Shloka 6

दृष्ट्वा च विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसारावसङ्घुष्ठं विललापार्तया गिरा।।

dṛṣṭvā ca vimalaṃ vyoma gata-vidyud-valāhakam | sārasārāva-saṅghuṣṭhaṃ vilalāpa ārtayā girā ||

ເມື່ອພຣະຣາມາເຫັນທ້ອງຟ້າໃສບໍລິສຸດ ປາດສະຈາກເມກແລະຟ້າຜ່າ ແລະກ້ອງດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງນົກສາຣະສະ ພຣະອົງກໍຄ່ຳຄວນດ້ວຍສຽງອັນເສົ້າໂສກ.

दृष्ट्वाhaving seen
दृष्ट्वा:
Kriya (क्रिया-पूर्वक)
TypeVerb
Rootदृश् (धातु) + क्त्वा (कृदन्त)
Formक्त्वान्त (Gerund/absolutive), पूर्वकालिक क्रिया (having seen)
and
:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootच (अव्यय)
Formसमुच्चय-अव्यय
विमलम्clear
विमलम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootविमल (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; ‘व्योम’ इत्यस्य विशेषणम्
व्योमsky
व्योम:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootव्योमन् (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन
गतविद्युद्वलाहकम्from which lightning-clouds have departed
गतविद्युद्वलाहकम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootगत (गम् धातु + क्त) + विद्युत् + वलाहक (प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुष-समास (विद्युद्वलाहकाः गताः यस्मात् तत्), नपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; ‘व्योम’ इत्यस्य विशेषणम्
सारसारावसङ्घुष्ठम्resounding with the cries of sarasa-cranes
सारसारावसङ्घुष्ठम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootसारस + आराव + सङ्घुष्ट (घुष् धातु + क्त)
Formतत्पुरुष-समास (सारसानाम् आरावैः सङ्घुष्टम्), नपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; ‘व्योम’ इत्यस्य विशेषणम्
विललापlamented
विललाप:
Kriya (क्रिया)
TypeVerb
Rootवि-लप् (धातु)
Formलिट्-लकार (Perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद
आर्तयाwith a distressed
आर्तया:
Karana (करण)
TypeAdjective
Rootआर्त (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, तृतीया-विभक्ति (Instrumental/3rd), एकवचन; ‘गिरा’ इत्यस्य विशेषणम्
गिराvoice
गिरा:
Karana (करण)
TypeNoun
Rootगिर् (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, तृतीया, एकवचन

Looking at the sky rid of clouds and lightning, filled with the sounds of flocks of sarasa birds, Rama cried in a pitiable state.

R
Rama
V
vidyut (lightning)
S
sārasa (cranes)

FAQs

Dharma includes truthful acknowledgment of grief without abandoning duty; Rama’s sorrow is presented honestly, yet within the larger frame of steadfast purpose.

The narration describes Rama’s emotional response as the monsoon ends and the sky clears, intensifying his sense of separation.

Rama’s integrity (satya) in emotion—he does not pretend indifference, and his lament underscores the depth of his commitment to Sītā.