Adhyaya 199

ເມື່ອພວກລິສີຖາມ ສູຕະຈຶ່ງເລີ່ມນໍາເລື່ອງຄໍາສອນຂອງ ສໍພະຣີ ມຸນີ ທີ່ສອນແກ່ ຢຸທິສຖິຣະ ກ່ຽວກັບຄວາມມະຫິມາຂອງ ກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ແລະ ຕີຣຖະອັນສູງສຸດທີ່ເກືອບກຽວກັບ ໄວກຸນຖະ. ຕໍ່ມາເລື່ອງຍ້າຍໄປປ່າ ຂານຑະວະ ອັນງາມຂ້າງຝັ່ງກາລິນດີ ທີ່ນາຣະດ ແລະ ປະຣະວະຕະ ມຸນີ ພັກຢູ່; ພຣະຣາຊາ ສິບີ ເຫັນໝາຍຍັດຍາອັນພິເສດໃນປ່າ ແລ້ວຖາມເຫດຜົນ. ນາຣະດເລົ່າວ່າ ຫຼັງຈາກ ພຣະນະຣະສິງຫະ ທໍາລາຍ ຫິຣັນຍະກະຊິປຸ ແລະຟື້ນອໍານາດຂອງ ອິນທຣະ ແລ້ວ ອິນທຣະປາຖະນາຈະບູຊາ ຮະຣິ ດ້ວຍຍັດຍາ; ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ ຈຶ່ງຊີ້ນໍາໃຫ້ໄປທໍາມະຫາຍັດຍາທີ່ຝັ່ງ ຂານຑະວະ–ກາລິນດີ. ໃນມະຫາຍັດຍານັ້ນ ພຣະວິສນຸ ເສດັດມາພ້ອມ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະສິວະ. ບົດນີ້ຍັງສະແດງທິດສະດີທາງທຳມະ: ຄວາມເປັນໜຶ່ງທີ່ປາກົດເປັນຕຣິມູຣຕິ, ຄວາມຫຼາກຫຼາຍທີ່ເຫັນເນື່ອງຈາກ ມາຍາ, ແລະ ພັກຕິ (bhakti) ທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້. ທ້າຍສຸດກ່າວເຖິງຈັນຍາບັນແຫ່ງພັກຕິ—ບໍ່ນິນທາເທວະດາ, ຖືຕາມວິທີວິເທດ, ແລະເຄົາລົບແນວທາງພັກຕິທີ່ຍອມຮັບກັນ.