Adhyaya 4

Verse 1

ऋषय ऊचुः । मेरोरथोत्तरं पश्चात्पूर्वमाचक्ष्व सूततः । निखिलेन महाबुद्ध माल्यवंतं च पर्वतम्

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ຈົ່ງບັນຍາຍໃຫ້ພວກເຮົາຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ເລີ່ມຈາກແດນຕາເວັນຕົກ ແລະ ຕາເວັນອອກ ແລ້ວເຖິງດ້ານເໜືອຂອງພູເມຣຸ—ແລະພູຊື່ ມາລຍະວັດ ດ້ວຍ.”

Verse 2

सूत उवाच । दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे । उत्तराः कुरवो विप्राः पुण्याः सिद्धनिषेविताः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທາງໃຕ້ແຫ່ງນີລະ ແລະທີ່ຊາຍພູດ້ານເໜືອຂອງພູເມຣຸ ມີແຜ່ນດິນຂອງກຸຣຸເໜືອ, ໂອ ພຣາຫມະນ—ບໍລິສຸດ ແລະເປັນທີ່ສິດທະມາສະເຫຼີມສັກກາລະ।

Verse 3

तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः । पुष्पाणि च सुगंधीनि रसवंति फलानि च

ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍອອກຜົນຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ ແລະມີດອກກັບຜົນຢູ່ເຕັມເປັນນິດ. ດອກຫອມຫວນ ແລະຜົນຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຫວານອັນອຸດົມ।

Verse 4

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे चतुर्थोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 4 ໃນ ສະວັກຄັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີ ປັດມະ ມະຫາປຸຣານະ ຈົບລົງແລ້ວ।

Verse 5

प्रक्षरंति सदा क्षीरं तत्र सर्वेऽमृतोपमम् । वस्त्राणि च प्रसूयंते फलेष्वाभरणानि च

ທີ່ນັ້ນ (ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນ) ຊຶມນ້ຳນົມຢູ່ເສມອ ເປັນດັ່ງອະມຣິຕະສຳລັບທຸກຜູ້. ທີ່ນັ້ນຍັງບັງເກີດເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເທິງຜົນໄມ້ກໍປາກົດເຄື່ອງປະດັບດ້ວຍ।

Verse 6

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकांचनवालुका । सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्फलाश्च तपोधनाः

ແຜ່ນດິນທັງໝົດເປັນມະນີລ້ວນ ມີຊາຍຄຳລະອຽດ; ສຳຜັດແລ້ວສຸກສະບາຍໃນທຸກລະດູ. ແຕ່ກະນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະບະ, ຕົ້ນໄມ້ທີ່ນັ້ນກັບບໍ່ມີຜົນ।

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे जायंते तत्र मानवाः । शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वसुप्रियदर्शनाः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທັງປວງທີ່ຕົກຈາກເທວະໂລກ ຍ່ອມເກີດເປັນມະນຸດ—ມີສາຍຕະກູນບໍລິສຸດສູງສົ່ງ ແລະມີຮູບໂຉມງາມເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ທຸກຄົນ.

Verse 8

मिथुनानि च जायंते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः । तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबंत्यमृतसंनिभम्

ທີ່ນັ້ນ ຄູ່ຄອງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ ແລະສະຕຣີທັງຫຼາຍງາມດຸຈອັບສະຣາໃນສະຫວັນ। ຜູ້ມີນ້ຳນົມຫຼາຍນັ້ນ ດື່ມນ້ຳນົມຂອງຕົນ ຊຶ່ງປຽບດັ່ງອະມຣິຕະ.

Verse 9

मिथुनं जायते काले समंताच्च प्रवर्द्धते । तुल्यरूपगुणोपेतं समवेशं तथैव च

ເມື່ອຮອດການ ຄູ່ໜຶ່ງຍ່ອມເກີດ ແລະເຕີບໃຫຍ່ຮອບດ້ານທັງປວງ। ມີຮູບລັກສະນະແລະຄຸນຄ່າສອດຄ່ອງກັນ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງກົງກຽວກົມກືນ.

Verse 10

एकमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं द्विजाः । निरामयाश्च ते लोका नित्यं मुदितमानसाः

ໂອ ດວິຊະ຤ິສີທັງຫຼາຍ ໂລກເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນມີຄວາມກົງກຽວກັນ ດຸຈຄູ່ນົກຈັກຣະວາກະ। ປາສະຈາກໂລກພະຍາດ ແລະຜູ້ອາໄສມີໃຈບານຊື່ນເປັນນິດ.

Verse 11

दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च । जीवंति ते महाभागा न चान्योन्यं जहत्युत

ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີອາຍຸສິບພັນປີ ແລະຍັງເພີ່ມອີກໜຶ່ງຮ້ອຍທົດສະວັດ; ແລະບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງກັນແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 12

भारुंडा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुंडा महाबलाः । तान्निर्हरंतीहमृतान्दरीषु प्रक्षिपंति च

ຢູ່ທີ່ນັ້ນມີນົກຊື່ ພາຣຸນຑາ ປາກແຫຼມຄົມ ແລະມີກຳລັງຫຼາຍ; ມັນຈະຄາບເອົາສົບໄປ ແລ້ວໂຍນລົງໃນຖ້ຳພູ.

Verse 13

उत्तराःकुरवो विप्रा व्याख्यातास्ते समासतः । मेरुपार्श्वमहं पूर्वं प्रवक्ष्यामि यथातथम्

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ອຸຕຕະຣະ-ກຸຣຸ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານໂດຍຫຍໍ້ແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາກ່ອນເຖິງດິນແດນຂ້າງເຂົາເມຣຸ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ.

Verse 14

तस्य मूर्द्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य तपोधनाः । भद्रशालवनं यत्र कालाम्राश्च महाद्रुमाः

ໂອ ຜູ້ບຳເພັນຕະປະຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ, ທີ່ນັ້ນແຫຼະໄດ້ມີພິທີ ມູຣທາພິເສກ ຂອງ ພັດຣາສະວະ ຢູ່ໃນປ່າ ພັດຣະຊາລະ ທີ່ມີຕົ້ນໝາກມ່ວງດຳໃຫຍ່ໆ ດ້ວຍ.

Verse 15

कालाम्रास्तु महाभागा नित्यंपुष्पफलाः शुभाः । द्रुमाश्च योजनोत्सेधाः सिद्धचारणसेविताः

ຕົ້ນກາລາອຳຣາ ເປັນໄມ້ອັນມີສິຣິມົງຄຸນ ອອກດອກອອກຜົນຢູ່ເປັນນິດ; ແລະຍັງມີໄມ້ອື່ນໆ ສູງເຖິງໜຶ່ງໂຢຊະນະ ເປັນທີ່ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ເຂົ້າມາຄົບຄືນ.

Verse 16

तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्तमहाबलाः । स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुंदर्यः प्रियदर्शनाः

ທີ່ນັ້ນ ບຸລຸດທັງຫຼາຍຂາວເຮືອງຮັງສີ ປະກອບດ້ວຍເຕຊະ ແລະກຳລັງອັນໃຫຍ່; ສ່ວນສະຕຣີທັງຫຼາຍມີສີດັ່ງດອກບົວຂາວ ງາມ ແລະນ່າຊົມເບິ່ງ.

Verse 17

चंद्रवर्णाश्चतुर्वर्णाः पूर्णचंद्रनिभाननाः । चंद्रशीतलगात्राश्च नृत्यगीतविशारदाः

ພວກເຂົາມີສີສັນດັ່ງດວງຈັນ ຢູ່ໃນວັນນະທັງສີ່ ໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ; ກາຍເຢັນດັ່ງແສງຈັນ ແລະຊໍານານໃນຟ້ອນລໍາແລະຂັບຮ້ອງ.

Verse 18

दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्द्विजसत्तमाः । कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ອາຍຸຢູ່ທີ່ນັ້ນມີໜຶ່ງໝື່ນປີ. ເມື່ອໄດ້ດື່ມນ້ໍາຫມາກມ່ວງດໍາ ກໍສະຖິດໃນວັຍໜຸ່ມສາວຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु । सुदर्शनो नाम महान्जंबूवृक्षः सनातनः

ທາງໃຕ້ຂອງ ນີລ ແລະທາງເໜືອຂອງ ນິສະທະ ມີຕົ້ນຈຳບູອັນໃຫຍ່ ແລະເປັນນິດ ຊື່ວ່າ “ສຸດັດຊະນະ” ຕັ້ງຢູ່។

Verse 20

सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः । तस्य नाम्ना समाख्यातो जंबूद्वीपः सनातनः

ຕົ້ນນັ້ນເປັນອັນມີບຸນ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະມີພວກສິດທະກັບຈາຣະນະມາບໍລິການ. ໂດຍນາມຂອງມັນ ດິນແດນອັນເປັນນິດນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ “ຈຳບູທະວີບ”.

Verse 21

योजनानां सहस्रं च शतं च द्विजसत्तमाः । तथा माल्यवतः शृंगे पूर्वे पूर्वानुगांतकाः

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, (ຂອບເຂດນັ້ນ) ໜຶ່ງພັນໂຍຊະນະ ແລະອີກໜຶ່ງຮ້ອຍໂຍຊະນະ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ທີ່ຍອດດ້ານຕາເວັນອອກຂອງ ມາລະຍະວັດ ໃນພາກບູຮະພາ ກໍມີຢູ່ຕາມລໍາດັບ ຕໍ່ເນື່ອງກັນໄປ.

Verse 22

योजनानां सहस्राणि पंचाशन्माल्यवान्द्विजाः । महारजतसंकाशा जायंते तत्र मानवाः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ມະນຸດເກີດມາພ້ອມພວງມາລາ ກວ້າງໄກຮອດຫ້າສິບພັນໂຍຊະນະ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງເງິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 23

ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे च ब्रह्मवादिनः । तपस्तप्यंति ते दिव्यं भवंति ह्यूर्ध्वरेतसः

ທຸກຄົນລ້ວນຕົກຈາກພຣະພຣົມໂລກ ແລະທຸກຄົນເປັນຜູ້ປະກາດພຣະພຣົມັນ। ພວກເຂົາບຳເນັດຕະປະອັນທິບ ແລະກາຍເປັນ ອຸຣະທະວະເຣຕະສະ ຄືພຣະຫມະຈາຣີ ຜູ້ຍົກພະລັງຊີວິດຂຶ້ນເທິງ।

Verse 24

रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविशंति दिवाकरम् । षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

ເພື່ອປົກປ້ອງສັດທັງຫຼາຍ ພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນທິວາກະຣະ ຄືພຣະອາທິດ; ຈຳນວນແມ່ນຫົກສິບພັນ ແລະອີກຫົກຮ້ອຍ।

Verse 25

अरुणस्याग्रतो यांति परिवार्य दिवाकरम् । षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

ພວກເຂົາເດີນໄປຂ້າງໜ້າອະຣຸນ ແລະລ້ອມອາລັກຂາພຣະສຸຣິຍະເທບ; ຕະຫຼອດຫົກສິບພັນປີ ແລະເພີ່ມອີກຫົກຮ້ອຍປີ।

Verse 26

आदित्यतापतप्तास्ते विशंति शशिमंडलम्

ເມື່ອຖືກຄວາມຮ້ອນແຫ່ງອາທິດຍະແຜດເຜົາ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ມົນທົນແຫ່ງດວງຈັນ।