Adhyaya 58

Verse 1

व्यास उवाच । एवं गृहाश्रमे स्थित्वा द्वितीयं भागमायुषः । वानप्रस्थाश्रमं गच्छेत्सदारः साग्निरेव च

ວຽາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຢູ່ໃນອາສຣົມຄອບຄົວດັ່ງນີ້ ຈົນຄົບຊ່ວງທີສອງແຫ່ງອາຍຸແລ້ວ ຄວນໄປສູ່ອາສຣົມວານະປຣັສຖະ ພ້ອມພັນລະຍາ ແລະຮັກສາໄຟສັກສິດ (ອັກນິ) ໄວ້

Verse 2

निक्षिप्य भार्यां पुत्रेषु गच्छेद्वनमथापि वा । दृष्ट्वापत्यस्य वापत्यं जर्जरीकृतविग्रहः

ເມື່ອຝາກພັນລະຍາໄວ້ໃນມືລູກຊາຍທັງຫຼາຍແລ້ວ ຄວນອອກເດີນທາງ—ຈະໄປປ່າກໍໄດ້. ເມື່ອໄດ້ເຫັນລູກຂອງລູກ (ຫຼານ) ກາຍກໍຊຳຮຸດຊຳຮອຍ ແຕກຮ້າວດ້ວຍຄວາມແກ່

Verse 3

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्णे प्रशस्ते चोत्तरायणे । गत्वारण्यं नियमवांस्तपः कुर्यात्समाहितः

ໃນຕອນເຊົ້າຂອງປັກສ໌ສວ່າງ (ສຸກລະປັກສ໌) ໃນເວລາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃນຊ່ວງອຸຕຕະຣາຍະນະ ຄວນໄປສູ່ປ່າ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນນິຍະມະຢ່າງເຂັ້ມແຂງ ກະທຳຕະປະດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງມັ່ນ

Verse 4

फलमूलानि पूतानि नित्यमाहारमाहरेत् । यदाहारो भवेत्तेन पूजयेत्पितृदेवताः

ພຶງຮັບປະທານໝາກໄມ້ແລະຮາກໄມ້ທີ່ບໍລິສຸດເປັນອາຫານເປັນນິດ. ດ້ວຍອາຫານໃດທີ່ມີຢູ່ ພຶງບູຊາພິຕຣະເທວະ (ເທວະບັນພະບຸລຸດ) ດ້ວຍສັດທາ.

Verse 5

पूजयेदतिथिं नित्यं स्नात्वा चाभ्यर्चयेत्सुरान् । गृहादादाय चाश्नीयादष्टौ ग्रासान्समाहितः

ພຶງເຄົາລົບຕ້ອນຮັບແຂກຢູ່ເສມອ ແລະເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວພຶງບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນນຳອາຫານຈາກເຮືອນມາ ແລ້ວກິນແປດຄຳດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 6

जटाश्च बिभृयान्नित्यं नखरोमाणि नोत्सृजेत् । स्वाध्यायं सर्वथा कुर्यान्नियच्छेद्वाचमन्यतः

ພຶງຖືຊະຕາ (ຜົມມັດເປັນກອງ) ຢູ່ເສມອ ແລະບໍ່ຕັດເລັບກັບຂົນກາຍ. ພຶງເຮັດສະວາທະຍາຍະ ຄືການສຶກສາພຣະເວດທຸກປະການ ແລະສຳລວມວາຈາຈາກຄຳເວົ້າຫວ່າງເປົ່າ.

Verse 7

अग्निहोत्रं च जुहुयात्पंचयज्ञान्समाचरेत् । उत्पन्नैर्विविधैर्मेध्यैः शाकमूलफलेन वा

ພຶງຖວາຍອັກນິໂຫຕຣະ ແລະປະພຶດມະຫາຍັຍຫ້າປະການໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ໃຊ້ຂອງບໍລິສຸດທີ່ມີຢູ່—ຜົນຜະລິດຫຼາກຫຼາຍອັນຄວນບູຊາ ຫຼືຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້ກໍໄດ້.

Verse 8

चीरवासा भवेन्नित्यं स्नायात्त्रिषवणं शुचिः । सर्वभूतानुकंपश्च प्रतिग्रहविवर्जितः

ພຶງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຈີຣະວາສາ (ຜ້າງ່າຍຈາກເປືອກໄມ້) ຢູ່ເສມອ ອາບນ້ຳສາມເວລາຕໍ່ມື້ໃຫ້ບໍລິສຸດ. ມີເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ ແລະຫ້າມຮັບຂອງຂວັນ.

Verse 9

दर्शेन पौर्णमासेन यजेत नियतं द्विजः । ऋत्विष्ट्याग्रयणे चैव चातुर्मास्यानि कारयेत्

ດວິຊະຜູ້ມີວິໄນ ຄວນປະກອບຍັດຍາ Darśa (ວັນຈັນດັບ) ແລະ Paurṇamāsa (ວັນເພັງ) ເປັນປະຈໍາ; ແລະຄວນຈັດພິທີຕາມລະດູ ເຊັ່ນ Agrayaṇa ພ້ອມພຣາຫມະນ໌ ṛtvij ແລະຍັດຍາ Cāturmāsya ຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 10

उत्तरायणं च क्रमशो दक्षिणायनमेव च । वासंतशारदैर्मेद्ध्यैरुत्पन्नैः स्वयमाहृतैः

ຕາມລຳດັບ ລາວຄວນປະຕິບັດ Uttarāyaṇa ແລະດັ່ງດຽວກັນ Dakṣiṇāyana ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງບູຊາອັນບໍລິສຸດທີ່ເກີດໃນລະດູບ່ວງແລະລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ແລະເກັບກ່ຽວດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 11

पुरोडाशांश्चरूंश्चैव विधिवन्निर्वपेत्पृथक् । देवताभ्यः पितृभ्यश्च दत्त्वा मेध्यतरं हविः

ຕາມພິທີ ລາວຄວນຈັດເຮັດ puroḍāśa (ເຂົ້າເຄັກບູຊາ) ແລະ caru (ເຄື່ອງບູຊາທີ່ປຸງສຸກ) ແຍກກັນ; ແລ້ວຖວາຍ havis ອັນບໍລິສຸດຍິ່ງແດ່ເທວະ ແລະ pitṛ (ບັນພະບຸລຸດ) ໃຫ້ພິທີສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 12

शेषं समुपभुंजीत लवणं च स्वयंकृतम् । वर्ज्जयेन्मद्यमांसानि भौमानि कवकानि च

ຈາກນັ້ນ ຄວນຮັບປະທານສ່ວນທີ່ເຫຼືອເປັນ prasāda ແລະໃຊ້ເກືອທີ່ເຮັດເອງ. ຄວນຫຼີກເວັ້ນເຫຼົ້າມຶນເມົາ, ເນື້ອສັດ, ແລະຂອງທີ່ງອກຈາກດິນ ເຊັ່ນ ເຫັດ/ເຊື້ອຣາ.

Verse 13

भूस्तृणं शष्पकं चैव श्लेष्मातक फलानि च । न फालकृष्टमश्नीयादुत्सृष्टमपि केनचित्

ບໍ່ຄວນກິນຫຍ້າດິນ, ຍອດອ່ອນ, ແລະຜົນ śleṣmātaka; ແລະບໍ່ຄວນກິນສິ່ງໃດທີ່ຖືກໄຖພວນຂຶ້ນຈາກດິນ ແມ້ຈະມີຜູ້ໃດຖິ້ມໄວ້ກໍຕາມ.

Verse 14

न ग्रामजातान्यार्तोपि पुष्पाणि च फलानि च । श्रावणेनैव विधिना वह्निं परिचरेत्सदा

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ກໍບໍ່ພຶງຮັບດອກໄມ້ ແລະ ໝາກໄມ້ທີ່ເກີດຈາກບ້ານ; ພຶງບໍລິການໄຟສັກສິດເສມອ ຕາມພິທີໃນເດືອນ Śrāvaṇa.

Verse 15

न द्रुह्येत्सर्वभूतानि निर्द्वंद्वो निर्भयो भवेत् । न नक्तं किंचिदश्नीयाद्रात्रौ ध्यानपरो भवेत्

ບໍ່ພຶງມີຈິດປະທຸດຮ້າຍຕໍ່ສັດທັງປວງ; ພຶງເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກກັນ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ. ຕອນກາງຄືນບໍ່ພຶງກິນສິ່ງໃດ; ກາງຄືນພຶງໝັ້ນໃນສະມາທິ.

Verse 16

जितेंद्रियो जितक्रोधस्तत्त्वज्ञानविचिंतकः । ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं न पत्नीमपि संश्रयेत्

ພຶງເປັນຜູ້ຊະນະອິນທຣີ ຊະນະໂທສະ ແລະ ຄິດໄຕ່ຕອງປັນຍາແຫ່ງສັດທຳ. ພຶງດຳລົງເປັນພຣະຫມະຈາຣີເສມອ ແລະ ບໍ່ພຶງພຶ່ງພາແມ່ນແຕ່ພັນລະຍາ.

Verse 17

यस्तु पत्न्या वनं गत्वा मैथुनं कामतश्चरेत् । तद्व्रतं तस्य लुप्येत प्रायश्चित्तीयते द्विजः

ແຕ່ຖ້າຊາຍໃດພາພັນລະຍາເຂົ້າປ່າ ແລ້ວປະພຶດເມຖຸນດ້ວຍອຳນາດກາມ, ວຣະຕະຂອງລາວຍ່ອມສູນໄປ; ຜູ້ເປັນທະວິຊາຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດປຣາຍັດຈິດ (ການຊົດໃຊ້ບາບ).

Verse 18

तत्र यो जायते गर्भो न स स्पृश्यो द्विजातिभिः । न हि वेदेधिकारोस्य तद्वंशेप्येवमेव हि

ລູກທີ່ຖືພາເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ພຶງໃຫ້ທະວິຊາທັງຫຼາຍແຕະຕ້ອງ; ເພາະລາວບໍ່ມີສິດໃນພຣະເວທ ແລະ ໃນສາຍວົງຂອງລາວກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 19

भूमौ शयीत सततं सावित्रीजप्यतत्परः । शरण्यः सर्वभूतानां सद्विभागपरः सदा

ພຶງນອນຢູ່ເທິງດິນເປັນນິດ ຕັ້ງໃຈໃນການຈະປະສາວິຕຣີ (ກາຍະຕຣີ); ເປັນທີ່ພຶ່ງພາແກ່ສັດທັງປວງ ແລະມຸ່ງໝັ້ນເສມໃນທຳມະ ແລະການແບ່ງປັນອັນຖືກຕ້ອງສົມຄວນ।

Verse 20

परिवादं मृषावादं निद्रालस्ये च वर्जयेत् । एकाग्निरनिकेतः स्यात्प्रोक्षितां भूमिमाश्रयेत्

ພຶງຫຼີກເວັ້ນການນິນທາ ຄຳເວົ້າມົດຕະ ແລະຄວາມງ່ວງນອນກັບຄວາມຂີ້ຄ້ານ। ພຶງຮັກສາໄຟສັກສິດແຕ່ກອງດຽວ ຢູ່ໂດຍບໍ່ມີເຮືອນຖາວອນ ແລະອາໄສຢູ່ເທິງດິນທີ່ໄດ້ປະພົມນ້ຳຊຳລະຕາມພິທີ।

Verse 21

मृगैः सह चरेद्दांतस्तैः सहैव च संवसेत् । शिलायां शर्करायां वा शयीत सुसमाहितः

ເມື່ອຄວບຄຸມຕົນໄດ້ແລ້ວ ພຶງເດີນທາງຮ່ວມກັບຝູງກວາງ ແລະຢູ່ອາໄສໃນສັງຄົມຂອງພວກມັນ; ດ້ວຍຈິດສະຫງົບຕັ້ງມັ້ນ ພຶງນອນພັກເທິງຫີນໂລ່ງ ຫຼືເທິງກອນກະທົບ/ຊາຍ।

Verse 22

सद्यः प्रक्षालको वा स्यान्माससंचयिकोपि वा । षण्मासनिचयो वापि समानिचय एव वा

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ທັນທີ ຫຼືຜູ້ສະສົມບຸນໜຶ່ງເດືອນ ຫຼືແມ່ນຜູ້ສະສົມຫົກເດືອນ—ຫຼືຜູ້ມີການສະສົມທີ່ເທົ່າທຽມກັນກໍຕາມ।

Verse 23

नक्तं चान्नं समश्नीयाद्दिवा चाहृत्य शक्तितः । चतुर्थकालको वा स्यात्किं वाप्यष्टमकालिकः

ພຶງກິນອາຫານໃນຕອນກາງຄືນ ໂດຍໄດ້ຈັດຫາມາໃນຕອນກາງວັນຕາມກຳລັງຂອງຕົນ। ຫຼືຈະເປັນຜູ້ກິນໃນເວລາມື້ທີ່ສີ່ ຫຼືແມ່ນຜູ້ກິນໃນເວລາມື້ທີ່ແປດກໍໄດ້।

Verse 24

चांद्रायणविधानैर्वा शुक्लेकृष्णे च वर्जयेत् । पक्षेपक्षे समश्नीयाद्यवागूं क्वथितां सकृत्

ຫຼືອີກຢ່າງ ຕາມວິທີພຣະວຣະຕະ «ຈັນທຣາຍະນະ» ພຶງງົດໃນປັກສວ່າງແລະປັກມືດທັງສອງ; ແລະໃນແຕ່ລະປັກ ກິນພຽງຄັ້ງດຽວ—ຮັບປະທານຢະວາກູ ນ້ຳຂ້າວບາເລຍຕົ້ມ ແຕ່ພຽງຫນຶ່ງສ່ວນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 25

पुष्पमूलफलैर्वापि केवलैर्वर्तयेत्सदा । स्वाभाविकैः स्वयंशीर्णैर्वैखानसमते स्थितः

ຢູ່ໃນວິໄຂານະວິນັຍ ພຶງດຳລົງຊີວິດເທົ່ານັ້ນດ້ວຍດອກໄມ້ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້—ທີ່ເປັນທຳມະຊາດ ແລະຕົກລົງເອງ।

Verse 26

भूमौ वा परिवर्तेत तिष्ठेद्वा प्रपदैर्दिनम् । स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद्धैर्य्यमुत्सृजेत्

ໃຫ້ລາວກົດກາຍກິ້ງໄປເທິງດິນ ຫຼືຢືນທັງວັນເທິງປາຍນິ້ວຕີນ; ໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ແຕ່ລະຫວ່າງການຢືນແລະການນັ່ງ—ແຕ່ຢ່າລະທິ້ງຄວາມອົດທົນມັ່ນຄົງເດັດຂາດ।

Verse 27

ग्रीष्मे पंचतपाश्च स्याद्वर्षास्वभ्रावकाशिकः । आर्द्रवासाश्च हेमंते क्रमशो वर्द्धयेत्तपः

ໃນລະດູຮ້ອນ ພຶງປະຕິບັດປັນຈະຕະປະ (ຕະປະຫ້າໄຟ); ໃນລະດູຝົນ ພຶງຢູ່ກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າ; ແລະໃນລະດູໜາວ ພຶງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຊຸ່ມ—ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງເພີ່ມພູນຕະປະຂອງຕົນທີລະຂັ້ນ।

Verse 28

उपस्पृशेत्त्रिषवणं पितृदेवांश्च तर्पयेत् । एकपादेन तिष्ठेत मरीचिं वा पिबेत्सदा

ພຶງເຮັດອາຈາມະນະ (ācāmana) ໃນສາມເວລາສັນທະຍາ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະທັງຫຼາຍ; ພຶງຢືນດ້ວຍຂາຂ້າງດຽວ ຫຼືດື່ມຮັດສະມີແຫ່ງພຣະອາທິດຢູ່ເສມອ (ໝາຍເຖິງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍແສງຕາເວັນລ້ວນໆ)។

Verse 29

पंचाग्निधूमगो वा स्यादूष्मगः सोमपोपि वा । पयः पिबेच्छुक्लपक्षे कृष्णपक्षे तु गोमयम्

ຜູ້ໜຶ່ງອາດຢູ່ທ່າມກາງຄວັນແຫ່ງໄຟສັກສິດທັງຫ້າ ຫຼືດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໄອຮ້ອນ ຫຼືແມ່ນກິນເຂົ້າໜົມໂສມະກໍໄດ້. ໃນປັກສ໌ສວ່າງ (śukla pakṣa) ພຶງດື່ມນົມ; ໃນປັກສ໌ມືດ (kṛṣṇa pakṣa) ພຶງຮັບຂີ້ງົວ (gomaya).

Verse 30

शीर्णपर्णाशनो वा स्यात्कृच्छ्रैर्वा वर्तयेत्सदा । योगाभ्यासरतश्च स्याद्रुद्राध्यायी भवेत्सदा

ລາວອາດດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນໃບໄມ້ແຫ້ງ ຫຼືດຳລົງຢູ່ເສມອດ້ວຍຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ. ພຶງໝັ້ນໃນການຝຶກໂຍຄະ ແລະສາທະຍາຍ–ສຶກສາ “ຣຸທຣະ” ຢູ່ເປັນນິດ

Verse 31

अथर्वशिरसोध्येता वेदांताभ्यासतत्परः । यमान्सेवेत सततं नियमांश्चाप्यतंद्रितः

ພຶງເປັນຜູ້ສຶກສາ “ອະຖັຣວະສິຣະສ” ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການຝຶກວິທີເວທານຕະ. ພຶງຮັກສາຍະມະຢູ່ເສມອ ແລະໂດຍບໍ່ປະມາດ ພຶງຮັກສານິຍະມະດ້ວຍ

Verse 32

अथ चाग्नीन्समारोप्य स्वात्मनि ध्यानतत्परः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຈຸດໄຟສັກສິດທັງຫຼາຍໃນຕົນເອງແລ້ວ ລາວກໍຕັ້ງໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນການພິຈາລະນາອາຕະມັນ (ຕົນແທ້)

Verse 33

अनग्निरनिकेतो वा मुनिर्मोक्षपरो भवेत् । तापसेष्वेव विप्रेषु यात्रिकं भैक्षमाहरेत्

ມຸນີອາດຢູ່ໂດຍບໍ່ຮັກສາໄຟສັກສິດ ແລະບໍ່ມີທີ່ພັກຖາວອນ ໂດຍມຸ່ງແຕ່ໂມກສະເທົ່ານັ້ນ. ໃນຖານະຜູ້ຈາຣິກ ພຶງເກັບບິນທະບາດຈາກພຣາຫມັນຜູ້ບຳເພັນຕະປະເທົ່ານັ້ນ

Verse 34

गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनचारिषु । ग्रामादाहृत्य चाश्नीयादष्टौ ग्रासान्वने वसन्

ເມື່ອພັກອາໄສຢູ່ໃນປ່າ ພຶງໄປນໍາອາຫານຈາກບ້ານມາ ແລ້ວກິນພຽງແຕ່ແປດຄໍາ; ພຶງປະພຶດເຊັ່ນນີ້ທ່າມກາງຄະຫັດ ແລະ ດວິຊະອື່ນໆ ຮວມທັງດວິຊະຜູ້ຢູ່ປ່າດ້ວຍ।

Verse 35

प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा । विविधाश्चोपनिषद आत्मसंसिद्धये जपेत्

ເມື່ອຮັບດ້ວຍຝາມືທີ່ກອບເປັນອຸ້ງ ຫຼືດ້ວຍມື ຫຼືແມ່ນແຕ່ສ່ວນນ້ອຍໆ ກໍພຶງສວດຈະປະມະນຕຣາ ແລະ ຄໍາສອນແຫ່ງອຸປນິສັດຫຼາຍປະການ ເພື່ອບັນລຸອາຕະມະ-ສິດທິ।

Verse 36

विद्याविशेषान्सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च । महाप्रस्थानिकं वासौ कुर्य्यादनशनं तथा । अग्निप्रवेशमन्यद्वा ब्रह्मार्पणविधौ स्थितः

ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນວິທີອຸທິດຕົນແດ່ພຣະພຣະມັນ ພຶງສວດຄາຖາອັນພິເສດ—ສາວິຕຣີ, ບົດຣຸທຣະ, ແລະ ມະຫາປຣະສະຖານິກະ; ແລ້ວຈຶ່ງອາດຖືອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ ຫຼືເຂົ້າໄປໃນໄຟ ຫຼືຮັບວິທີສຸດທ້າຍອື່ນໆ ເພື່ອອຸທິດຕົນ।

Verse 58

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे वानप्रस्थाश्रमाचारधर्मो । नामाष्टपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສວັກຄະຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີ ປັດມະ ມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ່ຫ້າສິບແປດ ຊື່ວ່າ “ທັມມະແຫ່ງຈັນຍາຂອງອາສຣົມວານະປຣັສຖະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ।