Adhyaya 106

ໃນສາຍ Kārtika-māhātmya ຂອງ Uttara-khaṇḍa ຜູ້ຟັງຖາມເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນສັກສິດ ແລະແບບຢ່າງໃນອະດີດຂອງ Ūrja-vrata. ນາຣະດະເລົ່າອຸປາຄະຍານະວ່າ ທັມມະດັດຕະ (Dharmadatta) ຜູ້ເປັນພະວິສນຸພັກຕະ ຍຶດມັ່ນໃນມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ ແລະການເຄົາລົບແຂກ ໄດ້ອອກໄປຕອນທ້າຍຄືນໃນເດືອນ Kārttika ເພື່ອເຝົ້າຕື່ນ (jāgaraṇa) ບູຊາພະຫຣິ (Hari). ເຂົາພົບສະຕຣີນ່າຢ້ານກົວດຸດຣາກສະສີ. ດ້ວຍການລະລຶກພະນາມພະຫຣິ ແລະການສຳຜັດນ້ຳທີ່ມີຄວາມສັກສິດຈາກຕຸລະສີ (Tulasī) ບາບຂອງນາງຖືກທຳລາຍ. ນາງກົດກາບແລະເຜີຍປະຫວັດກຳຂອງຕົນວ່າ ເຄີຍເປັນ “ກະລະຫາ” (Kalahā) ເມຍຜູ້ຮັກການຖຽງທະເລາະ ລະເລີຍທຳມະຕໍ່ຜົວ ແລະຕາຍດ້ວຍພິດ. ໃນສານຂອງພະຍົມ (Yama) ຈິດຣະກຸບຕະ (Citragupta) ບໍ່ພົບບຸນ ຈຶ່ງກຳນົດຜົນກຳອັນຮຸນແຮງ—ເກີດໃນຍົນີຕ່ຳໆ ແລະຢູ່ໃນພາວະເປຣຕະ (preta) ເປັນຕົ້ນ. ຫຼັງທົນທຸກດົນນານ ນາງຂໍຄວາມເມດຕາຈາກທັມມະດັດຕະ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານການເກີດຊ້ຳໆ ແລະຄວາມເປັນເປຣຕະ ພ້ອມຊີ້ວ່າ ການບູຊາໃນເດືອນ Kārttika ແລະການສຳຜັດຕຸລະສີ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການຊຳລະ ແລະຄວາມປາຖະໜາຫາການຫຼຸດພົ້ນ.