Adhyaya 36

Verse 1

नारद उवाच । वाराणस्यां महाराज मध्यमेशं परात्परम् । तस्मिन्स्थाने महादेवो देव्या सह महेश्वरः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊ, ໃນນະຄອນວາຣານະສີ ມີລິງຄະອັນສູງສຸດນາມ “ມັດທະຍະເມຊະ”. ໃນສະຖານນັ້ນເອງ ພຣະມະຫາເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ປະທັບຢູ່ພ້ອມພຣະເທວີ.

Verse 2

रमते भगवान्नित्यं रुद्रैश्च परिवारितः । तत्र पूर्वं हृषीकेशो विश्वात्मा देवकीसुतः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພະຄະວານຊື່ນບານເປັນນິດ ໂດຍມີພຣະຣຸດຣະຫຼາຍອົງຫ້ອມລ້ອມ. ກ່ອນໜ້ານີ້ ໃນສະຖານທີ່ດຽວກັນນັ້ນ ຫຣິສີເກຊະ—ວິສະວາຕະມາ, ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ—ກໍເຄີຍປະທັບຢູ່.

Verse 3

उवास वत्सरं कृष्णः सदा पाशुपतैर्युतः । भस्मोद्धूलितसर्वांगो रुद्राध्ययनतत्परः

ພຣະກຣິດສະນະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຄົບໜຶ່ງປີ ໂດຍມີຜູ້ພັກດີຕໍ່ປະສຸປະຕິຢູ່ເຄີງຂ້າງເສມອ. ພຣະວະກາຍທົ່ວອົງປະພອມດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການສຶກສາຄຳສອນຂອງຣຸດຣະ.

Verse 4

आराधयन्हरिः शंभुं कृत्वा पाशुपतंव्रतम् । तस्य ते बहवः शिष्याः ब्रह्मचर्यपरायणाः

ພຣະຫຣິ (ວິສະນຸ) ບູຊາພຣະສັມພູ (ສິວະ) ແລະຮັບຖືວຣະຕະປາສຸປະຕະ. ພຣະອົງມີສິດຫຼາຍຄົນ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການປະພຶດພຣະຫມະຈັນ.

Verse 5

लब्ध्वा तद्वदनाज्ज्ञानं दृष्टवंतो महेश्वरम् । तस्य देवो महादेवः प्रत्यक्षं नीललोहितः

ເມື່ອໄດ້ຮັບປັນຍາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງເອງ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະມະຫາເທວະກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າໂດຍກົງ—ເປັນນີລະໂລຫິຕະໃນຮູບທີ່ເຫັນໄດ້។

Verse 6

ददौ कृष्णस्य भगवान्वरदो वरमुत्तमम् । येऽर्चयंति च गोविंदं मद्भक्ता विधिपूर्वकम्

ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ປະທານພອນອັນສູງສຸດແກ່ພຣະກຣິດສະນະວ່າ: “ຜູ້ໃດເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ ແລະບູຊາໂຄວິນດະຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ…”

Verse 7

तेषां तदैश्वरं ज्ञानमुत्पत्स्यति जगन्मयम् । नमस्योऽर्चयितव्यश्च ध्यातव्यो मत्परैर्जनैः

ສຳລັບເຂົາເຈົ້າ ປັນຍາອັນເປັນໃຫຍ່ ທີ່ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ ຈະເກີດຂຶ້ນ। ພຣະອົງຄວນໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມ ການບູຊາ ແລະການພາວະນາໂດຍຜູ້ທີ່ອຸທິດພັກຕິສູງສຸດແກ່ເຮົາ।

Verse 8

भविष्यंति न संदेहो मत्प्रसादाद्द्विजातयः । येऽत्र द्रक्ष्यंति देवेशं स्नात्वा देवं पिनाकिनम्

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ບັນດາທະວິຊະຜູ້ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະເທວະເອສະ—ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກາ)—ຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດສົມບູນ।

Verse 9

ब्रह्महत्यादिकं पापं तेषामाशु विनश्यति । प्राणांस्त्यक्ष्यंति ये र्मत्याः पापकर्मरता अपि

ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກເຊັ່ນ ການຂ້າພຣາຫມັນ ແລະຄວາມຜິດຮ້າຍອື່ນໆ ກໍຈະສູນຫາຍໄປໂດຍໄວ ສຳລັບມະນຸດຜູ້ສະຫຼະຊີວິດ—ແມ່ນແຕ່ເຄີຍຫມົກມຸ່ນໃນກຳຊົ່ວກໍຕາມ।

Verse 10

ते यांति तत्परं स्थानं नात्र कार्या विचारणा । धन्यास्तु खलु ते विज्ञा मंदाकिन्यां कृतोदकाः

ພວກເຂົາຍ່ອມໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດນັ້ນ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສເລີຍ. ຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີພອນ, ຜູ້ໄດ້ປະກອບພິທີນ້ໍາສັກສິດ (ອາບ/ຊໍາລະ) ໃນແມ່ນ້ໍາມັນດາກິນີ.

Verse 11

अर्चयित्वा महादेवं मध्यमेश्वरमीश्वरम् । ज्ञानं दानं तपः श्राद्धं पिंडनिर्वपणं त्विह

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວ—ອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າທີ່ຮູ້ຈັກນາມ ‘ມັດທະຍະເມສະວະຣະ’—ໃນທີ່ນີ້ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງປັນຍາທາງທຳ, ທານ, ຕະປະ, ພິທີສຣາດທະ, ແລະການຖວາຍປິນດະແກ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 12

एकैकशः कृतं कर्म पुनात्यासप्तमं कुलम् । सन्निहत्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे

ກຳທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດ ແມ່ນແຕ່ເຮັດແຍກໆກໍຍັງຊໍາລະວົງສານໃຫ້ບໍລິສຸດເຖິງເຈັດຊົ່ວຄົນ. ແມ່ນແຕ່ເວລາສຸລິຍະຄາດ—ເມື່ອກ່າວວ່າພຣະອາທິດຖືກຣາຫູກຸມ—ກໍຄວນປະຕິບັດພິທີຕາມບັນຍັດ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ຈິບນ້ໍາຊໍາລະ.

Verse 13

यत्फलं लभते मर्त्त्यस्तस्माद्दशगुणं त्विह । एवमुक्तं महाराज माहात्म्यं मध्यमेश्वरे । यः शृणोति परं भक्त्या स याति परमं पदम्

ຜົນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຢູ່ບ່ອນອື່ນ ທີ່ນີ້ຍ່ອມໄດ້ສິບເທົ່າ. ດັ່ງນີ້ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ ມະຫາຕະມະຂອງມັດທະຍະເມສະວະຣະ ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດບົດສູງສຸດ.

Verse 36

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे वाराणसीमाहात्म्ये षट्त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ ບົດທີ 36 “ມະຫາຕະມະແຫ່ງວາຣານະສີ” ໃນສະວັກຄະຂັນດະ ແຫ່ງພຣະຄຳພີ ສີຣີປັດມະມະຫາປຸຣານ ອັນຄວນບູຊາ ກໍສິ້ນສຸດລົງ.