4

स्तुत्वा बहु प्रणम्येशं बद्धाञ्जलिपुटः स्थितः । निष्पापं कुरु मां देवाब्रवीदिति स गौतमः

ເມື່ອສັນລະເສີນຫຼາຍ ແລະກົ່ມກາບພຣະເຈົ້າຊ້ຳໆ ແລ້ວ, ໂກຕະມະຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະກ່າວຕໍ່ເທວະວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກບາບ».

Verse 5

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य गौतमस्य महात्मनः । सुप्रसन्नतरो भूत्वा शिवो वाक्यमुपाददे

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະລິດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຄື ໂກຕະມະ ແລ້ວ, ພຣະສິວະກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຕອບ.

Verse 6

शिव उवाच । धन्योऽसि कृतकृत्योऽसि निष्पापोऽसि सदा मुने । एतैर्दुष्टैः किल त्वं च च्छलितोऽसि खिलात्मभिः

ພຣະສິວະ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ, ພາລະກິດແຫ່ງຊີວິດສຳເລັດແລ້ວ, ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າບໍ່ມີບາບເປັນນິດ. ແຕ່ແທ້ໆ ເຈົ້າຖືກພວກຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ມີນິໄສບິດເບືອນ ຫລອກລວງ.”

Verse 7

त्वदीयदर्शनाल्लोका निष्पापाश्च भवंति हि । किं पुनस्त्वं सपापोऽसि मद्भक्तिनिरतस्सदा

ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນເຈົ້າ ຊາວໂລກກໍພົ້ນຈາກບາບແທ້. ແລ້ວເຈົ້າເອງຈະເປັນຄົນມີບາບໄດ້ແນວໃດ—ເພາະເຈົ້າອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ເສມອ?

Verse 8

उपद्रवस्त्वयि मुने यैः कृतस्तु दुरात्मभिः । ते पापाश्च दुराचारा हत्यावंतस्त एव हि

ໂອ ມຸນີ, ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວທີ່ໄດ້ກໍ່ຄວາມເດືອດຮ້ອນແກ່ເຈົ້າ ແມ່ນຄົນມີບາບ ແລະມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ. ແທ້ຈິງ ພວກເຂົາເອງແມ່ນຜູ້ກໍ່ກຳການຂ້າຟັນ.

Verse 9

एतेषां दर्शनादन्ये पापिष्ठाः संभवंतु च । कृतघ्नाश्च तथा जाता नैतेषां निष्कृतिः क्वचित्

ພຽງແຕ່ເຫັນຄົນປະເພດນີ້ ຄົນອື່ນກໍອາດຈະກາຍເປັນຄົນມີບາບຫນັກຂຶ້ນ. ແລະພວກເຂົາເອງກໍກາຍເປັນຄົນອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ຄຸນ. ສໍາລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີການຊໍາລະບາບໃນເວລາໃດເລີຍ.

Verse 10

सूत उवाच । इत्युक्त्वा शंकरस्तस्मै तेषां दुश्चरितं तदा । बहूवाच प्रभुर्विप्राः सत्कदोऽसत्सु दंडदः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ບອກລາຍລະອຽດເຖິງຄວາມປະພຶດຊົ່ວຂອງພວກເຂົາໃນເວລານັ້ນ. ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງ—ຜູ້ໃຫ້ຜົນແກ່ຄົນດີ ແລະລົງໂທດຄົນຊົ່ວ—ໄດ້ກ່າວຢ່າງຍາວນານ.

Verse 11

शर्वोक्तमिति स श्रुत्वा सुविस्मितमना ऋषिः । सुप्रणम्य शिवं भक्त्या सांजलिः पुनरब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວແລ້ວ ນັກບວດ຤ິສີກໍມີໃຈພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນ. ທ່ານກໍກາບນົບພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິ ແລະພັບມືໄວ້ ກ່າວອີກຄັ້ງ.

Verse 12

गौतम उवाच । ऋषिभिस्तैर्महेशान ह्युपकारः कृतो महान् । यद्येवं न कृतं तैस्तु दर्शनं ते कुतो भवेत्

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະເຫສານະ, ບັນດາ຤ິສີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຮັດອຸປະການອັນໃຫຍ່ແກ່ພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດດັ່ງນີ້ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະ (darśana) ອັນທິບຂອງພຣະອົງແຕ່ໃສ?»

Verse 13

धन्यास्ते ऋषयो यैस्तु मह्यं शुभतरं कृतम् । तद्दुराचरणादेव मम स्वार्थो महानभूत्

«ບັນດາ຤ິສີເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ມີພອນ, ເພາະໂດຍພວກເຂົາໄດ້ເຮັດສິ່ງອັນມົງຄຸນຍິ່ງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການປະພຶດຜິດນັ້ນ ຈຸດປະສົງອັນໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍສໍາເລັດ»។

Verse 14

सूत उवाच । इत्येवं तद्वचश्श्रुत्वा सुप्रसन्नो महेश्वरः । गौतमं प्रत्युवाचाशु कृपादृष्ट्या विलोक्य च

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະມະຫາເທວະ) ກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະອົງໄດ້ຕອບກັບໂກຕະມະໃນທັນທີ ໂດຍເບິ່ງທ່ານດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ແລະພຣະກະຣຸນາ.

Verse 15

शिव उवाच । ऋषि धन्योसि विप्रेंद्र ऋषे श्रेष्ठतरोऽसि वै । ज्ञात्वा मां सुप्रसन्नं हि वृणु त्वं वरमुत्तमम्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ລະສີ, ໂອ ຜູ້ດີເດັ່ນໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າເປັນນັກເຫັນທີ່ຍອດຢ່າງ. ເມື່ອຮູ້ວ່າ ເຮົາພໍໃຈ ແລະ ກະລຸນາຢ່າງເຕັມທີ່ ຈົ່ງເລືອກພອນອັນສູງສຸດໃນບັດນີ້»។

Verse 16

सूत उवाच । गौतमोऽपि विचार्यैव लोके विश्रुतमित्युत । अन्यथा न भवेदेव तस्मादुक्तं समाचरेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ກໍຕະມະກໍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາແລ້ວ ແລະຢືນຢັນວ່າ «ແທ້ຈິງ ນີ້ເປັນທີ່ລືອຊາໃນໂລກ; ຈະເປັນຢ່າງອື່ນບໍ່ໄດ້»। ດັ່ງນັ້ນ ຄວນປະພຶດປະຕິບັດຕາມທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ໂດຍຖືກຕ້ອງ।

Verse 17

निश्चित्यैवं मुनिश्रेष्ठो गौतमश्शिवभक्तिमान् । सांजलिर्नतशीर्षो हि शंकरं वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ມຸນີຜູ້ຍອດຢ່າງ ກໍຕະມະ—ຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ—ໄດ້ພະນົມມື ກົ້ມສີສະ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ຕໍ່ພຣະຊັງກະຣະ।

Verse 18

गौतम उवाच । सत्यं नाथ ब्रवीषि त्वं तथापि पंचभिः कृतम् । नान्यथा भवतीत्यत्र यज्जातं जायतां तु तत्

ກໍຕະມະກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ໂອ ພຣະນາຖ, ສິ່ງທີ່ພຣະອົງກ່າວນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກມັນໄດ້ຖືກເຮັດໂດຍທັງຫ້າ ຈຶ່ງບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້ ຈົ່ງສຳເລັດຜົນຢ່າງເຕັມທີ່»។

Verse 19

यदि प्रसन्नो देवेश गंगा च दीयतां मम । कुरु लोकोपकारं हि नमस्तेऽस्तु नमोऽस्तु ते

ໂອ ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ຂໍຈົ່ງປະທານແມ່ນ້ຳຄັງຄາໃຫ້ແກ່ຂ້າພະອົງ. ຈົ່ງເຮັດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງຫມົດ. ຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງ—ນົບນ້ອມອີກແລະອີກ।

Verse 20

सूत उवाच । इत्युक्त्वा वचनं तस्य धृत्वा वै पादपंकजम् । नमश्चकार देवेशं गौतमो लोककाम्यया

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ຄໍາວ່າໂຄຕະມະໄດ້ຈັບຍຶດພຣະບາດດັ່ງດອກບົວ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບນະມັດສະການພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາໃຫ້ໂລກມີສຸກແລະສົມປາດຖະໜາ।

Verse 21

ततस्तु शंकरो देवः पृथिव्याश्च दिवश्च सः । सारं चैव समुद्धृत्य रक्षितं पूर्वमेव तत्

ແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະ—ພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດ—ໄດ້ຊັກດຶງເອົາແກ່ນສານອັນລໍ້າຄ່າຂອງແຜ່ນດິນ ແລະຟ້າສະຫວັນ ແລ້ວຮັກສາໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງແລະຄວາມຜາສຸກຂອງໂລກທັງປວງ।

Verse 22

विवाहे ब्रह्मणा दत्तमवशिष्टं च किंचन । तत्तस्मै दत्तवाञ्च्छंभुर्मुनये भक्तवत्सलः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຫຼືອຢູ່ເລັກນ້ອຍ ຈາກຂອງຂວັນທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ມອບໃນພິທີແຕ່ງງານ ພຣະສັມພູ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ໄດ້ມອບສ່ວນທີ່ເຫຼືອນັ້ນໃຫ້ແກ່ມຸນີ।

Verse 23

गंगाजलं तदा तत्र स्त्रीरूपमभवत्परम् । तस्याश्चैव ऋषिश्रेष्ठः स्तुतिं कृत्वा नतिं व्यधात्

ໃນທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາໄດ້ປາກົດເປັນຮູບຍິງອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ເຫັນນາງແລ້ວ ລິສີຜູ້ປະເສີດສຸດໄດ້ສັນລະເສີນ ແລະກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ។

Verse 24

गौतम उवाच । धन्यासि कृतकृत्यासि पावितं भुवनं त्वया । मां च पावय गंगे त्वं पततं निरये ध्रुवम्

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະໄດ້ສຳເລັດພາລະກິດແລ້ວ. ໂລກທັງຫຼາຍຖືກຊຳລະໂດຍເຈົ້າ. ໂອ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ຂໍໃຫ້ຊຳລະຂ້ອຍດ້ວຍ, ເພາະຂ້ອຍກຳລັງຕົກສູ່ນະຣະກະ (ນະລົກ) ຢ່າງແນ່ນອນ»។

Verse 25

सूत उवाच । शंभुश्चापि तदोवाच सर्वेषां हितकृच्छृणु । गंगे गौतममेनं त्वं पावयस्व मदाज्ञया

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ກໍກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຟັງ ໂອ້ຜູ້ກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້. ໂອ້ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ຈົ່ງຊຳລະກົດຕະມະຜູ້ນີ້ໃຫ້ບໍລິສຸດ.”

Verse 26

इति श्री शिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां । त्र्यंबकेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम षड्विंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 4 «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 26 ຊື່ “ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ຕຣຽມບະເກສະວະຣະ” ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 27

गंगोवाच । ऋषिं तु पावयित्वाहं परिवारयुतं प्रभो । गमिष्यामि निजस्थानं वचस्सत्यं ब्रवीमि ह

ພຣະແມ່ຄົງຄາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຫຼັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າຊໍາລະລ້າງຣິສີນີ້ ພ້ອມທັງບໍລິວານຂອງທ່ານແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ຖິ່ນພໍ່ມານຂອງຕົນ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄໍານີ້ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ.”

Verse 28

सूत उवाच । इत्युक्तो गंगया तत्र महेशो भक्तवत्सलः । लोकोपकरणार्थाय पुनर्गगां वचोऽब्रवीत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະແມ່ຄົງຄາກ່າວແລ້ວ ພຣະມະເຫສະ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ໄດ້ກ່າວຄໍາອີກຄັ້ງແກ່ຄົງຄາ ເພື່ອປະໂຫຍດແລະຄວາມຜາສຸກຂອງສັບພະໂລກ.

Verse 29

शिव उवाच । त्वया स्थातव्यमत्रैव व्रजेद्यावत्कलिर्युगः । वैवस्वतो मनुर्देवि ह्यष्टाविंशत्तमो भवेत्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈົນກວ່າກະລິຍຸກຈະຜ່ານພົ້ນ. ແລ້ວເຈົ້າຈຶ່ງຄ່ອຍໄປ—ເມື່ອ ໄວວັສວະຕະ ມະນຸ, ໂອ ເທວີ, ເປັນມະນຸອົງທີ່ຊາວສິບແປດ»។

Verse 30

सूत उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य स्वामिनश्शंकरस्य तत् । प्रत्युवाच पुनर्गंगा पावनी सा सरिद्वरा

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນນາຍຂອງນາງແລ້ວ, ນາງຄົງຄາ ຜູ້ຊໍາລະບາບ—ດີເລີດໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ—ໄດ້ກ່າວຕອບອີກຄັ້ງ।

Verse 31

गंगोवाच । माहात्म्यमधिकं चेत्स्यान्मम स्वामिन्महेश्वर । सर्वेभ्यश्च तदा स्थास्ये धरायां त्रिपुरान्तकः

ຄົງຄາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ພຣະນາຍຂອງຂ້າ, ຖ້າມະຫາພຣະກຽດຂອງຂ້າຈະຖືກປະກາດວ່າສູງສຸດ, ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ, ຂ້າຈະຢູ່ໃນໂລກເທິງດິນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້»។

Verse 32

किं चान्यच्च शृणु स्वामिन्वपुषा सुन्दरेण ह । तिष्ठ त्वं मत्समीपे वै सगणसांबिकः प्रभो

ແລະຍັງມີອີກ ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ພຣະນາຍ: ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງຮັບຮູບກາຍອັນງາມ ແລ້ວປະທັບຢູ່ໃກ້ຂ້າໃນທີ່ນີ້—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພ້ອມດ້ວຍຄະນະບໍລິວານ ແລະ ອັມບິກາ (ພຣະແມ່ເທວີ).

Verse 33

सूत उवाच । एवं तस्या वचः श्रुत्वा शंकरो भक्तवत्सलः । लोकोपकरणार्थाय पुनर्गंगां वचोब्रवीत्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງນາງແລ້ວ, ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ, ໄດ້ກ່າວກັບຄົງຄາອີກຄັ້ງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ।

Verse 34

शिव उवाच । धन्यासि श्रूयतां गंगे ह्यहं भिन्नस्त्वया न हि । तथापि स्थीयते ह्यत्र स्थीयतां च त्वयापि हि

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຄົງຄາ ຜູ້ມີພອນ ຈົ່ງຟັງ. ເຮົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ແຍກຈາກເຈົ້າແທ້ໆ. ແຕ່ເພື່ອການປາກົດອັນສັກສິດນີ້ ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າກໍຈົ່ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ເຊັ່ນກັນ.”

Verse 35

सूत उवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा स्वामिनः परमेशितुः । प्रसन्नमानसा भूत्वा गंगा च प्रत्यपूजयत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຈອມຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ, ຄົງຄາມີໃຈປິຕິສະຫງົບ ແລະໄດ້ບູຊາພຣະອົງຕອບແທນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 36

एतस्मिन्नंतरे देवा ऋषयश्च पुरातनाः । सुतार्थान्यप्यनेकानि क्षेत्राणि विविधानि च

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາເທວະ ແລະ ຣິສີເກົ່າແກ່ ກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາແດນສັກສິດຫຼາຍໆ ແລະ ສະຖານທີ່ຈາລິກທຳອັນຫຼາກຫຼາຍ ເພື່ອຈຸດປະສົງມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມມຸ່ງໝາຍທາງວິນຍານ។

Verse 37

आगत्य गौतमं सर्वे गंगां च गिरिशं तथा । जयजयेति भाषंतः पूजयामासुरादरात्

ແລ້ວທຸກອົງກໍເຂົ້າໄປຫາ ໂກຕະມະ ແລະ ພຣະຄົງຄາ ພ້ອມທັງ ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!” ແລະ ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈາກໃຈ.

Verse 38

ततस्ते निर्जरा सर्वे तेषां चक्रुः स्तुतिं मुदा । करान् बद्ध्वा नतस्कंधा हरिब्रह्मादयस्तदा

ຕໍ່ມາ ເທວະອະມະຕະທັງໝົດ ກໍພາກັນສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ໃນຂະນະນັ້ນ ຮະຣິ (ວິສນຸ), ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ປະນົມມື ແລະກົ້ມກາຍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 39

गंगा प्रसन्ना तेभ्यश्च गिरिशश्चोचतुस्तदा । वरं ब्रूत सुरश्रेष्ठा दद्वो वः प्रियकाम्यया

ໃນເວລານັ້ນ ນາງຄົງຄາກໍປິຕິຍິນດີຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ປາດຖະໜາ; ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດສິ່ງທີ່ທ່ານຮັກ ພວກເຮົາຈະປະທານໃຫ້»។

Verse 40

देवा ऊचुः । यदि प्रसन्नो देवेश प्रसन्ना त्वं सरिद्वरे । स्थातव्यमत्र कृपया नः प्रियार्थं तथा नृणाम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈແທ້—ແລະ ພຣະນາງແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດນີ້ກໍພໍໃຈ—ຂໍດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈົ່ງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ ເພື່ອສຳເລັດສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຮັກ ແລະ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ»។

Verse 41

गंगोवाच । यूयं सर्वप्रियार्थं च तिष्ठथात्र न किं पुनः । गौतमं क्षालयित्वाहं गमिष्यामि यथागतम्

ນາງຄົງຄາກ່າວວ່າ: «ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງທຸກຜູ້—ຈະສົງໄສອັນໃດອີກ? ຫຼັງຈາກຂ້ອຍຊຳລະລ້າງ (ໃຫ້ບໍລິສຸດ) ພຣະຄົດຕະມະແລ້ວ ຂ້ອຍຈະໄປ ກັບຄືນດັ່ງທີ່ມາ»។

Verse 42

भवत्सु मे विशेषोत्र ज्ञेयश्चैव कथं सुराः । तत्प्रमाणं कृतं चेत्स्यात्तदा तिष्ठाम्यसंशयम्

«ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຢູ່ທີ່ນີ້ຈະໃຫ້ຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າ ຄວາມພິເສດຂອງຂ້ອຍໃນພວກເຈົ້າແມ່ນຢ່າງໃດ? ຖ້າມີຫຼັກຖານອັນຖືກຕ້ອງຖືກຈັດຕັ້ງ ແລ້ວຂ້ອຍຈະຢູ່ທີ່ນີ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 43

सर्वे ऊचुः । सिंहराशौ यदा स्याद्वै गुरुस्सर्वसुहृत्तमः । तदा वयं च सर्वे त्वागमिष्यामो न संशयः

ທຸກຄົນກ່າວວ່າ: «ເມື່ອ ຄູຣຸ (ພຣະພຣະຫັດ/ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ, Jupiter) ຜູ້ເປັນມິດດີຍິ່ງຂອງທຸກຜູ້ ເຂົ້າສູ່ຣາສີສິງ (Leo) ເມື່ອໃດ, ເມື່ອນັ້ນພວກເຮົາທັງໝົດຈະມາຫາເຈົ້າແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 44

एकादश च वर्षाणि लोकानां पातकं त्विह । क्षालितं यद्भवेदेवं मलिनास्स्मः सरिद्वरे

«ແທ້ແລ້ວ ບາບກຳຂອງຊາວໂລກໃນທີ່ນີ້ ທີ່ສະສົມມາສິບເອັດປີ ຖືກຊໍາລະລ້າງໄປດັ່ງນີ້. ແຕ່ພວກເຮົາຍັງບໍ່ບໍລິສຸດ—ໂອ ແມ່ນ້ໍາອັນປະເສີດທີ່ສຸດ»។

Verse 45

तस्यैव क्षालनाय त्वायास्यामस्सर्वथा प्रिये । त्वत्सकाशं महादेवि प्रोच्यते सत्यमादरात्

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ພວກເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າແນ່ນອນ ເພື່ອຊຳລະລ້າງສິ່ງນັ້ນ. ໂອ ມະຫາເທວີ, ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ຄວາມຈິງຖືກກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສຸດໃຈ.

Verse 46

अनुग्रहाय लोकानामस्माकं प्रियकाम्यया । स्थातव्यं शंकरेणापि त्वया चैव सरिद्वरे

ເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ສັດໂລກ ແລະເພື່ອໃຫ້ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາປາຖະໜາອັນຮັກຍິ່ງສຳເລັດ, ໂອ ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດ, ເຈົ້າຄວນຢູ່ທີ່ນີ້; ແລະ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຄວນປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ຄຽງຄູ່ກັບເຈົ້າ.

Verse 47

यावत्सिंहे गुरुश्चैव स्थास्यामस्तावदेव हि । त्वयि स्नानं त्रिकालं च शंकरस्य च दर्शनम्

“ຕາມທີ່ພວກເຮົາຢູ່ທີ່ ສິງຫະ-ຕີຣຖະ, ໂອ ຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ໃນເວລານັ້ນແຫຼະ ຈະມີການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ວັນລະສາມເທື່ອ ແລະໄດ້ເຫັນດາຣະຊະນະອັນມົງຄຸນຂອງ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).”

Verse 48

कृत्वा स्वपापं निखिलं विमोक्ष्यामो न संशयः । स्वदेशांश्च गमिष्यामो भवच्छासनतो वयम्

ເມື່ອໄດ້ກະທຳການນອບນ້ອມແລະນາບຖືນີ້ແລ້ວ ພວກເຮົາຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງຂອງຕົນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງທ່ານ ພວກເຮົາຈະກັບໄປຍັງແຜ່ນດິນຂອງຕົນ.

Verse 49

सूत उवाच । इत्येवं प्रार्थितस्तैस्तु गौतमेन महर्षिणा । स्थितोऽसौ शंकरः प्रीत्या स्थिता सा च सरिद्वरा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນຢ່າງນັ້ນໂດຍພວກເຂົາ—ໂດຍມະຫາຣິສີ ໂກຕະມະ—ພຣະຊັງກະຣະ ຜູ້ປິຕິຍິນດີໃນໃຈ ກໍປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະ ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດນັ້ນກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 50

सा गंगा गौतमी नाम्ना लिंगं त्र्यंबकमीरितम् । ख्याता ख्यातं बभूवाथ महापातकनाशनम्

ແມ່ນ້ຳຄົງຄານັ້ນ ໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ “ໂກຕະມີ” ແລະ ລິງຄະກໍຖືກຂານນາມວ່າ “ຕຣຽມບະກະ”. ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງຈຶ່ງໂດງດັງ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 51

तद्दिनं हि समारभ्य सिंहस्थे च बृहस्पतौ । आयांति सर्वतीर्थानि क्षेत्राणि देवतानि च

ນັບແຕ່ວັນນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ—ເມື່ອພຣະພະຫັດ (ພຣະພຶຫັດ) ສະຖິດໃນລາສີສິງ—ຕີຣຖະທັງປວງ, ກະເສດຕະສະຖານອັນສັກສິດ, ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ກໍຖືກກ່າວວ່າມາຮວມຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 52

सरांसि पुष्करादीनि गंगाद्यास्सरितस्तथा । वासुदेवादयो देवाः संति वै गोतमीतटे

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂກຕະມີ (ໂກດາວະຣີ) ມີສະຣະສັກສິດເຊັ່ນ ປຸສກະຣະ ແລະບັນດາແມ່ນ້ຳບໍລິສຸດເລີ່ມຈາກ ຄັງຄາ; ທັງເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍ ວາສຸເທວະ ກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 53

यावत्तत्र स्थितानीह तावत्तेषां फलं न हि । स्वप्रदेशे समायातास्तर्ह्येतेषां फलं भवेत्

ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜົນບຸນຂອງພວກເຂົາບໍ່ປາກົດຢູ່ນີ້. ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາກັບຄືນສູ່ແຜ່ນດິນຂອງຕົນ ຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 54

ज्योतिर्लिंगमिदं प्रोक्तं त्र्यंबकं नाम विश्रुतम् । स्थितं तटे हि गौतम्या महापातकनाशनम्

ຈະໂຍຕິຣລິງຄະນີ້ ຖືກປະກາດວ່າມີຊື່ອັນໂດ່ງດັງວ່າ «ຕຣຽມບະກະ». ມັນຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ໂກຕະມີ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບອັນໜັກຫນ່ວງທີ່ສຸດ.

Verse 55

यः पश्येद्भक्तितो ज्योतिर्लिंगं त्र्यंबकनामकम् । पूजयेत्प्रणमेत्स्तुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນ ໄດ້ເຫັນຈະໂຍຕິຣລິງຄະທີ່ມີນາມ «ຕຣຽມບະກະ» ແລ້ວບູຊາ ກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 56

ज्योतिर्लिंगं त्र्यंबकं हि पूजितं गौतमेन ह । सर्वकामप्रदं चात्र परत्र परमुक्तिदम्

ແທ້ຈິງ ຈະໂຍຕິລິງຄະ ຂອງ ຕຣຽມບະກະ ໄດ້ຖືກ ໂກຕະມະ ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ທີ່ນີ້ມັນໃຫ້ສຳເລັດປາຖະໜາອັນດີທັງປວງ ແລະໃນປະໂລກ ປະທານມຸກຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 57

इति वश्च समाख्यातं यत्पृष्टोऽहं मुनीश्वराः । किमन्यदिच्छथ श्रोतुं तद् ब्रूयां वो न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍຄົບຖ້ວນຕາມທີ່ພວກເຈົ້າຖາມ. ຍັງປາດຖະໜາຟັງອັນໃດອີກ? ຈົ່ງບອກມາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຂ້າຈະກ່າວໃຫ້ຟັງ.