Adhyaya 194
The Greatness of the Śrīmad Bhāgavata
ບົດນີ້ສະແດງການວິນິດໄສໂທດໄພໃນກະລິຍຸກ ແລະ ວິທີຮັກສາຜ່ານບົດສົນທະນາປຸຣານະທີ່ຊ້ອນຊັ້ນ. ພັກຕິຖືກຢືນຢັນວ່າເປັນສັກຕິທີ່ພຣະກຣິດສະນະຮັກຍິ່ງ ແລະ ເປັນທາງດຽວທີ່ໄດ້ຜົນໃນກະລິຍຸກເພື່ອເຖິງມົກຂະ; ຖ້າຂາດພັກຕິ ຍານ, ກຳ, ຕະປະ ຫຼື ການຮຽນວິດສະດາພຽງຢ່າງດຽວ ກໍບໍ່ພໍ. ມຸກຕິພ້ອມລູກຊາຍຄື ຍານ (Jñāna) ແລະ ໄວຣາກຍະ (Vairāgya) ຖືກພັນລະນາວ່າກຳລັງອ່ອນແອໃນກະລິຍຸກ ເນື່ອງຈາກລັດທິຜິດ ແລະ ຄວາມລະເລີຍ. ການພະຍາຍາມປຸກທັງສາມດ້ວຍການສວດວິດ/ເວດານຕະ ແລະ ຄີຕາ ກໍຍັງບໍ່ພຽງພໍຕໍ່ໂທດຂອງກະລິ. ຕໍ່ມາ ສຽງຈາກຟ້າ (vyoma-vāṇī) ຊີ້ນຳໄປຫາ ‘ກິດຈະກຳທາງທຳ’ ອັນລັບ. ນາຣະດະໄປພົບກຸມາຣະ ຜູ້ລະບຸວ່າຢາຮັກສາແມ່ນ ຍານ-ຍັດຍະ ໂດຍສະເພາະໃນຮູບການແສດງທຳສີຣີມັດ ພາຄະວະຕະ. ພາຄະວະຕະຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນແກ່ນຮສຂອງວິດ ແລະ ອຸປະນິຊັດ ທີ່ທຳລາຍໂທດກະລິ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພັກຕິ, ຍານ, ໄວຣາກຍະ ເຈີຣິນໃນທຸກເຮືອນ.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.