Kedāreśvara-pratiṣṭhā: Nara-Nārāyaṇa’s Worship and Śiva’s Abiding as Jyoti

Verse 1

सूत उवाच । नरनारायणाख्यौ याववतारौ हरेर्द्विजाः । तेपाते भारते खण्डे बदर्याश्रम एव हि

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ນັກບວດຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງຫຼາຍ, ອະວະຕານສອງພຣະອົງຂອງຮາຣິ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະໃນແຜ່ນດິນພາຣະຕະ ຢູ່ອາສຣົມບະດະຣີນັ້ນແທ້»

Verse 2

ताभ्यां संप्रार्थितश्शंभुः पार्थिवे पूजनाय वै । आयाति नित्यं तल्लिंगे भक्ताधीनतया शिव

ເມື່ອບັນດາພະຍົກຕະຜູ້ມີສັດທານັ້ນ ອ້ອນວອນຢ່າງສຸດໃຈ, ພຣະສັມພູ (ຊຳພູ) ກໍຈະເສດັດມາເພື່ອຮັບການບູຊາໃນລິງຄະດິນນັ້ນ ທຸກມື້ທຸກວັນ. ເພາະພຣະສິວະ ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ຈຶ່ງເຫມືອນກັບວ່າ ‘ຂຶ້ນກັບ’ ຄວາມພັກດີຂອງພະຍົກຕະ.

Verse 3

एवं पूजयतोश्शंभुं तयोर्विष्ण्ववतारयोः । चिरकालो व्यतीताय शैवयोर्धर्मपुत्रयोः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ອະວະຕານທັງສອງຂອງພຣະວິສນຸ ຍັງຄົງບູຊາພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ ການເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປ ສໍາລັບບຸດຜູ້ຖືທໍາສອງອົງ ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະສິວະ।

Verse 4

एकस्मिन्समये तत्र प्रसन्नः परमेश्वरः । प्रत्युवाच प्रसन्नोस्मि वरो मे व्रियतामिति

ໃນເວລາໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະປະເມສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ) ຊົງເມດຕາປຣານີ ແລະຕອບວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ; ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກເຮົາເຖີດ.”

Verse 5

इत्युक्ते च तदा । तेन नरो नारायणस्स्वयम् । ऊचतुर्वचनं तत्र लोकानां हितकाम्यया

ເມື່ອມີພຣະດໍາຣັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ດ້ວຍຕົນເອງ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍປາຖະໜາປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງປວງ।

Verse 6

नरनारायणावूचतुः । यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरस्त्वया । स्थीयतां स्वेन रूपेण पूजार्थं शंकरस्स्वयम्

ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລະຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນ ຂໍໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ດໍາຣົງຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນຮູບອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ ເພື່ອເປັນທີ່ບູຊາ.”

Verse 7

सूत उवाच । इत्युक्तस्तु तदा ताभ्यां केदारे हिमसंश्रये । स्वयं च शंकरस्तस्थौ ज्योतीरूपो महेश्वरः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສອງຄົນນັ້ນກ່າວເຊີນແລ້ວ ໃນເກດາຣະອັນຢູ່ໃນອ້ອມອຸ້ມຂອງຫິມະ ພຣະຊັງກະຣະໄດ້ປະກົດຢືນຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເປັນພຣະມະເຫສະວະຣະ ໃນຮູບແຫ່ງແສງສະຫວ່າງອັນຮຸ່ງໂຮງ।

Verse 8

ताभ्यां च पूजितश्चैव सर्वदुःखभयापहः । लोकानामुपकारार्थं भक्तानां दर्शनाय वै

ໂດຍສອງທ່ານນັ້ນໄດ້ບູຊາສັກກາລະ ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ກຳຈັດທຸກຂ໌ແລະຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ—ໄດ້ປາກົດຈິງໆ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ແລະເພື່ອປະທານພຣະດາຣະຊະນາ (darśana) ແກ່ຜູ້ສັດທາບັກຕາ।

Verse 9

स्वयं स्थितस्तदा शंभुः केदारेश्वरसंज्ञकः । भक्ताभीष्टप्रदो नित्यं दर्शनादर्चनादपि

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຊຳພູ (Śambhu) ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ໂດຍໄດ້ນາມວ່າ ເກດາເຣສະວະຣະ (Kedāreśvara) ແລະປະທານສິ່ງທີ່ບັກຕາປາຖະໜາເປັນນິດ ທັງໂດຍດາຣະຊະນາ (darśana) ແລະໂດຍການບູຊາດ້ວຍ।

Verse 10

देवाश्च पूजयंतीह ऋषयश्च पुरातनाः । मनोभीष्ट फलं तेते सुप्रसन्नान्महेश्वरात्

ທີ່ນີ້ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ແລະລິສີເກົ່າແກ່ ພາກັນບູຊາພຣະອົງ। ຈາກພຣະມະເຫສະວະຣະ (Mahēśvara) ຜູ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແຕ່ລະທ່ານໄດ້ຮັບຜົນທີ່ໃຈປາຖະໜາ।

Verse 11

भवस्य पूजनान्नित्यं बदर्याश्रमवासिनः । प्राप्नुवन्ति यतः सोऽसौ भक्ताभी ष्टप्रदः सदा

ໂດຍການບູຊາພຣະພະວະ (Bhava) ພຣະສິວະ ທຸກມື້ ຜູ້ຢູ່ໃນບະດາຣີ-ອາສຣະມະ (Badarī-āśrama) ຍ່ອມບັນລຸສິ່ງທີ່ປາຖະໜາຢູ່ເສມອ; ເພາະພຣະອົງນັ້ນແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາແກ່ບັກຕາຢູ່ຕະຫຼອດໄປ।

Verse 12

तद्दिनं हि समारभ्य केदारेश्वर एव च । पूजितो येन भक्त्या वै दुःखं स्वप्नेऽति दुर्लभम्

ນັບແຕ່ວັນນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເກດາເຣສະວະ (Kedāreśvara) ດ້ວຍພັກຕິອັນແທ້ ຄວາມທຸກຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນກໍຫາຍາກ.

Verse 13

यो वै हि पाण्डवान्दृष्ट्वा माहिषं रूपमास्थितः । मायामास्थाय तत्रैव पलायनपरोऽभवत्

ແທ້ຈິງ ເມື່ອເຫັນພວກປານດະວະ (Pāṇḍavas) ລາວໄດ້ຮັບຮູບເປັນຄວາຍ; ອາໄສມາຍາຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ແລະມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີໄປ.

Verse 14

धृतश्च पाण्डवैस्तत्र ह्यवाङ्मुखतया स्थितः । पुच्छ चैव धृतं तैस्तु प्रार्थितश्च पुनःपुनः

ທີ່ນັ້ນ ພວກປານດະວະໄດ້ຈັບກັ້ນລາວ ເນື່ອງຈາກລາວຢືນຢູ່ດ້ວຍໜ້າກົ້ມລົງ. ພວກເຂົາຍັງຈັບຫາງໄວ້ແນ່ນ ແລະອ້ອນວອນລາວຊໍ້າໆ.

Verse 15

तद्रूपेण स्थितस्तत्र भक्तवत्सलनामभाक् । नयपाले शिरोभागो गतस्तद्रूपतः स्थितः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະສິວະ (Śiva) ປະທັບຢູ່ໃນຮູບນັ້ນເອງ ແລະໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ພັກຕະວັດສະລະ” (Bhaktavatsala) ຜູ້ເມດຕາຮັກຜູ້ພັກຕິ. ໃນຮູບດຽວກັນນັ້ນ ສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະເສຍະຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ໄປປະທັບຢູ່ນາຍະພາລາ (Nayapāla) ແລະສະຖາປະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 16

स वै व पूजनान्नित्यमाज्ञां चैवाप्यदात्तथा । पूजितश्च स्वयं शंभुस्तत्र तस्थौ वरानदात्

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ບູຊາທຸກມື້ ແລະກໍໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ. ເມື່ອພຣະສຳພູ (Śambhu) ຖືກບູຊາຢ່າງຄວນຄ່າ ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະປະທານພອນ.

Verse 17

पूजयित्वा गतास्ते तु पाण्डवा मुदितास्तदा । लब्ध्वा चित्तेप्सितं सर्वं विमुक्तास्सर्वदुःखतः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະສິວະຢ່າງສົມຄວນແລ້ວ ພວກປານດະວະກໍອອກເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ເມື່ອໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງທີ່ໃຈປາຖະໜາ ພວກເຂົາກໍພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທັງປວງ।

Verse 18

तत्र नित्यं हस्साक्षात्क्षेत्रे केदारसंज्ञके । भारतीभिः प्रजाभिश्च तथेव परिपूज्यते

ທີ່ນັ້ນ ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດທີ່ປະຈັກຊັດເປັນ «ເກດາຣະ-ເກສຕຣະ» ພຣະສິວະຖືກບູຊາທຸກວັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອັນຄວນ ໂດຍພວກພາຣະຕີ (ຜູ້ຮູ້ທຳ) ແລະປະຊາຊົນດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 19

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां केदारेश्वरज्योतिर्लिगमा हात्म्यवर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະສິວະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ ໃນພາກທີ່ສີ່ ຊື່ວ່າ «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 19 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ເກດາເຣສະວະຣະ ຈະໂຍຕິຣລິງຄະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 20

तथैव रूपं दृष्ट्वा च सर्वपापैः प्रमुच्यते । जीवन्मुक्तो भवेत्सोपि यो गतो बदरीवने

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບອັນເທວະນັ້ນດ້ວຍຕາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ। ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດໄປຮອດບະດາຣີວະນະ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນ «ຊີວັນມຸກຕະ»—ພົ້ນໄດ້ແມ່ນຍັງມີຊີວິດ।

Verse 21

दृष्ट्वा रूपं नरस्यैव तथा नारायणस्य हि । केदारेश्वरशंभोश्च मुक्तभागी न संशयः

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນຮູບອົງນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ພ້ອມທັງໄດ້ດາຣະຊັນຂອງເກດາເຣສະວະຣະ ພຣະສຳພູ, ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນມຸກຕິ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 22

केदारेशस्य भक्ता ये मार्गस्थास्तस्य वै मृता । गतेऽपि मुक्ता भवंत्येव नात्र कार्य्या विचारणा

ບັນດາຜູ້ສັດທາຕໍ່ພຣະເກດາເຣສະ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນເສັ້ນທາງໄປຫາພຣະອົງ ແລ້ວເສຍຊີວິດລະຫວ່າງທາງ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ທັນເຖິງສະຖານສັກສິດ—ກໍຍັງໄດ້ມຸກຕິແນ່ນອນ. ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືພິຈາລະນາອີກ.

Verse 23

गत्वा तत्र प्रीतियुक्तः केदारेशं प्रपूज्य च । तत्रत्यमुदकं पीत्वा पुन र्जन्म न विन्दति

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍພັກດີ ແລະບູຊາພຣະເກດາເຣສະ; ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳສັກສິດຂອງທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ໄດ້ເກີດອີກເທື່ອໜຶ່ງ।

Verse 24

खण्डेस्मिन्भारते विप्रा नरनारायणेश्वरः । केदारेशः प्रपूज्यश्च सर्वैर्जीवैस्सुभक्तितः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ໃນພາຣະຕະຂັນນີ້ແທ້ໆ ພຣະນາຣະ-ນາຣາຍະເນສະວະ ຄື ພຣະເກດາເຣສະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍພັກດີອັນຍິ່ງໂດຍສັດມີຊີວິດທັງປວງ।

Verse 25

अस्य खण्डस्य स स्वामी सर्वेशोपि विशेषतः । सर्वकामप्रदश्शंभुः केदाराख्यो न संशय

ພຣະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງພື້ນທີ່ສັກສິດນີ້—ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດເໜືອທຸກພຣະອົງ ໂດຍພິເສດ. ພຣະສັມພູ ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາອັນຄວນທຸກປະການ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ເກດາຣາ” ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 26

एतद्वचस्समाख्यातं यत्पृष्टमृषिसत्तमाः । श्रुत्वा पापं हरेत्सर्वं नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ນັກບວດຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຄໍາສອນຕາມທີ່ທ່ານຖາມແລ້ວ. ແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນກໍລຶບບາບທັງປວງ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືພິຈາລະນາອີກ.