Adhyaya 100

ຈາລັນທະຣະເຄື່ອນທັບດ້ວຍຄວາມໂກດ ນຳກອງທັບໄດຕະຍະອັນມະຫາສານ ມຸ່ງໄປຫາເຂົາໄກລາສ. ເທວະທັງຫຼາຍນຳໂດຍພຣະອິນທຣະ ເຂົ້າໄປພົບພຣະສິວະຢ່າງລັບໆ ແລະວິງວອນໃຫ້ປົກປ້ອງ ໂດຍປະຫານ “ບຸດແຫ່ງສະມຸດ” ນັ້ນ. ພຣະສິວະເອີ້ນພຣະວິສນຸມາ ແລະຖາມວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຂ້າຈາລັນທະຣະແຕ່ກ່ອນ; ພຣະວິສນຸຕອບວ່າຄວາມຜູກພັນຕາມອັມສ/ຍາດພີ່ນ້ອງເປັນເຫດໃຫ້ພຣະອົງຖືກຈຳກັດ ຈຶ່ງຄວນໃຫ້ພຣະສິວະເປັນຜູ້ກະທຳ. ພຣະສິວະປະກາດວ່າອາວຸດທົ່ວໄປບໍ່ພຽງພໍ ແລະຂໍເຕຊະຮ່ວມຂອງເທວະທັງຫຼາຍ. ປະກາຍສະຫວ່າງທີ່ຮ່ວມກັນກາຍເປັນກ້ອນພະລັງອັນດຽວ; ຈາກນັ້ນພຣະສິວະສ້າງອາວຸດສູງສຸດ “ສຸດັຣຊະນະ” ແລະຍັງປັ້ນວັຊຣະອີກດ້ວຍ. ສົງຄາມປະທຸຂຶ້ນທີ່ໄກລາສ ລະຫວ່າງຄະນະກະນາ-ປຣະມະຖະຂອງພຣະສິວະ ແລະກອງໄດຕະຍະ; ການຂ້າຟັນແຜ່ໄປທົ່ວຟ້າແລະດິນ. ແຕ່ສຸກຣະອາຈານໃຊ້ວິຊາ “ມຣິຕະສັນຊີວະນີ” ຊຸບຊີວິດດານະວະທີ່ລົ້ມຕາຍໃຫ້ຟື້ນຄືນຊ້ຳໆ ຈົນຄະນະກະນາຫວາດຫວັນ. ໃນຂະນະນັ້ນ “ກຣິຕຍາ” ອັນນ່າຢ້ານກົວເກີດອອກຈາກປາກພຣະຣຸທຣະ ກັບຄືນທິດທາງສົງຄາມ; ກອງອະສູຣແຕກພ່າຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນຳສຳຄັນບາງຕົນຍັງພະຍາຍາມຢືນຢັນຮັກສາແນວຮົບ.