Adhyaya 115

ອັດທະຍາຍນີ້ສະຫຼຸບຄຳສອນກາຣຕິກະ-ມາຫາຕະມະຍະ ໂດຍກຳນົດຂໍ້ປະພຶດສຳຄັນ 5 ປະການ: ຮະຣິຈາກະຣະ (ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ), ອາບນ້ຳຍາມອະຣຸນ, ບຳເນົາທຸລະສີ, ອຸດຍາປະນະ (ພິທີປິດທ້າຍ), ແລະ ຖວາຍປະທີບ (ທີປະ-ດານ)។ ກ່າວວ່າຄົບທັງ 5 ນີ້ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ວຣະຕະເດືອນກາຣຕິກະສົມບູນ ແລະໃຫ້ຜົນທັງ ພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ. ຕໍ່ມາອະທິບາຍທຳໃນຍາມວິກິດ: ເມື່ອເຈັບໄຂ້ ຂາດນ້ຳ ຫຼືຕິດຂັດກາງທາງ ກໍຍັງຮັກສາວຣະຕະໄດ້ດ້ວຍ ນາມ-ສະມະຣະນະ ແລະສາມາດປະຕິບັດໃນສະຖານທີ່ທົດແທນ—ວັດໃດກໍໄດ້, ໂຄນຕົ້ນອັສວັດຖະ, ຫຼືສວນທຸລະສີ. ບຸນຍັງເກີດຈາກການຮ່ວມຮ້ອງເພງ ດົນຕີ ຟ້ອນລຳ ອຸປະຖຳຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ຫຼືແມ່ນແຕ່ການສັນລະເສີນ ແລະໄດ້ເຫັນພິທີ. ການບຳເນົາຕົ້ນອັສວັດຖະ ແລະ ຕົ້ນວະຕະ (ບັນຍັນ) ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນການສຳເລັດວຣະຕະ ເນື່ອງຈາກອັສວັດຖະຖືກຈຳແນກເປັນວິສນຸ ແລະວະຕະເປັນຣຸດຣະ (ພະລາສະຜູກກັບພຣະພຣະຫມາ)। ມີນິທານແຊກເລົ່າເຖິງຄຳສາບຂອງພາຣະວະຕີ ອັນເກີດຈາກການແຊກແຊງຂອງເທວະຜ່ານອັກນິ ເຮັດໃຫ້ເທວະກາຍເປັນຕົ້ນໄມ້ ເພື່ອວາງຮາກຖານຄວາມສັກສິດຂອງການບູຊາຕົ້ນໄມ້ຕາມຄະຕິປຸຣານະ.