Viśveśvara-māhātmya and the Nirguṇa–Saguṇa Emergence of Śiva (Śakti–Puruṣa/Prakṛti Discourse)

Verse 1

सूत उवाच । अतःपरं प्रवक्ष्यामि श्रूयतामृषिसत्तमाः । विश्वेश्वरस्य माहात्म्यं महापातकनाशनम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: «ຕໍ່ໄປນີ້ ໂອ ບັນດາລິສີຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດບັດນີ້ ມະຫາສະຫງ່າລາສີອັນສັກສິດຂອງ ວິສເວສະວະຣະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ຊຶ່ງທຳລາຍບາບອັນໜັກຫນ່ວງໄດ້.»

Verse 2

यदिदं दृश्यते किंचिज्जगत्यां वस्तुमात्रकम् । चिदानन्द स्वरूपं च निर्विकारं सनातनम्

ສິ່ງໃດໆທີ່ເຫັນໃນໂລກນີ້ ເປັນແຕ່ “ສິ່ງຂອງ” ນ້ອຍໆ ແທ້ຈິງແລ້ວ ລ້ວນມີສະພາບເປັນຈິດຮູ້ແລະອານັນທະ—ດຳລົງນິລັນດອນ ແລະບໍ່ຜັນແປ।

Verse 3

तस्यैव कैवल्यरतेर्द्वितीयेच्छा ततोभवत् । स एव सगुणो जातश्शिव इत्यभिधीयते

ສຳລັບພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນ ຜູ້ປິຕິຍິນດີໃນໄກວັນຍະ (ຄວາມໂດດດ່ຽວອັນສົມບູນ) ຄວາມປາດຖະນາອັນທີສອງກໍເກີດຂຶ້ນ. ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງເອງປາກົດຂຶ້ນພ້ອມຄຸນລັກສະນະ ແລະຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ສິວະ” ໃນພາວະສະກຸນ (ມີຄຸນ) ຂອງພຣະອົງ।

Verse 4

स एव हि द्विधा जातः पुंस्त्रीरूपप्रभेदतः । यः पुमान्स शिवः ख्यातः स्त्रीशक्तिस्सा हि कथ्यते

ພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນແທ້ ໄດ້ເກີດເປັນສອງ ໂດຍແຍກເປັນຮູບຊາຍແລະຮູບຍິງ. ຜູ້ເປັນຊາຍນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ສິວະ” ແລະຜູ້ເປັນຍິງນັ້ນເອີ້ນວ່າ ພຣະສັກຕິ (ພະລັງ) ຂອງພຣະອົງ।

Verse 5

चिदानन्देस्वरूपाभ्यां पुरुषावपि निर्मितौ

ຈາກຫຼັກການສອງປະການ—ຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດ (cit) ແລະ ຄວາມປິຕິອັນສູງ (ānanda)—ບຸກຄົນເທວະສອງພຣະອົງນັ້ນກໍຖືກບັງເກີດຂຶ້ນ។

Verse 6

अदृष्टाभ्यां तदा ताभ्यां स्वभावान्मुनिसत्तमाः । तावदृष्ट्वा तदा तौ च स्वमातृपितरौ द्विजाः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ໃນເວລານັ້ນ ທັງສອງນັ້ນ ດ້ວຍສະພາບທໍາມະຊາດຂອງຕົນ ໄດ້ເບິ່ງເຫັນ; ແລະດວິຊະທັງສອງ ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ ກໍຮູ້ຈັກວ່າເປັນແມ່ແລະພໍ່ຂອງຕົນເອງ।

Verse 7

महासंशयमापन्नौ प्रकृतिः पुरुषश्च तौ । तदा वाणी समुत्पन्ना निर्गुणात्परमात्मनः । तपश्चैव प्रकर्तव्यं ततस्सृष्टिरनुत्तमा

ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ ທັງສອງຕົກຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່. ໃນເວລານັ້ນ ມີສຽງທິບຍະເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອາຕະມັນສູງສຸດຜູ້ເຫນືອຄຸນລັກສະນະ (ນິຣກຸນ): «ຈົ່ງປະກອບຕະປະ; ຈາກນັ້ນ ສັນຕິສ້າງອັນສູງສຸດຈະບັງເກີດ»।

Verse 8

प्रकृतिपुरुषाबूचतुः । तपसस्तु स्थलंनास्ति कुत्रावाभ्यां प्रभोऽधुना । स्थित्वा तपः प्रकर्तव्यं तव शासनतश्शिव

ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ ເວົ້າວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້ານາຍ, ໃນບັດນີ້ບໍ່ມີສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມສໍາລັບຕະປະຂອງພວກເຮົາທັງສອງ. ພວກເຮົາຄວນຢູ່ທີ່ໃດ ແລະປະກອບຕະປະຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະສິວະ?»

Verse 9

ततश्च तेजसस्सारं पंचक्रोशात्मकं शुभम् । सर्वोपकरणैर्युक्तं सुंदरं नगरं तथा

ຕໍ່ມາ ຈາກແກ່ນສານແຫ່ງລັດສະຫມີທິບ ໄດ້ປາກົດເມືອງມົງຄຸນອັນສະຫງ່າງາມ ກວ້າງຫ້າກໂກຣຊະ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງອຸປະກອນທຸກຢ່າງ ແລະຕົກແຕ່ງງາມວິຈິດ।

Verse 10

निर्माय प्रेषितं तत्स्वं निर्गुणेन शिवेन च । अंतरिक्षे स्थितं तच्च पुरुषस्य समीपतः

ເມື່ອສ້າງສຳເລັດແລ້ວ ພຣະສິວະຜູ້ເຫນືອກຸນ (ນິຣຄຸນ) ໄດ້ສົ່ງອອກພຣະອົງເອງເປັນປະກາຍ; ແລະມັນກໍຢູ່ລອຍໃນອາກາດ ໃກ້ຊິດກັບບຸລຸດນັ້ນ।

Verse 11

तदधिष्ठाय हरिणा सृष्टिकामनया ततः । बहुकालं तपस्तप्तं तद्ध्यानमवलंब्य च

ຕໍ່ມາ ຮາຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ອາໄສພຶ່ງພາບ່ອນອັນສັກສິດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ການສ້າງສັນເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວທ່ານໄດ້ບໍາເນັດຕະປະ (ຕະປັດ) ນານຫຼາຍ ໂດຍຍຶດໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາສະມາທິຕໍ່ «ພຣະອົງນັ້ນ» ຄື ພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 12

श्रमेण जलधारश्च विविधाश्चाभवंस्तदा । ताभिर्व्याप्तं च तच्छून्यं नान्यत्किंचिददृश्यत

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມເພັດພະຍາຍາມ ກະແສນ້ຳຫຼາຍຮູບແບບໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ຄວາມວ່າງເປົ່ານັ້ນຖືກນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນປົກຄຸມທົ່ວ ແລະບໍ່ເຫັນສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 13

ततश्च विष्णुना दृष्टं किमेतद्दृश्यतेऽद्भुतम् । इत्याश्चर्यं तदा दृष्ट्वा शिरसः कम्पनं कृतम्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ໄດ້ເບິ່ງແລ້ວຄິດວ່າ «ສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ແມ່ນຫຍັງກັນ?» ເມື່ອເຫັນພາບອັນນ່າພິສົດນັ້ນ ພຣະອົງກໍສັ່ນຫົວດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈ.

Verse 14

ततश्च पतितः कर्णान्मणिश्च पुरतः प्रभो । तद्बभूव महत्तीर्थं नामतो मणिकर्णिका

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແກ້ວມະນີໄດ້ຕົກຈາກຫູ (ຂອງພຣະສິວະ) ຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ. ຈາກເຫດນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນເປັນທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດອັນໃຫຍ່ ມີນາມວ່າ «ມະນິກັນນິກາ» (Maṇikarṇikā).

Verse 15

जलौघे प्लाव्यमाना सा पंचक्रोशी यदाभवत । निर्गुणेन शिवेनाशु त्रिशूलेन धृता तदा

ເມື່ອເຂດສັກສິດ ປັນຈະກໂຣສີ (Pañcakrośī) ຖືກກະແສນ້ຳຫຼາຍພັດພາໄປ, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະນິຣກຸນ (Nirguṇa Śiva) ໄດ້ຊູງມັນຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວເທິງຕຣິຊູລ (triśūla) ເພື່ອປົກປ້ອງ.

Verse 16

विष्णुस्तत्रैव सुष्वाप प्रकृत्या स्वस्त्रिया सह । तन्नाभिकमलाज्जातो ब्रह्मा शंकरशासनात्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະວິສນຸໄດ້ນອນຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບແຫ່ງໂຍກນິດຣາ ພ້ອມກັບ ປຣະກຣິຕິ ມະເຫສີຂອງພຣະອົງ. ຈາກດອກບົວທີ່ສະດືອພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 17

शिवाज्ञां स समासाद्य सृष्टिचक्रेऽद्भुता तदा । चतुर्द्दशमिता लोका ब्रह्मांडे यत्र निर्मिताः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ເຂົາຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ວົງຈອນແຫ່ງການສ້າງສັນອັນອັດສະຈັນເຄື່ອນໄຫວ. ໃນພຣະພຣະຫມານະດາ (Brahmāṇḍa) ນັ້ນ ໂລກທັງສິບສີ່ ຖືກປັ້ນສ້າງແລະສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 18

योजनानां च पंचाशत्कोटिसंख्याप्रमाणतः । ब्रह्मांडस्यैव विस्तारो मुनिभिः परिकीर्तितः

ຕາມຈໍານວນການວັດທີ່ເທົ່າກັບ ຫ້າສິບກົດິ ໂຢຊະນະ ບັນດາມຸນີໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນເຖິງຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງພຣະພຣະຫມານະດາ (Brahmāṇḍa) ນັ້ນ.

Verse 19

ब्रह्मांडे कर्मणा बद्धा प्राणिनो मां कथं पुनः । प्राप्स्यंतीति विचिन्त्यैतत्पंचक्रोशी विमोचिता

ພຣະອົງໄດ້ຄິດພິຈາລະນາວ່າ: «ສັດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳພາຍໃນຈັກກະວານ ຈະໄດ້ບັນລຸຮອດເຮົາອີກແນວໃດ?» ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງເປີດເຜີຍເຂດສັກສິດຜູ້ປົດປ່ອຍ ຊື່ວ່າ ປັນຈະໂກຣຊີ (Pañcakrośī).

Verse 20

इयं च शुभदा लोके कर्म नाशकरी मता । मोक्षप्रकाशिका काशी ज्ञानदा मम सुप्रिया

«ກາຊີນີ້ເປັນມົງຄຸນໃນໂລກ ແລະຖືກຖອດຖອນວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍພັນທະແຫ່ງກຳ. ກາຊີເປີດເຜີຍແສງແຫ່ງມົກຊະ ໃຫ້ປັນຍາອັນແທ້ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເຮົາ»។

Verse 21

अविमुक्तं स्वयं लिंगं स्थापितं परमात्मना । न कदाचित्त्वया त्याज्यमिदं क्षेत्रं ममांशक

ໃນອະວິມຸກຕະ ພຣະປະຣະມາດມະເອງໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງເຮົາ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ລະທິ້ງເຂດສັກສິດ (ເກສຕຣະ) ນີ້ເດັດຂາດ.

Verse 22

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां विश्वेश्वरमाहात्म्ये काश्यां रुद्रागमनवर्णनंनाम द्वाविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ່ 22 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການມາຮອດຂອງ ຣຸດຣະ ໃນ ກາສີ» ໃນ ວິສເວສະວະຣະ ມາຫາຕະມະຍະ ແຫ່ງ ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີ 4 ຂອງ ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ.

Verse 23

ब्रह्मणश्च दिने सा हि न विनश्यति निश्चितम् । तदा शिवस्त्रिशूलेन दधाति मुनयश्च ताम्

ແນ່ນອນວ່າ ໃນຍາມກາງວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ ມັນບໍ່ພິນາດເລີຍ—ນີ້ແມ່ນຄວາມແນ່ນອນ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະຊົງຮັບມັນໄວ້ເທິງຕຣິຊູລ (ຫອກສາມງ່າ) ແລະບັນດາມຸນີກໍຊ່ວຍຄໍ້າຈຸນມັນດ້ວຍ.

Verse 24

पुनश्च ब्रह्मणा सृष्टौ कृतायां स्थाप्यते द्विजाः । कर्मणा कर्षणाच्चैव काशीति परिपठ्यते

ແລະອີກຄັ້ງ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງສັນຂຶ້ນໃໝ່ ບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກໍຖືກສະຖາປະນາໃນທີ່ນັ້ນ. ແລະເນື່ອງຈາກມັນດຶງດູດສັດທັງປວງດ້ວຍ຤ິດອໍານາດແຫ່ງກຳອັນລຶກຊຶ້ງ ຈຶ່ງຖືກຂານນາມ ແລະສວດຮຽນຕາມປະເພນີວ່າ «ກາສີ».

Verse 25

अविमुक्तेश्वरं लिंगं काश्यां तिष्ठति सर्वदा । मुक्तिदातृ च लोकानां महापातकिनामपि

ລິງຄ໌ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ ສະຖິດຢູ່ໃນກາສີຕະຫຼອດການ; ມັນເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບຫນັກທີ່ສຸດກໍດີ।

Verse 26

अन्यत्र प्राप्यते मुक्तिस्सारूप्यादिर्मुनीश्वराः । अत्रैव प्राप्यते जीवैः सायुज्या मुक्तिरुत्तमा

ໂອ ບັນດາມຸນີຜູ້ສູງສຸດ, ທີ່ອື່ນອາດໄດ້ຮັບມຸກຕິເຊັ່ນ ສາຣູປະຍະ (sārūpya) ແລະອື່ນໆ; ແຕ່ຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ສັດມີຊີວິດໄດ້ຮັບມຸກຕິສູງສຸດ—ສາຍຸຊະຍະ (sāyujya) ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ.

Verse 27

येषां क्वापि गतिर्नास्ति तेषां वाराणसी पुरी । पंचक्रोशी महापुण्या हत्याकोटिविनाशनी

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຫຼື ທາງທາງຈິດວິນຍານຢູ່ໃສໆ, ນະຄອນວາຣານາສີເອງເປັນທີ່ພັກພິງອັນແທ້. ການຈາລິກບຸນປັນຈະໂກຣຊີ (Pañcakrośī) ທີ່ນັ້ນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ຍັງທໍາລາຍບາບນັບໂກດິ ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກດັ່ງການຂ້າຄົນ.

Verse 28

अमरा मरणं सर्वे वांछतीह परे च के । भुक्तिमुक्तिप्रदा चैषा सर्वदा शंकरप्रिया

ແມ່ນແຕ່ພວກອະມະຣາ (ເທວະ) ທັງຫມົດຍັງປາຖະໜາ “ຄວາມຕາຍ” ນີ້ໃນທີ່ນີ້—ແລ້ວຜູ້ອື່ນໃຜຈະບໍ່ປາຖະໜາ? ເພາະສະຖານທີ່/ອານຸພາບນີ້ໃຫ້ທັງພົນສຸກໂລກີ (bhukti) ແລະມຸກຕິ (mukti) ຢູ່ເສມອ, ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຕະຫຼອດການ.

Verse 29

ब्रह्मा च श्लाघते चामूं विष्णुस्सिद्धाश्च योगिनः । मुनयश्च तथैवान्ये त्रिलोकस्था जनाः सदा

ພຣະພຣະຫມາຍົກຍ້ອງນາງ, ແລະພຣະວິສະນຸກໍຍົກຍ້ອງເຊັ່ນກັນ; ບັນດາສິດທະ ແລະ ໂຍຄີກໍດັ່ງນັ້ນ. ພວກມຸນີ ແລະສັດທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນສາມໂລກ ລ້ວນສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງນາງຢູ່ເສມອ.

Verse 30

काश्याश्च महिमानं वै वक्तुं वर्षशतैरपि । शक्नोम्यहं न सर्वं हि यथाशक्ति ब्रुवे ततः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຈະເວົ້າຕໍ່ເນື່ອງເປັນຮ້ອຍປີ ກໍບໍ່ອາດກ່າວມະຫິມາຂອງກາຊີໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະກ່າວພຽງຕາມກໍາລັງຂອງຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນ.

Verse 31

कैलासस्य पतिर्यो वै ह्यंतस्सत्त्वो बहिस्तमाः । कालाग्निर्नामतः ख्यातो निर्गुणो गुणवान्भवः । प्रणिपातैरनेकैश्च वचनं चेदमब्रवीत्

ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງໄກລາສ—ຜູ້ມີນາມວ່າ ກາລາກນິ—ພາຍໃນບໍລິສຸດແຫ່ງສັດຕະວະ ແຕ່ພາຍນອກດັ່ງຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ; ແມ່ນນິຣຄຸນໃນສະພາບແທ້ ແຕ່ຮັບຄຸນເພື່ອພຣະກະລຸນາ. ພຣະອົງກໍໄດ້ກົ້ມກາບຫຼາຍຄັ້ງ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 32

रुद्र उवाच । विश्वेश्वर महेशान त्वदीयोऽस्मि न संशयः । कृपां कुरु महादेव मयि त्वं साम्ब आत्मजे

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ມະເຫສານ! ຂ້າເປັນຂອງພຣະອົງແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ມະຫາເທວ, ຂໍພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຂ້າ; ໂອ ສຳພູ, ຂໍພຣະອົງໂປດປານຂ້າດັ່ງລູກຂອງພຣະອົງ.”

Verse 33

स्थातव्यं च सदात्रैव लोकानां हितकाम्यया । तारयस्व जगन्नाथ प्रार्थयामि जगत्पते

ເພື່ອປະໂຫຍດແລະຄວາມຜາສຸກຂອງສັດທັງປວງ ພຣະອົງຄວນປະທັບຢູ່ນີ້ເສມອ. ໂອ ຈະກັນນາຖ, ຂໍພຣະອົງໂປດຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໂລກທັງຫຼາຍ; ນີ້ແມ່ນຄໍາອະທິຖານຂອງຂ້າ, ໂອ ຈະກັດປະເຕ.

Verse 34

सूत उवाच । अविमुक्तेऽपि दान्तात्मा तं संप्रार्थ्य पुनः पुनः । नेत्राश्रूणि प्रमुच्यैव प्रीतः प्रोवाच शंकरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ໃນອະວິມຸກຕະ ຊາຍຜູ້ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ນັ້ນ ກໍຍັງອ້ອນວອນພຣະອົງຊໍ້າໆ. ແລະເມື່ອນ້ໍາຕາໄຫຼອອກຈາກດວງຕາ ດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກຕິ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 35

अविमुक्त उवाच । देवदेव महादेव कालामयसुभेषज । त्वं त्रिलोकपतिस्सत्यं सेव्यो ब्रह्माच्युतादिभिः

ອະວິມຸກຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ໂອ ມະຫາເທວາ—ໂອ ຢາອັນສູງສຸດ ສໍາລັບໂລກໄພຂອງກາລ (ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມເຖົ້າ)! ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງສາມ ແລະ ຄວນແກ່ການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ, ອະຈະຍຸຕະ (ວິສນຸ) ແລະ ເທວະອື່ນໆ»។

Verse 36

काश्यां पुर्यां त्वया देव राजधानी प्रगृह्यताम् । मया ध्यानतया स्थेयमचिंत्य सुखहेतवे

ໂອ ພຣະເທວະ, ໃນນະຄອນກາຊີ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບເອົາບັນລັງຫຼວງເປັນລາຊະທານີ. ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ ຈະສະຖິດຢູ່ໃນສະມາທິ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມສຸກອັນຫາຄິດບໍ່ໄດ້.

Verse 37

मुक्तिदाता भवानेव कामदश्च न चापरः । तस्मात्त्वमुपकाराय तिष्ठोमासहितस्सदा

ຜູ້ປະທານມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ; ຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາກໍມີແຕ່ພຣະອົງ—ບໍ່ມີອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ພັກດີ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ເສມອ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ.

Verse 38

जीवान्भवाब्धेरखिलांस्तारय त्वं सदाशिव । भक्तकार्य्यं कुरु हर प्रार्थयामि पुनःपुनः

ໂອ ສະດາຊິວະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງນໍາສັດມີຊີວິດທັງປວງຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານ. ໂອ ຮະຣະ ຂໍໃຫ້ສໍາເລັດກິດຂອງຜູ້ພັກຕິ—ຂ້າພະເຈົ້າອ້ອນວອນຊໍ້າໆ.

Verse 39

सूत उवाच । इत्येवं प्रार्थितस्तेन विश्वनाथेन शंकरः । लोकानामुपकारार्थं तस्थौ तत्रापि सर्वराट्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອວິສະວະນາຖະອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມລາດແຫ່ງທຸກສິ່ງ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນອີກ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 40

यद्दिनं हि समारभ्य हरः काश्यामुपागतः । तदारभ्य च सा काशी सर्वश्रेष्ठतराभवत्

ນັບແຕ່ວັນທີ່ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຂົ້າມາຮອດກາຊີ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ກາຊີນັ້ນກໍກາຍເປັນສະຖານທີ່ອັນປະເສີດສຸດໃນທັງປວງ.