Adhyaya 25

Verse 1

नारदौवाच । वितस्तां च समासाद्य संतर्प्य पितृदेवताः । नरः फलमवाप्नोति वाजपेयस्य भारत

ນາຣະດະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ໃດໄປເຖິງແມ່ນ້ຳ ວິຕັສຕາ ແລ້ວບຳເນົາບູຊາໃຫ້ເທວະປິຕຣະພໍໃຈຕາມພິທີ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຊະນາ ວາຊະເປຍ.

Verse 2

काश्मीरेष्वेव नागस्य भवनं तक्षक स्यच । वितस्ताख्यमिति ख्यातं सर्वपापप्रमोचनम्

ໃນກັດຊະມີຣເອງ ແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງນາກ ຕັກສະກະ; ມີຊື່ສຽງວ່າ “ວິຕັສຕາ” ແລະກ່າວກັນວ່າ ຊ່ວຍປົດປ່ອຍບາບທັງປວງ.

Verse 3

तत्र स्नात्वा नरो नूनं वाजपेयमवाप्नुयात् । सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम्

ເມື່ອອາບນ້ຳບຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດຈະໄດ້ບຸນຂອງຍັດຊະນາ ວາຊະເປຍ ຢ່າງແນ່ນອນ; ຈິດວິນຍານບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ແລ້ວເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 4

ततो गच्छेत मलदं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । पश्चिमायां तु संध्यायामुपस्पृश्य यथाविधि

ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາ ມະລະດະ ອັນມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ; ແລະໃນເວລາສັນທະຍາຍາມແລງ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ ແລ້ວຊຳລະກາຍດ້ວຍນ້ຳຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ.

Verse 5

चरुं सप्तार्चिषे राजन्यथाशक्ति निवेदयेत् । पितॄणामक्षयं दानं प्रवदंति मनीषिणः

ໂອ ພະຣາຊາ, ພຶງຖວາຍ «ຈະຣຸ» (ເຂົ້າສຸກ) ແດ່ອັກນີຜູ້ມີໄຟເຈັດປາກ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ. ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ທານນີ້ອຸທິດແກ່ປິຕຣະ ເປັນອັກສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 6

गवांशतसहस्रेण राजसूयशतेन च । अश्वमेधसहस्रेण श्रेयान्सप्तार्चिषश्चरुः

ດີກວ່າການບໍລິຈາກງົວແສນຕົວ, ດີກວ່າຣາຊະສູຍະຮ້ອຍຄັ້ງ, ແລະດີກວ່າອັສວະເມທະພັນຄັ້ງ—ຄືການຖວາຍຈະຣຸເປັນອາຫຸຕິໃນໄຟສັກສິດຜູ້ມີໄຟເຈັດປາກ ອັນປະເສີດຍິ່ງ।

Verse 7

ततो निवृत्तो राजेंद्र रुद्रास्पदमथाविशेत् । अभिगम्य महादेवमश्वमेधफलं लभेत्

ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາ, ເມື່ອຫັນກັບແລ້ວ ພຶງເຂົ້າສູ່ທີ່ສະຖິດອັນສັກສິດຂອງຣຸທຣະ. ເມື່ອເຂົ້າໄປເຝົ້າມະຫາເທວະ ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງອັສວະເມທະ.

Verse 8

मणिमंतं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः । एकरात्रोषितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະພຣົມຈາຣີຜູ້ມີວິນັຍ ແລະຈິດໃຈແນ່ນອນ ໄປຮອດມະນິມັນຕະ ແລ້ວພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງຄືນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງອັກນິສໂຕມະຍັນ.

Verse 9

अथ गच्छेत राजेंद्र देविकां लोकविश्रुताम् । प्रसूतिर्यत्र विप्राणां श्रूयते भरतर्षभ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາເຈນທຣະ, ພຶງໄປຫາເທວິກາ ອັນໂດ່ງດັງໄປທົ່ວໂລກ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ, ທີ່ນັ້ນເຂົາເລົ່າກັນວ່າເປັນຖິ່ນກຳເນີດຂອງພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 10

त्रिशूलपाणेः स्थानं यत्त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । देविकायां नरः स्नात्वा अभ्यर्च्य च महेश्वरम्

ນັ້ນແມ່ນສະຖານອັນສັກສິດຂອງຜູ້ຖືຕຣິສູລ ທີ່ໂດ່ງດັງໃນໄຕໂລກ—ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ເທວິກາແລ້ວ ບຸກຄົນພຶງບູຊາພຣະມະເຫສວຣ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 11

यथाशक्ति नरस्तत्र निवेद्य भरतर्षभ । सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य लभते फलम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ! ຜູ້ໃດຖວາຍນິເວດຕາມກຳລັງຂອງຕົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍະອັນສົມບູນ ທີ່ອຸດົມດ້ວຍຜົນປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 12

कामाख्यं तत्र रुद्रस्य तीर्थं देवर्षिसंमतम् । तत्र स्नात्वा नरः क्षिप्रं सिद्धिमाप्नोति भारत

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະຂອງຣຸທຣະ ຊື່ ‘ກາມາຂະຍະ’ ທີ່ເທວະຣິສີຍອມຮັບ. ໂອ ພາຣະຕະ! ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງຈິດ) ຢ່າງໄວ.

Verse 13

यजनं याजनं गत्वा तथैव ब्रह्मवालकम् । पुष्पन्यास उपस्पृश्य न शोचेन्मरणं ततः

ໄປຮອດການບູຊາຍັດຍະ ແລະການປະກອບຍັດຍະໃນຖານະຜູ້ນຳພິທີ ພ້ອມທັງໄປຫາພຣະຫມວາລະກະ ແລະໄດ້ແຕະສະຖານສັກສິດຊື່ ‘ປຸສປະນຍາສ’ ແລ້ວ ຈາກນັ້ນບໍ່ພຶງໂສກເສົ້າເລື່ອງຄວາມຕາຍອີກ.

Verse 14

अर्द्धयोजनविस्तारां पंचयोजनमायताम् । एतावद्देविकामाहुः पुण्यां देवर्षिसंमताम्

ເທວະຣິສີກ່າວວ່າ ເທວິກາມີຂະໜາດກວ້າງຄື່ງໂຢຊະນະ ແລະຍາວຫ້າໂຢຊະນະ—ເປັນສະຖານບຸນອັນສັກສິດ ແລະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກຣິສີທິບ.

Verse 15

ततो गच्छेत धर्मज्ञ दीर्घसत्रं यथाक्रमम् । यत्र ब्रह्मादयो देवाः सिद्धाश्च परमर्षयः

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ ພຶງໄປຕາມລຳດັບສູ່ ດີຣຄະສັດຣະ ບ່ອນທີ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ ແລະລຶສີສູງສຸດ ສະຖິດຢູ່।

Verse 16

दीर्घसत्रमुपासंते दीक्षिता नियतव्रताः । गमनादेव राजेंद्र दीर्घसत्रमरिंदम

ດີຣຄະສັດຣະນັ້ນ ຜູ້ຮັບດີກສາ ແລະຜູ້ຖືພຣົດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ບຳເນີນບູຊາ. ໂອ ຣາເຊນທຣະ ຜູ້ປາບສັດຕູ ແມ່ນແຕ່ອອກເດີນທາງກໍໄດ້ຜົນແຫ່ງດີຣຄະສັດຣະ.

Verse 17

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः । ततो विनाशनं गच्छेन्नियतो नियताशनः

ມະນຸດໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຍັດຍາ ຣາຊະສູຍ ແລະ ອັດສະວະເມດ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອມີວິໄນ ແລະກຳນົດອາຫານຢ່າງເປັນລະບຽບ ກໍໄປສູ່ການທຳລາຍບາບມົນທິນ.

Verse 18

गच्छंत्यंतर्हिता यत्र मेरुपृष्ठे सरस्वती । चमसे च शिवोद्भेदे नागोद्भेदे च दृश्यते

ທີ່ນັ້ນ ບນສັນເຂົາພຣະເມຣຸ ນ້ຳສະຣັສວະຕີໄຫຼໄປແລ້ວອັນຕະທານຈາກສາຍຕາ. ນາງປາກົດອີກຄັ້ງທີ່ ຈະມະສະ, ທີ່ ສິວໂອດເພດ ແລະທີ່ ນາກໂອດເພດ.

Verse 19

स्नात्वा तु चमसोद्भेदे अग्निष्टोमफलं लभेत् । शिवोद्भेदे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

ອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ ຈະມະໂສດເພດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຍາ ອັກນິດໂຕມ. ອາບນ້ຳທີ່ ສິວໂອດເພດ ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍທານໂຄພັນຕົວ.

Verse 20

नागोद्भेदे नरः स्नात्वा नागलोकमवाप्नुयात् । शशयानं च राजेंद्र तीर्थमासाद्य दुर्लभम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ນາໂກດພເບດ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງນາກ. ແລະ ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາທັງປວງ, ເມື່ອໄປເຖິງທ່ານ້ຳສັກສິດອັນຫາຍາກນາມ ‘ສະຊະຍານ’ ກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນພິເສດເຊັ່ນກັນ.

Verse 21

शशरूपप्रतिच्छन्ना पुष्करा यत्र भारत । सरस्वत्यां महाभाग अनुसंवत्सरंहिते

ໂອ ພາຣະຕະ, ທີ່ນັ້ນມີ ປຸສະກະຣາ ທີ່ຖືກປິດບັງໃນຮູບກະຕ່າຍ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ມັນຢູ່ທີ່ແມ່ນ້ຳ ສະຣັສວະຕີ ໃນຖິ່ນທີ່ເກີນວົງຈອນແຫ່ງປີ.

Verse 22

स्नायंते भरतश्रेष्ठ वृत्ता वै कार्त्तिकीं सदा । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र द्योतते शिववत्सदा

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ, ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງເດືອນ ກາຣຕຕິກະ ຍ່ອມອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນເປັນນິດ. ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ເມື່ອອາບທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະສ່ອງສະຫວ່າງດຸຈພຣະສິວະເສມອໄປ.

Verse 23

गोसहस्रफलं चैव प्राप्नुयाद्भरतर्षभ । कुमारकोटिमासाद्य नियतः कुरुनंदन

ໂອ ພາຣະຕະຣິສະພະ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນຕົວ. ໂອ ກຸຣຸນັນດະນະ, ເມື່ອບັນລຸບຸນປຽບດັ່ງ ກຸມາຣະໂກຕິ (ສິບລ້ານ) ແລ້ວ ກໍຍັງຄົງຢູ່ໃນນິຍົມວິໄນຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 24

तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः । गवामयुतमाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

ທີ່ນັ້ນພຶງປະກອບພິທີ ອະພິເສກະ ດ້ວຍໃຈອຸທິດໃນການບູຊາປິຕຣະ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບງົວສິບພັນຕົວ ແລະຍົກຊູກູນວົງທັງມວນໃຫ້ພົ້ນທຸກ.

Verse 25

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे पंचविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 25 ໃນ ສະຫວັນຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີປັດມະມະຫາປຸຣານ ອັນສົງເກີດ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 26

वर्षेण च समाविष्टा देवदर्शनकांक्षया । अहंपूर्वमहंपूर्वं द्रक्ष्यामि वृषभध्वजम्

ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຢ່າງແຮງກ້າທີ່ຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ ນາງນັບເວລາຈົນຄົບໜຶ່ງປີ—ຄິດວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຄົນທໍາອິດ ແມ່ນແທ້ ທໍາອິດທີ່ສຸດ ທີ່ຈະໄດ້ເຫັນຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ)”

Verse 27

एवं संप्रस्थिता राजनृषयः किलभारत । ततो योगीश्वरेणापि योगमास्थाय भूपते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ ບັນດາຣາຊະຣິຊີ ໄດ້ອອກເດີນທາງແທ້ໆ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈອມແຫ່ງໂຢຄີກໍໄດ້ອາໄສໂຢຄະ ແລະປະພຶດຕາມນັ້ນ.

Verse 28

तेषां मन्युप्रशांत्यर्थमृषीणां भावितात्मनाम् । सृष्टा तु कोटिरुद्राणामृषीणामग्रतः स्थिता

ເພື່ອປະຫຍຸດຄວາມໂກດຂອງບັນດາຣິຊີຜູ້ຝຶກຕົນແລະເຈຣິນສະມາທິ ໄດ້ສ້າງຣຸທຣະໜຶ່ງໂກດິ ແລະໃຫ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຣິຊີທັງຫຼາຍ.

Verse 29

मया पूर्वं हरो दृष्टो इति ते मेनिरे पृथक् । तेषां तुष्टो महादेव ऋषीणामुग्रतेजसाम्

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່ອນແລ້ວ” —ຄິດດັ່ງນີ້ ພວກເຂົາແຕ່ລະຄົນຈຶ່ງສະຫຼຸບແບບຂອງຕົນ. ມະຫາເທວະພໍໃຈ ແລະປະສົບຄວາມອິ່ມເອມ ຕໍ່ບັນດາຣິຊີຜູ້ມີເຕຊະອັນກ້າແຂງ.

Verse 30

भक्त्या परमया राजन्वरं तेषां प्रदत्तवान् । अद्यप्रभृति युष्माकं धर्मवृद्धिर्भविष्यति

ໂອ ພະຣາຊາ, ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ທ່ານໄດ້ປະທານພອນແກ່ພວກເຂົາ. ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຄວາມເຈີຣິນແຫ່ງທຳມະໃນພວກເຈົ້າຈະເພີ່ມພູນແນ່ນອນ.

Verse 31

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र रुद्रकोट्यां नरः शुचिः । अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्

ໂອ ນະຣະວະຍາຄຣ (ຜູ້ກ້າດຸຈເສືອ), ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ ຣຸດຣະໂກຕີ ແລ້ວ ມະນຸດຈະບໍລິສຸດ; ໄດ້ບຸນເທົ່າອັດສະວະເມດຍະຍັກ ແລະຍົກກູນວົງຂອງຕົນຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 32

ततो गच्छेत राजेंद्र संगमं लोकविश्रुतम् । सरस्वत्यां महापुण्यमुपासीत जनार्दनम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາເຈນດຣ (ກະສັດເຫນືອກະສັດ), ພຶງໄປຍັງສັງກະມະ (ຈຸດບັນຈົບນ້ຳ) ອັນໂດ່ງດັງໃນໂລກ. ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີອັນມີບຸນຍິ່ງ ພຶງນະມັດສະການບູຊາ ພຣະຊະນາຣະດະນ (ພຣະວິດສະນຸ).

Verse 33

यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयः सिद्धचारणाः । अभिगच्छंति राजेंद्र चैत्रशुक्लचतुर्दशीम्

ໂອ ຣາເຈນດຣ, ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍ ຣິຊິ, ສິດທະ, ແລະ ຈາຣະນາ ຈະມາໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນໄຈຕຣະ.

Verse 34

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र विंदेद्बहुसुवर्णकम् । सर्वपापविशुद्धात्मा शिवलोकं च गच्छति

ໂອ ນະຣະວະຍາຄຣ, ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈະໄດ້ຄຳຫຼາຍຫຼວງ. ເມື່ອຈິດວິນຍານບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ກໍຈະໄປຮອດ ສິວະໂລກ ດ້ວຍ.

Verse 35

ऋषीणां यत्र सत्राणि समाप्तानि नराधिप । तत्रावसानमासाद्य गोसहस्रफलं लभेत्

ໂອ ພະຣາຊາ! ທີ່ໃດທີ່ພິທີສັດຕຣະ-ຍັດຍະຂອງພວກຣິສີໄດ້ສຳເລັດລົງ ຜູ້ໃດໄປຮອດຈຸດສິ້ນສຸດອັນສັກສິດນັ້ນ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນຕົວ।