Adhyaya 24

ບົດນີ້ສັນລະເສີນພຣະຍາກ (Prayāga) ເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ຍະມຸນາ ມາພົບກັນ ແລະຍັງກ່າວວ່າມີສະຣັສວະຕີສະຖິດຢູ່ດ້ວຍ. ຖືກປະກາດວ່າບໍ່ມີທີ່ໃດເທົ່າທຽມໃນສາມໂລກ. ກຳນົດໃຫ້ອາບນ້ຳຕອນເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ (ພຣະຫມະມຸຫູຣຕ) ແລະໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ ເພື່ອລ້າງບາບໃຫຍ່ ໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີ ອາຍຸຍືນ ແລະສຸດທ້າຍເຖິງຖິ່ນສູງສຸດ. ອັກສະຍະວັດ (Akṣaya-vaṭa) ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເຫັນພຽງຢ່າງດຽວກໍທຳລາຍບາບໜັກເຖິງຂັ້ນພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະກ່າວເຖິງພິທີບູຊາພ້ອມການຄຸ້ມກາຍດ້ວຍສາຍສິນສັກສິດ (ຍັຊໂຍປະວີຕ). ພຣະວິສນຸໃນນາມມາທະວະ (Mādhava) ຖືກກ່າວວ່າປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້; ການໄດ້ດາຣຊະນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນຈາກມະຫາປາຕະກະ. ການອາບນ້ຳເດືອນມາຄະທີ່ພຣະຍາກຖືກຈັດວ່າມີອານຸພາບຍິ່ງ ໃຫ້ໄດ້ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ແລະແມ່ນກະທັ້ງຮູບສີ່ແຂນ; ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳນ້ອຍໆກໍຖືກປະກາດວ່າຊ່ວຍກູ້ຜູ້ມີບາບໄດ້.