Adhyaya 60

Verse 1

स्कंदौवाच । अपरस्यापि पृच्छामि फलस्य पूततां तरोः । सर्वलोकहितार्थाय वद नो जगदीश्वर

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມອີກປະການໜຶ່ງ—ເລື່ອງຄວາມບໍລິສຸດອັນຊໍາລະຂອງຜົນໄມ້ແຫ່ງຕົ້ນໄມ້. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ລົກທັງປວງ, ຂໍພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຈົ່ງບອກແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 2

ईश्वर उवाच । धात्रीफलं परं पूतं सर्वलोकेषु विश्रुतम् । यस्य रोपान्नरो नारी मुच्यते जन्मबंधनात्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຜົນທາດຣີ (ອາມະລະກີ) ເປັນຜົນອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ ແລະໂດງດັງໃນລົກທັງປວງ. ຜູ້ໃດປູກມັນ ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງການເກີດຊໍ້າ.

Verse 3

पावनं वासुदेवस्य फलं प्रीतिकरं शुभम् । अस्य भक्षणमात्रेण मुच्यते सर्वकल्मषात्

ຜົນນີ້ແມ່ນຜົນອັນສັກສິດຂອງວາສຸເທວະ—ຊື່ນໃຈ ເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ຄວາມປິຕິ. ແຕ່ພຽງກິນມັນເທົ່ານັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກມົນທິນທັງປວງ.

Verse 4

भक्षणे च भवेदायुः पाने वै धर्मसंचयः । अलक्ष्मीनाशनं स्नाने सर्वैश्वर्यमवाप्नुयात्

ກິນແລ້ວໄດ້ອາຍຸຍືນ; ດື່ມແລ້ວສະສົມທຳບຸນ. ອາບນ້ຳແລ້ວ ອະລັກສະມີ—ເຄາະຮ້າຍ—ຖືກທຳລາຍ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ.

Verse 5

यस्मिन्गृहे महासेन धात्री तिष्ठति सर्वदा । तस्मिन्गृहे न गच्छंति प्रेता दैतेय राक्षसाः

ໂອ ມະຫາເສນ, ໃນເຮືອນໃດທີ່ທາດຣີສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ, ເຮືອນນັ້ນພຣີຕະ ໄດຕະຍະ ແລະຣາກສະສະ ບໍ່ເຄີຍມາເຖິງເລີຍ.

Verse 6

न गंगा न गया चैव न काशी न च पुष्करम् । एकैव हि नृणां धात्री संप्राप्ते हरिवासरे

ບໍ່ແມ່ນຄົງຄາ ບໍ່ແມ່ນຄະຍາ ບໍ່ແມ່ນກາຊີ ແລະບໍ່ແມ່ນປຸສກະຣ—ເມື່ອຮອດວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ມີແຕ່ວັດທາຕຣີພຽງຢ່າງດຽວທີ່ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະຄ້ຳຈຸນແທ້ຂອງມະນຸດ।

Verse 7

एकादश्यां पक्षयुगे धात्रीस्नानं करोति यः । सर्वपापक्षयं यांति विष्णुलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເຮັດພິທີອາບນ້ຳດ້ວຍທາຕຣີ (ອາມະລະກີ) ໃນວັນເອກາດະຊີທີ່ເປັນຈຸດຕໍ່ຂອງກຶ່ງເດືອນ ຜູ້ນັ້ນຈະສິ້ນບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະວິສະນຸ।

Verse 8

धात्रीफलं सदा सेव्यं भक्षणे स्नान एव च । नियतं पारणे विष्णोः स्नानमात्रे हरेर्दिने

ໝາກທາຕຣີ (ອາມະລະກີ) ຄວນໃຊ້ເປັນນິດ—ທັງເພື່ອກິນ ແລະເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ. ໃນເວລາປາຣະນະທີ່ກຳນົດສຳລັບພຣະວິສະນຸ ແລະໃນວັນຂອງພຣະຫຣິ ຢ່າງນ້ອຍກໍຄວນອາບນ້ຳເປັນຂໍ້ປະພືດປະຈຳ।

Verse 9

संयते पारणे चैव धात्र्येकस्पर्शने नरः । भुक्त्वा तु लंघयेद्यस्तु एकादश्यां सितासिते

ຜູ້ຊາຍຜູ້ສຳລວມໃນເວລາປາຣະນະ ແລະແຕະພຽງໝາກທາຕຣີຜົນດຽວ—ຖ້າກິນແລ້ວຍັງລ່ວງລະເມີດວັດເອກາດະຊີ ບໍ່ວ່າປັກສ໌ສວ່າງຫຼືປັກສ໌ມືດ ກໍມີໂທດຕິດຕາມ।

Verse 10

एकेनैवोपवासेन कृतेन तु षडानन । सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ໂອ ສະດານະນາ! ດ້ວຍການປະຕິບັດອຸປະວາສ (ການອົດອາຫານ) ແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາເຖິງເຈັດຊາດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ।

Verse 11

अक्षयं लभते स्वर्गं विष्णुसायुज्यमाव्रजेत् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन धात्रीव्रतं समाचर

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ແລະເຂົ້າຮອດສາຍຸຊະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະວິດສະນຸ। ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງພາກພຽນທຸກປະການ ປະຕິບັດທາດຣີວຣະຕະ।

Verse 12

धात्रीद्रवेण सततं यस्य केशाः सुरंजिताः । न पिबेत्स पुनर्मातुः स्तनं कश्चित्षडानन

ໂອ້ Ṣaḍānana! ຜູ້ໃດທີ່ເສັ້ນຜົມຖືກຍ້ອມຢູ່ເປັນນິດດ້ວຍນ້ຳຢາປະທິນຂອງແມ່ນົມ (ທາດຣີ) ຜູ້ນັ້ນບໍ່ພຶງກັບໄປດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົກແມ່ອີກເລີຍ।

Verse 13

धात्रीदर्शनसंस्पर्शान्नाम्न उच्चारणेपि वा । वरदः संमुखो विष्णुः संतुष्टो भवति प्रियः

ພຽງແຕ່ເຫັນ ຫຼືແຕະຕ້ອງຕົ້ນທາດຣີ (ອາມະລະກີ) ຫຼືແມ່ນແຕ່ເອີ້ນນາມຂອງມັນ ພຣະວິດສະນຸຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈະປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະພໍພຣະໄທດ້ວຍເມດຕາ।

Verse 14

धात्रीफलं च यत्रास्ते तत्र तिष्ठति केशवः । तत्र ब्रह्मा स्थिरा पद्मा तस्मात्तां तु गृहे न्यसेत्

ບ່ອນໃດທີ່ເກັບໄວ້ຜົນທາດຣີ (ອາມະລະກີ) ບ່ອນນັ້ນພຣະເກສະວະສະຖິດຢູ່। ທີ່ນັ້ນຍັງມີພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະປັດມາ (ລັກສະມີ) ຜູ້ໝັ້ນຄົງ; ດັ່ງນັ້ນຄວນນຳໄປວາງໄວ້ໃນເຮືອນຂອງຕົນ।

Verse 15

अलक्ष्मीर्नश्यते तत्र यत्र धात्री प्रतिष्ठति । संतुष्टास्सर्वदेवाश्च न त्यजंति क्षणं मुदा

ບ່ອນໃດທີ່ທາດຣີຖືກສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບ່ອນນັ້ນອະລັກສະມີ (ເຄາະຮ້າຍ) ຈະສູນສິ້ນ। ແລະເທວະທັງປວງເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ກໍບໍ່ລະທິ້ງບ່ອນນັ້ນແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ຢູ່ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ।

Verse 16

धात्रीफलेन नैवेद्यं यो ददाति महाधनम् । तस्य तुष्टो भवेद्विष्णुर्नान्यैः क्रतुशतैरपि

ຜູ້ໃດຖວາຍນາຍເວດຍະ (naivedya) ເປັນໝາກທາດຣີ (āmalakī) ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າມີທຣັບສິນຫຼາຍ; ພຣະວິສນຸພໍພຣະໄທ—ຊຶ່ງແມ່ນສິ່ງທີ່ແມ່ນແຕ່ຍັດຍາເວດຮ້ອຍຄັ້ງກໍບໍ່ອາດໄດ້ມາ।

Verse 17

स्नात्वा धात्रीद्रवेणैव पूजयेद्यस्तु माधवम् । सोभीष्टफलमाप्नोति यद्वा मनसि वर्तते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳຄັ້ນຈາກທາດຣີ (āmalakī) ແລ້ວບູຊາພຣະມາດະວະ (ວິສນຸ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນຕາມປາດຖະນາ—ຄວາມປາດຖະນາໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈກໍສຳເລັດ।

Verse 18

तथैव लक्षणं स्मृत्वा पूजयित्वा फलेन तु । सुवर्णशतसाहस्रं फलमेति नरोत्तमः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອລະລຶກເຖິງລັກສະນະຕາມທີ່ກຳນົດ ແລະບູຊາດ້ວຍໝາກໄມ້ຢ່າງຖືກພິທີ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຄຳໜຶ່ງແສນ।

Verse 19

या गतिर्ज्ञानिनां स्कंद मुनीनां योगसेविनाम् । गतिं तां समवाप्नोति धात्रीसेवा रतो नरः

ໂອ ສະກັນດະ! ສະພາບອັນສູງສົ່ງທີ່ນັກປັນຍາ ແລະມຸນີຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການປະຕິບັດໂຢຄະ ບັນລຸໄດ້ ຜູ້ທີ່ຫມັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ຕົ້ນທາດຣີ (āmalakī) ກໍບັນລຸສະພາບນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 20

तीर्थसेवाभिगमने व्रतैश्च विविधैस्तथा । सा गतिर्लभ्यते पुंसां धात्रीफलसुसेवया

ດ້ວຍການໄປຢ້ຽມແລະຮັບໃຊ້ທີ່ທິຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກ) ແລະດ້ວຍການຖືວຣະຕະຫຼາຍປະເພດ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນສູງນັ້ນ; ແລະເປົ້າໝາຍດຽວກັນນີ້ ກໍໄດ້ດ້ວຍການສຸສະເວຍໝາກທາດຣີ (āmalakī) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ।

Verse 21

प्रीतिश्च सर्वदेवानां देवीनां नो गणस्य च । संमुखा वरदा स्नाने धात्रीफलनिषेवणे

ໃນເວລາອາບນ້ຳອັນສັກສິດ ແລະໃນເວລາເສວນຜົນທາດຣີ (ອາມະລະກີ/ອາມລາ) ຄວາມປິຕິຂອງເທວະທັງປວງ ເທວີທັງຫຼາຍ ແລະຫມູ່ກະນະຂອງເຮົາ ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະການອາບນ້ຳນັ້ນກາຍເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 22

ग्रहा दुष्टाश्च ये केचिदुग्राश्च दैत्यराक्षसाः । सर्वे न दुष्टतां यांतिधात्रीफल सुसेवनात्

ແມ່ນແຕ່ບັນດາກຣະຫະ (graha) ທີ່ໃຫ້ໂທດ ແລະອະສູນ-ຣາກຊະສະຜູ້ດຸຮ້າຍທັງຫຼາຍ—ກໍບໍ່ຍັງຄວາມຮ້າຍໄວ້ ເມື່ອເສວນຜົນທາດຣີ (ອາມະລະກີ) ຢ່າງດີ ແລະສະໝໍ້າເສມ.

Verse 23

सर्वयज्ञेषु कार्येषु शस्तं चामलकीफलम् । सर्वदेवस्य पूजायां वर्जयित्वा रविं सुत

ໃນຍັດຍະທັງປວງ ແລະກິດພິທີທັງຫຼາຍ ຜົນອາມະລະກີ (ອາມລາ) ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າປະເສີດ. ແຕ່ໃນການບູຊາເທວະທັງປວງ—ຍົກເວັ້ນພຣະສຸຣິຍະ—ພຶງນຳໃຊ້ຜົນນີ້, ໂອ ບຸດແຫ່ງຣະວິ.

Verse 24

तस्माद्रविदिने तात सप्तम्यां च विशेषतः । धात्रीफलानि सततं दूरतः परिवर्जयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນວັນອາທິດ—ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນສັບຕະມີ—ພຶງຫຼີກເວັ້ນຜົນທາດຣີ (ອາມລາ) ຢູ່ເສມ ແລະຢູ່ໃຫ້ໄກຈາກມັນ.

Verse 25

यस्तु स्नाति तथाश्नाति धात्रीं च रविवासरे । आयुर्वित्तं कलत्रं च सर्वं तस्य विनश्यति

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນອາທິດໄປອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະກິນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ພ້ອມທັງເສວນທາດຣີ (ອາມລາ) ໃນວັນນັ້ນ—ອາຍຸ, ຊັບສິນ, ພັນລະຍາ ແລະທຸກສິ່ງຂອງຜູ້ນັ້ນ ຈະພິນາດ.

Verse 26

संक्रान्तौ च भृगोर्वारे षष्ठ्यां प्रतिपिदि ध्रुवम् । नवम्यां चाप्यमायां च धात्रीं दूरात्परित्यजेत्

ໃນວັນສັງກຣານຕິ, ວັນສຸກ (ພຣິກຸວາຣ), ຕິຖີທີ 6, ວັນປຣະຕິປະດາ, ແລະແນ່ນອນຕິຖີທີ 9 ພ້ອມທັງວັນອະມາວັດສະຍາ—ຄວນຫຼີກຫ່າງຈາກທາດຣີ (ອາມະລະກີ/ອາມລາ) ແມ່ນແຕ່ຈາກໄກ.

Verse 27

नासिकाकर्णतुंडेषु मृतस्य चिकुरेषु वा । तिष्ठेद्धात्रीफलं यस्य स याति विष्णुमंदिरम्

ຖ້າໃນຍາມຕາຍ ນຳຜົນທາດຣີ (ອາມະລະກີ) ວາງໄວ້ທີ່ຮູດັງ, ຫູ, ປາກ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເທິງຜົມຂອງຜູ້ຕາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພຣະວິສະນຸທາມ.

Verse 28

धात्रीसंपर्कमात्रेण मृतो यात्यच्युतालयम् । सर्वपापक्षयस्तस्य स्वर्गं याति रथेन तु

ພຽງແຕ່ໄດ້ສຳຜັດກັບທາດຣີ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍກໍຈະໄດ້ເຖິງອາໄລຂອງອະຈະຍຸຕະ (ພຣະວິສະນຸ) ບາບທັງປວງຖືກທຳລາຍ ແລະເຂົາໄປສະຫວັນໂດຍລົດຮົບ.

Verse 29

धात्रीद्रवं नरो लिप्त्वा यस्तु स्नानं समाचरेत् । पदेपदेश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति धार्मिकः

ຜູ້ມີທຳຜູ້ໃດ ທານ້ຳຄັ້ນທາດຣີລົງໃນກາຍ ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງພິທີອັສວະເມທະ ໃນທຸກກ້າວຍ່າງ.

Verse 30

अस्य दर्शनमात्रेण ये वै पापिष्ठजंतवः । सर्वे ते प्रपलायंते ग्रहा दुष्टाश्च दारुणाः

ພຽງແຕ່ເຫັນສິ່ງນີ້ ສັດທີ່ບາບໜັກຢ່າງຍິ່ງ—ທັງໝົດ—ຈະຫນີໄປ ແລະອິດທິພົນດາວ (ກຣາຫ) ອັນຊົ່ວຮ້າຍແລະນ່າຢ້ານກໍຈະສະລາຍ.

Verse 31

पुरैकः पुल्कसः स्कंद मृगयार्थं वनं गतः । मृगपक्षिगणान्हत्वा तृषया परिपीडितः

ໂອ ສະກັນດະ, ກ່ອນນັ້ນມີຊາຍປຸລກະສະຄົນໜຶ່ງເຂົ້າປ່າເພື່ອລ່າສັດ. ຫຼັງຈາກຂ້າຝູງກວາງແລະຝູງນົກ ລາວຖືກຄວາມຫິວນ້ຳບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ.

Verse 32

क्षुधयामलकीवृक्षं पुरः पीनफलान्वितम् । दृष्ट्वा संरुह्य सहसा चखाद फलमुत्तमम्

ເມື່ອຖືກຄວາມຫິວບີບຄັ້ນ ລາວເຫັນຕົ້ນອາມະລະກີຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ມີໝາກອ້ວນເຕັມກິ່ງ. ລາວປີນຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວກິນໝາກອັນປະເສີດທັນທີ.

Verse 33

ततो दैवात्सवृक्षाग्रान्निपपात महीतले । वेदनागाढसंविद्धः पंचत्वमगमत्तदा

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ລາວຕົກຈາກຍອດໄມ້ລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຖືກຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງທະລຸ ແລ້ວຈຶ່ງສິ້ນຊີວິດ ກັບຄືນສູ່ທາດທັງຫ້າ.

Verse 34

ततः प्रेतगणाः सर्वे रक्षोभूतगणास्तथा । तनुं वोढुं मुदा सर्वे ये वै शमनसेवकाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຝູງເປຣຕະທັງໝົດ ແລະຝູງຣາກສະສະກັບພູຕະ—ຜູ້ເປັນບໍລິວານແຫ່ງ ສະມະນະ (ຍະມະ)—ທຸກຄົນຍິນດີ ແລ້ວເລີ່ມຫາມຮ່າງນັ້ນ.

Verse 35

न शक्नुवंति चांडालं मृतं द्रष्टुं महाबलाः । अन्योन्यं विग्रहस्तेषां ममायमिति भाषताम्

ບັນດາຜູ້ມີລິດແຮງເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ອາດແມ່ນແຕ່ຈະເບິ່ງຈັນຑາລະຜູ້ຕາຍໄດ້. ໃນພວກເຂົາເກີດການຂັດແຍ່ງ ພາກັນເວົ້າວ່າ “ຜູ້ນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ”

Verse 36

ग्रहीतुं चापि नेतुं च न शक्तास्ते परस्परम् । ततस्ते तु समालोक्य गता मुनिगणान्प्रति

ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຈັບກຸມກັນແລະກັນ ແລະບໍ່ອາດນໍາກັນໄປໄດ້. ແລ້ວເມື່ອຫັນເບິ່ງຮອບດ້ານ ກໍໄປຫາສະພາແຫ່ງຫມູ່ມຸນີ.

Verse 37

प्रेता ऊचुः । किमर्थं मुनयो धीराश्चांडालं पापकारिणम् । प्रेक्षितुं न वयं शक्ता न चापि यमसेवकाः

ພວກເປຣຕາກ່າວວ່າ: “ເພາະເຫດໃດມຸນີຜູ້ໝັ້ນຄົງຈຶ່ງປາດຖະນາຈະເບິ່ງຈັນດາລາຜູ້ກໍ່ບາບນັ້ນ? ທັງພວກເຮົາ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຍະມະກໍບໍ່ອາດເບິ່ງເຂົາໄດ້”

Verse 38

म्रियंते पातिता ये च स्थिरैर्युद्धपराङ्मुखाः । साहसैः पातिता भीता वज्राग्निकाष्ठपीडिताः

ຜູ້ທີ່ຖືກຕີໃຫ້ລົ້ມຍ່ອມພິນາດ—ທັງຜູ້ທີ່ແມ່ນໝັ້ນຄົງແຕ່ຫັນໜີຈາກສົງຄາມ; ແລະຜູ້ທີ່ຖືກຈູ່ໂຈມຢ່າງຫຸນຫັນຈົນລົ້ມ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍວັຊຣະ ໄຟ ແລະການຕີດ້ວຍໄມ້

Verse 39

सिंहव्याघ्रहता मर्त्या व्याघ्रैर्वा जलजंतुभिः । जलस्थलस्थिताः प्रेताः वृक्षपर्वतपातिताः

ມະນຸດຜູ້ຖືກສິງໂຕ ຫຼື ເສືອຂ້າ ຫຼືຖືກເສືອ ຫຼືສັດນໍ້າຂ້າ—ນັ້ນແມ່ນເປຣຕາຜູ້ຢູ່ໃນນໍ້າ ຫຼືຢູ່ເທິງບົກ ແລະຜູ້ຕົກຈາກຕົ້ນໄມ້ ຫຼືພູເຂົາ

Verse 40

पशुपक्षिहता ये च कारागारे गरे मृताः । आत्मघातमृता ये च श्राद्धादिकर्मवर्जिताः

ຜູ້ທີ່ຖືກສັດຫຼືນົກຂ້າ ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນຄຸກ ຜູ້ທີ່ຕາຍເພາະພິດ; ຜູ້ທີ່ຕາຍໂດຍການຂ້າຕົນເອງ ແລະຜູ້ທີ່ຂາດພິທີກຳສັກສິດເຊັ່ນ ສຣາດທະ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນທີ່ກ່າວເຖິງ

Verse 41

गूढकर्ममृता धूर्ता गुरुविप्रनृपद्विषः । पाषंडाः कौलिकाः क्रूरा गरदाः कूटसाक्षिणः

ຄົນຫລອກລວງທີ່ຈົມຢູ່ໃນກຳຊົ່ວລັບໆ ມີເລ່ຫຼ່ຽມແລະຄົດຄຽວ; ເປັນສັດຕູຕໍ່ຄຸຣຸ, ພຣາຫມັນ ແລະກະສັດ; ເປັນພວກອະທຳແລະລັດທິປອມ; ໂຫດຮ້າຍ, ຜູ້ໃຫ້ພິດ ແລະພະຍານເທັດ.

Verse 42

आशौचान्नस्य भोक्तारः प्रेतभोग्या न संशयः । ममायमिति भाषंतो नेतुं तं च न शक्नुमः

ຜູ້ໃດກິນອາຫານທີ່ໄດ້ມາຈາກຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ (ອະເຊົາຈ) ຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນຈະເປັນຂອງເສບຂອງພຣີຕ (ວິນຍານຜູ້ຕາຍ) ແມ່ນບໍ່ມີສົງໄສ; ແມ່ນແຕ່ກ່າວວ່າ “ນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ” ກໍບໍ່ອາດນຳໄປກັບຕົນໄດ້.

Verse 43

आदित्य इव दुष्प्रेक्ष्यः किंवा कस्य प्रभावतः । मुनय ऊचुः । अनेन भक्षितं प्रेताः पक्वं चामलकीफलम्

ລາວເປັນຜູ້ທີ່ຍາກຈະຈ້ອງເບິ່ງ ເຫມືອນດວງອາທິດ—ໂດຍພະລັງຂອງໃຜ ຫຼືໂດຍອິດທິພົນຂອງໃຜຈຶ່ງເປັນແບບນີ້? ພວກມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂດຍລາວນີ້ແຫຼະ ພຣີຕທັງຫຼາຍໄດ້ກິນຜົນອາມະລະກີ (ໝາກອຳລາ) ທີ່ສຸກແລ້ວ”

Verse 44

तत्संगं यांति तस्यैव फलानि प्रचुराणि च । तेनैव कारणेनायं दुष्प्रेक्ष्यो भवतां ध्रुवम्

ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງການຄົບຄືນກັນນັ້ນເອງ ແລະຜົນອັນຫຼາຍຫຼວງກໍເກີດຂຶ້ນຈາກນັ້ນແນ່ນອນ; ເພາະເຫດນັ້ນເອງ ຜູ້ນີ້ຈຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າເບິ່ງໄດ້ຍາກແນ່ນອນ.

Verse 45

वृक्षाग्रपतितस्याथ प्राणः स्नेहान्न च त्यजेत् । नायं चारेण सूर्यस्य न चान्ये पापकारिणः

ແມ່ນແຕ່ຕົກຈາກຍອດໄມ້ ກໍບໍ່ຄວນປະຖິ້ມຊີວິດເນື່ອງຈາກຄວາມຜູກພັນດ້ວຍຄວາມຮັກ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເພາະເສັ້ນທາງຂອງພຣະສຸຣິຍະ ແລະບໍ່ແມ່ນເພາະຜູ້ກະທຳບາບອື່ນໆເຊັ່ນກັນ.

Verse 46

धात्रीभक्षणमात्रेण पापात्पूतो व्रजेद्दिवम् । प्रेता ऊचुः । पृच्छामो वो ह्यविज्ञानान्न वयं निंदकाः क्वचित्

ພຽງແຕ່ກິນທາດຣີ (ໝາກອາມະລະກີ/ອາມລາ) ກໍຊໍາລະບາບໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ. ພວກເປຣດກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຖາມເພາະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເປັນຜູ້ນິນທາ”

Verse 47

विष्णुलोकाद्विमानं तु यावन्नैवात्र गच्छति । उच्यतां मुनिशार्दूला वो द्रुतं मनसि स्थितम्

ຕາບໃດທີ່ວິມານຈາກໂລກພຣະວິສນຸຍັງບໍ່ມາຮອດນີ້, ໂອ ມຸນີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ, ຈົ່ງກ່າວໂດຍໄວເຖິງສິ່ງທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນໃຈຂອງທ່ານ

Verse 48

यावद्द्विजा न घोषंति वेदमंत्रादिकल्पितम् । घोष्यंते यत्र वेदाश्च मंत्राणि विविधानि च

ຕາບໃດທີ່ພວກດວິຊະຍັງບໍ່ຂັບຂານສຽງເວດ—ພ້ອມພິທີກຳ ແລະມົນຕຣາທີ່ຮຽບຮຽງຈາກເວດ—ສະຖານທີ່ນັ້ນຍັງຂາດຄວາມສັກສິດ. ແຕ່ບ່ອນໃດທີ່ມີການສວດເວດດັງກ້ອງ ແລະມົນຕຣາຫຼາກຫຼາຍ, ບ່ອນນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດ

Verse 49

पुराणस्मृतयो यत्र क्षणं स्थातुं न शक्नुमः । यज्ञहोमजपस्थानदेवतार्चनकर्मणाम्

ບ່ອນໃດທີ່ປຸຣານະ ແລະ ສະມຣິຕິ ບໍ່ອາດຢູ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ, ບ່ອນນັ້ນຍ່ອມເສື່ອມຖອຍໃນໜ້າທີ່ຂອງຍັຊະ, ໂຫມະ, ຊະປະ, ການບໍລິການຕີຣະຖະ ແລະການບູຊາເທວະ

Verse 50

पुरतो वै न तिष्ठामस्तस्माद्वृत्तं समुच्यताम् । किं वै कृत्वा प्रेतयोनिं लभंते हि नरा द्विजाः

“ພວກເຮົາບໍ່ອາດຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານໄດ້; ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ກ່າວເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນດວິຊະ, ມະນຸດເຮັດກຳໃດຈຶ່ງໄດ້ຮັບພຣະເປຣດະໂຢນິ ຄືສະພາບເປັນເປຣດ?”

Verse 51

श्रोतुमिच्छामहे सम्यक्कथं वै विकृतं वपुः । द्विजा ऊचुः । शीतवातातपक्लेशैः क्षुत्पिपासाविशेषकैः

ພວກເຮົາປາຖະນາຈະຟັງໃຫ້ແຈ້ງຊັດວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວ ກາຍນີ້ເປັນພິການບິດເບືອນໄດ້ແນວໃດ. ພວກດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຈາກຄວາມໜາວ ລົມ ແລະຄວາມຮ້ອນ ພ້ອມທັງຄວາມລໍາບາກພິເສດຄືຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ໍາ.

Verse 52

अन्यैरपि च दुःखैर्ये पीडिताः कूटसाक्षिणः । वधबंधप्रमीताश्च प्रेतास्ते निरयं गताः

ບັນດາພະຍານທີ່ໃຫ້ຄໍາພະຍານເທັດ ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ອື່ນໆບີບຄັ້ນດ້ວຍ ແລະຜູ້ພິນາດເນື່ອງຈາກການປະຫານ ຫຼືການຈໍາຄຸກ—ປຣະເຕະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໄປສູ່ນະຣົກແລ້ວ.

Verse 53

छिद्रान्वेषपरा ये च द्विजानां कर्मघातिनः । तथैव च गुरूणां च ते प्रेताश्चापुनर्भवाः

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງແຕ່ຊອກຫາຂໍ້ຜິດ ຜູ້ຂັດຂວາງກິດໜ້າທີ່ຂອງດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ແລະຜູ້ທໍາຮ້າຍຄູອາຈານ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຈະເປັນປຣະເຕະ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບການເກີດໃໝ່.

Verse 54

दीयमाने द्विजाग्र्ये तु दातारं प्रतिविध्यति । चिरं प्रेतत्वमाश्रित्य नरकान्न निवर्तते

ແຕ່ຖ້າໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງຖວາຍທານແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ມີຜູ້ໃດເຮັດຮ້າຍຜູ້ໃຫ້ທານ ຜູ້ນັ້ນຈະຮັບສະພາບເປັນປຣະເຕະຢູ່ດົນນານ ແລະບໍ່ຫວນກັບຈາກນະຣົກ.

Verse 55

परस्य वाऽत्मनो वा गां कृत्वा पीडनवाहने । न पालयंति ये मूढास्ते प्रेताः कर्मजा भुवि

ຄົນໂງ່ທີ່ບໍ່ວ່າງົວນັ້ນເປັນຂອງຄົນອື່ນ ຫຼືຂອງຕົນ ກໍນໍາໄປເທັມໃຫ້ລາກບັນທຸກຢ່າງເຈັບປວດ ແລະບໍ່ປົກປ້ອງດູແລ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນປຣະເຕະຢູ່ໃນໂລກ ເກີດຈາກກຳຂອງຕົນເອງ.

Verse 56

हीनप्रतिज्ञाश्चासत्यास्तथा भग्नव्रता नराः । नलिनीदलभुक्ताश्च ते प्रेताः कर्मजा भुवि

ຜູ້ຊາຍຜູ້ມັກຕົວະ ຜິດຄໍາປະຕິຍາ ແລະທໍາລາຍພຣະວຣະຕະ—ຜູ້ນັ້ນກິນໃບບົວເປັນອາຫານ ແລ້ວດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ກາຍເປັນເປຣຕາເລ່ອນລອຍໃນໂລກນີ້।

Verse 57

विक्रीणन्ति सुतां शुद्धां स्त्रियं साध्वीमकंटकाम् । पितृव्यमातुलादेश्च ते प्रेताः कर्मजा भुवि

ຜູ້ໃດຂາຍລູກສາວຂອງຕົນຜູ້ບໍລິສຸດ—ນາງຜູ້ມີສິນ ໄຮ້ມົນທິນ ແລະບໍ່ມີຕໍານິ—ຜູ້ນັ້ນພ້ອມທັງລຸງຝ່າຍພໍ່ ລຸງຝ່າຍແມ່ ແລະພວກອື່ນໆ ຍ່ອມດ້ວຍກຳຂອງຕົນ ເກີດເປັນເປຣຕາເລ່ອນລອຍໃນໂລກ।

Verse 58

एते चान्ये च बहवः प्रेता जाताः स्वकर्मभिः । प्रेता ऊचुः । न भवंति कथं प्रेताः कर्मणा केन वा द्विजाः

“ພວກນີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ໄດ້ກາຍເປັນເປຣຕາເນື່ອງດ້ວຍກຳຂອງຕົນເອງ।” ເປຣຕາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ມະນຸດເປັນເປຣຕາໄດ້ແນວໃດ? ດ້ວຍກຳປະເພດໃດຈຶ່ງເກີດເຊັ່ນນັ້ນ?”

Verse 59

हिताय वदनस्तूर्णं सर्वलोकहितं परम् । द्विजा ऊचुः । येन चैव कृतं स्नानं जले तीर्थस्य धीमता

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງປວງ ທ່ານໄດ້ກ່າວຢ່າງຮວດເລັວເຖິງຄໍາສອນສູງສຸດອັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ ດວິຊະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ໍາໃນນ້ໍາແຫ່ງຕີຣຖະນີ້?”

Verse 60

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे तुलसीमाहात्म्यं नाम षष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານະອັນສັກສິດ ພາກທໍາອິດ (ສຣິດສະຕິຂັນດະ) ບົດທີ 60 ຊື່ “ມະຫາຕະມະຍະແຫ່ງຕຸລະສີ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 61

पूजयित्वा हरिं मर्त्याः प्रेतत्वं न व्रजंति वै । वेदाक्षरप्रसूतैश्च स्तोत्रमंत्रादिभिस्तथा

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະຫຣິ ມະນຸດທັງຫຼາຍຍ່ອມບໍ່ຕົກໄປສູ່ສະພາບເປຣຕ (ວິນຍານຫຼົງລ້ອນ) ໂດຍແທ້ ໂດຍສະເພາະເມື່ອບູຊາດ້ວຍສະໂຕຕຣະ ມັນຕຣະ ແລະອື່ນໆທີ່ເກີດຈາກພະຍາງຂອງພຣະເວດ

Verse 62

देवानां पूजने रक्ता न वै प्रेता भवंति ते । श्रुत्वा पौराणिकं वाक्यं दिव्यं च धर्मसंहितम्

ຜູ້ທີ່ຫມັ້ນໃຈໃນການບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ຍ່ອມບໍ່ກາຍເປັນເປຣຕໂດຍແທ້ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາປຸຣານະອັນທິບພະ ແລະເປັນປະມວນແຫ່ງທັມມະ ກໍພົ້ນຈາກຊະຕານັ້ນ

Verse 63

पाठयित्वा पठित्वा च पिशाचत्वं न गच्छति । व्रतैश्च विविधैः पूताः पद्माक्षधारणैस्तथा

ດ້ວຍການໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດອ່ານ ແລະດ້ວຍການສວດອ່ານດ້ວຍຕົນເອງ ຍ່ອມບໍ່ຕົກໄປສູ່ສະພາບປິສາຈ (ຜີຮ້າຍ) ເມື່ອບໍລິສຸດດ້ວຍວຣະຕະນານາ ແລະສວມເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພຣະຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ກໍໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງ

Verse 64

जप्त्वा पद्माक्षमालायां प्रेतत्वं नैव गच्छति । धात्रीफलद्रवैः स्नात्वा नित्यं तद्भक्षणे रताः

ເມື່ອເຮັດຈະປະ (japa) ຢູ່ເທິງມາລາເມັດດອກບົວ ຍ່ອມບໍ່ໄປສູ່ສະພາບເປຣຕເລີຍ ອາບນ້ຳເປັນນິດດ້ວຍນ້ຳຄັ້ນຈາກຜົນອາມະລະກີ ແລະຫມັ້ນບໍລິໂພກຢູ່ເສມອ ຍ່ອມໄດ້ຜົນອັນເປັນມົງຄຸນ

Verse 65

तेन विष्णुं सुसंपूज्य न गछंति पिशाचताम् । प्रेता ऊचुः । सतां संदर्शनात्पुण्यमिति पौराणिका विदुः

ດ້ວຍການນັ້ນ ເມື່ອບູຊາພຣະວິສນຸຢ່າງຖືກຕ້ອງສົມບູນ ພວກເຂົາຍ່ອມບໍ່ຕົກໄປສູ່ສະພາບປິສາຈ ເປຣຕທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນັກຮູ້ປຸຣານະຮູ້ວ່າ ພຽງໄດ້ເຫັນສັດບຸຣຸດກໍເກີດບຸນ”

Verse 66

तस्माद्वो दर्शनं जातं हितं नः कर्तुमर्हथ । प्रेतभावाद्यथामुक्तिः सर्वेषां नो भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະຂອງທ່ານແລ້ວ ຂໍທ່ານຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາທັງໝົດພົ້ນຈາກພາວະເປັນເປຣຕາ ແລະບັນລຸໂມກສະ

Verse 67

व्रतोपदेशकं धीरा युष्माकं शरणागताः । ततो दयालवः सर्वे तानूचुर्द्विजसत्तमाः

“ໂອ ຜູ້ມັ່ນຄົງທັງຫຼາຍ ພວກເຮົາມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານ ເພື່ອຂໍຄຳສອນເລື່ອງວຣະຕະອັນສັກສິດ.” ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣາຫມັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງໝົດຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາ

Verse 68

धात्रीणां भक्षणं शीघ्रं कुर्वतां मुक्तिहेतवे । प्रेता ऊचुः । धात्रीणां दर्शने विप्रा वयं स्थातुं न शक्नुमः

“ຜູ້ໃດປາຖະໜາໂມກສະ ຈົ່ງຮີບກິນຜົນດາທຣີ (ອາມະລະກີ) ເປັນເຫດແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ.” ເປຣຕາກ່າວວ່າ “ໂອ ວິປຣາ, ແຕ່ເຫັນດາທຣີພວກເຮົາກໍຢືນຢູ່ໃກ້ບໍ່ໄດ້”

Verse 69

कथं तेषां फलानां च शक्ता वै भक्षणेधुना । द्विजा ऊचुः । अस्माकं वचनेनात्र धात्रीणां भक्षणं शिवम्

“ແລ້ວບັດນີ້ພວກເຈົ້າຈະມີກຳລັງກິນຜົນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ແນວໃດ?” ດວິຊະກ່າວວ່າ “ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາໃນທີ່ນີ້ ການກິນດາທຣີ (ອາມະລະກີ) ຈະເປັນສິວະ-ມົງຄົນ”

Verse 70

फलिष्यति परं लोकं तस्माद्गंतुं समर्हथ । अथ तेभ्यो वरं लब्ध्वा धात्रीवृक्षं पिशाचकैः

ມັນຈະໃຫ້ຜົນເປັນໂລກອັນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າຄວນເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບພອນຈາກພວກເຂົາ ລາວກໍໄປຫາຕົ້ນດາທຣີ ທ່າມກາງພວກປິສາຈາ

Verse 71

समारुह्य फलं प्राप्य भक्षितं लीलया तदा । ततो देवालयात्तूर्णं रथं पीनसुशोभनम्

ລາວໄດ້ປີນຂຶ້ນໄປ ໄດ້ຮັບໝາກໄມ້ນັ້ນ ແລ້ວກິນດ້ວຍລີລາອັນຮ່າເຮີງ. ຕໍ່ມາ ຈາກເທວາລະຍະ (ວິຫານ) ກໍມີລົດຮົບອັນງາມສະຫງ່າ ປະດັບປະດາວິຈິດ ອອກມາຢ່າງວ່ອງໄວ

Verse 72

आगतं तं समारुह्य सचांडालपिशाचकाः । गतास्ते त्रिदिवं पुत्र व्रतैर्यज्ञैः सुदुर्लभम्

ເມື່ອຂຶ້ນຂີ່ລົດທີ່ມາຮອດນັ້ນ ພວກເຂົາ—ພ້ອມດ້ວຍຈັນດາລາ ແລະ ປິສາຈະ—ໄດ້ໄປສູ່ຕຣິດິວ (ສະຫວັນ) ໂອ ລູກເອີຍ; ດິນແດນທີ່ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍວຣະຕະ ແລະ ຍັດຍະ ກໍຍາກຍິ່ງຈະບັນລຸ

Verse 73

स्कंद उवाच । धात्रीभक्षणमात्रेण पुण्यं लब्ध्वा दिवं गताः । तद्भक्षिणः कथं स्वर्गं न गच्छंति नरादयः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ພຽງແຕ່ກິນທາຕຣີ (ອາມະລາ/ໝາກອຳລາ) ພວກເຂົາກໍໄດ້ບຸນ ແລະໄປສະຫວັນ. ແລ້ວເປັນຫຍັງມະນຸດແລະອື່ນໆຜູ້ກິນມັນ ຈຶ່ງບໍ່ໄປສະຫວັນ?”

Verse 74

ईश्वर उवाच । पूर्वं ते ज्ञानलोपाच्च न जानंति हिताहितम् । उच्छिष्टं श्वभिरुत्स्पृष्टं श्लेष्ममूत्रं शकृत्तु वा

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໃນກ່ອນນັ້ນ ເນື່ອງຈາກປັນຍາຖືກບັງ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ວ່າອັນໃດເປັນປະໂຫຍດ ແລະອັນໃດເປັນໂທດ—ເຖິງຂັ້ນເຫັນວ່າເສດອາຫານທີ່ຫມາແຕະ, ເສມະ, ປັດສະວະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຂີ້ ກໍຮັບໄດ້

Verse 75

मत्वा च मोहिताः श्रेष्ठं प्रेतादंति सदैव हि । शकृच्छौचजलं वांतं बलिसूकरकुक्कुटैः

ເພາະຄວາມຫຼົງ ພວກເຂົາກັບເຫັນວ່ານັ້ນເປັນສິ່ງດີທີ່ສຸດ ແລະກິນຢູ່ເລື້ອຍໆດຸດປຣີຕະ—ກິນຂີ້, ນ້ຳຊຳລະຫຼັງຂີ້, ແລະຂອງອາເມັນ—ເຫມືອນຫມູ ແລະໄກ່ທີ່ກິນຂອງບາລີ (ເຄື່ອງບູຊາ)

Verse 76

मृतके सूतके जप्यं न त्यक्तं येन केनचित् । तस्यान्नं च जलं प्रेताः खादंति तु सदैव हि

ຖ້າໃນໄລຍະທີ່ມີມົນທິນຈາກການເກີດ ຫຼື ການຕາຍ ຫາກຜູ້ໃດບໍ່ຢຸດການສວດມົນ, ພວກຜີເຜດຈະມາກິນອາຫານ ແລະ ນໍ້າຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 77

दुर्दांता गृहिणी यस्य शुचिसंयमवर्जिता । गुरुनिःसारिता दुष्टा संति प्रेताश्च तत्र वै

ໃນເຮືອນທີ່ມີເມຍຜູ້ບໍ່ມີສິນທໍາ, ຂາດຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ໄລ່ຄູບາອາຈານອອກໄປ, ພວກຜີເຜດຍ່ອມອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້.

Verse 78

अपुङ्गवाः कुलैर्जात्या बलोत्साहविवर्जिताः । बधिराश्च कृशा दीनाः पिशाचाः कर्मजातयः

ຜູ້ທີ່ເກີດໃນຕະກຸນຕໍ່າ, ຂາດພະລັງ, ຫູໜວກ, ຈ່ອຍຜອມ ແລະ ໜ້າສົງສານ ຄືພວກປີສາດທີ່ເກີດຈາກຜົນກໍາ.

Verse 79

क्षणं च मंगलं नास्ति दुःखैर्देहयुता भृशम् । तेनैव विकृताकाराः सर्वभोगविवर्जिताः

ບໍ່ມີຄວາມເປັນສິລິມຸງຄຸນແມ້ແຕ່ບຶດດຽວ, ຮ່າງກາຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານ. ຍ້ອນຄວາມທຸກນັ້ນ ຮູບຮ່າງຈຶ່ງບິດບ້ຽວ ແລະ ປາສະຈາກຄວາມສຸກທັງປວງ.

Verse 80

नग्नका रोगसंतप्ता मृता रूक्षा मलीमसाः । एते चान्ये च दुःखार्ताः सदैव प्रेतजातयः

ເປືອຍກາຍ, ທົນທຸກດ້ວຍພະຍາດ, ຄືກັບຄົນຕາຍ, ແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ສົກກະປົກ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຜູ້ທົນທຸກອື່ນໆ ລ້ວນແຕ່ຢູ່ໃນຈໍາພວກຜີເຜດຕະຫຼອດໄປ.

Verse 81

तेन कर्मविपाकेन जायंते काममीदृशाः । पितृमातृगुरूणां च देवनिंदापराश्च ये

ໂດຍຜົນສຸກງອມຂອງກຳນັ້ນ ຕາມທີ່ຄວາມປາຖະໜາຜັກດັນ ຄົນຢ່າງນັ້ນຈຶ່ງເກີດມາ—ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນນິນທາເທວະ ແລະດູໝິ່ນພໍ່ແມ່ກັບຄູອາຈານດ້ວຍ।

Verse 82

पाषंडाः कौलिकाः पापास्ते प्रेताः कर्मजा भुवि । गलपाशैर्जलैः शस्त्रैर्गरलैरात्मघातकाः

ພວກນອກທາງທຳ ແລະຜູ້ປະຕິບັດສາຍກາປາລິກະ/ເກົາລະ—ຜູ້ມີບາບ—ດ້ວຍກຳຂອງຕົນ ຈຶ່ງເກີດໃນໂລກເປັນເປຣດກະວົນກະວາຍ; ແລະທຳລາຍຕົນໂດຍຜູກຄໍ ຈົມນ້ຳ ອາວຸດ ຫຼືພິດ।

Verse 83

इहलोके च ते प्रेताश्चांडालादिषु संभवाः । अंत्यजाः पतिताश्चैव पापरोगमृताश्च ये

ແລະໃນໂລກນີ້ເອງ ເປຣດເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄປເກີດໃນພວກຈັນດາລ ແລະກຸ່ມຜູ້ຖືກຂັບອອກອື່ນໆ—ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າອັນຕະຍະຊະ, ຜູ້ຕົກຈາກທາງທຳ, ແລະຜູ້ຕາຍດ້ວຍໂລກອັນເກີດຈາກບາບ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນທີ່ກ່າວເຖິງ।

Verse 84

अंत्यजैर्घातिता युद्धे ते प्रेता निश्चिता भुवि । महापातकसंयुक्ता विवाहे च बहिष्कृताः

ຜູ້ໃດຖືກອັນຕະຍະຊະຂ້າໃນສົງຄາມ ຜູ້ນັ້ນໃນໂລກນີ້ຖືກກຳນົດແນ່ນອນວ່າເປັນເປຣດເດີນຫຼົງ; ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍມະຫາບາບ ແລະຖືກກັນອອກຈາກພິທີແຕ່ງງານດ້ວຍ।

Verse 85

शौर्यात्साहसिका ये च ते प्रेताः कर्मजा भुवि । राजद्रोहकरा ये च पितॄणां द्रोहचिंतकाः

ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າກ້າຫານແຕ່ກະທຳການຫຸນຫັນແລະຮຸນແຮງ ດ້ວຍກຳຂອງຕົນຈຶ່ງເປັນເປຣດໃນໂລກ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ກະທຳກະບົດຕໍ່ກະສັດ ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ດີຄິດທອດທິ້ງບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ)

Verse 86

ध्यानाध्ययनहीनाश्च व्रतैर्देवार्चनादिभिः । अमंत्राः स्नानहीनाश्च गुरुस्त्रीगमने रताः

ຜູ້ທີ່ຂາດການພິຈາລະນາສະມາທິ ແລະຂາດການສຶກສາຄຳພີ ແຕ່ກະທຳວຣະຕະ ແລະບູຊາເທວະເປັນຕົ້ນ; ຜູ້ບໍ່ມີມັນຕຣາ ບໍ່ມີພິທີອາບນ້ຳອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຫມົກມຸ່ນກັບເມຍຂອງອາຈານ.

Verse 87

तथैव चांत्यजस्त्रीषु दुर्गतासु च संगताः । मृताः क्रूरोपवासेन म्लेच्छदेशस्थिता मृताः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ທີ່ຄົບຫາກັບຍິງອັນຕະຍະຈະ ແລະຍິງຜູ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ; ຜູ້ທີ່ຕາຍດ້ວຍການອົດອາຫານອັນຮຸນແຮງ ແລະຜູ້ຢູ່ໃນແດນມເລັຈຉະແລ້ວຕາຍ—ຖືກກ່າວວ່າຕາຍໃນສະພາບອັນເຈັບປວດຫນັກ।

Verse 88

म्लेच्छभाषायुताशुद्धास्तथाम्लेच्छोपजीविनः । अनुवर्तंति ये म्लेच्छान्स्त्रीधनैरुपजीवकाः

ຜູ້ທີ່ຮັບເອົາພາສາຂອງມເລັຈຉະ ຖືກນັບວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ; ແລະຜູ້ທີ່ຫາລ້ຽງຊີບໂດຍອາໄສມເລັຈຉະກໍເຊັ່ນກັນ। ຜູ້ທີ່ຕາມມເລັຈຉະ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຊັບຂອງຍິງ ກໍຖືກກ່າວວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 89

स्त्रियो यैश्च न रक्ष्यंते ते प्रेता नात्र संशयः । क्षुधासंतप्तदेहं तु श्रांतं विप्रं गृहागतम्

ຜູ້ໃດບໍ່ປົກປ້ອງຍິງ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເປຣຕ (ວິນຍານພະຍົນ) —ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ। ແລະພຣາຫມັນຜູ້ມາຮອດເຮືອນ ກາຍຖືກເຜົາດ້ວຍຄວາມຫິວ ແລະເມື່ອຍລ້າອ່ອນແຮງ…

Verse 90

गुणपुण्यातिथिं त्यक्त्वा पिशाचत्वं व्रजंति ते । विक्रीणंति च वै गाश्च म्लेच्छेषु च गवाशिषु

ເມື່ອລະທິ້ງອາຕິຖິທັມອັນມີຄຸນແລະເປັນບຸນ ຄືການນັບຖືຕ້ອນຮັບແຂກ ພວກເຂົາຈະຕົກສູ່ພາວະເປັນປິສາຈ (ສັດອັນນ່າຢ້ານ). ແລະຍັງຂາຍງົວອີກ—ຂາຍໃຫ້ມເລັຈຉະ ແລະຂາຍໃຫ້ຜູ້ດຳລົງຊີບດ້ວຍການເລີ້ຍງງົວ।

Verse 91

प्रेतलोके सुखं स्थित्वा ते च यांत्यपुनर्भवम् । अशौचाभ्यंतरे ये च जाताश्च पशवो मृताः

ເມື່ອຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍໃນໂລກເປຣຕ (Preta-loka) ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍບັນລຸອປຸນັຣພະວະ (apunarbhava) ຄືສະພາບບໍ່ຫວນກັບມາເກີດອີກ. ນີ້ຍັງໃຊ້ກັບສັດທີ່ເກີດແລະຕາຍໃນຊ່ວງອະເຊົາຈ (aśauca) ອັນເປັນຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດທາງພິທີກຳດ້ວຍ.

Verse 92

चिरं प्रेताः पिशाचाश्च मृता जाताः पुनः पुनः । जातकर्ममुखैश्चैव संस्कारैर्ये विविर्जिताः

ຜູ້ໃດຂາດສັງສະກາຣ (saṃskāra) ເລີ່ມຈາກຊາຕະກັມມະ (jātakarma) ເປັນຕົ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະຕາຍຊ້ຳໆ ຄືນໆ ແລະດຳລົງຢູ່ດົນນານເປັນເປຣຕ ແລະ ປິສາຈ (piśāca)។

Verse 93

एकैकस्मिश्च संस्कारे प्रेतत्वं परिहीयते । स्नानसंध्यासुरार्चाभिर्वेदयज्ञव्रताक्षरैः

ໃນແຕ່ລະສັງສະກາຣ (saṃskāra) ຄວາມເປັນເປຣຕຈະຫຼຸດລົງ—ໂດຍການອາບນ້ຳຊຳລະ, ການສວດສັນທະຍາ (saṃdhyā), ການບູຊາເທວະ, ການສາທະຍາຍະເວດ, ການປະກອບຍັດຍະ (yajña), ການຖືພອນ (vrata) ແລະການຈະປະອັກສອນສັກສິດ.

Verse 94

आजन्मवर्जिताः पापास्ते प्रेताश्चापुनर्भवाः । भोजनोच्छिष्टपात्राणि यानि देहमलानि च

ຜູ້ບາບທີ່ຂາດສັງສະກາຣອັນຄວນມີຕັ້ງແຕ່ເກີດ ຈະກາຍເປັນເປຣຕ ແລະເຖິງອປຸນັຣພະວະ (apunarbhava) ຄືຖືກຕັດຂາດຈາກການເກີດໃໝ່. ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍພາຊະນະທີ່ເປື້ອນເສດອາຫານ ແລະດ້ວຍຂີ້ເຫຍື້ອອັນບໍ່ບໍລິສຸດຂອງຮ່າງກາຍດ້ວຍ.

Verse 95

निपातयंति ये तीर्थे ते प्रेता नात्र संशयः । दानमानार्चनैर्नैव यैर्विप्रा भुवि तर्पिताः

ຜູ້ໃດໂຍນຜູ້ຕາຍລົງໃນຕີຣຖະ (tīrtha) ໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ວິປຣະ (vipra) ຫຼືພຣາຫມັນໃນໂລກນີ້ພໍໃຈດ້ວຍທານ ການໃຫ້ກຽດ ແລະການບູຊາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນເປຣຕແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 96

पितरो गुरवश्चैव प्रेतास्ते कर्मजा भृशम् । पतिं त्यक्त्वा च या नार्यो वसंति चेतरैर्जनैः

ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ) ແລະ ຄູອາຈານທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ເນື່ອງຈາກຜົນກຳຂອງຕົນອັນໜັກ ຈຶ່ງກາຍເປັນເປຣດຜູ້ກະວົນກະວາຍ; ໂດຍສະເພາະແມ່ຍິງທີ່ລະທິ້ງຜົວແລ້ວໄປຢູ່ກັບຊາຍອື່ນ

Verse 97

प्रेतलोके चिरं स्थित्वा जायंते चांत्ययोनिषु । पतिं च वंचयित्वा या विषयेंद्रियमोहिताः

ເມື່ອຢູ່ໃນເປຣດໂລກເປັນເວລາດົນ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຈະເກີດໃໝ່ໃນຄັນອັນຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດ—ແມ່ຍິງຜູ້ຫຼົງໃນອາລົມແລະສຸກແຫ່ງອິນທຣີ ແລ້ວຫລອກລວງຜົວຂອງຕົນ

Verse 98

मिष्टं चादंति याः पापास्तास्तु प्रेताश्चिरं भुवि । विण्मूत्रभक्षका ये च ब्रह्मस्व भक्षणे रताः

ແມ່ຍິງຜູ້ມີບາບທີ່ກິນຂອງຫວານອັນໂອຊະ ຈະເປັນເປຣດຢູ່ໃນໂລກນີ້ເປັນເວລາດົນ; ແລະຜູ້ທີ່ກິນຂີ້ແລະປັດສະວະ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຫຼົງໃນການກິນຊັບຂອງພຣາຫມັນ

Verse 99

अभक्ष्यभक्षकाश्चान्ये ते प्रेताश्चापुनर्भवाः । बलाद्ये परवस्तूनि गृह्णंति न ददत्यपि

ຜູ້ອື່ນໆທີ່ກິນອາຫານຕ້ອງຫ້າມ (ອະພັກຊະຍະ) ຈະກາຍເປັນເປຣດ ແລະຖືກປິດກັ້ນຈາກການເກີດໃໝ່; ຜູ້ໃດໃຊ້ກຳລັງຍຶດເອົາຂອງຄົນອື່ນ ແລະບໍ່ໃຫ້ສິ່ງໃດຕອບແທນ ກໍໄດ້ຮັບຊະຕາກຳດຽວກັນ

Verse 100

अतिथीनवमन्यंते प्रेता निरयमास्थिताः । तस्मादामलकीं भुक्त्वा स्नात्वा तस्य द्रवेण च

ຜູ້ໃດຫມິ່ນປະມາດແຂກ (ອະຕິຖິ) ຈະເປັນເປຣດ ແລະຢູ່ໃນນະລົກ; ດັ່ງນັ້ນຄວນກິນອາມະລະກີ (ໝາກອາມລາ) ແລະອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳຄັ້ນຂອງມັນດ້ວຍ

Verse 101

सर्वपापाद्विनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सेवयामलकीं शिवाम्

ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ। ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພະຍາຍາມທຸກປະການເພື່ອບູຊາແລະຮັບໃຊ້ອາມະລະກີ (ໝາກອຳລາ) ອັນເປັນມງຄົດ।

Verse 102

य इदं शृणुयान्नित्यं पुण्याख्यानमिदं शुभम् । सर्वपाप प्रपूतात्मा विष्णुलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງເລື່ອງລາວອັນມງຄົດ ແລະເປັນບຸນນີ້ເປັນນິດ ຈິດໃຈຈະຖືກຊໍາລະຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກພຣະວິສນຸ।

Verse 103

श्रावयेत्सततं लोके वैष्णवेषु विशेषतः । स याति विष्णुसायुज्यमिति पौराणिका विदुः

ຄວນໃຫ້ມີການສະທາຍາຍເລື່ອງນີ້ຢູ່ເສມອໃນໂລກ—ໂດຍສະເພາະໃນຫມູ່ຜູ້ນັບຖືພຣະວິສນຸ (ໄວສນະວະ)। ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະວິສນຸ—ດັ່ງທີ່ນັກປຸຣານະຮູ້ກັນ।

Verse 104

स्कंद उवाच । महीरुह फलं ज्ञातं प्रपूतं द्विविधं प्रभो । इदानीं श्रोतुमिच्छामि पत्रं पुष्पं सुमोक्षदम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈຜົນແຫ່ງໝາກຂອງຕົ້ນໄມ້ອັນສັກສິດແລ້ວ ຊຶ່ງມີສອງປະການ। ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງເລື່ອງໃບແລະດອກ ທີ່ປະທານໂມກສະອັນປະເສີດ।”

Verse 105

ईश्वर उवाच । सर्वेभ्यः पत्रपुष्पेभ्यः सत्तमा तुलसी शिवा । सर्वकामप्रदा शुद्धा वैष्णवी विष्णुसुप्रिया

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໃນບັນດາໃບແລະດອກທັງປວງ ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດແມ່ນຕຸລະສີອັນມງຄົດ। ນາງປະທານຄວາມປາຖະນາທັງປວງ ບໍລິສຸດ ເປັນໄວສນະວີ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 106

भुक्तिमुक्तिप्रदा मुख्या सर्वलोकपरा शुभा । यामाश्रित्य गताः स्वर्गमक्षयं मुनिसत्तमाः

ນາງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ—ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ໂມກສະ, ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ອຸທິດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ. ເມື່ອພຶ່ງພານາງ ມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ບັນລຸສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 107

हितार्थं सर्वलोकानां विष्णुनारोपिता पुरा । तुलसीपत्रपुष्पं च सर्वधर्मप्रतिष्ठितम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ ໃນກາລກ່ອນ ພຣະວິດສະນຸໄດ້ປູກໄວ້; ແລະ ໃບກັບດອກທຸລະສີ ຖືກສະຖາປະນາເປັນຮາກຖານແຫ່ງທຳມະທັງປວງ.

Verse 108

यथा विष्णोः प्रियालक्ष्मीर्यथाहं प्रिय एव च । तथेयं तुलसीदेवी चतुर्थो नोपपद्यते

ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ ພຣະລັກສະມີ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຂ້ອຍກໍເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ ທຸລະສີເທວີນີ້ກໍເປັນທີ່ຮັກເຊັ່ນກັນ; ບໍ່ມີຜູ້ທີ່ສີ່ເກີດຂຶ້ນໄດ້.

Verse 109

तुलसीपत्रमेकं तु शतहेमफलप्रदम् । नान्यैः पुष्पैस्तथापत्रैर्नान्यैर्गंधानुलेपनैः

ໃບທຸລະສີພຽງໃບດຽວ ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍຄຳຮ້ອຍຄັ້ງ; ຜົນແບບນັ້ນບໍ່ໄດ້ມາຈາກດອກໄມ້ອື່ນ ໃບໄມ້ອື່ນ ຫຼື ນ້ຳຫອມທາອື່ນໆ.

Verse 110

तुष्यते दैत्यहा विष्णुस्तुलस्याश्च दलैर्विना । अनेन पूजितो येन हरिर्नित्यं पराशया

ພຣະວິດສະນຸຜູ້ປາບອະສູນ ບໍ່ພໍພຣະໄທເມື່ອຂາດໃບທຸລະສີ. ດ້ວຍການຖວາຍນີ້ ພຣະຫຣິຖືກບູຊາເປັນນິດດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 111

तेन दत्तं हुतं ज्ञातं कृतं यज्ञव्रतादिकम् । जन्मजन्मनि भासित्वं सुखं भाग्यं यशः श्रियं

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນນັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ໃຫ້ທານ ໄດ້ຖວາຍໃນຍັດຍະ ໄດ້ຮຽນຮູ້ ແລະໄດ້ປະຕິບັດ—ເຊັ່ນ ຍັດຍະ ວຣະຕະ ແລະອື່ນໆ—ຈະສ່ອງສະຫວ່າງທຸກພົບທຸກຊາດ ນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກ ໂຊກດີ ຊື່ສຽງ ແລະສິຣີສົມບັດ।

Verse 112

कुलं शीलं कलत्रं च पुत्रं दुहितरं तथा । धनं राज्यमरोगत्वं ज्ञानं विज्ञानमेव च

ຕະກູນວົງສາ ຄວາມປະພຶດດີ ຄູ່ຄອງ ລູກຊາຍ ແລະລູກສາວ; ຊັບສິນ ອຳນາດປົກຄອງ ຄວາມບໍ່ເຈັບໄຂ້ ແລະທັງຄວາມຮູ້ກັບປັນຍາທີ່ຮູ້ແຈ້ງ—ທັງໝົດນີ້ (ໄດ້) ກ່າວໄວ້।

Verse 113

वेदवेदांगशास्त्रं च पुराणागमसंहिताः । सर्वं करगतं मन्ये तुलस्याभ्यर्चने हरेः

ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ວິດ ວິດາງຄະ ຊາສະຕຣະ ແລະບັນດາສັງຫິຕາແຫ່ງປຸຣານະກັບອາຄະມະ—ທັງໝົດເຫມືອນຢູ່ໃນມືແລ້ວ ເມື່ອບູຊາພຣະຫຣິດ້ວຍໃບຕຸລະສີ।

Verse 114

यथा गंगा पवित्रांगी सुरलोके विमोक्षदा । यथा भागीरथी पुण्या तथैवं तुलसी शिवा

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ຄົງຄາ—ຜູ້ມີອົງກາຍບໍລິສຸດ—ປະທານໂມກສະໃນສຸຣະໂລກ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ພາຄີຣະຖີ ອັນເປັນບຸນບໍລິສຸດ ຕຸລະສີກໍເປັນ «ຊິວາ» ຄື ມົງຄຸນ ແລະສັກສິດ ເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 115

किं च गंगाजले नैव किंच पुष्करसेवया । तुलसीदलमिश्रेण जलेनैव प्रमोद्यते

ພຣະອົງບໍ່ຊື່ນຊົມພຽງແຕ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະບໍ່ຊື່ນຊົມພຽງແຕ່ການໄປຮັບໃຊ້ທີ່ປຸສກະຣະ; ແຕ່ຊື່ນຊົມຢ່າງແທ້ຈິງດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນໃບຕຸລະສີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 116

माधवः संमुखो यस्य जन्मजन्मसुधीमतः । तस्य श्रद्धा भवेछ्रुत्वा तुलस्या हरिमर्चितुम्

ສໍາລັບຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ທີ່ໃນຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ ມາດະວະ (ພຣະວິດສະນຸ) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າແລະເມດຕາສະເໝີ ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາສອນນີ້ ສັດທາຍ່ອມເກີດ ເພື່ອບູຊາພຣະຫຣິດ້ວຍຕຸລະສີ.

Verse 117

यो मंजरीदलैरेव तुलस्या विष्णुमर्चयेत् । तस्य पुण्यफलं स्कन्द कथितुं नैव शक्यते

ໂອ ສະກັນດະ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະວິດສະນຸ ດ້ວຍພຽງດອກອ່ອນແລະໃບຕຸລະສີ ຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້ແທ້.

Verse 118

तत्र केशवसान्निध्यं यत्रास्ति तुलसीवनम् । तत्र ब्रह्मा च कमला सर्वदेवगणैः सह

ບ່ອນໃດມີປ່າຕຸລະສີ ບ່ອນນັ້ນຍ່ອມມີສັນນິທິອັນໃກ້ຊິດຂອງ ເກສະວະ (ພຣະວິດສະນຸ) ຢູ່. ທີ່ນັ້ນຍັງມີພຣະພຣົມ ແລະ ກະມະລາ (ພຣະລັກສະມີ) ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 119

तस्मात्तां संनिकृष्टे तु सदा देवीं प्रपूजयेत् । स्तोत्रमंत्रादिकं यद्वा सर्वमानंत्यमश्नुते

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເທວີຢູ່ໃກ້ມື ພຶງບູຊານາງເປັນນິດ; ບໍ່ວ່າດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ, ມົນຕຣາ ຫຼືວິທີອື່ນໃດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນອັນຄົບຖ້ວນແລະອະນັນຕະ (ພອນນິລັນດອນ).

Verse 120

ये च प्रेताश्च कूश्मांडाः पिशाचा ब्रह्मराक्षसाः । भूतदैत्यादयस्तत्र पलायंते सदैव हि

ແລະທີ່ນັ້ນ ພວກເປຣຕະ, ກູສະມານຑະ, ປິສາຈະ, ບຣະຫມະຣາກຊະສະ, ພູຕະ, ໄດຕະ ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມຫນີພົ້ນໄປເປັນນິດ.

Verse 121

अलक्ष्मीर्नाशिनी घूर्णा या डाकिन्यादि मातरः । सर्वाः संकोचितां यांति दृष्ट्वा तु तुलसीदलं

ອະລັກຊະມີ (ເຄາະຮ້າຍ) ນາຊິນີຜູ້ທຳລາຍ ກູຣະນາ ແລະແມ່ວິນຍານເຊັ່ນ ດາກິນີ ທັງຫມົດ—ພຽງເຫັນໃບຕູລະສີໃບດຽວກໍຫົດຕົວແລ້ວຖອຍຫນີໄປ।

Verse 122

ब्रह्महत्यादयः पापव्याधयः पापसंभवाः । कुमंत्रिणा कृता ये च सर्वे नश्यंति तत्र वै

ບາບເຊັ່ນ ພຣະຫມະຫັດຍາ ແລະໂລກໄພອັນເກີດຈາກບາບ—ອັນເກີດຈາກອະທັມ—ພ້ອມທັງຄວາມຜິດທີ່ເກີດເນື່ອງຈາກທີ່ປຶກສາຊົ່ວ ທັງຫມົດນັ້ນ ຍ່ອມຖືກທຳລາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້।

Verse 123

भूतले वापि तं येन हर्यर्थं तुलसीवनम् । कृतं क्रतुशतं तेन विधिवत्प्रियदक्षिणम्

ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ ສ້າງສວນຫຼືປ່າຕູລະສີເພື່ອພຣະຫຣິ—ຜູ້ນັ້ນເທົ່າກັບໄດ້ປະກອບຍັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງຕາມພິທີ ພ້ອມທັກສິນາອັນພຶງປາຖະໜາຄົບຖ້ວນ।

Verse 124

हरिलिंगेषु चान्येषु सालग्रामशिलासु च । तुलसीग्रहणं कृत्वा विष्णोः सायुज्यमाव्रजेत्

ເມື່ອນຳໃບຕູລະສີໄປຖວາຍໃນການບູຊາຫຣິລິງຄະ ສັນຍາລັກສັກສິດອື່ນໆ ແລະຫີນສາລະຄຣາມ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະວິສະນຸ।

Verse 125

नंदंति पुरुषास्तस्य माधवार्थे क्षितौ तु यः । तुलसीं रोपयेद्धीरः स याति माधवालयम्

ຜູ້ຄົນຍ່ອມຊື່ນຊົມໃນບຸນຂອງຜູ້ມັ່ນຄົງທີ່ປູກຕູລະສີລົງໃນດິນເພື່ອພຣະມາທະວະ; ຜູ້ບູຊາຜູ້ມີປັນຍານັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ພຣະມາທະວາລະຍະ (ທີ່ປະທັບຂອງມາທະວະ)។

Verse 126

पूजयित्वा हरिं देवं निर्माल्यं तुलसीदलम् । धारयेद्यः स्वशीर्षे तु पापात्पूतो दिवं व्रजेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະຫຣິເທວແລ້ວ ຜູ້ໃດນຳໃບຕຸລະສີທີ່ຖວາຍແລ້ວເປັນນິຣມາລະຍະ ວາງໄວ້ເທິງສີສະຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດຈາກບາບ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ

Verse 127

पूजने कीर्त्तने ध्याने रोपणे धारणे कलौ । तुलसी दहते पापं र्स्वर्गं मोक्षं ददाति च

ໃນຍຸກກະລິ ດ້ວຍການບູຊາ ການຮ້ອງຄີຣຕະນະ ການພິຈາລະນາສະມາທິ ການປູກ ແລະການສວມໃສ່ຫຼືເກັບຮັກສາ ຕຸລະສີເຜົາບາບໃຫ້ມອດ ແລະປະທານທັງສະຫວັນແລະໂມກສະ

Verse 128

उपदेशं दिशेदस्याः स्वयमाचरते पुनः

ຄວນໃຫ້ຄຳສອນແກ່ນາງ ແລ້ວຕົນເອງກໍຄວນກັບມາປະຕິບັດຕາມທີ່ສອນນັ້ນອີກ

Verse 129

स याति परमं स्थानं माधवस्य निकेतनम् । हरेः प्रियकरं यच्च तन्मे प्रियतरं भवेत्

ຜູ້ນັ້ນຈະໄປເຖິງສະຖານອັນສູງສຸດ—ເຮືອນພຳນັກຂອງພຣະມາທະວະ ແລະສິ່ງໃດທີ່ພຣະຫຣິຮັກ ຂໍໃຫ້ສິ່ງນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 130

सर्वेषामपि देवानां देवीनां च समंततः । श्राद्धेषु यज्ञकार्येषु पर्णमेकं षडानन

ໂອ ສະດານະນ (ຜູ້ມີຫົກໜ້າ) ສຳລັບເທວະແລະເທວີທັງປວງ ໃນພິທີສຣາດທະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະໃນກິດຂອງຍັດຍະ ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ມີໃບໄມ້ພຽງໃບດຽວ (ເປັນເຄື່ອງຖວາຍ/ອົງປະກອບພິທີ)

Verse 131

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तुलसीसेवनं कुरु । तुलसी सेविता येन तेन सर्वं तु सेवितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພາກພຽນທຸກປະການໃນການຮັບໃຊ້ແມ່ຕຸລະສີ; ຜູ້ໃດຮັບໃຊ້ຕຸລະສີ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆໄດ້ຮັບໃຊ້ທຸກສິ່ງແລ້ວ.

Verse 132

गुरुं विप्रं देवतीर्थं तस्मात्सेवय षण्मुख । शिखायां तुलसीं कृत्वा यस्तु प्राणान्परित्यजेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສະນມຸຂ ຈົ່ງຮັບໃຊ້ຄູບາອາຈານ, ວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ແລະ ທີຣຖະອັນເປັນເທວະ. ຜູ້ໃດວາງຕຸລະສີໄວ້ເທິງສິຂາ (ມວຍຜົມສັກສິດ) ແລ້ວຈາກລົມຫາຍໃຈ—

Verse 133

दुष्कृतौघाद्विनिर्मुक्तः स्वर्गमेति निरामयम् । राजसूयादिभिर्यज्ञैर्व्रतैश्च विविधैर्यमैः

ເມື່ອພົ້ນຈາກກອງບາບກຳທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງສະຫວັນອັນປອດໄພໄຮ້ທຸກຂ໌—ໂດຍຍັດຍະເຊັ່ນ ຣາຊະສູຍະ, ໂດຍວຣະຕະ ແລະ ໂດຍຍະມະອັນຫຼາກຫຼາຍແຫ່ງການສຳຮວມຕົນ.

Verse 134

या गतिः प्राप्यते धीरैः तुलसीसेविनां भवेत् । तुलसीदलेन चैकेन पूजयित्वा हरिं नरः

ຄະຕິອັນສູງສົ່ງທີ່ນັກປັນຍາຜູ້ໝັ້ນຄົງໄດ້ຮັບ ນັ້ນແຫຼະເປັນປາຍທາງຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຕຸລະສີ. ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ບູຊາພຣະຫຣິ ດ້ວຍໃບຕຸລະສີພຽງໃບດຽວ ກໍຍ່ອມເຖິງຄະຕິນັ້ນ.

Verse 135

वैष्णवत्वमवाप्नोति किमन्यैः शास्त्रविस्तरैः । न पिबेत्स पयो मातुस्तुलस्याः कोटिसंख्यकैः

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສະພາບເປັນໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava)—ຈະຕ້ອງການການຂະຫຍາຍຄຳສອນຈາກສາດອື່ນໆອີກຫຍັງ? ຜູ້ບັກຕະເຊັ່ນນັ້ນ ຈະບໍ່ດື່ມນົມຂອງແມ່ຕຸລະສີ ແມ່ນແຕ່ຈຳນວນເຖິງໂກຕິກໍຕາມ.

Verse 136

अर्चितः केशवो येन शाखामृदुलपल्लवैः । भावयेत्पुरुषान्मर्त्यः शतशोथ सहस्रशः

ມະນຸດຜູ້ເປັນມະຕະ ຜູ້ບູຊາເກສະວະດ້ວຍຍອດອ່ອນແລະໃບອ່ອນນຸ່ມຈາກກິ່ງໄມ້ ຍ່ອມຍົກຈິດວິນຍານຜູ້ຄົນໄດ້ເປັນຮ້ອຍໆ ແມ່ນກະທັ້ງເປັນພັນໆ.

Verse 137

पूजयित्वा हरिं नित्यं कोमलैस्तुलसीदलैः । प्रधानतो गुणास्तात तुलस्या गदिता मया

ໂອ ລູກຮັກ, ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະຫຣິ (ຮະຣິ) ທຸກມື້ດ້ວຍໃບຕຸລະສີອ່ອນນຸ່ມ ບັດນີ້ຂ້າໄດ້ກ່າວຄຸນຄ່າຫຼັກໆຂອງຕຸລະສີໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 138

निखिलं पुरुकालेन गुणं वक्तुं न शक्नुमः । यस्त्विदं शृणुयान्नित्यमाख्यानं पुण्यसंचयम्

ແມ່ນຈະມີເວລາຍາວນານປານໃດ ພວກເຮົາກໍບໍ່ອາດກ່າວຄຸນຄ່າຂອງມັນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ແຕ່ຜູ້ໃດຟັງອາຄະຍານອັນສັກສິດນີ້ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຄັງສະສົມບຸນ.

Verse 139

पूर्वजन्मकृतात्पापान्मुच्यते जन्मबंधनात् । सकृत्पठनमात्रेण वह्निष्टोमफलं लभेत्

ດ້ວຍອຳນາດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເຄີຍກະທຳໃນຊາດກ່ອນ ແລະຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງການເກີດຊ້ຳ; ແຕ່ພຽງອ່ານຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ອັກນິສໂຕມະ.

Verse 140

न तस्य व्याधयः पुत्र मूर्खत्वं न कदाचन । सर्वदा जयमाप्नोति न गच्छेत्स पराजयं

ໂອ ລູກເອີຍ, ພະຍາດໄພບໍ່ເຄີຍກະທົບເຂົາ ແລະຄວາມໂງ່ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ. ເຂົາຍ່ອມໄດ້ໄຊຊະນະຢູ່ເສມອ ແລະບໍ່ເຄີຍພົບຄວາມພ່າຍແພ້.

Verse 141

लेखस्तिष्ठेद्गृहे यस्य तस्य लक्ष्मीः प्रवर्तते । न चाधयो न च प्रेता न शोको नावमानना

ເຮືອນໃດທີ່ເກັບຮັກສາຄຳພີອັນສັກສິດໄວ້ ເຮືອນນັ້ນພຣະລັກສະມີຈະສະຖິດຢູ່ ແລະຄວາມມົງຄຸນເຈີຣິນ. ບໍ່ມີຄວາມກັງວົນ ບໍ່ມີຜີວິນຍານລົບກວນ ບໍ່ມີໂສກ ແລະບໍ່ມີຄວາມອັບອາຍ.

Verse 142

न तिष्ठंति क्षणं तत्र यत्रेयं वर्तते लिपिः

ບ່ອນໃດທີ່ມີອັກສອນສັກສິດນີ້ ສິ່ງອັບມົງຄຸນທັງຫຼາຍບໍ່ອາດຢູ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