अविमुक्तक्षेत्रमाहात्म्य (The Greatness of Avimukta–Vārāṇasī and Viśveśvara)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । एवं वाराणसी पुण्या यदि सूत महापुरी । तत्प्रभावं वदास्माकमविमुक्तस्य च प्रभो

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ຖ້າວ່າ ວາຣານາສີ ເປັນນະຄອນອັນບໍລິສຸດ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້ ໂອ ສູຕະ, ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖິງມະຫິມາຂອງນາງ ແລະ ພະລັງອັນເທວະຂອງ ອະວິມຸກຕະ ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ»។

Verse 2

सूत उवाच । वक्ष्ये संक्षेपतस्सम्यग्वाराणस्यास्सुशोभनम् । विश्वेश्वरस्य माहात्म्यं श्रूयतां च मुनीश्वराः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາໂດຍຖືກຕ້ອງ ແບບຫຍໍ້ໆ ເຖິງສິຣີອັນງາມສົດຂອງ ວາຣານາສີ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງມະຫາຕະມະ (māhātmya) ຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ ດ້ວຍ»។

Verse 3

कदाचित्पार्वती देवी शङ्करं परया मुदा । लोककामनयापृच्छन्माहात्म्यमविमुक्तयोः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະນາງປາຣະວະຕີ ເທວີ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ ໄດ້ທູນຖາມພຣະສັງກະຣະ ເພາະຄວາມເມດຕາຕໍ່ປະໂຫຍດ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາຂອງໂລກ ກ່ຽວກັບມະຫິມາຂອງ ອະວິມຸກຕະ—ສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ພຣະສິວະບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງ.

Verse 4

पार्वत्युवाच । अस्य क्षेत्रस्य माहात्म्यं वक्तुमर्हस्य शेषतः । ममोपरि कृपां कृत्वा लोकानां हितकाम्यया

ປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຄວນພັນລະນາມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງເຂດສັກສິດນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ບໍ່ໃຫ້ຂາດຕອນໃດ. ຂໍພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ກ່າວໃຫ້ໝົດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ»។

Verse 5

सूत उवाच । देव्यास्तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जगत्प्रभुः । प्रत्युवाच भवानीं तां जीवानां प्रियहेतवे

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເທວີແລ້ວ, ພຣະເທວະເທວະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ໄດ້ຕອບພຣະນາງພະວານີນັ້ນ ເພື່ອສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດແກ່ສັດມີຊີວິດທັງຫມົດ.

Verse 6

परमेश्वर उवाच । साधु पृष्टं त्वया भद्रे लोकानां सुखदं शुभम् । कथयामि यथार्थं वै महा त्म्यमविमुक्तयोः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າຖາມໄດ້ດີແທ້—ເປັນຄຳຖາມອັນເປັນມົງຄຸນ ນຳຄວາມສຸກແລະຄວາມເຈຣິນໃຫ້ແກ່ໂລກ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຕາມຄວາມຈິງ ຖຶງມະຫາສະຫງ່າງາມອັນແທ້ຂອງ ອະວິມຸກຕະ (Avimukta)».

Verse 7

इदं गुह्यतमं क्षेत्रं सदा वाराणसी मम । सर्वेषामेव जंतूनां हेतुर्मोक्षस्य सर्वथा

«ນີ້ແມ່ນກະເສດຕະອັນລັບລຶກທີ່ສຸດ ແລະສູງສຸດຂອງເຮົາ—ວາຣານາສີ, ເປັນຂອງເຮົາຕະຫຼອດການ. ສຳລັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ ມັນເປັນເຫດໂດຍກົງແຫ່ງໂມກຊະ (moksha) ທຸກປະການ».

Verse 8

अस्मिन्सिद्धास्सदा क्षेत्रे मदीयं व्रतमाश्रिताः । नानालिंगधरा नित्यं मम लोकाभिकांक्षिणः

ໃນກະເສດຕະອັນສິດທິສຳເລັດນີ້ ບັນດາສິດທະທັງຫຼາຍພຳນັກຢູ່ເປັນນິດ ໂດຍອາໄສວຣະຕະ (ປະຕິຍານ) ຂອງເຮົາ. ພວກເຂົາສວມຖືລິງຄະໃນຮູບແບບຫຼາຍປະການຢູ່ເປັນນິດ ແລະປາຖະໜາຈະເຂົ້າເຖິງໂລກທິບຂອງເຮົາຢູ່ເສມອ.

Verse 9

अभ्यस्यंति महायोगं जितात्मानो जितेन्द्रियाः । परं पाशुपतं श्रौतं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ຜູ້ທີ່ຊະນະຈິດ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະໄດ້ ພາກພຽນຝຶກມະຫາໂຍກະ—ວິໄນປາຊຸປະຕະ (Pāśupata) ອັນສູງສຸດທີ່ສອນໃນ ສຣຸຕິ (Śruti)—ຊຶ່ງປະທານຜົນທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ (moksha).

Verse 10

रोचते मे सदा वासो वाराणस्यां महेश्वरि । हेतुना येन सर्वाणि विहाय शृणु तद्ध्रुवम्

ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ການພຳນັກຢູ່ໃນ ວາຣານະສີ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເຮົາປິຕິຍິນດີຢູ່ເສມອ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມແນ່ນອນ ເຫດຜົນທີ່ເຮົາລະທິ້ງທຸກຢ່າງ ແລະເລືອກທີ່ພຳນັກນັ້ນ.

Verse 11

यो मे भक्तश्च विज्ञानी तावुभौ मुक्तिभागिनौ । तीर्थापेक्षा च न तयोर्विहिता विहिते समौ

ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ເຮົາ ແລະຜູ້ໃດເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງມີປັນຍາວິເວກ—ທັງສອງນັ້ນເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ສຳລັບທັງສອງ ບໍ່ໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ພຶ່ງພາການໄປຕີຣຖະ; ໃນວິໄນທີ່ກຳນົດແລະຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ ພວກເຂົາເທົ່າທຽມກັນ।

Verse 12

जीवन्मुक्तौ तु तौ ज्ञेयौ यत्रकुत्रापि वै मृतौ । प्राप्नुतो मोक्षमाश्वेव मयोक्तं निश्चितं वचः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທັງສອງນັ້ນເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແມ່ນແຕ່ຍັງມີຊີວິດ; ແລະບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາຕາຍ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບ ໂມກສະ ຢ່າງວ່ອງໄວ. ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາກ່າວໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນ ແລະສຸດທ້າຍ।

Verse 13

अत्र तीर्थे विशेषोस्त्यविमुक्ताख्ये परोत्तमे । श्रूयतां तत्त्वया देवि परशक्ते सुचित्तया

ໃນທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້ ມີຄຸນວິເສດຢ່າງຍິ່ງ—ຢູ່ສະຖານທີ່ສູງສຸດຊື່ວ່າ ອະວິມຸກຕະ. ໂອ ເທວີ, ໂອ ພະລັງອັນສູງສຸດ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈແຈ້ງໃສ ເຖິງຫຼັກທຳອັນແທ້ຂອງມັນ.

Verse 14

सर्वे वर्णा आश्रमाश्च बालयौवनवार्द्धकाः । अस्यां पुर्यां मृताश्चेत्त्स्युर्मुक्ता एव न संशयः

ຄົນທຸກວັນນະ ແລະທຸກອາສຣົມ—ທັງເດັກນ້ອຍ ວັຍໜຸ່ມ ແລະວັຍເຖົ້າ—ຖ້າຕາຍໃນນະຄອນສັກສິດນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບມຸກຕິແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 15

अशुचिश्च शुचिर्वापि कन्या परिणता तथा । विधवा वाथ वा वंध्या रजोदोषयुतापि वा

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດຕາມພິທີ ຫຼືບໍລິສຸດກໍຕາມ—ເປັນສາວນ້ອຍ ຫຼືແມ່ຍິງມີຄູ່; ເປັນແມ່ໝ້າຍ ຫຼືບໍ່ມີບຸດ; ແມ່ນແຕ່ມີມົນທິນເພາະປະຈຳເດືອນ—ກໍບໍ່ຄວນຖືກກັ້ນຈາກພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 16

प्रसूता संस्कृता कापि यादृशी तादृशी द्विजाः । अत्र क्षेत्रे मृता चेत्स्यान्मोक्षभाङ् नात्र संशयः

ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນທະວິຊະ, ນາງຈະເກີດມາແນວໃດ ຫຼືຈະຖືກຂັດເກົາຫຼືບໍ່ຂັດເກົາແນວໃດກໍຕາມ, ຖ້ານາງຕາຍໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ນາງຈະໄດ້ຮັບໂມກຊະແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ।

Verse 17

स्वेदजश्चांडजो वापि द्युद्भिज्जोऽथ जरायुजः । मृतो मोक्षमवाप्नोति यथात्र न तथा क्वचित्

ຈະເກີດຈາກເຫື່ອ, ຈາກໄຂ່, ຈາກການງອກງາມຈາກດິນ, ຫຼືຈາກຄັນທ້ອງ—ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກຊະ. ການປະທານໂມກຊະແບບນີ້ມີຢູ່ແຕ່ທີ່ນີ້ ແລະບໍ່ມີທີ່ໃດອື່ນເລີຍ।

Verse 18

ज्ञानापेक्षा न चात्रैव भत्तयपेक्षा न वै पुनः । कर्मापेक्षा न देव्यत्र दानापेक्षा न चैव हि

ໂອ ພຣະເທວີ, ໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ພຶ່ງພາຄວາມຮູ້ທາງຄຳສອນເລີຍ ແລະບໍ່ພຶ່ງພາບັກຕິທີ່ຊັບຊ້ອນ. ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ຈຳເປັນພິທີກຳ ແລະບໍ່ຈຳເປັນທານບຸນດ້ວຍ.

Verse 19

संस्कृत्यपेक्षा नैवात्र ध्यानापेक्षा न कर्हिचित् । नामापेक्षार्चनापेक्षा सुजातीनां तथात्र न

ໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ພຶ່ງພາການຮຽນຮູ້ອັນປະນີດ ຫຼືການຝຶກຝົນຕາມພິທີ; ແລະການເຂົ້າສະມາທິກໍບໍ່ແມ່ນຂໍ້ບັງຄັບເຄັ່ງຄັດ. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ເກີດດີ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພຶ່ງພາການເອີ້ນພຣະນາມຢ່າງດຽວ ຫຼືພິທີບູຊາອັນຊັບຊ້ອນ.

Verse 20

मम क्षेत्रे मोक्षदे हि यो वा वसति मानवः । यथा तथा मृतः स्याच्चेन्मोक्षमाप्नोति निश्चितम्

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາໄສຢູ່ໃນກະເສດຣະຂອງເຮົາ ອັນເປັນທີ່ປະທານໂມກສະ; ບໍ່ວ່າຈະຕາຍແນວໃດ ກໍຈະໄດ້ຮັບໂມກສະແນ່ນອນ»។

Verse 21

एतन्मम पुरं दिव्यं गुह्याद्गुह्यतरं प्रिये । ब्रह्मादयोऽपि जानंति माहात्म्यं नास्य पार्वति

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ນີ້ແມ່ນນະຄອນທິບຂອງເຮົາ ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບທັງປວງ. ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍບໍ່ຮູ້ມະຫິມາອັນແທ້ຂອງມັນ, ໂອ ປາຣະວະຕີ.

Verse 22

महत्क्षेत्रमिदं तस्मादविमुक्तमिति स्मृतम् । सर्वेभ्यो नैमिषादिभ्यः परं मोक्षप्रदं मृते

ດັ່ງນັ້ນ ບ່ອນນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອະວິມຸກຕະ». ເຫນືອກວ່າສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງ ເຊັ່ນ ໄນມິສະ ແລະອື່ນໆ, ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ນີ້ ຈະໄດ້ຮັບການປະທານໂມກສະອັນສູງສຸດ.

Verse 23

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां काशीविश्वेश्वरज्योतिर्लिङ्गमाहात्म्यवर्णनंनामत्रयोविंशोध्याय

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 4 ຊື່ «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 23 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ກາຊີ ວິສເວສະວະຣ ຈໂຍຕິຣລິງຄະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 24

कामं भुंजन्स्वपन्क्रीडन्कुर्वन्हि विविधाः क्रियाः । अविमुक्ते त्यजन्प्राणाञ्जंतुर्मोक्षाय कल्पते

ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ເພີດເພີນຕາມໃຈ—ກິນ, ນອນ, ຫຼິ້ນ, ແລະເຮັດກິດຈະກຳຫຼາຍຢ່າງ—ສັດມີຊີວິດໃດກໍຕາມທີ່ລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈຢູ່ «ອະວິມຸກຕະ» ຍ່ອມເໝາະສົມສຳລັບໂມກສະ.

Verse 25

कृत्वा पापसहस्राणि पिशाचत्वं वरं नृणाम् । न च क्रतुसहस्रत्वं स्वर्गे काशीं पुरीं विना

ແມ່ນແຕ່ເຮັດບາບນັບພັນ ການເກີດເປັນປິສາດກໍຍັງດີກວ່າສໍາລັບມະນຸດ; ແຕ່ການໄດ້ຜົນຂອງຍັດຍາວິເທດນັບພັນໃນສະຫວັນ ກໍບໍ່ຄວນປາດຖະນາ ຖ້າບໍ່ມີນະຄອນສັກສິດ ກາຊີ।

Verse 26

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सेव्यते काशिका पुरी । अव्यक्तलिंगं मुनिभिर्ध्यायते च सदाशिवः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນເຄົາລົບແລະຮັບໃຊ້ນະຄອນສັກສິດ ກາຊີ; ເພາະທີ່ນັ້ນ ບັນດາມຸນີພາວະນາສະດາຊິວະ ເປັນລິງກະອັນບໍ່ປາກົດ ເກີນຮູບ.

Verse 27

यद्यत्फलं समुद्दिश्य तपन्त्यत्र नरः प्रिये । तेभ्यश्चाहं प्रय च्छामि सम्यक्तत्तत्फलं धुवम्

ໂອ້ ທີ່ຮັກ, ບຸກຄົນໃດປາດຖະນາຜົນໃດ ແລະບໍາເພັນຕະປະສະຢາຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອຜົນນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢ່າງເຕັມສ່ວນ ແນ່ນອນບໍ່ຜິດພາດ.

Verse 28

सायुज्यमात्मनः पश्चादीप्सितं स्थानमेव च । न कुतश्चित्कर्मबंधस्त्यजतामत्र वै तनुम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າບັນລຸສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງຖິ່ນພໍໃຈອັນສູງສຸດ; ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງກາຍຢູ່ທີ່ນີ້ ບໍ່ມີເຄື່ອງຜູກມັດແຫ່ງກຳຈາກທິດໃດເກີດຂຶ້ນ.

Verse 29

ब्रह्मा देवर्षिभिस्सार्द्धं विष्णुर्वापि दिवाकरः । उपासते महात्मानस्सर्वे मामिह चापरे

ທີ່ນີ້ ພຣະພຣະຫມາພ້ອມດ້ວຍເທວະຣິສີທັງຫຼາຍ, ແລະທັງພຣະວິສະນຸ ກັບພຣະອາທິດ ກໍບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ; ບັນດາມະຫາອາດຕະມາທັງປວງ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ກໍນົບນ້ອມບູຊາຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນີ້.

Verse 30

विषयासक्तचित्तोऽपि त्यक्त धर्मरुचिर्नरः । इह क्षेत्रे मृतो यो वै संसारं न पुनर्विशेत्

«ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ໃຈຕິດກັບອາລົມວິໄສ ແລະລະທິ້ງຄວາມຮັກໃນທຳມະ; ຖ້າເຂົາຕາຍຢ່າງແທ້ຈິງໃນທົ່ງສັກສິດນີ້ ກໍຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ສັງສານອີກ»។

Verse 31

किं पुनर्निर्ममा धीरासत्त्वस्था दंभवर्जिताः । कृतिनश्च निरारंभास्सर्वे ते मयि भाविताः

«ແລ້ວຈະຍິ່ງກວ່ານັ້ນປານໃດ ສຳລັບດວງໃຈອັນໝັ້ນຄົງ ທີ່ບໍ່ຍຶດຖືຄອບຄອງ, ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະ ແລະປາດຈາກຄວາມຫຼອກລວງ; ຜູ້ສຳເລັດຜົນທີ່ກະທຳໂດຍບໍ່ເລີ່ມເພື່ອຕົນ—ທຸກຄົນນັ້ນຖືກຫຼໍ່ຫຼວມໃນຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ)»។

Verse 32

जन्मांतरसहस्रेषु जन्म योगी समाप्नुयात् । तदिहैव परं मोक्षं मरणादधिगच्छति

«ໃນການເກີດຕໍ່ເນື່ອງນັບພັນຊາດ ຄົນໜຶ່ງອາດຈະໄດ້ເກີດເປັນໂຍຄີໃນທີ່ສຸດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ບັນລຸການຮູ້ແຈ້ງອັນມຸ່ງສູ່ພຣະສິວະໃນນີ້ເອງ ຈະເຖິງໂມກສະອັນສູງສຸດໃນທັນທີເມື່ອຕາຍ»។

Verse 33

अत्र लिंगान्यनेकानि भक्तैस्संस्थापितानि हि । सर्वकामप्रदानीह मोक्षदानि च पार्वति

ໃນບ່ອນນີ້ ໂອ ປາຣະວະຕີ ມີລິງຄະຫຼາຍອັນ ທີ່ຜູ້ມີພັກຕິໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາໄວ້ແທ້. ຢູ່ທີ່ນີ້ມັນປະທານການສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ ແລະຍັງປະທານໂມກສະ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ດ້ວຍ.

Verse 34

पंचक्रोशं चतुर्दिक्षु क्षेत्रमेतत्प्रकीर्तितम् । समंताच्च तथा जंतोर्मृतिकालेऽमृतप्रदम्

ເຂດສັກສິດນີ້ ຖືກກ່າວວ່າກວ້າງອອກໄປ 5 ໂກຣຊະ ໃນທິດທັງສີ່. ແລະຮອບດ້ານທັງໝົດ ມັນປະທານອະມຣິຕະ—ການຫຼຸດພົ້ນ—ໃຫ້ແກ່ສັດມີຊີວິດ ໃນຍາມມໍລະນະ.

Verse 35

अपापश्च मृतो यो वै सद्यो मोक्षं समश्नुते । सपापश्च मृतौ यस्स्यात्कायव्यूहान्समश्नुते

ຜູ້ໃດຕາຍໂດຍປາສຈາກບາບ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກສະໃນທັນທີ. ແຕ່ຜູ້ໃດຕາຍພ້ອມບາບ ຜູ້ນັ້ນຈະປະສົບການກໍ່ຮ່າງກາຍຕໍ່ໆໄປ ຮັບສະພາບກາຍຫຼາຍຊັ້ນ ຕາມເຄືອຂ່າຍແຫ່ງກຳ.

Verse 36

यातनां सोनुभूयैव पश्चान्मोक्षमवाप्नुयात् । पातकं योऽविमुक्ताख्ये क्षेत्रेऽस्मिन्कुरुते ध्रुवम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ກໍ່ບາບໃນພື້ນທີ່ສັກສິດນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະວິມຸກຕະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕ້ອງປະສົບທຸກທົນຕາມຄວນກ່ອນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບໂມກສະ. ນີ້ແມ່ນອານຸພາບອັນບໍ່ຜິດພາດຂອງກະເສດນີ້ ໃນພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 37

भैरवीं यातनां प्राप्य वर्षाणामयुते पुनः । ततो मोक्षमवाप्नोति भुक्त्वा पापं च सुन्दरि

ເມື່ອໄດ້ຮັບທົນທຸກ «ໄພຣະວີ» ຕະຫຼອດສິບພັນປີ ແລະໄດ້ຊົມໃຊ້ຜົນບາບຈົນໝົດ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈິດວິນຍານນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 38

इति ते च समाख्याता पापाचारे च या गतिः । एवं ज्ञात्वा नरस्सम्यक्सेवयेदविमुक्तकम्

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າເຖິງຊະຕາກຳຂອງຜູ້ດຳລົງຢູ່ໃນການປະພຶດບາບ. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ຄົນຄວນເຂົ້າພຶ່ງອະວິມຸກຕະ (ກາສີ) ດ້ວຍໃຈຖືກຕ້ອງ ແລະບໍລິການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອຫັນໄປຫາພຣະສິວະຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 39

कृतकर्मक्षयो नास्ति कल्पकोटिशतैरपि । अवश्यमेव भोक्तव्यं कृतं कर्म शुभाशुभम्

ກຳທີ່ເຮັດແລ້ວ ບໍ່ມີການສູນສະລາຍ ແມ້ຈະຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກຕິກັລປະ. ກຳທີ່ເຮັດ—ດີຫຼືຊົ່ວ—ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບຜົນຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 40

केवलं चाशुभं कर्म नरकाय भवेदिह । शुभं स्वर्गाय जायेत द्वाभ्यां मानुष्यमीरितम्

ໃນໂລກນີ້ ກຳອັນຊົ່ວລ້ວນໆ ນໍາໄປສູ່ນະລົກ; ກຳອັນດີງາມ ກໍໃຫ້ເກີດສະຫວັນ. ການເກີດເປັນມະນຸດ ຖືກກ່າວວ່າ ເກີດຈາກການປົນກັນຂອງທັງສອງ.

Verse 41

जन्म सम्यगसम्यक् च न्यूनाधिक्ये भवेदिह । उभयोश्च क्षयो मुक्तिर्भवेत्सत्यं हि पार्वति

ໂອ ພາຣະວະຕີ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້: ໃນໂລກນີ້ ການເກີດອາດຈະຖືກຕ້ອງ ຫຼືບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະອາດຈະມີຄວາມຂາດ ຫຼືເກີນ. ເມື່ອທັງສອງນີ້ (ຂາດແລະເກີນ) ຖືກສຶກຫຼໍ້ຈົນໝົດ ການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 42

कर्म च त्रिविधं प्रोक्तं कर्मकाण्डे महेश्वरि । संचितं क्रियमाणं च प्रारब्धं चेति बंधकृत्

ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ໃນຂອບເຂດກຳພິທີ (karmakāṇḍa) ກຳຖືກກ່າວວ່າມີ 3 ປະເພດ: saṃcita (ກຳສະສົມ), kriyamāṇa (ກຳທີ່ກຳລັງເຮັດ), ແລະ prārabdha (ກຳທີ່ເລີ່ມໃຫ້ຜົນ) — ນີ້ແຫຼະເປັນຜູ້ກໍ່ເກີດພັນທະນາການຜູກມັດ.

Verse 43

पूर्वजन्मसमुद्भूतं संचितं समुदाहृतम् । भुज्यते च शरीरेण प्रारब्धं परिकीर्तितम्

ກຳທີ່ເກີດຈາກຊາດກ່ອນໆ ເອີ້ນວ່າ “saṃcita” (ກຳສະສົມ). ກຳທີ່ຖືກຮັບຮູ້ ແລະ ຖືກອົດທົນຜ່ານຮ່າງກາຍ ຖືກກ່າວວ່າ “prārabdha” (ກຳທີ່ເລີ່ມແລ້ວ).

Verse 44

जन्मना यच्च क्रियते कर्म सांप्रतम् । शुभाशुभं च देवेशि क्रियमाणं विदुर्बुधाः

ໂອ ເທເວສີ, ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ການກະທຳໃດໆທີ່ເຮັດໃນປັດຈຸບັນ ເນື່ອງຈາກການເກີດມາ ແມ່ນ “kriyamāṇa” ກຳທີ່ກຳລັງເຮັດ—ທັງດີແລະຊົ່ວ.

Verse 45

प्रारब्धकर्मणो भोगात्क्षयश्चैव चान्यथा । उपायेन द्वयोर्नाशः कर्मणोः पूजनादिना

ກຳປຣາຣັບດະ (prārabdha) ຈະຫມົດໄປໄດ້ກໍ່ດ້ວຍການເສບຜົນ (bhoga) ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວິທີອື່ນ. ແຕ່ໂດຍອຸບາຍອັນສັກສິດ ກຳທັງສອງປະເພດສາມາດຖືກທຳລາຍໄດ້ ໂດຍການບູຊາພຣະສິວະ ແລະພິທີປະຕິບັດອັນເຕັມດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 46

सर्वेषां कर्मणां नाशो नास्ति काशीं पुरीं विना । सर्वं च सुलभं तीर्थं दुर्ल्लभा काशिका पुरी

ຖ້າບໍ່ມີນະຄອນສັກສິດ ກາສີ (Kāśī) ການທຳລາຍກຳທັງປວງບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້. ຕີຣະຖະອື່ນໆອາດເຂົ້າເຖິງງ່າຍ ແຕ່ນະຄອນກາສິກາ (Kāśikā) ນັ້ນຫາຍາກ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງທາງວິນຍານຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 47

पूर्वजन्मकृतं चेद्वै काशीदर्शनमादरात् । तदा काशीं च संप्राप्य लभेन्मृत्युं न चान्यथा

ຖ້າໃນຊາດກ່ອນ ຜູ້ໃດໄດ້ສັ່ງສົມບຸນໃຫ້ໄດ້ເຫັນກາສີ (Kāśī) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ເມື່ອມາເຖິງກາສີໃນຊາດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນທີ່ອື່ນ. ຄວາມຕາຍໃນກາສີນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນທາງຜ່ານສູ່ຫຼຸດພົ້ນ ທີ່ພຣະສິວະປະທານ.

Verse 48

काशीं प्राप्य नरो यस्तु गंगायां स्नानमाचरेत् । तदा च क्रियमाणस्य संचितस्यापि संक्षयः

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອໄດ້ເຖິງກາສີ (Kāśī) ແລ້ວອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā), ໃນເວລານັ້ນ ບາບທີ່ກຳລັງກໍ່ຂຶ້ນ ແລະບາບທີ່ສະສົມໄວ້ແລ້ວ ກໍຖືກທຳລາຍໃຫ້ຫມົດໄປ.

Verse 49

प्रारब्धं न विना भोगो नश्य तीति सुनिश्चितम् । मृतिश्च तस्य संजाता तदा तस्य क्षयो भवेत्

ແນ່ນອນແລ້ວວ່າ ກຳປຣາຣັບດະ (prārabdha) ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍໄດ້ ຫາກບໍ່ໄດ້ເສບຜົນ (bhoga). ເມື່ອຄວາມຕາຍເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນຕາມກະແສນັ້ນ ການດຳລົງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເຂົາຈະສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 50

पूर्वं चैव कृता काशी पश्चात्पापं समाचरेत् । तद्बीजेन बलवता नीयते काशिका पुनः

ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ຮັບບຸນແຫ່ງກາສີກ່ອນ ແລ້ວພາຍຫຼັງໄປກໍ່ບາບ ໂດຍເມັດພັນອັນມີພະລັງຂອງບຸນເກົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຖືກນໍາກັບໄປກາສີອີກຄັ້ງ।

Verse 51

तदा सर्वाणि पापानि भस्मसाच्च भवंति हि । तस्मात्काशीं नरस्सेवेत्कर्मनिर्मूलनीं ध्रुवम्

ໃນເວລານັ້ນ ບາບທັງປວງຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າແທ້ໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຄວນໄປພຶ່ງພາແລະບູຊາກາສີດ້ວຍສັດທາ ເພາະນາງຖອນກຳອອກຈາກຮາກແທ້ແນ່ນອນ।

Verse 52

एकोऽपि ब्राह्मणो येन काश्यां संवासितः प्रिये । काशीवासमवाप्यैव ततो मुक्तिं स विंदति

ໂອ້ ທີ່ຮັກ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນແຕ່ຄົນດຽວໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນກາສີ, ໂດຍການໄດ້ຮັບການຢູ່ກາສີນັ້ນເອງ ຕໍ່ມາຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ພົ້ນທຸກ (ມຸກຕິ).

Verse 53

काश्यां यो वै मृतश्चैव तस्य जन्म पुनर्नहि । समुद्दिश्य प्रयागे च मृतस्य कामनाफले

ຜູ້ໃດທີ່ຕາຍຢ່າງແທ້ຈິງໃນກາສີ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີການເກີດອີກ. ແລະຖ້າເຮັດພິທີອຸທິດແລະຖວາຍບູຊາທີ່ປຣະຍາກາ ເພື່ອຜູ້ຕາຍ ພິທີນັ້ນຍ່ອມເກີດຜົນ ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທາງທຳໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ।

Verse 54

संयोगश्च तयोश्चेत्स्यात्काशीजन्यफलं वृथा । यदि न स्यात्तयोर्योगस्तीर्थराजफलं वृथा

ຖ້າມີແຕ່ການພົວພັນກັນພຽງຜິວໜ້າຂອງທັງສອງ ຜົນທີ່ກ່າວວ່າເກີດຈາກກາສີກໍຈະເປັນໄຮ້ຄ່າ. ແລະຖ້າບໍ່ມີການຮ່ວມປະສານຢ່າງແທ້ຈິງຂອງທັງສອງ ຜົນຂອງ ‘ກະສັດແຫ່ງຕີຣະຖະ’ ກໍຈະໄຮ້ຄ່າເຊັ່ນກັນ।

Verse 55

तस्मान्मच्छासनाद्विष्णुस्सृष्टिं साक्षाद्धि नूतनाम् । विधाय मनसोद्दिष्टां तत्सिद्धिं यच्छति ध्रुवम्

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ ພຣະວິສນຸ ຍ່ອມສ້າງສັນສິ່ງສ້າງໃໝ່ໂດຍກົງ ແລະຈັດຮູບຕາມທີ່ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໄດ້ຄິດໄວ້ ພຣະອົງປະທານຄວາມສຳເລັດອັນແນ່ນອນບໍ່ຜິດພາດ।

Verse 56

सूत उवाच । इत्यादि बहुमाहात्म्यं काश्यां वै मुनिसत्तमाः । तथा विश्वेश्वरस्यापि भुक्तिमुक्तिप्रदं सताम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ບັນດາລະດັບມຸນີຜູ້ປະເສີດ ມະຫາອານຸພາບໃນກາສີມີຫຼາຍປະການ; ແລະພຣະວິສເວສະວະຣະກໍປະທານທັງ ພຸກຕິ (ຄວາມສຸກໂລກ) ແລະ ມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ) ແກ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ»।

Verse 57

अतः परं प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं त्र्यंबकस्य च । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते मानवः क्षणात्

ບັດນີ້ ຕໍ່ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມະຫາອານຸພາບອັນສັກສິດຂອງ ຕຣຽມບະກະ (ພຣະສິວະ) ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນພິບຕາດຽວ।