Adhyaya 88

ບົດນີ້ກ່າວເຖິງມະຫິມາແຫ່ງເດືອນກາຣຕິກ. ນາຣະດະມຸນີໄດ້ມາຮອດດວາຣະກາ ພ້ອມດອກໄມ້ທິບຈາກຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະຜູ້ບັນດານພອນ. ພຣະກຣິດສະນະຖວາຍການນົບນ້ອມນາຣະດະ ແລະແຈກດອກໄມ້ໃຫ້ພຣະມະເຫສີທັງຫຼາຍ ແຕ່ເຜີຍລືມສັດຍະພາມາ ນາງຈຶ່ງນ້ອຍໃຈແລະຖອນຕົວໄປ. ເພື່ອປອບໃຈນາງ ພຣະກຣິດສະນະເອີ້ນຄຣຸດ ແລະເດີນທາງກັບສັດຍະພາມາໄປຍັງໂລກຂອງອິນທຣະ ເພື່ອນຳຕົ້ນປາຣິຊາຕະກັບມາ. ແມ່ນວ່າອິນທຣະຈະຄັດຄ້ານ ພຣະກຣິດສະນະກໍຖອນຕົ້ນປາຣິຊາຕະອອກຈາກຮາກ ແລະນຳກັບສູ່ດວາຣະກາ. ຕໍ່ມາ ສັດຍະພາມາຖາມນາຣະດະວ່າ ຈະໄດ້ສາມີເຊັ່ນນີ້ທຸກຊາດໄດ້ແນວໃດ. ນາຣະດະແນະນຳທານ “ຕຸລາປຸຣຸສະ” ຄືພິທີຊັ່ງແລ້ວຖວາຍ. ນາງຈຶ່ງປະກອບພິທີຊັ່ງຖວາຍພ້ອມພຣະກຣິດສະນະແລະຕົ້ນປາຣິຊາຕະ ແລະຖວາຍພຣະກຣິດສະນະແກ່ນາຣະດະຕາມພິທີ; ນາຣະດະຈຶ່ງຈາກໄປ. ທ້າຍບົດ ພຣະກຣິດສະນະອະທິບາຍບຸນເກົ່າຂອງສັດຍະພາມາ ແລະຢືນຢັນວ່າ ເສັ້ນທາງພັກຕິຫຼາຍຢ່າງລ້ວນມຸ່ງເຖິງພຣະອົງໃນທ້າຍທີ່ສຸດ.