Dāruvana-parīkṣā: Śaṅkara’s Test and the Linga’s Ritual-Theological Grounding

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत जानासि सकलं वस्तु व्यासप्रसादतः । तवाज्ञातं न विद्येत तस्मात्पृच्छामहे वयम्

ບັນດາລະສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງວະຍາສະ ທ່ານຮູ້ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໃນເລື່ອງນີ້. ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທ່ານບໍ່ຮູ້; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖາມທ່ານໃຫ້ອະທິບາຍ.”

Verse 2

लिंगं च पूज्यते लोके तत्त्वया कथितं च यत् । तत्तथैव न चान्यद्वा कारणं विद्यते त्विह

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຄົນບູຊາລິງຄະ ແລະຫຼັກທຳອັນແທ້ຈິງຂອງມັນກໍໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ. ມັນເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້—ໃນນີ້ບໍ່ມີເຫດອື່ນ ຫຼືຄຳອະທິບາຍອື່ນ ນອກຈາກສັດຈະນັ້ນ।

Verse 3

बाणरूपा श्रुता लोके पार्वती शिववल्लभा । एतत्किं कारणं सूत कथय त्वं यथाश्रुतम्

ໃນໂລກນີ້ໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະນາງປາຣະວະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນລູກສອນ. ໂອ ສູຕະ ເຫດໃດຈຶ່ງເປັນແນວນັ້ນ? ຈົ່ງເລົ່າຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍິນມາເຖິງແທ້.

Verse 4

सूत उवाच । कल्पभेदकथा चैव श्रुता व्यासान्मया द्विजाः । तामेव कथयाम्यद्य श्रूयतामृषिसत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານດວິຊະ ນັກບວດທັງຫຼາຍ, ຂ້າໄດ້ຍິນຈາກພຣະວຽສະເຖິງເລື່ອງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງກັລປະ. ວັນນີ້ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງນັ້ນເອງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເຫັນທີ່ປະເສີດ!»

Verse 5

पुरा दारुवने जातं यद्वृत्तं तु द्विजन्मनाम् । तदेव श्रूयतां सम्यक् कथयामि कथाश्रुतम्

ໃນການກ່ອນ ໃນປ່າດາຣຸ ເຫດການໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດຸລະພຣາຫມະນະຣິສີ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ດີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສືບມາໃນປະເພນີອັນສັກສິດ.

Verse 6

दारुनामवनं श्रेष्ठं तत्रासन्नृषिसत्तमाः । शिवभक्तास्सदा नित्यं शिवध्यानपरायणाः

ດາຣຸນາມະວະນະເປັນປ່າອັນປະເສີດ ແລະເປັນອັນດັບໜຶ່ງ. ທີ່ນັ້ນມີຣິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ພັກອາໄສ ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະເສມອ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາ-ສະມາທິຕໍ່ພຣະສິວະຢູ່ເທື່ອງໆ.

Verse 7

त्रिकालं शिवपूजां च कुर्वंति स्म निरन्तरम् । नानाविधैः स्तवैर्दिव्यैस्तुष्टुवुस्ते मुनीश्वराः

ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໃນສາມເວລາອັນສັກສິດຂອງວັນ. ແລະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນທິບພະຫຼາຍຮູບແບບ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງຊ້ຳໆ.

Verse 8

ते कदाचिद्वने यातास्समिधाहरणाय च । सर्वे द्विजर्षभाश्शैवाश्शिवध्यानपरायणाः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າ ເພື່ອເກັບກ່ຽວໄມ້ຟືນພິທີ (ສະມິດ) ສຳລັບກຳມະພິທີ. ດວິຊະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນທຸກຄົນ ເປັນສາຍສິວະ (ໄສວະ) ແລະມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງໝົດໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ.

Verse 9

एतस्मिन्नंतरे साक्षाच्छंकरो नील लोहितः । विरूपं च समास्थाय परीक्षार्थं समागतः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ສີຄ່ຳປົນແດງ—ໄດ້ມາຮອດ. ພຣະອົງຮັບຮູບລັກສະນະແປກ ບໍ່ງາມ ເພື່ອທົດສອບພວກເຂົາ।

Verse 10

दिगम्बरोऽतितेजस्वी भूतिभूषणभूषितः । स चेष्टामकरोद्दुष्टां हस्ते लिंगं विधारयन्

ພຣະອົງເປັນດິກັມບະຣະ (ນຸ່ງຟ້າ) ສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ປະດັບດ້ວຍພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ເປັນເຄື່ອງປະດັບ; ຖືລິງຄະໄວ້ໃນມື ແລ້ວກະທຳການອັນຊົ່ວຮ້າຍກໍ່ກວນ.

Verse 11

मनसा च प्रियं तेषां कर्तुं वै वनवासिनाम् । जगाम तद्वनं प्रीत्या भक्तप्रीतो हरः स्वयम्

ດ້ວຍໃຈປາດຖະນາຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຢູ່ປ່າເຫຼົ່ານັ້ນຍິນດີ, ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປິຕິຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ ໄດ້ໄປສູ່ປ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ.

Verse 12

तं दृष्ट्वा ऋषिपत्न्यस्ताः परं त्रासमुपागताः । विह्वला विस्मिताश्चान्यास्समाजग्मुस्तथा पुनः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ພັນລະຍາຂອງລຶສີເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງແຮງກ້າຄອບງຳ; ບາງນາງສັ່ນໄຫວວຸ້ນວາຍ, ບາງນາງຕື່ນຕະລຶງ ແລ້ວກໍມາຊຸມນຸມກັນອີກ.

Verse 13

अलिलिंगुस्तथा चान्याः करं धृत्या तथापराः । परस्परं तु संघर्षात्संमग्नास्ताः स्त्रियस्तदा

ບາງນາງກອດກັນແນ່ນຫນາ, ບາງນາງຈັບມືກັນໄວ້. ໃນຂະນະນັ້ນ ດ້ວຍການກະທົບກັນ ແລະການບີບອັດກັນ ນາງທັງຫຼາຍຈຶ່ງຈົມຢູ່ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 14

एतस्मिन्नेव समये ऋषिवर्याः समागमन् । विरुद्धं तं च ते दृष्ट्वा दुःखिताः क्रोधमूर्च्छिताः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ບັນດາລິສີຜູ້ປະເສີດໄດ້ມາຮອດ. ເມື່ອເຫັນວ່າຄວາມຂັດແຍ້ງເກີດຂຶ້ນ ພວກເຂົາເສົ້າໝອງ ແລະຖືກຄວາມໂກດກະເພີ່ມທ່ວມທັບ.

Verse 15

तदा दुःखमनुप्राप्ताः कोयं कोयं तथाऽबुवन् । समस्ता ऋषयस्ते वै शिवमायाविमोहिताः

ແລ້ວບັນດາລິສີເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໝອງ ແລະຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ «ຜູ້ໃດ? ຜູ້ໃດ?»—ເພາະທຸກຄົນຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງ.

Verse 16

यदा च नोक्तवान्किंचित्सोवधूतो दिगम्बरः । ऊचुस्तं पुरुषं भीमं तदा ते परमर्षयः

ເມື່ອອະວະດູຕະຜູ້ນຸ່ງຟ້າ (ດິກັມບະຣະ) ນັ້ນ ບໍ່ເວົ້າຫຍັງເລີຍ ບັນດາລິສີຜູ້ສູງສຸດຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບບຸລຸດຜູ້ນ່າຢ້ານນັ້ນ.

Verse 17

त्वया विरुद्धं क्रियते वेदमार्ग विलोपि यत् । ततस्त्वदीयं तल्लिंगं पततां पृथिवीतले

ເນື່ອງຈາກມີການກະທຳທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ ແລະທຳລາຍເສັ້ນທາງແຫ່ງເວດາ ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລິງຄະຂອງພຣະອົງ ຕົກລົງສູ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ।

Verse 18

सूत उवाच । इत्युक्ते तु तदा तैश्च लिंगं च पतितं क्षणात् । अवधूतस्य तस्याशु शिवस्याद्भुतरूपिणः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເຂົາເວົ້າຄຳນັ້ນແລ້ວ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລິງຄະກໍຕົກລົງທັນທີ—ເປັນລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ອະວະທູຕະ ຜູ້ມີຮູບອັນອັດສະຈັນ।

Verse 19

तल्लिंगं चाग्निवत्सर्वं यद्ददाह पुरा स्थितम् । यत्रयत्र च तद्याति तत्रतत्र दहेत्पुनः

ລິງຄະນັ້ນລຸກໄຫມ້ດັ່ງໄຟ ໄດ້ເຜົາທຸກສິ່ງທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນໃນການກ່ອນ; ມັນໄປບ່ອນໃດ ບ່ອນນັ້ນກໍເຜົາອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລີຍ।

Verse 20

पाताले च गतं तश्च स्वर्गे चापि तथैव च । भूमौ सर्वत्र तद्यातं न कुत्रापि स्थिरं हि तत्

ມັນລົງໄປຫາປາຕາລາ ແລະຂຶ້ນໄປຫາສະຫວັນດ້ວຍ; ໃນແຜ່ນດິນກໍໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນບໍ່ຢຸດນິ່ງຢູ່ບ່ອນໃດເລີຍ।

Verse 21

लोकाश्च व्याकुला जाता ऋषयस्तेतिदुःखिताः । न शर्म लेभिरे केचिद्देवाश्च ऋषयस्तथा

ໂລກທັງຫຼາຍກໍວຸ້ນວາຍ ແລະຫວັ່ນໄຫວ; ບັນດາລຶສີກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ. ບໍ່ມີໃຜໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບ—ທັງເທວະ ແລະລຶສີກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 22

न ज्ञातस्तु शिवो यैस्तु ते सर्वे च सुरर्षयः । दुःखिता मिलिताश्शीघ्रं ब्रह्माणं शरणं ययुः

ບັນດາສຸຣະລຶສີຜູ້ຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະສິວະ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ. ພວກເຂົາຮວມຕົວກັນທັນທີ ແລະໄປຫາພຣະພຣະຫມາຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ।

Verse 23

तत्र गत्वा च ते सर्वे नत्वा स्तुत्वा विधिं द्विजाः । तत्सर्वमवदन्वृत्तं ब्रह्मणे सृष्टिकारिणे

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ບັນດາດວິຊະລຶສີທັງຫຼາຍກໍກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນພຣະວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ). ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກ ຟັງທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 24

ब्रह्मा तद्वचनं श्रुत्वा शिवमायाविमोहितान् । ज्ञात्वा ताञ्च्छंकरं नत्वा प्रोवाच ऋषिसत्तमान्

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະອົງຮູ້ວ່າ ບັນດາລຶສີຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງໃຫ້ຫຼົງ. ແລ້ວພຣະອົງກໍ່ກົ້ມນົບພຣະສັງກະຣະ ແລະກ່າວຕໍ່ບັນດາລຶສີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 25

ब्रह्मोवाच । ज्ञातारश्च भवन्तो वै कुर्वते गर्हितं द्विजाः । अज्ञातारो यदा कुर्युः किं पुनः कथ्यते पुनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ແມ່ນແຕ່ພວກທ່ານຜູ້ຮູ້ທັນທຳ ກໍຍັງບາງຄັ້ງເຮັດການກະທຳທີ່ຄວນຖືກຕຳນິ. ຖ້າຄົນບໍ່ຮູ້ກໍເຮັດແບບນັ້ນ ຈະຕ້ອງກ່າວອັນໃດອີກ?”

Verse 26

विरुद्ध्यैवं शिवं देवं कुशलं कस्समीहते । मध्याह्नसमये यो वै नातिथिं च परामृशेत्

ຜູ້ໃດປະພຶດຂັດຕໍ່ພຣະສິວະ ພຣະເທວະຜູ້ສູງສຸດ ຈະຫວັງຄວາມສຸກສະຫງົບແທ້ໄດ້ແນວໃດ? ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດໃນເວລາທ່ຽງ ບໍ່ຕ້ອນຮັບແຂກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຍ່ອມຖືກຕຳນິ.

Verse 27

तस्यैव सुकृतं नीत्वा स्वीयं च दुष्कृतं पुनः । संस्थाप्य चातिथिर्याति किं पुनः शिवमेव वा

ແຂກນັ້ນຍ່ອມເອົາບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ນັ້ນໄປ ແລ້ວນຳບາບຂອງຕົນມາວາງແທນ ກ່ອນຈະຈາກໄປ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ຖ້າແຂກນັ້ນແມ່ນພຣະສິວະເອງ.

Verse 28

यावल्लिंगं स्थिरं नैव जगतां त्रितये शुभम् । जायते न तदा क्वापि सत्यमेतद्वदाम्यहम्

ຕາບໃດທີ່ລິງຄະຍັງບໍ່ໄດ້ສະຖາປະນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ຄວາມເປັນສິຣິມົງຄຸນແກ່ສາມໂລກຍ່ອມບໍ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ໃດເລີຍ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວປະກາດ.

Verse 29

भवद्भिश्च तथा कार्यं यथा स्वास्थ्यं भवेदिह । शिवलिंगस्य ऋषयो मनसा संविचार्य्यताम्

ພວກເຈົ້າກໍຄວນປະພຶດໃຫ້ເໝາະ ເພື່ອໃຫ້ສຸຂະພາບແລະຄວາມຜາສຸກຢູ່ນີ້ຖືກຮັກສາ. ໂອ ຣິສີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງພິຈາລະນາໃນໃຈຢ່າງລະອຽດເຖິງ ພຣະສິວະລິງຄະ.

Verse 30

सूत उवाच । इत्युक्तास्ते प्रणम्योचुर्ब्रह्माणमृषयश्च वै । किमस्माभिर्विधे कार्यं तत्कार्यं त्वं समादिश

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີໄດ້ກໍາບັງຄົມ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາວ່າ: «ໂອ ວິເທ (ຜູ້ຈັດວາງ) ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ? ຂໍພຣະອົງຊີ້ນໍາໜ້າທີ່ນັ້ນໃຫ້ພວກເຮົາ»

Verse 31

इत्युक्तश्च मुनीशैस्तैस्सर्वलोकपितामहः । मुनीशांस्तांस्तदा ब्रह्मा स्वयं प्रोवाच वै तदा

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໂດຍມຸນີໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫາແຫ່ງທຸກໂລກ—ກໍໄດ້ກ່າວດ້ວຍພຣະອົງເອງຕໍ່ມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 32

ब्रह्मोवाच । आराध्य गिरिजां देवीं प्रार्थयन्तु सुराश्शिवम् । योनिरूपा भवेच्चेद्वै तदा तत्स्थिरतां व्रजेत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍບູຊາພຣະນາງ ກິຣິຈາ ເທວີ ແລະອະທິຖານຕໍ່ພຣະສິວະ. ຖ້ານາງປາກົດເປັນຮູບໂຢນີ (ຮູບແຫ່ງແຫຼ່ງກໍ່ກໍາເນີດອັນສັກສິດ) ແລ້ວ ການປາກົດນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມມັ່ນຄົງ ແລະຕັ້ງຢູ່ຢ່າງແນ່ນອນ»

Verse 33

तद्विधिम्प्रवदाम्यद्य सर्वे शृणुत सत्तमाः । तामेव कुरुत प्रेम्णा प्रसन्ना सा भविष्यति

ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວປະກາດວິທີການນັ້ນ—ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດທັງຫຼາຍ. ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີນັ້ນດ້ວຍຄວາມຮັກແລະພັກດີ; ນາງຈະເມດຕາ ແລະພໍໃຈແນ່ນອນ।

Verse 34

कुम्भमेकं च संस्थाप्य कृत्वाष्टदलमुत्तमम् । दूर्वायवांकुरैस्तीर्थोदकमापूरयेत्ततः

ຈົ່ງຕັ້ງກຸມພະ (ໝໍ້ພິທີ) ໜຶ່ງໃບ ແລະຈັດຮູບອັດຖະດະລະອັນປະເສີດ (ດອກບົວ 8 ກີບ). ແລ້ວຈຶ່ງເຕີມນ້ຳສັກສິດຈາກຕີຣຖະ ພ້ອມຫຍ້າດູຣວາ ແລະຍອດມັດຍະພືດ (ບາຣ໌ລີ) ທີ່ສົດໃໝ່।

Verse 35

वेदमंत्रैस्ततस्तं वै कुंभं चैवाभिमंत्रयेत् । श्रुत्युक्तविधिना तस्य पूजां कृत्वा शिवं स्मरन्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງສະຫຼອງແລະອະພິມັນຕຣະໃຫ້ກຸມພະນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣະແຫ່ງເວດ. ແລ້ວຕາມວິທີທີ່ສອນໄວ້ໃນສຣຸຕິ ຈົ່ງບູຊາມັນ ໂດຍລະລຶກພຣະສິວະໃນໃຈ।

Verse 36

तल्लिंगं तज्जलेनाभिषेचयेत्परमर्षयः । शतरुद्रियमंत्रैस्तु प्रोक्षितं शांतिमाप्नुयात्

ໂອ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງອະພິເສກລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍນ້ຳນັ້ນເອງ. ແລະເມື່ອໄດ້ພຣົກສິດ (ປະພອຍພຣະພອນ) ດ້ວຍມັນຕຣະສະຕະຣຸດຣີຍະ ແລ້ວ ຍ່ອມບັນລຸສັນຕິ—ຄວາມສະງົບອັນມົງຄຸນ—ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 37

गिरिजां योनिरूपां च बाणं स्थाप्य शुभं पुनः । तत्र लिंगं च तत्स्थाप्यं पुनश्चैवाभिमंत्रयेत्

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຈົ່ງວາງຖານຮູບໂຢນີອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະຕັ້ງບານະ (ຫີນລິງຄະ) ໄວ້ເທິງນັ້ນ. ແລ້ວຈົ່ງສະຖາປະນາລິງຄະໃນທີ່ນັ້ນ ແລະອະພິມັນຕຣະອີກຄັ້ງດ້ວຍມັນຕຣະທີ່ເໝາະສົມ।

Verse 38

सुगन्धैश्चन्दनैश्चैव पुष्पधूपादिभिस्तथा । नैवेद्यादिकपूजाभिस्तोषयेत्परमेश्वरम्

ດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະ ນ້ຳຈັນທະນາທາ, ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້, ທູບ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ, ທັງການບູຊາທີ່ມີນາໄວດະ (ອາຫານຖວາຍ) ເປັນຕົ້ນ—ຄວນເຮັດໃຫ້ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຊື່ນບານ.

Verse 39

प्रणिपातैः स्तवैः पुण्यैर्वाद्यैर्गानैस्तथा पुनः । ततः स्वस्त्ययनं कृत्वा जयेति व्याहरेत्तथा

ດ້ວຍການກາບກົດ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນບໍລິສຸດ ແລະອີກຄັ້ງດ້ວຍສຽງດົນຕີເຄື່ອງປະກອບ ແລະການຂັບຮ້ອງບູຊາ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີສະວັດສະຕະຍະນະເພື່ອຄວາມມົງຄຸນ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງປະກາດວ່າ «ຊະນະ!»

Verse 40

प्रसन्नो भव देवेश जगदाह्लादकारक । कर्ता पालयिता त्वञ्च संहर्ता त्वं निरक्षरः

ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ນຳຄວາມຊື່ນບານໃຫ້ແກ່ໂລກທັງມວນ ຈົ່ງເມດຕາປະສົງດີ. ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ສ້າງ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະຜູ້ທຳລາຍ; ພຣະອົງແມ່ນອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 41

जगदादिर्जगद्योनिर्जगदन्तर्गतोपि च । शान्तो भव महेशान सर्वांल्लोकांश्च पालय

ໂອ ມະເຫສານ, ພຣະອົງແມ່ນຕົ້ນກຳເນີດຂອງຈັກກະວານ, ແມ່ນຄັນທີ່ໂລກເກີດຂຶ້ນ, ແລະພຣະອົງຍັງສະຖິດຢູ່ພາຍໃນມັນ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະງົບສັນຕິ; ໃນຄວາມສະງົບນັ້ນ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ.

Verse 42

एवं कृते विधौ स्वास्थ्यं भविष्यति न संशय । विकारो न त्रिलोकेस्मिन्भविष्यति सुखं सदा

ເມື່ອປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ແບບນີ້ ສຸຂະພາບຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໃນສາມໂລກນີ້ ຈະບໍ່ມີຄວາມທຸກທ້ອນ; ຄວາມສຸກຈະດຳລົງຢູ່ເສມອ.

Verse 43

सूत उवाच । इत्युक्तास्ते द्विजा देवाः प्रणिपत्य पितामहम् । शिवं तं शरणं प्राप्तस्सर्वलोकसुखेप्सया

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ດຸດດີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ກາບກົດຕໍ່ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະສິວະອົງນັ້ນ ເພາະປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມສຸກຂອງທຸກໂລກ.

Verse 44

पूजितः परया भक्त्या प्रार्थितः शंकरस्तदा । सुप्रसन्नस्ततो भूत्वा तानुवाच महेश्वरः

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ຖືກບູຊາດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ແລະຖືກອ້ອນວອນຢ່າງຈິງໃຈ; ພຣະມະເຫສະວະຣະຈຶ່ງປິຕິຍິ່ງ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາ.

Verse 45

महेश्वर उवाच । हे देवा ऋषयः सर्वे मद्वचः शृणुतादरात् । योनिरूपेण मल्लिंगं धृतं चेत्स्यात्तदा सुखम्

ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ລິສີທັງປວງ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຖ້າລິງຄະຂອງເຮົາຖືກປະດິດຕັ້ງ ແລະຮັບຮອງໃນຮູບ «ໂຢນີ», ແລ້ວຄວາມສຸກແລະມົງຄຸນຈະເກີດຂຶ້ນ».

Verse 46

पार्वतीं च विना नान्या लिंगं धारयितुं क्षमा । तया धृतं च मल्लिंगं द्रुतं शान्तिं गमिष्यति

ນອກຈາກ ພາຣະວະຕີ ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນສາມາດຮັບຮອງລິງຄະໄດ້. ແລະເມື່ອລິງຄະຂອງເຮົາຖືກນາງຮັບຮອງ ມັນຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫງົບແລະສັນຕິຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 47

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा ऋषिभिर्देवैस्सुप्रसन्नैर्मुनीश्वराः । गृहीत्वा चैव ब्रह्माणं गिरिजा प्रार्थिता तदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ບັນດາລິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວ ກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ພາພຣະພຣະຫມາ ແລະອະທິຖານວອນໃນເວລານັ້ນ.

Verse 48

प्रसन्नां गिरिजां कृत्वा वृषभध्वजमेव च । पूर्वोक्तं च विधिं कृत्वा स्थापितं लिंगमुत्तमम्

ເມື່ອເຮັດໃຫ້ກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ວຣິສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ປິຕິຍິນດີແລ້ວ, ແລະໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ, ຈຶ່ງສະຖາປະນາລິງຄະອັນປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 49

मंत्रोक्तेन विधानेन देवाश्च ऋषयस्तथा । चक्रुः प्रसन्नां गिरिजां शिवं च धर्महेतवे

ດ້ວຍພິທີຕາມທີ່ມົນຕຣາກ່າວໄວ້ ບັນດາເທວະ ແລະ ຣິສີທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ປະກອບການບູຊາ ໃຫ້ຄິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ ເພື່ອໃຫ້ທັມມະດຳລົງມັ່ນຄົງ.

Verse 50

समानर्चुर्विशेषेण सर्वे देवर्षयः शिवम् । ब्रह्मा विष्णुः परे चैव त्रैलोक्यं सचराचरम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະຣິສີທັງປວງ ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງພິເສດ; ແລະ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ກັບເທວະອື່ນໆ ດ້ວຍ—ທັງສາມໂລກ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ພ້ອມໃຈກັນນົບນ້ອມພຣະອົງ.

Verse 51

सुप्रसन्नः शिवो जातः शिवा च जगदम्बिका । धृतं तया च तल्लिंगं तेन रूपेण वै तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະຊົງເປັນຜູ້ເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ພຣະສິວາ—ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນດີງາມ. ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງໄດ້ຖືລິງຄະນັ້ນໄວ້ ດ້ວຍຮູບນັ້ນເທົ່າເດີມ.

Verse 52

लोकानां स्थापिते लिंगे कल्याणं चाभवत्तदा । प्रसिद्धं चैव तल्लिंगं त्रिलोक्यामभवद्द्विजाः

ເມື່ອລິງຄະນັ້ນຖືກສະຖາປະນາເພື່ອຄວາມຜາສຸກແຫ່ງສັດໂລກ ໃນເວລານັ້ນເອງ ຄວາມມົງຄຸນກໍເກີດຂຶ້ນ. ແລະລິງຄະນັ້ນກໍໂດງດັງໄປທົ່ວສາມໂລກ ໂອ ພວກດວິຊະ.

Verse 53

हाटकेशमिति ख्यातं तच्छिवाशिवमित्यपि । पूजनात्तस्य लोकानां सुखं भवति सर्वथा

ລິງຄະນັ້ນໂດງດັງວ່າ «ຮາຕະເກສະ» ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ «ສິວາສິວະ» ອີກດ້ວຍ. ດ້ວຍການບູຊາພຣະອົງ/ລິງຄະນັ້ນ ຄວາມສຸກຍ່ອມເກີດແກ່ປະຊາຊົນທຸກປະການ.

Verse 54

इह सर्वसमृद्धिः स्यान्नानासुखवहाधिका । परत्र परमा मुक्तिर्नात्र कार्या विचारणा

ໃນຊີວິດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມອຸດົມສົມບູນທັງປວງ ນໍາພາຄວາມສຸກຫຼາກຫຼາຍແລະຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະ ໃນພາຍຫຼັງ ຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິອັນສູງສຸດ. ເລື່ອງນີ້ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ.