ओंकार-परमेश-लिङ्गकथा — The Narrative of the Oṃkāra Parameśa Liṅga (Gokarṇa–Vindhya Episode)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । त्वया सूत महाभाग श्राविता ह्यद्भुता कथा । महाकालाख्यलिंगस्य निजभक्तसुरक्षिकः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ສູຕະ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພວກເຮົາຟັງເລື່ອງອັນອັດສະຈັນ—ວ່າລິງຄະນາມ ‘ມະຫາກາລະ’ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະອົງຢ່າງໝັ້ນຄົງ.”

Verse 2

ज्योतिर्लिंगं चतुर्थं च कृपया वद वित्तम । ओंकारं परमेशस्य सर्वपातकहारिणः

ໂອ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາຜູ້ປະເສີດ ຂໍຈົ່ງເວົ້າດ້ວຍເມດຕາ ກ່ຽວກັບ ຈະໂຍຕິລິງຄະ ອັນທີ່ສີ່—ໂອມກາຣ ຂອງພຣະບຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ।

Verse 4

सूत उवाच । ओंकारे परमेशाख्यं लिंगमासीद्यथा द्विजाः । तथा वक्ष्यामि वः प्रीत्या श्रूयतां परमर्षयः । कस्मिंश्चित्समये चाञ नारदो भगवान्मुनिः । गोकर्णाख्यं शिवं गत्वा सिषेवे परभक्तिमान्

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ດັ່ງທີ່ລິງຄະອັນໄດ້ນາມວ່າ «ພຣະບຣະເມສະວະຣະ» ປາກົດຢູ່ໃນ ໂອມກາຣ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ມະຫາລຶສີ. ໃນການໜຶ່ງ ພຣະມຸນີນາຣະດະ ຜູ້ມີພັກຕິສູງສຸດ ໄດ້ໄປຫາພຣະສິວະທີ່ ໂກກັນນະ ແລະນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ.

Verse 5

ततस्स आगतो विन्ध्यं नगेशं मुनिसत्तमः । तत्रैव पूजितस्तेन बहुमानपुरस्सरम्

ຕໍ່ມາ ມຸນິສັດຕະມະ—ລະດັບສູງສຸດໃນບັນດາລະສີ—ໄດ້ມາຮອດພູວິນທະຍະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທ່ານຖືກຕ້ອນຮັບ ແລະ ບູຊາດ້ວຍການນັບຖືຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 6

मयि सर्वं विद्यते च न न्यूनं हि कदाचन । इति भावं समास्थाय संस्थितो नारदाग्रतः

ດ້ວຍການຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມຄິດວ່າ “ໃນຂ້ອຍນີ້ມີທຸກສິ່ງ ແລະ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຂາດສິ່ງໃດເລີຍໃນເວລາໃດໆ” ລາວຈຶ່ງຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຕໍ່ໜ້ານາຣະດະ.

Verse 7

तन्मानं तत्तदा श्रुत्वा नारदो मानहा ततः । निश्श्वस्य संस्थितस्तत्र श्रुत्वाविन्ध्योऽब्रवीदिदम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາອວດອ້າງນັ້ນໃນທັນທີ ນາຣະດະ—ຜູ້ຫັກລ້າງຄວາມທະນົງ—ຖອນຫາຍໃຈເລິກ ແລະຢືນນິ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ। ແລ້ວ ວິນທະຍະ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້।

Verse 8

विन्ध्य उवाच । किं न्यूनं च त्वया दृष्टं मयि निश्श्वासकारणम् । तच्छ्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत्स महामुनिः

ວິນທະຍະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເຫັນຄວາມຂາດພ້ອງອັນໃດໃນຂ້ອຍ ຈຶ່ງເປັນເຫດໃຫ້ເຈົ້າຖອນຫາຍໃຈ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ມະຫາມຸນີ ນາຣະດະ ຈຶ່ງຕອບກັບ।

Verse 9

नारद उवाच । विद्यते त्वयि सर्वं हि मेरुरुच्चतरः पुनः । देवेष्वपि विभागोऽस्य न तवास्ति कदाचन

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ທຸກສິ່ງມີຢູ່ໃນເຈົ້າ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພູເມຣຸອີກ. ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະດາຍັງມີການແບ່ງແຍກ ແຕ່ໃນເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍມີການແບ່ງແຍກນັ້ນເລີຍ.”

Verse 10

सूत उवाच । इत्युक्त्वा नारदस्तस्माज्जगाम च यथागतम् । विन्ध्यश्च परितप्तो वै धिग्वै मे जीवितादिकम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະກໍອອກຈາກບ່ອນນັ້ນ ໄປດັ່ງທີ່ມາ. ວິນທະຍະຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ ແລະອຸທານວ່າ “ຊິບຫາຍແກ່ຊີວິດຂ້ອຍ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບມັນ!”

Verse 11

विश्वेश्वरं तथा शंभुमाराध्य च तपाम्यहम् । इति निश्चित्य मनसा शंकर शरणं गतः

ເມື່ອຕັ້ງໃຈໃນດວງໃຈວ່າ “ຂ້ອຍຈະບຳເນັດຕະປະ ແລະນະມັດສະການວິສເວສະວະຣະ—ພຣະຊຳພູເອງ” ແລ້ວ ລາວໄດ້ໄປຫາພຣະສັງກະຣະ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາໃນພຣະອົງ.

Verse 12

जगाम तत्र सुप्रीत्या ह्योंकारो यत्र वै स्वयम् । चकार च पुनस्तत्र शिवमूर्तिश्च पार्थिवीम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ໂອງກາຣະໄດ້ໄປຍັງບ່ອນນັ້ນ ທີ່ຕົນເອງປາກົດຢູ່ແທ້. ແລະທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ ລາວໄດ້ປັ້ນຮູບພຣະສິວະເປັນປະຕິມາດິນ.

Verse 13

आराध्य च तदा शंभुं षण्मासं स निरन्तरम् । न चचाल तपस्थानाच्छिवध्यानपरायणः

ເມື່ອນັ້ນ ລາວໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະຊຳພູຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເປັນເວລາຫົກເດືອນ. ລາວບໍ່ໄດ້ເຄື່ອນອອກຈາກບ່ອນບຳເນັດ ເພາະອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ.

Verse 14

एवं विंध्यतपो दृष्ट्वा प्रसन्नः पार्वतीपतिः । स्वरूपं दर्शयामास दुर्ल्लभं योगिनामपि

ເມື່ອພຣະສາມີແຫ່ງພຣະປາຣະວະຕີ ເຫັນຕະປະທີ່ກະທຳໃນວິນທະຍະ ກໍເກີດຄວາມໂປດປານ; ແລ້ວພຣະອົງສະແດງສະວະຣູບແທ້ຂອງພຣະອົງ ອັນແມ່ນຍາກທີ່ຍອກຄີຈະເຂົ້າເຖິງ.

Verse 15

प्रसन्नस्स तदोवाच ब्रूहि त्वं मनसेप्सितम् । तपसा ते प्रसन्नोस्मि भक्तानामीप्सितप्रदः

ພຣະອົງຊົມຊື່ນແລ້ວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ. ເນື່ອງດ້ວຍຕະປະສະຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ; ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ບູຊາປາຖະໜາ.”

Verse 16

विन्ध्य उवाच । यदि प्रसन्नो देवेश बुद्धिं देहि यथेप्सिताम् । स्वकार्यसाधिनीं शंभो त्वं सदा भक्तवत्सलः

ວິນທະຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ຂໍປະທານປັນຍາຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາ—ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຈະສຳເລັດກິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ສັມພູ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ບູຊາເສມອ.”

Verse 17

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा भगवाञ्छंभुश्चिचेत हृदये चिरम् । परोपतापदं विन्ध्यो वरमिच्छति मूढधीः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ສັມພູ ໄດ້ຍິນແລ້ວ ພຣະອົງຄິດໃນພຣະຫົວໃຈດົນນານ— “ວິນທະຍະຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງຜິດ ກຳລັງປາຖະໜາພອນທີ່ຈະເປັນເຫດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຈັບຮ້ອນ.”

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायामोंकारेश्वरज्योतिर्लिंगमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 4 «ໂກຕິຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 18 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ໂອມກາເຣສະວະຣ ຈະໂຍຕິຣລິງຄະ» ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 19

सूत उवाच । तथापि दत्तवाञ् शंभुस्तस्मै तद्वरमुत्तमम् । विध्यपर्वतराज त्वं यथेच्छसि तथा कुरु

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ພຣະຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ປະທານພອນອັນສູງສຸດໃຫ້ເຂົາ ແລະກ່າວວ່າ “ໂອ ກະສັດແຫ່ງພູວິນທະຍະ, ເຈົ້າປາດຖະນາແນວໃດ ກໍໃຫ້ເຮັດແນວນັ້ນ.”

Verse 20

एवं च समये देवा ऋपयश्चामलाशयाः । संपूज्य शंकरं तत्र स्थातव्यमिति चाबुवन्

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະດາ ແລະ ຣິສີທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ໄດ້ບູຊາພຣະຊັງກະຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຄວນຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 21

तच्छुत्वा देववचनं प्रसन्नः परमेश्वरः । तथैव कृतवान्प्रीत्या लोकानां सुखहेतवे

ເມື່ອພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະດາ ພຣະອົງກໍຊົມຊື່ນແລະພໍພຣະໄທ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຮັກ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ຖືກຂໍ ເພື່ອຄວາມສຸກແລະສະຫງົບຂອງທຸກໂລກ.

Verse 22

ॐ कारं चैव यल्लिंगमेकं तच्च द्विधा गतम् । प्रणवे चैव ओंकारनामासीत्स सदाशिवः

ລິງຄະອັນດຽວທີ່ເປັນພະຍາງ «ໂອມ» ນັ້ນ ແທ້ຈິງໄດ້ແຍກເປັນສອງ. ໃນປຣະນະວະ ຜູ້ມີນາມ «ໂອງກາຣ» ຄືພຣະສະດາສິວະເອງ.

Verse 23

पार्थिवे चैव यज्जातं तदासीत्परमेश्वरः । भक्ताभीष्टप्रदौ चोभौ भुक्तिमुक्तिप्रदौ द्विजाः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ສິ່ງໃດທີ່ປາກົດໃນຮູບດິນ (ປາຣຖິວະ) ນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະປະຣະເມສະວະຣະເອງ. ທັງສອງເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ຜູ້ພັກຕະປາຖະນາ, ປະທານທັງພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ.

Verse 24

तत्पूजां च तदा चक्रुर्देवाश्च ऋषयस्तथा । प्रापुर्वराननेकांश्च संतोष्य वृषभध्वजम्

ໃນເວລານັ້ນ ທັງເທວະດາ ແລະ ຤ິສີທັງຫຼາຍ ໄດ້ກະທຳພິທີບູຊານັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບພະຍານົກວົງ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບພອນຫຼາຍປະການ.

Verse 25

स्वस्वस्थानं ययुर्देवा विन्ध्योपि मुदितोऽधिकम् । कार्य्यं साधितवान्स्वीयं परितापं जहौ द्विजाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ຮູ້, ເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ; ແມ່ນແຕ່ພູວິນທະຍະກໍຍິ່ງຊື່ນບານ. ເມື່ອສຳເລັດກິດຂອງຕົນແລ້ວ ລາວກໍລະທິ້ງຄວາມທຸກຮ້ອນໃຈ.

Verse 26

य एवं पूजयेच्छंभुं मातृगर्भं वसेन्न हि । यदभीष्टफलं तच्च प्राप्नुयान्नात्र संशय

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ດັ່ງນີ້ ຈະບໍ່ຕ້ອງກັບໄປຢູ່ໃນຄັນແມ່ອີກ. ຜົນທີ່ປາດຖະໜານັ້ນຈະໄດ້ຮັບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 27

सूत उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातमोंकारप्रभवे फलम् । अतः परं प्रवक्ष्यामि केदारं लिंगमुत्तमम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ເຖິງຜົນທີ່ເກີດຈາກການປະກົດຂອງ ໂອມກາຣ. ຕໍ່ໄປນີ້ ຂ້າຈະພັນນາລິງຄະອັນສູງສຸດແຫ່ງເກດາຣ»