Adhyaya 28

Verse 1

नारद उवाच । ततो गच्छेत धर्म्मज्ञ धर्म्मतीर्थं पुरातनम् । यत्र धर्मो महाभागस्तप्तवानुत्तमं तपः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ, ພຶງໄປຍັງ ທັມມະຕີຣຖະ ອັນເກົ່າແກ່, ບ່ອນທີ່ ທັມມະຜູ້ມີສິຣິ ເຄີຍບຳເພັນຕະປະອັນສູງສຸດ.

Verse 2

तेन तीर्थं कृतं पुण्यं स्वेन नाम्ना च चिह्नितम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्धर्मशीलः समाहितः

ໂດຍທ່ານນັ້ນເອງ ໄດ້ສ້າງຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດແລະໃຫ້ຜົນບຸນ ພ້ອມທັງປະທັບນາມຂອງຕົນໄວ້. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ມີສີນທຳ ແລະຈິດໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 3

आसप्तमं कुलं चैव पुनीते नात्र संशयः । ततो गच्छेत धर्मज्ञ कलाप वनमुत्तमम्

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊໍາລະລ້າງວົງສາຕະກູນໄດ້ຮອດເຈັດຊົ່ວຄົນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ ຄວນໄປຫາປ່າກະລາປະອັນປະເສີດ.

Verse 4

कृच्छ्रेण महता गत्वा तत्र स्नात्वा समाहितः । अग्निष्टोममवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງໃຫຍ່ ແລ້ວອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບພິທີອັກນິດໂຕມ ແລະໄປຮອດວິສນຸໂລກດ້ວຍ

Verse 5

सौगंधिकं वनं राजंस्ततो गच्छेत मानवः । यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈາກນັ້ນມະນຸດຄວນໄປຕໍ່ຫາປ່າສໍາກັນທິກະ ບ່ອນທີ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍລຶສີຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ ພໍານັກຢູ່

Verse 6

सिद्धचारणगंधर्वाः किन्नराः स महोरगाः । तद्वनं प्रविशन्नेव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ທີ່ນັ້ນມີສິດທະ, ຈາຣະນະ, ຄັນທັບພະ, ກິນນະຣະ ແລະນາກໃຫຍ່. ຜູ້ໃດແຕ່ເຂົ້າໄປໃນປ່ານັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 7

ततो हि सा सरिच्छ्रेष्ठा नदीनामुत्तमा नदी । प्लक्षादेवी स्मृता राजन्महा पुण्या सरस्वती

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ນາງແທ້ຈິງແມ່ນສາຍນ້ໍາທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ ເປັນນະທີອັນສູງສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ. ນາງຖືກຈື່ຈໍານາມວ່າ «ປລັກສາເທວີ»—ສະຣັສວະຕີຜູ້ບໍລິສຸດຍິ່ງ

Verse 8

तत्राभिषेकं कुर्वीत वल्मीकान्निःसृते जले । अर्चयित्वा पितॄन्देवानश्वमेधफलं लभेत्

ທີ່ນັ້ນພຶງເຮັດອະພິເສກ (ພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ) ດ້ວຍນ້ຳທີ່ໄຫຼອອກຈາກຈອມປວກ (ວັລມີກ); ແລ້ວບູຊາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າອັດສະວະເມທະຍັດ.

Verse 9

ईशानाध्युषितं नाम तत्र तीर्थं सुदुर्लभम् । षड्गुणं यन्निपातेषु वल्मीकादिति निश्चयः

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະອັນຫາຍາກຍິ່ງ ຊື່ ‘ອີສານາດະຢຸສິຕ’ ແມ່ນ “ທີ່ສະຖິດຂອງອີສານ” ໄດ້ສະຫຼຸບແນ່ນອນວ່າ ໃນຄາວອາບ/ຈົມຕາມພິທີ ຈະໃຫ້ບຸນຫົກເທົ່າ; ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ວັລມີກ’ ຢ່າງແນ່ນອນ

Verse 10

कपिलानां सहस्रं च वाजिमेधं च विंदति । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र दृष्टमेतत्पुरातनैः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວກະປິລາ (ສີນ້ຳຕານ/ສີທອງ) ໜຶ່ງພັນຕົວ ແລະໄດ້ຜົນແຫ່ງອັດສະວະເມທະຍັດດ້ວຍ ໂອ້ ພະຍັກໃນຫມູ່ມະນຸດ ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບູຮານຊົນໄດ້ປະຈັກຫຼັງອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ

Verse 11

सुगंधां शतकुंभां च पंचयज्ञं च भारत । अभिगम्य नरश्रेष्ठ स्वर्गलोके महीयते

ໂອ້ ພາຣະຕະ ຜູ້ເປັນຍອດຊາຍທີ່ໄປເຖິງ ສຸກັນທາ, ສະຕະກຸມພາ ແລະ ປັນຈະຍັດ ຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຍົກຍ້ອງ ແລະຖືກສັນລະເສີນໃນສະຫວັນໂລກ

Verse 12

त्रिशूलपात्रं तत्रैव तीर्थमासाद्य दुर्लभम् । तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः

ເມື່ອໄປເຖິງຕີຣຖະອັນຫາຍາກທີ່ນັ້ນເອງ ຊື່ ‘ຕຣິຊູລະປາຕຣະ’ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃນການບູຊາປິຕຣ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ພຶງເຮັດອະພິເສກ (ພິທີຊຳລະກາຍ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

Verse 13

गाणपत्यं च लभते देहं त्यक्त्वा न संशयः । ततो राजगृहं गच्छेद्देव्याः स्थानं सुदुर्लभम्

ເມື່ອລະທິ້ງກາຍແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ສະຖານະເປັນໝູ່ຄະນະຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄະເນດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄປຫາ ຣາຊະຄຶຫ ອັນເປັນທີ່ປະທັບຂອງເທວີ ທີ່ຍາກຍິ່ງຈະເຂົ້າເຖິງ.

Verse 14

शाकंभरीति विख्याता त्रिषुलोकेषु विश्रुता । दिव्यं वर्षसहस्रं च शाकेन किल भारत

ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ສາກັມພະຣີ” ແລະໂດງດັງໃນສາມໂລກ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂອ ພາຣະຕະ ນາງໄດ້ຫຼ້ຽງຊີວິດສັດທັງຫຼາຍດ້ວຍຜັກພືດ ຕະຫຼອດພັນປີທິບ.

Verse 15

आहारं सा कृतवती मासिमासि नराधिप । ऋषयोऽभ्यागतास्तत्र देव्या भक्तास्तपोधनाः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ນາງໄດ້ຈັດອາຫານໃຫ້ເດືອນແລ້ວເດືອນເລົ່າ. ທີ່ນັ້ນບັນດາລຶສີໄດ້ມາຮອດ—ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເທວີ ແລະມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍທະປະ.

Verse 16

आतिथ्यं च कृतं तेषां शाकेन किल भारत । ततः शाकंभरीत्येवं नाम तस्याः प्रतिष्ठितम्

ແລະ ໂອ ພາຣະຕະ ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ນາງໄດ້ຕ້ອນຮັບພວກເຂົາດ້ວຍຜັກພືດ. ດັ່ງນັ້ນນາມຂອງນາງຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາວ່າ “ສາກັມພະຣີ”.

Verse 17

शाकंभरीं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः । त्रिरात्रमुषितः शाकं भक्षयेन्नियतः शुचिः

ເມື່ອເຂົ້າໄປຫາ ສາກັມພະຣີ ແລ້ວ ພຣະພົມຈາຣີຜູ້ສະຫງົບແລະມີສະມາທິ ພຶງພັກຢູ່ສາມຄືນ; ແລ້ວຈຶ່ງຮັກສາວິໄນ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ ກິນຜັກໃບ.

Verse 18

शाकाहारस्य यत्सम्यग्वर्षैर्द्वादशभिः फलम् । तत्फलं तस्य भवति देव्याश्छंदेन भारत

ໂອ ພາຣະຕະ! ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຈາກການຖືສາກາຫານ (ອາຫານພືດ) ຕະຫຼອດສິບສອງປີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນດຽວກັນ ເມື່ອປະພຶດຕາມພຣະປະສົງຂອງເທວີ.

Verse 19

ततो गच्छेत्सुवर्णाख्यं त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । यत्र कृष्णः प्रसादार्थं रुद्रमाराधयत्पुरा

ຈາກນັ້ນພຶງໄປຍັງສະຖານສັກສິດຊື່ “ສຸວັນນະ” ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ; ທີ່ນັ້ນໃນກາລກ່ອນ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ບູຊາພຣະຣຸທຣະເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາ.

Verse 20

वरांश्च सुबहूंल्लेभे देवैरपि स दुर्ल्लभान् । उक्तश्च त्रिपुरघ्नेन परितुष्टेन भारत

ພຣະອົງໄດ້ຮັບພອນຫຼາຍປະການ—ພອນທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້. ແລະ ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ (ຕຣິປຸຣະຄະນະ) ເມື່ອພໍພຣະໄທ ກໍໄດ້ຕຣັດເຖິງພຣະອົງ.

Verse 21

अपि चात्माप्रियतरो लोके कृष्ण भविष्यसि । त्वन्मुखं च जगत्कृत्स्नं भविष्यति न संशयः

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ, ພຣະອົງຈະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງສັດທັງປວງໃນໂລກ; ແລະ ພຣະພັກຕຣ໌ຂອງພຣະອົງຈະເປັນຈັກກະວານທັງມວນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 22

तत्राभिगम्य राजेंद्र पूजयित्वा वृषध्वजम् । अश्वमेधमवाप्नोति गाणपत्यं च विंदति

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ບູຊາພຣະວຶສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມທະຍັດ ແລະຍັງໄດ້ສະພາບເປັນຜູ້ຕິດຕາມໃນໝູ່ຄະນະຂອງຄະນະປະຕິ (ຄະເນຊະ) ດ້ວຍ.

Verse 23

धूमावतीं ततो गच्छेत्त्रिरात्रमुषितो नरः । मनसा प्रार्थितान्कामांल्लभते नात्र संशयः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບຸກຄົນພຶງໄປຍັງທີ່ສັກສິດຂອງແມ່ເທວີ ທູມາວະຕີ; ເມື່ອພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນສາມຄືນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທີ່ອະທິຖານໄວ້ໃນໃຈ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 24

देव्यास्तु दक्षिणार्धे नरथावर्त्तो नराधिप । तत्रागत्य तु धर्मज्ञ श्रद्दधानो जितेंद्रियः

ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ! ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງແມ່ເທວີ ມີສະຖານທີ່ນາມ ນະຣະຖາວັຣຕະ. ເມື່ອມາຮອດທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທຳ ຜູ້ມີສັດທາ ແລະຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍ ພຶງດຳເນີນຕາມທຳນຽມທຳ।

Verse 25

महादेवप्रसादेन गच्छेत परमां गतिम् । प्रदक्षिणमुपावृत्य गच्छेत भरतर्षभ

ໂດຍພຣະກະຣຸນາແຫ່ງ ມະຫາເທວະ ບຸກຄົນຍ່ອມບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ. ເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາແລ້ວ ແລະຫັນກັບເພື່ອຈາກໄປ ພຶງດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກພາຣະຕະ।