प्रणवार्थ-शिवतत्त्व-निर्णयः (The Determination of Śiva as the Meaning of Praṇava)

Verse 1

श्रीब्रह्मण्य उवाच । साधुसाधु महाभाग वामदेव मुनीश्वर । त्वमतीव शिवे भक्तश्श्विज्ञानवतांवरः

ພຣະສີບຣະຫມັນຍະ ກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ວາມະເທວ ຜູ້ມີບຸນວາສນາຍິ່ງ, ຈອມເຫນືອມຸນີ. ເຈົ້າມີພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະຢ່າງຫຼາຍ ແລະເປັນຜູ້ເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ຈິງເຖິງພຣະສິວະ»។

Verse 2

त्वया त्वविदितं किंचिन्ना स्ति लोकेषु कुत्रचित् । तथापि तव वक्ष्यामि लोकानुग्रहकारिणः

ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍທີ່ເຈົ້າບໍ່ຮູ້. ແຕ່ເພື່ອອະນຸເຄາະແກ່ໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍັງກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງທຳທີ່ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 3

लोकेस्मिन्पशवस्सर्व्वे नानाशास्त्रविमोहिताः । वञ्चिताः परमेशस्य माययातिविचित्रया

ໃນໂລກນີ້ ປະສຸທັງປວງ ຄືວິນຍານທີ່ມີກາຍ ຖືກຫຼອກລວງໂດຍຄຳສອນຫຼາຍຫຼາຍ ແລະຖືກນຳໃຫ້ຫຼົງທາງໂດຍມາຍາອັນພິສົດຂອງພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 4

न जानति परं साक्षात्प्रणवार्थम्महेश्वरम् । सगुणन्निर्गुणं ब्रह्म त्रिदेवजनकम्परम्

ເຂົາບໍ່ຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງເຖິງສູງສຸດ—ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະມະຫາເທວະເອງ—ຜູ້ເປັນຄວາມໝາຍໂດຍກົງຂອງປຣະນະວະ (ໂອມ). ພຣະອົງແມ່ນພຣະບຣະຫມັນອັນສູງສຸດ ທັງມີຄຸນລັກສະນະແລະເຫນືອຄຸນລັກສະນະ ແລະເປັນພໍ່ (ຕົ້ນກຳເນີດ) ຂອງເທວະທັງສາມ.

Verse 5

दक्षिणम्बाहुमुद्धृत्य शपथम्प्रब्रवीमि ते । सत्यं सत्यं पुनस्सत्यं सत्यं सत्यं पुनः पुनः

ຂ້າພະເຈົ້າຍົກແຂນຂວາຂຶ້ນ ແລະປະກາດຄຳສາບານແກ່ເຈົ້າວ່າ: ຈິງແທ້, ຈິງແທ້, ຈິງອີກ; ຈິງ, ຈິງ, ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 6

प्रणवार्थश्शिवः साक्षात्प्राधान्येन प्रकीर्त्तितः । श्रुतिषु स्मृतिशास्त्रेषु पुराणेष्वागमेषु च

ຄວາມໝາຍຂອງປຣະນະວະ (Oṁ) ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະສິວະໂດຍຕົງ; ນີ້ຖືກປະກາດເປັນຫຼັກສຳຄັນທີ່ສຸດ ໃນຄຳພີສຣຸຕິ, ໃນສະມຣິຕິ-ສາດ, ໃນປຸຣານະ, ແລະໃນອາຄະມະທັງຫຼາຍ.

Verse 7

यतो वाचो निवर्त्तन्ते अप्राप्य मनसा सह । आनन्दं यस्य वे विद्वान्न बिभेति कुतश्च न

ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ ທີ່ຖ້ອຍຄໍາຕ້ອງຖອນກັບ ພ້ອມກັບໃຈ ເພາະບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ; ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດທີ່ຮູ້ອານັນດະນັ້ນ ບໍ່ຢ້ານກົວສິ່ງໃດເລີຍ।

Verse 8

यस्माज्जगदिदं सर्वं विधिविष्ण्विन्द्रपूर्वकम् । सह भूतेन्द्रियग्रामैः प्रथमं सम्प्रसूयते

ຈາກພຣະອົງຜູ້ໃດ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ ໄດ້ອອກມາເປັນຄັ້ງທໍາອິດ—ພ້ອມກັບຫມູ່ທາດ ແລະ ກຸ່ມອິນທຣີ—ໂດຍມີ ພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ຈັດລະບຽບ), ວິສນຸ ແລະ ອິນທຣະ ເປັນຜູ້ນໍາໜ້າ।

Verse 9

न सम्प्रसूयते यो वै कुतश्चन कदाचन । यस्मिन्न भासते विद्युन्न न सूर्यो न चन्द्रमाः

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ບໍ່ເຄີຍເກີດ ບໍ່ມາຈາກໃສ ບໍ່ມີເວລາໃດ; ໃນພຣະອົງ ບໍ່ມີຟ້າຜ່າສ່ອງ, ບໍ່ມີຕາເວັນ, ບໍ່ມີຈັນທຣາ—ເກີນກວ່າແສງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະເກີນກວ່າການເກີດຂຶ້ນທັງປວງ.

Verse 10

यस्य भासो विभातीदञ्जगत्सर्वं समन्ततः । सर्व्वैश्वर्य्येण सम्पन्नो नाम्ना सर्व्वेश्वरस्स्वयम्

ໂດຍແສງຮັດສະມີຂອງພຣະອົງ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທຸກທິດ; ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍອຳນາດເທວະທັງປວງ ແລະຖືກເອີ້ນວ່າ “ສະເວສະວະຣະ” ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 11

यो वै मुमुक्षुभिर्ध्येयः शम्भुराकाशमध्यगः । सर्वव्यापी प्रकाशात्मा भासरूपो हि चिन्मयः

ພຣະຊັມພູ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກາງອາກາດ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຜູ້ໃຝ່ຫາມຸກຕິຄວນເພັ່ງພິຈາລະນາ. ພຣະອົງແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ເປັນອັດຕາແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ; ຮູບຂອງພຣະອົງແມ່ນແສງຮັດສະມີ ເພາະພຣະອົງເປັນຈິດບໍລິສຸດ.

Verse 12

इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलाससंहितायां संन्यासविधिवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນພາກທີ 6 «ໄກລາສະສັມຫິຕາ» ບົດທີ 12 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາວິທີສັນຍາສະ (ການສະຫຼະລະທິ້ງ)” ກໍສິ້ນສຸດລົງແຕ່ພຽງນີ້.

Verse 13

तदीयन्त्रिविधंरूपं स्थूलं सूक्ष्मं परन्ततः । ध्येयं मुमुक्षुभिर्नित्यं क्रमतो योगिभिर्मुने

ໂອ ມຸນີ, ຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະອົງມີຮູບສາມປະການ—ຫຍາບ, ລະອຽດ, ແລະສູງສຸດເກີນກວ່າທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະຄວນເພັ່ງພິຈາລະນາຢ່າງສະເໝີ ແລະຍົກຂຶ້ນຕາມລຳດັບຂັ້ນຂອງໂຍຄີ.

Verse 14

निष्कलस्सर्व्वदेवानामादिदेवस्सनातनः । ज्ञानक्रियास्वभावो यः पर मात्मेति गीयते

ພຣະອົງແມ່ນນິສກະລະ—ບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງ—ເປັນອາດິເທວະ ແລະອະມະຕະນິລັນດອນ ຂອງເທວະທັງປວງ. ຜູ້ທີ່ມີທຳມະຊາດເປັນຍານະ (jñāna) ແລະກິລິຍາອັນທິບ (kriyā) ຖືກຂັບຮ້ອງວ່າ ພຣະປະຣະມາຕະມາ.

Verse 15

तस्य देवाधिदेवस्य मूर्त्तिस्साक्षात्सदाशिवः । पञ्चमंत्रतनुर्देवः कलापञ्चकविग्रहः

ຮູບປະກົດຂອງເທວາທິເທວະນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນ ສະດາຊິວະ ໂດຍຕົງ—ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍເປັນຕະນຸຂອງມັນຕຣາສັກສິດຫ້າ ແລະມີວິກຣະຫະເປັນກະລາຫ້າ (ພະລັງ/ສ່ວນທິບ).

Verse 16

शुद्धस्फटिकसंकाशः प्रसन्नः शीतलद्युतिः । पंचवक्त्रो दशभुजस्त्रिपंचनयनः प्रभुः

ພຣະເຈົ້າປາກົດດັ່ງຜົນຶກໃສບໍລິສຸດ ສະຫງົບຜ່ອນຄາຍ ມີປະກາຍເຢັນຊື່ນອ່ອນໂຍນ. ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ປົກຄອງ ມີຫນ້າຫ້າ ແຂນສິບ ແລະຕາສິບຫ້າ.

Verse 17

ईशानमुकुटोपेतः पुरुषास्यः पुरातनः । अघोरहृदयो वामदेवगुह्यप्रदेशवान्

ພຣະອົງຊົງສວມມົກຸດແຫ່ງອີສານະ; ໃບໜ້າຂອງພຣະອົງແມ່ນໃບໜ້າແຫ່ງປຸຣຸສະຜູ້ດັ້ງເດີມ. ຫົວໃຈແມ່ນອະໂຆຣະ ແລະບ່ອນລັບເປັນວາມເທວະ—ດັ່ງນີ້ຮູບອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງຖືກສອນຜ່ານຄວາມສອດຄ່ອງແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 18

सद्यपादश्च तन्मूर्त्तिः साक्षात्सकलनिष्कलः । सर्व्वज्ञत्वादिषट्शक्तिषडंगीकृतविग्रहः

ຮູບນັ້ນເອີ້ນວ່າ ສັດຍະປາດ (Sadyapāda)—ພຣະອົງຜູ້ປາກົດໂດຍກົງທັງມີລັກສະນະ ແລະເກີນລັກສະນະ. ພຣະວິກຣະຫະອັນປະຈັກຂອງພຣະອົງຖືກປະກອບດ້ວຍພະລັງຫົກ ເລີ່ມຈາກຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງ ແລະປະສານກັບອົງຫົກແຫ່ງການສະແດງອັນທິບ.

Verse 19

शब्दादिशक्तिस्फुरितहृत्पंकजविराजितः । स्वशक्त्या वामभागे तु मनोन्मन्या विभूषितः

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍດອກບົວໃນພຣະຫົວໃຈ ທີ່ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນ ແລະຮຸ່ງໂຮງໂດຍພະລັງທີ່ເລີ່ມຈາກສຽງສັກສິດ (Śabda). ແລະທາງຊ້າຍ ພຣະອົງຖືກປະດັບດ້ວຍຊັກຕິຂອງພຣະອົງເອງ—ມະໂນນມະນີ (Manonmanī) ຜູ້ເກີນຈິດ—ເປີດເຜີຍວ່າພຣະປະຕິບໍ່ແຍກຈາກພະລັງທິບຂອງພຣະອົງ.

Verse 20

मन्त्रादिषड्विधार्थानामर्थोपन्याससार्गतः । समष्टिव्यष्टिभावार्थं वक्ष्यामि प्रणवात्मकम्

ໂດຍອາໄສສານະສຳຄັນຂອງຄວາມໝາຍທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໃນຫົກຫມວດ ເລີ່ມຈາກມັນຕຣາ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍບັດນີ້ເຖິງ ປຣະນະວະ (Oṁ) ຜູ້ຮວບຮວມຄວາມໝາຍທັງແບບສົມັດຕິ (ທັງສາກົນ) ແລະ ວິຍັດຕິ (ສ່ວນບຸກຄົນ).

Verse 21

उपदेशक्रमो ह्यादौ वक्तव्यश्श्रूयतामयम् । चातुर्व्वर्ण्यं हि लोकेस्मिन्प्रसिद्धम्मानुषे मुने

ກ່ອນອື່ນ ຈະຕ້ອງກ່າວລຳດັບແຫ່ງການອົບຮົມໃຫ້ຖືກຕ້ອງ—ຈົ່ງຟັງບັດນີ້. ເພາະໃນໂລກມະນຸດນີ້ ໂອ ມຸນີ, ລະບົບວັນນະສີ່ປະການເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກວ້າງຂວາງ.

Verse 22

त्रैवर्णिकानामेवात्र श्रुत्याचारसमन्वयः । शुश्रूषामात्रसारा हि शूद्राः श्रुतिबहिष्कृताः

ໃນນີ້ ການກົງກັນຂອງສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ແລະອາຈາຣະ (ຈາຣິດປະເພນີ) ມີແຕ່ສຳລັບສາມວັນນະຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ສ່ວນຊູດຣະ ຖືກກັ້ນອອກຈາກການຮຽນພຣະເວດ ເພາະສະນັ້ນ ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແມ່ນໜ້າທີ່ຫຼັກ.

Verse 23

त्रैवर्णिकानां सर्व्वेषां स्वस्वाश्रमरतात्मनाम् । श्रुतिस्मृत्युदितो धर्मोऽनुष्ठेयो नापरः क्वचित्

ສຳລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງຫມົດໃນສາມວັນນະ ຜູ້ຕັ້ງໃຈຢູ່ໃນອາສຣະມະຂອງຕົນ ທຳມະທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສຣຸຕິ ແລະສມຣິຕິ ເທົ່ານັ້ນຄວນປະຕິບັດ—ບໍ່ມີອື່ນໃດເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 24

श्रुतिस्मृत्युदितं कर्म्म कुर्व्व न्सिद्धिमवाप्स्यति । इत्युक्तम्परमेशेन वेदमार्गप्रदर्शिना

“ຜູ້ໃດປະພຶດກຳທີ່ຖືກກຳນົດໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານ” ດັ່ງນີ້ ພຣະປຣະເມສະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຊີ້ທາງແຫ່ງເວດ ໄດ້ປະກາດໄວ້।

Verse 25

वर्णाश्रमाचारपुण्यैरभ्यर्च्य परमेश्वरम् । तत्सायुज्यं गतास्सर्वे बहवो मुनिसत्तमाः

ໂດຍບູຊາພຣະປຣະເມສະວະຣະ ດ້ວຍກຸສົນກຳແຫ່ງວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ, ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດຫຼາຍອົງ ລ້ວນໄດ້ເຖິງ ສາຍຸຊະ—ການຮ່ວມຢູ່ໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງ।

Verse 26

ब्रह्मचर्येण मुनयो देवा यज्ञक्रियाध्वना । पितरः प्रजया तृप्ता इति हि श्रुतिरब्रवीत्

ສຣຸຕິໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: ບັນດາມຸນີພົບຄວາມເຕັມພໍດ້ວຍພຣະຫມະຈັຣຍະ (ຄວາມສຳລວມບໍລິສຸດ); ເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈດ້ວຍເສັ້ນທາງແຫ່ງພິທີຍັກ; ແລະປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຍິນດີດ້ວຍລູກຫຼານ. ດັ່ງນັ້ນ ແຕ່ລະລຳດັບຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍວິທີຂອງຕົນ—ແຕ່ພັນທະເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຈະສຳເລັດສູງສຸດ ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍພັກຕິແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນປະຕິສູງສຸດ ຜູ້ປະທານມຸກຕິເກີນພັນທະທັງປວງ.

Verse 27

एवं ऋणत्रयान्मुक्तो वानप्रस्थाश्रमं गतः । शीतोष्णसुखदुःखादिसहिष्णुर्विजितेन्द्रियः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການແລ້ວ ລາວເຂົ້າສູ່ຂັ້ນຊີວິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ວານະປຣັສຖະ. ອົດທົນຕໍ່ຮ້ອນໜາວ ສຸກທຸກ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ ໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ.

Verse 28

तपस्वी विजिताहारो यमाय योगम भ्यसेत् । यथा दृढतरा बुद्धिरविचाल्या भवेत्तथा

ນັກຕະປະສີຜູ້ຄວບຄຸມອາຫານໄດ້ ຄວນຝຶກໂຍຄະເພື່ອຍະມະ (ການຂັດເກົາຕົນ) ເພື່ອໃຫ້ປັນຍາແນ່ນຫນາຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວເລີຍ។

Verse 29

एवं क्रमेण शुद्धात्मा सर्व्वकर्म्माणि विन्यसेत् । सन्यस्य सर्व्वकर्म्माणि ज्ञानपूजापरो भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຄ່ອຍໆຕາມລຳດັບ ເມື່ອຈິດວິນຍານບໍລິສຸດແລ້ວ ຄວນວາງການກະທຳທັງປວງ. ເມື່ອສະຫຼະການກະທຳທັງປວງແລ້ວ ຈົ່ງເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນ «ການບູຊາດ້ວຍປັນຍາ» ຄືການພິຈາລະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງຕໍ່ພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າ (ປະຕິ) ເປັນສະຈະທີ່ປົດປ່ອຍ.

Verse 30

सा हि साक्षाच्छिवैक्येन जीवन्मुक्तिफलप्रदा । सर्व्वोत्तमा हि विज्ञेया निर्विकारा यतात्म नाम्

ຄວາມຮູ້ນັ້ນ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງ «ການຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ» (jīvanmukti) ໂດຍການເປັນໜຶ່ງດຽວກັບພຣະສິວະໂດຍກົງ. ສຳລັບຜູ້ຝຶກຕົນແລະຄວບຄຸມຕົນ ມັນຄວນຮູ້ວ່າເປັນຄຳສອນສູງສຸດ ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ມີການຜັນແປ.

Verse 31

तत्प्रकारमहं वक्ष्ये लोकानुग्रहकाम्यया । तव स्तेहान्महाप्राज्ञ सावधानतया शृणु

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວິທີນັ້ນ ໂດຍປາຖະໜາໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບອະນຸເຄາະ. ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຕໍ່ເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງເຕັມທີ່.

Verse 32

सर्व्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञं वेदांतज्ञानपारगम् । आचार्य्यमुपगच्छेत्स यतिर्म्मतिमतां वरम्

ຍະຕິຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ຄວນເຂົ້າໄປຫາອາຈານແທ້ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ຈັກພິຈາລະນາ ຜູ້ຮູ້ແກ່ນສານແຫ່ງອັດຖະທັມຂອງສາດສະຕຣາທັງປວງ ແລະຂ້າມພົ້ນໃນຄວາມຮູ້ເວດານຕະຢ່າງສົມບູນ.

Verse 33

तत्समीपमुपव्रज्य यथाविधि विचक्षणः । दीर्घदण्डप्रणामाद्यैस्तोषयेद्यत्नतस्सुधीः

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ທ່ານແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາແລະຮູ້ຈັກພິຈາລະນາ ຄວນປະພຶດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ແລະພະຍາຍາມໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ ດ້ວຍການກົ້ມກາບແບບດັນຑະວັດ (daṇḍavat-praṇāma) ແລະການບູຊາຄາລະວະອື່ນໆ.

Verse 34

यो गुरु्स्स शिवः प्रोक्तो यश्शिवस्स गुरुस्स्मृतः । इति निश्चित्य मनसा स्वविचारन्निवेदयेत्

ຜູ້ໃດຖືກກ່າວວ່າເປັນຄູ (ກຸຣຸ) ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນພຣະສິວະ; ແລະພຣະສິວະເອງກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນກຸຣຸ. ເມື່ອກຳນົດແນ່ໃນໃຈແລ້ວ ຄວນນໍາຄວາມພິຈາລະນາແລະດຸນພິນິດພາຍໃນຂອງຕົນ ໄປຖວາຍແດ່ກຸຣຸນັ້ນດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ.

Verse 35

लब्धानुज्ञस्तु गुरुणा द्वादशाहं पयोव्रती । शुक्लपक्षे चतुर्थ्यां वा दशम्यां वा विधानतः

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູບາອາຈານແລ້ວ ພຶງຖືວຣະຕະນົມ (ພະໂຍວຣະຕະ) ເປັນເວລາ 12 ມື້ ຕາມພິທີ—ໃນຂ້າງເດືອນຂາວ ວັນທີ 4 ຫຼື ວັນທີ 10 ຕາມກົດເກນ।

Verse 36

प्रातः स्नात्वा विशुद्धात्मा कृतनित्य क्रियस्सुधीः । गुरुमाहूय विधिना नांदीश्राद्धं समारभेत्

ໃນຍາມເຊົ້າ ເມື່ອອາບນ້ໍາແລ້ວ ແລະຈິດໃຈບໍລິສຸດ, ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ໄດ້ສໍາເລັດກິດປະຈໍາວັນແລ້ວ ຄວນເຊີນຄູບາ (guru) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວເລີ່ມພິທີ Nāndī-śrāddha ເຖີດ।

Verse 37

विश्वेदेवाः सत्यवसुसंज्ञावंतः प्रकीर्त्तिताः । देवश्राद्धे ब्रह्मविष्णु महेशाः कथितास्त्रयः

ວິສະເວເທວາ (Viśvedevas) ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ສັດຕະຍະວະສຸ” (Satyavasus). ແລະໃນພິທີ Deva-śrāddha ມີສາມອົງທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໂດຍຈໍາເພາະ: ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະມະເຮສະ (ພຣະສິວະ).

Verse 38

ऋषिश्राद्धे तु सम्प्रोक्ता देवक्षेत्रमनुष्यजाः । देवश्राद्धे तु वसुरुद्रादित्यास्सम्प्रकीर्त्तिताः

ໃນພິທີ ṛṣi-śrāddha ທີ່ຖວາຍແດ່ລະດັບ຤ິສີ, ຜູ້ຮັບຖືກກ່າວວ່າເປັນພວກເທວະ, ຜູ້ເກີດຈາກສາຍສະກຸນອັນສັກສິດ (kṣetra), ແລະມະນຸດ. ແຕ່ໃນ deva-śrāddha ທີ່ຖວາຍແດ່ເທວະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ແລະ ອາດິຕະຍະ ຖືກປະກາດເປັນຜູ້ຮັບໂດຍຈໍາເພາະ।

Verse 39

चत्वारो मानुषश्राद्धे सनकाद्या मुनीश्वराः । भूतश्राद्धे पंच महाभूतानि च ततः परम्

ໃນພິທີສຣາດທະສໍາລັບບັນພະບຸລຸດມະນຸດ ຄວນພິຈາລະນາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງສີ່ ເລີ່ມຈາກສະນະກະ ເປັນຜູ້ຮັບບູຊາ. ໃນບູຕະ-ສຣາດທະ ຈຶ່ງບູຊາແກ່ມະຫາພູດທັງຫ້າຕໍ່ໄປ.

Verse 40

चक्षुरादीन्द्रियग्रामो भूतग्रामश्चतुर्विधः । पितृश्राद्धे पिता तस्य पिता तस्य पिता त्रयः

ກຸ່ມອິນທຣິຍະເລີ່ມຈາກຕາ ແລະກຸ່ມພູດທີ່ແບ່ງເປັນສີ່ປະເພດ—ທັງໝົດນີ້ພຶງເຂົ້າໃຈຄຽງຄູ່ກັບພິທີສຣາດທະບູຊາປິຕຣິ. ໃນປິຕຣິ-ສຣາດທະ ‘ພໍ່’ ມີສາມຊັ້ນ: ພໍ່, ປູ່, ແລະປູ່ທວດ.

Verse 41

मातृश्राद्धे मातृपितामह्यौ च प्रपितामही । आत्मश्राद्धे तु चत्वार आत्मा पितृपितामहौ

ໃນພິທີສຣາດທະທີ່ເຮັດເພື່ອແມ່ ຄວນຖວາຍພິທີແກ່ຍ່າຝ່າຍແມ່ (ມາຕາມະຫີ) ແລະຍ່າທວງ (ປຣະປິຕາມະຫີ) ດ້ວຍ. ແຕ່ໃນສຣາດທະທີ່ເຮັດເພື່ອຕົນເອງ ມີຜູ້ຮັບສີ່ປະການ: ຕົນເອງ, ພໍ່, ແລະປູ່ຝ່າຍພໍ່ (ຕາມສາຍຖວາຍທີ່ກຳນົດ).

Verse 42

प्रपितामहनामा च सपत्नीकाः प्रकीर्त्तिताः । मातामहात्मकश्राद्धे त्रयो मातामहादयः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາປູ່ທວງ (ປຣະປິຕາມະຫະ) ຄວນຖືກເອີ້ນກ່າວດ້ວຍຊື່ ພ້ອມກັບພັນລະຍາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ. ແລະໃນສຣາດທະສາຍແມ່ ຄວນເຊີນແລະນົບນ້ອມບູຊາສາມທ່ານ ເລີ່ມຈາກຕາຝ່າຍແມ່ (ມາຕາມະຫະ) ເປັນຕົ້ນ।

Verse 43

प्रतिश्राद्धं ब्राह्मणानां युग्मं कृत्वोपकल्पितान् । आहूय पादौ प्रक्षाल्य स्वयमाचम्य यत्नतः

ໃນການປະກອບສຣາດທະແຕ່ລະຄັ້ງ ຄວນຈັດບຣາຫມັນທີ່ຕຽມໄວ້ໃຫ້ເປັນຄູ່ໆ. ເມື່ອເຊີນທ່ານມາແລ້ວ ຄວນລ້າງຕີນຂອງທ່ານ ແລະຕົນເອງກໍເຮັດອາຈະມະນະດ້ວຍຄວາມພິຖີພິຖັນ ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນພິທີດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ।

Verse 44

समस्तसंपत्समवाप्तिहेतवः समुत्थितापत्कुलधूमकेतवः । अपारसंसारसमुद्रसेतवः पुनन्तु मां ब्राह्मणपादरेणवः

ຂໍໃຫ້ຝຸ່ນຈາກພຣະບາດຂອງພຣາຫມັນ ຊໍາລະຂ້ອຍ—ຝຸ່ນນັ້ນເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ຮັບສິລິມົງຄຸນທຸກປະການ, ເປັນທຸງຄວັນທີ່ລຸກຂຶ້ນປະກາດການທໍາລາຍໝູ່ໄພພິບັດ, ແລະເປັນສະພານຂ້າມທະເລສົງສານອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້।

Verse 45

आपद्धनध्वान्तसहस्रभानवः समीहिता र्थार्पणकामधेनवः । समस्ततीर्थांबुपवित्रमूर्त्तयो रक्षंतु मां ब्राह्मणपादपांसवः

ຂໍໃຫ້ຝຸ່ນຈາກພຣະບາດຂອງພຣາຫມັນ ປົກປ້ອງຂ້ອຍ—ຝຸ່ນນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນພັນດວງ ຂັບໄລ່ຄວາມມືດແຫ່ງເຄາະຮ້າຍ; ເປັນດັ່ງງົວກາມເທນູ ປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ; ແລະຮູບອັນບໍລິສຸດດັ່ງໄດ້ຊໍາລະດ້ວຍນໍ້າຈາກທຸກຕີຣຖະສັກສິດ।

Verse 46

इति जप्त्वा नमस्कृत्य साष्टांगं भुवि दण्डवत् । स्थित्वा तु प्राङ्मुखः शम्भोः पादाब्जयुगलं स्मरन्

ເມື່ອສວດມົນຕຣາດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍກົ້ມນະມັດສະການ ແລະກະທຳການກົ້ມກາຍລົງດິນແບບສາດອົງ (ດັ່ງທ່ອນໄມ້) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ। ຈາກນັ້ນ ຢືນຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະລະລຶກພິຈາລະນາຄູ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງ Śambhu ພຣະສິວະ।

Verse 47

सपवित्रकरश्शुद्ध उपवीती दृढासनः । प्राणायामत्रयं कुर्य्या च्छ्रुत्वातिथ्यादिकं पुनः

ດ້ວຍມືທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍ pavitra ແລະດ້ວຍຄວາມສະອາດບໍລິສຸດ ນຸ່ງສາຍສິດ (upavīta) ແລະນັ່ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ຄວນເຮັດປຣານາຍາມະສາມຄັ້ງ. ແລ້ວຈຶ່ງຟັງແລະໃສ່ໃຈອີກຄັ້ງຕໍ່ໜ້າທີ່ເລີ່ມຈາກການຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 48

मत्संन्यासांगभूतं यद्विश्वेदेवादिकं तथा । श्राद्धमष्टविधं मातामहगतं पार्वणेन वै

ອີກທັງ ໃນອົງປະກອບແຫ່ງວິໄນສັນຍາສຂອງເຮົາ ມີການຖວາຍບູຊາເລີ່ມຈາກການຖວາຍແດ່ Viśvedevas ແລະອື່ນໆ. ທັງຍັງມີ śrāddha ແປດປະເພດ—ໂດຍສະເພາະທີ່ກະທຳແດ່ຕາຝ່າຍແມ່—ພ້ອມກັບພິທີ pārvana ດ້ວຍ।

Verse 49

विधानेन करिष्यामि युष्मदाज्ञापुरस्सरम् । एवं विधाय संकल्पं दर्भानुत्तरतस्त्यजेत्

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳຕາມພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ ໂດຍຍົກຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານໄວ້ເປັນຫົວໜ້າ»। ເມື່ອກໍານົດ saṅkalpa ແລ້ວ ຄວນໂຍນຫຍ້າ kuśa (darbha) ໄປທາງເໜືອ।

Verse 50

उपस्पृश्याप उत्थाय वरणक्रममारभेत् । पवित्रपाणिः संस्पृश्य पाणी ब्राह्मणयोर्वदेत्

ເມື່ອຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ຄວນເລີ່ມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງໃນການເຊີນແລະຖວາຍກຽດແກ່ຜູ້ປະກອບພິທີ. ດ້ວຍມືທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມພິທີ ແລະແຕະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ມືຂອງພຣາຫມັນສອງອົງ ເພື່ອຂໍໃຫ້ຮ່ວມພິທີ.

Verse 51

विश्वेदेवार्थ इत्यादि भवद्भ्यां क्षण इत्यपि

«ເລີ່ມດ້ວຍຄຳວ່າ ‘ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ວິສເວເທວະ’ ແລະອີກທັງຄຳວ່າ ‘ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ’—ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຈົ້າທັງສອງໄດ້ກ່າວໄວ້»।

Verse 52

प्रसादनीय इत्यन्तं सर्व्व त्रैवं विधिक्रमः । एवं समाप्य वरणं मण्डलानि प्रकल्पयेत्

ດັ່ງນີ້ ລຳດັບພິທີຕາມພຣະເວດທັງໝົດ ຖືກວາງໄວ້ ເລີ່ມຈາກກິດທີ່ນຳໃຫ້ເກີດພຣະກະລຸນາ ແລະສິ້ນສຸດທີ່ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປຣະສາດະນີຍ’. ເມື່ອສຳເລັດພິທີວະຣະນະ (ການລ້ອມຂອບ) ຕາມນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຈັດວາງ ແລະຈັດເຮັດມັນດະລາ (maṇḍala) ອັນສັກສິດ।

Verse 53

उदगारभ्य दश च कृत्वाभ्यर्चनमक्षतैः । तेषु क्रमेण संस्थाप्य ब्राह्मणान्पादयोः पुनः

ເລີ່ມຈາກທິດເໜືອ ຄວນບູຊາສິບຕຳແໜ່ງ ດ້ວຍເຂົ້າສານທີ່ບໍ່ແຕກ (akṣata). ແລ້ວຈັດວາງໃຫ້ເປັນລຳດັບຖືກຕ້ອງ ແລະໃຫ້ພຣາຫມະນະນັ່ງອີກຄັ້ງ ທີ່ພຣະບາດນັ້ນ।

Verse 54

विश्वेदेवादिनामानि ससंवबोधनमुच्चरेत् । इदं वः पाद्यमिति सकुशपुष्पाक्षतोदकैः

ເຂົາພຶງອອກນາມເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກວິສເວເທວາ ດ້ວຍຄໍາເຊີນອັນຄວນ; ແລ້ວຖວາຍນ້ໍາພ້ອມກ່າວວ່າ «ນີ້ແມ່ນນ້ໍາສໍາລັບລ້າງພະບາດຂອງທ່ານ» ພ້ອມຫຍ້າກຸຊະ ດອກໄມ້ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ໃນນ້ໍານັ້ນ।

Verse 55

पाद्यं दत्त्वा स्वयमपि क्षालितांघ्रिरुदङ्मुखः । आचम्य युग्मक्लृप्तांस्तानासनेषूपवेश्य च

ເມື່ອຖວາຍນ້ໍາລ້າງພະບາດ (pādya) ແລ້ວ ເຂົາເອງກໍລ້າງຕີນ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ; ຈາກນັ້ນເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ໍາພິທີເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ) ແລະໃຫ້ພະແຂກທັງນັ້ນນັ່ງລົງໃນອາສນະທີ່ຈັດໄວ້ເປັນຄູ່ໆ।

Verse 56

विश्वेदेवस्वरूपस्य ब्राह्मणस्येदमासनम् । इति दर्भासनं दत्त्वा दर्भपाणिस्स्वयं स्थितः

“ອາສະນະນີ້ແມ່ນສຳລັບພຣາມທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງວິສະວະເທວະ.” ເມື່ອກ່າວແນວນັ້ນແລ້ວ, ພຣະອົງກໍໄດ້ຖວາຍອາສະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍຫຍ້າດາບະອັນສັກສິດ; ຈາກນັ້ນ, ໂດຍຊົງຖືຫຍ້າດາບະໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ, ພຣະອົງກໍຊົງຢືນຢູ່ຢ່າງກຽມພ້ອມ.

Verse 57

अस्मिन्नान्दीमुखश्राद्धे विश्वेदेवार्थ इत्यपि । भवद्भ्यां क्षण इत्युक्त्वा क्रियतामिति संवदेत्

ໃນພິທີ ນານດີມຸກະ-ສຣາດທະ ນີ້ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະກ່າວວ່າ «ນີ້ເພື່ອ ວິສະເວເທວາ» ກໍຄວນເວົ້າກັບຜູ້ຮັບທັງສອງວ່າ «ຂໍຖ້າຊົ່ວຄາວ» ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ດຳເນີນພິທີ» ເພື່ອໃຫ້ພິທີເລີ່ມຕໍ່ໄປ।

Verse 58

प्राप्नुतामिति सम्प्रोच्य भवन्ताविति संवदेत् । वदेतां प्राप्नुयावेति तौ च ब्राह्मणपुंगवौ

ເມື່ອກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ «ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງສອງໄດ້ຮັບ (ຜົນນັ້ນ)» ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ທ່ານທັງສອງ»; ແລະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງສອງຄວນຕອບວ່າ «ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຮັບ (ຜົນນັ້ນ)».

Verse 59

संपूर्णमस्तु संकल्पसिद्धिरस्त्विति तान्प्रति । भवन्तोऽनुगृह्णंत्विति प्रार्थयेद्द्विजपुंगवान्

ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ ຄວນກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ «ຂໍໃຫ້ສຳເລັດສົມບູນ; ຂໍໃຫ້ສັງກັລປະ (ຄວາມຕັ້ງໃຈ) ຂອງທ່ານສຳເລັດ» ແລະອ້ອນວອນວ່າ «ຂໍທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໂປດປະທານພຣະກະລຸນາ».

Verse 60

ततश्शुद्धकदल्यादिपात्रेषु क्षालितेषु च । अन्नादिभोज्यद्रव्याणि दत्त्वा दर्भैः पृथक्पृथक्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພາຊະນະທີ່ສະອາດ ເຊັ່ນ ພາຊະນະໃບກ້ວຍ ທີ່ລ້າງດີແລ້ວ ຈຶ່ງວາງອາຫານບູຊາ—ເຂົ້າ ແລະອາຫານອື່ນໆ—ໂດຍໃຊ້ຫຍ້າດັຣພະ ແຍກແຕ່ລະສ່ວນໃຫ້ແຈ້ງຈາກກັນ।

Verse 61

परिस्तीर्य्य स्वयं तत्र परिषिच्योदकेन च । हस्ताभ्यामवलंब्याथ पात्रं प्रत्येकमादरात्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນປູຈັດຈັດວາງພິທີດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວພອຍປະພອຍນ້ຳບໍລິສຸດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ມືສອງຂ້າງຍົກຖືພາຊະນະແຕ່ລະໃບທີລະໃບ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 62

पृथिवी ते पात्रमित्यादि कृत्वा तत्र व्यवस्थितान् । देवादींश्च चतुर्थ्यन्ताननूद्याक्षतसंयुतान्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ «ແຜ່ນດິນເປັນພາຊະນະຂອງທ່ານ» ແລ້ວ ຢູ່ທີ່ນັ້ນຈຶ່ງເຊີນເທວະທັງຫຼາຍ ແລະອື່ນໆ ໂດຍເອີ້ນໃນຮູບກໍລະນີຮັບ (dative) ແລ້ວຖວາຍອັກຊະຕະ ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ ຄຽງຄູ່ກັນ.

Verse 63

उदग्गृहीत्वा स्वाहेति देवार्थेऽन्नं यजेत्पुनः । न ममेति वदेदन्ते सर्वत्रायं विधिक्रमः

ຍົກເຄື່ອງຖວາຍຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວເວົ້າວ່າ «ສະວາຫາ» ຈຶ່ງຖວາຍອາຫານອີກຄັ້ງເພື່ອເທວະທັງຫຼາຍ. ທ້າຍສຸດໃຫ້ເວົ້າວ່າ «ບໍ່ແມ່ນຂອງຂ້ອຍ». ລຳດັບພິທີນີ້ແມ່ນຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປ.

Verse 64

यत्पादपद्मस्मरणाद्यस्य नामजपादपि । न्यूनं कर्म भवेत्पूर्णन्तं वन्दे साम्बमीश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອີສະວະຣະ—ພຣະສິວະຜູ້ຮ່ວມກັບພຣະອຸມາ. ໂດຍການລະລຶກເຖິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແລະແມ່ນແຕ່ການສວດພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ກຳມະຫຼືການບູຊາທີ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງກໍກາຍເປັນຄົບຖ້ວນ.

Verse 65

इति जप्त्वा ततो ब्रूयान्मया कृत मिदं पुनः । नान्दीमुखश्राद्धमिति यथोक्तं च वदेत्ततः

ເມື່ອສວດຈົບດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກອບອີກຄັ້ງ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມທີ່ກຳນົດ ໃຫ້ປະກາດວ່າ ນີ້ແມ່ນພິທີ Nāndīmukha-śrāddha.

Verse 66

अस्विति ब्रूतेति च तान्प्रसाद्य द्विजपुंगवान् । विसृज्य स्वकरस्थोदं प्रणम्य भुवि दण्डवत्

ເມື່ອເວົ້າວ່າ «ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນພໍໃຈ. ແລ້ວປ່ອຍນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນຝາມືຂອງຕົນ ແລະກົ້ມກາບລົງດິນແບບດັນດະວັດ (ນອນຮາບ)។

Verse 67

उत्थाय च ततो ब्रूयादमृतम्भवतु द्विजान् । प्रार्थयेच्च परं प्रीत्या कृतांजलिरुदारधीः

ແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງຄວນກ່າວຕໍ່ພວກດວິຊະວ່າ: «ຂໍໃຫ້ນີ້ເປັນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ (ພອນ) ແກ່ທ່ານ». ດ້ວຍມືປະນົມ ຄວນອ້ອນວອນພຣະສູງສຸດດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາຈາກໃຈ.

Verse 68

श्रीरुद्रं चमकं सूक्तं पौरुषं च यथाविधि । चित्ते सदाशिवन्ध्यात्वा जपेद्ब्रह्माणि पञ्च च

ຄວນສວດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ບົດສັນລະເສີນ ສຣີຣຸດຣະ, ຈະມະກະ ແລະ ປາຣຸສະສູກຕະ. ແລ້ວພິຈາລະນາສະດາຊິວະໃນໃຈ ແລະຈຶ່ງຈະປະກອບຈະປະມັນຕຣາພຣະພຣະຫມະຫ້າບົດດ້ວຍ.

Verse 69

भोजनान्ते रुद्रसूक्तं क्षमा पय्य द्विजान्मुनः । तन्मन्त्रेण ततो दद्यादुत्तरापोशणं पुरः

ເມື່ອຈົບອາຫານ ມຸນີຄວນຂໍອະໄພຈາກພວກດວິຊະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສວດ ຣຸດຣະ-ສູກຕະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຊ້ມັນຕຣານັ້ນເອງ ຖວາຍອາຈະມະນະສຸດທ້າຍ—ການຈິບນ້ຳສັກສິດ—ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ.

Verse 70

प्रक्षालितांघ्रिराचम्य पिण्डस्थानं व्रजेत्ततः । आसीनः प्राङ्मुखो मौनी प्राणायामत्रयं चरेत्

ເມື່ອລ້າງຕີນແລ້ວ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācāmana) ຈົນສຳເລັດ ຈຶ່ງໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa)។ ນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຮັກສາຄວາມສງົບ ແລະປະຕິບັດປຣານາຍາມະສາມຄັ້ງ។

Verse 71

नान्दीमुखोक्तश्राद्धांगं करिष्ये पिण्डदानकम् । इति संकल्प्य दक्षादिसमारभ्योदकान्ति कम्

ເມື່ອຕັ້ງສັງກັນປະກາດວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ນັນດີມຸຂະສອນໄວ້,” ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງເລີ່ມພິທີ ໂດຍເລີ່ມຈາກດັກສະ (Dakṣa) ແລະອື່ນໆ ຈົນຮອດການຫຼັ່ງນ້ຳປິດທ້າຍ.

Verse 72

नव रेखाः समालिख्य प्रागग्रान्द्वादश क्रमात् । संस्तीर्य्य दर्भान्दक्षादिदेवादिस्थानपञ्चकम्

ເມື່ອຂຽນເສັ້ນ 9 ເສັ້ນໃຫ້ງາມຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ, ຈຶ່ງຂຽນແບ່ງ 12 ຕາມລຳດັບ ໃຫ້ປາຍຫັນໄປທາງຕາເວັນອອກ. ແລ້ວປູຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ແລະຈັດວາງສະຖານທີ່ສັກສິດ 5 ເລີ່ມຈາກດັກສະ (Dakṣa) ແລະເທວະອື່ນໆ.

Verse 73

तूष्णीं दद्यात्साक्षतोदं त्रिषु स्थानेषु च क्रमात् । स्थानेष्वन्येषु मातृषु मार्ज्जयन्तास्ततः परम्

ໃນຄວາມສງົບງຽບ ໃຫ້ຖວາຍນ້ຳນັ້ນໂດຍກົງ ຕາມລຳດັບ ໃນສາມສະຖານທີ່ທີ່ກຳນົດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ອື່ນໆທີ່ກ່ຽວກັບແມ່ເທວີ (Mātṛ) ໃຫ້ດຳເນີນການເຊັດຖູ ແລະຊຳລະຕໍ່ໄປ.

Verse 74

अत्रेति पितरः पश्चात्साक्षतोदं समर्च्य च । दद्यात्ततः क्रमेणैव देवादिस्थानपञ्चके

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວົ້າວ່າ “ອັດເຣຕີ (atretī)” ເພື່ອເຊີນພິຕຣະ (Pitṛs) ແລ້ວ, ໃຫ້ບູຊາພິຕຣະໂດຍກົງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍຕາມລຳດັບໃນຫ້າສະຖານທີ່ສັກສິດ ເລີ່ມຈາກສະຖານຂອງເທວະ.

Verse 75

तत्तद्देवादिनामानि चतुर्थ्यन्तान्युदीर्य्य च । पिण्डत्रयं ततो दद्यात्प्रत्येकं स्थानपञ्चके

ເມື່ອອອກສຽງນາມຂອງເທວະດາແລະຜູ້ອື່ນໆ ໃນຮູບກະລຸນາ (dative) ຕາມລໍາດັບແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍປິນດາຂ້າວ 3 ກ້ອນ ແລະວາງແຕ່ລະກ້ອນໃນສະຖານທີ່ກໍານົດ 5 ຈຸດ।

Verse 76

स्वगृह्योक्तेन मार्गेण दद्यात्पिण्डान्पृथक्पृथक् । दद्यादिदं साक्षतं च पितृसाङ्गुण्यहेतवे

ຕາມວິທີທີ່ສອນໄວ້ໃນຄຳພີກຣິຫຍະຂອງຕົນ ຄວນຖວາຍປິນດະ (ກ້ອນເຂົ້າ) ແຍກກັນ ທີລະກ້ອນ. ອີກທັງຄວນຖວາຍພ້ອມອັກຊະຕະ (ເມັດຂ້າວບໍ່ແຕກ) ເພື່ອເພີ່ມພູນສິຣິມົງຄຸນ ແລະບຸນກຸສົນແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 77

ध्यायेत्सदाशिवं देवं हृदयाम्भोजमध्यतः । तत्पादपद्मस्मरणादिति श्लोकं पठन्पुनः

ຄວນພິຈາລະນາພຣະສະດາຊິວະເທວະ ໃນກາງດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ. ແລ້ວເມື່ອລະນຶກເຖິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງຄວນອ່ານບົດນີ້ຊ້ຳໆ ອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ.

Verse 78

नमस्कृत्य ब्राह्मणेभ्यो दक्षिणां च स्वश क्तितः । दत्त्वा क्षमापय्य च तान्विसृज्य च ततः क्रमात्

ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ແລະຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ/ທານ) ຕາມກຳລັງຂອງຕົນແລ້ວ ຄວນຂໍອະໄພຈາກພວກທ່ານ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ສົ່ງພວກທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 79

पिण्डानुत्सृज्य गोग्रासं दद्यान्नोचेज्जले क्षिपेत् । पुण्याहवाचनं त्वां भुंजीत स्वजनैस्सह

ເມື່ອຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ແລ້ວ ຄວນໃຫ້ອາຫານໜຶ່ງຄໍາແກ່ງົວ; ຖ້າບໍ່ສາມາດ ກໍໃຫ້ໂຍນລົງນ້ໍາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫຼັງພິທີ puṇyāha-vācana ອັນເປັນມງຄົດ ຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ.

Verse 80

अन्येद्युः प्रातरुत्थाय कृतनित्यक्रियस्सुधीः । उपोष्य क्षौरकर्मादि कक्षोपस्थविवर्जितम्

ມື້ຕໍ່ໄປ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ເຮັດກິດປະຈໍາວັນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະຖືອົບໂປສະ (ອົບອາຫານ). ຄວນຫຼີກລ້ຽງການໂກນຜົມ ແລະການແຕ່ງກາຍຄ້າຍຄື ພ້ອມທັງງົດການເພີດເພີນທີ່ກ່ຽວກັບຮັກແຮ້ ແລະອະໄວຍະວະເພດ ເພື່ອຮັກສາການສໍາລວມໃນວຣະຕະບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 81

केशश्मश्रुनखानेव कर्म्मावधि विसृज्य च । समाष्टकेशान्विधिवत्कारयित्वा विधानतः

ຕະຫຼອດໄລຍະຂອງວັດຕະປະຕິບັດອັນສັກສິດ ໃຫ້ລະເວັ້ນການຕັດຜົມ ໜວດ ແລະເລັບ. ແລ້ວຕາມກົດພິທີ ໃຫ້ຈັດແຕ່ງແລະຕັດແຕ່ງຜົມໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມວິທີ.

Verse 82

स्नात्वा धौतपटश्शुद्धो द्विराचम्याथ वाग्यतः । भस्म संधार्य्य विधिना कृत्वा पुण्याहवाचनम्

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ນຸ່ງຜ້າທີ່ຊັກສະອາດ ແລະເຮັດຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ໃຫ້ເຮັດອາຈະມະນະ 2 ເທື່ອ ແລະສຳລວມວາຈາ. ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີ ໃຫ້ທາບະສະມະ (ຂີ້ເຖົ່າອັນສັກສິດ) ແລະເຮັດພິທີ ປຸນຍາຫະ-ວາຈະນະ ເພື່ອເຊີນມົງຄຸນ.

Verse 83

तेन संप्रोक्ष्य संप्राप्य शुद्धदेहस्वभावतः । होमद्रव्यार्थमाचार्य्य दक्षिणार्थं विहाय च

ເມື່ອໄດ້ຮັບການປະພົມດ້ວຍນ້ຳສັກສິດນັ້ນ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາບບໍລິສຸດຕາມທໍາມະຊາດຂອງກາຍ; ຈຶ່ງຄວນແຍກທຶນໄວ້ສໍາລັບວັດຖຸຮ່ວມໄຟຮອມ (homa) ແລະມອບດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ເປັນຄ່າບູຊາແກ່ອາຈານພິທີ.

Verse 84

द्रव्यजातं महेशाय द्विजेभ्यश्च विशेषतः । भक्तेभ्यश्च प्रदायाथ शिवाय गुरुरूपिणे

ແລ້ວຈຶ່ງນໍາເຄື່ອງບູຊາທີ່ຮວບຮວມໄວ້ ຖວາຍແດ່ພຣະມະເຫສະ (Maheśa) ໂດຍພິເສດແກ່ດວິຈະ (ພຣາຫມັນ) ແລະແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ; ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ທານເພື່ອພຣະຊິວະ ຜູ້ສະຖິດໃນຮູບຂອງຄູ (Guru).

Verse 85

वस्त्रादि दक्षिणां दत्त्वा प्रणम्य भुवि दण्डवत् । दोरकौपीनवसनं दण्डाच्च क्षालितम्भुवि

ເມື່ອໄດ້ມອບດັກຊິນາ ເຊັ່ນ ຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ ແລະຂອງຂວັນອື່ນໆ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຄວນກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນເຫມືອນໄມ້ທ່ອນ (ການກົ້ມກາບແບບເຕັມຕົວ). ແລ້ວໃນພື້ນນັ້ນ ຄວນລ້າງໄມ້ທ່ອນ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມງ່າຍໆຂອງນັກບວດ—ເຊັ່ນ ດໍຣະ (dora) ສາຍຜູກແຂນ, ກໍປີນະ (kaupīna) ຜ້າເອວ, ແລະຜ້າອື່ນໆ—ເພື່ອຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດແລະວິໄນຂອງວຣະຕະ ໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະຊິວະ.

Verse 86

आदाय होमद्रव्याणि समिधादीनि च क्रमात् । समुद्रतीरे नद्यां वा पर्व्वते वा शिवालये

ເມື່ອນໍາເອົາເຄື່ອງບູຊາໄຟຕາມລໍາດັບ—ເລີ່ມຈາກໄມ້ຟືນສັກສິດ (ສະມິດ) ແລະອື່ນໆ—ຈົ່ງປະກອບພິທີຮົມາທີ່ຊາຍຝັ່ງທະເລ ຫຼືຂ້າງແມ່ນ້ໍາ ຫຼືເທິງພູ ຫຼືໃນວິຫານພຣະສິວະ.

Verse 87

अरण्ये चापी गोष्ठे वा विचार्य्य स्थानमुत्तमम् । स्थित्वाचम्य ततः पूर्व्वं कृत्वा मानसमञ्जरीम्

ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນປ່າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນຄອກງົວ ຈົ່ງພິຈາລະນາເລືອກສະຖານທີ່ທີ່ດີທີ່ສຸດຢ່າງລະມັດລະວັງ. ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດອາຈະມະນະກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຈັດ «ບູຊາດ້ວຍໃຈ» ເປັນພວງດອກໄມ້ແຫ່ງການນະມັດສະການທີ່ກໍ່ຂຶ້ນໃນໃຈ.

Verse 88

ब्राह्ममोंकारसहितं नमो ब्रह्मण इत्यपि । जपित्वा त्रिस्ततो ब्रूयादग्निमीऌए पुरोहितम्

ເມື່ອສວດຊໍ້າ 3 ເທື່ອ ມະນະຕຣາພຣະພຣະຫມາພ້ອມດ້ວຍພະຍາງສັກສິດ Oṁ ຄື «ນະໂມ ພຣະຫມັນ» ແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຄໍາເຊີນເປີດຂອງຣິກເວດ: «Agnim īḷe purohitam» ແປວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນອັກນິ ປຸໂຣຫິຕະ ປະໂລຫິດເທວະ”.

Verse 89

अथ महाव्रतमिति अग्निर्वै देवा नामतः । तथैतस्य समाम्नायमिषेत्वोर्ज्जे त्वा वेति तत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມະຫາວຣະຕະ» ແທ້ຈິງແມ່ນອັກນິ ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມນັ້ນ. ແລະຄໍາສວດຕາມປະເພນີຂອງມັນແມ່ນ: «iṣe tvā, ūrje tvā»—“ເພື່ອອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດ ຂ້າພະເຈົ້າເຊີນທ່ານ; ເພື່ອພະລັງກໍາລັງ ຂ້າພະເຈົ້າເຊີນທ່ານ.”

Verse 90

अग्न आयाहि वीतये शन्नो देवीरभिष्टये । पश्चात्प्रोच्य मयरसतजभनलगैः सह

ໂອ ອັກນິ ເອີຍ ຈົ່ງມາເພື່ອພິທີຖວາຍອາຫຸຕິ; ຂໍໃຫ້ອຳນາດເທວະທັງຫຼາຍປະທານສິຣິມົງຄຸນ ແກ່ເປົ້າໝາຍອັນເຮົາຖືກຖວາຍໃຈ. ຫຼັງຈາກສວດນີ້ ລາວຈຶ່ງສືບຕໍ່ຖ້ອຍຄຳຕາມພິທີ ພ້ອມສຽງພະຍາງສູດ ແລະສຳເລັດການບູຊາຕາມລຳດັບ.

Verse 91

सम्मितं च ततः पञ्चसंवत्सरमयं ततः । समाम्नायस्समाम्नातः अथ शिक्षां वदेत्पुनः । प्रवक्ष्यामीत्युदीर्याथ वृद्धिरादैच्च सम्वदेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຮັກສາວິໄນການສວດທ່ອງຢ່າງພອດດີ ເປັນເວລາຫ້າປີ. ເມື່ອ samāmnāya ອັນສັກສິດຖືກຮັບສືບແລະຮັກສາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນສອນ «Śikṣā» ອີກຄັ້ງ. ປະກາດວ່າ “ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍ” ແລ້ວຈຶ່ງອະທິບາຍ vṛddhi ແລະສຽງປະສົມ ai, au ດ້ວຍ.

Verse 92

अथातो धर्मजिज्ञासेत्युच्चार्य पुनरंजसा । अथातो ब्रह्मजिज्ञासा वेदादीनपि संजपेत्

ແລ້ວຈຶ່ງອອກສຽງໃຫ້ຊັດເຈນວ່າ “ບັດນີ້ ດັ່ງນັ້ນ ຄວນສືບຄົ້ນທາງທຳ (Dharma)”. ຕໍ່ມາໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ຈົ່ງສວດອີກວ່າ “ບັດນີ້ ດັ່ງນັ້ນ ການສືບຄົ້ນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)”. ແລະຈົ່ງທ່ອງຈຳວິເທດາ ແລະຄຳພີອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 93

ब्रह्माणमिन्द्रं सूर्य्यञ्च सोमं चैव प्रजापतिम् । आत्मानमन्तरात्मानं ज्ञानात्मानमतः परम्

ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ອິນທຣະ (Indra), ພຣະອາທິດ ແລະ ໂສມ (Soma) ພ້ອມທັງ ປຣະຈາປະຕິ (Prajāpati). ພຣະອົງແມ່ນອາຕະມາ, ອິນເນີອາຕະມາ, ອາຕະມາແຫ່ງປັນຍາອັນບໍລິສຸດ; ແລະເຫນືອກວ່າທັງໝົດນີ້ ພຣະອົງແມ່ນອົງສູງສຸດອັນເກີນກ່ວາ.

Verse 94

परमात्मानमपि च प्रणवाद्यं नमोंतकम् । चतुर्थ्यन्तं जपित्वाऽथ सक्तुमुष्टिं प्रगृह्य च

ແລ້ວຈຶ່ງຈັບຈົດມົນສັກສິດ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ໂອມ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ນະມະຫະ» ໃນຮູບກໍລະນີຮັບ (ດາຕິບ) ແມ່ນແຕ່ຖວາຍແດ່ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ; ຈາກນັ້ນໃຫ້ຢິບແປ້ງຂ້າວບາເລ (ສັກຕຸ) ໜຶ່ງກຳມືຂຶ້ນຖືໄວ້.

Verse 95

प्राश्याथ प्रणवेनैव द्विराचम्याथ संस्पृशेत् । नाभिं मन्त्रान्वक्ष्यमाणन्प्रणवाद्यान्नमोन्तकान्

ແລ້ວຈຶ່ງຈິບນ້ຳດ້ວຍ «ໂອມ» ແລະເຮັດອາຈະມະນະສອງເທື່ອ; ຈາກນັ້ນໃຫ້ແຕະສະດື້ ໂດຍນຳມົນທີ່ຈະກ່າວຕໍ່ໄປ—ເລີ່ມດ້ວຍ «ໂອມ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ນະມະຫະ».

Verse 96

आत्मानमन्तरात्मानं ज्ञानात्मानं पुरं पुनः । आत्मानं च समुच्चार्य प्रजापतिमतः परम्

ອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເອີ້ນຂານ (ແລະພິຈາລະນາ) ພຣະອາດຕະມັນ—ອາດຕະມັນພາຍໃນ, ອາດຕະມັນແຫ່ງປັນຍາບໍລິສຸດ—ແລະໃນທາງນັ້ນ ປະກາດອາດຕະມັນເປັນສັດຈະອັນສູງສຸດ ທີ່ເກີນກວ່າແມ່ນແຕ່ຂອບເຂດຂອງພຣະປຣະຊາປະຕິ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 97

स्वाहांतान्प्रजपेत्पश्चात्पयोदधिघृतं पृथक् । त्रिवारं प्रणवेनैव प्राश्याचम्य द्विधा पुनः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນສວດຈະປະມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “svāhā”. ແລ້ວແຍກເອົານົມ, ນົມສົ້ມ, ແລະນ້ຳມັນເນີຍ (ກຣີຕະ) ຢ່າງລະອຽດ ແລະຈິບແຕ່ລະຢ່າງສາມເທື່ອ ພ້ອມກັບການອອກສຽງພຣະນະວະ “Oṃ”. ຫຼັງຈາກຈິບແລ້ວ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະອີກ—ອີກສອງຄັ້ງ.

Verse 98

प्रागास्य उपविश्याथ दृढचित्तः स्थिरासनः । यथोक्तविधिना सम्यक्प्राणायामत्रयञ्चरेत्

ແລ້ວ ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ນັ່ງລົງດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງ ໃນອາສນະທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ປະຕິບັດປຣານາຍາມະສາມປະການໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।