गौतमविघ्नप्रकरणम् (Episode of Obstacles to Gautama; Gaṇeśa’s Appearing Through Misguided Worship)

Verse 1

सूत उवाच । कदाचिद्गौतमेनैव जलार्थं प्रेषिता निजाः । शिष्यास्तत्र गता भक्त्या कमंडलुकरा द्विजाः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ລິສີໂກຕະມະເອງ ໄດ້ສົ່ງສິດຂອງຕົນໄປເອົານ້ຳ. ບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເຫຼົ່ານັ້ນໄປດ້ວຍສັດທາ ຖືກະມັນດະລຸ (ໝໍ້ນ້ຳ) ຢູ່ໃນມື।

Verse 2

शिष्याञ्जलसमीपे तु गतान्दृष्ट्वा न्यषेधयन् । जलार्थमगतांस्तत्र चर्षिपत्न्योप्यनेकशः

ເມື່ອເຫັນພວກສິດເຂົ້າໃກ້ນ້ຳ ລາວກໍໄດ້ຫ້າມປ້ອງໄວ້. ແລະທີ່ນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງລິສີຫຼາຍຄົນ ຜູ້ມາເພື່ອຫານ້ຳ ກໍຖືກຫ້າມໄວ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 3

ऋषिपत्न्यो वयं पूर्वं ग्रहीष्यामो विदूरतः । पश्चाच्चैव जलं ग्राह्यमित्येवं पर्यभर्त्सयन्

“ພວກເຮົາແມ່ນພັນລະຍາຂອງລິສີ; ພວກເຮົາຈະເອົານ້ຳກ່ອນ ຈາກທາງໄກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຄວນເອົານ້ຳ” ເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພວກນາງກໍດ່າຕຳນິ ແລະ ຕຳໜິຕິຕຽນຢ່າງແຮງ।

Verse 4

परावृत्य तदा तैश्च ऋषिपत्न्यै निवेदितम् । सा चापि तान्समादाय समाश्वास्य च तैः स्वयम्

ແລ້ວພວກເຂົາຫັນກັບໄປ ແລະໄດ້ແຈ້ງເລື່ອງນັ້ນແກ່ເມຍຂອງພຣະລິສີ. ນາງກໍໄດ້ຮັບເຂົາໄວ້ໃກ້ຕົນ ແລະປອບໃຈພວກເຂົາດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງເອງ.

Verse 5

जलं नीत्वा ददौ तस्मै गौतमाय तपस्विनी । नित्यं निर्वाहयामास जलेन ऋषिसत्तमः

ນາງນັກບໍາເພັນຕະປະ ໄດ້ນໍານ້ໍາມາຖວາຍແກ່ ພຣະໂກຕະມະ. ແລະພຣະລິສີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ດໍາລົງພິທີປະຈໍາວັນຂອງຕົນຢ່າງສະເໝີ ໂດຍນ້ໍານັ້ນ.

Verse 6

ताश्चैवमृषिपत्न्यस्तु क्रुद्धास्तां पर्यभर्त्सयन् । परावृत्य गतास्सर्वास्तूटजान्कुटिलाशयाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມຍຂອງພຣະລິສີທັງຫຼາຍ ໂກດເຄືອງ ແລະຕໍ່ວ່ານາງຢ່າງຮຸນແຮງ. ແລ້ວພວກນາງທັງໝົດຫັນກັບໄປ ແລະຈາກໄປ—ບັນດາຍິງໃນອາສຣົມນັ້ນ—ມີໃຈຄິດຄົດຄຽວຢູ່ພາຍໃນ.

Verse 7

स्वाम्यग्रे विपरीतं च तद्वृत्तं निखिलं ततः । दुष्टाशयाभिः स्त्रीभिश्च ताभिर्वै विनिवेदितम्

ແລ້ວຕໍ່ໜ້າອາຈານຂອງພວກນາງ ບັນດາຍິງຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ໄດ້ລາຍງານເຫດການທັງໝົດ ໃນຮູບແບບບິດເບືອນ ແລະກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມຈິງ.

Verse 8

अथ तासां वचः श्रुत्वा भाविकर्मवशात्तदा । गौतमाय च संकुद्धाश्चासंस्ते परमर्षयः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງໆແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງກຳທີ່ກໍານົດໄວ້ ບັນດາລິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ໂກດຕໍ່ ໂກຕະມະ ແລະເວົ້າຕໍ່ລາວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຕໍານິ।

Verse 9

विघ्नार्थं गौतमस्यैव नानापूजोपहारकैः । गणेशं पूजयामासुस्संकुद्धास्ते कुबुद्धयः

ເພື່ອຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ພຽງແຕ່ໂຄຕະມະ ຄົນທີ່ມີໃຈຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນ—ໂກດເກຣີຍວ—ໄດ້ເລີ່ມບູຊາພຣະຄະເນສະ ດ້ວຍພິທີບູຊາຫຼາຍຢ່າງ ແລະເຄື່ອງຖວາຍນານາປະເພດ.

Verse 10

आविर्बभूव च तदा प्रसन्नो हि गणेश्वरः । उवाच वचनं तत्र भक्ताधीनः फलप्रदः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຄະເນສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງຫຼາຍ ໄດ້ປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຜົນ ແລະຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມພັກດີຂອງຜູ້ບູຊາ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 11

गणेश उवाच । प्रसन्नोऽस्मि वरं ब्रूत यूयं किं करवाण्यहम् । तदीयं तद्वचः श्रुत्वा ऋषयस्तेऽबुवंस्तदा

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: «ເຮົາປິຕິຍິນດີແລ້ວ. ຈົ່ງກ່າວພອນ—ເຮົາຈະເຮັດອັນໃດໃຫ້ພວກເຈົ້າ?» ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ບັນດາລຶສີກໍຕອບກັນໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 12

ऋषय ऊचुः । त्वया यदि वरो देयो गौतमस्स्वाश्रमाद्बहिः । निष्कास्यं नो ऋषिभिः परिभर्त्स्य तथा कुरु

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ຖ້າທ່ານຈະປະທານພອນ ຂໍໃຫ້ຈັດໃຫ້ ໂຄຕະມະ ຖືກຂັບອອກຈາກອາສຣົມຂອງຕົນ. ໃຫ້ພວກເຮົາລຶສີຂັບໄລ່ແລະຕໍ່ວ່າເຂົາ—ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ»

Verse 13

सूत उवाच । स एवं प्रार्थितस्तैस्तु विहस्य वचनं पुनः । प्रोवाचेभमुखः प्रीत्या बोधयंस्तान्सतां गतिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພວກເຂົາອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກໍຍິ້ມ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ—ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປັນທາງທີ່ແທ້ຂອງຜູ້ດີ—ໄດ້ສອນພວກເຂົາດ້ວຍໃຈເມດຕາ.

Verse 14

गणेश उवाच । श्रूयतामृषयस्सर्वे युक्तं न क्रियतेऽधुना । अपराधं विना तस्मै क्रुध्यतां हानिरेव च

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ບັນດາລິສີທັງປວງຟັງ. ບັດນີ້ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດບໍ່ຖືກປະຕິບັດ. ເຂົາບໍ່ມີຄວາມຜິດແຕ່ກໍຖືກຫັນຄວາມໂກດໃສ່—ຜົນມີແຕ່ຄວາມເສຍຫາຍ»។

Verse 15

उपस्कृतं पुरा यैस्तु तेभ्यो दुःखं हितं न हि । यदा च दीयते दुःखं तदा नाशो भवेदिह

ຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກຍົກຍ້ອງ ແລະດູແລດີໃນອະດີດ—ການເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈັບປວດບໍ່ເຄີຍເປັນປະໂຫຍດ. ເມື່ອໃດທີ່ມອບທຸກຂ໌ ເມື່ອນັ້ນຄວາມພິນາດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ແນ່ນອນ.

Verse 16

ईदृशं च तपः कृत्वा साध्यते फलमुत्तमम् । शुभं फलं स्वयं हित्वा साध्यते नाहितं पुनः

ເມື່ອປະຕິບັດຕະປະ (ຕະປັດ) ແບບນີ້ ຍ່ອມບັນລຸຜົນອັນສູງສຸດ. ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດລະທິ້ງຜົນອັນມົງຄຸນດ້ວຍຕົນເອງ ກໍຈະກັບໄປບັນລຸສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດອີກ.

Verse 17

सूत उवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा तस्य ते मुनिसत्तमाः । बुद्धिमोहं तदा प्राप्ता इदमेव वचोऽब्रुवन्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງງົດຂອງປັນຍາ ແລະໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ຕອບກັບ»។

Verse 18

ऋषय ऊचुः । कर्तव्यं हि त्वया स्वामिन्निदमेव न चान्यथा । इत्युक्तस्तु तदा देवो गणेशो वाक्यमब्रवीत्

ບັນດາລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະເຈົ້າເອີຍ, ການນີ້ຈໍາເປັນຕ້ອງເຮັດໂດຍທ່ານ—ແຕ່ຢ່າງນີ້ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ.» ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະຄະເນຊາຈຶ່ງກ່າວຕອບ.

Verse 19

गणेश उवाच । असाधुस्साधुतां चैव साधुश्चासाधुतां तथा । कदाचिदपि नाप्नोति ब्रह्मोक्तमिति निश्चितम्

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: «ຄົນອະສາທຸ ບໍ່ເຄີຍບັນລຸຄວາມເປັນສາທຸຢ່າງແທ້ຈິງ; ແລະສາທຸກໍບໍ່ຕົກລົງເປັນອະສາທຸ. ນີ້ແນ່ນອນ ດັ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໄວ້.»

Verse 20

यदा च भवतां दुःखं जातं चानशनात्पुरा । तदा सुखं प्रदत्तं वै गौतमेन महर्षिणा

ໃນກ່ອນການນັ້ນ ເມື່ອຄວາມທຸກເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຈົ້າເນື່ອງຈາກການອົດອາຫານ, ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ມະຫາຣິຊິ ໂກຕະມະ ໄດ້ປະທານຄວາມສຸກແລະຄວາມບັນເທົາໃຫ້ພວກເຈົ້າ.

Verse 21

इदानीं वै भवद्भिश्च तस्मै दुःखं प्रदीयते । नेतद्युक्ततमं लोके सर्वथा सुविचार्यताम्

ບັດນີ້ ໂດຍການກະທຳຂອງພວກເຈົ້າ ຄວາມທຸກກຳລັງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ລາວ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນທາງທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດໃນໂລກ—ຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ລະອຽດທຸກດ້ານ.

Verse 22

स्त्रीबलान्मोहिता यूयं न मे वाक्यं करिष्यथ । एतद्धिततमं तस्य भविष्यति न संशयः

ພວກເຈົ້າຖືກຫຼອກລວງໂດຍອຳນາດຂອງແມ່ຍິງ ແລະຈະບໍ່ເຮັດຕາມຄຳຂອງຂ້າ. ແຕ່ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ສິ່ງນີ້ໃນທ້າຍທີ່ສຸດຈະເປັນປະໂຫຍດສູງສຸດແກ່ລາວ.

Verse 23

पुनश्चायमृषिश्रेष्ठो दास्यते वस्सुखं ध्रुवम् । तारणं न च युक्तं स्याद्वरमन्यं वृणीत वै

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ລິສີຜູ້ປະເສີດນີ້ ຈະປະທານຄວາມສຸກໃຫ້ເຈົ້າແນ່ນອນ. ແຕ່ການພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໂດຍກົງບໍ່ຄວນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນອື່ນແທ້ໆ.

Verse 24

सूत उवाच । इत्येवं वचनं तेन गणेशेन महात्मना । यद्यप्युक्तमृषिभ्यश्च तदप्येते न मेनिरे

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຖືກກ່າວໂດຍ ພຣະຄະເນຊະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ເຖິງຈະໄດ້ກ່າວແກ່ພວກລຶສີ ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ຍອມຮັບ.

Verse 25

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां गौतमव्यवस्थावर्णनं नाम पंचविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 25 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາກົດລະບຽບຂອງ ໂກຕະມະ» ໃນພາກທີ 4 ຂອງ ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານ ໃນ ໂກຕິຣຸດຣະ ສັມຫິຕາ.

Verse 26

गणेश उवाच । भवद्भिः प्रार्थ्यते यच्च करिष्येऽहं तथा खलु । पश्चाद्भावि भवेदेव इत्युक्त्वांतर्दधे पुनः

ພຣະຄະເນຊາກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າອ້ອນວອນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ແນ່ນອນ; ໃນການເວລາຂ້າງໜ້າ ມັນຈະສຳເລັດແທ້» ແລ້ວພຣະອົງກໍຫາຍໄປອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 27

गौतमस्स न जानाति मुनीनां वै दुराशयम् । आनन्दमनसा नित्यं पत्न्या कर्म चकार तत्

ພຣະມຸນີ ໂກຕະມະ ບໍ່ຮູ້ເຖິງໃຈຄິດອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ. ດ້ວຍໃຈອັນປິຕິຍິນດີເປັນນິດ ທ່ານຈຶ່ງສືບຕໍ່ເຮັດການຮັບໃຊ້ນັ້ນຮ່ວມກັບພັນລະຍາຂອງທ່ານ.

Verse 28

तदन्तरे च यज्जातं चरितं वरयोगतः । तद्दुष्टर्षिप्रभावात्तु श्रूयतां तन्मुनीश्वराः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງນັ້ນ. ມັນເກີດຈາກພະລັງຂອງໂຢກະແຫ່ງພອນ ແລະແທ້ຈິງແລ້ວ ເກີດຈາກອິດທິພົນຂອງຣິສີຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ.

Verse 29

गौतमस्य च केदारे तत्रासन्व्रीहयो यवाः । गणेशस्तत्र गौर्भूत्वा जगाम किल दुर्बला

ໃນນາເກດາຣະຂອງໂກຕະມະ ມີເຂົ້າ ແລະ ບາເລ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະຄະເນຊາ ແປງຮູບເປັນງົວ ແລ້ວເດີນໄປມາ ດັ່ງຄົນອ່ອນແອແລະເຫນື່ອຍລ້າ.

Verse 30

कंपमाना च सा गत्वा तत्र तद्वरयोगतः । व्रीहीन्संभक्षयामास यवांश्च मुनिसत्तमाः

ນາງສັ່ນໄຫວແລ້ວໄປຮອດທີ່ນັ້ນ; ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພອນນັ້ນ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ນາງເລີ່ມກິນເມັດເຂົ້າ ແລະ ບາເລດ້ວຍ.

Verse 31

एतस्मिन्नन्तरे दैवाद्गौतमस्तत्र चागतः । स दयालुस्तृणस्तंम्बैर्वारयामास तां तदा

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂດຍພຣະປະສົງແຫ່ງເທວະ ໂກຕະມະກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ດ້ວຍໃຈເມດຕາ ລາວໄດ້ຫ້າມນາງໃນທັນທີ ດ້ວຍກອງຫຍ້າ.

Verse 32

तृणस्तंबेन सा स्पृष्टा पपात पृथिवीतले । मृता च तत्क्षणादेव तदृषेः पश्यतस्तदा

ເມື່ອຖືກແຕະດ້ວຍກ້ານຫຍ້າພຽງອັນດຽວ ນາງກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ. ແລະໃນທັນທີນັ້ນ ນາງກໍຕາຍ ໃນຂະນະທີ່ລະສີນັ້ນກຳລັງເບິ່ງຢູ່.

Verse 33

ऋषयश्छन्नरूपास्ते ऋषिपत्न्यस्तथाशुभाः । ऊचुस्तत्र तदा सर्वे किं कृतं गौतमेन च

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ບັນດາລິສີເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ປິດບັງຮູບແທ້ ແລະພັນລະຍາຂອງລິສີທັງຫຼາຍ ຜູ້ຖືກຊັກນຳໂດຍໃຈອັນອັບມົງຄົນ ກໍເວົ້າພ້ອມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ: “ກໍຕະມະໄດ້ເຮັດຫຍັງແທ້?”

Verse 34

गौतमोऽपि तथाहल्यामाहूयासीत्सुविस्मितः । उवाच दुःखतो विप्रा दूयमानेन चेतसा

ແລ້ວກໍຕະມະກໍເອີ້ນອະຫະລະຍາມາ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມພິສົດຢ່າງຫຼາຍ. ດ້ວຍໃຈທີ່ໄໝ້ຮ້ອນດ້ວຍຄວາມໂສກ ພຣາຫມະນະນັ້ນໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 35

गौतम उवाच । किं जातं च कथं देवि कुपितः परमेश्वरः । किं कर्तव्यं क्व गन्तव्यं हत्या च समुपस्थिता

ກໍຕະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ ແລະເກີດແນວໃດ? ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ) ຈຶ່ງພິກັດ? ບັດນີ້ຄວນເຮັດຫຍັງ, ຄວນໄປໃສ, ແລະບາບແຫ່ງການຂ້າ (ຫັດຍາ) ມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 36

सूत उवाच एतस्मिन्नन्तरे विप्रो गौतमं पर्यभर्त्सयन् । विप्रपत्न्यस्तथाऽहल्यां दुर्वचोभिर्व्यथां ददुः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມະນະຄົນໜຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕຳໜິກໍຕະມະ. ແລະພັນລະຍາຂອງພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍກໍເຮັດໃຫ້ອະຫະລະຍາເຈັບປວດ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫຍາບຄາຍ ແລະບາດໃຈ.

Verse 37

दुर्बुद्धयश्च तच्छिष्यास्सुतास्तेषां तथैव च । गौतम परिभर्त्स्यैव प्रत्यूचुर्धिग्वचो मुहुः

ຄົນຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍສາວົກ ແລະ ລູກຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ—ໄດ້ດ່າທໍ້ກໍຕະມະ ແລະ ຕອບໂຕ້ຊ້ຳໆດ້ວຍຄຳເວົ້າດູຖູກ.

Verse 38

ऋषय ऊचुः । मुखं न दर्शनीयं ते गम्यतां गम्यतामिति । दृष्ट्वा गोघ्नमुखं सद्यस्सचैलं स्नानमाचरेत्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າບໍ່ຄວນໃຫ້ເຫັນ—ໄປເສຍ, ໄປເສຍ!» ເມື່ອເຫັນໃບໜ້າຂອງຜູ້ຂ້າງົວ ຄວນອາບນ້ຳທັນທີ ແມ່ນແຕ່ຍັງນຸ່ງເສື້ອຜ້າຢູ່.

Verse 39

यावदाश्रममध्ये त्वं तावदेव हविर्भुजः । पितरश्च न गृह्णंति ह्यस्मद्दत्तं हि किञ्चन

ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງຢູ່ໃນເຂດອາສຣົມ ເຈົ້ານັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ກິນຮະວິດ (ເຄື່ອງບູຊາ); ແລະພິຕຣະ ບໍ່ຮັບເອົາສິ່ງໃດໆທີ່ພວກເຮົາຖວາຍ.

Verse 40

तस्माद्गच्छान्यतस्त्वं च परिवारसमन्वितः । विलम्बं कुरु नैव त्वं धेनुहन्पापकारक

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງອອກຈາກທີ່ນີ້ໃນທັນທີ ໄປບ່ອນອື່ນ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງເຈົ້າ. ຢ່າຊັກຊ້າ—ໂອ ຜູ້ຂ້າງົວ ຜູ້ກໍ່ບາບ.

Verse 41

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ते च तं सर्वे पाषाणैस्समताडयन् । व्यथां ददुरतीवास्मै त्वहल्यां च दुरुक्तिभिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍພາກັນໂຈມຕີລາວດ້ວຍກ້ອນຫີນ. ພວກເຂົາໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດຢ່າງໜັກແກ່ລາວ ແລະຍັງທໍລະມານນາງອະຫະລະຍາດ້ວຍຄຳຫຍາບຄາຍ.

Verse 42

ताडितो भर्त्सितो दुष्टैर्गौतमो गिरमब्रवीत् । इतो गच्छामि मुनयो ह्यन्यत्र निवसाम्यहम्

ຖືກຕີ ແລະຖືກຄົນຊົ່ວດ່າທໍາລາຍຢ່າງຮຸນແຮງ ພະມຸນີ ໂກຕະມະ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບັນດາມຸນີ, ຂ້ອຍຈະອອກຈາກບ່ອນນີ້ ແລະຈະໄປພັກຢູ່ບ່ອນອື່ນ»។

Verse 43

इत्युक्त्वा गौतमस्तस्मात्स्थानाच्च निर्गतस्तदा । गत्वा क्रोशं तदा चक्रे ह्याश्रमं तदनुज्ञया

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂກຕະມະກໍອອກຈາກສະຖານທີ່ນັ້ນ. ໄປໄດ້ໜຶ່ງກໂຣຊາ ໂດຍການອະນຸຍາດຂອງນາງ ແລ້ວຈຶ່ງສ້າງອາສຣົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 44

यावच्चैवाभिशापो वै तावत्कार्य्यं न किंचन । न कर्मण्यधिकारोऽस्ति दैवे पित्र्येऽथ वैदिके

ຕາບໃດທີ່ຄໍາສາບຍັງມີຜົນ ກໍບໍ່ຄວນເຮັດການໃດໆ; ບໍ່ມີສິດປະກອບພິທີແດ່ເທວະ ແດ່ບັນພະບຸລຸດ ຫຼືໜ້າທີ່ຕາມເວດະ.

Verse 45

मासार्धं च ततो नीत्वा मुनीन्संप्रार्थयत्तदा । गौतमो मुनिवर्य्यस्स तेन दुःखेन दुखितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຜ່ານໄປຄຶ່ງເດືອນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໂກຕະມະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາບັນດາມຸນີ ແລະອ້ອນວອນຢ່າງສຸດໃຈ ເພາະຖືກຄວາມໂສກນັ້ນກົດທັບ.

Verse 46

गौतम उवाच । अनुकंप्यो भवद्भिश्च कथ्यतां क्रियते मया । यथा मदीयं पापं च गच्छत्विति निवेद्यताम्

ໂກຕະມະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍທ່ານທັງຫຼາຍເມດຕາ ຊີ້ນໍາຂ້ອຍ—ສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດ ຂ້ອຍຈະເຮັດ—ເພື່ອໃຫ້ບາບຂອງຂ້ອຍຈາກໄປ. ຂໍບອກວິທີການແກ້ໄຂ»។

Verse 47

सूत उवाच । इत्युक्तास्ते तदा विप्रा नोचुश्चैव परस्परम् । अत्यंतं सेवया पृष्टा मिलिता ह्येकतस्स्थिताः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ ພວກພຣາຫມັນ຤ິສີເຫຼົ່ານັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າກັນເອງ. ເພາະຖືກຖາມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະການປະຄອງຮັບໃຊ້ຢ່າງຍິ່ງ ພວກເຂົາຈຶ່ງຊຸມນຸມກັນ ແລະຢືນຢູ່ຈຸດດຽວກັນ.

Verse 48

गौतमो दूरतः स्थित्वा नत्वा तानृषिसत्तमान् । पप्रच्छ विनयाविष्टः किं कार्यं हि मयाधुना

ໂຄຕະມະຢືນຢູ່ໄກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກໍກົ້ມນົບຕໍ່ບັນດາລິສີຜູ້ປະເສີດ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ລາວຖາມວ່າ: “ບັດນີ້ ຂ້ອຍຄວນເຮັດສິ່ງໃດ?”

Verse 49

इत्युक्ते मुनिना तेन गौतमेन महात्मना । मिलितास्सकलास्ते वै मुनयो वाक्यमब्रुवन्

ເມື່ອມຸນີຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໂຄຕະມະ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາລິສີທັງໝົດທີ່ຊຸມນຸມກັນ ກໍມາຮ່ວມກັນ ແລ້ວກ່າວຄໍາຕອບ।

Verse 50

ऋषय ऊचुः । निष्कृतिं हि विना शुद्धिर्जायते न कदाचन । तस्मात्त्वं देहशुद्ध्यर्थं प्रायश्चित्तं समाचर

ລິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຫາກບໍ່ມີນິສກຣິຕິ (ການຊົດໃຊ້ຄວາມຜິດ) ຄວາມບໍລິສຸດບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຊໍາລະກາຍ ແລະສະພາບແຫ່ງຜູ້ມີກາຍ ຈົ່ງປະພຶດປຣາຍັດຈິດຕະ (prāyaścitta) ຕາມຄວນ.”

Verse 51

त्रिवारं पृथिवीं सर्वां क्रम पापं प्रकाशयन् । पुनरागत्य चात्रैव चर मासव्रतं तथा

ເມື່ອເດີນວຽນຮອບໂລກທັງປວງ 3 ຄັ້ງ ເພື່ອເປີດເຜີຍແລະຂັບໄລ່ບາບ ແລ້ວຈຶ່ງກັບມາທີ່ນີ້ອີກ ແລະໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ ຈົ່ງຖືວຣະຕະໜຶ່ງເດືອນ (māsa-vrata) ຕາມພິທີກຳນົດ।

Verse 52

शतमेकोत्तरं चैव ब्रह्मणोऽस्य गिरेस्तथा । प्रक्रमणं विधायैवं शुद्धिस्ते च भविष्यति

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດການວຽນຮອບແບບນີ້ 101 ຄັ້ງ ທັງພູນີ້ ແລະພຣະພຣະຫມາດ້ວຍ ຄວາມບໍລິສຸດຂອງເຈົ້າຈະບັງເກີດແນ່ນອນ।

Verse 53

अथवा त्वं समानीय गंगास्नानं समाचर । पार्थिवानां तथा कोटिं कृत्वा देवं निषेवय

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ນໍານ້ໍາອັນສັກສິດແຫ່ງແມ່ນ້ໍາຄົງຄາມາ ແລ້ວປະກອບການອາບນ້ໍາຄົງຄາ; ແລະອີກທັງ ປັ້ນລິງຄະດິນເຜົາໃຫ້ໄດ້ໜຶ່ງໂກດິ ແລ້ວບູຊາຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ)۔

Verse 54

गंगायां च ततः स्नात्वा पुनश्चैव भविष्यति । पुरा दश तथा चैकं गिरेस्त्वं क्रमणं कुरु

ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ໍາໃນແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສະພາບໃໝ່ອັນບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ. ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ແຕ່ໂບຮານ ໃຫ້ເຈົ້າເດີນປະທັກສິນພູເຂົາ ສິບຄັ້ງ ແລ້ວເພີ່ມອີກໜຶ່ງຄັ້ງ.

Verse 55

शत कुंभैस्तथा स्नात्वा पार्थिवं निष्कृतिर्भवेत् । इति तैर्षिभिः प्रोक्तस्तथेत्योमिति तद्वचः

ເມື່ອອາບນ້ໍາຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ ດ້ວຍໝໍ້ນ້ໍາຮ້ອຍໃບ ການຊໍາລະບາບທີ່ເກີ່ຍວກັບພິທີລິງຄະດິນ (ປາຣຖິວະ) ກໍສໍາເລັດ. ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ບັນດາລະສີໄດ້ກ່າວ; ແລະເຂົາກໍຮັບຄໍານັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ «ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ແລະ «ໂອມ».

Verse 56

पार्थिवानां तथा पूजां गिरेः प्रक्रमणं तथा । करिष्यामि मुनिश्रेष्ठा आज्ञया श्रीमतामिह

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຜູ້ນ່າເຄົາລົບທີ່ຢູ່ນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາການບູຊາ ລິງຄະປາຣຖິວະ (ລິງຄະດິນ) ແລະພິທີວຽນຮອບພູອັນສັກສິດ.

Verse 57

इत्युक्त्वा सर्षिवर्यश्च कृत्वा प्रक्रमणं गिरेः । पूजयामास निर्माय पार्थिवान्मुनिसत्तमः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ມຸນີຜູ້ເປັນເລີດນັ້ນ ພ້ອມກັບບັນດາຣິສີ ໄດ້ວຽນຮອບພູດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຕໍ່ມາ ມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ປັ້ນຮູບປາຣຖິວະຈາກດິນ ແລະບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາ.

Verse 58

अहल्या च ततस्साध्वी तच्च सर्वं चकार सा । शिष्याश्च प्रतिशिष्याश्च चक्रुस्सेवां तयोस्तदा

ຕໍ່ມາ ອະຫະລະຍາ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ໄດ້ປະຕິບັດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ຖືກກຳຊັບ. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາສິດ ແລະ ສິດຂອງສິດ ກໍໄດ້ຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ ແກ່ທັງສອງພຣະອົງນັ້ນ.