Adhyaya 30

Verse 1

नारद उवाच । अत्र ते वर्णयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् । पुरा कृतयुगे राजन्निषधे नगरे वरे

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອິຕິຫາສະເກົ່າແກ່ແກ່ທ່ານ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ໃນກະຕະຍຸກອັນດົນກ່ອນ ທີ່ນະຄອນອັນປະເສີດແຫ່ງນິສະທະ—

Verse 2

आसीद्वैश्यः कुबेराभो नामतो हेमकुंडलः । कुलीनः सत्क्रियो देवद्विजपावकपूजकः

ມີວະຍະຊະຍະຄົນໜຶ່ງ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງກຸເບຣ ຊື່ ເຮມະກຸນດະລະ. ທ່ານເປັນຜູ້ມີຊາດຕະກູນດີ ປະພຶດດີ ແລະບູຊາເທວະ ດວິຊະ ແລະໄຟສັກສິດ.

Verse 3

कृषिवाणिज्यकर्त्तासौ विविधक्रयविक्रयी । गोघोटकमहिष्यादि पशुपोषणतत्परः

ທ່ານປະກອບກະສິກຳແລະການຄ້າ ຊື້ຂາຍຫຼາຍວິທີ ແລະອຸທິດໃຈໃນການລ້ຽງດູສັດເຊັ່ນ ງົວ ມ້າ ແລະຄວາຍ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 4

पयो दधीनि तक्राणि गोमयानि तृणानि च । काष्ठानि फलमूलानि लवणाद्रा र्दिपिप्पली

ນົມ, ດະທິ (ນົມສົ້ມ), ຕະກຣະ (ນ້ຳນົມປົນ), ຂີ້ງົວ ແລະຫຍ້າ; ອີກທັງໄມ້ຟືນ ໝາກໄມ້ ແລະຫົວຮາກ, ພ້ອມດ້ວຍເກືອ ຂີງ ແລະປິບພະລີ (ພິກໄທຍາວ).

Verse 5

धान्यानि शाकतैलानि वस्त्राणि विविधानि च । धातूनिक्षुविकारांश्च विक्रीणीते स सर्वदा

ທ່ານຂາຍເປັນນິດ ທັງເຂົ້າທັນຍາຫານ ນ້ຳມັນຈາກພືດ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ ໂລຫະ ແລະຜະລິດຕະພັນຈາກອ້ອຍ.

Verse 6

इत्थं नानाविधैर्वैश्य उपायैरपरैस्तथा । उपार्जयामास सदा अष्टौ हाटककोटयः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍວິທີຫຼາຍປະການ ແລະອຸບາຍອື່ນໆ ວະຍະຊະຍະນັ້ນໄດ້ສະສົມທອງຄຳເຖິງ ແປດໂກຕິ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 7

एवं महाधनः सोथ हाकर्णपलितोभवत् । पश्चाद्विचार्य संसारक्षणिकत्वं स्वचेतसि

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ລາວຈະຮັ່ງມີຢ່າງຫຼາຍ ແຕ່ຜົມກໍຂາວຈົນເຖິງຂ້າງຫູ. ຕໍ່ມາລາວໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈເຖິງຄວາມບໍ່ທົນຖາວອນຂອງສັງສາຣາ ແລ້ວທົບທວນເສັ້ນທາງຂອງຕົນໃໝ່।

Verse 8

तद्धनस्य षडंशेन धर्मकार्यं चकार सः । विष्णोरायतनं चक्रे गृहं चक्रे शिवस्य च

ດ້ວຍຊັບນັ້ນໜຶ່ງໃນຫົກສ່ວນ ລາວໄດ້ກະທຳກິດແຫ່ງທຳ. ລາວສ້າງສະຖານສັກສິດແດ່ພຣະວິສນຸ ແລະຍັງສ້າງເຮືອນສະຖິດແດ່ພຣະສິວະດ້ວຍ

Verse 9

तडागं खानयामास विपुलं सागरोपमम् । वाप्यश्च पुष्करिण्यश्च बहुधा तेन कारिताः

ລາວໃຫ້ຂຸດສະຫຼອງນ້ຳກວ້າງໃຫຍ່ ດັ່ງມະຫາສະໝຸດ; ແລະຍັງໃຫ້ສ້າງບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ ແລະສະຫຼອງບົວຫຼາຍໆ ໃນຫຼາຍສະຖານທີ່

Verse 10

वटाश्वत्थाम्रकंकोल जंबू निंबादि काननम् । स्वसत्वेन तदा चक्रे तथा पुष्पवनं शुभम्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍພະລັງອັນມີໃນຕົນ ລາວໄດ້ສ້າງປ່າໄມ້ມີໄທ, ອັດສະວັດຖະ, ໝາກມ່ວງ, ກັງໂກລ, ຈຳບູ, ນີມ ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງສ້າງສວນດອກໄມ້ອັນງາມແລະເປັນມົງຄຸນ

Verse 11

उदयास्तमनं यावदन्नपानं चकार सः । पुराद्बहिश्चतुर्दिक्षु प्रपां चक्रेऽतिशोभनाम्

ຕັ້ງແຕ່ຕາເວັນຂຶ້ນຈົນຕາເວັນຕົກ ລາວໄດ້ຈັດອາຫານແລະນ້ຳດື່ມເປັນທານ; ແລະນອກເມືອງທັງສີ່ທິດ ລາວສ້າງສາລານ້ຳດື່ມສາທາລະນະ ແລະທີ່ພັກຜ່ອນອັນງາມຍິ່ງສຳລັບນັກເດີນທາງ

Verse 12

पुराणेषु प्रसिद्धानि यानि दानानि भूपते । ददौ तानि सधर्म्मात्मा नित्यं दानपरस्तदा

ໂອ ພະຣາຊາ, ທານທັງຫຼາຍທີ່ໂດດເດັ່ນໃນປຸຣານະ ທ່ານຜູ້ມີຈິດເປັນທຳໄດ້ຖວາຍທານນັ້ນເອງ ໃນເວລານັ້ນດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນໃນການໃຫ້ເປັນນິດ

Verse 13

यावज्जीवकृते पापे प्रायाश्चित्तमथाकरोत् । देवपूजापरो नित्यं नित्यं चातिथिपूजकः

ສໍາລັບບາບທີ່ເຮັດຕະຫຼອດຊີວິດ ລາວໄດ້ປະຕິບັດປຣາຍັດຈິຕຕະເພື່ອຊໍາລະບາບ; ລາວເປັນຜູ້ອຸທິດໃນການບູຊາເທວະເປັນນິດ ແລະບູຊາຕ້ອນຮັບແຂກທຸກມື້

Verse 14

तस्येत्थं वर्त्तमानस्य संजातौ द्वौ सुतौ नृप । तौ सुप्रसिद्ध नामानौ श्रीकुंडल विकुंडलौ

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອລາວດໍາເນີນຊີວິດເຊັ່ນນັ້ນ ກໍເກີດມີລູກຊາຍສອງຄົນ; ທັງສອງມີນາມອັນໂດດເດັ່ນຄື ສຣີກຸນຑະລະ ແລະ ວິກຸນຑະລະ

Verse 15

तयोर्मूर्ध्नि गृहं त्यक्त्वा जगाम तपसे वनम् । तत्राराध्य परं देवं गोविंदं वरदं प्रभुम्

ລາວລະທິ້ງເຮືອນເຮືອນຊີວິດທີ່ຝາກໄວ້ໃຫ້ລູກຊາຍທັງສອງ ແລ້ວໄປປ່າເພື່ອບໍາເພັນຕະປະ; ທີ່ນັ້ນໄດ້ອາຣາທະນາພຣະເທວະສູງສຸດ ຄື ໂຄວິນດະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະທານພອນ

Verse 16

तपःक्लिष्ट शरीरोऽसौ वासुदेवमनाः सदा । प्राप्तः स वैष्णवं लोकं यत्र गत्वा न शोचति

ກາຍຂອງລາວຖືກຕະປະເຮັດໃຫ້ອ່ອນເພຍ ແຕ່ໃຈຂອງລາວຕັ້ງມັ້ນໃນວາສຸເທວະເປັນນິດ; ລາວໄດ້ບັນລຸໄວສະນະວະໂລກ ທີ່ເມື່ອໄປເຖິງແລ້ວ ບໍ່ມີຄວາມໂສກເສົ້າ

Verse 17

अथ तस्य सुतौ राजन्महामान समन्वितौ । तरुणौ रूपसंपन्नौ धनगर्वेण गर्वितौ

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບຸດຊາຍສອງຄົນຂອງລາວມີຄວາມທະນົງຕົນຢ່າງໃຫຍ່; ເປັນໜຸ່ມຮູບງາມ ແລະພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສເນື່ອງຈາກຊັບສິນ.

