Adhyaya 90

ໃນອັດທະຍາຍນີ້ ສັດຍາ/ສັດຍະພາມາ ຖາມວ່າ: ຖ້າການແບ່ງເວລາທັງປວງເປັນຮູບຂອງພຣະເຈົ້າ ເປັນຫຍັງເດືອນ ກາຣຕຕິກະ ຈຶ່ງເປັນ ‘ຍອດຢ່າງ’ ແລະເປັນຫຍັງວັນ ເອກາດະຊີ ຈຶ່ງ ‘ເປັນທີ່ຮັກ’? ພຣະກຣິດສະນາ ໃນນາມ ເທວະເທວເວດ/ເກສະວະ ຕອບໂດຍນໍາເລື່ອງສົນທະນາເກົ່າທີ່ນາຣະດະອະທິບາຍມະຫິມາຂອງກາຣຕຕິກະຜ່ານວິກິດໃນຕໍານານ. ຕາມເລື່ອງນັ້ນ ອະສຸຣະ ສັງຄາສຸຣະ ລູກຂອງສາຄະຣະ ໄດ້ຊະນະເທວະ ແລະລັກເອົາເວດ; ເວດຈຶ່ງຫລົບຊ່ອນຢູ່ໃນນ້ໍາ. ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫລາຍ ປຸກພຣະວິສນຸດ້ວຍງານສະເຫຼີມສະຫລອງແຫ່ງພັກຕິ, ການບູຊາ ແລະການສັນລະເສີນ; ພຣະວິສນຸພໍໃຈ ປະທານພອນ ສະຖາປະນາພິທີປະຕິບັດເດືອນກາຣຕຕິກະ—ຮວມການເຝົ້າຕື່ນກາງຄືນຈາກ ອາສວິນ ສຸກລະ ເອກາດະຊີ ຫາ ອຸດໂບທິນີ/ປຣະໂບທິນີ—ແລະຮັບປາກວ່າຈະປາບສັງຄາເພື່ອກູ້ເວດຄືນ. ຂໍ້ຄວາມເຊື່ອມໂຍງການອາບນ້ໍາບໍລິສຸດ, ອຸປະຈາຣະ, ຖວາຍໂຄມໄຟ, ດົນຕີ/ກີຣຕະນະ ແລະການເຝົ້າຄືນ ກັບການຊໍາລະບາບ, ພຣະກະຣຸນາ ແລະການໄດ້ຮັບພຣະວິສນຸທາມໃນທ້າຍທີ່ສຸດ.