Adhyaya 82

ນາງອຸມາ (ປາຣະວະຕີ) ທູນຖາມພຣະມະເຫສວຣ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຜູ້ເປັນໄວສະນະວະ. ພຣະສິວະກ່າວເຖິງຄຸນທຳ ແລະຂໍ້ປະພຶດທັງດ້ານສິນ ພິທີ ແລະພັກຕິ: ຄວາມບໍລິສຸດ ຄວາມຈິງ ຄວາມອົດທົນ ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ ການສືບຄົ້ນວິດະ ການຕ້ອນຮັບແຂກ ອັກນິໂຫຕຣ ຄວາມເມດຕາ ແລະເຄື່ອງໝາຍໄວສະນະວະທີ່ເຫັນໄດ້ ເຊັ່ນ ສັງຂ໌–ຈັກຣ. ພ້ອມທັງເຕືອນວ່າການນິນທາຜູ້ພັກຕະເປັນບາບໜັກ ນຳໄປສູ່ການເກີດຊ້ຳໃນພົບຕ່ຳ. ຕໍ່ມາເວົ້າເຖິງອາຣຈະນາ: ການສ້າງ ແລະບູຊາຮູບພຣະໂຄປາລ/ກຣິສນະ ດ້ວຍໂລຫະ ຫຼືຫີນ, ການນົບນ້ອມສາລະກຣາມ ແລະຫີນທະວາຣະວະຕີ, ການປະດິດສະຖາປະນາດ້ວຍມັນຕຣາຕາມອາຄົມ–ວິດະ, ແລະການບູຊາດ້ວຍ ṣoḍaśopacāra (ອຸປະຈານ 16). ພຣະສິວະປະກາດຄວາມບໍ່ແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພຣະວິສນຸ ແລະພຣະສິວະ ແລະຕຳນິການບູຊາທີ່ປົນກັບການດູໝິ່ນນິກາຍ. ຕົວຢ່າງນາຣະດະ, ປຣະຫລາດ, ອຳບະຣີສ, ທຣຸວະ ແລະຜູ້ພັກຕະຊູດຣະຊື່ ຫະຣິດາສ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າພັກຕິເຂົ້າເຖິງໄດ້ກວ້າງໄກ ໂດຍສະເພາະໃນກະລິຍຸກ