Verse 18

दुःशीलौ व्यसनासक्तौ धर्मकर्माद्यदर्शकौ । न वाक्यं चागतौ मातुर्वृद्धानां वचनं तथा

ພວກເຂົາມີນິໄສຊົ່ວ ຕິດຢູ່ໃນອະບາຍມຸກ ມືດບອດຕໍ່ທັມມະແລະຄວາມປະພຶດຊອບ; ບໍ່ເຊື່ອຟັງຄໍາແມ່ ແລະບໍ່ຮັບຄໍາສອນຂອງຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່.

Verse 19

कुमार्गगौ दुरात्मानौ पितृमित्रनिषेधकौ । अधर्मनिरतौ दुष्टौ परदाराभिगामिनौ

ພວກເຂົາໄປຕາມທາງຜິດ ເປັນຄົນໃຈຊົ່ວ ຂັດຂວາງພໍ່ແລະມິດສະຫາຍ; ຈົ່ງຈອງໃນອະທັມ ເສື່ອມຊາມ ແລະມັກໄປຫາເມຍຂອງຄົນອື່ນ.

Verse 20

गीतवादित्रनिरतौ वीणावेणुविनोदिनौ । वारस्त्रीशतसंयुक्तौ गायंतौ चेरतुस्तदा

ພວກເຂົາຫມົກມຸ່ນໃນການຮ້ອງເພງແລະດົນຕີ ຊື່ນຊົມວີນາແລະຂຸ່ຍ; ມີນາງຄະນິການັບຮ້ອຍຕິດຕາມ ແລະທັງສອງພາກັນພະເນຈອນຮ້ອງເພງໃນການນັ້ນ.

Verse 21

चाटुकारजनैर्युक्तौ बिंबोष्ठीषु विशारदौ । सुवेषौ चारुवसनौ चारुचंदनरूषितौ

ພວກເຂົາມີຝູງຄົນປະຈົບສໍພໍລ້ອມຮອບ ຊໍານານໃນວາຈາຢົກຍ້ອງຢ່າງຢົກໃຈ; ຮິມຝີປາກດັ່ງຜົນບິມພາສຸກ ແຕ່ງກາຍງາມ ນຸ່ງຜ້າງາມ ແລະທາດ້ວຍຈັນທະນາຫອມກອບ.

Verse 22

तथा सुगंधिमालाढ्यौ कस्तूरीलक्ष्मलक्षितौ । नानालंकारशोभाढ्यौ मौक्तिकाहारहारिणौ

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທັງສອງຖືກປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຫອມກອບ ມີຄວາມງາມແຫ່ງກະສຕູຣີດຸດດັ່ງພຣະສຣີລັກສະມີ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາ ແລະຊວນໃຈດ້ວຍສາຍຄໍໄຂ່ມຸກ।

Verse 23

गजवाजिरथौघेन क्रीडंतौ तावितस्तदा । मधुपानसमायुक्तौ परस्त्रीरतिमोहितौ

ແລ້ວທັງສອງກໍເລີ່ນສະນຸກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທ່າມກາງຝູງຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດສົງຄາມຫຼາຍຫຼວງ; ພົວພັນກັບການດື່ມນ້ຳເມົາ ແລະຫຼົງໄຫຼໃນກາມຕໍ່ເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ।

Verse 24

नाशयंतौ पितृद्रव्यं सहस्रं ददतुः शतम् । तस्थतुः स्वगृहे रम्ये नित्यं भोगपरायणौ

ໃນຂະນະທີ່ທັງສອງຜະລານຊັບສິນມໍລະດົກຂອງບັນພະບຸລຸດ ກໍໃຫ້ທານແຕ່ຮ້ອຍຈາກພັນເທົ່ານັ້ນ। ພວກເຂົາຢູ່ໃນເຮືອນອັນງາມຂອງຕົນ ເປັນນິດມຸ່ງແຕ່ການເສບສຸກ।

Verse 25

इत्थं तु तद्धनं ताभ्यां विनियुक्तमसद्व्ययैः । वारस्त्री विट शैलूष मल्ल चारण बंदिषु

ດັ່ງນັ້ນ ຊັບນັ້ນຖືກທັງສອງໃຊ້ໄປໃນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍອັນຊົ່ວ—ໃຫ້ແກ່ນາງຄະນິກາ ໃຫ້ແກ່ພວກພໍ່ສື່/ຄົນຊັກນຳ ໃຫ້ແກ່ນັກລະຄອນ ໃຫ້ແກ່ນັກມວຍປ້ຳ ໃຫ້ແກ່ນັກຂັບສັນລະເສີນ ແລະໃຫ້ແກ່ຜູ້ສັນລະເສີນສະດຸດີ।

Verse 26

अपात्रे तद्धनं दत्तं क्षिप्तं बीजमिवोषरे । न सत्पात्रे च तद्दत्तं न ब्राह्मणमुखे हुतम्

ຊັບທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນ ເປັນດັ່ງເມັດພືດທີ່ໂຍນລົງໃນດິນແຫ້ງແລ້ງ; ປານດັ່ງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນເລີຍ ແລະປານດັ່ງບໍ່ໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິໃນພິທີໂຫມະເຂົ້າສູ່ປາກພຣາຫມັນ।

Verse 27

नार्चितो भूतभृद्विष्णुः सर्वपापप्रणाशनः । उभयोरेव तद्द्रव्यमचिरेण क्षयं ययौ

ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ ແລະຜູ້ທຳລາຍບາບທັງໝົດ ຊັບສິນຂອງທັງສອງຝ່າຍຈຶ່ງເສື່ອມສູນໄປໃນໄມ່ຊ້າ.

Verse 28

ततस्तौ दुःखमापन्नौ कार्पण्यं परमं गतौ । शोचमानौ तु मुह्यंतौ क्षुत्पीडादुःखपीडितौ

ຕໍ່ມາທັງສອງຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ ແລະເຖິງຄວາມຂັດສົນຢ່າງຫນັກ; ຄຳນຶງໂສກສະຫຼົດ ຈົນຫຼົງງົດ ແລະຖືກທຸກຂ໌ຈາກຄວາມຫິວບີບຄັ້ນ.

Verse 29

तयोस्तु तिष्ठतोर्गेहे नास्ति यद्भुज्यते तदा । स्वजनैर्बांधवैस्सर्वैः सेवकैरुपजीविभिः

ແຕ່ເມື່ອທັງສອງຢູ່ໃນເຮືອນ ໃນເວລານັ້ນກໍບໍ່ເຫຼືອອາຫານໃຫ້ກິນ ເພາະຖືກຄົນຂອງຕົນ ຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ຄົນຮັບໃຊ້ ແລະຜູ້ພຶ່ງພາ ກິນໝົດໄປ.

Verse 30

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ ບົດທີສາມສິບ ໃນສະຫວັນຂັນຑະ ແຫ່ງສີຣີປັດມະມະຫາປຸຣານ ອັນສະຫງ່າງາມ ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 31

राजतो लोकतो भीतौ स्वपुरान्निःसृतौ तदा । चक्रतुर्वनवासं तौ सर्वेषामुपपीडितौ

ຕໍ່ມາ ເພາະຢ້ານກະສັດ ແລະຊາວເມືອງ ທັງສອງຈຶ່ງອອກຈາກນະຄອນຂອງຕົນ; ຖືກບີບຄັ້ນຈາກທຸກຄົນ ຈຶ່ງເລືອກດຳລົງຊີວິດວນວາສາໃນປ່າ.

Verse 32

जघ्नतुः सततं मूढौ शितैर्बाणैर्विषार्पितैः । नानापक्षिवराहांश्च हरिणान्रोहितांस्तथा

ຄົນໂງ່ທັງສອງນັ້ນ ຍິງຂ້າຢ່າງບໍ່ຂາດ ດ້ວຍລູກສອນຄົມທາດ້ວຍພິດ—ທັງນົກນານາຊະນິດ, ໝູປ່າ, ແລະກວາງກັບໂຣຫິຕາຄ້າຍລະມັ່ງດ້ວຍ।

Verse 33

शशकाञ्छल्लकान्गोधान्श्वापदांश्चेतरान्बहून् । महाबलौ भिल्लसंगावाखेटकभुजौ सदा

ເຂົາທັງສອງລ່າສັດຫຼາຍຢ່າງເປັນນິດ—ກະຕ່າຍ, ເມັ່ນ, ກົດາ (ຕະກວດ), ສັດດຸຮ້າຍ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ; ເປັນຄູ່ພຣານພິລລະຜູ້ມີກໍາລັງໃຫຍ່ ຖືຄັນທະນູລ່າສັດຢູ່ເສມອ।

Verse 34

एवं मांसमयाहारौ पापाहारौ परंतप । कदाचिद्भूधरं प्राप्तो ह्येकोऽन्यश्च वनं गतः

ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງເປັນຜູ້ກິນເນື້ອ ແລະກິນອາຫານແຫ່ງບາບ, ໂອ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ; ຄັ້ງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຄົນໜຶ່ງໄປຮອດພູ ແລະອີກຄົນໜຶ່ງເຂົ້າປ່າໄປ।

Verse 35

शार्दूलेन हतो ज्येष्ठः कनिष्ठः सर्पदंशितः । एकस्मिन्दिवसे राजन्पापिष्ठौ निधनं गतौ

ຜູ້ໃຫຍ່ຖືກເສືອຂ້າ ຜູ້ນ້ອຍຖືກງູກັດ; ໃນມື້ດຽວກັນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄົນບາບຢ່າງຫນັກທັງສອງນັ້ນໄດ້ເຖິງຄວາມຕາຍ।

Verse 36

यमदूतैस्ततोबद्ध्वा पापैर्नीतौ यमालयम् । गत्वाभिजगदुःसर्वे ते दूताः पापिनावुभौ

ຕໍ່ມາ ຍະມະດູດໄດ້ມັດຄົນບາບທັງສອງ ແລ້ວນໍາໄປຫາຍະມາລະຍະ; ເມື່ອໄປຮອດ ດູດທັງຫມົດນັ້ນກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ຄົນຊົ່ວທັງສອງ।

Verse 37

धर्मराज नरावेतावानीतौ तव शासनात् । आज्ञां देहि स्वभृत्येषु प्रसीद करवाम किम्

ໂອ ພຣະທັມມະຣາຊາ! ຊາຍສອງຄົນນີ້ຖືກນຳມາທີ່ນີ້ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ. ຂໍພຣະອົງປະທານຄຳສັ່ງແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ; ຂໍພຣະອົງເມດຕາ—ບັດນີ້ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ?

Verse 38

आलोच्य चित्रगुप्तेन तदा दूताञ्जगौ यमः । एकस्तु नीयतां वीर निरयं तीव्रवेदनम्

ເມື່ອປຶກສາກັບ ຈິດຕຣະຄຸບຕະ ແລ້ວ ພຣະຍົມຈຶ່ງກ່າວແກ່ທູດຂອງພຣະອົງວ່າ: “ໂອ ວີຣະ, ຈົ່ງນຳຄົນນີ້ໄປສູ່ນະຣົກອັນເຈັບປວດຮ້າຍແຮງ.”

Verse 39

अपरः स्थाप्यतां स्वर्गेयत्र भोगा ह्यनुत्तमाः । कृतांताज्ञां ततः श्रुत्वा दूतैश्च क्षिप्रकारिभिः

“ອີກຄົນໜຶ່ງ ຈົ່ງໃຫ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ຄວາມສຸກແຫ່ງການເສບສົມບູນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.” ເມື່ອທູດຜູ້ວ່ອງໄວໄດ້ຍິນພຣະບັນຊາຂອງ ກຣິຕານຕະ (ຍົມ) ແລ້ວ ກໍຮີບປະຕິບັດທັນທີ.

Verse 40

निक्षिप्तो रौरवे घोरे यो ज्येष्ठो हि नराधिप । तेषां दूतवरः कश्चिदुवाच मधुरं वचः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່ໃນພວກເຂົາຖືກໂຍນລົງໃນນະຣົກ ຣາວະຣະ ອັນນ່າຢ້ານກົວ. ແລ້ວທູດຜູ້ດີເລີດຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ.

Verse 41

विकुंडल मया सार्द्धमेहि स्वर्गं ददामि ते । भुंक्ष्व भोगान्सुदिव्यांस्त्वमर्जितान्स्वेन कर्मणा

“ໂອ ວິກຸນດະລະ, ຈົ່ງມາກັບຂ້າ; ຂ້າຈະປະທານສະຫວັນໃຫ້ເຈົ້າ. ຈົ່ງເສບສຸກອັນເປັນທິບອັນສູງສຸດ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ສະສົມໄວ້ດ້ວຍກຳຂອງຕົນ.”