Adhyaya 12

Verse 1

भीष्म उवाच । सोमवंशः कथं जातः कथयात्र विशारद । तद्वंशे केतुराजानो बभूवुः कीर्तिवर्द्धनाः

ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ລາຊະວົງຈັນທຣາ (ໂສມະວົງ) ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ, ຈົ່ງເລົ່າຢູ່ນີ້. ແລະໃນວົງນັ້ນ ມີກະສັດຜູ້ຊູທຸງໃດບ້າງ ຜູ້ເພີ່ມພູນກຽດຕິຍົດ?”

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । आदिष्टो ब्रह्मणा पूर्वमत्रिः सर्गविधौ पुरा । अनंतरं नाम तपः सृष्ट्यर्थं तप्तवान्विभुः

ປຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: “ໃນການຈັດລຳດັບການສ້າງສັນອັນໂບຮານ ອະຕຣິ ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວບຳເນັດຕະບະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ ‘ອະນັນຕະຣະ’ ເພື່ອໃຫ້ການສ້າງສັນເກີດຂຶ້ນ”

Verse 3

यदानंदकरं ब्रह्म भगवन्क्लेशनाशनं । ब्रह्मरुद्रेन्द्रसूर्याणामभ्यंतरमतींद्रियं

ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິສຸກ—ພຣະພະຄະວັນ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂ໌—ເປັນສະພາວະພາຍໃນຂອງພຣະພຣະຫມາ, ຣຸທຣະ, ອິນທຣະ ແລະ ພຣະສຸຣິຍະ; ແລະຢູ່ເຫນືອການເຂົ້າເຖິງຂອງອິນທຣີຍະ

Verse 4

शान्तिं कृत्वात्ममनसा तदत्रिः संयमे स्थितः । माहात्म्यं तपसो वापि परमानंदकारकं

ເມື່ອຕັ້ງສັນຕິໃນໃຈຂອງຕົນແລ້ວ ຣິຊິອະຕຣິກໍດຳລົງຢູ່ໃນສັງຍະມະ; ແລະໄດ້ເຜີຍແຜ່ມະຫິມາແຫ່ງຕະບະ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດອານັນດະອັນສູງສຸດ

Verse 5

यस्माद्वंशपतिः सार्द्धं समये तदधिष्ठितः । तं दृष्ट्वाचष्ट सोमेन तस्मात्सोमोभवद्विभुः

ເນື່ອງຈາກຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວົງນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນເວລາອັນຄວນ ເມື່ອໂສມະເຫັນແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນຂານ; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ມີ຤ິດທານັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ‘ໂສມະ’

Verse 6

अथ सुस्राव नेत्राभ्यां जलं तत्रात्रिसंभवम् । द्योतयद्विश्वमखिलं ज्योत्स्नया सचराचरम्

ແລ້ວນ້ຳອັນເກີດຈາກອະຕຣິ ໄດ້ໄຫຼອອກຈາກດວງຕາທັງສອງ; ມີປະກາຍດຸດແສງຈັນ ສ່ອງສະຫວ່າງທົ່ວສາກົນ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 7

तद्दिशो जगृहुस्तत्र स्त्रीरूपेणासहृच्छयाः । गर्भो भूत्वोदरे तासां स्थितः सोप्यत्रिसंभवः

ທີ່ນັ້ນ ທິດທັງຫຼາຍໄດ້ຈັບຍຶດລາວໃນຮູບແມ່ຍິງ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມໃຄ່ໃນໃຈ; ເມື່ອກາຍເປັນຕົວອ່ອນ ລາວຜູ້ເກີດຈາກອະຕຣິກໍສະຖິດຢູ່ໃນຄອບຄອງຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 8

आशाश्च मुमुचुर्गर्भमशक्ता धारणे ततः । समादायाथ तं गर्भमेकीकृत्य चतुर्मुखः

ຕໍ່ມາ ອາຊາທັງຫຼາຍບໍ່ສາມາດອຸ້ມຖືໄດ້ ຈຶ່ງປ່ອຍຕົວອ່ອນນັ້ນອອກ; ແລ້ວພຣະພຣົມຜູ້ມີສີ່ໜ້າໄດ້ຮັບເອົາ ແລະຮວບຮວມໃຫ້ເປັນອັນດຽວ।

Verse 9

युवानमकरोद्ब्रह्मा सर्वायुधधरं नरम् । स्यंदनेथ सहस्तेन वेदशक्तिमये प्रभुः

ພຣະພຣົມໄດ້ເຮັດໃຫ້ບຸລຸດນັ້ນເປັນໜຸ່ມ ແລະປະດັບດ້ວຍອາວຸດທຸກຢ່າງ; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພະລັງເປັນສະພາບແຫ່ງເວດາ ຍັງປະທານລົດຮົບໃຫ້ລາວດ້ວຍ।

Verse 10

आरोप्य लोकमनयदात्मीयं स पितामहः । ततो ब्रह्मर्षिभिः प्रोक्तं ह्यस्मत्स्वामीभवत्वयम्

ເມື່ອສະຖາປະນາແລ້ວ ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ນຳລາວໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອົງ; ແລ້ວບຣະຫມະຣິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ “ແທ້ຈິງ ຂໍໃຫ້ທ່ານເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຮົາ”

Verse 11

ऋषिभिर्देवगंधर्वैरप्सरोभिस्तथैव च । स्तूयमानस्य तस्याभूदधिकं महदंतरम्

ເມື່ອບັນດາຣິສີ, ເທວະຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ພາກັນສັນລະເສີນພຣະອົງ ລະຍະຫ່າງລະຫວ່າງພຣະອົງກັບພວກເຂົາກໍຍິ່ງເພີ່ມພູນຂຶ້ນ।

Verse 12

तेजोवितानादभवद्भुवि दिव्यौषधीगणः । तद्दीप्तिरधिका तस्माद्रात्रौ भवति सर्वदा

ຈາກພຣະມຸກມ່ານແຫ່ງລັດສະມີ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນເປັນຫມູ່ຢາສະຫວັນ; ເພາະສະນັ້ນແສງຂອງມັນຈຶ່ງແຮງກວ່າ ແລະປາກົດເຫັນເສມອໃນຍາມຄ່ຳຄືນ।

Verse 13

तेनौषधीशः सोमोभूद्द्विजेष्वपि हि गण्यते । वेदधामा रसश्चायं यदिदं मंडलं शुभम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂສມະໄດ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພືດຢາ ແລະຖືກນັບຮວມໃນຫມູ່ທະວິຊະດ້ວຍ. ມົນດົນອັນເປັນສິຣິນີ້ແມ່ນທີ່ສະຖິດແຫ່ງເວທ ແລະເປັນຣະສະແທ້ໂດຍຕົນເອງ।

Verse 14

कार्त्तवीर्यस्य राजर्षेर्महिमानं निरीक्ष्य सः । न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यंति पार्थिवाः

ເມື່ອເຫັນມະຫິມາຂອງຣາຊະຣິສີ ກາຣຕະວີຣຍະ ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງຄິດວ່າ “ແນ່ນອນ ບັນດາກະສັດໃນໂລກມະນຸດ ຈະບໍ່ອາດບັນລຸວິຖີຂອງກາຣຕະວີຣຍະໄດ້”

Verse 15

रूपलावण्यसंयुक्तास्तस्मै कन्याः सुवर्चसः । ततः शक्तिसहस्राणां सहस्राणि दशैव तु

ຕໍ່ມາ ນາງສາວຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ພ້ອມດ້ວຍຮູບງາມແລະລາວັນຍະ ໄດ້ຖືກຖວາຍແດ່ພຣະອົງ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກຸ່ມສັກຕິ (ພະລັງ/ອຳນາດ) ຈຳນວນສິບພັນຄູນສິບພັນ ກໍໄດ້ປາກົດ/ຖືກຈັດສັນຕາມມາ।

Verse 16

तपश्चकार शीतांशुर्विष्णुध्यानैकतत्परः । ततस्तुष्टश्च भगवांस्तस्मै नारायणो हरिः

ຊີຕາງຊຸໄດ້ບໍາເນີນຕະປະສະຍາ ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່ຢູ່ໃນການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ. ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ນາຣາຍະນະ ຫຣິ ພໍພຣະໄທ ແລະປາກົດແກ່ເຂົາ.

Verse 17

वरं वृणीष्व चोवाच परमात्मा जनार्दनः । ततो वव्रे वरं सोमः शक्रलोके यजाम्यहम्

ພຣະປະຣະມາດມັນ ຈະນາຣະດະນະ ກ່າວວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ.” ແລ້ວໂສມະເລືອກພອນນີ້ວ່າ “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າປະກອບຍັດຍະໃນໂລກຂອງສັກຣະ (ສະຫວັນຂອງພຣະອິນທຣາ).”

Verse 18

प्रत्यक्षमेव भोक्तारो भवंतु मम मंदिरे । राजसूये सुरगणा ब्रह्माद्या ये चतुर्विधाः

“ຂໍໃຫ້ຜູ້ຮັບພຣະອາຫານບູຊາ ມາປາກົດຕົວຈິງໃນວິຫານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນພິທີຣາຊະສູຍະ ຂໍໃຫ້ຫມູ່ເທວະ—ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣົມ—ຜູ້ແບ່ງເປັນສີ່ປະເພດ ມາຮັບປະທານທີ່ນັ້ນ.”

Verse 19

रक्षपालः सुरोस्माकमास्तां शूलधरो हरः । तथेत्युक्तः समाजह्रे राजसूयं तु विष्णुना

“ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືຕຣີສູນ ເປັນຜູ້ພິທັກຂອງພວກເຮົາ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ທ່ານຕອບຮັບວ່າ “ຕາມນັ້ນເຖີດ”; ແລະພຣະວິສນຸໄດ້ຈັດພິທີຣາຊະສູຍະໃຫ້ສົມບູນຕາມພິທີ.

Verse 20

होतात्रिर्भृगुरध्वर्युरुद्गाता च चतुर्मुखः । ब्रह्मत्वमगमत्तस्य उपद्रष्टा हरिः स्वयम्

ອະຕຣິເປັນໂຫຕຣິ, ພຣຶກຸເປັນອັດວະຣະຍຸ, ແລະຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣົມ) ເປັນອຸດຄາຕຣິ. ທ່ານໄດ້ຮັບຕໍາແໜ່ງພຣະພຣົມ-ປຸໂຣຫິດ ໂດຍມີພຣະຫຣິເອງເປັນຜູ້ກໍາກັບແລະພະຍານແຫ່ງພິທີນັ້ນ.

Verse 21

सदस्याः सर्वदेवास्तु राजसूयविधिः स्मृतः । वसवोध्वर्यवस्तद्वद्विश्वेदेवास्तथैव च

ເທວະທັງປວງພຶງນັບເປັນສະມາຊິກຜູ້ປະກອບພິທີ; ນີ້ແມ່ນວິທີຂອງຍັດຍະຣາຊະສູຍະຕາມຄຳຄຳພີ. ວະສຸເປັນປະໂຣຫິດອັດວາຣະຍຸ ແລະ ວິສະເວເທວະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 22

त्रैलोक्यं दक्षिणा तेन ऋत्विग्भ्यः प्रतिपादिता । सोमः प्राप्याथदुष्प्राप्यमैश्वर्यं सृष्टिसत्कृतं

ໂດຍພຣະອົງ ໄດ້ມອບໄຕໂລກເປັນທັກສິນາແກ່ພວກຣິຕວິກ. ແລ້ວໂສມະກໍໄດ້ບັນລຸອຳນາດໄອສະວັຣຍະອັນຍາກຈະໄດ້, ອັນຖືກສັນລະເສີນໂດຍລຳດັບແຫ່ງການສ້າງສັນເອງ.

Verse 23

सप्तलोकैकनाथत्वं प्राप्तस्स्वतपसा तदा । कदाचिदुद्यानगतामपश्यदनेकपुष्पाभरणोपशोभाम्

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງເຈັດດ້ວຍຕະປະຂອງຕົນແລ້ວ, ຄັ້ງໜຶ່ງລາວໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ເຂົ້າໄປໃນສວນ, ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບດອກໄມ້ຫຼາຍປະການ.

Verse 24

बृहन्नितंबस्तनभारखेदां पुष्पावभंगेप्यतिदुर्बलांगीं । भार्यां च तां देवगुरोरनंगबाणाभिरामायत चारुनेत्रां

ລາວໄດ້ເຫັນພັນລະຍາຂອງຄູບາອາຈານແຫ່ງເທວະ—ເມື່ອຍລ້າດ້ວຍນ້ຳໜັກສະໂພກອັນໃຫຍ່ແລະອົງອົບອຸ່ນ, ກາຍອ່ອນບາງຈົນແມ່ນດອກໄມ້ຕົກກໍຄືຈະທົນບໍ່ໄດ້; ງາມດັ່ງຖືກສອນຂອງກາມເທວະ, ມີດວງຕາຍາວງາມ.

Verse 25

तारां स ताराधिपतिः स्मरार्तः केशेषु जग्राह विविक्तभूमौ । सापि स्मरार्ता सहते न रेमे तद्रूपकांत्याहृतमानसैव

ດ້ວຍຄວາມທຸກຮ້ອນແຫ່ງກາມ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດາວໄດ້ຈັບຕາຣາທີ່ຜົມໃນບ່ອນສະງົບລັບ. ນາງເອງກໍກາມາກຸນ; ບໍ່ຕໍ່ຕ້ານ ແລະບໍ່ຫ້າມໃຈ—ເພາະໃຈນາງຖືກຄວາມງາມແລະປະກາຍແຫ່ງຮູບຂອງລາວຊິງໄປແລ້ວ.

Verse 26

चिरं विहृत्याथ जगाम तारां विधुर्गृहीत्वा स्वगृहं ततोपि । न तृप्तिरासीत्स्वगृहेपि तस्य तारानुरक्तस्य सुखागमेषु

ເມື່ອຫຼິ້ນສະໜຸກຢູ່ດົນນານແລ້ວ ພະຈັນທຣາໄດ້ນຳນາງຕາຣາໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ. ແຕ່ແມ່ນຢູ່ໃນເຮືອນຕົນກໍບໍ່ອິ່ມໃຈ ເນື່ອງຈາກຫຼົງຮັກຕາຣາຢ່າງແຮງໃນການໄລ່ຫາຄວາມສຸກ.

Verse 27

बृहस्पतिस्तद्विरहाग्निदग्धस्तद्ध्याननिष्ठैकमना बभूव । शशाक शापं न च दातुमस्मै न मंत्रशस्त्राग्निविषैरनेकैः

ພຣະພຶຫັດສະປະຕິຖືກໄຟແຫ່ງການພັດພາກເຜົາໄໝ້ ຈຶ່ງມີໃຈເປັນໜຶ່ງ ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິຄິດຮອດເຂົາ. ແຕ່ກໍບໍ່ອາດໃຫ້ຄຳສາບແກ່ເຂົາໄດ້ ບໍ່ວ່າດ້ວຍມົນຕຣາ ອາວຸດ ໄຟ ຫຼືພິດຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 28

तस्यापकर्तुं विविधैरुपायैर्नैवाभिचारैरपि वागधीशः । स याचयामास ततस्तु देवं सोमं स्वभार्यार्थमनंगतप्तः

ເມື່ອບໍ່ອາດເຮັດອັນຕະລາຍເຂົາໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດໆ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍອະພິຈານ ແລະໄສຍະເວດ ພຣະວາກະທີຊະຜູ້ຖືກກາມເທບເຜົາໃຈ ຈຶ່ງອ້ອນວອນພຣະໂສມະເທບ ເພື່ອໄດ້ພັນລະຍາຂອງຕົນຄືນ.

Verse 29

स याच्यमानोपि ददौ न भार्यां बृहस्पतेः कामवशेन मोहितः । महेश्वरेणाथ चतुर्मुखेन साध्यैर्मरुद्भिः सह लोकपालैः

ແມ່ນຈະຖືກອ້ອນວອນຊ້ຳໆ ພຣະຈັນທຣາຜູ້ຫຼົງໄຫຼໃນກາມກໍບໍ່ຍອມຄືນພັນລະຍາໃຫ້ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ. ການປະຕິເສດນັ້ນຍັງຄົງຢູ່ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ໜ້າພຣະມະເຫສະວະຣະ ແລະພຣະພຣົມສີໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າສາດະຍະ ມະຣຸດ ແລະໂລກະປານທັງຫຼາຍ.

Verse 30

ददौ यदा तां न कथंचिदिंदुस्तदा शिवः क्रोधपरो बभूव । यो वामदेवप्रथितः पृथिव्यामनेकरुद्रार्चितपादपद्मः

ເມື່ອພຣະອິນທຸບໍ່ຍອມມອບນາງຄືນໂດຍປະການໃດໆ ພຣະສິວະຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ—ພຣະສິວະຜູ້ໂດ່ງດັງໃນໂລກວ່າ “ວາມະເທວະ” ຜູ້ມີດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຖືກບູຊາໂດຍຣຸດຣະຫຼາຍອົງ.

Verse 31

ततः सशिष्यो गिरिशः पिनाकी बृहस्पतेः स्नेहवशानुबद्धः । धनुर्गृहीत्वाजगवं पुरारिर्जगाम भूतेश्वरसिद्धजुष्टः

ແລ້ວ ຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ ພ້ອມດ້ວຍສິດ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ໄດ້ຈັບຄັນທະນູອະຊະກາວະ; ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະອອກເດີນທາງ ໂດຍມີ ພູເຕສະວະຣະ ແລະພວກສິດທະຕິດຕາມຮັບໃຊ້।

Verse 32

युद्धाय सोमेन विशेषदीप्तस्तृतीयनेत्रानलभीमवक्त्रः । सहैव जग्मुश्च गणेश्वराणां विंशाधिका षष्टिरथोग्रमूर्तिः

ເພື່ອອອກສູ້ຮົບ ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍພິເສດ ແລະມີພຣະພັກອັນນ່າຢ້ານ ດຸດໄຟຈາກນັຍນາທີສາມ। ພ້ອມກັບພຣະໂສມະ ພຣະອົງອອກເດີນທາງ; ແລະພວກຄະເນສະວະຣະ ຫົກສິບບວກອີກຊາວ ກໍໄປດ້ວຍ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງເອງມີຮູບອັນດຸຮ້າຍ।

Verse 33

यक्षेश्वराणां सगणैरनेकैर्युतोन्वगात्स्यंदनसंस्थितानां । वेतालयक्षोरगकिन्नराणां पद्मेन चैकेन तथार्बुदानाम्

ພຣະອົງໄດ້ເຄື່ອນໄປ ພ້ອມດ້ວຍຫົວໜ້າແຫ່ງພວກຢັກສະ ແລະກອງຫມູ່ຫຼາຍຫຼາຍ; ພວກທີ່ປະຈຳຢູ່ເທິງລົດຮົບກໍໄປດ້ວຍ। ມີທັງເວຕາລະ, ຢັກສະ, ນາກ, ກິນນະຣະ; ພ້ອມກັບກອງໜຶ່ງຊື່ “ປັດມະ” ແລະຍັງມີຝູງຫຼາຍມະຫາສານ (ອະຣພຸດ) ອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ।

Verse 34

लक्षैस्त्रिभिर्द्वा दशभी रथानां सोमोप्यगात्तत्र विवृद्धमन्युः । शनैश्चरांगारकवृद्धतेजा नक्षत्रदैत्यासुरसैन्ययुक्तः

ພຣະໂສມະ (ດວງຈັນ) ກໍລຸກໜ້າໄປທີ່ນັ້ນ ພ້ອມລົດຮົບ ສາມສິບສອງລ້ານ, ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງພຣະອົງເພີ່ມພູນຢ່າງຫນັກ। ແລະ ສະໄນສະຈະຣະ (ເສົາ) ພ້ອມອັງກາຣະກະ (ອັງຄານ) ສ່ອງໄສດ້ວຍເຕຊະທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ມາພ້ອມກອງທັບແຫ່ງນັກສັດຕຣະ, ໄດຕະຍະ ແລະອະສຸຣະ।

Verse 35

जग्मुर्भयं सप्त तथैव लोका धरावनद्वीपसमुद्रगर्भाः । ससोममेवाभ्यगमत्पिनाकी गृहीतदीप्तास्त्रविशालवह्निः

ເມື່ອນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ຄອບງຳເຈັດໂລກາ—ພ້ອມທັງແຜ່ນດິນ ປ່າໄມ້ ເກາະດອນ ແລະຄວາມເລິກໃນທະເລ. ປິນາກີ (ພຣະສິວະ) ລຸກໄຟດ້ວຍໄຟອັນກວ້າງໃຫຍ່ຈາກອາວຸດອັນສ່ອງໄສທີ່ຖືໄວ້, ແລ້ວກ້າວເຂົ້າໄປຫາພຣະໂສມະ।

Verse 36

अथाभवद्भीषण भीम सोम सैन्यद्वयस्याथ महाहवोसौ । अशेषसत्वक्षयकृत्प्रवृद्धस्तीक्ष्णप्रधानो ज्वलनैकरूपः

ແລ້ວກໍເກີດມະຫາຍຸດອັນນ່າຢ້ານກົວ ດຸດຈັນທຣາ ລະຫວ່າງກອງທັບທັງສອງ; ມັນທະວີຄວາມດຸເດືອດ ກ່ອນໃຫ້ສັດມີຊີວິດນັບບໍ່ຖ້ວນພິນາດ ໂດຍອາວຸດຄົມເປັນຫຼັກ ແລະດຸດເປັນໄຟລຸກໂຊດຮູບດຽວ।

Verse 37

शस्त्रैरथान्योन्यमशेषसैन्यं द्वयोर्जगामक्षयमुग्रतीक्ष्णैः । पतंति शस्त्राणि तथोज्वलानि स्वर्भूमिपातालमलं दहंति

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍອາວຸດອັນດຸຮ້າຍ ແລະຄົມກິບດຸດໃບມີດ ກອງທັບທັງສອງຝ່າຍໄດ້ທຳລາຍກັນແລະກັນຈົນສິ້ນ; ອາວຸດທີ່ລຸກໄຟຕົກລົງບໍ່ຂາດ ເຜົາຜານສະຫວັນ ແຜ່ນດິນ ແລະປາຕານໃຫ້ຮ້ອນໄໝ້।

Verse 38

रुद्रः क्रोधाद्ब्रह्मशिरो मुमोच सोमोपि सोमास्त्रममोघवीर्यं । तयोर्निपातेन समुद्रभूम्योरथांतरिक्षस्य च भीतिरासीत्

ຣຸທຣະໃນຄວາມໂກດໄດ້ປ່ອຍ “ພຣະຫມະສິຣະ” ອາສະຕຣ; ແລະ ໂສມະກໍຍິງ “ໂສມາສະຕຣ” ອັນມີ຤ິດບໍ່ຜິດພາດ. ເມື່ອທັງສອງຕົກລົງ ຄວາມຢ້ານກົວກໍເກີດແກ່ທະເລ ແຜ່ນດິນ ແລະແມ່ນແຕ່ອັນຕະຣິກສະ (ອາກາດ) ດ້ວຍ।

Verse 39

तदा सुयुद्धं जगतां क्षयाय प्रवृद्धमालोक्य पितामहोपि । ततः प्रविश्याथ कथंचिदेव निवारयामास सुरैः सहैव

ເມື່ອເຫັນການຮົບອັນດຸເດືອດນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຈົນມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງໂລກທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ກໍມາຮອດ. ແລ້ວພຣະອົງເຂົ້າໄປພ້ອມເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກໍສາມາດຢັບຢັ້ງມັນໄວ້ໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດວິທີໜຶ່ງ।

Verse 40

अकारणं किं क्षयकृज्जनानां सोम त्वयापीदमकार्यकार्यं । यस्मात्परस्त्रीहरणाय सोम त्वया कृतं युद्धमतीव भीमम्

ໂອ ໂສມະ! ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງໄຮ້ເຫດຜົນ ກາຍເປັນຜູ້ທຳລາຍຜູ້ຄົນ ໂດຍການກະທຳອັນບໍ່ຄວນນີ້? ເພາະໂອ ໂສມະ, ເພື່ອການລັກພາພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ທ່ານໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງນັກ।

Verse 41

पापग्रहस्त्वं भविता जनेषु पापोस्यलं वह्निमुखाशिनां त्वं । भार्यामिमामर्पय वाक्पतेस्त्वं प्रमाणयन्नेव मदीय वाचम्

ໃນຫມູ່ຊົນ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຖືກບາບຄອບງຳ; ໃນຫມູ່ຜູ້ຖວາຍບູຊາແກ່ປາກແຫ່ງໄຟ ເຈົ້າກໍຈະເປັນຜູ້ບາບໜັກ. ບັດນີ້ຈົ່ງມອບພັນລະຍານີ້ໃຫ້ ວາກປະຕິ ເພື່ອໃຫ້ຄຳຂອງຂ້າເປັນຈິງ.

Verse 42

तथेति चोवाच हिमांशुमाली युद्धादपाक्रामदतः प्रशांतः । बृहस्पतिस्तामथ गृह्य तारां हृष्टो जगाम स्वगृहं च रुद्रः

“ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ຜູ້ມີມົງກຸດແຫ່ງຈັນທຣາໄດ້ກ່າວ; ແລ້ວເມື່ອໃຈສະຫງົບ ກໍຖອນຕົນອອກຈາກສົງຄາມ. ຕໍ່ມາ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ໄດ້ຮັບ ຕາຣາ ໄວ້ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ—ສ່ວນ ຣຸທຣະ ກໍໄປຍັງທາມຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ.

Verse 43

पुलस्त्य उवाच । ततः संवत्सरस्यांते द्वादशादित्यसन्निभः । दिव्यपीताम्बरधरो दिव्याभरणभूषितः

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາໃນທ້າຍປີ ມີຜູ້ໜຶ່ງປາກົດ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງ—ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເຫຼືອງທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນສະຫວັນ.

Verse 44

तारोदरविनिष्क्रान्तः कुमारस्सूर्यसन्निभः । सर्वार्थशास्त्रविद्विद्वान्हस्तिशास्त्रप्रवर्त्तकः

ຈາກຄັນຂອງ ຕາຣາ ໄດ້ເກີດອອກມາເປັນກຸມານເຈົ້າຊາຍ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດ—ເປັນນັກຮູ້ຊ່ຽວຊານໃນຄຳພີວ່າດ້ວຍປະໂຫຍດແຫ່ງຊີວິດທຸກປະການ ແລະເປັນຜູ້ບຸກເບີກວິຊາວ່າດ້ວຍຊ້າງ (ຫັດຖິ-ສາດ).

Verse 45

नामयद्राजपुत्रोयं विश्रुतो राजवैद्यकः । राज्ञः सोमस्य पुत्रत्वाद्राजपुत्रो बुधः स्मृतः

ຜູ້ນີ້ເປັນເຈົ້າຊາຍຜູ້ໂດ່ງດັງໃນຖານະແພດຫຼວງ ແລະໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ຣາຊະປຸດຣະ”. ແລະເນື່ອງຈາກເປັນລູກຂອງພຣະຣາຊາ ໂສມະ ຈຶ່ງຈື່ຈຳ ບຸທະ ວ່າເປັນ “ຣາຊະປຸດຣະ” ຄືເຈົ້າຊາຍ.

Verse 46

जनानां तु स तेजांसि सर्वाण्येवाक्षिपद्बली । ब्रह्माद्यास्तत्र चाजग्मुर्देवा देवर्षिभिः सह

ແຕ່ຜູ້ມີ຤ິດທານັ້ນໄດ້ດຶງເອົາລັດສະໝີທັງປວງຂອງປະຊາຊົນໄປໝົດ. ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍເທວະຣິຊີ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 47

बृहस्पतिगृहे सर्वे जातकर्मोत्सवे तदा । पप्रच्छुस्ते सुरास्तारां केन जातः कुमारकः

ຕໍ່ມາ ໃນວັນສະເຫຼີມສະຫຼອງພິທີຊາຕະກັມ (jātakarma) ທີ່ເຮືອນຂອງພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ ເທວະທັງປວງໄດ້ຖາມນາງຕາຣາວ່າ “ກຸມານນີ້ເກີດໂດຍໃຜ?”

Verse 48

ततः सा लज्जिता तेषां न किंचिदवदत्तदा । पुनः पुनस्तदा पृष्टा लज्जयंती वरांगना

ແລ້ວນາງກໍອາຍຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ໃນເວລານັ້ນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງ. ແມ່ນຖືກຖາມຊ້ຳໆ ນາງຜູ້ສູງສົງກໍຍັງນິ່ງງຽບດ້ວຍຄວາມອາຍ.

Verse 49

सोमस्येति चिरादाह ततो गृह्णाद्विधुः सुतं । बुध इत्यकरोन्नाम प्रादाद्राज्यं च भूतले

ຫຼັງຈາກເວລາດົນ ນາງຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ເປັນຂອງໂສມະ.” ແລ້ວພຣະຈັນທຣາໄດ້ຮັບເອົາເດັກນັ້ນເປັນບຸດ ຕັ້ງນາມວ່າ “ພຸດ (Budha)” ແລະປະທານອານາຈັກໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 50

अभिषेकं ततः कृत्वा प्रदानमकरोद्विभुः । ग्रहमध्यं प्रदायाथ ब्रह्मा ब्रह्मर्षिभिर्युतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ (abhiṣeka) ແລ້ວ ຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດກໍໄດ້ເຮັດການປະທານ. ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມະຣິຊີ ໄດ້ປະທານອັນອຸທິດນັ້ນໃນກາງທີ່ພັກອາໄສ.

Verse 51

पश्यतां सर्वभूतानां तत्रैवांतरधीयत । इलोदरे च धर्मिष्ठं बुधः पुत्रमजीजनत्

ໃນຂະນະທີ່ສັດທັງປວງກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ທ່ານກໍອັນຕະທານຫາຍໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ। ແລະໃນອິໂລດຣາ ພຣະບຸດະໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ຖືທຳມະຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 52

अश्वमेधशतंसाग्रमकरोद्यस्स्वतेजसा । पुरूरवा इति ख्यातः सर्वलोकनमस्कृतः

ດ້ວຍຕະເຈະຂອງຕົນເອງ ທ່ານໄດ້ປະກອບອັດສະວະເມດະຍັດຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ। ທ່ານໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ປຸຣູຣະວັສ” ເປັນຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ।

Verse 53

हिमवच्छिखरे रम्ये समाराध्य पितामहं । लोकैश्वर्यमगाद्राजन्सप्तद्वीपपतिस्तदा

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ຢ່າງຖືກພິທີ ຢູ່ຍອດພູຫິມາລະຍະອັນງາມ ພຣະຣາຊານັ້ນໄດ້ບັນລຸອຳນາດເປັນໃຫຍ່ເໜືອໂລກ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງດວີປທັງເຈັດໃນການນັ້ນ।

Verse 54

केशिप्रभृतयो दैत्यास्तद्भृत्यत्वं समागताः । उर्वशी यस्य पत्नीत्वमगमद्रूपमोहिता

ເຫຼົ່າໄດຕະຍະ ເຊັ່ນ ເກສິນ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນການຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ। ແລະອຸຣະວະຊີ ຜູ້ຖືກຮູບງາມຂອງທ່ານຊັກນຳ ກໍໄດ້ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງທ່ານ।

Verse 55

सप्तद्वीपावसुमती सशैलवनकानना । धर्मेण पालिता तेन सर्वलोकहितैषिणा

ແຜ່ນດິນນີ້—ປະກອບດ້ວຍດວີປທັງເຈັດ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະສວນພົງ—ໄດ້ຖືກປົກຄອງໂດຍທ່ານຕາມທຳມະ ເພາະທ່ານປາຖະໜາປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 56

चामरग्रहणाकीर्तिः स्वयं चैवांगवाहिका । ब्रह्मप्रसादाद्देवेंद्रो ददावर्द्धासनं तदा

ນາງມີຊື່ສຽງເພາະຖືຈາມະຣະ (ພັດຫາງຈາມຣີແຫ່ງລາຊະ) ແລະນາງເອງກໍເປັນອັງຄະວາຫິກາ ຄືຜູ້ຮັບໃຊ້ໃກ້ຊິດຄອຍປະຄອງກາຍ. ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະພຣະຫມາ ເທວະເອນທຣະອິນທຣາຈຶ່ງປະທານອັດທະອາສະນະ ເປັນທີ່ນັ່ງແຫ່ງກຽດໃຫ້ນາງ

Verse 57

धर्मार्थकामान्धर्मेण समवेतोभ्यपालयत् । धर्मार्थकामास्तं द्रष्टुमाजग्मुः कौतुकान्विताः

ເຂົາຮ່ວມກັບທຳມະ ແລ້ວປົກຄອງແລະປົກປ້ອງ ທຳມະ, ອັດຖະ ແລະ ກາມະ. ຕໍ່ມາ ທຳມະ, ອັດຖະ ແລະ ກາມະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ກໍມາເພື່ອເຫັນເຂົາ

Verse 58

जिज्ञासवस्तच्चरितं कथं पश्यति नः समम् । भक्त्या चक्रे ततस्तेषामर्घ्यपाद्यादिकं ततः

ເຂົາປາຖະໜາຮູ້ຈະລິຍາຂອງທ່ານ ແລະຄິດວ່າ “ພວກເຮົາຈະເຫັນກິດການຂອງທ່ານໃຫ້ເທົ່າທຽມແລະຄົບຖ້ວນໄດ້ແນວໃດ?” ແລ້ວດ້ວຍພັກຕິ ເຂົາໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳຕ້ອນຮັບ) ແລະ ປາດະຍະ (ນ້ຳລ້າງຕີນ) ເປັນຕົ້ນ

Verse 59

आसनत्रयमानीय दिव्यं कनकभूषणम् । निवेश्याथाकरोत्पूजामीषद्धर्मेधिकां पुनः

ເຂົານຳອາສະນະສາມອັນມາ—ເປັນທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງທອງ—ແລ້ວຈັດວາງໃຫ້ເປັນທີ່. ຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາອີກຄັ້ງ ໂດຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທຳມະຫຼາຍຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ

Verse 60

जग्मतुस्तौ च कामार्थावतिकोपं नृपं प्रति । अर्थः शापमदात्तस्मै लोभात्त्वं नाशमेष्यसि

ຕໍ່ມາ ກາມະ ແລະ ອັດຖະ ໄດ້ໄປຫາພຣະຣາຊາຜູ້ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ. ອັດຖະໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງວ່າ “ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ເຈົ້າຈະພົບຄວາມພິນາດ”

Verse 61

कामोप्याह तवोन्मादो भविता गंधमादने । कुमारवनमाश्रित्य वियोगाच्चोर्वशीभवात्

ກາມະກໍໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນຄັນທະມາດະນະ ເຈົ້າຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງ; ເມື່ອອາໄສພົງໄພຊື່ ກຸມາຣະວະນະ ຄວາມນັ້ນຈະເກີດຈາກການພັດພາກຈາກ ອຸຣະວະຊີ.”

Verse 62

धर्मोप्याह चिरायुस्त्वं धार्मिकश्च भविष्यसि । संततिस्तव राजेंद्र यावदाचंद्रतारकम्

ທັມມະກໍປະກາດວ່າ: “ເຈົ້າຈະມີອາຍຸຍືນ ແລະຈະເປັນຜູ້ຖືທັມ; ໂອ ຣາເຈນທຣະ, ສາຍວົງຂອງເຈົ້າຈະດຳລົງຢູ່ຕາມທີ່ຈັນທຣາ ແລະ ດາວຍັງຄົງຢູ່.”

Verse 63

शतशो वृद्धिमायाति न नाशं भुवि यास्यति । षष्टिं वर्षाणि चोन्माद ऊर्वशीकामसंभवः

ມັນຈະເພີ່ມພູນເປັນຮ້ອຍເທົ່າ ແລະຈະບໍ່ພົບຄວາມພິນາດໃນແຜ່ນດິນ. ແລະຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ ອຸຣະວະຊີ ຈະດຳລົງຢູ່ຫົກສິບປີ.

Verse 64

अचिरादेव भार्यापि वशमेष्यति चाप्सराः । इत्युक्त्वांतर्दधुः सर्वे राजा राज्यं तदान्वभूत्

“ໃນໄມ່ຊ້າ ແມ່ນແຕ່ພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ—ແລະອັບສະຣາທັງຫຼາຍ—ຈະເຂົ້າຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຈົ້າ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ທຸກອົງກໍອັນຕະທານ; ແລ້ວພະຣາຊາຈຶ່ງປົກຄອງອານາຈັກ

Verse 65

अहन्यहनि देवेंद्रं द्रष्टुं याति पुरूरवाः । कदाचिदारुह्य रथं दक्षिणांबरचारिणा

ທຸກມື້ ປຸຣູຣະວະ ໄປເຂົ້າເຝົ້າເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນນິດ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວຂຶ້ນລົດສຶກ ແລ້ວເດີນທາງໄປພ້ອມຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງແບບທິດໃຕ້

Verse 66

सार्धं शक्रेण सोऽपश्यन्नीयमानामथांबरे । केशिना दानवेंद्रेण चित्रलेखामथोर्वशीम्

ພ້ອມກັບ ສັກກະ (ອິນທຣາ) ລາວໄດ້ເຫັນໃນຟ້າວ່າ ເກສິນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ກຳລັງພາ ຈິດຣະເລຂາ ແລະ ອຸຣະວະສີ ໄປ។

Verse 67

तं विनिर्जित्य समरे विविधायुधपातनैः । पुरा शक्रोपि समरे येन वज्री विनिर्जितः

ດ້ວຍການຂວ້າງອາວຸດຫຼາຍປະເພດ ລາວໄດ້ຊະນະເຂົາໃນສົງຄາມ; ຜູ້ນີ້ແຫຼະໃນການກ່ອນ ເຄີຍຊະນະ ສັກກະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ຖືວັຊຣະ ໃນສະໜາມຮົບມາແລ້ວ।

Verse 68

मित्रत्वमगमत्तेन प्रादादिंद्राय चोर्वशीं । ततःप्रभृति मित्रत्वमगमत्पाकशासनः

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ມິດຕະພາບໄດ້ກໍ່ຕັ້ງ ແລະ ລາວໄດ້ມອບ ອຸຣະວະສີ ໃຫ້ແກ່ ອິນທຣາ। ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ປາກະສາສະນະ (ອິນທຣາ) ກໍໄດ້ເຂົ້າສູ່ມິດຕະພາບກັບລາວ।

Verse 69

सर्वलोकेतिशयितं पुरूरवसमेव तम् । प्राह वज्री तु संतुष्टो नीयतामियमेव च

ຜູ້ຖືວັຊຣະ (ອິນທຣາ) ເມື່ອພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວເຖິງ ປຸຣູຣະວັສ ຜູ້ເລີດລ້ຳເກີນທຸກໂລກວ່າ: “ຈົ່ງນຳນາງໄປ; ແມ່ນແລ້ວ ຈົ່ງນຳຜູ້ນີ້ເອງໄປຫາເຂົາ”

Verse 70

सा पुरूरवसः प्रीत्यै चागायच्चरितं महत् । लक्ष्मीस्वयंवरंनाम भरतेन प्रवर्तितम्

ເພື່ອໃຫ້ ປຸຣູຣະວັສ ປິຕິຍິນດີ ນາງຍັງໄດ້ຂັບຮ້ອງເລື່ອງລາວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ “ສະວະຍັມວະຣະຂອງ ລັກສະມີ” ທີ່ ພະພາຣະຕະ ໄດ້ເລີ່ມໄວ້।

Verse 71

मेनकां चोर्वशीं रंभां नृत्यध्वमिति चादिशत् । ननर्त सलयं तत्र लक्ष्मीरूपेण चोर्वशी

ແລ້ວພຣະອົງມີພຣະບັນຊາແກ່ ເມນະກາ, ອຸຣວະຊີ ແລະ ຣັມພາ ວ່າ “ຈົ່ງຟ້ອນ!” ເມື່ອນັ້ນ ອຸຣວະຊີກໍຟ້ອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖືຮູບງາມດັ່ງພຣະນາງລັກສະມີ।

Verse 72

सा पुरूरवसं दृष्ट्वा नृत्यंती कामपीडिता । विस्मृताभिनयं सर्वं यत्पुरातनचोदितम्

ເມື່ອນາງເຫັນ ປຸຣູຣະວັສ ຂະນະທີ່ກໍາລັງຟ້ອນ ແລະຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນ ນາງກໍລືມທ່າທາງແລະອາການສະແດງທັງໝົດ ທີ່ເຄີຍຮຽນມາແຕ່ດົນນານ।

Verse 73

शशाप भरतः क्रोधाद्वियोगात्तस्य भूतले । पंचपंचाशदब्दानि लताभूता भविष्यसि

ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດອັນເກີດຈາກທຸກຂ໌ແຫ່ງການພັດພາກ ພະພຣະຕະຈຶ່ງສາບ (ນາງ) ໃນໂລກມະນຸດວ່າ “ຕະຫຼອດ 55 ປີ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນເຄືອວັນ (ລະຕາ)”

Verse 74

ततस्तमुर्वशी गत्वा भर्त्तारमकरोच्चिरं । शापानुभवनांते च उर्वशी बुधसूनुना

ຕໍ່ມາ ອຸຣວະຊີໄດ້ໄປຫາເຂົາ ແລະຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ນາງກໍໄດ້ຮັບເຂົາເປັນສາມີ; ເມື່ອການຮັບຜົນແຫ່ງຄໍາສາບສິ້ນສຸດ ອຸຣວະຊີກໍກັບໄປຮ່ວມກັບບຸດຂອງພຣະພຸດ (Budha) ອີກຄັ້ງ।

Verse 75

अजीजनत्सुतानष्टौ नामतस्तान्निबोध मे । आयुर्दृढायुर्वश्यायुर्बलायुर्धृतिमान्वसुः

ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດບຸດ 8 ອົງ; ຈົ່ງຮູ້ນາມຂອງພວກເຂົາຈາກເຮົາ: ອາຍຸ, ດຣິຑາຍຸ, ວັສຍາຍຸ, ບະລາຍຸ, ທຣິຕິມານ, ແລະ ວະສຸ।

Verse 76

दिव्यजायुः शतायुश्च सर्वे दिव्यबलौजसः । आयुषो नहुषः पुत्रो वृद्धशर्मा तथैव च

ດິວຍະຊາຍຸ ແລະ ສະຕາຍຸ—ທຸກອົງລ້ວນມີພະລັງ ແລະ ເດດອັນທິບ—ພ້ອມທັງ ນະຫຸສະ ບຸດຂອງ ອາຍຸສະ ແລະ ວຶດທະສະຣະມາ ດ້ວຍ।

Verse 77

रजिर्दंडो विशाखश्च वीराः पंचमहारथाः । रजेः पुत्रशतं जज्ञे राजेया इति विश्रुतं

ຣະຊິ, ດັນຑະ ແລະ ວິສາຂະ—ເປັນວີຣະຊົນ ດຸດດັ່ງມະຫາຣະຖີຫ້າ—ໄດ້ບັງເກີດ. ຈາກຣະຊິ ເກີດບຸດຮ້ອຍຄົນ ມີນາມລືຊາ “ຣາເຈຍາ”.

Verse 78

रजिराराधयामास नारायणमकल्मषं । तपसा तोषितो विष्णुर्वरं प्रादान्महीपतेः

ຣະຊິໄດ້ອາຣາທະນານາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ພຣະວິສນຸພໍໃຈດ້ວຍຕະປະ ຈຶ່ງປະທານພອນແກ່ພຣະຣາຊານັ້ນ.

Verse 79

देवासुरमनुष्याणामभूत्स विजयी तदा । अथ देवासुरं युद्धमभूद्वर्षशतत्रयम्

ໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ຊະນະເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະ ມະນຸດ. ຕໍ່ມາ ສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣະ ດຳເນີນຕໍ່ໄປສາມຮ້ອຍປີ.

Verse 80

प्रह्लादशक्रयोर्भीमं न कश्चिद्विजयी तयोः । ततो देवासुरैः पृष्टः पृथग्देवश्चतुर्मुखः

ໃນການປະທະອັນນ່າຢ້ານລະຫວ່າງ ປຣະຫລາດ ແລະ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ບໍ່ມີຝ່າຍໃດຊະນະອີກຝ່າຍ. ຕໍ່ມາ ເທວະແລະອະສຸຣະ ໄດ້ແຍກກັນໄປຖາມ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ.

Verse 81

अनयोर्विजयी कः स्याद्रजिर्यत्रेति सोब्रवीत् । जयाय प्रार्थितो राजा सहायस्त्वं भवस्व नः

ລາວເວົ້າວ່າ “ໃນສອງຝ່າຍນີ້ ຜູ້ໃດຈະມີໄຊ ແລະຈະປະລອງກັນທີ່ໃດ?” ແລ້ວເພື່ອຂໍໄຊຊະນະ ພວກເຂົາອ້ອນວອນຕໍ່ພະຣາຊາ ແລະກ່າວວ່າ “ຂໍພະອົງເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຮົາ”

Verse 82

दैत्यैः प्राह यदि स्वामी वो भवामि ततस्त्वलम् । नासुरैः प्रतिपन्नं तत्प्रतिपन्नं सुरैस्तदा

ລາວກ່າວກັບພວກໄທຕະຍະວ່າ “ຖ້າເຮົາເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຈົ້າ ກໍໃຫ້ພໍແຕ່ນັ້ນ” ສິ່ງທີ່ອະສຸຣະບໍ່ຍອມຮັບ ໃນເວລານັ້ນເທວະກັບຍອມຮັບ

Verse 83

स्वामी भव त्वमस्माकं बलनाशय विद्विषः । ततो विनाशिताः सर्वे ये वध्या वज्रपाणिनः

“ຂໍໃຫ້ພະອົງເປັນເຈົ້ານາຍຂອງເຮົາ ແລະທຳລາຍກຳລັງຂອງສັດຕູເຮົາ” ແລ້ວຜູ້ທີ່ຄວນຖືກວັຊຣະປານີ (ອິນທຣາ) ປະຫານ ກໍຖືກທຳລາຍທັງປວງ

Verse 84

पुत्रत्वमगमत्तुष्टस्तस्येंद्रः कर्मणा ततः । दत्त्वेंद्राय पुरा राज्यं जगाम तपसे रजिः

ອິນທຣາເມື່ອພໍໃຈໃນບຸນກຳຂອງເຂົາ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນບຸດຂອງເຂົາໃນເວລານັ້ນ ແລະ ຣະຊິ ເຄີຍມອບລາຊະອານາຈັກໃຫ້ອິນທຣາແລ້ວ ກໍອອກໄປບຳເນັດຕະປະ

Verse 85

रजिपुत्रैस्तदाछिन्नं बलादिंद्रस्य वैयदा । यज्ञभागश्च राज्यं च तपोबलगुणान्वितैः

ເມື່ອບຸດຂອງຣະຊິ ຜູ້ມີພະລັງຕະປະ ກຳລັງ ແລະຄຸນທຳ ໄດ້ຊິງເອົາຈາກອິນທຣາດ້ວຍກຳລັງ ເຂົາທັງຫຼາຍກໍໄດ້ຍຶດທັງສ່ວນແຫ່ງຍັຊະນະ (ຍັດຍະ) ແລະອຳນາດລາຊະອານາຈັກໄວ້ພ້ອມກັນ

Verse 86

राज्यभ्रष्टस्ततः शक्रो रजिपुत्रनिपीडितः । प्राह वाचस्पतिं दीनः पीडितोऽस्मि रजेः सुतैः

ແລ້ວນັ້ນ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ຖືກປົດຈາກອານາຈັກ ແລະຖືກລູກຊາຍຂອງ ຣະຊິ ກົດຂີ່ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍໃຈເສົ້າຕໍ່ ວາຈັສປະຕິ (ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ) ວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຖືກທຸກຂ໌—ຖືກລູກຊາຍຂອງ ຣະຊິ ທໍລະມານ”

Verse 87

न यज्ञभागो राज्यं मे पीडितस्य बृहस्पते । राज्यलाभाय मे यत्नं विधत्स्व धिषणाधिप

ໂອ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ, ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຖືກເບຍດບຽນນີ້ ບໍ່ມີສ່ວນໃນຍັດຍາ ແລະບໍ່ມີອານາຈັກ. ໂອ ອະທິປະຕີແຫ່ງປັນຍາ, ຂໍໃຫ້ຈັດວາງອຸບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄືນອຳນາດອີກຄັ້ງ

Verse 88

ततो बृहस्पतिः शक्रमकरोद्बलदर्पितम् । ग्रहशांतिविधानेन पौष्टिकेन च कर्मणा

ຕໍ່ມາ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ ສັກຣະ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍພະລັງແລະຄວາມຍິ່ງຍະໂສ ສົງົບແລະແຂງແຮງຂຶ້ນ ໂດຍພິທີກຳສັນຕິເຄາະດາວ (ກຣະຫະ) ແລະດ້ວຍກຳປູຊາທີ່ຫຼ້ຽງຊີວິດນຳຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ

Verse 89

गत्वाथ मोहयामास रजिपुत्रान्बृहस्पतिः । जिनधर्मं समास्थाय वेदबाह्यं स धर्मवित्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ໄດ້ໄປແລະເຮັດໃຫ້ລູກຊາຍຂອງ ຣະຊິ ຫຼົງໄຫຼ; ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ ກໍຍັງຮັບເອົາ ທຳຂອງຈິນະ ອັນຢູ່ນອກພຣະເວດ

Verse 90

वेदत्रयीपरिभ्रष्टांश्चकार धिषणाधिपः । वेदबाह्यान्परिज्ञाय हेतुवादसमन्वितान्

ອະທິປະຕີແຫ່ງປັນຍາ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຫຼຸດອອກຈາກພຣະເວດທັງສາມ; ເມື່ອຮູ້ວ່າຢູ່ນອກພຣະເວດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຕິດຕາມ ເຫດຸວາດາ—ທາງໂຕ້ຖຽງດ້ວຍເຫດຜົນລ້ວນ

Verse 91

जघान शक्रो वज्रेण सर्वान्धर्मबहिष्कृतान् । नहुषस्य प्रवक्ष्यामि पुत्रान्सप्तैव धार्मिकान्

ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຟາດດ້ວຍວັຊຣະ ປະຫານຜູ້ທັງປວງທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກທັມມະ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງລູກຊາຍ 7 ອົງຂອງນະຫຸສະ ຜູ້ຊອບທັມ.

Verse 92

यतिर्ययातिश्शर्यातिरुत्तरः पर एव च । अयतिर्वियतिश्चैव सप्तैते वंशवर्द्धनाः

ຍະຕິ, ຍະຍາຕິ, ສະຣະຍາຕິ, ອຸດຕະຣະ ແລະ ປະຣະ; ພ້ອມດ້ວຍ ອະຍະຕິ ແລະ ວິຍະຕິ—ທັງ 7 ນີ້ແມ່ນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສານຸວົງ

Verse 93

यतिः कुमारभावेपि योगी वैखानसोभवत् । ययातिरकरोद्राज्यं धर्मैकशरणः सदा

ຍະຕິ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ຍັງເປັນເດັກ ກໍໄດ້ເປັນໂຍຄີໄວຄານະສະ; ສ່ວນຍະຍາຕິ ປົກຄອງອານາຈັກ ໂດຍອາໄສທັມມະແຕ່ພຽງອັນດຽວເທົ່ານັ້ນເສມອ

Verse 94

शर्मिष्ठा तस्य भार्याभूद्दुहिता वृषपर्वणः । भार्गवस्यात्मजा चैव देवयानी च सुव्रता

ສະຣະມິດຖາ ທິດາຂອງ ວຶສະປະຣະວັນ ໄດ້ເປັນມະເຫສີຂອງພຣະອົງ; ແລະ ເທວະຍານີ ທິດາຂອງ ພາຣຄະວະ ກໍເປັນນາງຜູ້ມີສິນວັດອັນງາມ

Verse 95

ययातेः पंचदायादास्तान्प्रवक्ष्यामि नामतः । देवयानी यदुं पुत्रं तुर्वसुं चाप्यजीजनत्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວນາມທາຍາດ 5 ອົງຂອງຍະຍາຕິ ຕາມນາມ. ເທວະຍານີ ໄດ້ປະສູດພຣະໂອຣສ ຍະດຸ ແລະ ຕຸຣະວະສຸ

Verse 96

तथा द्रुह्यमणं पूरुं शर्मिष्ठाजनयत्सुतान् । यदुः पूरूश्च भरतस्ते वै वंशविवर्द्धनाः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຊຣມິດຖາໄດ້ປະສູດບຸດ—ດຣຸຫຍະມະນະ, ປູຣຸ, ຢະດຸ, ປູຣູ ແລະ ພະຣະຕະ; ແທ້ຈິງເຂົາເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສານຸວົງສ໌

Verse 97

पूरोर्वंशं प्रवक्ष्यामि यत्र जातोसि पार्थिव । यदोस्तु यादवा जाता यत्र तौ बलकेशवौ

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າວົງສານຸວົງສ໌ຂອງ ປູຣຸ ທີ່ພະອົງເກີດມາ; ແລະວົງສານຸວົງສ໌ຂອງ ຢະດຸ ດ້ວຍ, ຈາກນັ້ນເກີດຊາວຢາດະວະ—ໃນນັ້ນທັງສອງ ພະບະລະຣາມ ແລະ ພະເກສະວະ (ກຣິສນະ) ໄດ້ປະສູດ

Verse 98

भारावतारणार्थाय पांडवानां हिताय च । यदोः पुत्रा बभूवुश्च पंच देवसुतोपमाः

ເພື່ອບັນເທົາພາລະຂອງແຜ່ນດິນ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປານຑະວະທັງຫຼາຍ, ໃນວົງສານຸວົງສ໌ຂອງຢະດຸ ໄດ້ປະສູດບຸດຫ້າອົງ—ດຸດດັ່ງບຸດເທວະ

Verse 99

सहस्रजित्तथा ज्येष्ठः क्रोष्टा नीलोञ्जिको रघुः । सहस्रजितो दायादः शतजिन्नाम पार्थिवः

ແລະມີ ສະຫັດສະຣະຈິດ; ອີກທັງ ເຈຍດຖະ, ກຣົດຕາ, ນີໂລນຊິກະ ແລະ ຣະຄຸ. ທາຍາດຂອງສະຫັດສະຣະຈິດ ແມ່ນພະຣາຊານາມ ສະຕະຈິດ

Verse 100

शतजितश्च दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः । हैहयश्च हयश्चैव तथा तालहयश्च यः

ສະຕະຈິດມີທາຍາດສາມອົງ ລ້ວນແຕ່ມີທຳອັນສູງສຸດ—ໄຫຫະຍະ, ໄຫຍະ ແລະຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕາລະໄຫຍະ

Verse 101

हैहयस्य तु दायादो धर्मनेत्रः प्रतिश्रुतः । धर्मनेत्रस्य कुंतिस्तु संहतस्तस्य चात्मजः

ທາຍາດແຫ່ງໄຫຫະຍະ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ຄື ທັມມະເນດຣະ. ທັມມະເນດຣະມີບຸດຊື່ ກຸນຕິ; ແລະກຸນຕິມີບຸດຊື່ ສັງຫະຕະ.

Verse 102

संहतस्य तु दायादो महिष्मान्नाम पार्थिवः । आसीन्महिष्मतः पुत्रो भद्रसेनः प्रतापवान्

ທາຍາດຂອງສັງຫະຕະ ແມ່ນກະສັດນາມ ມະຫິສະມານ. ມະຫິສະມານມີບຸດຊື່ ພັດຣະເສນ ຜູ້ກ້າຫານມີອຳນາດ.

Verse 103

वाराणस्यामभूद्राजा कथितः पूर्वमेव हि । भद्रसेनस्य पुत्रस्तु दुर्दमो नाम धार्मिकः

ໃນນະຄອນວາຣານະສີ ມີກະສັດອົງໜຶ່ງ—ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ—ເປັນບຸດຂອງພັດຣະເສນ ນາມ ທຸຣະດະມະ ຜູ້ຖືທຳ.

Verse 104

दुर्दमस्य सुतो भीमो धनको नाम वीर्यवान् । धनकस्य सुता ह्यासन्चत्वारो लोकविश्रुताः

ທຸຣະດະມະມີບຸດຊື່ ພີມະ ຜູ້ມີກຳລັງ ນາມ ທະນະກະ. ທະນະກະມີບຸດສີ່ຄົນ ລືຊາໄປທົ່ວໂລກ.

Verse 105

कृताग्निः कृतवीर्यश्च कृतधर्मा तथैव च । कृतौजाश्च चतुर्थोभूत्कृतवीर्याच्च सोर्जुनः

ກຣິຕາກນິ, ກຣິຕະວີຣະຍະ, ກຣິຕະທັມມາ ແລະອົງທີ່ສີ່ ກຣິຕະໂອຊາ—ທັງສີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ແລະຈາກກຣິຕະວີຣະຍະ ກໍເກີດ ອັຣຊຸນ ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 106

जातो बाहुसहस्रेण सप्तद्वीपेश्वरो नृपः । वर्षायुतं तपस्तेपे दुश्चरं पृथिवीपतिः

ເກີດມາມີແຂນພັນ ພະຣາຊານັ້ນໄດ້ເປັນອະທິສະວອນແຫ່ງດວີປທັງເຈັດ. ຈອມກະສັດແຫ່ງປະຖະພີໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຕະຫຼອດໜຶ່ງໝື່ນປີ.

Verse 107

दत्तमाराधयामास कार्त्तवीर्योत्रिसंभवम् । तस्मै दत्तो वरान्प्रादाच्चतुरः पुरुषोत्तमः

ກາຣຕະວີຣຍະ ຜູ້ເກີດໃນສາຍວົງອັດຣິ ໄດ້ອາຣາທະນາພຣະທັດຕະ. ພຣະທັດຕະຜູ້ເປັນປຸຣຸໂສຕຕະມະ ໄດ້ປະທານພອນສີ່ປະການແກ່ເຂົາ.

Verse 108

पूर्वं बाहुसहस्रं तु स वव्रे राजसत्तमः । अधर्मं ध्यायमानस्य भीतिश्चापि निवारणम्

ໃນກ່ອນນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດໄດ້ເລືອກພອນເປັນແຂນພັນ. ແລະຍັງຂໍໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວຂອງຜູ້ທີ່ໃນໃຈຄິດເຖິງອະທັມ ຖືກລົບລ້າງອີກດ້ວຍ.

Verse 109

युद्धेन पृथिवीं जित्वा धर्मेणावाप्य वै बलम् । संग्रामे वर्तमानस्य वधश्चैवाधिकाद्भवेत्

ເມື່ອຊະນະແຜ່ນດິນດ້ວຍສົງຄາມ ແລ້ວໄດ້ຮັບພະລັງດ້ວຍທັມ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສະຫນາມຮົບ ການຂ້າຟັນກັບຍິ່ງທະວີຄວາມເກີນຄວນ.

Verse 110

एतेनेयं वसुमती सप्तद्वीपा सपत्तना । सप्तोदधि परिक्षिप्ता क्षात्रेण विधिना जिता

ໂດຍເຂົານັ້ນ ແຜ່ນດິນນີ້—ພ້ອມດ້ວຍດວີປທັງເຈັດ ແລະນະຄອນທັງຫຼາຍ ທີ່ຖືກມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດຫ້ອມລ້ອມ—ໄດ້ຖືກພິຊິດຕາມວິທີແຫ່ງກະສັດກະສັດຕຣິຍະທັມ.

Verse 111

जज्ञे बाहुसहस्रं च इच्छतस्तस्य धीमतः । सर्वे यज्ञा महाबाहोस्तस्यासन्भूरिदक्षिणाः

ດັ່ງທີ່ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນປາດຖະນາ ກໍເກີດມີແຂນພັນແກ່ທ່ານ. ໂອ ມະຫາບາຫູ, ຍັດຍະທັງປວງຂອງຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງນັ້ນ ສົມບູນດ້ວຍທັກຊິນາ (ທານແກ່ພຣາຫມະ) ອັນຫຼາຍຫຼວງ.

Verse 112

सर्वे कांचनयूपास्ते सर्वे कांचनवेदिकाः । सर्वे देवैश्च संप्राप्ता विमानस्थैरलंकृतैः

ຍັດຍະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດມີຢູປະ (ເສົາບູຊາ) ເປັນຄຳ ແລະມີເວທິກາ (ແທ່ນບູຊາ) ເປັນຄຳທັງສິ້ນ. ທຸກພິທີມີເທວະມາຮ່ວມ ພ້ອມຄວາມວິຈິດ ຢືນຢູ່ເທິງວິມານສະຫວັນ.

Verse 113

गंधर्वैरप्सरोभिश्च नित्यमेवापि सेविताः । यस्य यज्ञे जगौ गाथा गंधंर्वो नारदस्तथा

ທ່ານນັ້ນຖືກຮັບໃຊ້ເປັນນິດໂດຍຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ. ໃນຍັດຍະຂອງທ່ານ ຄັນທັຣວະຂັບຮ້ອງກາຖາອັນສັກສິດ ແລະ ນາຣະດະກໍຂັບຮ້ອງດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 115

यज्ञैर्दानैस्तपोभिश्च विक्रमेण श्रुतेन च । सप्तद्वीपाननुचरन्वेगेन पवनोपमः

ດ້ວຍຍັດຍະ ດ້ວຍທານ ແລະ ດ້ວຍຕະປະ—ດ້ວຍວິຣະກຳ ແລະ ດ້ວຍສຣຸຕິ (ຄວາມຮູ້ແຫ່ງເວທະ)—ທ່ານໄດ້ທ່ອງໄປຕາມດວີປະທັງເຈັດ ດ້ວຍຄວາມໄວດຸດລົມ.

Verse 116

पंचाशीतिसहस्राणि वर्षाणां च नराधिपः । सप्तद्वीपपृथिव्याश्च चक्रवर्ती बभूव ह

ເປັນເວລາ ແປດໝື່ນຫ້າພັນປີ ພຣະນະຣາທິບນັ້ນໄດ້ເປັນຈັກກະວັດຕິນ (ກະສັດຜູ້ຄອບຄອງທົ່ວພິພົບ) ເຫນືອແຜ່ນດິນທີ່ມີດວີປະທັງເຈັດ.

Verse 117

स एव पशुपालोभूत्क्षेत्रपालः स एव हि । स एव वृष्ट्या पर्जन्यो योगित्वादर्जुनोभवत्

ພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວໄດ້ເປັນຄົນລ້ຽງງົວ; ພຣະອົງນັ້ນແທ້ໆໄດ້ເປັນຜູ້ພິທັກທົ່ງນາ. ດ້ວຍອໍານາດເຫນືອຝົນ ພຣະອົງເປັນປັຣຈັນຍະ (Parjanya) ແລະດ້ວຍສິດທິໂຍຄະ ພຣະອົງເປັນອັຣຈຸນ (Arjuna).

Verse 118

योसौ बाहुसहस्रेण ज्याघातकठिनत्वचा । भाति रश्मिसहस्रेण शारदेनेव भास्करः

ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ຜິວກາຍແຂງກະດ້າງເນື່ອງຈາກການກະທົບຊໍ້າໆຂອງສາຍທະນູເທິງແຂນພັນ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮັດສະມີພັນສາຍ ດຸດດັ່ງຕາເວັນໃນລະດູສາຣະທ (ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ).

Verse 119

एष नाम मनुष्येषु माहिष्मत्यां महाद्युतिः । एष वेगं समुद्रस्य प्रावृट्काले भजेत वै

ໃນຫມູ່ມະນຸດ ທີ່ນະຄອນມາຫິສະມະຕີ ມີຜູ້ຊາຍນາມວ່າ ເອສະ (Eṣa) ຜູ້ມີສະຫວ່າງໄສຍິ່ງ; ແທ້ຈິງໃນລະດູຝົນ ລາວສາມາດທຽບເທົ່າພະລັງຂອງມະຫາສະມຸດໄດ້.

Verse 120

क्रीडते स्वसुखा ये विप्रतिस्रोतो महीपतिः । ललनाः क्रीडता तेन प्रतिबद्धोर्मिमालिनी

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ຊົມເຊີຍກິລາຕາມພຣະປະສົງ ແມ່ນແຕ່ເຄື່ອນໄປທວນກະແສ. ນາງສາວທັງຫຼາຍກໍຫຼິ້ນຮ່ວມກັບພຣະອົງ; ແລະແມ່ນ້ໍາທີ່ມີພວງຄື້ນເປັນມາລາ ດູເຫມືອນຖືກກັ້ນໄວ້ໂດຍການຫຼິ້ນນັ້ນ.

Verse 121

ऊर्मिभ्रुकुटिमाला सा शंकिताभ्येति नर्मदा । एष एव मनोर्वंशे त्ववगाहेन्महार्णवम्

ນາຣະມະດາ ເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ມີແຖວຄື້ນດຸດດັ່ງຄິ້ວຂມວດເປັນມາລາ. ແລະຜູ້ນີ້ເອງ ໃນວົງສາຂອງມະນູ (Manu) ຈະດໍາດິ່ງລົງໃນມະຫາສະມຸດອັນໃຫຍ່.

Verse 122

करेणोद्धृत्य वेगं तु कामिनीप्रीणनेन तु । तस्य बाहुसहस्रेण क्षोभ्यमाणे महोदधौ

ພຣະອົງໃຊ້ມືຈັບແລະຍົກພະລັງກະແສນ້ຳຂຶ້ນ; ເພື່ອໃຫ້ນາງສາວພໍໃຈ ດ້ວຍແຂນນັບພັນໄດ້ກວນມະຫາສະມຸດໃຫ້ປັ່ນປ່ວນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 123

भवंति लीना निश्चेष्टाः पातालस्था महासुराः । तदूरुक्षोभचकिता अमृतोत्पादशंकिताः

ອະສຸຣາຜູ້ມີລິດທິຢູ່ໃນປາຕາລາ ພາກັນຫຼົບຊ່ອນ ນິ່ງສະຫງົບບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ເມື່ອຕົກໃຈດ້ວຍຄວາມປັ່ນປ່ວນຮຸນແຮງນັ້ນ ຈຶ່ງສົງໄສວ່າອະມຣິຕະກຳລັງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 124

नता निश्चलमूर्द्धानो भवंति च महोरगाः । एष धन्वी च चिक्षेप रावणं प्रति सायकान्

ພະຍານາກຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ ກໍ່ກົດຫົວລົງ ແລະຢືນນິ່ງສະຫງົບ; ແລ້ວນັກທະນູນັ້ນກໍ່ຍິງລູກສອນໄປຫາຣາວະນະ।

Verse 125

एष धन्वी धनुर्गृह्य उत्सिक्तं पंचभिः शरैः । लंकेशं मोहयित्वा तु सबलं रावणं बलात्

ນັກທະນູຜູ້ກ້າແກ່ນນັ້ນ ຈັບຄັນທະນູແລ້ວປ່ອຍລູກສອນຫ້າດອກ; ດ້ວຍພະລັງອັນແຮງກ້າ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າແຫ່ງລັງກາ—ຣາວະນະ—ພ້ອມກອງທັບ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງມົວ ແລະຖືກກົດຂີ່ດ້ວຍກຳລັງ।

Verse 126

निर्जित्य बद्ध्वा त्वानीय माहिष्मत्याम्बबंध तम् । ततो गतोहं तस्याग्रे अर्जुनं संप्रसादयन्

ເມື່ອຊະນະແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມັດເຂົາ ແລະນຳທ່ານມາ ກັກເຂົາໄວ້ທີ່ມາຫິສະມະຕີ; ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຢືນຕໍ່ໜ້າເຂົາ ເພື່ອປະລອບໃຈອະຣຊຸນໃຫ້ສະຫງົບພໍໃຈ।

Verse 127

मुमोच राजन्पौत्रं मे सख्यं कृत्वा च पार्थिवः । तस्य बाहुसहस्रस्य बभूव ज्यातलस्वनः

ໂອ ພະຣາຊາ! ກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໄດ້ຜູກມິດຕະພາບແລ້ວປ່ອຍຫຼານຂອງຂ້າ; ແລ້ວສາຍທະນູຂອງຜູ້ມີພັນແຂນກໍຕຶງກັງວານດັງກ້ອງ।

Verse 128

युगांताग्नेः प्रवृत्तस्य यथा ज्यातलनिःस्वनः । अहो बलं विधेर्वीर्यं भार्गवः स यदाच्छिनत्

ດັ່ງສຽງສາຍທະນູເມື່ອໄຟປະລະຍະໃນທ້າຍຍຸກເລີ່ມລຸກໂຊນ—ສຽງນັ້ນກໍກັງວານຢ່າງນັ້ນ. ອ້າວ! ພະລັງແຫ່ງວິທີຊ່າງອັດສະຈັນ, ພາຣຄະວະໄດ້ຕັດລົງໃນພິບຕາ।

Verse 129

मृधे सहस्रं बाहूनां हेमतालवनं यथा । यं वसिष्ठस्तु संक्रुद्धो ह्यर्जुनं शप्तवान्विभुः

ໃນສົງຄາມ ແຂນພັນຂອງເຂົາດັ່ງປ່າຕົ້ນຕານຄຳ. ອາຣຊຸນຜູ້ນັ້ນແຫຼະ ທີ່ພະລະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ວະສິດຖະ ເມື່ອໂກດ ໄດ້ສາບແຊ່ງໄວ້।

Verse 130

यस्माद्वनं प्रदग्धं ते विश्रुतं मम हैहय । तस्मात्ते दुष्कृतं कर्म कृतमन्यो हनिष्यति

ໂອ ໄຫຫະຍະ! ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ເຜົາປ່າທີ່ເລື່ອງລືວ່າເປັນຂອງຂ້າ, ດັ່ງນັ້ນເນື່ອງດ້ວຍກຳຊົ່ວທີ່ເຈົ້າໄດ້ກະທຳ ຜູ້ອື່ນຈະສັງຫານເຈົ້າ।

Verse 131

छित्वा बाहुसहस्रं ते प्रमथ्य तरसा बली । तपस्वी ब्राह्मणस्त्वां वै वधिष्यति स भार्गवः

ເມື່ອຕັດແຂນພັນຂອງເຈົ້າ ແລະບົດຂີ້ມານະຂອງເຈົ້າດ້ວຍພະລັງ, ພຣາຫມັນຜູ້ຖືຕະປະສະຜູ້ກ້າແກ່ນ—ພາຣຄະວະ—ຈະຂ້າເຈົ້າແນ່ນອນ।

Verse 132

तस्य रामोथ हंतासीन्मुनिशापेन धीमतः । तस्य पुत्रशतं त्वासीत्पंच तत्र महारथाः

ຕໍ່ມາ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຄຳສາບຂອງມຸນີຜູ້ມີປັນຍາ ພຣະຣາມາຈຶ່ງເປັນຜູ້ປະຫານເຂົາ. ເຂົາມີລູກຊາຍໜຶ່ງຮ້ອຍ; ໃນນັ້ນຫ້າຄົນເປັນມະຫາຣະຖີ ນັກຮົບຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 133

कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो महाबल । शूरसेनश्च शूरश्च धृष्टो वै कृष्ण एव च

ພວກເຂົາຝຶກຝົນວິຊາອາວຸດ ເປັນຜູ້ແຂງແກ່ນ ກ້າຫານ ມີທຳໃນໃຈ ແລະມີພະລັງຫຼາຍ: ຊູຣະເສນ, ຊູຣ, ທຣິດຖະ, ແລະແນ່ນອນ ກຣິສນະດ້ວຍ.

Verse 134

जयद्ध्वजः स वै कर्ता अवन्तिश्च रसापतिः । जयध्वजस्य पुत्रस्तु तालजंघो महाबलः

ຊະຍັດທະວະຊະ ໄດ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງແທ້ ແລະ ອະວັນຕີ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຣະສາ; ສ່ວນບຸດຂອງ ຊະຍະທະວະຊະ ແມ່ນ ຕາລະຈັງຄະ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 135

तस्य पुत्राश्शतान्येव तालजंघा इति स्मृताः । तेषां पंचकुलान्यासन्हैहयानां महात्मनाम्

ເຂົາມີລູກຊາຍຫຼາຍຮ້ອຍ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ຕາລະຈັງຄະ’. ໃນຫມູ່ໄຫຫະຍະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ມີຫ້າຕະກູນ.

Verse 136

वीतिहोत्राश्च संजाता भोजाश्चावंतयस्तथा । तुंडकेराश्च विक्रांतास्तालजंघाः प्रकीर्तिताः

ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນພວກ ວີຕິໂຫຕຣ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ພວກ ໂພຊະ ແລະ ອະວັນຕະຍະ. ອີກທັງ ຕຸນຑະເກຣະ ຜູ້ກ້າຫານກໍຖືກກ່າວຂານ ແລະ ຕາລະຈັງຄະ ກໍຖືກເອີ້ນຂານດ້ວຍ.

Verse 137

वीतिहोत्रसुतश्चापि अनंतो नाम वीर्यवान् । दुर्जयस्तस्य पुत्रस्तु बभूवामित्रकर्षणः

ບຸດຂອງ ວີຕິໂຫຕຣ ເປັນວິລະຊົນຊື່ ອະນັນຕະ; ແລະບຸດຂອງລາວແມ່ນ ດຸຣຊະຍະ ຜູ້ບົດຂະຍີ້ສັດຕູ.

Verse 138

सद्भावेन महाराजः प्रजाधर्मेण पालयन् । कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रधृत्

ດ້ວຍໃຈດີງາມ ມະຫາຣາຊາປົກປ້ອງປະຊາຊົນຕາມທຳຂອງປະຊາ; ກະສັດນັ້ນຊື່ ກາຣຕະວີຣຍະ ອະຣຊຸນ ຜູ້ລືອຊາວ່າມີແຂນພັນ.

Verse 139

येन सागरपर्यंता धनुषा निर्जिता मही । यस्तस्यकीर्तयेन्नाम कल्यमुत्थाय मानवः

ຜູ້ທີ່ໃຊ້ຄັນທະນູພິຊິດແຜ່ນດິນຈົນຮອດຂອບທະເລ; ຜູ້ໃດຕື່ນຍາມອະຮຸນແລ້ວສັນລະເສີນນາມຂອງທ່ານ ຈະໄດ້ຮັບມົງຄຸນ.

Verse 140

न तस्य वित्तनाशः स्यान्नष्टं च लभते पुनः । कार्तवीर्यस्य यो जन्म कथयेदिह धीमतः । यथा यष्टा यथा दाता स्वर्गलोके महीयते

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີການສູນເສຍຊັບສິນ ແລະສິ່ງທີ່ຫາຍໄປຈະໄດ້ຄືນ. ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ເລົ່າເລື່ອງກໍາເນີດຂອງ ກາຣຕະວີຣຍະ ຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນສະຫວັນ ເຫມືອນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ ແລະຜູ້ໃຫ້ທານ.