Adhyaya 196

ອັດທະຍາຍນີ້ເລົ່າເຖິງການເສດັດລົງມາຂອງພຣະຫຣິ ເນື່ອງຈາກພະຍັນຊະນະແຫ່ງພັກຕິແບບໄວສະນະວະ ແລະບັນຍາກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງທີ່ຂັບໄລ່ອັບມົງຄົນໃນກະລິຍຸກ. ນາຣະດເຫັນຄົນລືມທຳ ຈຶ່ງຖາມກຸມາຣທັງສີ່ເຖິງວິທີຊຳລະໃນກະລິຍຸກ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການຟັງ/ເລົ່າກະຖາສັກສິດ 7 ມື້ (ສັບຕາຫະ-ຍັດຍະ). ກຸມາຣທັງສີ່ສັນລະເສີນສັບຕາຫະວ່າເປັນພິທີຊຳລະທົ່ວໄປ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບາບໜັກກໍຍັງບໍລິສຸດໄດ້ ແລ້ວເລີ່ມນິທານເກົ່າທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຕຸງຄະພັດຣາ: ພຣາຫມັນອາດມະເທວະຜູ້ບໍ່ມີລູກ ແລະເມຍຜູ້ມັກຖຽງຊື່ ທຸມທຸລີ. ມີສິດທະ/ໂຍຄີທຳນາຍວ່າຈະບໍ່ມີລູກຊາຍຮອດ 7 ຊາດ ແຕ່ກໍໃຫ້ໝາກໄມ້ພ້ອມຄຳປະຕິຍານແລະວັດປະຕິບັດ. ທຸມທຸລີໃຊ້ກົນລະຍຸດເລີ່ຍງການຕັ້ງຄັນ ເຮັດໃຫ້ເກີດ ທຸນທຸກາຣີ ຜູ້ຊົ່ວ ແລະ ໂກກັນນະ ຜູ້ເປັນບຸດທິບຮູບລູກງົວ. ເມື່ອທຸນທຸກາຣີທຳໃຫ້ເຮືອນເສຍຫາຍ ໂກກັນນະຈຶ່ງສອນພໍ່ໃຫ້ມີວິຣາກຍະ ແລະພັກຕິ. ອາດມະເທວະອອກໄປປ່າ ແລະສຸດທ້າຍໄດ້ບັນລຸຖຶງພຣະທາມຂອງພຣະຫຣິ.